Part 79
" ഇനിയും ഒത്തിരി ദൂരം നടക്കാൻ ഉണ്ടോ കണ്ണേട്ടാ...? " : ചെറിയൊരു മടുപ്പോടെ ഗൗരി തന്റെ കൈ പിടിച്ച് ഒപ്പം നടക്കുന്നവനെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ടതും നടത്തം നിർത്തി അവൾ പിരുകം പൊക്കി കൊണ്ട് അവൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. അത് കണ്ടതും ഗൗരി ഒന്ന് പരുങ്ങി.
അതിന് കാരണമുണ്ട് ബസ്സ് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ 'ഇനിയും ഒരുപാട് ഉണ്ടോ പോകാൻ' എന്ന് തിരക്കിയവളോട് അവൻ പറഞ്ഞതാ ഒരു 10, 15 മിനിറ്റ് കൂടിയേ ഉള്ളു ഓട്ടോയിൽ പോകാം എന്ന്. അപ്പൊ ആ തീരുമാനത്തെ എതിർത്ത് കൊണ്ട് ഗൗരി തന്നെയാണ് പത്ത് മിനിറ്റത്തെ കാര്യമല്ലേ നടന്ന് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞത്.
എങ്കിലും ഓട്ടോയിൽ പോകാം എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവൾക്ക് നടക്കുന്നതാ ഇഷ്ടം എന്ന് കേട്ടതും പിന്നെ ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കാതെ അവളെയും കൂട്ടി നടന്നതാണ് അവൻ അപ്പോഴാണ് മടിയോടെ ഉള്ള അവളുടെ സ്വരം അവനെ തേടി എത്തുന്നത്.
" ഞാൻ വെറുതെ എത്ര ദൂരം ഉണ്ടെന്ന് അറിയാൻ ചോദിച്ചതാ. " : അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും അവനെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കി കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ പറഞ്ഞു.
അതിന് മറുപടി നൽകാതെ അവളെയും കൊണ്ട് അവൻ നടന്നു. ഉള്ളിൽ പരിഭവം നിറച്ച് കൊണ്ട് അവളും അവന്റെ ഒപ്പം നടന്നു.
കൈ പിടിച്ച് ദിശ തെറ്റാതെ കൊണ്ട് പോകാൻ ഒരാൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ കണ്ണ് ചുറ്റും ഉള്ള കാഴ്ചകളിൽ ഓടി നടന്നു. അത് ഇപ്പൊ അവൾക്കും ശീലമായി. മുൻപും ഇത് പോലെ ആയിരുന്നല്ലോ കൊച്ച് കുട്ടിയെ കൊണ്ട് പോകുന്നത് പോലെ കയ്യും പിടിച്ച്.
ഇപ്രാവിശ്യവും ഈ കയ്യിൽ പിടിച്ചുള്ള നടത്തം അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചത് കൊണ്ട് തന്നെ വലിയ വിറയാലോ പരിഭ്രാമമോ ഒന്നും അവളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നില്ല.
വീണ്ടും കുറച്ച് കൂടി മുന്നോട്ട് പോയതും റോഡിന് അപ്പുറം കാണുന്ന കടലിന്റെ ശബ്ദത്തോട് ഒപ്പം ഉള്ള മണൽ തരികൾ കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണ് വിടർന്ന് വന്നു.
ബീച്ചിൽ നിന്ന് അവർ കുറച്ച് അകലെ ആണെങ്കിലും അവിടെ നിന്നുള്ള കാറ്റ് അവരെ വീശി കടന്ന് പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുന്നോട്ട് പോകുന്തോറും അവൾക്ക് ബീച്ച് വെക്തമായി കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.
അങ്ങോട്ട് പോകണം കടൽ കാണണം എന്നൊക്ക ഉള്ള ആഗ്രഹം അവളിൽ ഉണർന്നെങ്കിലും, കണ്ണനോട് പറയാൻ ഉള്ള വല്ലായിമയിലും, ഇനി പറഞ്ഞാൽ അവന്റെ പ്രതികരണം ഓർത്തുള്ള വല്ലയിമയും, എല്ലാത്തിനും ഉപരി കണ്ണേട്ടൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത് തന്നെ മറ്റൊരു ആവിശ്യത്തിന് ആണെന്നുള്ള ചിന്തയും കാരണം അവൾ ആ ആഗ്രഹം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി.
ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ ഒതുക്കി എങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണിനും മുഖത്തിനും അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല അല്പം ദൂരെ ആയി കാണുന്ന മണൽ തരിയും കടലും ഒക്കെ അവൾ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നടന്നു.
