ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 13 ഭദ്രയുടെയും ശിശുപാലന്റെയും വിവാഹശേഷം ഗ്രാമം ശാന്തമായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഈ ശാന്തത ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റിന് മുൻപുള്ളതായിരുന്നു. ഭദ്രയുടെ ശക്തിയെ ഭയന്ന പാതാളലോകത്തെ അവശേഷിക്കുന്ന ദുഷ്ടശക്തികൾ ഒത്തുചേർന്ന് ഒരു പുതിയ കെണിയൊരുക്കി…. ഭാരതവർഷത്തിന്റെ തെക്കേ അതിർത്തിയിലുള്ള കടൽത്തീര ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്ന് സങ്കടവാർത്തകൾ എത്തിത്തുടങ്ങി. തമസ്വിനി എന്ന മന്ത്രവാദിനിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒരു സംഘം ഗ്രാമങ്ങൾ കൊള്ളയടിക്കുകയും സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും തടവിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു… തമസ്വിനി വെറുമൊരു മന്ത്രവാദിനിയല്ല, നിഴലുകളെ ആയുധമാക്കാൻ കഴിവുള്ളവളാണ്….. ഭദ്രയും ശിശുപാലനും ആ ഗ്രാമങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ യാത്ര തിരിച്ചു. കടൽത്തീരത്ത് എത്തിയ അവർ കണ്ടത് കത്തിയമരുന്ന കുടിലുകളും കണ്ണീർ വാർക്കുന്ന ഗ്രാമവാസികളെയുമാണ്….. തമസ്വിനിയുടെ കപ്പലുകൾ കടലിന്റെ നടുവിൽ നിലയുറപ്പിച്ചിരുന്നു. ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാൾ ഉയർത്തി കടൽജലത്തിന് മുകളിലൂടെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ പാദങ്ങൾ ജലത്തിൽ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ അവിടെ താമരപ്പൂക്കൾ വിരിയുന്നതുപോലെ പ്രകാശം പടർന്നു… ശിശുപാലൻ തന്റെ വില്ലുമായി ഭദ്രയ്ക്ക് കാവലായി നിന്നു…. കപ്പലിൽ വെച്ച് ഭദ്രയും തമസ്വിനിയും നേർക്കുനേർ വന്നു. തമസ്വിനി തന്റെ മാന്ത്രികദണ്ഡ് വീശിയപ്പോൾ കടലിലെ തിരമാലകൾ ഭീമാകാരമായ രൂപം കൈക്കൊണ്ട് ഭദ്രയെ വിഴുങ്ങാൻ അടുത്തു…. "നീ മണ്ണിലെ പോരാളിയാണ് ഭദ്രേ, കടലിൽ നിന്റെ ശക്തി അപ്രസക്തമാണ്" തമസ്വിനി അട്ടഹസിച്ചു…. തമസ്വിനി ഭദ്രയുടെ തന്നെ നിഴലിനെ ജീവനുള്ളതാക്കി മാറ്റി. ഭദ്ര തന്റെ സ്വന്തം നിഴലിനോട് പോരാടേണ്ടി വന്നു. താൻ ചെയ്യുന്ന ഓരോ ചലനവും നിഴൽ കൃത്യമായി പ്രതിരോധിച്ചു. ഭദ്ര പതറുന്നത് കണ്ട് ശിശുപാലൻ കടൽത്തീരത്തുനിന്ന് ഒരു അഗ്നിബാണത്തെ തൊടുത്തു. ആ അഗ്നിബാണം ആകാശത്ത് സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിച്ചു. വെളിച്ചം വർദ്ധിച്ചപ്പോൾ നിഴലുകൾക്ക് നിലനിൽപ്പില്ലാതായി… ആ അവസരം മുതലെടുത്ത് ഭദ്ര തമസ്വിനിയുടെ മാന്ത്രികദണ്ഡ് വെട്ടിമുറിച്ചു… യുദ്ധം അവസാനിക്കാറായപ്പോൾ, തമസ്വിനിയുടെ തടവറയിൽ നിന്ന് ഭദ്ര ഒരു ബാലനെ രക്ഷിച്ചു. ആ ബാലന്റെ കൈകളിൽ അപൂർവ്വമായ ചില ചിഹ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനെ കണ്ടതും ശിശുപാലൻ സ്തംഭിച്ചുനിന്നു…. "ഭദ്രേ... ഇവൻ വെറുമൊരു കുട്ടിയല്ല. വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു യുഗമാറ്റത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനാണ് ഇവൻ. ഇവനെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് നമ്മുടെ അടുത്ത നിയോഗം.".... തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി… #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 30 ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകൾത്തട്ടിൽ അന്ധകാസുരൻ ഒരു കറുത്ത പർവ്വതം പോലെ വളർന്നു നിന്നു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി ബലിനൽകി അയച്ച ആ പ്രകാശ ഗോപുരം ധനുഷിന്റെ സിരകളിൽ അഗ്നിയായി പടർന്നു…. അന്ധകാസുരന്റെ ആയിരം കറുത്ത സൂര്യന്മാർ ഹിമാലയത്തിലെ പകലിനെ ഇരുട്ടിലാക്കി. ആ ഇരുട്ടിൽ യോദ്ധാക്കൾക്ക് പരസ്പരം കാണാൻ പോലും കഴിയാതായി. എന്നാൽ ധനുഷ് ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു യോദ്ധാവല്ല അവൻ അച്ഛന്റെ ജ്ഞാനവും സ്വന്തം വജ്രവീര്യവും ചേർന്ന മഹാകാലന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു…. "ധനൂ നീ അസുരനെ നേരിടൂ.. ഞങ്ങൾ താരയെ കണ്ടെത്താം" മൈഥിലി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു….. മൈഥിലിയും നകുലനും മഞ്ഞുമലയുടെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ഗുഹയിലേക്ക് കുതിച്ചു. അവിടെ യഥാർത്ഥ താരയെ ചങ്ങലയ്ക്കൽ ബന്ധിച്ചിരുന്നു. ഗുഹയ്ക്ക് കാവൽ നിന്നത് ശബ്ദരഹിതരായ പന്ത്രണ്ട് അസുരന്മാരായിരുന്നു…. നകുലൻ തന്റെ വില്ല് താഴെ വെച്ചു. "ഇവിടെ ശബ്ദമില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൊണ്ട് ഇവരെ വീഴ്ത്തും".. അവൻ തന്റെ നാഡിമിടിപ്പിന്റെ താളത്തിൽ അമ്പുകൾ തൊടുത്തുവിട്ടു. മൈഥിലി തന്റെ അഗ്നി കൊണ്ട് ചങ്ങലകൾ ഉരുക്കി താരയെ മോചിപ്പിച്ചു….. മലമുകളിൽ അന്ധകാസുരൻ ധനുഷിനു നേരെ തന്റെ കറുത്ത കൈകൾ നീട്ടി. ആ കൈകൾ തൊടുന്നിടമെല്ലാം ശൂന്യതയായി മാറി….. ധനുഷിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ആ ഇരുട്ടിനെ കീറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അസുരൻ ചിരിച്ചു…. "നീ വെളിച്ചം ഉപയോഗിക്കുന്നു പക്ഷേ ഞാൻ വെളിച്ചമില്ലായ്മയാണ്.. നിന്റെ അച്ഛൻ ഇപ്പോൾ ഒരു അന്ധനായ ശവം മാത്രമാണ്"... ഈ വാക്കുകൾ കാശിയിലെ മഠത്തിലിരുന്ന രുദ്രാവതിയുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി. തന്റെ പ്രിയതമൻ രക്തം വാർന്ന് കാഴ്ചയില്ലാതെ വീണത് കണ്ടപ്പോൾ അവളിലെ കരുണ രൗദ്രമായി മാറി. അവൾ ഗംഗാതീരത്തേക്ക് ഓടി….. "ഹേ ഗംഗേ.. നിന്റെ ശാന്തത മതിയാക്കൂ... ഇന്ന് നീ ശത്രുവിനെ വിഴുങ്ങുന്ന സംഹാരരുദ്രയാകുക".... രുദ്രാവതിയുടെ തലമുടി അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു. ഗംഗയിലെ ജലം ആകാശത്തോളം ഉയർന്നു. അവൾ ആ ജലപ്രവാഹത്തെ ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് ഒരു അദൃശ്യ പാതയിലൂടെ തിരിച്ചുവിട്ടു…. ഹിമാലയത്തിൽ അന്ധകാസുരൻ ജയിക്കുമെന്ന് കരുതിയ നിമിഷം, ആകാശത്തുനിന്ന് ഗംഗാ പ്രവാഹം ഒരു വജ്രായുധം പോലെ താഴേക്ക് പതിച്ചു. ആ ജലം അസുരന്റെ കറുത്ത സൂര്യന്മാരെ കെടുത്തിക്കളഞ്ഞു….. "ഇതാണ് പ്രകൃതിയുടെ മറുപടി" വേദ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. വേദ തന്റെ വനശക്തിയാൽ ആ ജലത്തെ മരവിപ്പിച്ച് ലക്ഷക്കണക്കിന് മഞ്ഞുവാളുകളാക്കി മാറ്റി. ധനുഷ് തന്റെ ശൂലം ഉയർത്തി. ഇന്ദ്രജിത്ത് നൽകിയ ജ്ഞാനവും രുദ്രാവതി നൽകിയ ജലശക്തിയും വേദയുടെ പ്രകൃതിബലവും ആ ശൂലത്തിന്റെ മുനയിൽ ഒന്നിച്ചു. അവൻ അസുരന്റെ നെഞ്ചിന്റെ മധ്യത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞുതറച്ചു…. "ഓം ഹ്രീം മഹാകാലായ നമ:" ഒരു വലിയ സ്ഫോടനത്തോടെ അന്ധകാസുരൻ തകർന്നു. അവന്റെ ശരീരം കരിങ്കല്ലുകളായി മാറി ഹിമാലയത്തിൽ ചിതറി. ഇരുട്ട് മാറി സൂര്യൻ ഉദിച്ചു. പക്ഷേ കാശിയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അബോധാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ധനുഷും വേദയും യോദ്ധാക്കളും കാശിയിൽ തിരിച്ചെത്തി. രുദ്രാവതി ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ തല തന്റെ മടിയിൽ വെച്ച് കരയുകയായിരുന്നു. ധനുഷ് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു…. "അച്ഛാ... അങ്ങ് നൽകിയ വെളിച്ചം ലോകത്തെ രക്ഷിച്ചു.".... ഇന്ദ്രജിത്ത് പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു. കാഴ്ചയില്ലെങ്കിലും അവൻ മകന്റെ മുഖം തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് തപ്പി നോക്കി…. "എനിക്ക് കാണാം ധനൂ... നിന്റെ വിജയത്തിലൂടെ ഞാൻ എല്ലാം കാണുന്നു." കാലഭൈരവൻ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇത്തവണ കാലഭൈരവന്റെ കൂടെ മഹാദേവന്റെ നിഴലുമുണ്ടായിരുന്നു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത് നിന്റെ വംശം ഇനി രുദ്രരക്ഷകർ എന്നറിയപ്പെടും. നകുലനും മൈഥിലിയും താരയും കാലനും നിന്റെ വംശത്തിന്റെ തൂണുകളായി നിലകൊള്ളും. കലിയുഗത്തിന്റെ അന്ത്യം വരെ കാശി ഈ യോദ്ധാക്കളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടും."... ഇന്ദ്രജിത്ത് ഇപ്പോൾ ഒരു പുരാതന ഋഷിയെപ്പോലെ മഠത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. ധനുഷും വേദയും ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുമുള്ള തിന്മകളെ നേരിടാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു. നകുലൻ വായുവിനെയും മൈഥിലി അഗ്നിയെയും താര മിന്നലിനെയും കാലൻ മരണത്തെയും കാവൽ നിൽക്കുന്നു….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി….. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 29 ഹിമാലയത്തിന്റെ മഞ്ഞുമൂടിയ കൊടുമുടികളിൽ അന്ധകാരത്തിന്റെ നിഴൽ വീണിരിക്കുന്നു. കാശിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ ഈ യുദ്ധം ഇപ്പോൾ കൈലാസത്തിന്റെ താഴ്വരകളിലേക്ക് പടരുകയാണ്…. ധനുഷ് വേദ മൈഥിലി നകുലൻ കാലൻ പിന്നെ പുതുതായി വന്ന താര. അവർ ആറുപേരും ഹിമാലയത്തിന്റെ ഉന്നതങ്ങളിൽ എത്തി. അവിടെ വായുവിന് പോലും രക്തത്തിന്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു…. അന്ധകാസുരൻ തന്റെ കിരീടം സ്ഥാപിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത് മൃതസഞ്ജീവനി വളരുന്ന പവിത്രമായ കുന്നുകളായിരുന്നു….. യാത്രയ്ക്കിടയിൽ മൈഥിലിയും താരയും തമ്മിലുള്ള അകൽച്ച ധനുഷ് ശ്രദ്ധിച്ചു. മൈഥിലി അഗ്നിയാണെങ്കിൽ താര മിന്നലാണ്…. "നീ എന്തിനാണ് വന്നത് താര.. അച്ഛൻ നിന്നോട് ആകാശം കാക്കാൻ അല്ലേ പറഞ്ഞത്" മൈഥിലി രോഷത്തോടെ ചോദിച്ചു…… താര പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. "ഭൂമി കത്തുമ്പോൾ ആകാശം മാത്രം എങ്ങനെ ശാന്തമാകും സഹോദരീ.. നിന്റെ അഗ്നി കൊണ്ട് ഈ അസുരനെ തോൽപ്പിക്കാനാവില്ലെന്ന് നിനക്കും അറിയാം.".... അവരുടെ തർക്കം തടഞ്ഞത് നകുലനാണ്. അവൻ തന്റെ വില്ല് താഴ്ത്തി നിലത്ത് ചെവി ഓത്തു. "ശബ്ദം നിർത്തൂ... മഞ്ഞിനടിയിൽ എന്തോ ഒന്ന് ശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്".... പെട്ടെന്ന് അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള മഞ്ഞ് മലകൾ ഇടിഞ്ഞു വീണു. മഞ്ഞിനുള്ളിൽ നിന്ന് മരവിച്ച നീലനിറമുള്ള കൈകൾ പുറത്തുവന്നു. നൂറുകണക്കിന് ഹിമപ്രേതങ്ങൾ അവരെ വളഞ്ഞു… അവയുടെ കണ്ണുകൾക്ക് പകരം വെളുത്ത കുഴികളായിരുന്നു. അവ ഓരോ തവണ സ്പർശിക്കുമ്പോഴും യോദ്ധാക്കളുടെ ശരീരത്തിലെ ചൂട് കുറഞ്ഞുവന്നു…. കാലൻ സ്മശാന കാവൽക്കാരൻ തന്റെ തലയോട്ടി മന്ത്രം ചൊല്ലിയെങ്കിലും ഹിമപ്രേതങ്ങൾക്ക് ആത്മാവില്ലാത്തതിനാൽ അവയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അവനായില്ല. നകുലന്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ മഞ്ഞിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു…. "വേദാ നിന്റെ ഹരിതചൈതന്യം ഉണർത്തൂ".. ധനുഷ് അലറി….. വേദ തന്റെ കൈകൾ മഞ്ഞിൽ പൂഴ്ത്തി. മഞ്ഞിനടിയിലെ മരവിച്ച വേരുകളെ അവൾ ഉണർത്തി. ആ വേരുകൾ മഞ്ഞ് തുളച്ച് പുറത്തുവന്ന് ഹിമപ്രേതങ്ങളെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ആ വേരുകളിലേക്ക് ഊർജ്ജം നൽകി അവയെ വജ്രം പോലെ കടുപ്പമുള്ളതാക്കി…. യുദ്ധം മുറുകുന്നതിനിടയിൽ താര ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ തൊടുത്തുവിട്ടത് ശത്രുവിന് നേരെയല്ല മറിച്ച് മൈഥിലിക്ക് നേരെയായിരുന്നു.. മൈഥിലി തെറിച്ചുവീണു… "താര.. നീ എന്താണ് ചെയ്തത്" ധനുഷ് ഞെട്ടിപ്പോയി….. താരയുടെ രൂപം മാറാൻ തുടങ്ങി. അവൾ യഥാർത്ഥ താരയായിരുന്നില്ല. അന്ധകാസുരന്റെ മായയാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഒരു ചാരയായിരുന്നു അവൾ. യഥാർത്ഥ താരയെ അവർ തടവിലാക്കിയിരിക്കുകയാണ്… "ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വംശം ഇന്ന് ഈ ഹിമാലയത്തിൽ അവസാനിക്കും" താരയുടെ രൂപത്തിൽ ഉള്ളവൾ അട്ടഹസിച്ചു…. കാശിയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്ത് ഇതെല്ലാം തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ മകനും കൂട്ടരും അപകടത്തിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അവൻ ഒരു കഠിനമായ തീരുമാനമെടുത്തു… "രുദ്രാവതീ എന്റെ ഈ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വേണ്ട. ഇത് പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ വെളിച്ചത്തെയും ഹിമാലയത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാനുള്ള ഒരു മാധ്യമമായി ഞാൻ മാറുന്നു."