കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നിട്ട്‌ കൊണ്ട് അവൻ അവിടെ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി.... പിന്നെ തൊട്ട് മുന്നിൽ കാണുന്ന ബോർഡ് ഒന്ന് കൂടി വായിച്ചു.... അക്ഷയ കേന്ദ്രം... അലയമൻ.... കയ്യിലിരുന്ന സിഗരറ്റ് കുറ്റി തറയിൽ ഇട്ട് ചവിട്ടി അരച്ചുകൊണ്ട് അവൻ മുന്നോട്ടു നടന്നു.... നല്ല തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു അവിടെ.. മുന്നോട്ട് നടന്നതും അവനെ കണ്ടു അറിയാവുന്ന സ്ത്രീകളെല്ലാം മുഖം ചുളിച്ചുകൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ തമ്മിൽ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു .. അങ്ങോട്ട് മാറി നിൽക്ക് ലതികെ..... അടുത്തുകൂടെ പോയാൽ മതി പേരുദോഷം കിട്ടാൻ... ആരോ അവിടെ നിന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും നരേന്ദ്രൻ അവിടെനിന്നു, ഒരു കൂർത്ത നോട്ടം അവനിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചതും അവർ പെട്ടന്ന് നിശബ്ദമായി.... ഒരു ടോക്കൺ..... അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവിടെ ഇരുന്നയാൾ തലയുയർത്തി നോക്കി.. ആരിത് നരേന്ദ്രനോ? എന്താ ഈ വഴിക്കൊക്കെ... അവനെ കണ്ട് ഒരു ചിരിയോടെ ചന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു... ആധാർ പുതുക്കണമെന്നോ മറ്റോ ഒക്കെ പറയുന്നത് കേട്ടു. ഇനി അതു പുതുക്കാത്തത് കൊണ്ട് ലോകം അവസാനിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി.... അവൻ തന്റെ സ്വരം കടുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു... അല്ല എന്നിട്ട് അമ്പിളി വന്നില്ലേ? അവളും പുതുക്കി കാണില്ലല്ലോ... രണ്ടാൾക്കും കൂടി ഒരുമിച്ച് വരുന്നതല്ലായിരുന്നോ സൗകര്യം.... ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ അയാൾ ചോദിച്ചു. ആ സ്വരത്തിലെ പരിഹാസം നരേന്ദ്രനു മനസ്സിലായിരുന്നു... അവള് വരുന്നുണ്ട്.... തന്നെ ഒന്ന് സ്വകാര്യമായി കാണണമെന്ന് ഇന്നലെ കൂടി പറഞ്ഞതേയുള്ളൂ..... കഴിഞ്ഞപ്രാവശ്യം കണ്ടപ്പോൾ തനിക്ക് അവൾ എന്തോ തന്നെന്ന് പറഞ്ഞു ഇനി വരുമ്പോൾ അതിന്റെ ബാക്കി കൂടി വാങ്ങിച്ചോളണം കേട്ടോ.... ചന്ദ്രൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി..... അയാളുടെ കൈ അറിയാതെ തന്റെ കവിളിൽ പതിഞ്ഞു... അയാൾ പെട്ടെന്ന് അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ടോക്കൺ എടുത്തു നൽകി.. ഇരുപത്തി അഞ്ചു ആണ് നമ്പർ... 21 വരെ ആയിട്ടുണ്ട്... അങ്ങോട്ടിരുന്നാൽ മതി.. ദാ ഈ ഫോമും കൂടി ഒന്ന് പൂരിപ്പിക്കണം..... . അവൻ അത് വാങ്ങി അയാളെ ഒന്നുകൂടി നോക്കിയശേഷം പൂരിപ്പിച്ച് തിരികെ കൊടുത്തു... ആധാർ പുതുക്കാൻ ഇരിക്കുന്നവർ വേറൊരു സെക്ഷനിലാണ് ഇരിക്കുന്നത് അവനും അവിടെ ചെന്നിരുന്നു.... ശ്യാമള.... ശ്യാമള ഉണ്ടോ.... പതിഞ്ഞ ഒരു സ്വരം കാതിൽ കേട്ടതും അവന്റെ നെഞ്ചോന്ന്‌ പിടച്ചു.... ആ ശബ്ദം കേട്ടിടതെക്ക് അവന്റെ കണ്ണുകൾ സഞ്ചരിച്ചു.. അവിടെ ഒരു സ്ത്രീയോട് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവളിൽ അവന്റെ മുഖം ഉടക്കി.... രാധിക........ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ മെല്ലെ മൊഴിഞ്ഞു.... ആദ്യമായി കാണുന്നെന്ന പോലെ അവൻ അവളെ നോക്കി ഇരുന്നു..... കൺമഷി എഴുതാത്ത അവളുടെ കുഞ്ഞു കണ്ണുകൾ... പൊട്ടു കുത്താത്ത നെറ്റിത്തടം... യാതൊരു ചമയങ്ങളും മുഖത്തില്ല.. മുടി പോലും അലസമായി കെട്ടി വെച്ചിരിക്കുന്നു .... നിറം മങ്ങിയ ഒരു കോട്ടൺ സാരിയാണ് വേഷം .. അവളെ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കും തോറും അവന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി... ടോക്കൺ നമ്പർ 25.....തന്റെ നമ്പർ വിളിക്കുന്നത് കേട്ട് അവനൊന്നു ഞെട്ടി.. ഇത്രയും നേരം ഞാൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നോ? അവൻ എഴുന്നേറ്റു അവളുടെ മുമ്പിൽ ചെന്നു നിന്നു . ഇവിടെ ഇരിക്കു കേട്ടോ... അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ ധൃതിയിൽ എന്തൊക്കെയോ എഴുതാൻ തുടങ്ങി..... പിന്നെ മിഷനിൽ തന്റെ വിരലും കണ്ണും പതിപ്പിച്ചു. വിരൽ ഇങ്ങോട്ട് വെച്ചേ... അവൻ അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് തന്റെ വിരൽ മെല്ലെ മെഷീനു മുകളിലേക്ക് വെച്ചു.... അപ്പോഴും അവൾ അവനെ നോക്കിയിരുന്നില്ല.... ചെയ്യുന്ന ജോലിയിൽ മാത്രം ആയിരുന്നു ശ്രദ്ധ. അവന്റെ വിരൽ പതിഞ്ഞില്ല എന്ന് കണ്ടതും സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി അവൾ അവന്റെ വിരലിൽ പിടിച്ച് അതിലേക്ക് ഒന്ന് അമർത്തി . വിരൽ പതിഞ്ഞത് കണ്ട് അവൾ തന്റെ കൈ പിൻവലിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും നരേന്ദ്രൻ പെട്ടെന്ന് ആ കയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു ... അവൾ ഞെട്ടി പിടഞ്ഞു കൊണ്ട് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി....ആ മുഖം.... അവൾ ഒന്ന് കൂടി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി... മുന്നിലിരിക്കുന്ന ഫോമിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ വെപ്രാളത്തോടെ പതിഞ്ഞു.... നരേന്ദ്രൻ..... അവളുടെ മുഖം ഭയം കൊണ്ടു വിളറി..... അവൻ ചത്തു തൊലഞ്ഞിട്ട് വർഷം രണ്ടായില്ലേടി... ഇനിയും നിനക്ക് ഈ ദുഃഖപുത്രി വേഷം കളയാറയില്ലേ .. പല്ലു കടിച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ രോഷത്തോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു. അവന്റെ ചോദ്യം അവളിലെ ഭയത്തെ വിട്ടു മാറ്റി അവളിൽ കോപം നിറഞ്ഞു.... അവൾ അവന്റെ കൈയിൽ നിന്നും കൈ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു ... കയ്യീന്ന് വിടെടോ? അവൾ അവനെ പുറകോട്ട് തള്ളാൻ ശ്രമിച്ചു...... നീ എന്ത് തോന്നിവാസമാട കാണിക്കുന്നത്, കൊച്ചിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വിട്ടേ.. അവന്റെ അടുത്തുനിന്ന ഒരു സ്ത്രീ അവനെ തന്റെ കൂടെ കൊണ്ട് അടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു .. ആളുകൾ ചുറ്റും കൂടിയതും അവൻ അവളുടെ കൈവിട്ടു. രാധിക അകത്തേക്ക് പോ.... അവിടെയുള്ള സീനിയർ സ്റ്റാഫ് ഗിരിജ അവളോട് കടുത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞതും രാധിക പെട്ടെന്ന് അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി... നരേന്ദ്രൻ അപ്പോഴും അവളെ രോഷത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.... നീ കാരണം നാട്ടിലുള്ള ഒരു പെണ്ണുങ്ങൾക്കും സ്വസ്ഥമായി നടക്കാൻ പറ്റാതായല്ലോ നരേന്ദ്ര..... വീട്ടിൽ ഒരുത്തിയെ കുടിയിരുത്തിയിട്ടില്ലേ കണ്ടവന്മാരുടെ കൂടെ കറങ്ങി നടന്ന ഒരുത്തിയെ.... അവളോട് ആയിക്കോണം എന്തെങ്കിലും തോന്നിവാസം കാണിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതൊക്കെ.... അല്ലാതെ മാന്യമായ ജോലി ചെയ്യുന്ന പാവപ്പെട്ട പെൺപിള്ളേരുടെ മണ്ടയിൽ കയറരുത്.... തനിക്ക് നേരെ കയർത്തു സംസാരിക്കുന്ന ഗിരിജയെ അവൻ രോഷത്തോടെ ഒന്നു കൂടി നോക്കി... തൽക്കാലം നിന്റെ ആധാർ ഇപ്പോൾ പുതുക്കുന്നില്ല നീ പോയിട്ട് പിന്നെ വാ. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പോലീസിനെ വിളിക്കും. തനിക്കെതിരെ ഉയരുന്ന സംസാരങ്ങൾ കേട്ട് അവൻ എല്ലാവരെയും ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി, പിന്നെ കാറ്റ് പോലെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.. ആ കൊച്ച് മരിച്ചുപോയ കാർത്തിക്കുഞ്ഞിന്റെ ഭാര്യ അല്ലേ..... അവൻ എന്തിനാ ഇതിന്റെ മെക്കിട്ട് കേറുന്നത്.... കാണാൻ കൊള്ളാവുന്ന ഏത് പെൺപിള്ളേരെ കണ്ടാലും അവൻ ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്..... ഇതിനെയും പണ്ട് എന്തെങ്കിലും പറയുകയോ ചെയ്യുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും നിങ്ങൾക്ക് ഓർമ്മയില്ലേ കാർത്തി മരിച്ചതിന്റെ തലേദിവസവും ഇവർ രണ്ടാളും തമ്മിൽ വലിയ വഴക്കും അടിയുമൊക്കെ ഉണ്ടായതാണ്.... ഇവൻ തന്നെയാകുമെന്നെ അവനെ കൊന്നിട്ടുള്ളത്..... അനാവശ്യം പറയാതെ ചന്ദ്രാ..... അല്പം കുഴപ്പങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും ഒരാളെ കൊല്ലാനുള്ള മനസ്സൊന്നും അവനില്ല.... ആ ചെക്കൻ മരിച്ചത് ആക്സിഡന്റ് ആയിട്ട് തന്നെയാ... അകത്തെ മുറിയിൽ കണ്ണീര് വാർത്തിരുന്ന രാധിക അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ട് തന്റെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന മാലയിൽ പിടിമുറുക്കി.... നീ എന്നോട് ചെയ്ത ചതിക്ക് ഒരിക്കലും മാപ്പില്ല കാർത്തി..... നശിപ്പിച്ചു കളയും ഞാൻ നിന്നെ... വേരോടെ..... ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ ചെവിയിൽ വീണ്ടും മുഴങ്ങി..... തന്നെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി ചിരിക്കുന്ന കാർത്തിയുടെ മുഖം അവളുടെ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു... എന്തിനാ എന്നെ വിട്ടു പോയെ.... സ്നേഹിച്ചു കൊതി തീർന്നില്ല എന്ന് എന്നോട് ഒരു നൂറുവട്ടം പറഞ്ഞിട്ട്.... ഇരു കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി അവൾ ഏങ്ങി കരഞ്ഞു...... ഒരിക്കലും തിരികെ വരാത്ത യാത്രപോയ തന്റെ പ്രിയതമനെ ഓർത്തു......... നരേന്ദ്രൻ തന്റെ രോഷം മുഴുവൻ ഡ്രൈവിങ്ങിൽ തീർത്തു.. ചീറിപ്പാഞ്ഞു മുറ്റത്തേക്ക് വരുന്ന കാറ്‌ കണ്ടു കിണറ്റിൻ കരയിൽ നിന്ന അമ്പിളി ഓടി മുറ്റത്തു എത്തി.. കാർ നിർത്തിയിട്ടും കുറച്ച് സമയം അവൻ അതിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.... അമ്പിളി മുറ്റത് ഉണക്കാനിട്ടിരുന്ന മുളക് ഒന്ന് നീക്കി വെച്ചു. വന്ന് വന്ന് നിങ്ങൾക്ക് കണ്ണും കാണാതായോ? ഒന്നും രണ്ടുമല്ല പത്തു കിലോ മുളകാണ് ഈ ഉണക്കാനിട്ടിരിക്കുന്നത്..... എല്ലാം ഇപ്പൊ പോയേനെ... അവനെ നോക്കി സ്വരം കനപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.. കാറിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ നരേന്ദ്രൻ അവളെ ഒന്നു മുഴപ്പിച്ചു നോക്കി. പിന്നെ പോക്കറ്റിലിരുന്ന സിഗരറ്റ് എടുത്ത് കയ്യിൽ പിടിച്ചു.... അവിടെ മാവിൻ ചുവട്ടിലായി കെട്ടിഇരിക്കുന്ന തിട്ടയിൽ അവൻ ഇരുന്നു.. നിങ്ങള് മീൻ വാങ്ങിയോ? അവൾ ചോദിച്ചതും നരേന്ദ്രൻ കണ്ണുകൾ ഒന്നു ഇറക്കിയിടച്ചു. ഞാൻ മറന്നു... മറക്കും.... ഇവിടുന്ന് തുള്ളി ചാടി ഉള്ള പോക്ക് കണ്ടപ്പോഴേ അറിയാമായിരുന്നു മറക്കുമെന്ന്.. കാശുണ്ടെങ്കിൽ ഒരു നൂറു രൂപ ഇങ്ങ് താ ആ മുക്കിൽ കാണും ഞാൻ പോയി വാങ്ങിയിട്ട് വരാം.... മീൻ ഇല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് ചോറ് ഇറങ്ങത്തില്ലല്ലോ.... അവൻ പോക്കറ്റ് നിന്നും പേഴ്സ് എടുത്ത് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി... വേറെ എന്തെങ്കിലും കൂടി വേണമെങ്കിൽ വാങ്ങിക്കോ.... ഇന്നിനി ഞാൻ പുറത്തോട്ട് ഒന്നും പോകില്ല.... അവൾ അതു വാങ്ങി കയ്യിൽ വച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു... കപ്പ വേണമെങ്കിൽ പുറത്ത് വശത്തുനിന്ന് ഒരെണ്ണം പുഴുതു വെച്ചേക്ക്, ഞാൻ വന്നിട്ട് ശരിയാക്കി കൊള്ളാം... അവൻ അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.... ഇരുപത്തിയഞ്ചു സെന്റ് വസ്തുവിനകത്തുള്ള ഓടിട്ട ഒരു ചെറിയ വീടാണത്. ഉള്ള സ്ഥലത്തൊക്കെ അത്യാവശ്യം ഓരോന്ന് നട്ടുപിടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഇഞ്ചിയും മഞ്ഞളും മരച്ചീനിയും എല്ലാം. .. ആ തിട്ടയിൽ ചാരിയിരുന്നവൻ തന്റെ ചുണ്ടിലെക്ക് എരിയുന്ന സിഗരറ്റ് ചേർത്തു വെച്ചു ... മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും അക്ഷയയിൽ വെച്ച് നടന്ന സംഭവമാണ്... അവൻ കയ്യിലിരുന്ന സിഗരറ്റ് തറയിലിട്ട് ചവിട്ടി ഞെരിച്ചു.. കിണറ്റിൻ കരയിൽ നിന്നും വെള്ളം കോരി മുഖം കഴുകി അവൻ... ആ വെള്ളത്തിന്റെ തണുപ്പ് പതിയെ അവന്റെ മനസ്സിലും ഉണ്ടായി.. ഇട്ടിരുന്ന ഷർട്ട് ഊരിയിട്ട ശേഷം.. ഒരു തോർത്തും എടുത്ത് അവൻ പിന്നാമ്പുറത്തേക്ക് നടന്നു.... അത്യാവശ്യം നല്ലൊരു മരച്ചീനി കമ്പ് തന്നെ അവൻ പുഴുതെടുത്തു... ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്ന കേട്ടതും അവൻ അതെടുത്തു നോക്കി... പറയെടാ ഗിരി ... നരേന്ദ്രന് ഇപ്പൊ ആകെയുള്ള ഒരു സുഹൃത്താണ് ഗിരി.... ഞാൻ വീട്ടിൽ ഉണ്ട്.... മ്മ്മ്..... ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ മുക്കിൽ അമ്പിളി കാണും അവളെ കൂടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവ.... ഫോൺ വെച്ചശേഷം അവൻ തന്നെ കപ്പ വൃത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങി.... **************** മീനും പിന്നെ അത്യാവശ്യം വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങളും വാങ്ങി നടക്കുക ആയിരുന്നു അമ്പിളി.... താൻ നടക്കുന്നതിനു പിന്നാലെ തന്നെ കുറച്ച് എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ആളുകൾ പറയുമെന്ന് അവൾക്കറിയാം.... പക്ഷേ കേൾക്കെ പറയാൻ ധൈര്യം കാണിക്കില്ല..... അതുകൊണ്ട് പരമാവധി കാത് കൂർപ്പിച്ചാണ് അവൾ നടക്കുന്നത്..... ഒരു ശകലം എങ്കിലും കേട്ടാൽ മതി പിന്നെ അവൾ അവിടെ ഒരു സംഭവം തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കും..... അപ്രതീക്ഷിതമായി തൊട്ടുമുന്നിൽ ബൈക്ക് കൊണ്ട് നിർത്തിയതും അമ്പിളിയുടെ ശ്രദ്ധ തെന്നി മാറി... അവൾ ഒന്നു ഞെട്ടിപ്പോയി.... എന്താണ് സിംഗപ്പെണ്ണേ ഇങ്ങനെയാണോ റോഡിൽ കൂടി നടക്കുക... ഗിരി അവളോട് ഒരു കളിയോടെ ചോദിച്ചു.... അവൾ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല... നീ കേറ് ഞാൻ അങ്ങോട്ടേക്കാ.... ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.... അമ്പിളി ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി... എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ തങ്ങളിലാണ്.. വെറുതെ അവനും കൂടി ഒരു ചീത്തപ്പേര് വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചില്ല... ഗിരി ചെല്ല്.. ഞാൻ പിന്നാലെ വന്നോളാം... വെറുതെ എന്റെ കൂടെ നടന്ന നീയും കെട്ടവൻ ആകാൻ നിൽക്കണ്ട... നിന്റെ കൂടെ നടന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ കെട്ടവൻ ആകുന്നെങ്കിൽ അങ്ങ് ആയിക്കോട്ടെടി... അങ്ങനെ നരിയുടെ പേര് മാത്രം നിനക്കൊപ്പം കേട്ടാൽ പോരല്ലോ.... അവൾ അവനെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കി... തൽക്കാലം ഇപ്പോ മറ്റൊരു പേര് കൂടി എന്റെ കൂടെ ചേർക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല നീ ചെല്ല്..... അവൻ അവളെ ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്നു.... അമ്പിളിക്ക് വാക്ക് ഒന്നേയുള്ളൂ... അവൾ ചെല്ലില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതങ്ങനെ തന്നെയാണ്... ഗിരി ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു മുന്നോട്ട് പോയി.. അമ്പിളി എല്ലാവരെയും ഒന്നുകൂടി നോക്കി കൊണ്ട് മുന്നോട്ടു നടന്നു...... ********************* ജോലി കഴിഞ്ഞു രാധിക വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും മണി ആറ് ആകാറായിരുന്നു ... അവൾ പെട്ടെന്ന് ഒന്നു കുളിച്ചു വേഷം മാറി... റൂമിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും അവൾക്കായി അവിടെ ചായ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.... അവൾ അതും കയ്യിലെടുത്ത് വെളിയിലേക്ക് നടന്നു.... പൈപ്പിൻ ചുവട്ടിൽ വിളക്ക് തേച്ച് മിനുക്കുകയായിരുന്ന ഇന്ദിരയെ അവൾ ഒന്നു നോക്കി... വിച്ചു വിളിച്ചിരുന്നോ അമ്മേ... മ്മ്മ്മ്...നിന്നെ ചോദിച്ചു.... രാത്രി വിളിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. ഫീസിന്റെ കാര്യം ഓർത്ത് വിഷമിക്കേണ്ട എന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞേക്ക്. പൈസ ഞാൻ ഒപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.. ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ജോലി മതിയാക്കി അവർ അവളെ നോക്കി.... എന്റെ ഒരു കുഞ്ഞു മോതിരം ഇല്ലായിരുന്നോ അത് തൽക്കാലം പണയം വെച്ച് അവന് വേണ്ടെ പൈസ ഒപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്... അവർ അവളെ വിഷമത്തോടെ നോക്കി.... വിഷ്ണു എന്ന വിച്ചു, എറണാകുളത്ത് ഒരു കോഴ്സിന് പഠിക്കുകയാണ്... രാധികയെക്കാൾ ആറേഴ് വയസ്സ് ഇളയതാണ് അവൻ ... ചായകുടിച്ച് കഴിഞ്ഞതും മൂന്ന് നാല് കുട്ടികൾ അങ്ങോട്ടേക്ക് കയറി വന്നു .. നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് ഇരിക്ക് കേട്ടോ ഞാനിപ്പോൾ വരാം.. വന്ന കുട്ടികൾ ചായ്പ്പിലെക്ക് നടന്നു.... ആറിലും ഏഴിലും പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളാണ് ട്യൂഷൻ പഠിക്കാൻ വരുന്നതാണ് അവിടെ..... തുളസീധരനും അംബാലികക്കും വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഉണ്ടായ കുഞ്ഞായിരുന്നു രാധിക.... രാധികയ്ക്ക് രണ്ടു വയസ്സായപ്പോഴേക്കും മഞ്ഞപ്പിത്തം വന്ന് അംബാലിക മരണപ്പെട്ടു... കുഞ്ഞിനെ നോക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം എന്ന് പറഞ്ഞു തന്നെയാണ് തുളസീധരൻ ഇന്ദിരയെ വിവാഹം ചെയ്തത് . ഇന്ദിര അയാൾ പറഞ്ഞ കാര്യം അതേപടി തന്നെ ചെയ്തു. അവൾക്ക് സ്നേഹമുള്ള ഒരു അമ്മയായിരുന്നില്ല അവർ... എന്നാൽ അവളോട് വെറുപ്പും ഇല്ലായിരുന്നു... അവൾക്ക് വേണ്ടുന്നത് എല്ലാം ചെയ്തു കൊണ്ടു അവർ അവരുടെ കടമ നിർവഹിച്ചു..... പിന്നെയും വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാണ് അവർക്ക് വിഷ്ണു ഉണ്ടായത്..... രാധികയോടും വിഷ്ണുവിനോടും എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു തന്നെയാണ് തുളസീധരൻ അവരെ വളർത്തിയത്... രാധികയ്ക്ക് വിഷ്ണുവിനോട് അടുപ്പ കുറവൊന്നും തോന്നിയില്ലെങ്കിലും വിഷ്ണുവിന് അവളോട് ചെറിയ ഒരു അകൽച്ച ഉണ്ടായിരുന്നു.... വളരുംതോറും അത് കൂടി കൂടി വന്നതു മാത്രമേ ഉള്ളൂ... പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്ന് ഓർത്തുകൊണ്ട് ഇന്ദിര ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ താൻ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ജോലി ഒതുക്കിയ ശേഷം പെട്ടെന്ന് അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു... ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞാൽ അവർ അപ്പോഴേ രാധിക വേണ്ടുന്ന ആഹാരം റെഡിയാക്കി വെക്കും .. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് നല്ല ശ്വാസം മുട്ടൽ വരാറുള്ളതുകൊണ്ട് തണുത്തതൊന്നും അവർ രാധികയ്ക്ക് കഴിക്കാൻ കൊടുക്കാറില്ല.... ഒരുവിധം ജോലികളും ചെയ്യിപ്പിക്കില്ല.... ഫ്രിഡ്ജിലിരുന്ന മാവ് തണുക്കാൻ വെച്ച ശേഷം അവർ ഉച്ചയ്ക്ക് വെച്ച മീൻകറി ചൂടാക്കാൻ തുടങ്ങി.... രാധിക കുട്ടികൾക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ ഓരോന്നും പറഞ്ഞു കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു.... *************- നരേന്ദ്രൻ ചെറിയൊരു പായ്ക്കട്ടിലിൽ മുറ്റത്ത് കിടക്കുകയായിരുന്നു.... അടുത്ത് തന്നെ ഗിരിയും ഇരിപ്പുണ്ട് .. നിനക്ക് വീട്ടിൽ പോകാറായില്ലേടാ... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും പരാതിയാ എന്റെ കൂടെ നടന്ന നീ ചീത്തയാകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ്.... നിന്റെ കൂടെ നടന്നിട്ട് കേൾക്കുന്ന ചീത്തപ്പേര് എനിക്കിഷ്ടമാണെടാ... തിണ്ണയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഫോണിലെ ഏതോ കോമഡി വീഡിയോ കണ്ടു ചിരിക്കുന്ന അമ്പിളിയെ നോക്കി അവൻ ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... പിന്നെ വീണ്ടും നരേന്ദ്രനെ നോക്കി.... നീ ഇന്ന് രാധികയെ കണ്ടിരുന്നു അല്ലേ.... നരേന്ദ്രൻ വെറുതെ ഒന്ന് മൂളി .. അതൊരു പാവം കൊച്ചടാ... അവനോടുള്ള ദേഷ്യം അവൻ മരിച്ചതോടെ തീർന്നില്ലേ... പിന്നെയും എന്തിനാ അവളുടെ പിറകെ... ഗിരി അവനോട് പറഞ്ഞു..... നരേന്ദ്രൻ അവനെ നോക്കിയില്ല... ഒന്നും മിണ്ടാതെ പഴയ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ കണ്ണടച്ചു കിടന്നു.... നേരം കടന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു...,. ഗിരി ഫോണിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്തു നരേന്ദ്രനെ നോക്കി.... അവൻ വെറുതെ ആകാശം നോക്കി കിടക്കുകയാണ്..... എന്നാ ഞാൻ ഇറങ്ങുവാടാ.... നരേന്ദ്രൻ ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.... അവൻ എഴുന്നേറ്റു ബൈക്കിൽ കയറി അവൻ പോകാൻ പോവുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായതും അമ്പിളി എഴുന്നേറ്റ് അവന് അരികിലേക്ക് ചെന്നു .. അവളെ കണ്ടതും അവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.... ഡീ... ഞാൻ അന്ന് ചോദിച്ചതിന് ഒരു മറുപടി കിട്ടിയില്ല... ഗിരി ചോദിച്ചത് കേട്ട് അവൾ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി . അവളുടെ ഭാവത്തിൽ താൻ ചോദിച്ചത് അവൾ മറന്നു എന്ന് ഗിരിക്ക് മനസ്സിലായി. ആഹാ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് നീ മറന്നോ? വീട്ടിൽ എനിക്ക് തകൃതിയായി