#📙 നോവൽ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുനേറ്റു ലക്ഷ്മി ഏട്ടത്തിക്ക് ഒപ്പം അടുക്കളയിൽ സഹായിച്ചു.. ദോശയും ചഡ്നിയും ഉണ്ടാക്കി.. പാത്രങ്ങൾ ഒക്കെ ഓരോന്നായി കഴുകി വെച്ചു കൊണ്ട് ചായക്ക് ഉള്ള വെള്ളം അടുപ്പത്തേക്ക് വെച്ചു...  ചോറ്റും പാത്രത്തിലേക്ക് ആവി പറക്കുന്ന ചോറ് ഊറ്റി ഇട്ടു കൊണ്ട് അല്പം നേരം തുറന്നു വെച്ചു... വെള്ളത്തിലേക്ക് തേയിലയും പഞ്ചസാരയും ഇട്ടു പാകം നോക്കി അടുപ്പത്തു നിന്നും ഇറക്കിയപ്പോൾ ആണ് അമ്മ എഴുനേറ്റു വരുന്നത് കണ്ടത്.. അല്ലങ്കിലും ലക്ഷ്മി ഏട്ടത്തിയെ ഏട്ടൻ വിവാഹം ചെയ്തു കൊണ്ട് വന്ന അന്ന് ഒഴിഞ്ഞത് ആണ് അമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്നും...ദൈവം സഹായിച്ചു ഇപ്പോഴും അമ്മക്ക് ആരോഗ്യത്തിന് ഒരു കുറവും ഇല്ലാ..എങ്കിലും ഏട്ടത്തി ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് കുറ്റം കണ്ടെത്താൻ അല്ലാതെ അമ്മ ഈ വശത്തേക്ക് അടുക്കാറ് പോലും ഇല്ലാ. " ലക്ഷ്മി അച്ഛന്... ചായ കൊടുത്തായിരുന്നോ... അമ്മ നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ലക്ഷ്മി ഏട്ടത്തിയെ നോക്കുന്നത് കണ്ടു... " അച്ഛന് ഇന്നലെ കുടിച്ച ചാരായത്തിന്റെ കെട്ട് ഇറങ്ങട്ടെ അമ്മ.. എന്നിട്ട് കൊടുക്കാം ചായ.... മൃദുല പരിഹാസത്തോടെ അമ്മയെ നോക്കി... " നീ പരിഹസിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട... വിഷമം കൊണ്ടാ അങ്ങേര് കുടിക്കുന്നത്...എല്ലാം നശിപ്പിച്ചു... സ്വന്തം കൂട പിറപ്പിനെയും കുരുതി കൊടുത്തിട്ട് നീ കിടന്ന് തുള്ളണ്ട മൃദുലേ... " യാശോദ അവൾക്ക് നേരെ ചീറി... മൃദു അവരെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു പോയി... തന്നെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു കുത്തി നോവിക്കുമ്പോൾ അമ്മക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സുഖം കിട്ടുന്നുണ്ട് എന്ന് ഇതിനോടകം അവൾക്ക് മനസിലായിരുന്നു " നിങ്ങൾ ശരിക്കും എന്നെ പ്രസവിച്ചത് തന്നെ ആണോ...? മൃദുല ഒട്ടും പതർച്ച ഇല്ലാതെ യാശോദയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... യശോദ ഒരിക്കൽ കൂടെ ഉള്ളിൽ ആളിയ വെറുപ്പോടെ അവളെ തന്നെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു... " നീ എന്തിനാ മൃദു... അമ്മയോട് തർക്കിക്കുന്നത്...? നിങ്ങൾ എന്നെ പ്രസവിച്ചത് ആണോ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചത് അല്പം കടുത്തു പോയി മൃദു... ലക്ഷ്മി മൃദുവിനെ തന്നെ നോക്കി... " അമ്മ പണ്ടും ഇങ്ങനെ തന്നെയാ ലക്ഷ്മി ഏട്ടത്തി... ജന്മം തന്നിട്ട് ശത്രു പക്ഷത്ത് ആക്കി നിർത്തിയാൽ അമ്മ ആകുമോ..? എന്റെ ഓർമ്മ വെച്ച നാൾ മുതൽ അമ്മ എന്നെ ശരിക്കൊന്ന് സ്നേഹിക്കുന്ന പോലെ എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല... കുഞ്ഞ്ന്നാളിൽ ഏട്ടനോട് ആയിരുന്നു അമ്മക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം എന്ന് തോന്നിയിരുന്നു... പിന്നെ തിരിച്ചറിവ് ആയപ്പോൾ മനസ്സിലായി... അമ്മ ഏട്ടനെ മാത്രമേ സ്നേഹിച്ചിട്ടൊള്ളു എന്ന്... " മൃദു നോവോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു... " എനിക്കതിൽ ഇപ്പോൾ പരാതിയും ഇല്ല... എങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ കൊള്ളാം  എന്നുണ്ടായിരുന്നു... അമ്മക്ക് എന്തിനാണ് എന്നോട് ഇത്രയും വെറുപ്പെന്ന്... " മൃദുല ലക്ഷ്മിയെ ഒന്നൂടെ നോക്കി കൊണ്ട് പതിയെ നടന്നു... ലക്ഷ്മി ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ അടുക്കളയിലെ ചുമരിലേക്ക് ചാരി നിന്നു. മൃദുവിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ തനിക്ക് ആവില്ല. .