... ഇന്ദ്രജിത്ത് ധ്യാനത്തിലിരുന്നു. അവന്റെ നെറ്റിയിലെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രകാശഗോപുരം ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു. കാശിയിൽ നിന്ന് ഹിമാലയത്തിലേക്ക് ആ പ്രകാശം ഒരു പാലം പോലെ നീണ്ടു. ആ പ്രകാശത്തിലൂടെ ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ആയുസ്സിന്റെ പകുതി ശക്തിയായി ധനുഷിനു കൈമാറി…. അച്ഛന്റെ ശക്തി തന്നിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് ധനുഷ് അറിഞ്ഞു. അവന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ഇപ്പോൾ സൂര്യനെക്കാൾ തിളക്കമുള്ളതായി. അവൻ ആ താരയുടെ രൂപത്തിൽ ഉള്ളവളെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് ഭസ്മമാക്കി. ഹിമപ്രേതങ്ങൾ ഉരുകിത്തീർന്നു….. പക്ഷേ, മലമുകളിൽ അന്ധകാസുരൻ തന്റെ പൂർണ്ണരൂപം പ്രാപിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവന്റെ തലയ്ക്ക് ചുറ്റും ആയിരം കറുത്ത സൂര്യന്മാർ ഉദിച്ചു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ കണ്ണുകൾ തന്നു, ഇനി നിനക്ക് എന്ത് തരാനുണ്ട് ധനുഷ്".. അസുരൻ ഗർജ്ജിച്ചു….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 12 ഭദ്രയുടെ വിവാഹം ഒരു സാധാരണ വിവാഹമായിരുന്നില്ല; അത് ഭക്തിയുടെയും കർമ്മത്തിന്റെയും പുതിയൊരു ഘട്ടത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനമായിരുന്നു. കാലനേമിയുടെ വധത്തിന് ശേഷം ഗ്രാമത്തിൽ സമാധാനം തിരിച്ചുവന്നെങ്കിലും, ഭദ്രയുടെ മാതാപിതാക്കൾക്കും ഗ്രാമവാസികൾക്കും ഒരു ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു ജീവിതപങ്കാളി വേണം…… ഭദ്രയുടെ വിവാഹവാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ പല ദേശങ്ങളിൽ നിന്നും വീരന്മാരായ യോദ്ധാക്കളും രാജകുമാരന്മാരും എത്തിച്ചേർന്നു. എന്നാൽ ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു നിബന്ധനയുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ ഉള്ളിലെ കാളീചൈതന്യത്തെയും തന്റെ പോരാട്ടവീര്യത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളെ മാത്രമേ അവൾ വിവാഹം കഴിക്കൂ…… ഒരു വലിയ സ്വയംവര പന്തൽ ഒരുങ്ങി. ഓരോരുത്തരായി വന്ന് തങ്ങളുടെ കരുത്ത് തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ക്ഷേത്രമുറ്റത്തെ വലിയൊരു ശിവചാപം ഉയർത്താൻ ആർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല….. സ്വയംവരം അവസാനിക്കാറായപ്പോൾ, ഒരു സാധാരണ വനവാസിയുടെ വേഷത്തിൽ ഒരു യുവാവ് അവിടേക്ക് കടന്നുവന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ രുദ്രന്റെ അതേ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ശാന്തനായി നടന്നുചെന്ന് ആ വില്ല് കൈയിലെടുത്തു. തൂവൽ പോലെ ലഘുവായി അവൻ അത് ഉയർത്തിയപ്പോൾ ഗ്രാമവാസികൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു…… അവൻ ആ വില്ലിൽ നാൺ തൊടുത്തു. ആ ശബ്ദം ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ ഗ്രാമത്തിലാകെ മുഴങ്ങി. ഭദ്ര പുഞ്ചിരിയോടെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾക്ക് മനസ്സിലായി, തന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ കൂട്ടിരിക്കാൻ മഹാദേവൻ അയച്ച തുണയാണ് ഇതെന്ന്. അവന്റെ പേര് ശിശുപാലൻ എന്നായിരുന്നു…. കാളീക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിൽ വെച്ചായിരുന്നു വിവാഹം. സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾക്ക് പകരം ഭദ്ര അണിഞ്ഞത് രുദ്രാക്ഷമാലകളും കാട്ടുപൂക്കളുമായിരുന്നു. വിവാഹസമയത്ത് ആകാശത്തുനിന്ന് പൂമഴ പെയ്തു…. വിവാഹശേഷം ശിശുപാലൻ ഭദ്രയുടെ കാതുകളിൽ മന്ത്രിച്ചു… "നീ ഒരു വീട്ടമ്മയായി മാത്രം ഒതുങ്ങേണ്ടവളല്ല ഭദ്രേ. നമ്മൾ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് അധർമ്മത്തിനെതിരെ ഇനിയും പോരാടേണ്ടതുണ്ട്.".... ഭദ്രയും ശിശുപാലനും ആ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ താമസിപ്പിച്ചു. അവർ ചേർന്ന് യുവാക്കൾക്കായി ഒരു ധർമ്മ പാഠശാല തുടങ്ങി. അവിടെ ആയോധനകലയും ആത്മീയതയും ഒന്നിച്ചു പഠിപ്പിച്ചു. ഭദ്ര ഗ്രാമത്തിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് സ്വയം പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള വിദ്യകൾ പകർന്നുനൽകി….. ഭദ്രയുടെ കുടുംബം പട്ടിണിയിൽ നിന്ന് കരകയറി. അവൾ ഒരു പാവപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയിൽ നിന്ന് ഒരു നാടിന്റെ മാതാവായും ആചാര്യയായും ഉയർന്നു….. ഭദ്രയുടെ വിവാഹത്തോടെ അവളുടെ ജീവിതം കൂടുതൽ അർത്ഥവത്തായി. അവൾക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു പങ്കാളിയും, പോരാടാൻ ഒരു കൂട്ടാളിയും ലഭിച്ചു. തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 11 കാലനേമിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാലബിന്ദുവാണ് അവന്റെ അമരത്വത്തിന്റെ രഹസ്യമെന്ന് ഭദ്ര തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുഴുവൻ കറുപ്പും ആവാഹിച്ച ആ ബിന്ദു തകർക്കാതെ അവനെ തോൽപ്പിക്കാനാവില്ല….. മഹാകാളി രൂപം പൂണ്ട ഭദ്രയുടെ എട്ടു കൈകളിലും ആയുധങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങി. അവൾ ഓരോ തവണ കാലനേമിയെ ആഞ്ഞുവെട്ടുമ്പോഴും അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് കറുത്ത പുക ഉയർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. കാലനേമി തന്റെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് വായുവിൽ വരഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ വിഷലിപ്തമായ കറുത്ത ശരങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു. അവ ഭദ്രയുടെ ദേഹത്ത് തട്ടി ചിതറി…. "രുദ്രാ നിന്റെ അംശം എന്റെ മുൻപിൽ വീണുകഴിഞ്ഞു. ഇനി ഈ പെണ്ണിനെ ഞാൻ കാലത്തിന്റെ ചങ്ങലയിൽ തളയ്ക്കും".... കാലനേമി ഗർജ്ജിച്ചു. നിലത്തു വീണു കിടന്ന രുദ്രൻ തന്റെ കൈകൾ മണ്ണിൽ അമർത്തി. അവൻ മന്ത്രിച്ചു… "ശരീരമല്ല ആത്മാവാണ് ആയുധം."... അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഒരു സുവർണ്ണ നൂൽ പോലെ ഒരു പ്രകാശരശ്മി പുറപ്പെട്ട് ഭദ്രയുടെ ഉടവാളിൽ ചെന്ന് തറച്ചു. ആ പ്രകാശം ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു ഉൾക്കാഴ്ച നൽകി. കാലനേമിയുടെ നെഞ്ചിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് ചലിക്കുന്ന ഒരു കറുത്ത ഗോളം അവൾ കണ്ടു. അതായിരുന്നു കാലബിന്ദു. അത് ഓരോ നിമിഷവും അതിന്റെ സ്ഥാനം മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു….. ഭദ്ര തന്റെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിച്ചു. അവൾ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പോലെ കാലനേമിക്ക് ചുറ്റും കറങ്ങി. അവൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. ആ സമയം നോക്കി ഭദ്ര തന്റെ വാൾ വായുവിൽ എറിഞ്ഞു. വാൾ വായുവിൽ വെച്ച് പലതായി പിളർന്ന് കാലനേമിയെ നാലുഭാഗത്തുനിന്നും വളഞ്ഞു….. ഭദ്ര തന്റെ യഥാർത്ഥ വാളുമായി നേരെ കാലനേമിയുടെ നേർക്ക് കുതിച്ചു. അവൻ അവളെ തടയാൻ തന്റെ ഇരുമ്പു കൈകൾ നീട്ടിയെങ്കിലും, ഭദ്ര വഴുതിമാറി അവന്റെ നെഞ്ചിന് നേരെ വാൾ ആഴ്ത്തി….. "ഇത് ധർമ്മത്തിന്റെ വാളാണ്, ഇതിനെ തടയാൻ നിന്റെ അന്ധകാരത്തിന് കഴിയില്ല"... വാളിന്റെ അഗ്രം കാലബിന്ദുവിൽ സ്പർശിച്ചതും, കാലനേമിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു മഹാസ്ഫോടനം ഉണ്ടായി. പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ ഒരു ശബ്ദം. കാലബിന്ദു ചിന്നിച്ചിതറിയതോടെ കാലനേമിയുടെ ശരീരം പുകയായി അന്തരീക്ഷത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു…. അന്ധകാരം നീങ്ങി. പ്രഭാത സൂര്യന്റെ ആദ്യ കിരണങ്ങൾ ധർമ്മപുരിയിൽ പതിച്ചു…. മഹാകാളി രൂപത്തിൽ നിന്ന് ഭദ്ര പതുക്കെ പഴയ പെൺകുട്ടിയായി മാറി. അവൾ ഓടിച്ചെന്ന് രുദ്രനെ താങ്ങിപ്പിടിച്ചു…. രുദ്രന്റെ ശരീരത്തിലെ മുറിവുകൾ പതുക്കെ ഉണങ്ങാൻ തുടങ്ങി… അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി…. "നീ നിന്റെ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി ഭദ്രേ. അധർമ്മത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നിഴൽ നീ നീക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.".... യുദ്ധം ജയിച്ചെങ്കിലും രുദ്രന്റെ സമയം അവസാനിക്കാറായെന്ന് ഭദ്രയ്ക്ക് തോന്നി…. "നീ പോവുകയാണോ" അവൾ ചോദിച്ചു….. "ഞാൻ എങ്ങും പോകുന്നില്ല ഭദ്രേ" രുദ്രൻ പറഞ്ഞു. "നീ അനീതിക്കെതിരെ വാളെടുക്കുമ്പോഴെല്ലാം നിന്റെ കൈക്കരുത്തായി ഞാൻ ഉണ്ടാകും. നിന്റെ ഉള്ളിലെ ഭക്തിയാണ് എന്റെ വിലാസം." രുദ്രൻ സാവധാനം പ്രകാശത്തിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു. ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാളുമായി ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അവൾ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു പെൺകുട്ടിയല്ല ഒരു നാടിന്റെ കാവൽമാലാഖയാണ്….