#🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ വിവാഹ വാർഷികം ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) ……………………………………. ബാംഗ്ലൂരിലെ ആഡംബര അപ്പാർട്ട്‌മെന്റിന്റെ പതിനാലാം നിലയിൽ കാർമേഘങ്ങൾ വിതറിയ കറുപ്പിനേക്കാൾ കടുപ്പമേറിയ ഒരു നിശബ്ദത തളം കെട്ടി നിന്നു. സന്ധ്യ തന്റെ ആപ്പിൾ വാച്ചിലെ സെക്കൻഡ് സൂചിയിലേക്ക് കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി. ഓരോ സെക്കൻഡും ഒരു യുഗം പോലെ. ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിന് നടുവിൽ ഒരു വെളുത്ത ശവക്കച്ച പോലെ വിരിച്ചിട്ട തുണിക്ക് മുകളിൽ പാലടപ്പായസം ആവി പറത്തി ഇരിക്കുന്നു. സാധാരണ പായസമല്ല ഇത്; ഇതിൽ ചേർത്ത ഏലക്കയുടെ മണത്തിനൊപ്പം അല്പം അമിത ശ്രദ്ധകൂടി അവൾ കലർത്തിയിട്ടുണ്ട്. 5 വർഷത്തെ ദാമ്പത്യം എന്ന നരകത്തിന് ഇന്ന് അവൾ ഒരു പൂർണ്ണവിരാമം ഇടുകയാണ്. "കൃത്യം ഏഴര. അവൻ വരാറായി," സന്ധ്യ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു. അവൾ ചുണ്ടിൽ ചുവന്ന ലിപ്സ്റ്റിക് ഒന്നുകൂടി കടുപ്പിച്ചു തേച്ചു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.ആ ചിരിയിൽ പ്രണയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു ദുരന്തത്തിന്റെ നിഴലായിരുന്നു. ……. പെട്ടെന്ന് കോളിംഗ് ബെൽ മുഴങ്ങി. അല്ല, അത് മുട്ടലായിരുന്നു. വാതിലിന് അപ്പുറത്ത് നിന്ന് മൂന്ന് തവണയുള്ള താളാത്മകമായ മുട്ടൽ. സന്ധ്യ വാതിൽ തുറന്നു. സുരേഷ് അവിടെ നിൽക്കുന്നു. കയ്യിൽ കറുത്ത റിബൺ ചുറ്റിയ ഒരു വലിയ സമ്മാനപ്പൊതി. അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ മഴ നനഞ്ഞ് കുതിർന്നിരുന്നു. പക്ഷേ അസാധാരണമായ കാര്യം, അവന്റെ ഷൂസുകളിൽ നിന്ന് ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്ന വെള്ളത്തിന് ഒരു ഇരുണ്ട ചുവപ്പ് നിറമുണ്ടായിരുന്നു. "ഹാപ്പി ആനിവേഴ്സറി സന്ധ്യേ," സുരേഷിന്റെ ശബ്ദത്തിന് ഒരുതരം ലോഹഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അകത്തേക്ക് നടന്നു. ലിവിംഗ് റൂമിലെ ലൈറ്റുകൾ അവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഒന്ന് മിന്നിത്തുടങ്ങി. "എന്താ ഏട്ടാ വൈകിയത്?" സന്ധ്യ വാതിൽ അടച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ട്രാഫിക് ബ്ലോക്ക്... പിന്നെ നിനക്ക് വേണ്ടി ഈ സർപ്രൈസ് ഗിഫ്റ്റ് സംഘടിപ്പിക്കാൻ കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടി. " സുരേഷ് ആ പാക്കറ്റ് ടേബിളിൽ വെച്ചു. "ഏട്ടൻ പോയി ഫ്രഷ് ആയി വാ, ഞാൻ പായസം വിളമ്പാം." സന്ധ്യ അടുക്കളയിലേക്ക് നീങ്ങി. …… അവർ രണ്ടുപേരും ടേബിളിന് ഇരുവശവും ഇരുന്നു. മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ സന്ധ്യ പായസം വിളമ്പി. സുരേഷ് ആദ്യത്തെ സ്പൂൺ വായിലേക്ക് വെക്കാൻ തുടങ്ങിയതും... ഫ്ലാറ്റിലെ പവർ കട്ടായി! ഇൻവെർട്ടർ ഓൺ ആയില്ല. പകരം, എവിടെ നിന്നോ വന്ന ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് ആ മെഴുകുതിരികളെ കെടുത്തി. ഇരുട്ടിൽ സുരേഷ് തന്റെ ഫോൺ ടോർച്ച് തെളിച്ചു. ആ വെളിച്ചം ടേബിളിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് പതിച്ചപ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചു. അവിടെ, സന്ധ്യയുടെയും സുരേഷിന്റെയും ഇടയിലുള്ള ഒഴിഞ്ഞ കസേരയിൽ ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നു! ആദർശ്!” അഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് ഇതേ രാത്രിയിൽ, ഇതേ ഫ്ലാറ്റിൽ വെച്ച് പായസത്തിൽ എലിവിഷം ചേർത്ത് സന്ധ്യ കൊന്ന അവളുടെ പഴയ കാമുകൻ. അന്ന് അവൻ ധരിച്ചിരുന്ന അതേ നീല ഷർട്ട്. പക്ഷേ ആ ഷർട്ടിലെ കോളറിന് ചുറ്റും രക്തം കട്ടപിടിച്ചു കിടക്കുന്നു. അവന്റെ കഴുത്ത് അസ്വാഭാവികമായി ഒരു വശത്തേക്ക് ഒടിഞ്ഞിരുന്നു. "സന്ധ്യേ... നീ പഞ്ചസാര അല്പം കുറച്ചു," ആദർശ് പതുക്കെ തലയുയർത്തി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കൃഷ്ണമണികളില്ലായിരുന്നു, വെറും വെളുത്ത ശൂന്യത മാത്രം. അവൻ സുരേഷിന്റെ മുന്നിലിരുന്ന സ്പൂൺ എടുത്ത് പായസത്തിൽ ഒന്ന് ഇളക്കി. "ആ... ആദർശ്?" സന്ധ്യയുടെ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല. "പേടിക്കണ്ട സന്ധ്യേ," ആദർശ് ഒരുതരം വിചിത്രമായ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "സുരേഷിന് നീ ഇന്ന് നൽകാൻ പോകുന്ന സയനൈഡിന്റെ മണം കിട്ടിയപ്പോൾ ഒന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ വന്നതാ. അന്ന് എനിക്ക് തന്ന വിഷത്തിന് ഇതിലും വീര്യം കുറവായിരുന്നു. അഞ്ച് വർഷമായി ഞാൻ ആ കയ്പ്പും കൊണ്ട് നടക്കുകയാ. ഇന്ന് സുരേഷിനും കൂടി അത് കിട്ടുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു ആശ്വാസമാകും." സുരേഷ് ഞെട്ടിവിറച്ച് സന്ധ്യയെ നോക്കി. "സന്ധ്യേ! നീ എന്നെ കൊല്ലാൻ നോക്കുകയാണോ?" സന്ധ്യയുടെ ഭയം പെട്ടെന്ന് ക്രൂരമായ ഒരു ചിരിയായി മാറി. "അതേടാ സുരേഷേ! 5 വർഷമായി നിന്റെ അടിമയായി ജീവിക്കുന്നതിലും നല്ലത് ഒരു കൊലപാതകിയായി ജയിലിൽ കഴിയുന്നതാ. നീയും നിന്റെ ആ ഗിഫ്റ്റും കൂടി ഇന്ന് തീരും!" അപ്പോഴാണ് സുരേഷ് പൊട്ടിച്ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. ആ ചിരി ആദർശിന്റെ ചിരിയേക്കാൾ ഭീകരമായിരുന്നു. അവൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ ഗിഫ്റ്റ് പാക്കറ്റ് തുറന്നു. അതിനുള്ളിൽ ഒരു പഴയ ശവപ്പെട്ടിയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള മ്യൂസിക് ബോക്സ് ആയിരുന്നു. അത് തുറന്നപ്പോൾ ആദർശിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു പാട്ട് ഒഴുകി വന്നു. "സന്ധ്യേ, നീ വിചാരിച്ചോ എനിക്കൊന്നും അറിയില്ലെന്ന്? നീ വിഷത്തെ കുറിച്ച് സെർച്ച്‌ ചെയ്തത് ഫോണിൽ ഞാൻ മുൻപേ കണ്ടിരുന്നു" സുരേഷ് കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്നു. "അന്ന് ആദർശിന്റെ ശവം ഈ ഫ്ലാറ്റിന്റെ തറയ്ക്കടിയിൽ സിമന്റിട്ട് മൂടാൻ നിന്നെ സഹായിച്ചത് ഞാനാണ്. നീ അറിയാതെ നിന്റെ കൈവിരലടയാളങ്ങൾ ഞാൻ ആ ബോഡിയിൽ പതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് നിന്നെ പോലീസിൽ ഏൽപ്പിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ നീ എനിക്ക് പായസം തന്നു... ഞാൻ നിനക്ക് ഗിഫ്റ്റും!" സുരേഷ് ആ ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സിനടിയിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ റിമോട്ട് പുറത്തെടുത്തു. "ഈ ഫ്ലാറ്റിൽ ഞാൻ കുറച്ച് സ്‌ഫോടകവസ്തുക്കൾ സെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് സന്ധ്യേ. നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് പോയാലേ ഇതിനൊക്കെ അവസാനം ഉണ്ടാവൂ എനിക്ക് വയ്യ ഇങ്ങനെ ജീവിക്കാൻ." ആദർശ് തന്റെ ആത്മരൂപത്തിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് കൈകൾ കൊട്ടി. "ഗംഭീരം! ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ കൊല്ലാൻ പായസം ഉണ്ടാക്കുന്നു, ഭർത്താവ് ഭാര്യയെ കൊല്ലാൻ ഫ്ലാറ്റ് ബോംബ് വെച്ച് തകർക്കാൻ നോക്കുന്നു. മരിച്ചുപോയ കാമുകൻ ഇതൊക്കെ ഇരുന്ന് ആസ്വദിക്കുന്നു എന്തൊരു സീൻ.!" പെട്ടെന്ന് ഫ്ലാറ്റിലെ അന്തരീക്ഷം മാറി. ചുവരുകളിൽ നിന്ന് പായസം രക്തമായി ഒലിച്ചിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ആദർശ് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. "പക്ഷേ , നിങ്ങൾക്ക് ഒരു തെറ്റുപറ്റി," ആദർശ് പറഞ്ഞു. അവൻ സന്ധ്യയുടെയും സുരേഷിന്റെയും കഴുത്തിൽ തന്റെ മരവിച്ച കൈകൾ വെച്ചു. "നിങ്ങൾ ആരും ഇന്ന് മരിക്കാൻ പോകുന്നില്ല. കാരണം... നിങ്ങൾ ഓൾറെഡി മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു!" സന്ധ്യയും സുരേഷും പരിഭ്രമത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി. അപ്പോഴാണ് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചത്, തങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ സുതാര്യമായി മാറുന്നു. ടേബിളിന് അപ്പുറത്ത് കട്ടിലിൽ രണ്ട് മൃതദേഹങ്ങൾ കിടക്കുന്നു— സന്ധ്യയും സുരേഷും. "ഒരുമണിക്കൂർ മുമ്പ് ഫ്ലാറ്റിൽ ഷോർട്ട് സർക്യൂട്ട് കാരണം തീപിടുത്തമുണ്ടായി," ആദർശ് പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ആ പുക ശ്വസിച്ച് ഉറക്കത്തിൽ തന്നെ തീർന്നു. നിങ്ങളുടെ ഈ വഴക്കും കൊലപാതക ശ്രമവും ഒക്കെ നിങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾ കാണുന്ന ഒരു വെറും മരീചിക മാത്രമാണ്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ, സന്ധ്യേ... നിന്റെ ആ പായസം ആരും കുടിച്ചില്ല. സുരേഷേ... നിന്റെ ബോംബ് പൊട്ടിയതുമില്ല!" സന്ധ്യ തന്റെ കൈകൾ നോക്കി. അവൾക്ക് ഒന്നും സ്പർശിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. സുരേഷിന്റെ റിമോട്ട് അവന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് താഴെ വീണു, പക്ഷേ ഒരു ശബ്ദവും കേട്ടില്ല. ആദർശ് സന്ധ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. "ഇനി നമുക്ക് പോകാം. നരകത്തിൽ നിങ്ങളുടെ വാർഷികം ആഘോഷിക്കാൻ വലിയൊരു നിര തന്നെ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്. അവിടെ പായസം കിട്ടില്ല, പകരം കത്തുന്ന ലാവാ രസമാണ് വിളമ്പുന്നത്. പക്ഷേ വിഷമിക്കണ്ട, കൂടെ ആഘോഷിക്കാൻ ഒരുപാട് അലവലാതികൾ അവിടെത്തന്നെയുണ്ട്!" ആദർശ് അട്ടഹസിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആകാശത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. ഫ്ലാറ്റിലെ പുകയ്ക്കിടയിലൂടെ മൂന്ന് രൂപങ്ങൾ പതുക്കെ മാഞ്ഞുപോയി. പിറ്റേന്നത്തെ പത്രവാർത്ത ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു (“ബാംഗ്ലൂരിൽ ഷോർട്ട് സർക്യൂട്ട് മൂലം ഫ്ലാറ്റിന് തീപിടിച്ച് ദമ്പതികൾ മരിച്ചു. അത്ഭുതമെന്നു പറയട്ടെ, കത്തിയമർന്ന ആ ഫ്ലാറ്റിൽ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിലെ പായസം മാത്രം കേടുകൂടാതെ ഇരിക്കുന്നു. പായസത്തിന് ചുറ്റും മൂന്ന് സ്പൂണുകൾ വെച്ചിരുന്നതായും പോലീസ് കണ്ടെത്തി. ആദർശ് എന്ന വ്യക്തിയുടെ അഞ്ച് വർഷം പഴക്കമുള്ള അസ്ഥികൂടം തറയ്ക്കടിയിൽ നിന്ന് കണ്ടെടുത്തത് കേസിലെ നിഗൂഢത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.") ഭ്രാന്തമായ ഒരു ചിരി അപ്പോഴും ആ ഫ്ലാറ്റിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “ഹാപ്പി ആനിവേഴ്സറി” ……. End