📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

. #Government_of_UP

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mDN1Wp0?d=n&ui=v64j8rk&e1=c❤️മൊഞ്ചത്തി പെണ്ണിന്റെ സുൽത്താൻ ❤️ ഭാഗം: 28 ******* എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയതിന് ശേഷം എനിക്ക് ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങണം ഞാൻ കാരണം ആരുടേയും സമാധാനം നഷ്ടപ്പെടണ്ട അവരൊക്കെ പറഞ്ഞത് പോലെ എന്റെ ഉമ്മ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടേൽ അവരെ ഞാൻ തന്നെ കണ്ട് പിടിച്ചോളാം... ******* മണ്ണാർ മലയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ നേരം നസീം ആ..ഉമ്മയുടെ കാതുകളിൽ മൊഴിഞ്ഞു...അവരുടെ മകൾ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന സത്യം എന്ത്‌....??... എന്താ.... നീ... പറഞ്ഞെ എന്റെ... മോൾ... ന്റെ... മോൾ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടന്നോ.. എവിടാ....പറ...എവിടാ.. എനിക്ക് കാണണം എന്റെ മോളെ എനിക്ക് കാണണം.. അവർ നസീമിന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട്.. ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.. എത്ര വർഷമായന്നറിയൊ ഞാനവളെ കാത്തിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്... ഒരിക്കെലെങ്കിലും അവളെയൊന്ന് കണ്ടിരുന്നെങ്കിലെന്ന് എത്ര ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയുമോ..?? എനിക്ക് കാണണം എന്റെ പൊന്നുമോളെ.. ഞാനും വരാ...നിന്റെ കൂടെ.. വേണ്ട....നിങ്ങൾ വരണ്ട അവളെ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടികൊണ്ട് വരാം... അവൾ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോ...എന്റെ മനം വല്ലാതെ കൊതിക്കുന്നു അവളെ വാരി പുണരാൻ മുത്തങ്ങൾ നൽകാൻ.. അവൾക്ക് ഇപ്പൊ ഇരുപതൊക്കെ ആയിരിക്കും... വലിയ മോളായിട്ടുണ്ടാകും.. എന്റെ പോന്നു സുന്ദരി ആയിരുന്നു.. ഫർസാന എന്നാണ് അവളുടെ പേരെങ്കിലും പോന്നു എന്നാ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അവളെ വിളിച്ചിരുന്നത്.... പക്ഷെ.. ആ..വിളിക്ക് അധികം ആയുസ്സ് ഉണ്ടായില്ല.... എന്നാലും എന്റെ കാത്തിരിപ്പ് വെറുതേ ആയില്ലല്ലോ... കുമാരേട്ടാ....എന്റെ...മോൾ അവൾ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട്.... മാധവി അമ്മേ...എന്റെ മോൾ അവൾ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട്... അങ്ങിനെ അവിടെ ഉള്ള ഓരോരുത്തരോടും അവരത് വിളിച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അവരുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ നസീമിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും നീരുറവ പൊടിഞ്ഞു... ഇവൻ അവളുടെ അടുത്ത് നിന്നാ...വരുന്നത് എന്റെ അമ്മാവന്റെ മകനാണ്. എനിക്ക് തിരിച്ച് പോകാൻ ഇനി മൂന്ന് ദിവസം കൂടിയെ ബാക്കിയൊള്ളു അതിനുള്ളിൽ എല്ലാം തീരുമാനം ആകണം... നസീം...പതുക്കെ പറഞ്ഞു.. അവര് നസീമിനെ അകത്തേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി അവിടെ ഉള്ളവർക്കൊക്കെ അവനെ പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു.. **-----** ആയിശു വൈകുന്നേര പണികളൊക്കെ പെട്ടന്ന് ഒതുക്കി വെച്ച്... റൂമിനകത്തേക്ക് കടന്നു. ആർക്കും സംശയം തോന്നാത്ത വിധത്തിൽ ബാഗ് പാക്ക് ചെയ്തു വെച്ചു എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയതിന് ശേഷം ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങണം. എന്നെ ആവിശ്വസിക്കുന്ന മാനത്തിന് പോലും വില കൽപ്പിക്കാത്തവരുടെ ഇടയിൽ ആയിശു ഇനി വേണ്ട...എന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്ന് ഇവർ പറഞ്ഞതല്ലാം പച്ചക്കള്ളം.. പക്ഷെ.... കയ്യിൽ അഞ്ചു പൈസയുടെ കാശില്ല എങ്ങിനെ പോകും.... കാതിൽ ഉള്ള കുഞ്ഞി കമ്മൽ വിറ്റാൽ ബസ് യാത്രക്കുള്ളത് കിട്ടും പക്ഷെ എവിടെ പോയി വിക്കും...ആ..നേരം എവിടെയാ കട ഉണ്ടാവുക. അമീറിനോട് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു വാങ്ങിച്ചാൽ അവന് സംശയം തോന്നുമോ.. വേണ്ട.... ഒന്നും വേണ്ട.. പണിയെടുത്ത ക്യാഷ് കൂട്ടിനോക്കിയാൽ നാലഞ്ചു ലക്ഷത്തിനടുത്തു വരും പക്ഷെ...ആര് തരും. എങ്ങിനെ വാങ്ങിക്കും... അമീറിനെ എനിക്ക് പിരിയാൻ വയ്യ എങ്കിലും പിരിഞ്ഞെ പറ്റു...ചില നല്ല കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള സങ്കടം...അത് നമ്മൾ മറന്ന് കളഞ്ഞേ പറ്റു. എനിക്ക് ഏകിയവൻ അല്ല അവനെന്ന് പടച്ചതമ്പുരാൻ എത്ര തവണ...പല രൂപത്തിൽ കാണിച്ചു തന്നു. എന്നിട്ടും എനിക്ക് മനസിലാകാത്തത് എന്ത്‌. വിധി മറ്റൊന്നായിരിക്കും. എല്ലാം...സഹിച്ചേ..പറ്റു... ******** നാസിം...രണ്ട് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ അവളെയും കൂട്ടി വരാമെന്ന് അവർക്ക് വാക്കുകൊടുത്തുകൊണ്ട് തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി ആമിനാത്ത സന്തോഷത്തോടെ അവനെ യത്ര അയച്ചു... ഉമ്മാ.... ഇക്ക എവിടെ പോയതാ.. വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നെയില്ലല്ലോ. അറിയില്ല....ആയിശുമായുള്ള വിവാഹം നടക്കില്ലന്ന് അറിഞ്ഞത് മുതൽ റൂമിൽ കയറി ഒരേ ഇരുപ്പായിരുന്നു.. ഇന്നലെ...