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 27 ധനുഷിന്റെയും വേദയുടെയും വിവാഹം പ്രപഞ്ചശക്തികളുടെ ഒരു മഹാസംഗമമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ സന്തോഷത്തിന് മേൽ കരിനിഴൽ വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പാതാളത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട പുരാതന തിന്മകൾ ഉണരാൻ തുടങ്ങി… ധനുഷും വേദയും കാശിയിൽ തിരിച്ചെത്തി. പക്ഷേ കാശിയുടെ ആകാശം ഇപ്പോൾ പഴയതുപോലെയല്ല. പക്ഷികൾ ദിശതെറ്റി പറക്കുന്നു, ഗംഗയിലെ ജലം കലങ്ങി മറിയുന്നു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു… ശത്രു വരുന്നത് ദൂരെയെവിടെ നിന്നോ അല്ല, നാം ചവിട്ടിനിൽക്കുന്ന ഈ മണ്ണിൽ നിന്നാണെന്ന്. ഈ പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിൽ മൂന്ന് പുതിയ യോദ്ധാക്കൾ കാശിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു… നകുലൻ (ശബ്ദവേധി)...ദക്ഷിണ ഭാരതത്തിലെ വനങ്ങളിൽ നിന്ന് വന്നവൻ. അവന് കണ്ണിന്റെ ആവശ്യമില്ല, ശബ്ദ തരംഗങ്ങൾ കൊണ്ട് ശത്രുവിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വരെ കേൾക്കാൻ കഴിയും. ഒരു അദൃശ്യനായ വില്ലാളിയാണ് അവൻ. മൈഥിലി (അഗ്നിപുത്രി)... ജ്വാലകളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിവുള്ളവൾ. അവൾ നടക്കുമ്പോൾ പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് കനലുകൾ ചിതറും. ഭാരതത്തിന്റെ കിഴക്കൻ മലനിരകളിൽ നിന്ന് വന്ന താന്ത്രിക വിദ്യയിൽ അഗ്രഗണ്യ…. കാലൻ (സ്മശാന കാവൽക്കാരൻ)... ശരീരം മുഴുവൻ ഭസ്മം പൂശിയ, മുഖം മറച്ച ഒരു നിഗൂഢ രൂപം. മരിച്ചുപോയവരുടെ ആത്മാക്കളോട് സംസാരിക്കാനും അവരെ യുദ്ധത്തിന് വിളിക്കാനും ഇയാൾക്ക് കഴിയും….. ഒരു പ്രദോഷ സന്ധ്യയിൽ കാശി വിശ്വനാഥ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തറ വിണ്ടുകീറി. അതിൽ നിന്ന് കറുത്ത പുക ഉയർന്നു…. അന്ധകാസുരന്റെ സേനാപതിയായ കർണ്ണപിശാച് പുറത്തുവന്നു. അയാൾക്ക് കണ്ണുകളില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ ആയിരം കാതുകളുണ്ടായിരുന്നു…. നഗരത്തിലെ കൊച്ചു കുട്ടികൾ ഉറക്കത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അവർ ഒരു പ്രേതബാധയേറ്റ പോലെ ക്ഷേത്രത്തിന് നേരെ നടന്നു. കർണ്ണപിശാച് പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക തരം ശബ്ദം അവരുടെ തലച്ചോറിനെ നിയന്ത്രിക്കുകയായിരുന്നു… "അവർ ബലികളാകാൻ പോവുകയാണ്" വേദ ഭയത്തോടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു…. ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി തൊടുത്തുവിട്ടു, പക്ഷേ കർണ്ണപിശാച് ആ വെളിച്ചത്തെ ശബ്ദതരംഗങ്ങൾ കൊണ്ട് തടുത്തെറിഞ്ഞു… "നകുലാ നിന്റെ അസ്ത്രം ലക്ഷ്യം കാണണം" ഇന്ദ്രജിത്ത് നകുലന് നിർദ്ദേശം നൽകി…. നകുലൻ തന്റെ വില്ല് കുലച്ചു. കണ്ണടച്ച് അവൻ കർണ്ണപിശാചിന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉറവിടം കണ്ടെത്തി. അവൻ അയച്ച അസ്ത്രം പിശാചിന്റെ ഒരു കാത് തകർത്തു. വേദന കൊണ്ട് പിശാച് അലറിയപ്പോൾ, മൈഥിലി തന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് അഗ്നിഗോളങ്ങൾ തൊടുത്തുവിട്ടു. സ്മശാന കാവൽക്കാരനായ കാലൻ തന്റെ മന്ത്രത്താൽ മരിച്ചുപോയ വീരന്മാരുടെ ആത്മാക്കളെ ഉണർത്തി പിശാചിന്റെ സൈന്യത്തെ തടഞ്ഞു….. വേദ തന്റെ കൈകൾ നിലത്ത് അമർത്തി. മണ്ണിൽ നിന്ന് വലിയ വേരുകൾ ഉയർന്നു വന്ന് കുട്ടികളെ പിടിച്ചുനിർത്തി. ധനുഷ് ആ വേരുകളിലൂടെ തന്റെ വജ്രശോഭ കടത്തിവിട്ടു. അതോടെ കുട്ടികളെ ബാധിച്ചിരുന്ന മന്ത്രവാദം നീങ്ങി…. യുദ്ധം മുറുകിയപ്പോൾ കർണ്ണപിശാച് തന്റെ അവസാന തന്ത്രം പുറത്തെടുത്തു. അവൻ നഗരത്തിലെ കിണറുകളിലെ വെള്ളം രക്തമാക്കി മാറ്റി. ആ രക്തം കുടിച്ചവർ അസുരന്മാരായി മാറാൻ തുടങ്ങി…. യുദ്ധത്തിനിടയിൽ മൈഥിലി ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത് ഈ പിശാച് വെറുമൊരു നിഴലാണ്. യഥാർത്ഥ ശത്രു നിങ്ങളുടെ മഠത്തിന്റെ അടിയിൽ തന്നെയാണ് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത്".... ഇന്ദ്രജിത്ത് ഞെട്ടിപ്പോയി. തന്റെ വംശത്തിന്റെ അടിത്തറയിൽ തന്നെ ശത്രു പാളയം അടിച്ചിരിക്കുന്നുവോ.. തുടരും…. ✍️ സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 