Part 63 " എന്താ.... എന്താ പറഞ്ഞെ " : അവന് പറഞ്ഞത് കേൾക്കാത്തത് കൊണ്ട് അവൾ എടുത്ത് ചോദിച്ചു. എന്നാൽ പിന്നീട് അവൻ ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടതും അവൾ ഒന്ന് വിയർത്തു... " എ.... എന്താ " : അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടെങ്കിലും ഇനി താൻ കേട്ടതിന്റെ കുഴപ്പമാണോ എന്ന് അറിയാൻ അവൾ വീണ്ടും തിരക്കി. " അല്ല ഗൗരി നന്ദക്ക് ഇതൊന്നും ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് അല്ലെന്ന് അല്ലെ പറഞ്ഞെ അപ്പൊ ഇതൊക്കെ ചെയ്ത് തരുന്നത് എന്നോട് ഉള്ള സ്നേഹം കൊണ്ട് ആണോ എന്ന് " : അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവം ഒക്കെ ഒപ്പി കൊണ്ട് അവൻ  വിശദീകരിച്ച് ചോദിച്ചു. വീണ്ടും അവന്റെ ചോദ്യം വന്നതും അവനെ നോക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ ഗൗരി വിയർത്തു. തനിക്ക് സ്നേഹം ആണോ എന്ന് അതും ചോദിക്കുന്നത് സ്വന്തം ഭർത്താവ്. അവൾക്ക് അതിന് എന്ത് മറുപടി കൊടുക്കണം എന്ന് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. " അത്... പിന്നെ ഞാൻ.... എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നും..... " : എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ അവൾ വിക്കി. " ഗൗരി നന്ദക്ക് വീണ്ടും വിക്ക് വന്നോ....? ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞത് മറന്നിട്ടില്ലല്ലോ അല്ലെ " : കണ്ണൻ അല്പം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവൻ എന്താണ് പറഞ്ഞതെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ ഗൗരി സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. " ഇനിയും വിക്ക് വരുവാണെങ്കിൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കാണിക്കുന്ന കാര്യം " : കണ്ണൻ അവളുടെ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായത് പോലെ പറഞ്ഞു. " എനിക്ക്.... എനിക്ക് വിക്ക് ഒന്നും ഇല്ല. അത് പെട്ടന്ന് അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ.... " : അവൾ അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ എങ്ങനെ ഒക്കെയോ പറഞ്ഞു. " അപ്പൊ പെട്ടന്ന് ചോദിച്ചത് കൊണ്ട് ആണോ ഈ വിക്കൽ വന്നേ....? " : കണ്ണൻ കാര്യമായി ചിന്തിക്കുന്നത് പോലെ ചോദിച്ചു. അതിന് മറുത്തൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ ആണെന്ന പോലെ തലയാട്ടി. " എങ്കിൽ ശെരി എനിക്ക് ഇതിനുള്ള ഉത്തരം പിന്നെ തന്ന മതി. സാവധാനം ആലോജിച്ച് തന്ന മതി " : അവൻ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തിയ പോലെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവളുടെ മുഖം ഒന്ന് തെളിഞ്ഞു. തത്കാലം രക്ഷപെട്ടല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തിൽ. അത് അവൻ കൃത്യമായി കാണുകയും ചെയ്തു. അതെ തെളിച്ചതോടെ തന്നെ അവൾ അവനുള്ള ഭക്ഷണവും വാരി കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. " ഇന്നാ ഈ വെള്ളം കുടിക്ക് ഞാൻ തിളപ്പിച്ച്‌ കൊണ്ട് വെച്ചതാ. ചൂട് ഉണ്ടോന്ന് നോക്കിയേ ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഒന്നും കൂടി ചൂടാക്കി കൊണ്ട് വരാം.... ഉണ്ടോ....? ഉണ്ടല്ലേ ഞാൻ എന്ന പോയി മരുന്ന് എടുത്തിട്ട് വരാം " : അവന് ഭക്ഷണം ഒക്കെ കൊടുത്ത് അതും പറഞ്ഞ് എണീക്കാൻ പോയവളെ അവിടെ തന്നെ പിടിച്ച് ഇരുത്തി അവൾക്കുള്ള ഭക്ഷണവും വിളമ്പി അത് മുഴുവൻ അവളെ കൊണ്ട് കഴിപ്പിച്ചതിന് ശേഷമാണ് അവളെ അവിടുന്ന് എണീക്കാൻ സമ്മതിച്ചതും അവൻ അവിടുന്ന് എണീറ്റതും. കയ്യും മുഖവും എല്ലാം കഴുകി ഹാളിൽ വന്ന് ഇരുന്നപ്പോഴേക്കും ഗൗരി അവനുള്ള മരുന്നും വെള്ളവും ആയി വന്നിരുന്നു. " ഞാൻ എന്തെങ്കിലും സഹായിക്കണോ....? " : ഗുളിക കഴിക്കാൻ കൊണ്ട് വന്ന വെള്ളത്തിന്റെ ഗ്ലാസ്സ് തിരിച്ച് കൊടുക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ അവൻ തിരക്കി. അവന്റെ ചോദ്യം മനസ്സിലാകാതെ അവൾ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. " അടുക്കളയിൽ എന്തെങ്കിലും സഹായിക്കണോ എന്ന്, അരിയാനോ മറ്റോ " : പതിവ് ഗൗരവത്തിൽ തന്നെ അവൻ തിരക്കി. ആ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി കൊടുക്കാതെ അവളുടെ നോട്ടം പോയത് കെട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്ന അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് ആണ് പിന്നെ അവന്റെ മുഖത്തേക്കും. അവളുടെ നോട്ടം പോയ ഇടത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോഴാണ് അവന് അമളി പറ്റിയത് മനസ്സിലായത്. " അത്.... അത് നോക്കണ്ട എന്തെങ്കിലും സഹായം വേണം എങ്കിൽ പറഞ്ഞ മതി. " : അബദ്ധം മറക്കാനായി അവൻ ഗൗരവം നടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അതിന് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി തിരിഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയത് അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല. സത്യത്തിൽ അവൻ ഇതൊന്നും ഒരു മുറിവേ ആയിരുന്നില്ല ഇതിലും വലിയ മുറിവ് ഒക്കെ വെച്ച് പല ജോലിയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു, ആ ഒരു ഇതിൽ പറഞ്ഞതാണ് അവൻ. എന്നാൽ ഇപ്പൊ ഇത് പൊളിഞ്ഞാൽ പെണ്ണിന്റെന്ന് ഇപ്പൊ കിട്ടുന്ന പരിഗണന ഇല്ലാതാകുമോ എന്ന സംശയം അവന് ഇല്ലാതില്ല അതും ഓർത്ത് കൊണ്ട് അവൻ ടി വി ഓൺ ചെയ്തു. ഏറെ നേരം അതിന്റെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് അവന് മടുപ്പ് തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ടി വി ഓഫ്‌ ചെയ്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. അവിടെ വേഗത്തിൽ എന്നാൽ വൃത്തിയോടെ ഓരോന്ന് ചെയ്യുന്നവലിലേക്ക് അവന്റെ നോട്ടം എത്തിയതും അകത്തേക്ക് കയറാതെ വാതിൽ പടിയിൽ തന്നെ നിന്ന് അവളെ  വീക്ഷിച്ചു. അവൾ ചെയ്യുന്നതിന്റെ വേഗതയിൽ നിന്ന് തന്നെ കാലങ്ങളായി ശീലം ഉള്ളതാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. അതെങ്ങനെ എന്ന് ചോദിക്കാതെ തന്നെ അവനും അറിവുള്ളതാണ്. കണ്ടതും കേട്ടതുമായ അവളുടെ സാഹചര്യങ്ങൾ അവന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചെത്തി. പലതും ഓർത്ത് അവന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് കനത്തു. ഉച്ചക്കത്തേക്ക് പൊടിയരി കഞ്ഞി തയാറക്കുന്ന തിരക്കിലാണ് ഗൗരി. ഇപ്പൊ തന്നെ സമയം പന്ത്രണ്ട് അര കഴിഞ്ഞതിനാൽ ചെയ്യുന്നതിന് എല്ലാം സാധാ ഉള്ളതിനേക്കാളും വേഗത ഉണ്ടായിരുന്നു. പൊടി അരി കഴുകി കുക്കറിൽ ഇട്ട് തിരിഞ്ഞവൾ കാണുന്നത് അവളെയും നോക്കി അടുക്കള വാതിൽ നിൽക്കുന്നവനെ ആണ്. പ്രേതീക്ഷിക്കാതെ പെട്ടന്ന് അവനെ കണ്ടതും