എനിക്കൊരിടംവരെ പോകാനുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു പോയതാ.. സന്ധ്യ ആവുമ്പോഴേക്കും തിരിച്ചെത്തുമായിരിക്കും. മ്മ്.... അവനിവിടെ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് ഒരു രസവും ഇല്ല.... എന്തിനാടി സങ്കടം... ഇവിടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ വല്ല സ്വകവും കൊടുക്കോ...അവന്...നീ.. ഇതൊക്കെയല്ലേ ജീവിതത്തിലെ രസങ്ങൾ എന്റെ ഉമ്മീ.... ഉമ്മയുടെ കവിൾ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് നാസിമ ഓടി. ഈ...ബാലാല്...എന്തൊരു വേദന....അഹ്.. ഫോൺ എടുത്ത് അവനൊന്നു വിളിക്കട്ടെ സമാധാനം ഇല്ലാ... എവിടെ പോയതാവോ... എന്തോ...? **------**-----** അൻവർക്കാ.... ദേ അൻവറിക്ക എന്താടി.. ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ ഇങ്ങള് എന്നെ വഴക്ക് പറയരുത്..... ഇത് ചോദിച്ചറിഞ്ഞേ പറ്റു.. അല്ലങ്കിൽ എന്റെ സമാധാനം നഷ്ടപ്പെടും..അവളിവിടെ നിൽക്കുന്തോറും.... ചിന്തിച്ചു നിൽക്കാതെ കാര്യം പറ... എന്താ... ഹേയ്... അത്‌.. പിന്നെ.. ആയിശുവിന്റെ കാര്യമാ. അൻവറിന്റെ വയറിൽ ഒരു തീമിന്നൽ കടന്ന് പോയി... എന്തായാലും തെളിയിച്ചു പറ എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല... അതേയ്.... ആയിഷുവിന്റെ ഉമ്മാന്റെ നാട്ടിൽ ഒന്ന് പോവണം അവളെ ഉമ്മാനെ കണ്ടു പിടിച്ച് അവളെ ഇവിടുന്നു കൊണ്ടുപോകാൻ പറയണം.... എന്തൊക്കെ ഭ്രാന്താ വിളിച്ച് പറയുന്നത്....അവളുടെ ഉമ്മ മരിച്ചു പോയില്ലേ... അത് പോറ്റമ്മയാണ് ശെരിക്കും ഉമ്മയല്ല.... എന്ത്‌....? ജാസു കഥകളൊക്കെ അവനോട് പറഞ്ഞു ഓഹ്....അപ്പൊ അങ്ങെനെയാണോ.. നോക്കാം.... അത് പറ്റില്ല.. നാളെ തന്നെ പോകണം. അന്വേഷിക്കണം...ഇനി അവളുടെ ഉമ്മ മരിച്ചു പോയെങ്കിലും ബന്തുക്കൾ ആരേലും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ എന്ന് അറിയണം... തൃതി പിടിക്കാതെ ജാസു സാവകാശം അന്വേഷിക്കാം അത്... പറ്റില്ല...നാളെത്തന്നെ പോകണം... ഇനി അവൾ അങ്ങെനെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല... അവൾക്കിതൊരു പാഠം ആയിട്ടുണ്ട്.... എന്നാലും... ഇക്കാ...എനിക്കെന്തോ ഒരു സമാധാനകേട്.. ഈ...പെണ്ണ്....ഇത് ഞാൻ പോയി നോക്കാം... ഇനി അതിന് ടെൻഷൻ വേണ്ട മതിയല്ലോ മ്മ്.. എന്നാ ഇനി കിടന്നോ... എനിക്ക് കുറച്ച് പരിപാടികൾ ഉണ്ട്. ശെരി.... ഇക്കാ... ***----*** എന്താ.... നീ...ഉറങ്ങുന്നില്ലേ.. ഉപ്പൂപ്പ ഉമ്മൂമയോട് ചോദിച്ചു. എനിക്കെന്തോ...ഉറക്കം വരുന്നില്ല...ആയിശുവിന്റെ കാര്യം ഓർത്ത്.. ജാസും അൻവറും പറഞ്ഞതോർത്ത്...നീ വിഷമിക്കണ്ട....അവൾ അങ്ങനെ ഒരു കുട്ടിയല്ല പോറ്റമ്മ ആയാലും...അവൾ നല്ലരീതിയിൽ തന്നെയാണ് അവളെ വളർത്തിയത് അതിൽ ഒരു സംശയവും വേണ്ട... പക്ഷെ... ഇനിയിവിടെ നിന്നാ.. ആ....കുട്ടിക്ക് മനസ്സമാധാനം കിട്ടില്ല... അവളെ...അവളുടെ ഉമ്മയുടെ ബന്ധുക്കളെ ഏൽപ്പിക്കണം. ഉമ്മൂമ അത് പറയുമ്പോ... ഉപ്പൂപ്പയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും നനവ് പൊടിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. എന്റെ പേരക്കുട്ടിയെ പോലെ കണ്ട കുട്ടിയാ...അവളെ ഇവിടെ നിന്നും പറഞ്ഞയക്കുകാ എന്ന് വെച്ചാൽ വളരെ വിഷമം ഉള്ള ഒരു കാര്യമാ...അത്‌. എന്താ... ചെയ്യാ... കാര്യങ്ങൾ അവിടം വരെ എത്തിച്ചില്ലേ..നമ്മുടെ മോൻ.. നമ്മുടെ മോന്റെ കുടുംബം തകരാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ... കദീസു..ഇയ്യ് ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കല്ലേ അവളെ സങ്കടത്തോടെ ആണേലും നമുക്ക് പറഞ്ഞയക്കാം... ഉമ്മൂമ്മയും ഉപ്പൂപ്പയും അവളെ പറഞ്ഞയക്കാനുള്ള ചർച്ചയിലാ...പക്ഷെ.. ഇതൊന്നും അറിയാതെ... ആയിശു...കാത്തിരുന്നു എല്ലാവരുടെയും ഉറക്കത്തിനു വേണ്ടി.. അവൾ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്നു...ഹാളിൽ വന്ന് നിന്നു. വല്ല ഒച്ചയോ ബഹളമൊ.... ഉണ്ടോ..എന്ന് നോക്കാൻ ആരുടേയും ശബ്ദം കേൾക്കുന്നില്ല.. ആകെ മൊത്തം ഇരുട്ട് പരന്ന് കിടക്കുന്നു. ഹൃദയം കൂടുതൽ പടപെടക്കാൻ തുടങ്ങി അവരാരും കാണാതെ ശബ്ദം ഇല്ലാതെ ഒന്ന് പുറത്ത് കടന്ന് കിട്ടണം.. അവൾ റൂമിൽ കയറി ബാഗ് വെളിയിലേക്ക് എടുത്ത് വെച്ച്...അവളും പുറത്ത് കടന്നു..ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പതിയെ പുറത്തുനിന്നും വാതിൽ അടച്ചു അതെ സമയം.. അമീർ ഉറങ്ങാതെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ആരും കാണാതെ അവളെ അടുത്ത് വന്ന് സമാധാനത്തിൽ... ഇത്തിരി നേരം സംസാരിക്കാൻ ഹൃദയങ്ങൾ തമ്മിൽ കൈമാറാൻ..അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ... അവന്റെ ചാരെ ഇത്തിരി നേരം ഇരുത്താൻ.. അവനും സമയം നോക്കി കിടക്കുവായിരുന്നു. ഇവിടെ നിന്നും അവൾ പടിയിറങ്ങി പോയാൽ പിന്നേ...ഞാൻ ഇത്രയും നാൾ ആഗ്രഹിച്ചത്.. വെറുതെ ആവില്ലേ... ഇല്ല...അവളെ എനിക്ക് ആസ്വദിക്കണം ഒരു ദിവസമെങ്കിലും ഒരുദിവസം അൻവർ ജാസു ഉറങ്ങുന്നത് വരെ കാത്തിരുന്നു. അവന്റെ കാമം തീർക്കുവാൻ.. ആയിശു പതുക്കെ... തപ്പിപിടിച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ എത്തി. അമീർ...അവന്റെ റൂമിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റ് ആകെ മൊത്തം നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങി. അൻവർ ജസുവിന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ ഉറങ്ങി എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി. ആയിശു.. അടുക്കളയുടെ വാതിൽ മെല്ലെ തുറന്ന്..ബാഗ് എടുത്തുകൊണ്ട് മുറ്റത്തെക്കിറങ്ങി ചെറിയ നിലാവുണ്ട് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം നിഴലിച്ചു നിന്നു.. (തുടരും)കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mVaNgD0?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിഴിയോരങ്ങളിൽ. 42. 🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫 ആശാലത അമ്പരന്ന് തന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന ആവണിയെ നോക്കി. തങ്ങൾക്കരികിലൂടെ അനേകം പേർ അനുസ്യൂതം അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടുമൊക്കെ നടന്നു നീങ്ങുന്നത് ഒരു നിഴൽ പോലെയാണ് ആശാലതയുടെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്. ദൂരെയുള്ള റൈഡുകളിൽ നിന്നുള്ള വർണ്ണ വെളിച്ചം ആശാലതയുടെ മുഖത്ത് വീഴുകയും അടുത്ത നിമിഷം അത് കെട്ടു പോകുന്നതും ആവണി കണ്ടു. താൻ ചോദിച്ച ചോദ്യം ഇന്നോളം ആശ ചേച്ചിയുടെ മനസ്സിൽ തോന്നിയിട്ടില്ലാത്ത ഒന്നാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. "നീ.. നീ എന്താ ആവണീ എന്നോട് പറഞ്ഞത്.." ആശാലത തന്റെ കൈ നീട്ടി അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ തൊട്ടു. ആശാലതയുടെ കൈ വിരൽ തുമ്പുകൾ വിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "ചേച്ചീ.. വിന്നിച്ചന്റെ മരണത്തിൽ ചേച്ചിയ്ക്ക് സംശയം രണ്ടേ രണ്ട് ആളുകൾക്ക് എതിരെ മാത്രമാണല്ലോ. അതിൽ ഒന്ന് ചേച്ചിയുടെ കൂടപ്പിറപ്പ്. മറ്റൊന്ന് ചേച്ചിയുടെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയ പുരുഷൻ... ഇവരെ രണ്ടു പേരെ കഴികെ ചേച്ചിയുടെ മനസിൽ വിന്നിച്ചൻ എന്ന മനുഷ്യന് ഇപ്പോഴും ഒരു ക്ളീൻ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ആണല്ലോ ഉള്ളത്. ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ.." ആവണി ചോദിച്ച ചോദ്യം ആശാലത കേട്ടെങ്കിലും അവൾക്കതിനു മറുപടി പറയാൻ നാവ്‌ ഉയർന്നില്ല. "നമ്മൾ കണ്ടതിനും കാണാത്തതിനും അപ്പുറം മറ്റൊരു കഥ ഇതിൽ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടോ എന്നാണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ സംശയം..." "നീ എന്താ ആവണീ ഉദ്ദേശിയ്ക്കുന്നത്. എന്നെ വെറുതേ ടെൻഷൻ പിടിപ്പിയ്ക്കാതെ നീ അത് എന്നോട് തുറന്ന് പറയ്‌.." ആശാലത അവളോട് കെഞ്ചും മട്ടിൽ പറഞ്ഞു. "എനിയ്ക്ക് തോന്നുന്നില്ല ചേച്ചീ വിന്നിച്ചന്റെ മരണത്തിനു പിന്നിൽ അശോകേട്ടനോ, ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിനോ പങ്കുണ്ടെന്ന്.. അശോകേട്ടൻ ചേച്ചിയേ രതീഷേട്ടനെ കൊണ്ട് കല്യാണം കഴിപ്പിയ്ക്കണമെന്ന് വാശി പിടിച്ചിരിയ്ക്കാം. എന്ന് കരുതി ഒരു മനുഷ്യനേ കൊന്ന ശേഷം സ്വന്തം സഹോദരിയുടെ ജീവിതം വെടിപ്പാക്കി എടുക്കണം എന്നെങ്ങും അശോകേട്ടൻ മനസ്സിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവും എന്ന് എനിയ്ക്ക് തോന്നുന്നില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും ഒരു സാധാരണക്കാരൻ ആണ് അശോകേട്ടൻ എങ്കിൽ വേണ്ടില്ല. ഇത് ഒരു ക്രൈം താൻ നടത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ അതിന്റെ അനന്തരഫലം എത്രത്തോളം ഭീകരമായിരിയ്ക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞു കൊടുക്കണോ.. പ്രത്യേകിച്ചും, സമാധാനപരവും, സന്തോഷ പരവുമായി താൻ ഒരു കുടുംബ ജീവിതം നടത്തി പോരവേ... അപ്പോൾ ചേച്ചിയ്ക്ക് ചോദിയ്ക്കാം ആ പോലീസ് വേഷം തന്നെ ഒരു മറയും, സംരക്ഷണ കവചവും ആയി എടുത്തു കൂടെ എന്ന്. എടുക്കാം.. അങ്ങിനെ ആ പദവിയെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നവരും ഉണ്ടാകും. അത് പക്‌ഷേ താൽക്കാലികം മാത്രമായിരിയ്ക്കുമെന്ന് അശോകേട്ടന് കൃത്യമായ ബോധ്യം ഉണ്ടായിരിയ്ക്കും. അശോകേട്ടന് ചേച്ചിയേ രതീഷേട്ടനെ കൊണ്ട് കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചേ തീരൂ എന്ന വാശിയൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന് പറയാൻ വയ്യ. അതിന്റെ ഉത്തമോദാഹരണമായിരുന്നല്ലോ എന്റെ നാട് കടത്തൽ. എന്ന് കരുതി ഒരാളേ കൊന്നു കളയുക എന്നൊക്കെ വച്ചാൽ.. അത് ചേച്ചിയുടെ വെറും സംശയം ആണെന്നേ എനിയ്ക്ക് പറയാൻ പറ്റൂ. " ആശാലത തന്റെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന ഷാളിന്റെ തുമ്പ് വിരലിൽ ചുറ്റി അഴിയ്ക്കാനും വീണ്ടും അതേ പോലെ കുടുക്കിടാനും തുടങ്ങി. "അതുപോലേ തന്നെ ഒരു മനുഷ്യനേ കൊന്നു കളഞ്ഞിട്ട് ചേച്ചിയെ സ്വന്തമാക്കിയതാണ് രതീഷേട്ടൻ എന്ന് ചേച്ചി ഇത്ര നാളും ആ വീട്ടിൽ താമസിച്ചിട്ട് എപ്പോഴെങ്കിലും ചേച്ചിയ്ക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ... ചേച്ചി ജീവിച്ചത് രതീഷേട്ടന്റെ കൂടെ മാത്രമല്ലല്ലോ.. അവിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മയില്ലാരുന്നോ.. അനുജത്തി ഇല്ലായിരുന്നോ... അവരിൽ ആരിലെങ്കിലും ഇത്രയ്ക്കും ദുഷ്ടത നിറഞ്ഞ ഒരു മാനസികാവസ്ഥ ചേച്ചിയ്ക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും അനുഭവപ്പെടാൻ ഇടയായിട്ടുണ്ടോ.. രതീഷേട്ടന്റെ മനസ്സിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഒരു കൊലയാളി ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ജീവിച്ചു തുടങ്ങിയ ഏതെങ്കിലുമൊരു നിമിഷത്തിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും ചേച്ചിയ്ക്ക് അത് അനുഭവപ്പെടാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.. അങ്ങിനെ എന്തെങ്കിലും ഒരു പ്രവൃത്തി അറിയാതെയെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്നും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ ചേച്ചീ.. ചേച്ചിയൊന്നു ചിന്തിച്ചു നോക്ക്.. എപ്പോഴെങ്കിലും.. ഒരു ചലനത്തിൽ കൂടിയെങ്കിലും..." ആവണി അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി. ആശാലതയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പും അവളുടെ ശ്വാസഗതിയും ഏറി വരുന്നത് അവൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു. ആശാലത പെട്ടന്ന് ആവണിയുടെ മുൻപിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു. ആശാലതയുടെ മനസ്സിലെ സംഘർഷികാവസ്ഥ എത്രത്തോളം വലുതായിരിയ്ക്കുമെന്ന് അവൾക്ക് ഊഹിയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. അൽപ്പസമയത്തിന് ശേഷം ആവണി വന്ന് അവളുടെ തോളിൽ കൈ വച്ചു. "ചേച്ചീ..." അവൾ വിളിച്ചു. ആശാലത അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു നിൽക്കാതെ തോളിന് മുകളിലൂടെ മുഖം ചെരിച്ചു അവളെ നോക്കി. "മറന്നു കളയാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ മറന്നു കളഞ്ഞേക്കുക... ഒരു ഓർമതെറ്റ് പോലെ അതെല്ലാം മനസ്സിൽ നിന്ന് എടുത്തു കളയാൻ ചേച്ചിയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞാൽ ചേച്ചിയുടെ മുൻപിൽ മികച്ചൊരു ജീവിതം ചേച്ചിയെ കാത്ത്‌ നിൽപ്പുണ്ട്.. തീരുമാനമെടുക്കേണ്ടവൾ ചേച്ചിയാണ്... ചേച്ചിയ്ക്ക് എന്നോട് തിരിച്ചു ചോദിയ്ക്കാൻ ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്.. നാല് വർഷത്തോളം ഞാൻ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന സ്നേഹം പിഴുതെറിഞ്ഞു കളഞ്ഞേക്കാനാണ് നീ ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് പറയുന്നതെന്ന്.. അതിന് എനിയ്ക്ക് തിരിച്ചു ചോദിയ്ക്കാൻ മറ്റൊരു ചോദ്യം കൂടിയുണ്ട്.. സ്വന്തം നിഴലിനോട് യുദ്ധം ചെയ്തു ചേച്ചി എന്ത് നേടും... ആർക്ക് വേണ്ടി ആരോടാണ് ചേച്ചി ഈ പോരാടുന്നത്.. ചേച്ചി പോരാടി ജയിച്ചിട്ട് ആരുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലും.. വിന്നിച്ചന്റെ അടുത്തേയ്ക്കോ.. ആ മനുഷ്യൻ മരണപ്പെട്ടു പോയി ചേച്ചീ.. അത് അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയ ഒരപകട മരണമാണെന്ന് പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിൽ ആയ ആ ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞിട്ട് ചേച്ചി മാത്രം എന്ത് കൊണ്ട് അത് അംഗീകരിയ്ക്കുന്നില്ല ചേച്ചീ... ചേച്ചി അംഗീകരിച്ചേനെ.. എങ്ങിനെയെന്നോ.. ചേച്ചി അന്വേഷിച്ചു പോയില്ലേ നിങ്ങൾ രെജിസ്റ്റർ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു കരിക്കോട്ട് താമസിയ്‌ക്കാൻ വേണ്ടി വാടക വീട് വിന്നിച്ചൻ എടുത്തിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത് സത്യമാണോ എന്ന് അന്വേഷിയ്ക്കാൻ.. ചേച്ചി ആ അന്വേഷണം അവിടെ നിർത്തരുതായിരുന്നു. ചേച്ചി ആ അന്വേഷണം അവിടെ നിർത്തിയതാണ് ചേച്ചി കാണിച്ച ഏറ്റവും വലിയ മണ്ടത്തരം. കരിക്കോട് നിന്ന് അധികം ദൂരത്തിലൊന്നും ആയിരുന്നില്ലല്ലോ ശക്തികുളങ്ങര.. ചേച്ചി അവിടെ വരെ പോയി വരാനുള്ള മനസ് കൂടി കാണിയ്ക്കേണ്ടിയിരുന്നു. ഏതൊക്കെയോ സ്ത്രീകൾ പറഞ്ഞല്ലേ ചേച്ചി അറിഞ്ഞത് ശക്തി കുളങ്ങരയിലുള്ള ഏതോ ഒരു പെൺകുട്ടിയുമായി വിന്നിച്ചന്റെ കെട്ട് ഉറപ്പിച്ചിരിയ്ക്കുകയാണെന്ന്... ആ കേട്ടത് ചേച്ചി എന്തുകൊണ്ട് തള്ളിക്കളഞ്ഞു..അത്കേട്ട സ്ഥിതിയ്ക്കെങ്കിലും ചേച്ചിയ്ക്ക് ശക്തി കുളങ്ങര പോയി അത് സത്യമാണോ എന്ന് ഒന്ന് ഉറപ്പിച്ചിട്ട് പോരാൻ വയ്യായിരുന്നോ.. ആ കേട്ടതിൽ ഒരു ശതമാനമെങ്കിലും സത്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ചേച്ചിയ്ക്ക് ഒരിയ്ക്കലും ഇങ്ങനെ തീ തിന്നു അവർക്കിടയിൽ ജീവിയ്‌ക്കേണ്ടി വരുമായിരുന്നില്ല. ചേച്ചി ആ അന്വേഷണം അവിടെ വച്ചു നിർത്തിയതോടെ ചേച്ചിയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കാലങ്ങളോളം അശാന്തിയുടെ കരിനിഴൽ വാരി വിതറുക കൂടിയാണ് ചെയ്തതെന്നോർക്കണം. " ആശാലത ഒരു ഞെട്ടലോടെ മുഖമുയർത്തി. "നീയിപ്പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം വിന്നിച്ചൻ എന്നെ പറ്റിക്കുക ആയിരുന്നെന്നാണോ... അതിന് വിന്നിച്ചന് കഴിയുമെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ ആവണീ.. നിനക്കും അറിയാവുന്നതല്ലേ വിന്നിച്ചനെ.." "ചേച്ചിയെ പോലെ അല്ലെങ്കിലും എനിയ്ക്കും അറിയാം വിന്നിച്ചനെ.. പക്‌ഷേ മനുഷ്യനല്ലേ ചേച്ചീ.. വീട്ടുകാർ അംഗീകരിച്ച പെണ്ണ്.. വിദേശത്ത്‌ നഴ്‌സ്.. അതായത് ഉയർന്ന ശമ്പളമുള്ള ജോലി.. വിന്നിച്ചനും വിദേശത്തേയ്ക്ക് പറന്ന് സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയുള്ള ഒരു ജീവിതം കെട്ടി പ്പടുക്കാനുള്ള വഴി.. ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ലോകത്ത്‌ നിന്ന് തന്നെ രക്ഷപ്പെടുന്നത് എത്രയോ നല്ലതാണെന്ന് വിന്നിച്ചന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ..." "നാല് വർഷം ജീവന്റെ ജീവനായി കൊണ്ട് നടന്ന പ്രണയവും, ജീവിതവും ഒരു പൂ പറിയ്ക്കുന്ന ലാഘവത്തോടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് പറിച്ച് മാറ്റിക്കളയാൻ വിന്നിച്ചന് കഴിയുമെന്നാണോ നീ പറയുന്നത്.." "എന്തോന്ന് പ്രണയം.. കടുത്ത സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയ്ക്ക് മുൻപിൽ ആ പ്രണയമൊക്കെ ആരും മാറ്റി വച്ചു പോകും ചേച്ചീ.. പ്രത്യേകിച്ചും വിദേശത്ത്‌ ജോലിയുള്ള ഒരു നഴ്സിനെ കാട്ടി വിന്നിച്ചന്റെ മനസിനെ പ്രലോഭിപ്പിയ്ക്കാൻ അയാളുടെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ... പ്രണയത്തെക്കാൾ വലുതാണ് ജീവിതമെന്ന് മനസിലാക്കാൻ ആകാത്ത വിഡ്ഢിയൊന്നും ആയിരുന്നില്ലല്ലോ വിന്നിച്ചൻ.. ആണോ... അയാൾക്ക് ബൈക്കിന് ഒരു ലിറ്റർ പെട്രോൾ അടിയ്ക്കണമെങ്കിൽ ചേച്ചി കനിയണം.. കൊതി തീരെ വിന്നിച്ചന് എന്തെങ്കിലും ഹോട്ടൽ ഫുഡ്ഡ് കഴിയ്ക്കണമെങ്കിലും ചേച്ചി തന്നെ മനസ്സ് വയ്ക്കണം... വിന്നിച്ചന്റെ പോക്കറ്റിൽ രണ്ടോ നാലോ അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ട് ഇരിയ്ക്കണമെങ്കിൽ ചേച്ചിയ്ക്ക് ശമ്പളം കിട്ടുന്ന ദിവസം വരെ കാത്തിരിയ്ക്കണം.. ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ മഹാ സാഗരത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ ഒരാൾ സർവ്വ സൗഭാഗ്യങ്ങളുടെയും ഉത്തുംഗതയിലേക്ക് കൈ പിടിച്ചു കയറ്റാൻ വരുമ്പോൾ എന്തിന് താൻ അതിന് പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കണം എന്ന് വിന്നിച്ചന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ... തോന്നിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ എന്നല്ല, തോന്നിയിരിയ്ക്കണം.." "ആവണീ.." ആശാലതമെല്ലെ വിളിച്ചു. "ഇതെല്ലാം നിന്റെ തോന്നലുകളല്ലേ. സത്യമാവണമെന്നില്ലല്ലോ." "ഇല്ല.. അത് ന്യായം. വിന്നിച്ചൻ മരണപ്പെട്ടതിനു പിന്നിൽ അശോകേട്ടന്റെയോ, രതീഷേട്ടന്റെയോ കയ്യുണ്ടെന്നുള്ളത് ചേച്ചിയുടെയും തോന്നലല്ലേ. അതും ശരിയാകണമെന്നില്ലല്ലോ.. ഉവ്വോ." ആവണിയുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് ദീനമായുള്ള ഒരു നോട്ടമായിരുന്നു ആശാലതയുടെ മറുപടി. "ചേച്ചീ..ദേ, വൃന്ദ ചേച്ചി വരുന്നുണ്ട്.." ആവണി നടന്നു വരുന്ന വൃന്ദയെ നോക്കി ആശാലതയ്ക്ക് കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സംജ്ഞ നൽകി. തിരക്കിലൂടെ അവർ നിൽക്കുന്ന ഇടത്തേയ്ക്ക് നടന്നു വന്ന് വൃന്ദ അവരോട് നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും കുടിച്ചാലോ എന്ന് തിരക്കി. ''ദേ, അവിടെ നല്ല കരിമ്പിൻ ജ്യൂസ് ഉണ്ട്. " വൃന്ദ താൻ നടന്നു വന്ന വഴിയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. "ഇവളെ കൂട്ടി പോയിട്ട് വാ ഏട്ടത്തീ. ഞാനിവിടെ നിൽക്കാം." ആശാലത പറഞ്ഞു. "നിനക്ക് വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട ആശേ. അതിനെന്തിനാ നീ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്.. ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വാ. എന്നിട്ട് അവിടെ നിൽക്ക്." അവർ അവിടേയ്ക്ക് പോകും മുൻപേ ആവണിയുടെ അച്ഛൻ അവളെ തിരക്കി അവിടേയ്ക്ക് വന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് കൂടി വൃന്ദ കരിമ്പിൻ ജ്യൂസ് മേടിച്ചു നൽകി. അതിന് ശേഷം ആവണി കൂട്ടുകാരിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞു. "നീയെന്റെ മനസിലെ ഒരു അഗ്നിപർവതത്തിന് തീ കൊടുത്തിട്ടാ പോകുന്നത്..." ആരും കേൾക്കാതെ ആശാലത അവളോട് പറഞ്ഞു. "അത് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു സർവ്വതും നശിച്ചു പോകും മുൻപേ ആ തീ ഞാൻ കെടുത്തിക്കോളാം ചേച്ചീ.. പോട്ടെ.. ഞാൻ വിളിയ്ക്കാം..." അവൾ ആശാലതയുടെ കയ്യിൽ തൊട്ടു. പിന്നെ അവൾ അച്ഛന്റെ കൂടെ തിരക്കിലേക്ക് നടന്നു പോയി. ആവണി എന്താണ് അങ്ങിനെ പറഞ്ഞതെന്നോ, അവളുടെ ഉദ്ദേശ്യം എന്തെന്നോ മാത്രം ആശാലതയ്ക്ക് മനസിലായില്ല. വൃന്ദ അവളെയും കൂട്ടി റൈഡുകൾ പ്രവൃത്തിയ്ക്കുന്ന സ്ഥലതേയ്ക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ അശോകനും, രതീഷും അടുത്തതിൽ കയറാൻ റെഡിയായി നിൽക്കുകയാണ്. രതീഷ് അവരെ വിളിച്ചെങ്കിലും പേടിയോടെ വൃന്ദ പിന്മാറിക്കളഞ്ഞു. ♦️ രാത്രി പതിനൊന്നു മണിയോടടുത്തു അവരെല്ലാം വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ. ഭാനുമതിയമ്മ ഉറങ്ങാതെ സിറ്റൗട്ടിൽ അവരെയും കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. "അമ്മയോട് ആഹാരം കഴിച്ചിട്ട് കിടന്നോളാൻ ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതല്ലേ. ഒറ്റയ്ക്ക് ദേ വന്നു പുറത്തിരിയ്ക്കുന്നു. നേരമിപ്പോൾ എത്രയായീന്ന് വല്ല അറിവുമുണ്ടോ അമ്മയ്ക്ക്.." അശോകൻ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറുന്നതിനിടെ അമ്മയോട് തിരക്കി. "നേരം.. പിന്നേ.. നിങ്ങള് വരാതെ പോയിക്കിടന്നാൽ എനിക്കുറക്കം വരുവോടാ മക്കളേ." അവർ എല്ലാവരെയും നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അശോകൻ തന്റെ തോളിൽ കിടന്ന് ഉറക്കമായ മോളേ കൊണ്ട് കിടത്താൻ ബെഡ് റൂമിലേക്ക് പോന്നു. "കഴിച്ചോ കുഞ്ഞുങ്ങളേ നിങ്ങൾ.." അശോകൻ ഫോണിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ തങ്ങൾ പുറത്ത് നിന്ന് കഴിച്ചിട്ടേ വരൂ എന്ന് പറഞ്ഞതോർത്തിട്ട് അവർ തിരക്കി. "കഴിച്ചു. ഇത് അമ്മയ്ക്ക്." രതീഷ് തന്റെ കയ്യിൽ ഇരുന്ന പാർസൽ ഭാനുമതിയമ്മയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി. അവർ സന്തോഷത്തോടെ അത് കയ്യിൽ വാങ്ങി പിടിച്ചു. ആശാലത അവിടെ അൽപ്പസമയം