Part 1
കോളേജ് കോറിഡോറിലെ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കുമ്പോഴും തെച്ചുവിന്റെ (ആയിഷ) കണ്ണുകൾ ഒരാളെ മാത്രമാണ് തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത്. സാരിയുടെ തുമ്പ് ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച്, കയ്യിലെ ബുക്കുകൾ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് അവൾ സ്റ്റാഫ് റൂമിന് മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു.
അവിടെയതാ ഇരിക്കുന്നു... അയ്മൻ റാസിഖ്! അവളുടെ സ്വന്തം 'അയ്മു'. ഡാർക്ക് ബ്ലൂ ഷർട്ടും റോൾഡ്-അപ്പ് ചെയ്ത സ്ലീവ്സും, ആ മുഖത്തെ ഗൗരവവും... അവളിൽ പ്രണയം നൂറിരട്ടിയാക്കി. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വർഷമായി ഈ മുഖം മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്. ക്ലാസ്സിൽ സ്ട്രിക്റ്റ് ആയ പ്രൊഫസർ എക്കണോമിക്സ് ആണെങ്കിലും, തെച്ചുവിന് അവൻ അവളുടെ ജീവനായിരുന്നു.
"എന്താ തെസ്നി ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്? അസൈൻമെന്റ് സബ്മിറ്റ് ചെയ്യാനുണ്ടോ?"
പെട്ടെന്നാണ് പുറകിൽ നിന്നും അവളുടെ ഫ്രണ്ട് നിഹാൽ വിളിച്ചത്.
"ആഹ്... അത്... ഞാൻ അയ്മൻ സാറിനെ കാണാൻ..." തെച്ചു ചെറുതായി ഒന്ന് പരുങ്ങി.
"ഓഹ്, നമ്മുടെ ഹിറ്റ്ലറെ കാണാനോ? നീ സൂക്ഷിച്ചോ, മൂപ്പരിന്ന് നല്ല ദേഷ്യത്തിലാണ്!" നിഹാൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു.
തെച്ചു പതുക്കെ സ്റ്റാഫ് റൂമിന്റെ വാതിലിൽ മുട്ടി. "May I come in Sir?"
അയ്മൻ തലയുയർത്തി നോക്കി. ആ കൂർത്ത കണ്ണുകൾ തെച്ചുവിനെ ഒന്ന് ഉഴിഞ്ഞുമാറി. "ഉള്ളിൽ വരൂ," അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ തണുപ്പ് അവളെ ഒന്ന് വിറപ്പിച്ചു.
"സാർ... ഇത് കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച തന്ന അസൈൻമെന്റ് ആണ്." അവൾ ബുക്ക് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.
അയ്മൻ പേജുകൾ മറിച്ചു നോക്കി. പെട്ടെന്ന് അവന്റെ മുഖം മാറി. ദേഷ്യം കൊണ്ട് ആ നെറ്റിയിലെ ഞരമ്പുകൾ തടിച്ചുകൂടി.
"What is this, Thesni?!" അയ്മൻ ബുക്ക് മേശയിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. ശബ്ദം കേട്ട് മറ്റുള്ള സാർമാരും അങ്ങോട്ട് നോക്കി.
"ഞാൻ തന്ന ടോപ്പിക്ക് ഇതാണോ? നീ ക്ലാസ്സിൽ വന്നിരിക്കുന്നത് വെറുതെ സ്വപ്നം കാണാനാണോ? ഒരു കാര്യത്തിലും ശ്രദ്ധയില്ല! ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവൾ!" അയ്മന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വന്ന് തറച്ചു.
അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. ക്ലാസ്സിൽ അവൻ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ തനിക്ക് തെറ്റുപറ്റാതിരിക്കാൻ അവൾ അത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട് എഴുതിയതായിരുന്നു അത്. പക്ഷേ, അവന് അവളുടെ ഒരു ശ്രമവും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
"Sorry Sir..." നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ബുക്കുമെടുത്ത് അവൾ പുറത്തേക്ക് ഓടി.
കോളേജ് കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും തെച്ചുവിന്റെ കരച്ചിൽ മാറിയിരുന്നില്ല. അയ്മൻ തന്നെ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് വഴക്ക് പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. എങ്കിലും... അവളിലെ പ്രണയം അവനോട് ദേഷ്യപ്പെടാൻ അവളെ അനുവദിച്ചില്ല.
പക്ഷേ, അന്ന് രാത്രി അവളെ കാത്തിരുന്നത് ജീവിതം തന്നെ മാറ്റിമറിച്ച ഒരു വാർത്തയായിരുന്നു!
