അത്യപൂർവ്വമായി സ്പൈനൽ കോഡിൽ കണ്ടു വന്ന ട്യൂമർ നീക്കം ചെയ്ത്....... അതു വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കിയ സംതൃപ്തിയോടെ മാസ്കും ഗ്ലൗസും ഊരി മാറ്റി..... ജ്വാല.....പുറത്തേക്ക് വന്നു....... പുറത്ത് വേപൂഥോടെ നില്ക്കുന്ന മദ്ധ്യവയസ്കയുടെ കണ്ണിർ നിറഞ്ഞ മിഴികളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു...... ആ ഒരൊറ്റ പുഞ്ചിരിയിൽ അവരുടെ മുഖം വിടർന്നു. ........ ആ കണ്ണിരിനിടയിലും തെളിയുന്ന പുഞ്ചിരി ..... ജ്വാലയുടെ മനസ്സ് നിറച്ചു....... ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ നമ്പർ വൺ ന്യൂറോ സർജനാണ്.....അഗ്നിജ്വാല...... പക്ഷേ ....... ആളെ കിട്ടില്ല....... ഒരു ഹോസ്പിറ്റലുകളിലും നിലവിൽ വർക്ക് ചെയ്യണില്ല....... പിന്നെ ഇവിടെ...... എന്താണെന്നല്ലേ....... പിതൃ തുല്യനായ...... അവളുടെ ഗുരു........ Dr. രാമചന്ദ്ര പൊതുവാൾ പറഞ്ഞതു കൊണ്ടു മാത്രം അറ്റൻഡ് ചെയ്തതാണ്....... ഐ സി യു വിൻ്റെ കോറിഡോറിലൂടെ ചീഫ് ഡോക്ടറുടെ റൂം ലക്ഷ്യമാക്കിയവൾ നടന്നു........ പക്ഷേ...... ഒരു സംസാരം അവളെ പിടിച്ചുലച്ചു....... നേഴ്സിങ് സൂപ്രണ്ടായ അന്നമ്മ മാത്യൂ...... യുവഡോക്ടർ ആദർശിനോടാണ് സംസാരം...... പിന്നേ....... അവള് വലിയ ഡോക്ടർ......... എന്തൊക്കെ നേടിയാലും നാലെണ്ണത്തിൻ്റെ കൂടെ കിടന്നവളല്ലിയോ...... ജ്വാല ഒന്നുലഞ്ഞു...... മനസ്സിൻ്റെ ഏതോ കോണിൽ കുഴിച്ച് മൂടിയ മുറിവിൽ നിന്ന് രക്തം കിനിയുന്നു........ കണ്ണൊന്നു കലങ്ങി........ ശക്തമായ തലവേദന ആരംഭിച്ചു......... ഇതിപ്പോ പത്തുകൊല്ലമായി........ എന്ത് മറക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ....... ചിലർ കരിഞ്ഞുണങ്ങിയ മുറിവിൻ്റെ പൊറ്റകൾ അടർത്തി വേദനിപ്പിക്കുന്നു........ കഴിഞ്ഞതൊന്നും ഓർക്കാൻ നില്ക്കാതെ മുന്നോട്ടു നടന്നു..... അപ്പോഴും പുറകിൽ അന്നമ്മ മാത്യൂവിൻ്റെ വിസ്താരം മുറപോലെ നടക്കുന്നുണ്ട്..... പിഴച്ചത് മാത്രമോ........ തള്ളയും അതു തന്നെ ഏതോ ഒരുത്തൻ കൊടുത്ത സമ്മാനമാണളവൾ. വയറ്റിലുണ്ടാക്കിയിട്ട് തന്ത കടന്നു കളഞ്ഞു..... ഇവളെ പ്രസവിച്ചതോടെ തള്ളയും ചത്തു തുലഞ്ഞു......... പിന്നെ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ഏതോ പുവർ ഹോമിലെ അന്തേവാസിയായിരുന്നു...... ഈ സമയം ജ്വാല ചീഫ് ഡോക്ടർ രാമചന്ദ്ര പൊതുവാളുടെ ക്യാബിനുള്ളിലെത്തി....... ""അഗ്നിജ്വാലയുടെ കിരീടത്തിൽ ഒരു പൊൻ തൂവൽ കൂടീ അല്ലേ...... Congrats My fire girl....... ഒരുപാട് മുൾക്കിരീടം ഉള്ളതല്ലേ അതിനിടയിൽ ഈ തൂവലൊക്കെ ആരോർക്കാൻ എങ്ങും നോട്ടം ഉറപ്പിക്കാതെയവൾ പറഞ്ഞു...... താഴ്ന്ന മിഴികൾ കണ്ടാലെ അറിയാം എന്തോ മാനസീക പിരിമുറുക്കത്തിലാ അവളെന്ന്........ പൊതുവാൾ ഒന്നു ചിരിച്ചു...... തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ എൻ്റെ അധ്യാപക എക്സ്പീരയസിനിടയിൽ നിന്നെപ്പോലെ എന്നെ വെള്ളം കുടിപ്പിച്ചവർ ആരുമില്ല........"" ജ്വാല ഒന്നു നോക്കിയതും ആ അമ്പതു വയസ്സുകാരനൊന്നു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു....... ജ്വാല ഓർക്കുകയായിരുന്നു അൻപത് വയസ്സിലും ഇരുപത് വയസ്സുകാരൻ്റെ ചുറുചുറുക്ക്. ചെന്നിയുടെ ഇരു സൈഡിലേക്കും നരകയറിയിട്ടുണ്ട്....... ആ വെളുത്ത മുഖത്ത് എപ്പോഴും ശാന്തതയിൽ തെളിയുന്ന പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു..... പൊതുവാൾ ഡോക്ടറെ കാണാൻ വരുന്ന പേഷ്യൻസിൻ്റെ ഇടയിൽ ഒരു ചൊല്ലുണ്ട്....... "ഡോക്ടറെ കാണുമ്പോഴേ പാതി രോഗം മാറുമെന്ന് ..." ഒരു കണക്കിന് അതു സത്യം തന്നെയാണ്. ജ്വാലയുടെ ചിന്തകൾ അധീകരിച്ചതും പൊതുവളിൻ്റെ സംസാരം അവളെ അതിൽ നിന്ന് പിൻതിരിപ്പിച്ചു. സീ.... ജ്വാല ..... സാധാരണ എൻ്റെ ക്ലാസുകളിലിരിക്കാൻ സ്റ്റുഡൻസ് ഒന്നു വിറയ്ക്കും. എന്നാ ഫസ്റ്റ് ക്ലാസ് മുതൽ നീയെന്നെ വിറപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു......... ഞാന്നെന്ത് സബ്ജക്ടിനെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചാലും നീ ക്രിറ്റിസൈസ് ചെയ്യുമായിരുന്നു......... നിൻ്റെ കൈയ്യിൽ തെളിവും കാണും ...... വായിച്ച മെഡിക്കൽ ബുക്സിലും അപ്പുറം നീ ചുറ്റുപാടും ഉള്ള ജീവിതങ്ങളിൽ നിന്നാണ് എൻ്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം ബദൽ ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയിരുന്നത് നീയെന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. പിന്നെ നിൻ്റെ ക്ലാസിൽ വരാൻ ഉറക്കമിളച്ച് ..... തീസിസ് തയ്യാറാക്കലും..... മെഡിക്കൽ ജേർണ്ണലുകൾ വായിച്ചും..... ഞാനും ശരിക്കും സ്റ്റുഡൻ്റായി...... എൻ്റെ കരിയറിൽ ഇങ്ങനെയൊരെണ്ണത്തിനെ കണ്ടിട്ടില്ല........ പൊതുവാൾ ഊറി ചിരിച്ചതും...... ജ്വാലയുടെ ചുണ്ടിൻ്റെ കോണിലും പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു........ ഇതൊക്കെ നിൻ്റെ നല്ല വശങ്ങൾ നാണയത്തിന് ഒരു മറുപുറം ഉണ്ടല്ലോ..... തൻ്റെ സ്പെക്സ് ഊരി മാറ്റി...... ജ്വാലയെ ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...... ""നീ എവിടേക്കാ ഒളിച്ചോടുന്നത്..... അഗ്നിജ്വാല..... അഗ്നിശുദ്ധി വരുത്തി ആരുടെ മുന്നിലാ നീ നിൻ്റെ പരിശുദ്ധി തെളിയിക്കേണ്ടത്........ നിന്നെ ദ്രോഹിച്ചവൻമാർ വിലസുന്ന ഈ സമൂഹത്തിനോടോ....... പോകാൻ പറയെടോ..... ജീർണ്ണത ബാധിച്ച മനസ്സുകളോട്.." പത്തോ പതിമൂന്നോ വയസ്സിൽ നിൻ്റെ മനസ്സിൽ എന്തു വികാരമായിരിക്കും നിറഞ്ഞു നില്കുക....... നിഷ്കളങ്കമായ ബാല്യത്തിൻ്റെ കുതൂഹലതകൾ മാത്രം......." എന്നാൽ നിൻ്റെ ശരീരത്തെ കാമ പൂർത്തിക്കായി തകർത്തെറിഞ്ഞ കാപാലികരുടെ മനസ്സിലോ ......."" മകളുടെ പ്രായമുള്ള...... അതും പിഞ്ചു ബാലികയെ പ്രാപിക്കാൻ..... അവളിലെ വളർച്ചയെ ആർത്തിയോടെ പ്രാപിച്ച നപുംസകങ്ങള് ഭയന്നാൽ മതി......"" ""അതോ സ്ത്രീ മാത്രം പരിശുദ്ധയായാൽ മതിയോ..... പുരുഷനതൊന്നും ബാധകമല്ലേ...."" ""എൻ്റെ കുഞ്ഞേ..... ഈ പരിശുദ്ധി എന്നു പറഞ്ഞാൽ എന്താ.......???? അത് അറിവോ സമ്മതമോ ഇല്ലാതെ പിടിച്ചടക്കിയാൽ ഇല്ലാതാക്കുന്നതാണോ..... അങ്ങനെയാണേൽ ആ പരിശുദ്ധിയിൽ എനിക്ക് വിശ്വാസമില്ല......."" ""ഇതിപ്പോൾ ആരോ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞെന്നും പറഞ്ഞ് കണ്ണും കലങ്ങി ഇവിടിരിക്കുന്ന കാണുമ്പോൾ ഒരെണ്ണം തരാനാ തോന്നുന്നത്........ പൊതുവാൾ കണ്ണുരുട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....... എനിക്കിഷ്ടം എന്നെ ക്ലാസിൽ കുടയുന്ന പഴയ എൻ്റെ........ ഫയർ ഗേളിനെയാ....... എൻ്റെ ജ്വാലയെ......"" ജ്വാലയുടെ മിഴികളിൽ ചൂടു നീരുറവ പൊട്ടി മുളച്ചു...... അത് ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടതും പൊതുവാൾ വിഷയത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ചു. ""ശരി അതൊക്കെ വിട്....... ഇന്ത്യയിലെ പ്രമുഖ ന്യൂറോ സർജൻ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളിൽ നിന്ന് പിൻവലിക്കുന്നു......... നിന്നെ ആവശ്യമുള്ള ഒരുപാട് നിസ്സാഹയർ...... ഇന്നാട്ടിലുണ്ട്...... മരണത്തെ മുഖാമുഖം കാണുന്നവർ...... അവരോടൊക്കെ എന്തു ന്യായമാ നിനക്ക് പറയാനുള്ളത്......."" പൊതുവാളുടെ നോട്ടത്തിൽ ജ്വാല ഒന്നു പതറി...... കുറച്ച് സമയം വേണം...... ഞാൻ തിരിച്ചു വരും...... പറഞ്ഞതും അവളെഴുന്നേറ്റ് നടന്നു........"" പുറത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നു. മനസ്സ് ശരിയല്ലാഞ്ഞിട്ടാകാം..... ചുറ്റും ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയതിനാൽ എതിരെ വന്നൊരാളെ പോയി ഇടിച്ചു. ആ കൈയ്യിലിരുന്ന ജ്യൂസ് താഴെ വീണു...... ഗ്ലാസ് താഴെ വീണ് പൊട്ടി...... അയാളുടെ ഷർട്ടിലും ജീൻസിലും ജ്യൂസ് വീണു....... സ്ഥലകാലബോധം വന്നതു പോലെ ജ്വാല സ്തബ്ധയായി ...... നിന്നു പോയി...... അവൾ ആകെ വെപ്രാളപ്പെട്ടു...... കണ്ണടച്ചവൾ അയാളോട് sorry പറഞ്ഞു....... its ok...... അതും പറഞ്ഞവൻ തൻ്റെ ഷർട്ടൊന്നു തട്ടിക്കൂടഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് നടന്നു...... അടി വീഴുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചാണവൾ നിന്നത്...... അല്ലെങ്കിൽ യമണ്ടൻ ചീത്തയെങ്കിലും..... പക്ഷേ ഇതൊരു ഇഷ്യൂ ആയി പോലും എടുക്കാതെ പോയ അയാളെക്കുറിച്ചോർത്ത് ഒന്നു നിന്നു. എന്തോ ആ മുഖം ഒന്നു കാണണമെന്നു തോന്നി പിൻതിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അയാളെ കാണാനില്ല ആ... നിരാശയോടെയവൾ നടന്നകന്നു തല വെട്ടിപ്പുളർന്ന് പോകുന്ന വേദന...... ജ്വാല നെറ്റി നന്നായി തടവിക്കൊണ്ട് തൻ്റെ കാറിൽ കയറി ...... കാർ ചെന്നു നിന്നത് പഴമയും പുതുമയും ഒത്തുചേർന്ന നാലുകെട്ടിലേക്കാണ്....... ചെമ്പുറത്ത് മനയിലേക്ക്....... അഗ്നിജ്വാലയുടെ അമ്മയായ കാവേരിയുടെ തറവാടാണ് ചെമ്പുറത്ത് മന...... കാവേരി ഇഷ്ടപ്പെട്ടയാൾ ഒരു കുഞ്ഞിനെ അവളുടെ വയറ്റിലുരുവാക്കി നാടുവിട്ടു....... മകൾ ഗർഭിണിയാണെന്നറിഞ്ഞതും തറവാടിന് ചീത്തപ്പേരാകാതിരിക്കാൻ ദൂരദേശത്തേക്ക് മാറ്റി....... ജനിക്കുന്ന കുട്ടിയെ ഒഴിവാക്കാനായിരുന്നു.കാരണവരുടെ തീരുമാനം.കാവേരിയെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാനും എന്നാൽ പ്രസവത്തോടെ കാവേരി മരണപ്പെട്ടു...... ജ്വാലയെ മഹാരാഷ്ട്രയിലുള്ള പുവർ ഹോമിലേക്കും മാറ്റി..... എന്നാൽ ചെമ്പുറത്ത് തറവാടിൻ്റെ ഒസ്യത്ത് വീതം വെയ്ക്കാൻ നോക്കിയപ്പോഴാണ് ചെമ്പുറത്ത് തറവാടും പകുതി സ്വത്തുവകകളും കാവേരിക്ക് പിറക്കുന്ന കുട്ടിയുടെ പേരിലാണ്....... അങ്ങനെയാണ് ജ്വാല ചെമ്പുറത്ത് തറവാടിൻ്റെ അവകാശിയായത്....... ജ്വാലയുടെ കാർ ചെമ്പുറത്ത് മനയിലേക്ക് കയറിയതും..... അകത്തുനിന്നും കുറുപ്പ് ഇറങ്ങി വന്നു...... ആഹാ..... വെയിലിൻ്റെയാണോ ജ്യാല ഡോക്ടർക്ക് തെളിച്ചമില്ലാത്തത് കുറുപ്പ് തൻ്റെ കഷണ്ടിത്തല തലോടിക്കൊണ്ട് ഒന്നു ചിരിച്ചു...... മ്മ്..... പൊതുവാള് വിളിച്ചിരുന്നു....... ബാധ കേറിയപോലെ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന്....."" എൻ്റെ ഒതേന കൂറുപ്പേ കഷണ്ടിത്തല വെയിലു കൊള്ളിക്കാതെ പൂമുഖത്തോട്ട് കയറിയാട്ടെ........"" എന്തോ തൻ്റെ നൊമ്പരം അറിയിച്ച് ആ മനുഷ്യനെക്കൂടി വേദനിപ്പിക്കാൻ കഴിയണില്ല...... അച്ചുതകുറുപ്പ് ..... രക്ത ബന്ധം കൊണ്ടല്ലെങ്കിലും തനിക്ക് അച്ഛനാണ്........ ചെമ്പുറത്ത് തറവാട്ടിലെ കാര്യസ്ഥൻ്റെ മകനായിരുന്നു...... അല്പസ്വല്പ്പം സംഗീതാഭിരുചിയുണ്ടായിരുന്നു...... ചെമ്പുറത്തെ കാവേരീത്തമ്പുരാട്ടി.... അസാമാന്യ നർത്തകിയും..... സംഗീത പാഠവവും നിറഞ്ഞവളായിരുന്നു..... കാര്യസ്ഥൻ്റ മകനായിരുന്നിട്ടു കൂടി....... കാവേരിയൽ അനുരക്തനായി....... ഒരിക്കലും പറയാതെ പോയ പ്രണയം...... അതായിരുന്നു അച്യൂത കുറിപ്പിൻ്റെ പ്രണയം ...... എന്നും കാത്തിരുന്നു കാണുമായിരുന്നു....... കോളേജ് പ0നത്തിന് പോകുന്ന കാവേരിയെ ...... അങ്ങനെയൊരിക്കൽ സർപ്പ കാവിൽ മറ്റൊരാളുമായി ഇണചേരുന്ന കാവേരിയെ കണ്ട് ചങ്ക്തകർന്ന് പിൻവാങ്ങി....... എൻ്റെ കുറുപ്പേ ഒന്നു വരണുണ്ടോ....?? ശ്ശി.... കഷ്ടാണല്ലോ ഒതേന കൂറുപ്പേ നിങ്ങളുടെ കാര്യം...... എവിടെങ്കിലും നിന്നാ അവിടെ ചിന്തിച്ചോണ്ടിരിക്കും...... ജ്വാല അയാളുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് അകത്തോട്ട് പോയി..... ചന്ദനത്തിൻ്റെ സുഗന്ധമാണ് അകത്തളത്തിന്....... അതേപോലെ കുളിർമ്മയും..... ചുവരിൽ രവി വർമ്മ ചിത്രങ്ങൾ....... തടിയിൽ തീർത്ത കൊത്തുപണി'കൾ ..... നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള തൂക്ക് വിളക്കുകൾ..... ലാളിത്യം നിറഞ്ഞ ചെമ്പുറത്ത് മന. ചുട്ടുപഴുക്കുന്ന മനസ്സും ശരീരവും ജ്വാലയ്ക്ക് തനിച്ചിരിക്കണമെന്ന് തോന്നി........ താൻ പണ്ടും അങ്ങനെ ആയിരുന്നല്ലോ വൃഥകളൊക്കെ അനാഥാലയത്തിൻ്റെ ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒഴുക്കിവിടുമായിരുന്നു.... അവൾ പതിയെ മരപ്പലകയിൽ നിർമ്മിച്ച ഗോവണി കയറാൻ തുടങ്ങിയതും...... കുട്ടിയെ....... ഇവിടെ നിരാഹാര വൃതം വേണ്ട...... രണ്ട് വറ്റ് കഴിച്ചിട്ട് പൊയ്ക്കൊള്ളു...... കുറുപ്പ് അന്ത്യശാസനം പോലെ പറഞ്ഞു....... ഷാരസ്യാരേ ...... കൂട്ടിക്ക് ഭക്ഷണം എടുത്തോളൂ....... മധ്യവയസ്കയായ സരസ്വതി ഷാരസ്യാർ ....... ഊണുമേശയിൽ...... ചെമ്പുറത്ത് മന വക ക്ഷേത്രത്തിലെ നേദ്യച്ചോറ് തൂശനിലയിൽ എടുത്തു വച്ചു. തേങ്ങ ചുട്ടരച്ച ചമ്മന്തിയും തൈരും വെണ്ടയ്ക്കാ കൊണ്ടാട്ടവും. ഇതു കണ്ടതും ജ്വാലയുടെ കണ്ണിൽ ഒരു തിളക്കം ഉണ്ടായി...... തന്നെയുമല്ല...... ആഹാരം നിഷേധിക്കാൻ അവൾക്കാകുമായിരുന്നില്ല.... ഒരു വറ്റിന് കൊതിച്ച ബാല്യം അവളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു....... സന്ധ്യാ സമയം ചെറിയ കറുത്ത കരയുള്ള നേര്യതുടുത്ത്...... നെറ്റിയിൽ മഞ്ഞൾ ക്കുറിയും വരച്ച്...... കുറച്ച് മുടിയേ ഉള്ളുവെങ്കിലും അത് ടവലാൽ ചുരുട്ടി കെട്ടിയിരിക്കുന്നു....... ഗോവണി ഇറങ്ങി വന്ന ജ്വാലയെ കണ്ടതും...... കുറുപ്പ് വാ പൊത്തി ഒന്നു ചിരിച്ചു....... ആഹ് .... ഹാ ..... ആരും കാണുന്നില്ലേ.... ഇത് ചെമ്പുറത്തെ കൊച്ചു തമ്പുരാട്ടിയുടെ എഴുന്നള്ളത്ത്....... കുറിപ്പ് ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും.... ജ്വാല അതു ശ്രദ്ധിക്കാതെ പൂജാമുറിയിലേക്ക് കയറി..... ഉണ്ണിക്കണ്ണാ എന്തോ കാര്യസാധ്യമാണല്ലോ കുട്ടിയുടെ ലക്ഷ്യം....... കുറുപ്പ് നെഞ്ച് തിരുമ്മി....... അങ്ങനെയൊന്നിനും നിർബന്ധബുദ്ധി കാണിക്കില്ല. ഇന്നെന്തോ മനസ്സിനെ അത്രമേൽ വിഷമിപ്പിക്കുന്ന വിഷയം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്....? എന്താണെന്ന് നോക്കാം...... എന്തോ ഒന്ന് എന്നെക്കൊണ്ട് നേടിയെടുക്കാനുണ്ട്? അതു പക്ഷേ ഏവരേയും വിഷമിപ്പിക്കുന്ന എന്തോ ഒന്ന് ....?? ""ഇന്നെന്തോ മനസ്സിനെ അത്രമേൽ വിഷമിപ്പിക്കുന്ന വിഷയം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്....? എന്താണെന്ന് നോക്കാം...... എന്തോ ഒന്ന് എന്നെക്കൊണ്ട് നേടിയെടുക്കാനുണ്ട്? അതു പക്ഷേ ഏവരേയും വിഷമിപ്പിക്കുന്ന എന്തോ ഒന്ന് ....?? ജ്വാലയുടെ ആവശ്യം അറിഞ്ഞതും കുറുപ്പ് അസ്വസ്ഥനായി......!! ""കുട്ടി...... നിനക്കിതിൻ്റെ ആവശ്യമുണ്ടോ....?? ആവശ്യമല്ലല്ലോ..... എൻ്റെ...... കുറുപ്പേ.....അത്യാവശ്യം...... "" ""തന്തയില്ലാത്തവൾ....... എന്ന ലേബലൊന്ന് മാറ്റിയെടുക്കണ്ടേ..... അറ്റ്ലീസ്റ്റ് ഈ എന്നെ ജനിപ്പിച്ച ആളെങ്കിലും അറിയണ്ടേ....... ഇങ്ങനൊരു പ്രൊഡക്റ്റ് ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചത്......"" ""എൻ്റെ സമ്മതത്തോടു കൂടി കുട്ടി ഇവിടുന്ന് പോകില്ല. അതല്ല എന്നെ ധിക്കരിക്കാനാണേൽ ആയിക്കോ..... ഞാനും എങ്ങോട്ടേലും പൊയ്ക്കൊള്ളാം..... കുറുപ്പ് തീർപ്പ് പോലെ പറഞ്ഞു...."" ""എൻ്റെ ഒതേന കുറുപ്പേ.... അറിയാല്ലോ...... ജ്വാലയുടെ സ്വഭാവം..... എനിക്കൊന്നു കാണണം എനിക്ക് ജന്മം തന്നയാളെ...... അത്രയെങ്കിലും അവകാശമില്ലേ എനിക്ക്....... ഇക്കാലമിത്രയും ഞാൻ കാത്തിരുന്നത് ഈ മുഹൂർത്തത്തിനു വേണ്ടിയാ..."" ""അതിന് കൊച്ച് ഒരു വേലക്കാരിയായി അവിടെ ചെല്ലേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടോ.....???? ""അങ്ങനെ പറയല്ലേ എൻ്റെ ഒതേന കൂറുപ്പേ....... എല്ലാ ജോലികൾക്കും അതിൻ്റേതായ മാഹാത്മ്യം ഉണ്ട്. പിന്നെ ചെമ്പുറത്ത് മനയിലെ കാവേരിയുടെ മകൾ അഗ്നിജ്വാല....... ഹോംനേഴ്സായിട്ടാ പോകുന്നത്........ പൊന്നോത്ത് തറവാട്ടിലെ എൻ്റെ അച്ഛൻ പെങ്ങളെ നോക്കാൻ..... അങ്ങനെയെങ്കിലും ആരുമില്ലാത്ത ഈ ജ്വാലയ്ക്ക് അവരെയൊക്കെ കാണുകയും പരിചരിക്കുകയും ചെയ്യാമല്ലോ........ ആ മിഴികൾ ഈറനായി......"" ""എന്നാലും മോളേ....... ഇതു വേണോ...??? തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ.... പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ........ കുറുപ്പ് തൻ്റെ ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചു..... ""നിൻ്റെ അച്ഛന് ഒരു കുടുംബമുണ്ട്..... അതിൽ രണ്ട് മക്കളും...... കാലമിത്രയൊക്കെ ആയില്ലേ...... അവർ ജീവിച്ചോട്ടെ....... മോളൊന്നിനും പോകണ്ട......"" ഈ എനിക്ക് എന്നെ ഒന്നു ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ മാത്രം...... എന്നെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണിയെ ഒന്നു കാണണം...... അറിയണമല്ലോ പ്രണയത്തിൽ ഉളവായതാണോ? അതോ കാമത്തിൽ ഉരുവായതാണോന്ന്......"" ""ജ്വാല ആരെയും വേദനിപ്പിക്കില്ല ഇതെൻ്റെ വാക്കാണ്....... ഞാൻ കാരണം അവിടെ ആരെങ്കിലും വേദനിക്കാൻ ഇടയായാൽ ഒന്നും അവകാശപ്പെടാതെ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയിരിക്കും ഈ ജ്വാല...... ഇതെൻ്റ വാക്കാണ്......"" ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷം....... അനാഥയായല്ലേ ജീവിച്ചത്....... പതിമൂന്ന് വയസ്സുവരെ ഇരുളടഞ്ഞ ജീവിതം...... മുബൈയിലെ പുവർ ഹോമിൽ ഞെരിഞ്ഞുടഞ്ഞ ബാല്യം...... വൃത്തിഹീനമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു നേരത്തെ ആഹാരം പോലും ശരിയാവണ്ണം കിട്ടാതെ...... എപ്പോഴോ കിട്ടുന്ന ഉണക്ക റൊട്ടി ക്ക് ...... ആർത്തിയോടെ കാത്തിരുന്ന ബാല്യം....."" മുലപ്പാലിൻ്റെ മാധുര്യം നുകരാതെ...... ആ താരാട്ടുപാട്ടില്ലാതെ......"" അച്ഛൻ്റെ നെഞ്ചിലെ താളമില്ലാതെ വളർന്നു നമ്പറായിരുന്നു അവിടെ...... സ്വന്തമായി പേരുപോലുമില്ലാത്തവൾ....... ശകാരങ്ങളും ...... തല്ലും നിറയെ കിട്ടുമായിരുന്നു. പിഞ്ഞിക്കീറിയ നിറം മങ്ങിയ ഉടുപ്പു പോലെ....... ആരെയും പ്രതീക്ഷിക്കാനില്ലാതെ..... നിറഞ്ഞു തൂവിയ മിഴികൾ തുടച്ച് മോള് കരയാതെ ...... നെറുകയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് ഒന്നുചേർത്തു പിടിക്കാൻ....... അതു മതിയായിരുന്നു. പക്ഷേ അങ്ങനെ ആരും ഇല്ലായിരുന്നു...."' പക്ഷേ അവിടുത്തെ ഇരുളിൻ്റെ മറവിൽ...... തലോടാനും ചേർത്തു പിടിക്കാനും... ഉടുപ്പിനിടയിലൂടെ ഇഴയുന്ന കൈകൾ....... പുവർ ഹോമിൻ്റെ ബാബ..... അറിയാത്ത പ്രായത്തിൽ ഞെരിഞ്ഞുടഞ്ഞ..... ശരീരഭാഗങ്ങൾ....... വേദന നിറഞ്ഞ രാത്രികൾ........ അറപ്പുളവാക്കുന്ന ചേഷ്ടകൾ എല്ലാവരേയും ഭയമായിരുന്നു......" പാൻ മസാലക്കറ പല്ലിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച്...... വൃത്തികെട്ട ചേഷ്ടകളോടെ പെൺകുട്ടികളിലേക്ക് അമരുന്ന ഗാർഡ്....... അനാഥാലയ നടത്തിപ്പുകാരനായ ബാബ വൃദ്ധസന്യാസി ലോകർക്ക് മുന്നിൽ സാമൂഹ്യ പരിഷ്കർത്താവ്..... സ്വാത്വികൻ.... തത്വജ്ഞാനി അങ്ങനെ നീളുന്ന വിശേഷണങ്ങൾ....... അയാളുടെ സുഹൃത്തുക്കളായ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ...... ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കാനില്ലാത്ത ഈ പെൺകുട്ടികളെ തങ്ങളുടെ രതിവൈകൃതങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു......"" ഒരിക്കൽ പുവർ ഹോമിൽ എല്ലാവരും ഒത്തുകൂടീ...... വീണ്ടും അവളുടെ ഓർമ്മകളിൽ അന്നത്തെ രാവ് ..... തെളിഞ്ഞു വന്നു. ആ ഓർമ്മകൾ പോലും നടുക്കം സൃഷ്ടിച്ചു..... ഒരു വാക്കു പോലും ഉച്ചരിക്കാനാകാതെ ശ്വാസം വിലങ്ങി അവൾ വിക്കി..... മിഴികൾ തുറിച്ച് കണ്ണു നിർചാലുകൾ തീർത്തു....... മുഖത്താകമാനം വിയർപ്പു പൊടിഞ്ഞു.... ചെന്നിയിൽ നിന്ന് വിയർപ്പു ചാലുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിനെ തഴുകി കടന്നു പോയി...... ശ്വാസം കിട്ടാതയവൾ .....ചുമച്ചു. ""മോളേ...... കുറുപ്പ്...... അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. എൻ്റെ കൂട്ടി ഒന്നും ഓർക്കേണ്ട...... പോയി കിടന്നോളൂ '...... ഗുരുവായൂരപ്പനെ വിളിച്ചോളൂ..... നിൻ്റെ സങ്കടമെല്ലാം തീർത്തുതരും....... എൻ്റെ കൂട്ടിക്ക് മനശ്ശാന്തി കൊടുക്കണേ ...... അയാൾ മനമുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു. . അവളനുഭവിച്ചത് പിന്നെയും ഓർമ്മയിൽ വന്നതെന്നോണം കുറുപ്പിൻ്റെ മിഴികൾ സജലങ്ങളായി..... ""ഹാ ...... എൻ്റെ പൊന്നു കുറുപ്പേ ..... ഈ കണ്ണിൽ നിന്ന് ഒരിറ്റ് കണ്ണിരുവന്നാൽ .... ജ്വാല പിന്നെ ഒന്നും അല്ല......... അവളാ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു......."" ""വേറിട്ട ജന്മങ്ങളാ നമ്മളല്ലേ.... കൂറുപ്പേ ..... ചുണ്ടിൻ്റെ കോണിൽ വ്യർത്ഥമായി ചിരി വിരിയിച്ചു കൊണ്ടവൾ പറഞ്ഞു....... ആരൊക്കെയോ ഉണ്ടായിട്ടും തികച്ചും അനാഥർ...... ഇടയ്ക്കെവിടെയോ പൊട്ടി മുളച്ച ..... ചോരയല്ലാഞ്ഞിട്ടു കൂടി ആത്മാവിൽ ചേരുന്ന ബന്ധം....."" ""എനിക്കെൻ്റ അച്ഛനാണ്...... അമ്മയാണ്...... ആരൊക്കെയില്ലെങ്കിലും ജ്വാല ഇത്രനാളും ജീവിച്ചില്ലേ ഇനിയും ജീവിക്കും പക്ഷേ ഈ തണലില്ലേൽ..... ഈ നെഞ്ചിലേ ചൂടില്ലേൽ ജ്വാലയില്ല....... അവളുടെ മിഴികൾ അനുസരണയില്ലാതെ ഒഴുകി......"" ""പൊന്നുമോളേ...... കുറുപ്പ് ഹൃദയമിടറി വിളിച്ചു...... ജ്വാല ആ നെഞ്ചിൽ വീണ് ഏങ്ങി ഏങ്ങി കരഞ്ഞു...... കുറിപ്പിൻ്റെ മിഴികളും തൂവിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എത്ര നേരം അവരങ്ങനെ നിന്നുവെന്നറിയില്ല......"" അവളിലെ വേദനകളെല്ലാം പെയ്തൊഴിയട്ടേന്ന് കരുതി കുറുപ്പ് അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു....... എപ്പോഴോ ഏങ്ങലടികൾ ശമനമായതും..... ജ്വാല നെഞ്ചിൽ നിന്ന് അടർന്നു മാറി കുറുപ്പിനെ നോക്കാതെ മുകളിലേക്ക് പോയി.....!! അനാഥാലയത്തിൻ്റെ ജീവിത നാളിലൊരിക്കലും...... അച്ഛൻ അമ്മ അതെന്താന്നു കൂടി അറിയില്ലായിരുന്നു....... കാരണം ചുറ്റുമുള്ള കുട്ടികളൊക്കെ എന്നെപ്പോലുള്ളവർ ആയിരുന്നു....... എൻ്റെയറിവ് പുവർ ഹോമിൻ്റെ മതിൽ കെട്ടിനുള്ളിൽ മാത്രമായിരുന്നു...... പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസ കാലഘട്ടങ്ങളിലാണ് അച്ഛൻ അമ്മ....... എന്ന പദങ്ങൾ കേൾക്കാനായത്....... പിന്നീടങ്ങോട്ടുള്ള പടവുകളിൽ തനിക്കും അങ്ങനെ രണ്ടു പേർ ഉണ്ടെന്നുള്ള ചിന്തയിലേക്കെത്തിച്ചു. അന്നൊത്തിരി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. അവരെ ഒരു നോക്കു കാണണമെന്ന്...... എന്നെ ഈ നരകത്തീന്ന് കൊണ്ടു പൊയ്ക്കൂടേന്ന് പറയണമെന്ന്.... പക്ഷേ ആരും വന്നില്ല.....!! ക്രൂരമായ പീഡനത്തിൽ തൻ്റെ ബോധം മറഞ്ഞു..... ബ്ലീഡിംങ് നില്ക്കാതെയായി...... ശരീരമാസകലം മുറിവുമായി സർക്കാർ ഹോസ്പിറ്റലിലെ വരാന്തയിൽ പഴംന്തുണിയിൽ കിടന്ന എന്നെത്തേടി വന്നു. സ്നേഹം മാത്രം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി അലിവോലുന്ന മുഖവുമായി അച്യുതക കുറുപ്പ്...... ആദ്യമായി തന്നെ സ്നേഹത്തോടെ....... നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ നോക്കിയ മുഖം......"" ജനലിന് ഓരത്ത്.... രാത്രിയുടെ അനന്തതയിലേക്ക് വെറുതെ മിഴി ചലിപ്പിച്ചു...... മഴയുടെ ആഗമനമെന്നോണം തണുത്ത കാറ്റ് ചീറിയടിച്ചു..... ഫോൺ റിങ് ചെയ്യുന്നത് കേട്ടാണ് ജ്വാല പിൻതിരിഞ്ഞത്....... പൊതുവാൾ ഡോക്ടർ....!! ഉറങ്ങാറായില്ലേ.....?? ഡോക്ടറുടെ ചോദ്യത്തിന് അവളൊന്നു മൂളി..... ഇനി തിരക്കുപിടിച്ച ദിവസമായിരിക്കുമല്ലോ..... ജ്വാലയ്ക്ക് .....! എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടുള്ള ചോദ്യം ചെയ്യലാണെന്ന് മനസ്സിലായി....... അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല....... ""ഓകെ..... ഗുഡ് നൈറ്റ് അവളുടെ തീരുമാനം ശരിയാണോ തെറ്റാണോ....... ഒന്നും പറയാതെ ഡോക്ടർ കോൾ കട്ടാക്കി.....!! രണ്ടു കിളവൻമാരും സ്നേഹിച്ചു കൊല്ലുകയാണല്ലോ....... പുഞ്ചിരിയോടെ അവളോർത്തു........"" ഏന്തോ നേരത്തെ ഉണർന്നു........ 5.30 ആയതേയുള്ളൂ....... സാധാരണ 7 ആണ് കണക്ക്....... ഒരു കുളിയൊെക്കെ പാസ്സാക്കി....... ചെറിയ വരാന്തയിലേക്ക് ഇറങ്ങി..... മുകൾനില ചുറ്റും വരാന്തയാണ്....... ഇപ്പോഴും നനുത്ത ചാറ്റൽ മഴ...... വെള്ളി വെളിച്ചം ഏറ്റ പോലെ ഇരുളകലാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു......"" മുഖത്തേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങുന്ന മഴത്തുള്ളികളെ അവളിലേക്ക് ആവാഹിക്കുംപോലെ കൈവരികളിൽ പിടിച്ചവൾ കണ്ണടച്ചു നിന്ന് മഴയുടെ കുസൃതി ആസ്വദിച്ചു.......!! 🎶എന്തോ മൊഴിയുവാനുണ്ടാകുമീ മഴക്കെന്നോടു മാത്രമായി... ഏറെ സ്വകാര്യമായി........ സന്ധ്യതൊട്ടേ വന്നു നില്‍ക്കുകയാണവള്‍ എന്‍റെ ജനാലതന്‍ അരികില്‍.... ഇളം കുങ്കുമകാറ്റിന്‍റെ ചിറകില്‍.......... എന്തോ മൊഴിയുവാനുണ്ടാകുമീ മഴക്കെന്നോടു മാത്രമായി... ഏറെ സ്വകാര്യമായി........ പണ്ടുതൊട്ടേ എന്നോടിഷ്ടമാണെന്നാവാം പാട്ടില്‍ പ്രിയമെന്നുമാവാം......... എന്നോ പഠിച്ചു മറന്ന രാഗങ്ങളെ പിന്നെയും ഓര്‍മിക്കയാവാം.... ആര്‍ദ്ര മൌനവും വാചാലമാവാം......🎶 മഞ്ഞു കുതിർന്ന പ്രഭാതം അവളിലെ ചില നിമിഷങ്ങളിലേക്ക് അവളെ കൂട്ടികൊണ്ടു പോയി....... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/52142/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