നടന്ന് നടന്ന് ബീച്ച്ലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് കണ്ടതും അവൾ കണ്ണ് വിടർത്തി കൊണ്ട് കണ്ണനെ നോക്കി. അവിടെ പക്ഷെ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ മുന്നോട്ട് തന്നെ നടക്കുവാണ്.
" നമ്മൾ ബീച്ചിലേക്ക് പോകുവാണോ കണ്ണേട്ടാ...? " : ബീച്ചിലേക്ക് ഉള്ള എൻട്രൻസ് കടന്നതും ഗൗരി കണ്ണും വിടർത്തി അവനോട് തിരക്കി.
അതിനൊരു മൂളൽ ആയിരുന്നു അവനിൽ നിന്ന് വന്ന മറുപടി. പക്ഷെ അത് അവൾ കേട്ടോ എന്ന് തന്നെ സംശയം ആണ് ചുറ്റും പരാതി നടക്കുവാണ് അവളുടെ കണ്ണും കാതും മനസ്സും ഒക്കെ.
" അപ്പൊ നമ്മൾ ബീച്ചിലേക്ക് ആണോ കണ്ണേട്ടാ വന്നേ " : ബീച്ചിലെ മണലിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വെച്ചതും എന്നിട്ടും വിശ്വാസം വരാതെ കണ്ണ് വിടർത്തി കൊണ്ട് ഗൗരി ചോദിച്ചു.
" എന്തേ ഇത് കണ്ടിട്ട് ബീച് ആയിട്ട് തോന്നുന്നില്ലേ " : കണ്ണൻ അതിന് തിരിച്ച് കളിയാക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
എന്നാൽ ബീച്ച് കണ്ടതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ അവന്റെ കളിയാക്കൽ ഒന്നും തിരിച്ച് അറിയാതെ അവൾ നിഷ്കളങ്കമായി അറിയാം എന്ന പോലെ തലയനക്കി. അത് കണ്ടതും അവൻ പോലും അറിയാതെ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ഇളം പുഞ്ചിരി സ്ഥാനം പിടിച്ചു.
" നമ്മുക്ക് അവിടെ പോയി ഇരിക്കാം. കുറച്ച് നടന്നതല്ലേ " : ചുറ്റും നിഷ്കളങ്കമായി കണ്ണ് വിടർത്തി നോക്കുന്നവളോട് ആയി അവൻ തിരക്കി.
അതിന് അവനെ നോക്കാതെ ചുറ്റും നിരീക്ഷിക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ പോകാം എന്ന പോലെ തലയാട്ടി കാണിച്ചു. അത് കണ്ടതും അവളുടെ കയ്യും പിടിച്ച് കൊണ്ട് തണൽ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു.
" ഇരിക്ക് " : നടത്തം നിർത്തി അവളുടെ കൈ വിട്ട് അതും കൊണ്ട് പറഞ്ഞ് അവൻ ചെരുപ്പ് അഴിച്ച് രണ്ടും ചേർത്ത് വെച്ച് അതിന് മുകളിലായി ഇരുന്നു.
കണ്ണന്റെ പ്രവർത്തി ഒക്കെ നോക്കി നിന്നവൾ അവൻ ചെയ്തത് പോലെ ചെയ്ത് അവന് അടുത്തായി ഇരുന്നു, അവനെ തട്ടാതെ എന്നാൽ അവനിൽ നിന്ന് ഒത്തിരി ദൂരെ അല്ലാതെ ഇരുന്നു.
സമയം അപ്പോൾ തന്നെ നാലര ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വെയിൽ കുറഞ്ഞെങ്കിലും മണലിൽ ഒക്കെ ചെറു ചൂട് ഇപ്പോഴും തങ്ങി നിൽപ്പുണ്ട്. ആ ചൂടിനെ വക വരുത്താൻ വിധം കാറ്റും മത്സരിച്ചു.
അവധി ദിവസം അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അധികം ആളുകളും ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അധികവും കോളേജ് കുട്ടികളും കമിതാക്കളും ഒക്കെ ആയിരുന്നു. പിന്നെ വൈകിട്ട് നടക്കാൻ വരുന്നവരും, മനസ്സ് ശാന്തമാക്കാൻ വന്നിക്കുന്നവരും അവിടെയും ഇവിടെയും ആയിട്ട് ഉണ്ട്.
" ഗൗരി നന്ദ ഇതിന് മുന്നേ ബീച്ചിൽ വന്നിട്ടില്ലേ " : വന്നിട്ട് ഇത്രയും നേരമായിട്ടും കൗതുകം വിടാതെ എല്ലാം നോക്കുന്നവളെ കണ്ടതും കണ്ണൻ സൗമ്യമായി തിരക്കി.
