🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ

യക്ഷിക്കാവ് വളവിലെ യക്ഷി (123) ശരത് ചന്ദ്രപ്രസാദ് ബുളളറേറാടിച്ച് അഞ്ചാം ഹെയർപിൻ വളവിലെത്തിയിട്ടും പ്രസാദിനെ കാണാത്തത് കാരണം ശരത് ചന്ദ്രപ്രസാദ് അഞ്ചാം വളവിൽ ബുളളററ് നിർത്തി കാത്ത് നിന്നു... അതാ ആ പെൺ രൂപം ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്നു വരുന്നു... തൂവെളള സാരി... നിലാ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ... ചുണ്ടുകളിൽ നേർത്ത പുഞ്ചിരി... ഏറെക്കുറെ പാദം വരെ നീണ്ടു കിടക്കുന്ന നിതംബം... ചന്ദ്രൻ്റെ വെളിച്ചത്തിൽ കൊലുസിൻ്റെ ചിലമ്പൊലിയുടെ ഒഴുകുന്ന താളത്തിന് നടന്ന് വരുന്ന ഒരു ശാലീന സുന്ദരിയുടെ പ്രതിബിംബം... തലമുടി ഇളകത്തക്ക വിധത്തിൽ കുലുങ്ങി കുലുങ്ങിയുളള അവളുടെ നടത്തം... ആനച്ചന്ത നടത്തം... അരയന്ന പിടയുടെ കുലുക്കം... കൈകളിൽ കരിവളകളുടെ കിലുക്കം... ചന്ദനത്തിൽ കടഞ്ഞെടുത്ത സുന്ദരീ ശില്പം പോലെ...വശ്യമായ അവളുടെ നടത്തം കണ്ട് ശരത് ചന്ദ്രപ്രസാദ് അമ്പരന്നു... അവൾ നടക്കുമ്പോൾ നൃത്തം ചെയ്യുന്നപോലെ... ചിലങ്കയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു വന്നു... ആ താളം... അറിയാതെ ശരത്ചന്ദ്ര പ്രസാദ് പാടിപ്പോയി... ആ ചിലങ്കയുടെ അതേ താളത്തിൽ: നാഗവല്ലീ...മനോഹരീ... രാമനാഥൻ തേടും ബാലേ..." നിലാവ് പോലത്തെ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ അടുത്തെത്തിയതും അവൻ ചോദിച്ചു: "പ്രസാദ് എവിടെ?" "ആ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു ഇനി ചേട്ടൻ്റെ പിറകിൽ കയറിക്കോളാൻ...അവർ ഇനി ഇപ്പോഴൊന്നും വരില്ല... നമുക്ക് പോകാം..." "എന്നാൽ കയറിക്കോ..." ശരത് ചന്ദ്രപ്രസാദ് സ്റ്റാർട്ടാക്കാതെ തന്നെ ബുളളററ് സ്റ്റാർട്ടായി മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു... അവൾ പറഞ്ഞു: "എൻ്റെ സ്പർശനമേററപ്പോൾ ബുളളററ് സ്റ്റാർട്ടായത് കണ്ടോ..." അത് കേട്ട് ശരത്ചന്ദ്ര പ്രസാദ് കോരിത്തരിച്ചു... ശരീരത്തിലെ രോമകൂപങ്ങൾ രോമാഞ്ചമണിഞ്ഞു... സിരകളിൽ രക്തം തിളച്ചു കയറി... ആ ഗാനം ശരത്ചന്ദ്ര പ്രസാദിൻ്റെ കാതുകളിൽ ഒഴുകിയെത്തി... നിഴലായ്... ഒഴുകി വരും ഞാൻ... യാമങ്ങൾ തോറും... കൊതി തീരുവോളം...ഈ നീല രാവിൽ...ഈ നീല രാവിൽ..." ശരത്ചന്ദ്ര പ്രസാദ് പറഞ്ഞു: "എൻ്റെ തോളിൽ പിടിച്ചിരുന്നോ..." ചരത്ചന്ദ്ര പ്രസാദിൻ്റെ തോളിൽ അവളുടെ കൂർത്ത നഖങ്ങൾ അമർന്നു... ബുളളററ് പാഞ്ഞു... (തുടരും) #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🍲 ഇന്നത്തെ രുചി #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mljBnP10?d=n&ui=v64j8rk&e1=c#ബൊമ്മലാട്ടം S2 ((EP05)) ഉയർത്തെഴുന്നേറ്റു വന്ന ആ മത്സ്യകന്യക ശാന്തമായി കടൽ തിരമാലകളെണ്ണിയിരുന്നു. തന്‍റെ കൊട്ടാരത്തില്‍ നിന്നും ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങി വന്ന റാണിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാന്‍ തിരമാലകള്‍ കുസൃതിയോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയര്‍ന്നടിച്ച് കുട്ടികളോടൊത്ത് സല്ലപിച്ചു. അതിലെല്ലാം അവള്‍ മന്ദഹസിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ഡിക്സന്‍ കോബ അവളില്‍ തറഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്നു. കടലടിത്തട്ടിലെ കൊട്ടാരവും പ്രജകളുമെല്ലാം മുന്നില്‍ കാണുന്ന തിരമാലകളെ പോലെ ഉള്ളില്‍ മഥിച്ചു കളിക്കുന്നു. ഇവളാരാണ്?! ശരിക്കും ഇവളൊരു മത്സ്യകന്യകയാണോ? എങ്കില്‍ മത്സ്യത്തിന്‍റേതു പോലെയുള്ള വാലെവിടെ? ചിതമ്പലുകള്‍ എവിടെ? എപ്പോഴും കൊണ്ടു നടക്കുന്ന ത്രിശൂല കുന്തമെവിടെ??!! എല്ലാം കടലിന്‍റെ കോണില്‍ എവിടോ ഒളിപ്പിച്ച് അവള്‍ ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങി വന്നതാണ്. മനുഷ്യരെ കാണാന്‍. അവരോടൊത്ത് ചിലവഴിക്കാന്‍. ആരുമറിയാതെ തിരിച്ച് കൊട്ടാരത്തില്‍ പോകാന്‍. കോബയുടെ ചിന്തകള്‍ മോറീസ് ബൈനോക്കുലര്‍ വഴി ഒപ്പിയെടുത്തു. "ബോസ്സ് എന്താ ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?!" അയാള്‍ ഭ്രമിച്ച് നിന്നു. "എന്താണ് ബോസ്സിന്‍റെ ഉദ്ധേശം?! ജുവാനയുടെ വേര്‍പാടിനു ശേഷം ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയേയും ബോസ്സ് ഇങ്ങനെ ചൂഴ്ന്നു നോക്കിയിട്ടില്ല. മനസ്സ് ചാഞ്ചാടിയിട്ടില്ല. പക്ഷേ, ഇപ്പോഴെന്തു പറ്റി.?!" ബൈനോക്കുലര്‍ കോബയില്‍ നിന്നും മത്സ്യകന്യകയില്‍ നിന്നും അശേഷം ചലിപ്പിക്കാതെ അടുത്തത് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്നറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയോടെ മോറീസ് അതേ നില്‍പ്പ് തുടര്‍ന്നു. തന്‍റെ ചിന്തകളേയും കെട്ടുകഥകളേയും ഇരിപ്പിടത്തില്‍തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഡിക്സന്‍ കോബ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് റെയ്ബാന്‍ തിരികെ ധരിച്ചു. പതിയെ മത്സ്യകന്യകയുടെ നേര്‍ക്ക് ചുവടുകള്‍ വച്ചു. "ഷിറ്റി ഗോഡ്! അദ്ധേഹമെന്തിനാണ് അവളുടെ നേര്‍ക്ക് ചെല്ലുന്നത്??!" മോറീസില്‍ കനത്ത സംശയം നിഴലിച്ചു. "ഗയ്സ്., ബോസ്സ് ആ പെണ്‍കുട്ടിയിലേക്ക് അടുക്കുകയാണ്. അവള്‍ ശത്രുവാണോ മിത്രമാണോ അറിയില്ല. എല്ലാവരും അവരവരുടെ പൊസിഷനില്‍ തന്നെ നിന്നുകൊണ്ട് ബോസ്സിനെ സംരക്ഷിക്കുക." മോറീസ് കോട്ടിനിടയിലേക്ക് ആജ്ഞാപിച്ചതും കൂടെയുള്ള കുഞ്ഞു സന്നാഹം മത്സ്യകന്യകയുടെ ശിരസ്സില്‍ തോക്കുകള്‍ ചൂണ്ടി ഉന്നം വെച്ച് ക്ഷമയോടെ കാത്തു. അരുതാത്തതെന്തിങ്കിലും ചിന്തിച്ചാല്‍ മത്സ്യകന്യകയുടെ ശിരസ്സ് രണ്ടായി പിളരും. ദുഃസൂചനയെന്നപോലെ അവള്‍ ഒരു ചെറുവിരല്‍ അനക്കിയാല്‍ പോലും അതുതന്നെയായിരിക്കും ഫലം.! ബൈനോക്കുലറിലൂടെ സൂക്ഷ്മമായി രംഗങ്ങള്‍ ഒപ്പിയെടുത്ത് മോറീസും. വെടിയുണ്ടകള്‍ നിറച്ച ആ പ്രത്യേകതര ബൈനോക്കുലറിന്‍റെ ബട്ടണില്‍ മോറീസിന്‍റെ ചൂണ്ടു വിരല്‍ അരിച്ചുകളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ലക്ഷ്യം, അതേ മത്സ്യകന്യകയുടെ ശിരസ്സ് തന്നെ! ഡിക്സന്‍ കോബ ഒടുവില്‍ അവളില്‍ നടന്നെത്തി. തന്നില്‍ മാത്രം നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന പുരുഷനെ കണ്ട് മത്സ്യകന്യക സംശയത്തോടെയിരുന്നു. "ഹായ്.!" കോബയുടെ ചുണ്ടില്‍ പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത വികാരം തിങ്ങി നിന്നു. കൂര്‍ത്ത ഒരു നോട്ടം, അതായിരുന്നു മത്സ്യകന്യകയുടെ മറുപടി. ആ നോട്ടം കോബയുടെ ഉള്ളങ്ങളില്‍ ആഴ്ന്നാഴ്ന്നിറങ്ങി. തങ്ങളുടെ റാണിയോട് ഒരു അപരിചിതന്‍ സംസാരിക്കുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത തിരമാലകള്‍ വലിയ ക്രോധത്തോടെ പൊങ്ങിയടിച്ചു. അപ്പോള്‍ തെറിക്കുന്ന ജലകണങ്ങള്‍ അസ്ത്രം പോലെ കോബയില്‍ വര്‍ഷിച്ചു. എന്നാല്‍ അവയൊന്നും അയാളെ നോവിപ്പിച്ചില്ല. നിറവൃക്ഷം തങ്ങളുടെ മേല്‍ പൂക്കള്‍ കൊഴിക്കുകയാണെന്ന് ആ ജലകണങ്ങളെ കോബ സങ്കല്‍പ്പിക്കുകയായിരുന്നു. "ഇവിടെയെങ്ങും ഇതിനു മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല. എന്താ പേര്?!" കോബ ശാന്തമായി