പെണ്ണ് അന്വേഷണം നടക്കുന്നുണ്ട്.. നിന്റെ ഒരു മറുപടി കിട്ടിയിട്ട് വേണം എനിക്ക് നമ്മുടെ കാര്യം വീട്ടിൽ അവതരിപ്പിക്കാൻ. അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും അവളുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു.... എന്നോ ഒരിക്കൽ നിന്നെ ഞാൻ കെട്ടിക്കോട്ടെ എന്ന് അവൻ ചോദിച്ചത് അവളുടെ ഓർമ്മയിൽ എത്തി... തമാശയായിട്ടേ അവൾ അത് കരുതിയുള്ളൂ..... ധൈര്യമുണ്ടെങ്കിൽ നീ എന്റെ കാര്യം നിന്റെ വീട്ടിൽ പറഞ്ഞു നോക്ക്.... ചൂലും കൊണ്ട് അടിക്കും അവർ നിന്നെ.... അവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു... എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് തൽക്കാലം എന്നെ ചൂലും കൊണ്ട് അടിക്കാനുള്ള ആവതൊന്നുമില്ല..... പിന്നെയുള്ളത് എന്റെ അനിയത്തി.... അവൾക്കും വലിയ വിഷയം ഒന്നും കാണില്ല.... എന്നാൽ എനിക്ക് വിഷയമുണ്ട്.... എനിക്ക് നിങ്ങളെ ഇഷ്ടമല്ല.... ഇനിയും ഇതുപോലെ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ എന്നോട് പറയരുത്... നിങ്ങൾക്ക് തന്നെ അറിയാലോ ആർക്കും എന്നെ ഇഷ്ടമാകില്ല നിങ്ങൾക്കും ഇപ്പോഴത്തെ ചോരത്തിളപ്പിന് തോന്നുന്നതാണ് ഇതൊക്കെ .... കെട്ടിക്കഴിഞ്ഞ് നാട്ടുകാരുടെ വായിൽ നിന്നും അതും കേൾക്കുമ്പോൾ പതിയെ ഈ ആവേശം ഒക്കെ അങ്ങ് മാറും അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.... എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടത്തിന് വർഷങ്ങളുടെ കണക്കു പറയാൻ ഒന്നുമില്ല.... പിന്നെ മറ്റുള്ളവർക്കുള്ള ഇഷ്ടക്കേട് .., ആ കിടക്കുന്ന അവന് നിനക്ക് മാപ്പ് തരാമെങ്കിൽ.... നിന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ച് കൂടെ നിർത്താമെങ്കിൽ.... ഈ ലോകത്തുള്ള ആർക്കും നിന്നോട് ദേഷ്യം വിചാരിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല..... എനിക്കും ദേഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു നിന്നോട് .... അന്നൊക്കെ കൊല്ലാൻ പോലും തോന്നിയിട്ടുണ്ട് നിന്നെ...... പിന്നെ പതിയെ പതിയെ അത് മാറി..... പിന്നെ നിന്റെ സ്വഭാവത്തോട് വല്ലാത്ത ഇഷ്ടം തോന്നി തുടങ്ങി..... ഇപ്പോഴത് മനസ്സിൽ നിന്നും മാറ്റാൻ പറ്റാത്ത വിധത്തിൽ ആയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് സമാധാനത്തോടെ ആലോചിച്ചു നോക്ക്..... അവൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയതും അമ്പിളി പെട്ടെന്ന് അതിൽ നിന്നും താക്കോൽ എടുത്തു.... എനിക്ക് ഒന്നും അറിയണ്ട.... ഈ ജന്മം അമ്പിളിക്ക് ഒരു വിവാഹം ഉണ്ടാകില്ല..... ഇനി അഥവാ ഉണ്ടായാൽ തന്നെ അത് .... അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി..... അവിടെ എന്തോ ആലോചിച്ചു കിടക്കുന്ന നരേന്ദ്രനിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ എത്തി ..... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/52646/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