ഹാളിൽ ഇരിക്കുന്ന ഉപ്പയുടെയും ഉമ്മയുടെയും മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു സങ്കടവും ഭയവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
"മോളേ... തെച്ചു..." ഉപ്പ അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "നമ്മുടെ ബിസിനസ്സ് പൂർണ്ണമായും തകർന്നു മോളേ... കടം തന്നവർ നാളെ ഈ വീട് ജപ്തി ചെയ്യും. നമ്മൾ തെരുവിലാകും..." ഉപ്പയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീർ ഒഴുക്കാൻ തുടങ്ങി.
"ഉപ്പാ..." തെച്ചുവിന് എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.
"പക്ഷേ... നമ്മളെ രക്ഷിക്കാൻ ഒരാൾ മുന്നോട്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്. നമ്മുടെ വലിയ കടക്കാരനായ റാസിഖ് ഹാജി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ നമ്മുടെ തെച്ചുവിനെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ ഈ ബാധ്യതകളെല്ലാം അവർ തീർക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു." ഉമ്മ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"ആരാ... ആരാണ് ഉപ്പാ അത്?" തെച്ചുവിന്റെ നെഞ്ച് പടപടപ്പാടെ ഇടിച്ചു.
"നിന്റെ കോളേജിലെ പ്രൊഫസർ... അയ്മൻ റാസിഖ്!"
ഉപ്പയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് തെച്ചു തരിച്ചുനിന്നുപോയി. ദൈവമേ! താൻ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന, എന്നാൽ തന്നോട് വെറുപ്പ് മാത്രം കാണിക്കുന്ന അവളുടെ 'അയ്മു'!
രണ്ട് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം...
വലിയ ആർഭാടങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ, രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിൽ വെച്ച് അവരുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. തന്റെ കഴുത്തിൽ അയ്മൻ താലി ചാർത്തുമ്പോൾ തെച്ചുവിന്റെ മനസ്സിൽ പ്രണയവും അതേസമയം ഒരു ഭയവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അയ്മന്റെ മുഖത്ത് ഒരിത്തിരി സന്തോഷം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
രാത്രി, അയ്മന്റെ വലിയ വീട്ടിലെ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച റൂമിൽ തെച്ചു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. മണവാട്ടിയുടെ വസ്ത്രത്തിൽ അവൾ അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് വാതിൽ തുറന്ന് അയ്മൻ അകത്തേക്ക് കയറി. വസ്ത്രം മാറി വന്നിട്ടും അവന്റെ മുഖത്തെ ദേഷ്യം കുറഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവൻ വന്ന് അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.
തെച്ചു പതുക്കെ തലയുയർത്തി നോക്കി. "അയ്മു..." അവൾ അറിയാതെ അവളുടെ മനസ്സിലെ വിളി പുറത്തുവന്നു.
"Shut up!!" അയ്മൻ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് ദേഷ്യത്തോടെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്തുനിർത്തി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഭയം കൊണ്ട് വിടർന്നു.
"ആരെയാണ് നീ അയ്മു എന്ന് വിളിച്ചത്? നിന്നെയൊക്കെ ഈ വീട്ടിൽ കയറ്റേണ്ടി വന്നത് എന്റെ സങ്കടം കൊണ്ടല്ല, എന്റെ വാപ്പയുടെ വാശി കാരണമാണ്! ഈ കല്യാണം കൊണ്ട് നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ കടം തീർന്നു കാണും, പക്ഷേ ഓർത്തു വെച്ചോ..." അയ്മൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.
"എന്റെ മനസ്സിൽ നിനക്ക് സ്ഥാനമില്ല. എന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ചവളാണ് നീ! എന്റെ കണ്ണിൽ നീ വെറുമൊരു ഒന്നിനും കൊള്ളാത്ത സ്റ്റുഡന്റ് മാത്രമാണ്. ഈ മുറിയിൽ നിനക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടാകാം, പക്ഷേ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടക്കാൻ നോക്കിയാൽ..." അയ്മന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ മുഖത്ത് അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യത്തിന്റെ തീപ്പൊരികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തെച്ചുവിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീർ തുള്ളികൾ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി. താൻ ഇത്രയും പ്രണയിച്ച മനുഷ്യന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഈ ക്രൂരത അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.
അവളെ ദേഷ്യത്തോടെ തള്ളിമാറ്റി അയ്മൻ ബെഡിലേക്ക് പോയി കിടന്നു, ലൈറ്റുകൾ അണച്ചു.
കട്ടിലിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്ന് തെച്ചു വിതുമ്പി... പ്രണയത്തിന്റെ മധുരത്തിന് പകരം വേദനയുടെ കയ്പ്പേറിയ അധ്യായമായിരുന്നു അവളുടെ വിവാഹജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കം!
(തുടരും...)
#📙 നോവൽ #love #romantic #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #❤️ പ്രണയ കവിതകൾ