മന്ദഹസിച്ചു. ഈ അടുത്ത കാലത്ത് ഇത്രയും ബഹുമാനത്തോടെ, ശാന്തതയോടെ താന്‍ സംസാരിച്ചത് നെല്‍സനോട് മാത്രമാണെന്ന് അയാള്‍ ഓര്‍ത്തു നിര്‍ത്തി. "മെക്സിക്കോ സിറ്റിയിലെ എല്ലാവരേയും താങ്കള്‍ക്ക് അറിയുമോ?! അത്രയും വലിയൊരു പ്രമുഖനാണോ നിങ്ങള്‍?!" സൂചിമുന പോലെയുള്ള മത്സ്യകന്യകയുടെ മറുചോദ്യം കോബയ്ക്ക് നന്നേ ബോധിച്ചു. പരിഹാസമായ അവളുടെ ആ ശൈലിയില്‍ അയാളുടെ ചുണ്ടില്‍ ചിരി പടര്‍ന്നു. തന്‍റെ മുന്‍പില്‍ വന്നു നില്‍ക്കുന്നത് ആരെന്നോ, അയാളുടെ വലിപ്പമെന്തെന്നോ തിരിച്ചറിയാതെ തീര്‍ത്തും അഹന്തയോടെ അവള്‍ നിവര്‍ന്നിരുന്നു. മറ്റാരെങ്കിലും ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ഇതിനകം ആ ശിരസ്സ് തുളഞ്ഞ് കോബയുടെ ബുള്ളറ്റ് പുറത്ത് തെറിച്ചേനെ! "അല്ല., ആ അര്‍ത്ഥത്തിലല്ല ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്. ഈ മെക്സിക്കോ സിറ്റിയില്‍ ഒരുപാട് യുവതീ യുവാക്കളെ ഞാന്‍ കണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഇത്ര ദിവ്യ പ്രകാശമുള്ള ഒരു യുവതിയെ കാണുന്നത് ഇതാദ്യമാണ്. സത്യം, നിങ്ങള്‍ വളരെ സുന്ദരിയാണ്." അവളില്‍ ഒരു പൊട്ടിച്ചിരി അടര്‍ന്നു വീണു. "കൊള്ളാം..!! സ്ഥിരം കോഴികള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന അതേ പ്രയോഗം! കാലം ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു മിസ്റ്റര്‍. പെണ്‍കുട്ടികളെ ഇമ്പ്രസ്സ് ചെയ്യിക്കാന്‍ പുതിയ അടവുകള്‍ പ്രയോഗിക്കൂ. അങ്ങനെയൊരെണ്ണം വേഗം കണ്ടെത്തൂ." അവള്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. ഡിക്സന്‍ കോബ അപ്പോഴും ശാന്തമായിരുന്നു. "ബോസ്സും ആ പെണ്‍കുട്ടിയും ഇതെന്താണ് ഇത്രമാത്രം സംസാരിക്കുന്നത്? ബോസ്സിന് പരിചയമുള്ള പെണ്‍കുട്ടി തന്നെയാണോ ഇത്?!" ഒന്നിനുമേല്‍ ഒന്നായി മോറീസില്‍ സംശയം കുമിഞ്ഞു കൂടി. "പുതിയ രീതികളെ കുറിച്ച് ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല. ഇതുകൊണ്ടൊന്നും നിങ്ങളെ ഇമ്പ്രസ്സ് ചെയ്യാന്‍ കഴിയില്ലെന്നും അറിയാം. എന്നാല്‍ ഒന്നുണ്ട്. ഒരാള്‍ തേന്‍ കലര്‍ത്തി സംസാരിച്ചാല്‍ അറിയാതെ അയാളില്‍ വീണു പോകുമോ എന്ന ഭയം നിങ്ങള്‍ക്കുണ്ട്. ഞാനത് കാണുന്നുമുണ്ട്." കോബ അശേഷം സംശയമില്ലാതെ പറഞ്ഞു. "ഓഹ് റിയലി! ആ കണ്ടുപിടുത്തം കൊള്ളാമല്ലോ!!" അവള്‍ കൈകെട്ടി നിന്നു. "അതെ, അതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങള്‍ വേഗം എന്‍റെ മുന്നില്‍ നിന്നും എഴുന്നേറ്റത്. നിങ്ങളുടെ പേര് പോലും പറയാത്തത്." "ഓഹ്., അതുശരി.! മരിയ.. മരിയ എന്നാണ് എന്‍റെ പേര്. എനിക്ക് ഭയമില്ല. നിങ്ങളെയെന്നല്ല ആരെയും ഞാന്‍ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. നിങ്ങള്‍ അത്ര വലിയ കോഴിയാണെങ്കില്‍ എന്‍റെയീ രൂപവും ഈ പേരും വെച്ച് എന്‍റെ മുഴുവന്‍ ഹിസ്റ്ററിയും കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ കഴിയുമോന്ന് നോക്ക്. അതുവഴി എന്നെ ഇമ്പ്രസ്സ് ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്ക്. നമുക്ക് നോക്കാം." കോബ തലയാട്ടി ചിരിച്ചു. "ഇതൊരു ചലഞ്ചാണ്.!!" അവള്‍ പുരികം പൊക്കി. "എനിക്ക് ചലഞ്ചുകള്‍ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്." കോബ സത്യം പറഞ്ഞു. അയാള്‍ ആ നില്‍പ്പ് തുടരേ അവള്‍ നടന്നകലുകയായിരുന്നു. *********************************************************************************************************************** തിരികെ കാറില്‍ സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴും ഡിക്സന്‍ കോബയുടെ മനസ്സില്‍ ആ മത്സ്യകന്യക മാത്രമായിരുന്നു. നോട്ടം നിരത്തുകളില്‍ ആയിരുന്നെങ്കിലും ചിന്തകള്‍ അവളില്‍ നിന്നും അശേഷം പിന്നോട്ട് ചലിക്കുന്നില്ല. എന്തൊരു സ്ത്രീയാണവള്‍?! എന്തൊരു തേജസ്സാണവള്‍ക്ക്! അവള്‍ പ്രയോഗിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍ ഞാന്‍ തൊടുത്തു വിടുന്ന വെടിയുണ്ടകളേക്കാള്‍ കൂര്‍ത്തതും, ആഴത്തില്‍ തുളഞ്ഞു കയറുന്നവയുമാണ്. കോബ ഒന്നു നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു. മുന്നിലെ സീറ്റിലിരിക്കുന്ന മോറീസ് ആ ശ്വാസത്തെ കൊത്തിയെടുത്തു. എന്നാല്‍ കോബയോടുള്ള ഭയം മൂലം അയാള്‍ ഒന്നും നേരിട്ട് ചോദിക്കാനോ അന്വേഷിക്കാനോ മുതിര്‍ന്നില്ല. പറയുമ്പോള്‍ അദ്ധേഹം പറയട്ടേയെന്ന് നടിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴും തന്‍റെ ബോസ്സ് സംസാരിച്ച പെണ്‍കുട്ടിയോടുള്ള സംശയമായിരുന്നു മോറിസിന്‍റെ മനസ്സ് മുഴുവന്‍. "മോറീസ്.??" കോബ പിന്‍സീറ്റില്‍ നിന്നും വിളിച്ചു. "യെസ് ബോസ്സ്.!" അയാള്‍ വിളി കേട്ടു. "താന്‍ കന്യകയെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?! അതായത് ഈ മത്സ്യകന്യക??!!" "കണ്ടിട്ടുണ്ടോ എന്നു ചോദിച്ചാല്‍ എനിക്ക് അതിന് ഉത്തരമില്ല ബോസ്സ്. പക്ഷേ ഒരിക്കല്‍ എന്‍റെ മുത്തശ്ശി ഈ മത്സ്യകന്യകയെ വരച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട്." കോബ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടിരുന്നു. "അതെ ബോസ്സ്. മുത്തച്ഛന്‍ ഒരു മീന്‍പിടുത്തക്കാരനായിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ പുറംകടലില്‍ മീന്‍ പിടിക്കാന്‍ പോയ അദ്ധേഹത്തിന്‍റെ വലയില്‍ കുടുങ്ങിയത് ഒരു മത്സ്യകന്യകയാണത്രേ!! ഇത്തരം മത്സ്യകന്യകയെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതും കൊല്ലുന്നതും അയാളുടെ നാട്ടില്‍ നാശം വിതയ്ക്കുമെന്ന അന്ധവിശ്വാസത്തില്‍ വളരെയേറെ ഉറച്ചു നിന്ന മുത്തച്ഛന്‍ അതിനെ കടലിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു." "എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു മുത്തശ്ശി വരച്ചു കാട്ടിയ മത്സ്യകന്യക??!" കൗതുകത്തോടെ കോബ ചോദിച്ചു. "ഓഹ്.! അതോര്‍ക്കുമ്പോഴേ ഭയം തോന്നും. നീണ്ട കോമ്പല്ലുകളും രക്തം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളും തലയില്‍ രണ്ട് കൊമ്പുകളുമൊക്കെയുള്ള ഒരു രാക്ഷസ ചിത്രമാണ് മുത്തശ്ശി വരച്ചു കാട്ടിയത്. എന്നിട്ട് ഒരു ചോദ്യവും., ഇതിനെയൊക്കെ ആരാണാവോ മത്സ്യകന്യക എന്ന പേരിട്ടു വിളിച്ചത്." "തന്‍റെ മുത്തശ്ശി കൊള്ളാമല്ലോടോ മോറീസ്. നമ്മളൊക്കെ വായിച്ചറിഞ്ഞതും കേട്ടതുമൊക്കെയായ മത്സ്യകന്യകയുടെ നേര്‍ വിപരീതമായ ഒരു രാക്ഷസരൂപം!" കോബയില്‍ ചിരി പൊട്ടി. "അതെ ബോസ്സ്! മുത്തശ്ശി പറയുന്നത് ഇവറ്റകളൊക്കെ സീ മോണ്‍സ്റ്റര്‍ എന്നാണ്. കടലടിത്തട്ടിലെ രാക്ഷസന്മാര്‍. അപൂര്‍വ്വത്തില്‍ അപൂര്‍വ്വമായ ചില നിമിഷങ്ങളില്‍ മാത്രമേ ഇവറ്റകള്‍ കടലിന്‍റെ മുകള്‍ത്തട്ടിലേക്ക് വരികയുള്ളൂ. ചില മനുഷ്യര്‍ക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനെ കാണാന്‍ സാധിക്കും. അങ്ങനെ നോക്കുകയാണേല്‍ എന്‍റെ മുത്തശ്ശന്‍ അതിഭാഗ്യവാനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് തൊട്ടടുത്ത് അതിനെ കാണാനും തൊടാനും കഴിഞ്ഞല്ലോ!!" "മെക്സിക്കോയിലെ കടലോര പ്രദേശങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുന്ന ആളുകള്‍ക്കിടയില്‍ പൊതുവേ പരക്കുന്ന., അല്ലെങ്കില്‍ അവര്‍ ഒരുപോലെ വിശ്വസിക്കുന്ന സീ മോണ്‍സ്റ്ററെന്ന രാക്ഷസന്മാരുടെ കഥ ഒരു പൊടിപ്പും തൊങ്ങലുമില്ലാതെയാണ് തന്‍റെ മുത്തശ്ശി തനിക്ക് വിവരിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ ശരിക്കുമുള്ള മത്സ്യകന്യകകള്‍ അതിനുമപ്പുറത്തേക്കാണ്. അവര്‍ ദേവതകളെ പോലെയാണ്. ഏതൊരു പുരുഷനും ആഗ്രഹിക്കുന്നതരം വശ്യ സുന്ദരികളാണ്. അങ്ങനെയൊരു മത്സ്യകന്യകയേയാണ് ഞാന്‍ അല്‍പ്പം മുമ്പ് കണ്ടതും സംസാരിച്ചതും... ഇത്ര ഷാര്‍പ്പായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ ഞാനിതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. അവളുടെ നോട്ടം പോലും രണ്ട് അഗ്രവും മൂര്‍ച്ചയേറിയ കഠാരയ്ക്ക് സമമാണ്. സൂക്ഷിച്ച് നിന്നില്ലെങ്കില്‍ ആ നോട്ടം പതിയുന്ന എന്തും രണ്ടായി വിണ്ടുകീറും.!!" കോബ പറഞ്ഞതില്‍ മോറീസ് തലയാട്ടി. "എന്തോ, അവളെന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നു. മായ്ച്ചു കളയാന്‍ ശ്രമിക്കുംതോറും വീണ്ടും നല്ല വ്യക്തതയോടെ തെളിഞ്ഞു വരുന്ന മുഖം. ചുമ്മാ ഒരു സൗഹൃദ സംഭാഷണം നടത്താമെന്ന് കരുതിയാണ് അവളോട് ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട് മിണ്ടിയത്. പക്ഷേ അവിടെയും അവളൊരു മത്സ്യകന്യകയെ പോലെ പിടി തരാതെ വഴുതി മാറി. രക്ഷപ്പെടാനായി ഒരു ചലഞ്ചും എന്‍റെ നേര്‍ക്ക് ഇട്ടു തന്നു." "ചലഞ്ചോ?!" മോറീസ് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. "ബോസ്സിനോട് ചലഞ്ച് ചെയ്തെന്നോ?! അതും ഒരു പെണ്‍കുട്ടി. തീര്‍ത്തും നരുന്ത് പോലെയുള്ള പെണ്‍കുട്ടി. കേട്ടിട്ട് എന്‍റെ കൈ തരിക്കുന്നു. ബോസ്സ് ഒന്നു ചെറുവിരല്‍ അനക്കിയെങ്കില്‍ അവളുടെ തലച്ചോര്‍ ഞാന്‍ പുറത്തേക്ക് തെറുപ്പിക്കുമായിരുന്നു." അയാള്‍ പല്ലുകള്‍ ഞെരിച്ച ശബ്ദം കോബ വ്യക്തമായി കേട്ടു. "എടോ., തന്നോട് ഇതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. എന്‍റെ വികാരത്തെ തന്നെപ്പോലെയുള്ളവനോടൊക്കെ പറയാന്‍ പോയ എന്നെ വേണം പറയാന്‍.. നോക്കൂ മോറിസ്., നമ്മളൊക്കെ രാക്ഷസന്‍മാരാണ്. താന്‍ അല്‍പ്പം മുമ്പ് വിവരിച്ച, തന്‍റെ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞു തന്ന സീ മോണ്‍സ്റ്ററേക്കാള്‍ അതിഭയങ്കരമായ രാക്ഷസന്മാര്‍. കൊന്നും കൊലവിളിച്ചും രക്തക്കളം തീര്‍ത്തും നാടിനെ വിറപ്പിക്കുന്ന അധോരാക്ഷസന്മാര്‍. എന്നാല്‍ ഇങ്ങനെയുള്ള നേര്‍ത്ത വെളിച്ചം നമ്മുടെയൊക്കെയുള്ളില്‍ ജനിക്കുന്ന അപൂര്‍വ്വം ചില നിമിഷങ്ങളുണ്ട്. അതിനെ സമാധാനമായി ആസ്വദിക്കണം. കുസൃതിയോടെ നേരിടണം. അതില്‍ ആനന്ദവും സന്തോഷവും കണ്ടെത്തണം." മോറിസ് ഇളിഭ്യതയോടെ തലയാട്ടി. കോബ തുടരുകയായിരുന്നു : "മരിയ.., മരിയ എന്നാണ് ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ പേര്. അവള്‍ ആ പേരും വെളിപ്പെടുത്തി അവളുടെ സുന്ദരമായ രൂപവും കാണിച്ചു തന്ന്, അവളാരെന്ന് ഞാന്‍ കണ്ടെത്തി കൊടുത്ത് അവളെയൊന്നു ഇമ്പ്രസ്സ് ചെയ്യാന്‍ കഴിയുമോ എന്നാണ് ചലഞ്ച് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഇതിനെയാണ് താന്‍ വെടിയുണ്ടയെന്നും തലച്ചോറെന്നുമൊക്കെ രോഷം പൂണ്ട് പുലമ്പിയത്." "സോറി ബോസ്സ്." മോറീസ് ആത്മാര്‍ത്ഥമായി ക്ഷമ പറഞ്ഞു. "ഇത് നിസാര കാര്യമല്ലേ ബോസ്സ്. വിത്തിന്‍ ഹവേര്‍സ് ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മുഴുവന്‍ ഹിസ്റ്ററിയും ഈ മോറീസ് കണ്ടെത്തി തരും." "സൂക്ഷിക്കണം മോറിസ്. ഞാന്‍ ആരെന്നും എന്തെന്നും അവള്‍ക്കറിയില്ല. അവളത് അറിയാതെ വേണം കാര്യങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍." "എനിക്കറിയാം ബോസ്സ്.! ബോസിനെ അറിയാമായിരുന്നെങ്കില്‍ ഇത്ര അഹന്തയോടെ നിവര്‍ന്നു നിന്ന് ആ കുട്ടി ഒരിക്കലും സംസാരിക്കില്ലായിരുന്നു. ഇതെനിക്ക് വിട്ടേക്കൂ. കാര്യങ്ങള്‍ വളരെ സ്മൂത്തായി ഞാന്‍ കൈകാര്യം ചെയ്തോളാം." മോറിസിന്‍റെ വാക്കുകളില്‍ വിശ്വാസം കണ്ടെത്തി കോബ ചാരിയിരുന്ന് കണ്ണുകളടച്ചു. അപ്പോഴും ഉള്ളിന്‍റെയുള്ളില്‍ നിന്നും മരിയ തിരതള്ളി തെളിഞ്ഞു വരികയായിരുന്നു. *********************************************************************************************************************** ഡിക്സന്‍ കോബയുടെ കൂറ്റന്‍ ബംഗ്ലാവിനു മുന്നില്‍ ആ കാറുകള്‍ പ്രകോപനപരമായ ശബ്ദത്തോടെ ഒടുവില്‍ നിശ്ചലമായി. "നെല്‍സന്‍??" അകത്തു പ്രവേശിച്ച കോബ മുന്നിലെത്തിയ ആല്‍ബര്‍ത്തോയോട് ചോദിച്ചു. "മുകളിലുണ്ട് ബ്രോ! അവനെന്തൊക്കെയോ ആലോചിക്കുകയാണ്. അതും ജുവാനയുടെ ചിത്രം നോക്കി." ആല്‍ബര്‍ത്തോ പറഞ്ഞു. "എന്തായി നീ പോയ കാര്യം? വല്ല കുഴപ്പവും ഒപ്പിച്ചോ നീ.??" "ഏയ് നെവര്‍ ബിഗ് ബ്രോ! ഞാന്‍ മാന്യമായി തന്നെ ആ റഷ്യാക്കാരനോട് പെരുമാറി." "നല്ലത്. എവിടേക്കും പോകാതെ നീ ഇവിടെതന്നെയുണ്ടാവണം." കോബ പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് മോറിസിനെ നോക്കി. "ഇന്നിനി ഒരു പരിപാടിക്കും ഞാനില്ല മോറിസ്. വല്ലാത്ത ക്ഷീണം തോന്നുന്നു. പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങള്‍ താന്‍ തന്നെ ചെയ്തു തീര്‍ത്താല്‍ മതി." മോറീസ് തലയാട്ടി. "പിന്നെ, ആ മത്സ്യകന്യകയുടെ കാര്യം മറക്കണ്ട." "ശരി ബോസ്....." മോറിസ് ചെറുതായൊന്നു ചിരിച്ചു. "മത്സ്യകന്യകയോ?!! ഏത് മത്സ്യകന്യക?! എവിടെയാണത്?! എനിക്കതിനെ കാണാന്‍ സാധിക്കുമോ?!" അമിത ഉത്കണ്ഠയോടെ ആല്‍ബര്‍ത്തോ ചോദിച്ചതിന് ചിരി തന്നെയായിരുന്നു മോറിസിന്‍റെ മറുപടി. "ആല്‍ബര്‍ത്തോ., കാര്യങ്ങളെല്ലാം നീ അറിയുമ്പോള്‍ അറിയും. പറയേണ്ട സമയം ആവുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറയും. തല്‍ക്കാലം അടങ്ങിയൊതുങ്ങി നീ ഇവിടെയിരിക്ക്. മോറിസിനെ ശല്യപ്പെടുത്തരുത്." വളരെ ഗൗരവപൂര്‍വ്വം കോബ പറയുമ്പോള്‍ നല്ലൊരു വിദ്യാര്‍ത്ഥിയെ പോലെ അനുസരണയോടെ തല കുനിച്ച് തന്‍റെ ഇരിപ്പിടത്തിലേക്ക് ആല്‍ബര്‍ത്തോ നീങ്ങിയതും മോറീസ് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. മുകളിലെ നെല്‍സന്‍റെ മുറിയുടെ കതക് കോബ തള്ളി തുറന്നു. ഭിത്തിയില്‍ തൂക്കിയിട്ട ജുവാനയുടെ ഫോട്ടോ നോക്കി അവന്‍ ശാന്തമായിരിക്കുന്നു. കതകിനടുത്തെ കാല്‍പ്പെരുമാറ്റം കേട്ട് നെല്‍സന്‍ വീല്‍ചെയറോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. തന്നില്‍ ഇമ വെട്ടാതെ പുഞ്ചിരിച്ച് നില്‍ക്കുന്ന കോബയെ കണ്ട് അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ പ്രകാശിച്ചു. "പ.. പ.. പപ്പാ..?!" അവനൊന്നു ചിരിച്ചു. വീല്‍ചെയറിലെ കുഞ്ഞു ലിവര്‍ അനക്കിയതും അത് നെല്‍സനുമായി കോബയുടെ മുന്നോട്ടടുത്തു. പുത്രന്‍റെ മൂര്‍ധാവില്‍ വാത്സല്ല്യത്തോടെ കോബ ചുംബിച്ചു. "മമ്മയോട് എന്തായിരുന്നു നിന്‍റെ വര്‍ത്തമാനം??!" "ന.. നത്തിംഗ് പപ്പാ.. ഞാ.. ഞാ.. ഞാന്‍ മമ്മയെ ഇങ്ങനെ നോ.. നോ.. നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു." "നല്ലത്.! സ്വര്‍ഗ ലോകത്തിരുന്ന് മാലാഖമാരോടൊപ്പം മോന്‍റെ മമ്മ മോനേയും കാണുന്നുണ്ട്." നെല്‍സന്‍ കോബയുടെ നെഞ്ചിലമര്‍ന്നു. ഒരിക്കല്‍കൂടി അയാള്‍ മകനെ ചുംബിച്ചു. "ഇന്ന് വിചിത്രമായ ഒരു സംഭവം നടന്നു. അത് മോനോട് വിവരിക്കാനാണ് പപ്പ ഓടിയെത്തിയത്." സംശയത്തോടെ നെല്‍സന്‍ കോബയെ നോക്കി. "പപ്പ എന്നും മോന് വായിച്ചു തരാറുള്ള ആ മത്സ്യകന്യകയുടെ കഥ. ഇന്ന് അതിനെ ഞാന്‍ നേരില്‍ കണ്ടു. സംസാരിച്ചു. ആ പ്രകാശത്തില്‍ മതിമയങ്ങി നിന്നു." നെല്‍സന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ കൗതുകത്തോടെ കോബയില്‍ അമര്‍ന്നു. "റിയലി?!!" "യെസ് മൈ ഡിയര്‍ സണ്‍..! ആ മത്സ്യകന്യക ഒരു സംഭവം തന്നെയായിരുന്നു." മരിയയെ കണ്ടുമുട്ടിയ നിമിഷങ്ങള്‍ എണ്ണിപ്പെറുക്കിയെടുത്ത് മകന്‍റെ മുന്നില്‍ കോബ വാചാലനായി. അതെല്ലാം നെല്‍സന്‍ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടിരുന്നു. എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവന്‍ ശക്തമായി ശ്വാസം വിട്ടു. "എ.. എനിക്കിപ്പോള്‍ മ.. മനസിലായി പ.. പപ്പാ.." കോബ പുരികമുയര്‍ത്തി. "അവര്‍ ക.. ക.. കടലടിത്തട്ടില്‍ നിന്നും ഉ.. ഉ.. ഉയര്‍ന്നു വന്ന മ.. മത്സ്യകന്യകയാണെന്ന് പ.. പപ്പ ഊഹിച്ചെടുത്തെങ്കില്‍ ഞാ.. ഞാന്‍ ഊഹിച്ചത് മറ്റൊന്നാണ്." "എന്താണത്?!" "അവര്‍ മ.. മത്സ്യകന്യകയല്ല., സ്വര്‍ഗ്ഗ ലോകത്തു നി.. നിന്നും ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങി വ.. വന്ന മാലാഖയാണ്. അ.. അല്‍പ്പം മുമ്പ് പപ്പ പ.. പറഞ്ഞതുപോലെ മ.. മമ്മയുടെ അരികില്‍ നിന്നും പ.. പ.. പറന്നു വന്ന മാലാഖ..... രക്തക്കറകള്‍ പുരണ്ട പ.. പ.. പപ്പയുടെ ഉള്ളങ്ങളില്‍ മു.. മു.. മുല്ലപ്പൂ ഗന്ധം പരത്താന്‍ ഇറങ്ങി വന്ന മാലാഖ." കോബ ഉള്ളില്‍ ചിരിച്ചു. എത്ര മനോഹരമായാണ് നെല്‍സന്‍ തന്‍റെ സ്ഥാനത്തെ അളന്നത്. രക്തക്കറ പുരണ്ട ഉള്ളങ്ങള്‍ എന്നു പറയുമ്പോള്‍ സാത്താനെന്നര്‍ത്ഥം. അതിലേക്കാണ് മത്സ്യകന്യകയെ പോലെ അവള്‍ വന്നത്. വാക്കുകള്‍ പ്രയോഗിക്കാന്‍ തന്‍റെ മകന്‍ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ പുസ്തകങ്ങളില്‍ നിന്നുമായി കടമെടുത്തത്. അല്ലെങ്കില്‍ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ഒഴുകിയെത്തി അവന്‍റെ മമ്മ കാതില്‍ മന്ത്രിച്ചത്. എന്തായാലും ഇലയ്ക്കും മുള്ളിനും കേടു വരാതെ നെല്‍സന്‍ അത് അവതരിപ്പിച്ചു. അവന്‍റെ മമ്മയുടെ അതേ പ്രകൃതം. "എ.. എന്താണ് പ.. പ.. പപ്പ ചിന്തിക്കുന്നത്?!" കോബയുടെ ആലോചനകളില്‍ കടന്നുചെന്ന് നെല്‍സന്‍ ചോദിച്ചു. "നിന്‍റെ വായന അമിതമാണോ എന്ന് ചിന്തിച്ചതാ..." കോബ നുണ പറഞ്ഞു. നെല്‍സന്‍ ചിരിച്ചു പോയി. അടുത്തതായി അവന്‍റെ ആഗ്രഹം കേട്ട് ഡിക്സന്‍ കോബ അല്‍പ്പമൊന്ന് പ്രയാസപ്പെടുകയായിരുന്നു. തന്‍റെ പപ്പ നിമിഷങ്ങള്‍ ചിലവഴിച്ച ആ മത്സ്യകന്യകയെ അവന് കാണണമത്രേ! പരിചയപ്പെടണമത്രേ!! ((തുടരും)) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

"അദൃശ്യകവചം 💎", എന്ന രചന പ്രതിലിപിയില്‍ വായിക്കൂ:, https://pratilipi.app.link/sRnVl3omz3b #📙 നോവൽ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🍿എന്റർടൈൻമെന്റ് എക്സ്പ്രസ് #🔥എന്റെ ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രം ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി! #😎 മലയാളി ഡാ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mRN9lZV?d=n&ui=v64j8rk&e1=c#ബൊമ്മലാട്ടം S2 ((EP04)) ഏകദേശം ഒരു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒരു രാത്രി. ചെറുതായി ഇടി മുഴക്കം ഭൂമിയില്‍ അടര്‍ന്നു വീഴുന്നുണ്ട്. വഴിയോര കച്ചവടം നടത്തുന്ന ഒരു