#📙 നോവൽ #നോവൽ #ലവ് സ്റ്റോറി രണ്ടാം താലി 7🔥ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ എന്നെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു... എന്റെ കണ്ണുകൾ പിടഞ്ഞു പിടഞ്ഞു ആ മിഴികളിൽ കൊരുത്തു... എന്നിട്ടും അവിടെ ഒരു മാറ്റവും ഇല്ലാ.. അതേ നോട്ടം തന്നെ... ഒരു ചെറിയ ചിരി പോലും ഇല്ലാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു...വല്ലാത്തൊരു ചെമ്പക ഗന്ധം ആണ് ആൾക്ക്... അത് ഇങ്ങനെ എന്റെ ആത്മാവിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ പോയി എത്തി നോക്കുന്നുണ്ട്... " മോള് വാ... അടയും ചായയും എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്...നീയും വാ അച്ചു..." പത്മയുടെ ശബ്ദo കാതിൽ എത്തിയപ്പോൾ ആണ് മൃദുല അവനിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി കളഞ്ഞത്... പതിയെ തലയും താഴ്ത്തി ആളെ മറി കടന്ന് അമ്മക്ക് പിറകിൽ ആയി നടന്നു... പുറകിൽ ആയി അവനും വരുന്നുണ്ടെന്ന് നോക്കാതെ തന്നെ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... മേശക്ക് അരികിൽ അഞ്ചുവും നിമയും ഇരിപ്പുണ്ട്... നിമ എപ്പോഴോ കഴിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്... അവൾ ഒന്ന് തല ഉയർത്തി നോക്കുന്നു പോലും ഇല്ലാ... അല്ലെങ്കിലും അവൾക്ക് മധുരം വല്ല്യ ഇഷ്ടമാണ്... എനിക്ക് ആണെങ്കിൽ കുറച്ച് കഴിക്കുമ്പോഴേക്കും മധുരം ഉള്ളത് അത്രയും മടുക്കും... പിന്നെ എരിവുള്ളത് എന്തെങ്കിലും അതിന് മുകളിൽ കഴിക്കണം ഇല്ലെങ്കിൽ മനo പുരട്ടുന്ന പോലെ ആണ്... " നീ വാ മൃദു... ഇവിടെ ഇരിക്ക്... അഞ്ചു അരികിലെ കസേര വലിച്ചിട്ട് മൃദുവിനെ നോക്കി... അവൾ പതിയെ അവിടെ വന്നിരുന്നു... തൊട്ടപ്പുറം സൂരജ് ഇരുന്നത് പെട്ടെന്ന് ആണ്... മൃദുലക്ക് ആകെ വല്ലായ്മ തോന്നി... ആളെ ഒന്ന് ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കുമ്പോൾ... ഫോണിൽ എന്തോ നോക്കി കൊണ്ട് അട കഴിക്കുകയാണ്.. അറിയാതെ പോലും ഒരു നോട്ടം ഇങ്ങോട്ട് എത്തുന്നു പോലും ഇല്ലാ... ഞാനും പതിയെ കഴിച്ചു തുടങ്ങി.... " അമ്മാ... ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നു.... അഞ്ചു... തൊടിയിലേക്കൊന്നും ഇന്ന് ഇറങ്ങേണ്ട... ആ പനി മുഴുവൻ മാറട്ടെ... ആൾ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു കയ്യും വായും കഴുകി പുറത്തേക്ക് പോവാൻ ഒരുങ്ങി... " ശരത്തിന്റെ വിശേഷം എന്താ...