കാരണം അവൾ പറഞ്ഞത് അത്രയും താനും പലവട്ടം ആലോചിച്ച കാര്യങ്ങൾ ആണ്...ശരിക്കും അവർ ജന്മം നൽകിയത് തന്നെ ആണോ മൃദുവിനെ... ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ മൃദു വേഗത്തിൽ ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടക്കേ കുറുകെ വരുന്നവനിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി... " ടീച്ചർ ഇന്ന് നേരത്തെ ആണല്ലോ... ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ മുന്നിലേക്ക് വരുന്നവനെ കാണെ... അവൾ ദേഷ്യം കടിച്ചമർത്തി നിന്നു... രാജേഷ്... ഏട്ടന്റെ സുഹൃത്തായിരുന്നു പണ്ട്... അത്രയും നികൃഷ്ട്ടനായ ഒരുവൻ എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ എന്നെന്നേക്കുമായി ഏട്ടൻ ഉപേക്ഷിച്ചു കളഞ്ഞ ഒരു സൗഹൃദം... മിക്കവാറും ഇങ്ങനെ ഒരു കൂടി കാഴ്ച്ച ഇപ്പോൾ പതിവാണ്... എത്ര അറപ്പോടെ സംസാരിച്ചാലും അതും അയാൾ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്... ഒന്നും മിണ്ടാതെ വഴി മാറി നടക്കെ... പിന്നിൽ നിന്നും രാജേഷിന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു... " ഭർത്താവ് ഇല്ലാത്ത സങ്കടം തോനുന്നുണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞേക്കണo കേട്ടോ... നമ്മളൊക്കെ ഈ നാട്ടിൽ തന്നെ ഉണ്ട്.... " ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം അത്രയും അണ പല്ലിൽ തീർത്തു കൊണ്ട് ഞാൻ മുന്നോട്ട് തന്നെ നടന്നു... ചെവി കൊട്ടി അടച്ച് കൊണ്ട് തന്നെ.. അല്ലെങ്കിലും ആണ് തുണ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ ഒക്കെ മോശക്കാരാണ് സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ... അവരെ പരിഹസിക്കാനും കുത്തിനോവിക്കാനും ആൾ ഏറെ ആണ്..ഏറ്റവും ആദ്യം അറിയേണ്ടത് അവർ എങ്ങനെ ജീവിക്കും എന്നോ.. ആണ് തുണ ഇല്ലാതെ എങ്ങനെ ചെറുത്ത് നിൽക്കും എന്നോ അല്ല...അവർ ശാരീരിക ആവശ്യങ്ങൾക്ക് എന്ത് ചെയ്യും എന്നാണ്.. മൃദുലയുടെ ചുണ്ടോളo ഒരു പുച്ഛചിരി വന്നു എത്തി നോക്കി... ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ പതിയെ ഡെസ്കിലേക്ക് ബാഗ് വെച്ചു.. ബാഗ് തുറന്നു അതിൽ നിന്നും ഒരു കുപ്പി വെള്ളം വലിച്ചെടുത്തു..  അല്പം വെള്ളം എടുത്തു കുടിക്കവേ ആണ് നയന മിസ്സ്‌ കയറി വരുന്നത് കാണുന്നത്... കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെ പരിഭവം ഒട്ടും തന്നെ ഇല്ലാതെ മൃദുല നയനയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു... നയനയുടെ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു അത്ഭുതം തോന്നിയെങ്കിലും ഞൊടിയിടയിൽ അവൾ അത് ഒളിപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു... " മൃദുല ടീച്ചർക്ക് ഇപ്പോൾ ക്ലാസ് ഉണ്ടോ...?.. അടുത്തിരിക്കുന്ന റംല ടീച്ചർ അവളെ നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... " ഇല്ല... മൃദു പതിയെ പറഞ്ഞു... " എങ്കിൽ എന്റെ ക്ലാസ്സ്‌ ഒന്ന് അറ്റൻഡ് ചെയ്യാമോ... ഒട്ടും വയ്യാ ടീച്ചറെ... ക്‌ളാസിൽ ആള് ഇല്ലെങ്കിൽ പിള്ളേർ നല്ല ബഹളം ആയിരിക്കും... അപ്പുറം ഉള്ളവർക്ക് ക്ലാസ് എടുക്കാൻ സമ്മതിക്കത്തില്ല...." അത് പറയുമ്പോൾ അവരുടെ വലത്തേ കൈ വീർത്തുന്തിയ അവരുടെ വയറിൽ ആയിരുന്നു. " എന്ത് പറ്റി...? വയ്യായ്ക ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ...? മൃദു അല്പം ആശങ്കയോടെ റംലയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നു... " ഹേയ്..