അവളൊന്ന് ഞെട്ടി. നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും അനക്കം ഒന്നും കാണാതെ വന്നതും അവൾ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. നോട്ടം അവളിലേക്ക് ആണെങ്കിലും ആള് മറ്റൊരു ലോകത്താണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. " എന്താ... എന്തെങ്കിലും വേണോ..? " : എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യത്തിന് വന്നിട്ട് തന്നെ വിളിച്ച് ശല്യപ്പെടുത്തേണ്ട എന്ന് കരുതി നിന്നതാണോ എന്ന തോന്നലിൽ ഗൗരി തിരക്കി. അവളുടെ ശബ്ദം ആണ് അവനെ ചിന്തയിൽ നിന്ന് ഉണർത്തിയത്. അവന്റെ നോട്ടം അവളിൽ തന്നെ തറഞ്ഞ് നിന്നു. വെറും ഇരുപത് വയസ്സേ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവൾക്ക് ഉള്ളു. താൻ കേൾക്കാകാത്തതും കാണാത്തതുമായ  എന്തോരം കാര്യങ്ങൾ ഇത്രയും ചെറിയ പ്രായത്തിൽ അവൾ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. കെട്ടിടത്തോളം വിഷമം വന്നാൽ അതൊന്ന് പറഞ്ഞ് ആശ്വാസം കണ്ടെത്താൻ പോലും അവൾക്ക് നല്ല ഒരു കൊട്ടുകാരോ ആരും ഇല്ല.... അവൻ അതെ കാര്യം സ്വയമേ ചോദിച്ച് നോക്കി!!!!! " ക... കണ്ണേട്ടാ " : താൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടിട്ടും വീണ്ടും എന്തോ ചിന്തയിൽ നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും ഗൗരി ചെറിയൊരു വല്ലയിമയോടെ വിളിച്ചു. " ഏഹ്ഹ് ഹാ എന്താ.... എന്താ ചോദിച്ചേ...? ഞാൻ... ഞാൻ എന്തോ ഓർത്ത് നിന്നു... എന്താ ചോദിച്ചേ ഞാൻ കേട്ടില്ലാ " : വീണ്ടും അവളുടെ വിളി വന്നതും അവൻ സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. " അല്ല എന്തെങ്കിലും വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചതാ " : ഗൗരി വീണ്ടും ചോദിച്ചു. " ഏയ്യ് ഒന്നും വേണ്ട അവിടെ ഒറ്റക്ക് ഇരുന്നോണ്ട് ഞാൻ  ചുമ്മാ വന്നതാ.... എന്തെങ്കിലും സഹായം വേണം എങ്കിൽ പറഞ്ഞ മതി " : കണ്ണൻ അവിടെ ഇട്ടിരുന്ന കസേരയിൽ ഇരുന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അതിന് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി മൂളി കൊണ്ട് അവൾ വീണ്ടും  അവളുടെ ജോലിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവനും പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ അവളുടെ പ്രവർത്തി ഒക്കെ നോക്കി ഇരുന്നു. തിരിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നവൾക്കും അവിടെ ഇരിക്കുന്നവന്റെ നോട്ടം അവളിൽ തന്നെ ആയിരിക്കും എന്ന് അറിയാം, അതിന്റെ വല്ലായിമ അവളിൽ നിറഞ്ഞു. അത് അവളുടെ പ്രവർത്തിയിലും പ്രതിഭലിക്കാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് പണി തീർക്കാൻ അവൾ വെപ്രാളത്തോടെ ഓരോന്ന് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം ഓരോ അബദ്ധത്തിൽ ചെന്നാണ് അവസാനിക്കുന്നത്. ഓരോ വെട്ടം തെറ്റുമ്പോഴും അവൾ മെല്ലെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നവനെ നോക്കും അവനും ഇതൊക്കെ കണ്ട് കൊണ്ട് ഇരിക്കുവാണെന്ന് അറിയുമ്പോൾ ഒരു പിടപ്പോടെ അവൾ നോട്ടം. വീണ്ടും ഇത് തന്നെ തുടരും. ഇതൊക്കെ കണ്ട് ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അവനും അവിടെ ഇരുന്നു. അവളുടെ പ്രവർത്തിയും നോട്ടം പിടപ്പും ഒക്കെ അവൻ അത്രയേറെ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ച് ഇരുന്നതും