അവൻ വിളിക്കാറുണ്ടോ... സൂരജ് നിമയെ നോക്കി ചോദിച്ചു... നിമയുടെ വല്ല്യച്ചന്റെ മകൻ ആണ് ശരത്... ആൾ സൂരജ് ഏട്ടനൊപ്പo പഠിച്ചിരുന്നതാ... ചെറിയൊരു തല്ല് കേസ് വന്നപ്പോൾ ഇവിടെ കിടന്നു പോലീസും അടിപിടിയും ഒക്കെ ആയി ജീവിതം തുലഞ്ഞു പോവണ്ട എന്ന് കരുതി വല്ല്യച്ചൻ ദുബായിലേക്ക് കയറ്റി വിട്ടു... " ആ വിളിക്കാറുണ്ട്... നിമ ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.. " മ്മ്... അവൻ പതിയെ മൂളി കൊണ്ട് നിമയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു... ടേബിളിലേക്ക് കൈ കുത്തി മൃദുലയുടെ അരികിൽ നിന്നാണ് വിശേഷം പറച്ചിൽ അത്രയും... തന്നോട് ഒരു വാക്ക് പോലും ചോദിക്കുന്നില്ല എന്നോർക്കേ മൃദുലക്ക് സങ്കടം വന്നു... പരിഭവം നിറഞ്ഞു... നേരത്തെ മുഖത്തേക്ക് വല്ല ശത്രുക്കളെ പോലെ ആയിരുന്നു നോക്കിയിരുന്നത്... വലിഞ്ഞു കയറി വന്ന പോലെ... ഒന്ന് ചിരിച്ചൂടെ... അത് പോലും ചെയ്തില്ല... അല്ലെങ്കിലും ആരോടാ ഞാൻ ഈ പരിഭവം പറഞ്ഞു കൂട്ടുന്നെ... ആൾക്ക് ഞാൻ അനിയത്തിയുടെ കൂട്ടുകാരി... അത്ര അല്ലെ ഒള്ളു... എനിക്ക്... എനിക്ക് അങ്ങനെ അല്ലല്ലോ... എന്റെ പ്രാണനല്ലേ... എന്റേത് ആയി  ഞാൻ കണ്ടു പോയില്ലേ.. അവളുടെ ചങ്ക് നീറി... " ചേട്ടൻ എന്താ മൃദുവിനോട് സംസാരിക്കാത്തെ... അവൾക്ക് വല്ല്യ പരാതി ആണ് ചേട്ടൻ നിമയോട് മാത്രമേ മിണ്ടൊള്ളു എന്നും പറഞ്ഞു... അഞ്ചു എന്തോ തമാശ പറയുന്ന പോലെ സൂരജിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു... ഒരു നിമിഷം മൃദുലയുടെ കയ്യിലെ ഗ്ലാസ്സിൽ നിന്നും ചായ തുളുമ്പി പോയി... അവളുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു... മുന്നിൽ അല്പം കുനിഞ്ഞു മേശയിൽ കൈ കുത്തി നിൽക്കുന്നവന്റെ നോട്ടം നിമയിൽ നിന്നും തെന്നി മാറി എന്നിൽ വന്നു നിന്നത് ഞാൻ കൺ കോണിൽ കണ്ടു... മുഖം ഉയർത്തി നോക്കാൻ ഒരു ഭയം... എങ്കിലും മിഴികൾ മാത്രം ഉയർത്തി സൂരജ് ഏട്ടനെ നോക്കി... ആ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ ഒരു ചിരി മിന്നി മറഞ്ഞു... ഞാൻ കൊതിയോടെ അത് നോക്കി ഇരുന്നു പോയി ... എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു... പക്ഷെ ആ ചിരിയിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ മധുരം ആയിരുന്നില്ല... പകരം പരിഹാസത്തിന്റെ മുന ആയിരുന്നു... പുച്ഛത്തിന്റെ കയ്പ്പും... ആൾക്ക് ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഞാൻ ആരുമല്ലായിരുന്നു എന്ന് ആദ്യമായി ആളുടെ നാവിൽ നിന്നും തന്നെ കേട്ട ദിവസം അന്നായിരുന്നു... ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ ഈ കുട്ടിയോട് ചോദിക്കാൻ വിശേഷം ഒരുപാട് ഉണ്ട്... എവിടെ നിന്നും തുടങ്ങണം എന്ന് അറിയാത്തത് കൊണ്ടാ ചോദിച്ചു തുടങ്ങാത്തത്... സൂരജിന്റെ സംസാരത്തിലെ ധ്വനി പെട്ടെന്ന് തന്നെ മൃദുല പിടിച്ചു എടുത്തിരുന്നു... " നാട്ടിൽ ഈ കുട്ടിയുടെ വീട്ടുകാർ ഉണ്ടാക്കുന്ന ലഹള ചെറുതല്ലല്ലോ.... പിന്നെ വട്ട പലിശ... എത്ര പേരുടെ കുടുംബത്തിന്റെ വേര് തോണ്ടിയിട്ട് ആണെന്നോ ചിറ്റേടത്തെ   വിശ്വനാഥൻ മുതലാളി ഒക്കെ കഞ്ഞി കുടിച്ചു പോവുന്നത്... അല്ല കൊച്ചേ... അറിയാൻ പാടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് ചോദിക്കുക ആണ്... ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാക്കുന്നത് ഒക്കെ തിന്നാൽ ദേഹത്തു പിടിക്കുമോ... അവൻ ഒട്ടും മയമില്ലാതെ അവൾക്ക് നേരെ കൂരമ്പുകൾ തൊടുത്തു വിട്ടു.... മൃദുല അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു പോയി....അത്രയും പ്രിയപ്പെട്ടവനിൽ നിന്നും കേൾക്കേണ്ടി വന്ന വാക്കുകൾ.... വെറുപ്പിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്തു നിന്നും അവൻ എന്റെ മറുപടിക്ക് ആയി ഉറ്റു നോക്കുകയാണ്... മൃദുലയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു പോയി...കാഴ്ച്ച മറഞ്ഞു... മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന സൂരജിന്റെ മുഖം മങ്ങി പോയി... പതിയെ എഴുനേറ്റു... തറയിൽ വെച്ചിരുന്ന ബാഗ് എടുക്കാൻ കുനിയവേ അത് വരെ നിറഞ്ഞു നിന്ന കണ്ണുകൾ തുളുമ്പി പോയി... അവൾ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ശാളിന്റെ തലപ്പ് കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ തുടച്ചു കൊണ്ട് ബാഗ് തോളിലേക്ക് ഇട്ടു... "ഞാ...ഞാൻ പോവുന്നു അഞ്ചു... അമ്മയോട് പറഞ്ഞേക്ക്... എങ്ങനെ ഒക്കയോ പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു പിന്തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നവളുടെ പിന്നാലെ നിമയും ഇറങ്ങി... പോവാൻ നേരം സൂരജിനെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കാനും നിമ മറന്നില്ല.. സൂരജ് അന്നേരവും മൃദുവിനെ നോക്കി നിൽക്കുക ആയിരുന്നു... " ഏട്ടൻ ഇത് എന്ത് പണിയാ കാണിച്ചേ.. അഞ്ചു സൂരജിന് നേരെ ചാടി... " അവര് പോയോ... അടുക്കളയിൽ നിന്നും വന്ന പത്മ നിമയെയും മൃദുലയെയും കാണാതെ ആയപ്പോൾ അഞ്ചുവിനോട് തിരക്കി... " ആ പോയി... ഇനി എന്താ ... ഇവിടെ പിടിച്ചു കെട്ടി ഇടണോ അവരെ... അഞ്ചു പത്മക്ക് നേരെ ഒച്ച ഇട്ടു... " നീ എന്തിനാ ചാടി കടിക്കുന്നത്... ഞാൻ ആ കുട്ടികൾ പോയോ എന്നല്ലേ ചോദിച്ചൊള്ളു..ഇത് നല്ല കഥ... ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ പോയതെന്തേ എന്നാലും...പത്മ താടിക്ക് കൈ കൊടുത്തു കൊണ്ട് അഞ്ജുവിനെ നോക്കി.. " വെറുതെ അങ്ങോട്ട് പോയത് അല്ല... ഈ ഏട്ടൻ അപമാനിച്ചു ഇറക്കി വിട്ടതാ... അഞ്ചു ദേഷ്യം കടിച്ചു പിടിച്ചു സൂരജിനെ നോക്കി... പത്മ അഞ്ചുവിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി സൂരജിനെ നോക്കി...അവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയതെ ഇല്ല... " അച്ചു എന്ത് ചെയ്തു എന്നാ...? "പത്മ അതിശയിച്ചു.. " ഈ അച്ചു ഏട്ടൻ മൃദുവിനോട്‌ അവളുടെ സ്വന്തം വീട്ടുകാരെ പറ്റി തന്നെ മോശം പറഞ്ഞേക്കുവാ... പാവം അതിന് സങ്കടം ആയി കാണും... അവൾക്ക് ആണങ്കിൽ തിരിച്ചു ഒന്നും പറയാൻ അറിയില്ല... ആരെന്തു പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാലും കണ്ണും നിറച്ചു മിണ്ടാതെ ഇരിക്കും അത്... അതിനെ ആണ് വെറുതെ സങ്കടപെടുത്തി വിട്ടേക്കുന്നത്... " അഞ്ചു പറയുന്നതിനൊപ്പം കരയുന്നുo ഉണ്ടായിരുന്നു... " അച്ചു... നീ എന്താ ആ പെങ്കൊച്ചിനോട് പറഞ്ഞത്...? പത്മ അവനെ നെറ്റി ചുളിച്ചു അവനെ നോക്കി... " ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല അമ്മ... പലിശക്ക് കൊടുത്തും നാട്ടിൽ ജാതി പേരു പറഞ്ഞു വഴക്കും വക്കാണവും ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കി തിന്നുന്നത് ദേഹത്ത് പിടിക്കുമോ എന്ന് ചോദിച്ചു... അത്രയേ ഒള്ളു... അവൻ നിസാരമായി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പത്മയെ നോക്കി... പത്മ അതിശയിച്ചു പോയി... ഇന്നേ വരെ ഒരാളെയും വേദനിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ സൂരജ് സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടിട്ടില്ല... ഇത് ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ കയറി വന്ന ഒരു കുട്ടിയെ അപമാനിച്ചു വിട്ട പോലെ ആയി... പത്മ നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണെടുക്കാതെ അവനെ നോക്കി... " തെറ്റായി പോയി അല്ലെ അമ്മേ... അവൻ പത്മയുടെ നോട്ടത്തിൽ ചൂളി പോയി... " നിനക്ക് എന്ത് തോനുന്നു സൂരജ്...? " പത്മക്ക് ദേഷ്യം വന്നു... " ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ ആ കുട്ടിയോട് ക്ഷമ ചോദിക്കാo സൂരജ് ഭാവഭേദം ഒന്നുമില്ലാതെ പറഞ്ഞു.. " ആർക്ക് വേണമെങ്കിൽ... എനിക്കോ അഞ്ചുവിനോ വേണ്ടി നീ ഒരു മാപ്പും ചോദിക്കണ്ട... നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ ചോദിക്കാം... അത്ര തന്നെ... അല്ലെങ്കിലും കുടുംബക്കാർ എന്തെങ്കിലും തോന്നിവാസം ചെയ്യുന്നതിന് ആ കുട്ടി എന്ത് പിഴച്ചു... ഈ ചെറുപ്രായത്തിൽ അതിന് അവരെ തടയാൻ പറ്റുമോ...? " അവർ തുറന്നു പറഞ്ഞു... സൂരജിന്റെ മുഖം താഴ്ന്നു പോയി... കണ്ണിൽ മൃദുലയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു..ചെയ്തത് തെറ്റായി പോയി എന്നൊരു തോന്നൽ ഉള്ളിൽ ശക്തിപ്പെട്ടു... അഞ്ചു ചവിട്ടി തുള്ളി മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ അടക്കുന്നത് കൺ കോണിൽ കാണാനുണ്ട് ആയിരുന്നു... തുടരും സൂര്യകാന്തി അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് കാത്തിരിക്കുന്നു ❤️