അപ്പോഴാണ് തൊട്ട് അടുത്ത് ഇരിക്കുന്നവനെ അവൾ നോക്കുന്നത്. മുട്ടി മുട്ടിയില്ല എന്ന പോലെ തന്നോട് ചേർന്ന് ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവൾ ഒന്ന് പരിഭ്രാമിച്ച് പോയി. നേരത്തെ ചുറ്റുമുള്ള കാഴ്ചകൾ കാണാനുള്ള തിടുക്കത്തിൽ ഈ ഇരുപ്പ് ഒന്നും അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം.
അത്രയും അടുത്ത് അവനെ കണ്ടതും അവന്റെ സാമിഭ്യവും ഒക്കെ അവളിൽ ചെറുതായി വിറയൽ പടർത്തി.
" വന്നിട്ടില്ലേ " : അവളുടെ അനക്കമൊന്നും കാണാതെ വന്നതും അവൻ വീണ്ടും തിരക്കി.
" അത്... ഹാ വന്നിട്ടുണ്ട് ഇപ്പോഴൊന്നും അല്ല വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്. അമ്മ ഉള്ളപ്പോ അഞ്ചാറ് വെട്ടം ഒക്കെ വന്നിട്ടുണ്ട് പിന്നെ ചെറിയമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞ സമയത്ത് എന്തോ വന്നതാ. പിന്നെ വന്നിട്ടേ ഇല്ല. അവർ ഒക്കെ വരും പക്ഷെ എന്നെ കൊണ്ട് വരാറില്ല.
ആദ്യം ഒക്കെ അച്ഛൻ തിരക്കും എന്താ വരാതെ എന്ന് അപ്പൊ അമ്മമ്മക്ക് കൂട്ടിന് നിൽക്കുവാണ് എന്നൊക്കെ അമ്മമ്മയും ചെറിയമ്മയും കൂടി പറയും പിന്നെ പിന്നെ അച്ഛനും ചോദിക്കാതെ ആയി. അമ്മാമ്മയെ അവരുടെ ഒപ്പം കൂട്ടിയാലും എന്നെ കൂട്ടാതെ ആയി. " : ഗൗരി മുന്നിൽ കാണുന്ന കടലിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ടെങ്കിലും കണ്ണനിൽ വലിയ ഭാവ വെത്യാസം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇതൊക്കെ അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത് തന്നെയാണ് എങ്കിലും ഒരു സംസാരത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്ന വണ്ണം അവൻ ചോദിച്ചതാണ്.
" എന്നിട്ട് ബീച്ചിൽ വരാൻ ഇഷ്ടമാണോ " : കണ്ണൻ തിരക്കി.
" ഹ്മ്മ് ഇഷ്ടമാണ് ഇവിടെ വരാനും, ഈ മണലിൽ കൂടി നടക്കാനും, ഇവിടുത്തെ കപ്പലണ്ടി വാങ്ങി കഴിക്കാനും, ഇവിടിരുന്ന് ഇങ്ങനെ തിര വരുന്നതും നോക്കി ഇരിക്കാനും ഒക്കെ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്.
നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ട് നടന്ന് വന്നില്ലേ അപ്പൊ ഈ ബീച്ച് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചതെ ഉള്ളു, ഇവിടെ ഇങ്ങനെ വന്ന് ഇരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു എങ്കിൽ എന്ന് " : അത്രയും ഇഷ്ടത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു.
" എന്നിട്ട് എന്തെ എന്നോട് പറയാഞ്ഞേ...? " : അവൻ അവളിൽ നിന്ന് അല്പം വിട്ട് മാറി അവളെ വൃത്തിക്ക് കാണും വിധം ഇരുന്നു കൊണ്ട് പിരുകം ഉയർത്തി കൊണ്ട് തെല്ലും ഗൗരവത്തോടെ തിരക്കി.
" അത്... അത് പിന്നെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഓരോ കാഴ്ചകൾ നോക്കി വരുന്ന കൂട്ടത്തിൽ അത് പറയാൻ വിട്ട് പോയി അപ്പോഴേക്കും നമ്മൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്ന് " : അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് എന്ത് മറുപടി നൽകും എന്ന് അറിയാതെ അവൾ പെട്ടന്ന് വായിൽ വന്നത് അങ്ങ് പറഞ്ഞു.
പറഞ്ഞത് അത്രയും കള്ളത്തരം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ അവനെ നോക്കാനേ പോയില്ല.
" അപ്പൊ കള്ളത്തരങ്ങളും കയ്യിൽ ഉണ്ടല്ലേ " : കണ്ണൻ കള്ള ഗൗരവത്തോടെ തിരക്കി.