നിൽക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അകത്തേയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ അവൾക്ക് പിന്നാലേ രതീഷും ചെന്നു. അവർ സന്തോഷത്തിൽ ആണോ എന്ന് ശ്രദ്ധിച്ച ശേഷം ഭാനുമതിയമ്മ വൃന്ദയെ നോക്കി. "അവളുടെ മുഖമെന്താ മോളേ കടന്നൽ കൂത്തേറ്റത് പോലെ ഇരിയ്ക്കുന്നത്. രണ്ടും തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും സംസാരമുണ്ടായോ.." "ഹേയ്. സംസാരം ഒന്നുമില്ല. ഇപ്പോൾ ഏത് നേരവും ആശയുടെ മുഖം ആ രീതിയിലാണല്ലോ ഉള്ളത്.." "ഈ പെണ്ണ് ഇതെന്ത് ഭാവിച്ചാണോ.. രണ്ടിനും ഇത്തിരി സന്തോഷമൊക്കെ ഉണ്ടായിക്കോട്ടെ എന്നും പറഞ്ഞാ അശോകൻ നിങ്ങളെ പുനലൂർക്ക് കൊണ്ട് പോയത്.. അവളുടെ മുഖം കണ്ടാൽ ആർക്കോ വേണ്ടി പോയിട്ട് വന്ന പോലുണ്ടല്ലോ." ഭാനുമതിയമ്മ സ്വയമെന്നോണം പറഞ്ഞു. തങ്ങൾ അവിടെ വച്ച് ആവണിയെ കണ്ട വിവരം വൃന്ദ അമ്മയെ അറിയിച്ചു. "അതിനി എന്തൊക്കെ നമ്മുടെ കൊച്ചിന്റെ ചെവിയിൽ ഓതി കൊടുത്തിട്ടായിരിയ്ക്കുമോ പോയേക്കുന്നത്. ആ അഹങ്കാരി പെണ്ണ് ഒറ്റ ഒരുത്തിയാ ഇവൾക്ക് വേണ്ട സർവ്വ വളവും വച്ച് കൊടുത്തത്. അശോകൻ അവളെ നാടുകടത്തിയതായിരുന്നല്ലോ. എന്നിട്ട് പിന്നേം അവൾ തിരിച്ചു വന്നോ..." "അമ്മേ.. പതുക്കെ. രതീഷ് അവിടെ നിൽപ്പുണ്ട്.." വൃന്ദ ഓർമിപ്പിച്ചു. "അശ്രീകരം പിടിച്ച പെണ്ണ്. പിന്നേം വന്നു കൂടിയേക്കുവാ എന്റെ കൊച്ചിന്റെ പിന്നാലേ അവളെ ജീവിയ്ക്കാൻ സമ്മതിയ്ക്കാതെ." ഭാനുമതിയമ്മയ്ക്ക് ആവണിയുടെ കാര്യം ഓർക്കേ ദേഷ്യം അടക്കാൻ ആയില്ല. (തുടരും ) കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mOO3R8X?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌- 43🌺💚 ആ നിമിഷം തന്നെ നന്ദനും ഭാമയും തിരിഞ്ഞുനോക്കി.... കാവ്യ അവളുടെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന ജീവൻ കെട്ടിയ താലിമാല അഴിച്ചവിടെ വച്ചു..... ഈ ഭാരമെനിക്കിനി വേണ്ടാ...... അവളുടെ ആ പ്രവർത്തിയിൽ എല്ലാവരും ഞെട്ടി ....... ആ നിമിഷം നന്ദനും ഭാമയ്ക്കും മനസ്സിലായി പ്രശ്നം അത്രയും ഗുരുതരമാണ്....... പക്ഷേ അവരൊന്നും ചോദിച്ചില്ല...... അവൾക്ക് പറയാനുള്ളത് അവളായി തന്നെ പോകുന്ന യാത്രയിൽ പറയുമെന്ന് അവർക്കുറപ്പായിരുന്നു. അവർ സിറ്റഔട്ട്‌ൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി കാറിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ജീവന്റെ അമ്മ പുറത്തേക്ക് വന്നു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... കാർ ഗേറ്റ് കഴിഞ്ഞകന്നതും അവർ ജീവന്റെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു. 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 യാത്രയിലുട നീളം കാവ്യ വളരെ സൈലന്റായിരുന്നു..... ഭാമയും നന്ദനുമത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ച് ദൂരം പിന്നിട്ടതും നേരം ഇരുട്ടിതുടങ്ങി. അരമണിക്കൂർ പിന്നിട്ടതും നന്ദൻ വലിയ തിരക്കില്ലാത്ത ഒരു റെസ്റ്റോറന്റിനടുത്ത് വണ്ടി നിർത്തി....... ഇറങ്..... നന്ദൻ ഇരുവരെയും നോക്കി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി..... ഭാമ പുറകിലേക്കൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഏതോ ചിന്തയിലാണ്ടിരുന്ന കാവ്യയെ ഭാമയൊന്ന് കുലുക്കി വിളിച്ചതും അവളൊന്നു ഞെട്ടിയുണർന്നു..... വാ...... ഇറങ്... കോഫി കുടിക്കാം ...... അപ്പോഴാണ് അവൾ ആ റെസ്റ്റോറന്റ് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. താനിത്രയും നേരം ഈ ലോകത്തേ അല്ലായിരുന്നു..... അവൾ ചിന്തിച്ചു... കാവ്യാ..... ഇറങ്.... എനിക്ക് വേണ്ട ചേച്ചി........ അത്‌ പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല...... ഇറങ്...... ഭാമ നിർബന്ധം പറഞ്ഞതും കാവ്യ പിന്നൊന്നും പറയാതെ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.... നന്ദന് പിന്നാലെയായി ഇരുവരും നടന്ന് റെസ്റ്റോറന്റിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. ഒഴിഞ്ഞു കിടന്നൊരു ടേബിളിലേക്ക് മൂന്ന് പേരുമിരുന്നു...... നിമിഷങ്ങൾക്കകം ഓർഡർ എടുക്കാൻ ആള് വന്നതും എല്ലാവർക്കും ഓരോ കോഫിയും ഒന്നോ രണ്ടോ ചെറിയ സ്നാക്സും നന്ദൻ ഓർഡർ ചെയ്തു. കാവ്യ ഇപ്പോഴും ഏതോ ലോകത്തെന്ന പോലെ ഇരിക്കുകയാണ്..... ഭാമയും നന്ദനും അവളെ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു..... കാവ്യാ....... നന്ദന്റെ ഗൗരവമുള്ള ശബ്ദം കേട്ടതും കാവ്യ ഞെട്ടലോടെ മുഖമുയർത്തി നോക്കി...... എന്താ മോളെ പറ്റിയെ..... എന്തായിരുന്നു പ്രശ്നം.... ജീവൻ എന്തിനാ നിന്നെ ഉപദ്രവിച്ചേ..... നന്ദൻ മുഖവുരയൊന്നും കൂടാതെ തന്നെ സംസാരിച്ചു. കാവ്യ ദീർഘമായൊന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു..... ശേഷം ഇരുവരേയും നോക്കി പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. 