കയ്യിൽ ഒരു ഭാരം തോന്നി. അവനൊരു സംശയത്തോടെ കയ്യിലേക്ക് നോക്കി അരി നിറച്ച മുറമായിരുന്നു അവൻ അതെ ഭാവത്തിൽ തന്നെ അടുത്ത് നില്കുന്നവളെ ഒന്ന് നോക്കി. " എന്തെങ്കിലും സഹായം വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചില്ലേ... ഇതാ ഈ അരി ഒക്കെ ഒന്ന് പാറ്റിപെറുക്ക് " : അവളും ഇല്ലാത്ത ഗൗരവം എടുത്ത് അണിഞ്ഞ് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. കണ്ണൻ എന്നാൽ അവൾ പറഞ്ഞ പണി മനസ്സിലാകാതെ അവളെ നോക്കി നെറ്റി ചുളിച്ചു. അവന് ഇതൊന്നും ചെയ്തോ കണ്ടോ ശീലം ഇല്ലാലോ. " മനസ്സിലായില്ലേ....? " : അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവൾ തിരക്കി. അതിന് ഉടനെ തന്നെ ഇല്ലെന്ന പോലെ ചുമൽ കൂച്ചി. " ആദ്യം അരി എല്ലാം ഒരു സൈഡിലേക്ക് വെക്കണം എന്നിട്ട് അതിൽ നിന്ന് കുറച്ച് കുറച്ച് മുന്നോട്ടേക്ക് ഇട്ടിട്ട് അതിൽ കല്ലോ പൊടിയോ ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിൽ എടുത്ത് മാറ്റണം അത്രേ ഉള്ളു. " : അവൾ പറയുന്നതിന് ഒപ്പം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചാഞ്ഞ് നിന്ന് മുറത്തിൽ നിന്ന് അരി എടുത്ത് ചെയ്ത് കാണിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കണ്ണൻ അതെല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി ഇരുന്നു. " ഇപ്പൊ മനസ്സിലായോ " : ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞ് നൂന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി ഗൗരവത്തിൽ തന്നെ ചോദിച്ചു. അതിന് അതെ എന്ന പോലെ തലയാട്ടുണ്ട് എങ്കിലും കണ്ണൻ ഉള്ളിൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളുടെ കള്ള ഗൗരവം കണ്ട് ചിരി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ചെയ്ത അബദ്ധങ്ങൾ താൻ കണ്ട് ചിരിച്ചതിന്റെ ചമ്മൽ മറക്കനാണ് ഈ ഗൗരവം എന്ന് അവനും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ തലയാട്ടൽ കണ്ടതും അതിനൊന്ന് മൂളി കൊണ്ട് വീണ്ടും പണിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ഇടക്കൊന്നു തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയതും കണ്ടു ഒരു കൈ കൊണ്ട് അരി നോക്കുന്നവനെ. അവനെ കൊണ്ട് ജോലി ഒന്നും ചെയ്യിപ്പിക്കണ്ട എന്ന് കരുതിയതാണ് പിന്നെ ഇവിടെ ഇരുന്ന് തന്നെ വീക്ഷിക്കുന്നത് കൊണ്ടുള്ള വല്ലായിമയിൽ കൊടുത്തതാണ്. ഇതാകുമ്പോൾ വലിയ ഭാരിച്ച പണിയും അല്ല. എങ്കിലും ഗൗരിക്ക് അവനോട് ഒരു മതിപ്പ് തോന്നുന്നുണ്ടയായിരുന്നു. കൈ വയ്യാതിരുന്നിട്ടും തന്നെ സഹായിക്കാൻ കാണിച്ച ആ മനസ്സിനോട്. ഇന്ന് വരെ അച്ഛൻ അമ്മയോടോ ചെറിയമ്മയോട് എന്നെടോ അങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നത് താൻ കേട്ടിട്ടില്ല, ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം വേണം എങ്കിൽ പോലും ഇരിക്കുന്നിടത്ത് കൊണ്ട് കൊടുക്കണം അതാണ് പതിവ്. ഇപ്പോൾ താൻ ഈ പണി ഏൽപ്പിച്ചപ്പോൾ അറിയാഞ്ഞിട്ട് പോലും പറ്റില്ല എന്നൊന്ന് കണ്ണൻ പറഞ്ഞില്ല മറിച്ച് അത് എങ്ങനെ ആണെന്ന് ചോദിച്ച് മനസ്സിലാകുകയാണ് ചെയ്തത്. അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ അവൾ പോലും അറിയാതെ ഉതിർത്ത് വന്ന സ്നേഹത്തോടെ അവനെ നോക്കി. തുടരും...... #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #love #trending