26 കാശിയുടെ മണ്ണിൽ ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടിയുമായി വളർന്നു. അവന്റെ ശക്തികൾക്ക് ഒരു പൂർണ്ണത ലഭിക്കണമെങ്കിൽ പ്രകൃതിയുടെ ചൈതന്യമുള്ള ഒരു തുണ വേണമെന്ന് ഇന്ദ്രജിത്ത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു….. ഇതിനിടെ ഹിമാലയത്തിന്റെ താഴ്വരയിലുള്ള നീലിഗിരി എന്ന നിഗൂഢമായ വനത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വാർത്ത കാശിയിലെത്തി. അവിടെയുള്ള പുരാതനമായ ഒരു ദേവീക്ഷേത്രത്തിൽ, കാവൽക്കാരുടെ മകളായി വേദ എന്നൊരു പെൺകുട്ടിയുണ്ട്. അവൾ ജനിച്ചത് വനത്തിലെ ഔഷധസസ്യങ്ങളുടെ ഗന്ധത്തോടും വന്യമൃഗങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തോടുമാണ്. അവളുടെ കൈകൾ തൊടുന്നിടത്ത് ഉണങ്ങിയ മരങ്ങൾ പോലും തളിർക്കും.. അവൾ വനദുർഗ്ഗയുടെ ചൈതന്യം പേറുന്നവളാണ്…… ഇന്ദ്രജിത്തും രുദ്രാവതിയും ധനുഷുമായി നീലിഗിരിയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. വേദയെ കണ്ട നിമിഷം തന്നെ ധനുഷിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ശാന്തമായി. കാഠിന്യമേറിയ വജ്രത്തിന് മുകളിൽ വീണ മഞ്ഞുതുള്ളി പോലെയായിരുന്നു വേദയുടെ സാന്നിധ്യം…. "ധനുഷ് കാലത്തിന്റെ നീതിയാണെങ്കിൽ, വേദ പ്രകൃതിയുടെ കരുണയാണ്. ഇവർ ഒന്നിക്കുന്നത് ലോകത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് അത്യാവശ്യമാണ്" നീലിഗിരിയിലെ മുതിർന്ന സന്യാസി പ്രവചിച്ചു…. വിവാഹനിശ്ചയത്തിന്റെ രാത്രിയിൽ വനത്തിൽ ഒരു ഭീകരമായ മാറ്റമുണ്ടായി. പണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്ത് തോൽപ്പിച്ച ശത്രുക്കളുടെ അവശേഷിച്ച ക്രോധം കാലസർപ്പംഎന്ന രൂപത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. അത് വേദയുടെ മന്ത്രശക്തിയെ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…. വിവാഹമണ്ഡപത്തിന് ചുറ്റും കറുത്ത പുക പടർന്നു. അഗ്നികുണ്ഡത്തിലെ തീ കറുത്ത നിറമായി മാറി. വേദയുടെ ചുറ്റും വായുവിൽ അദൃശ്യമായ സർപ്പങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു. അവൾ ബോധരഹിതയായി താഴെ വീണു… "വേദാ" ധനുഷ് അവളെ പിടിക്കാൻ ആഞ്ഞു. പക്ഷേ സർപ്പത്തിന്റെ വിഷം അവനെ പിന്നോട്ട് തെറിപ്പിച്ചു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ആ സർപ്പത്തിന്റെ ഉറവിടം കണ്ടെത്തി… "ഇത് പുറത്തുനിന്നുള്ള ശത്രുവല്ല വേദയുടെ ഉള്ളിലെ പ്രകൃതിശക്തിയെ തളർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന പാതാള വിഷമാണ്".... ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ഉണർത്തി കറുത്ത പുകയെ തുളച്ചു കയറി. എന്നാൽ വേദയാണ് അത്ഭുതം കാണിച്ചത്. ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയ നിമിഷം അവൾ തന്റെ കൈകൾ നിലത്ത് അമർത്തി. വനത്തിലെ മരങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് വളർന്ന് ആ കറുത്ത സർപ്പത്തെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി…. "എന്റെ പ്രകൃതിയെ അശുദ്ധമാക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ല" വേദയുടെ ശബ്ദം ഒരു ദേവിയുടേത് പോലെ മുഴങ്ങി…. വേദയുടെ പച്ചപ്പും ധനുഷിന്റെ വജ്രശോഭയും ഒന്നിച്ചപ്പോൾ ആ കറുത്ത വിഷം അമൃതമായി മാറി. പ്രകൃതിയും നീതിയും ഒന്നിച്ച നിമിഷം ആയിരുന്നു അത്..... ഗംഗയുടെയും പ്രകൃതിയുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ ഹിമാലയ സാനുക്കളിൽ വെച്ച് ധനുഷും വേദയും വിവാഹിതരായി. ആകാശത്ത് ദേവദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ മകന്റെയും മരുമകളുടെയും കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു…. "ഇനി നിങ്ങൾ വെറുമൊരു ദമ്പതികളല്ല. ധനുഷ് വജ്രത്തിന്റെ കാഠിന്യത്തോടെ ലോകത്തെ കാക്കുമ്പോൾ വേദ വനത്തിന്റെ തണലോടെ ലോകത്തെ പോഷിപ്പിക്കും."