💚💚 കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ചെന്ന ആദ്യ ദിവസങ്ങൾ വളരെ സ്നേഹമായിരുന്നു..... പെട്ടന്നുള്ള വിവാഹമായതിനാൽ പരസ്പരം നന്നായി അടുത്തറിയണം എന്നൊക്കെ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു ....... കുറച്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് തുടർന്ന് പഠിക്കാൻ പോകാനും പറഞ്ഞിരുന്നു...... അതെല്ലാം എനിക്കും സന്തോഷമായിരുന്നു.... എന്നാൽ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അയാളുടെ സ്വഭാവം ആകെ മാറി തുടങ്ങി...... അയാളുടെ മാത്രമല്ല അയാളുടെ വീട്ടുകാരുടെയും..... പ്രതേകിച്ച് അമ്മയുടെ...... പിന്നീട് ആദ്യദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ കണ്ടവരെ അല്ലാ ആരും...... അയാൾക്ക് ഞാൻ തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനും എല്ലാം കുറ്റം.... ആദ്യമൊക്കെ ഞാൻ ക്ഷമിച്ചു.... എന്റെ തെറ്റെന്താണെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല എന്നാലും ഞാൻ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നന്നായി ശ്രദ്ധിച്ചു..... പക്ഷേ..... കാരണമെന്താണെന്ന് എനിക്കറിയില്ല...... എനിക്ക് മേലേ കുറ്റങ്ങൾ വന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു..... അയാളുടെ അമ്മക്ക് ഞാൻ ഓർഡർ ഇടുമ്പോൾ ഓരോന്ന് ചെയ്യുന്നൊരു വേലക്കാരി പോലെയായി മാറി..... ഇനിയും ആ വീട്ടിൽ നിന്നാൽ ഇത് തന്നെ തുടരുമെന്നുള്ളത് കൊണ്ട് പഠിക്കാൻ പോകാമെന്ന് വിചാരിച്ചു..... പഠിക്കാൻ വിടുമെന്നവാക്ക് നേരത്തേ തന്നെ തന്നതാണല്ലോ. അതുകൊണ്ട് എന്നെ വിടുമെന്ന് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു..... എന്നാൽ അത്‌ ഞാൻ ചോദിച്ച ദിവസം നീയിനി പഠിക്കാൻ പോകണ്ട എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ മറുപടി...... പക്ഷെ അത്‌ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തില്ല ഞാനന്ന് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു...... പഠിക്കണമെന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞു.... അതിന് സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകുമെന്നും പറഞ്ഞു. അന്നയാളെന്നെ തല്ലാൻ കൈ പൊക്കി.... ഒന്ന് പിടിച്ചു മാറ്റാൻ പോലും നോക്കാതെ അയാളുടെ അമ്മയും..... ഞാൻ അപ്പോ തന്നെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു. അമ്മയാണ് ഫോൺ എടുത്തത്...... കരഞ്ഞുപോയി ഞാൻ..... പക്ഷേ അമ്മയ്ക്ക് അതൊന്നും കേൾക്കണ്ടായിരുന്നു........ നീയിനി പഠിച്ചിട്ടെന്തിനാ..... അടങ്ങി വീട്ടിൽ നിൽക്കാൻ നോക്ക്..... ഇതിലും വലിയ ബന്ധമൊന്നും നിനക്ക് കിട്ടാനില്ല ...... അവനുമായി തല്ലിപ്പിരിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്കു വന്നാൽ ഞാനിവിടെ കേറ്റില്ല..... നാട്ടുകാർക്ക്‌ മുന്നിൽ തലകുനിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് വയ്യ. ഇതായിരുന്നു എന്റെ അമ്മയുടെ മറുപടി..... ഒരു നിമിഷം ഞാനൊന്ന് പകച്ചുപോയി എന്റെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കാൻ പോലും എന്റെ പെറ്റമ്മ ഒന്ന് നിന്നില്ലല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ ...... ഹൃദയം തകർന്നുപോയി..... പിന്നീട് ആരെയും വിളിക്കാൻ തോന്നിയില്ല...... എന്തുചെയ്യുമെന്നോ എങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്നോ ഒന്നും മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നില്ല. ആകെയൊരു ശൂന്യത മാത്രം. അതിനിടയിൽ എന്റെ ഫോണും അയാൾ എടുത്തു മാറ്റി..... ആരെയും വിളിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസമാണ് അയാളുടെ ഫോൺ എന്റെ കൈയ്യിൽ കിട്ടുന്നത്.... ലോക്കഴിക്കുന്നത് ഒരിക്കൽ കണ്ടിട്ടുള്ളത് കൊണ്ട് അതോർമ്മിച്ച് ഞാൻ ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കി..... അപ്പോ തന്നെ അത്‌ ഓൺ ആകുകയും ചെയ്തു..... ആദ്യം അച്ഛനെ വിളിക്കാമെന്ന് കരുതി...... പിന്നെ വേണ്ടന്ന് വച്ച് ഭാമ ചേച്ചിയെ തന്നെ വിളിക്കാമെന്ന് കരുതി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് അയാളുടെ വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ വരുന്ന മെസ്സേജു കൾ കാണുന്നത്...... നോട്ടിഫിക്കേഷൻ കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് വാട്ട്സാപ്പിലേക്ക് കയറാൻ തോന്നി കയറിയപ്പോൾ ആദ്യത്തേ കോൺടാക്റ്റിൽ നിന്ന് മെസ്സേജ് വന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. അതിലെ dp പിക് കണ്ടപ്പോ ഒന്ന് ഞെട്ടി ഒരു പെണ്ണിനെ ചേർത്തു പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ജീവൻ...... അറിയാതെ നെഞ്ചോന്നിടിച്ചു പോയി...... ആ പിക് ഒന്ന് സൂം ചെയ്തു നോക്കി...... കണ്ടിട്ട് മലയാളി അല്ലെന്ന് മനസ്സിലായി...... ഓസ്‌ട്രെലിയയിൽ അയാൾക്കൊപ്പം ജോലി ചെയ്യുന്ന പെണ്ണിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുണ്ട്.... അവളാകണം. ഒന്നുകൂടി നോക്കിയ ശേഷം ആ ചാറ്റ് ഓപ്പണാക്കി നോക്കി...... വായിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞെട്ടി പോയിരുന്നു...... അത്രയ്ക്ക് വൃത്തികെട്ട രീതിയിലുള്ള ചാറ്റ് കൂടാതെ കുറേ ഫോട്ടോസും വീഡിയോസും.... അതിൽ ഒന്ന് ആയാളും ആ പെണ്ണും ചേർന്നുള്ള കിടപ്പറ രംഗങ്ങൾ. ചതിക്കുകയായിരുന്നു............. എനിക്ക് ഒന്ന് ഉറക്കെ കരയാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല..... പെട്ടന്നാണ് അയാളെന്റെ പുറകിലൂടെ വന്ന് കൈയിൽ നിന്ന് ഫോൺ തട്ടിയെടുത്ത്. ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി ......... ആദ്യത്തെ പകപ്പ് മാറിയതും ഞാനയാളെ എതിർത്തു...... എനിക്കിപ്പോ എന്റെ വീട്ടിൽ പോണമെന്നു പറഞ്ഞു എന്നാൽ അയാൾക്കൊരു പുച്ഛഭാവമായിരുന്നു..... അത്‌ കണ്ടതും എന്റെ സകല നിയന്ത്രണവും വിട്ടു അയാളെ ഞാൻ പിടിച്ച് തള്ളി ഫോൺ തട്ടിപ്പറിച്ചെടുക്കാൻ നോക്കി..... ഒരു ഭ്രാന്തിയെ പ്പോലെയായിരുന്നു എന്റെ പ്രവർത്തി...... അന്നേരമാണ് അയാൾ തല്ലിയത്...... ഒരുപാട് തല്ലി...... ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ അയാൾക്കൊപ്പം ഓസ്‌ട്രെലിയയിലേക്ക് എന്നെയും കൊണ്ടുപോകും അവിടെ എത്തിയാൽ നിനക്ക് ഈ വിലപോലും ഞാൻ തരില്ല...... നീ ഫോണിൽ കണ്ടത് അവളുമായി നിന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് കാണിച്ച് തരും ഞാൻ..... അയാളുടെ ആ പ്രതികരണത്തിൽ പകച്ചുപോയി ഞാൻ....... അവളുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെന്തിനാ എന്നെ ചതിച്ച് എന്റെ വീട്ടുകാരെ ചതിച്ച് എന്നെ നീ വിവാഹം കഴിച്ചതെന്ന് ഞാൻ അലറി ചോദിച്ചു...... അതിനും അയാളൊരു പുച്ഛ ചിരിയായിരുന്നു. നാട്ടുകാരുടേയും ബന്ധുക്കളുടെയും കണ്ണിൽ പൊടിയിടാൻ എനിക്കൊരു കല്യാണം വേണമായിരുന്നു..... അതായിരുന്നു അയാളുടെ മറുപടി. ഞാൻ തകർന്നു പോയി..... അയാളുടെ അമ്മ എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടും മിണ്ടാതെ നിന്നു...... രണ്ട് ദിവസം ഞാൻ ആരോടും മിണ്ടിയില്ല. അയാൾ വീട്ടിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പുറത്തുപോയാലും അപ്പൊത്തന്നെ വരും അയാൾ വന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ആ മുറിയിലേക്ക് ഞാൻ പോകില്ല. ഇന്ന് അലമാര ലോക് ചെയ്യാൻ അയാൾ മറന്നു അതിൽ മുഴുവൻ തിരഞ്ഞപ്പോഴാണ് എന്റെ ഫോൺ കിട്ടിയത്. പെട്ടന്ന് തന്നെ ഞാൻ ചേച്ചിയെ വിളിച്ചു...... അയാൾ വരുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ കട്ട് ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ തുടർന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ മരിച്ചു പോയേനെ..... കാവ്യ വലിയൊരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞുനിർത്തി. നന്ദനും ഭാമയും അവൾ പറഞ്ഞതും അനുഭവിച്ചതുമായുള്ള കാര്യങ്ങൾ കേട്ട് ഞെട്ടിയിരിക്കുകയായിരുന്നു..... അതുകൊണ്ടാ പോകാൻ നേരം താലിമാലയൂരി ഞാനവിടെ വച്ചത്....... എനിക്കിനി പറ്റില്ല ഏട്ടാ...... അത്രയ്ക്ക് അനുഭവിച്ചു...... മറ്റൊരു പെണ്ണുമായുള്ള രംഗങ്ങൾ ഞാൻതന്നെ കാണുമ്പോഴുള്ള എന്റെ അവസ്ഥ....... അവളുടെ കണ്ണുനിറഞ്ഞു...... ഭാമ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു...... കാവ്യ ധൈര്യമായിരിക്ക്...... ഈ ചതിക്കവന് മാപ്പില്ല. അവന് മാത്രമല്ല അവന്റെ കുടുംബത്തിനും ബാക്കി എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് എനിക്കറിയാം..... മോള് കോഫി കുടിക്ക്. അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് നന്ദൻ പറഞ്ഞു..... നന്ദനെ കാവ്യക്ക് ഒരുപാട് ബഹുമാനവും ഒത്തിരി ഇഷ്ടവുമാണ്...... അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഏട്ടനെ അവൾക്ക് വിശ്വാസവുമാണ്..... ഇപ്പോൾ ഒത്തിരി ധൈര്യം കൈവന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവൾ ആശ്വാസത്തോടെ കോഫി കുടിച്ചു. നന്ദൻ കോഫി കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞതും അവർക്കരികിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ബില്ലടക്കാനായി ചെന്നു ശേഷം പുറത്തേക്കിറങ്ങി ഫോൺ എടുത്ത് സഞ്ജുവിനെ ഡയൽ ചെയ്തു. ഭാമയും കാവ്യയും വരുമ്പോൾ അവൻ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവരെ കണ്ടതും അവൻ സംഭാഷണം അവസാനിച്ചു കാറിലേക്ക് കയറി...... ഒരു അര മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അവർ വീട്ടിലെത്തി...... ദേവകിയമ്മ ഉമ്മറത്ത് തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർക്കൊപ്പം ഇറങ്ങി വരുന്ന കാവ്യയെ കണ്ടതും അവരൊന്നു ചിരിച്ചു...... ആഹാ..... ആരാ ഇത് കാവ്യ മോളോ...... ഈ കുഞ്ഞിനെ കൂട്ടാൻ പോയതാണേൽ ഒന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പൊയ്ക്കൂടെടാ...... അമ്മ നന്ദനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. ജീവൻ വന്നില്ലേ മോളെ..... കാര്യമറിയാതെ യാണ് അമ്മ ചോദിച്ചതെന്ന് അറിയാവുന്നുള്ളത് കൊണ്ട് അവൾ ഇല്ലന്ന് തലയാട്ടി ..... ഭാമ അവളെയും വിളിച്ച് അകത്തേക്ക് നടന്നു.... അവർ മുകളിലേക്കുള്ള സ്റ്റെപ് കയറിയതും ഹാളിലേക്ക് കയറിയ നന്ദനെ ദേവകിയമ്മ നോക്കി..... ആ കുട്ടി ഒത്തിരി ക്ഷീണിച്ചു പോയല്ലേടാ...... മ്മ്മ്മ്....... നന്ദൻ ഒന്നു മൂളി..... അവൾ കുറച്ച് ദിവസം ഇവിടെ കാണും കേട്ടോ അമ്മേ .... അവന്റെ ഗൗരവത്തോടുള്ള സംസാരം കേട്ടതും അവർ നെറ്റി ചുളിച്ചു എന്ത് പറ്റി കുറച്ച് പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ട് ....... എന്ത് പ്രശ്നം....... അവൻ കാവ്യയുടെ കാര്യങ്ങൾ കുറച്ച് ചുരുക്കി പറഞ്ഞു..... അത്‌ കേട്ടതും ദേവകിയമ്മ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു എന്തൊരു സ്ത്രീയാണ് കാവ്യയുടെ അമ്മ...... കാര്യങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ അവളെ അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞ കാവ്യയുടെ അമ്മയോടാണ് ദേവകിയമ്മക്ക് കൂടുതൽ ദേഷ്യം തോന്നിയത്. എത്ര ദിവസം വേണമെങ്കിലും ഇവിടെ നിന്നോട്ടെ...... ആ കുഞ്ഞിനെ ഇങ്ങനെ ചതിച്ചവനെ വെറുതേ വിടുകയും ചെയ്യരുത്. ഹ്മ്മ്മ്...... നന്ദനൊന്നു മൂളി...... അവന്റെ മനസ്സിലും അത്‌ തന്നെയായിരുന്നു. തുടരും 💚🌺 കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