രാവിലെ കഴിച്ച ഭക്ഷണം പറ്റിയില്ല.. പിന്നെ ഛർദ്ധി തന്നെ ആയിരുന്നു.. പിന്നെ ഇന്നലെ ഇക്കയുടെ പെങ്ങന്മാർക്ക് ഒക്കെ കൂടെ വിരുന്നായിരുന്നു... രാവിലെ വന്നു കൂടിയതാ എല്ലാവരും.. പോവുമ്പോൾ രാത്രി പത്തു മണി ഒക്കെ ആയിരുന്നു... അടുക്കള ഒതുക്കലും.. വൃത്തിയാക്കലും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നടു വേദന കൂടി.. " റംല അവശതയോടെ പറഞ്ഞു... " വീട്ടിൽ വേറെ ആരും ഇല്ലേ ടീച്ചറെ സഹായത്തിന്... മൃദു റംലയെ തന്നെ നോക്കി... " ഹേയ്..രാവിലെ കഴിച്ച ഭക്ഷണം പറ്റിയില്ല.. പിന്നെ ഛർദ്ധി തന്നെ ആയിരുന്നു.. പിന്നെ ഇന്നലെ ഇക്കയുടെ പെങ്ങന്മാർക്ക് ഒക്കെ കൂടെ വിരുന്നായിരുന്നു... രാവിലെ വന്നു കൂടിയതാ എല്ലാവരും.. പോവുമ്പോൾ രാത്രി പത്തു മണി ഒക്കെ ആയിരുന്നു... അടുക്കള ഒതുക്കലും.. വൃത്തിയാക്കലും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നടു വേദന കൂടി.. " റംല അവശതയോടെ പറഞ്ഞു... " വീട്ടിൽ വേറെ ആരും ഇല്ലേ ടീച്ചറെ സഹായത്തിന്... മൃദു റംലയെ തന്നെ നോക്കി... ഇടക്കൊക്കെ സങ്കടം വരും... എത്ര ചെയ്താലും കുറ്റം മാത്രേ ഒള്ളു.. ഇക്കാക്ക് ആണങ്കിൽ ഉമ്മയെ കഴിഞ്ഞിട്ടേ ആളൊള്ളൂ... അത് അങ്ങനെ ആയിക്കോട്ടെ...അവരുടെ ഉമ്മ അല്ലെ...എന്നാലും നമ്മൾക്കും വേണ്ടേ ഇത്തിരി പരിഗണന... എന്തെങ്കിലും സങ്കടം പറഞ്ഞാൽ തന്നെ ചോദിക്കും നീയൊന്നും അല്ലല്ലോ ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഗർഭിണി എന്ന്... ഭർത്താവ് കൂടെ ഒറ്റപെടുത്തുമ്പോഴാ... സങ്കടം സഹിക്കാൻ വയ്യാത്തെ... " റംലയുടെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങി... " ഹേയ്.. കരയാതെ... " പതിയെ റംലയുടെ കയ്യിൽ തട്ടി കൊണ്ട് മൃദു ആശ്വസിപ്പിച്ചു.. " എന്റെ പൊന്നു റംല ടീച്ചറെ... ഇത് ഇപ്പോൾ ചെണ്ട വന്നു മദ്ധളത്തോട് പറയുന്ന പോലെ ആയി... റംല ടീച്ചർക്ക് ഭർത്താവ്നെ കൊണ്ട് ഉള്ള സങ്കടം... മൃദുല ടീച്ചർക്ക് ഭർത്താവ് ഇല്ലാത്ത സങ്കടം... നയന എന്തോ തമാശ പറഞ്ഞ പോലെ ഒറ്റക്കിരുന്നു ചിരിച്ചു.. " നയന ടീച്ചർക്ക് പിന്നെ... നാവിനു എല്ലില്ലാത്ത സന്തോഷം... അല്ലെ ടീച്ചറെ... ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വരുന്ന സിദ്ധാർഥ്ന്റ പറച്ചിലിൽ നയനയുടെ മുഖം മങ്ങിയിരുന്നു... " ടീച്ചർക്ക് ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും കുത്തി നോവിച്ചില്ലങ്കിൽ ഉറക്കo വരത്തില്ല അല്ലെ..? സിദ്ധാർഥ് നയനയുടെ ഡെസ്കിലേക്ക് കൈ കുത്തി നിന്ന് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... നയന മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ ചുണ്ട് ഒന്നു കോട്ടി തിരിഞ്ഞു ഇരുന്നു... സിദ്ധാർഥ് അവരെ നെറ്റി ചുളിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് സീറ്റിലേക്ക് വന്നിരുന്നു... റംല ടീച്ചറോട് റസ്റ്റ്‌ എടുക്കാൻ ഉപദേശിച്ചു കൊണ്ട് ആദ്യത്തെ മണി ഒച്ചയിൽ മൃദു ബുക്കും എടുത്ത് കൊണ്ട് സ്റ്റാഫ് റൂമിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നിരുന്നു... സിദ്ധാർഥ് മൃദുല പോവുന്നതും നോക്കി ഇരുന്നു പോയി... " പാവം...! " അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അറിയാതെ മന്ത്രിച്ചു... തുടരും സൂര്യകാന്തി അഭിപ്രായങ്ങൾക്ക് കാത്തിരിക്കുന്നു ❤️