... ഇന്ദ്രജിത്ത് പറഞ്ഞു… വിവാഹം ശുഭകരമായി കഴിഞ്ഞെങ്കിലും, വേദ ധനുഷിന്റെ കാതിൽ ഭയത്തോടെ ഒരു രഹസ്യം മന്ത്രിച്ചു…. "ധനുഷ് നമ്മൾ ഒന്നിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ ഒരു പുതിയ ചിത്രം തെളിഞ്ഞു. ഭൂമിക്കടിയിൽ ഒരു വലിയ ഉറക്കം അവസാനിക്കുന്നു... അന്ധകാസുരൻ ഉണരാൻ പോകുന്നു" തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി.. #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 9 രുദ്രന്റെ ജീവൻ തിരിച്ചുകിട്ടിയതോടെ ഗ്രാമത്തിൽ വലിയൊരു ഉൽസവം തന്നെ നടന്നു. എന്നാൽ ആ സന്തോഷം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. ഭദ്രയ്ക്കും രുദ്രനും ഒരു പുതിയ നിയോഗം കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു… അയൽരാജ്യമായ ധർമ്മപുരിയിൽ നിന്ന് വന്ന ഒരു ദൂതൻ ക്ഷീണിതനായി ഭദ്രയുടെ മുന്നിൽ വീണു…. "രക്ഷിക്കണം… ഞങ്ങളുടെ രാജ്യം നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്…. അഘോരലക്ഷ്മണൻ തോറ്റെങ്കിലും, അവൻ തന്റെ അവസാന തന്ത്രമായി പാതാളത്തിൽ നിന്ന് രക്തബീജൻ എന്ന അസുരന്റെ അംശമുള്ള ഒരു യോദ്ധാവിനെ ഉണർത്തിയിരിക്കുന്നു".... രക്തബീജന്റെ പ്രത്യേകത ഭയാനകമായിരുന്നു.. അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഓരോ തുള്ളി ചോരയിൽ നിന്നും പുതിയൊരു അസുരൻ ജന്മമെടുക്കും. സാധാരണ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് അവനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ശത്രുക്കളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയേ ഉള്ളൂ….. രുദ്രനും ഭദ്രയും ഉടൻ തന്നെ ധർമ്മപുരിയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. പോകുന്ന വഴിയിൽ രുദ്രൻ ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു ഉപദേശം നൽകി… "ഭദ്രേ, ഈ യുദ്ധം ബലം കൊണ്ടല്ല, ബുദ്ധി കൊണ്ടും യോഗശക്തി കൊണ്ടും ജയിക്കേണ്ടതാണ്. നിന്റെ വാൾ അവന്റെ ചോര നിലത്തു വീഴ്ത്തിയാൽ ആയിരം ശത്രുക്കൾ ജനിക്കും. അതുകൊണ്ട് ചോര നിലം തൊടാൻ അനുവദിക്കരുത്.".... ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാൾ നോക്കി. അവൾക്ക് മനസ്സിലായി, ഇത് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പരീക്ഷണമാണെന്ന്. പോർക്കളത്തിലെ മായക്കാഴ്ച ധർമ്മപുരിയിലെത്തിയ അവർ കണ്ടത് ചോരപ്പുഴ ഒഴുകുന്ന കാഴ്ചയാണ്. മധ്യത്തിൽ ഭീമാകാരനായ അസുരരക്തൻ അട്ടഹസിച്ചു നിൽക്കുന്നു. ഭദ്ര മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞതും അസുരൻ തന്റെ ഗദ കൊണ്ട് അവളെ നേരിട്ടു…. ആവേശത്തിൽ ഭദ്ര അവന്റെ കൈയ്യിൽ ഒരു മുറിവേൽപ്പിച്ചു. പെട്ടെന്ന്, നിലത്തു വീണ ചോരത്തുള്ളികളിൽ നിന്ന് പത്തോളം പുതിയ അസുരന്മാർ ഉയർന്നുവന്നു.. ഭദ്ര ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ എത്രത്തോളം വെട്ടുന്നോ അത്രത്തോളം ശത്രുക്കൾ വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു….. ഭദ്ര പ്രതിസന്ധിയിലായപ്പോൾ രുദ്രൻ തന്റെ ത്രിശൂലം ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി. ആകാശം കറുത്തിരുണ്ടു. അവൻ തന്റെ താണ്ഡവ നൃത്തം ആരംഭിച്ചു. രുദ്രന്റെ ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും ഭൂമിയിൽ നിന്ന് വലിയ മൺപാത്രങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു വന്നു…. "ഭദ്രേ! ഇപ്പോൾ തന്നെ നിന്റെ കാളീരൂപം കൈക്കൊള്ളുക! അവന്റെ രക്തം ഭൂമിയിൽ വീഴാതെ പാനം ചെയ്യുക" രുദ്രൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു….. ഭദ്ര തന്റെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അവളുടെ ശരീരം വായുവിൽ ഉയർന്നു. അവൾ കാളീദേവിയുടെ ഭയാനകവും എന്നാൽ ദിവ്യവുമായ രൂപം സ്വീകരിച്ചു. അവൾ അസുരരക്തനെ വായുവിൽ വെച്ച് തന്നെ നേരിട്ടു. ഓരോ തവണ വാൾ വീശുമ്പോഴും, ഒഴുകുന്ന രക്തം നിലം തൊടുന്നതിന് മുൻപ് അവൾ തന്നെ അത് ഇല്ലാതാക്കി….. അസുരരക്തൻ ശക്തി ക്ഷയിച്ച് നിലവിളിച്ചു. ഭദ്ര അവന്റെ കഴുത്തിൽ വാൾ വെച്ചു. ആ സമയം രുദ്രൻ തന്റെ ത്രിശൂലത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ദിവ്യ ജ്വാല അസുരന്റെ മേൽ ചൊരിഞ്ഞു. രക്തം മുഴുവൻ അഗ്നിയിൽ ചാരമായി മാറി. അസുരരക്തൻ എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതായി…. വിജയശ്രീലാളിതയായ ഭദ്ര ശാന്തയായി. യുദ്ധം അവസാനിച്ചെങ്കിലും ആകാശത്ത് ഒരു പുതിയ നിഴൽ രൂപം അവർ കണ്ടു. അഘോരലക്ഷ്മണന്റെ യജമാനൻ, അന്ധകാരത്തിന്റെ അധിപനായ കാലനേമി ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു….. തുടരും.. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി.. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