" എ... എനിക്ക്.. എനിക്ക് കള്ളത്തരം ഒന്നും ഇല്ല " : പൊടുന്നനെ ഉള്ള അവരുടെ മറുപടി കേട്ടതും അവൾ ഒന്ന് പരുങ്ങി.
" ഇല്ലേ....? " : അവൻ ഒന്നും കൂടി കടുപ്പിച്ച് ചോദിച്ചു.
അത് കേട്ടതും അവൾ പരുങ്ങലോടെ അവനെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കി.
" അത് പിന്നെ... ഞാൻ... അത് " : അവനുള്ള മറുപടി എന്ത് പറയും എന്ന് അറിയാതെ കുഴഞ്ഞു. എങ്ങനെ പറയും അവനോട് പറയാൻ ഉള്ള വല്ലായിമ കൊണ്ട് ആണോ.
" എന്നോട് പറയാൻ ഉള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് കൊണ്ട് ആണോ...? " : കണ്ണൻ ഒരു പിരുകം പൊക്കി ചോദിച്ചു.
" ഹ്മ്മ്.... അത് മാത്രമല്ല കണ്ണേട്ടൻ മറ്റൊരു ആവിശ്യത്തിന് വന്നെയല്ലേ എന്ന് കരുതി. " : വേറെ നിവർത്തി ഇല്ലാതെ അവൻ ചോദിച്ചതിന് സമ്മതിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
" എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞോ....? " : അവൻ കണ്ണ് ചുരുക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
" ഇല്ല, ഞാൻ ഊഹിച്ചു. " : അവന്റെ ചോദ്യത്തിന് പെട്ടന്ന് അങ്ങ് പറഞ്ഞതാണ് എങ്കിലും പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷമാണ് എന്താ പറഞ്ഞെ എന്ന് അവൾ ഓർത്തത്. അവൾ അമളി പറ്റിയത് പോലെ അവനെ തല ചെരിച്ച് നോക്കി.
അവിടെ ഗൗരവം ആണ്. എങ്ങനെ ഗൗരവം കാണിക്കാതെ ഇരിക്കും എത്ര വെട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് സ്വയമേ ഒന്നും ഊഹിച്ച് എടുക്കരുത് എന്ന്, എന്നിട്ട് കേൾക്കുവോ വീണ്ടും അത് തന്നെ ചെയ്യും. ഇനി ഊഹിച്ച് ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ പോലും അത് ശെരിയാണോ തെറ്റാണോ എന്ന് ഒരു വാക്ക് എങ്കിലും ചോദിക്കാലോ ഇത് അതും ഇല്ല.
" അത് പിന്നെ കണ്ണേട്ടന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഞാൻ വേണ്ടേ കണ്ട് അറിഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കാൻ അതാ " : ഒരു ആശ്രയം എന്ന പോലെ അതും പറഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി.
അത് കേട്ടതും അത് വരെ ഗൗരവത്തോടെ നിന്നവന്റെ ഗൗരവം ഒക്കെ എങ്ങോ മാഞ്ഞ് പോയി. മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവളുടെ മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാം തന്നെ മെരുക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതാണ് എന്ന് പക്ഷെ എന്ത് കൊണ്ടോ അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും ഉള്ളിൽ ഒരു കുഞ്ഞ് സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.
എങ്കിലും അതൊന്നും പുറമേക്ക് കാണിക്കാതെ അവൻ അവളെ ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ നോക്കി.
" എത്ര പറഞ്ഞാലും കേൾക്കരുത്.... ഇനി ഇത് പോലെ എന്തെങ്കിലും സ്വയം ഊഹിച്ച് എടുത്ത ആ കടലിൽ കൊണ്ട് എറിയും ഞാൻ " : ഗൗരവം ഒട്ടും കുറക്കാതെ കണ്ണൻ പറഞ്ഞു.
അതിന് അനുസരണ ഉള്ള കുട്ടിയെ പോലെ തലയാട്ടി കാണിച്ചു. അത് കണ്ടതും എത്ര വേണ്ടെന്ന് വെച്ചിട്ടും അവന്റെ ചൊടികളിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി സ്ഥാനം പിടിച്ചു അത്രയും നിഷ്കളങ്കത ഉണ്ടായിരുന്നു ആ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവൾക്ക്. ഗൗരി അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുവാണെങ്കിലും മീശയും താടിയും കൊണ്ട് മറഞ്ഞ് കിടന്നത് കൊണ്ട് ആ ചിരിയാട്ട് കണ്ടതും ഇല്ല.
തുടരും.....
#💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 നിനക്കായ് #love