മുത്തശ്ശി തന്‍റെ നെറ്റിയിന്മേല്‍ വിറയ്ക്കുന്ന കൈ ചേര്‍ത്ത് ആകാശത്തെ ഒന്നു നോക്കി. "ജീസസ്., വലിയൊരു പേമാരിയാണോ വരാന്‍ പോകുന്നത്.???!!" മുത്തശ്ശിയുടെ ഉള്ളാന്തി. എന്നാല്‍ അവരറിഞ്ഞിരുന്നില്ല., പേമാരിക്ക് മുമ്പേ ആദ്യം ഉത്ഭവിക്കുന്ന കൊടുങ്കാറ്റ് ഭൂമിയില്‍ ആഞ്ഞടിക്കുമെന്നത്. കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന പ്രകാശം പരത്തി മിന്നല്‍പ്പിണരുകള്‍ ആകാശത്ത് ചിത്രപ്പണി ചെയ്യുന്നത് മുത്തശ്ശി ഭയമിറക്കി നോക്കി നിന്നു. മൂന്ന് ആഡംബര കാറുകള്‍ നിരത്തുകളെ കീറി മുറിച്ച് കുതിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ആകാശത്തെ ഇടിമിന്നലില്‍ കണ്ണുകള്‍ കൂര്‍പ്പിച്ച് നോക്കി നിന്ന മുത്തശ്ശിയേയും കടന്ന് ആ മൂന്നു കാറുകള്‍ പാഞ്ഞുപോയി. മുന്നിലും പിന്നിലുമായി കറുത്ത ബിഎംഡബ്ല്യൂ കാറുകള്‍. മധ്യത്തില്‍ വെളുത്ത റോള്‍സ് റോയ്സ്. അവയെല്ലാം മേജര്‍ ക്ലബ്ബിന്റെ മുന്‍പിലെത്തി ഒടുവില്‍ നിശ്ചലമായതും ആകാശത്തെ ഉരുണ്ടുകൂടല്‍ കഠിനമായി. പ്രതികാര ദാഹിയെന്നപോലെ മഴ വര്‍ഷിച്ചു. മുന്നിലെ ബിഎംഡബ്ല്യു കാറില്‍ നിന്നും കറുത്ത സഫാരി കോട്ട് ധരിച്ച ഒരു രൂപം വെളിയിലിറങ്ങി. അയാള്‍ കുട നിവര്‍ത്തി റോള്‍സ് റോയ്സിലെത്തി ഡോര്‍ തുറന്നതും അകത്തു നിന്നും കറുത്ത ഷൂ ധരിച്ച കാല്‍പ്പാദം ഭൂമിയിലേക്ക് പതിച്ചു. കാതടിപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ ഇടി കുടുങ്ങി. കറുത്ത കോട്ട് ധരിച്ച ആ രൂപം റോള്‍സ് റോയ്സില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. അപ്പോഴും വാശിയോടെ ഇടി കുടുങ്ങുകയായിരുന്നു. തനിക്കു നേരെ കുട നിവര്‍ത്തിയ ആജാനബഹുവിനെ നോക്കി ആ രൂപം ചോദിച്ചു. "മോറിസ്., അവന്‍ ഇവിടെയുണ്ടെന്ന് തീര്‍ച്ചയാണ്, അല്ലേ?!" "ഉണ്ടെന്നുള്ള കൃത്യമായ ഇന്‍ഫര്‍മേഷനാണ് നമുക്ക് കിട്ടിയിരിക്കുന്നത് ബോസ്സ്." ഉം.. അയാള്‍ ഘനഗാഭീര്യത്തോടെ മൂളിയതിനു ശേഷം മുന്നോട്ട് ചുവടുകള്‍ വെച്ചു. മറ്റു ബിഎംഡബ്ല്യു കാറുകളില്‍ നിന്നിറങ്ങിയ ഏഴോളം കോട്ട് ധരിച്ച രൂപങ്ങള്‍ ശാന്തമായി ഇരുവരേയും അനുഗമിച്ചു. മോറീസ് മേജര്‍ ബാറിന്‍റെ കൂറ്റന്‍ കതക് തള്ളി തുറന്നു കൊടുത്തതും ആ രൂപം അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ഡിജെ നൈറ്റില്‍ ആര്‍ത്തുല്ലസിക്കുന്ന നിരവധിപേര്‍. അര്‍ദ്ധ നഗ്നമായി ഏതാനും സ്ത്രീകള്‍ സ്റ്റേജില്‍ നൃത്തമാടി ചുവടുകള്‍ വെയ്ക്കുന്നതു കണ്ട് പണം വാരിയെറിയുന്ന പുരുഷ രൂപങ്ങള്‍. ചിലര്‍ ആ സ്ത്രീകളെ നോക്കി ലേലം വിളിക്കുന്നു. ലഹരി പദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ അളവില്‍ കൂടുതല്‍ ഉപയോഗിച്ച് അതാത് ടേബിളുകളില്‍ അലച്ചുതല്ലി പാതി മയക്കത്തില്‍ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പുന്ന ആണ്‍പെണ്‍ രൂപങ്ങള്‍. അപ്പോഴും നിശാ വിളക്കുകള്‍ ഉത്സാഹത്തോടെ കത്തുകയും അണയുകയും ചെയ്‍തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഭയപ്പെടുത്തുന്നതരം അരണ്ട വെളിച്ചമായിരുന്നു അന്തരീക്ഷം മുഴുവനെങ്കിലും അത് കാണാനും ഒരു ചേലാണ്! റോള്‍സ് റോയ്സില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി ഇവിടെയെത്തിയ രൂപം ആ കാഴ്ചകളിലല്ലാം കണ്ണോടിച്ചതിനു ശേഷം മുകള്‍നിലയിലേക്കൊന്നു നോക്കി. അവിടെ ചില്ലുകൂട്ടില്‍ ഇരുന്ന് സ്റ്റേജില്‍ നൃത്തമാടുന്ന വേശ്യ സ്ത്രീകളെ നോക്കി നിര്‍വൃതിയണയുന്ന വയസ്സന്‍ തടിയനെ കണ്ട് ആ രൂപം ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു. "ബോസ്സ് അയാള്‍ തനിച്ചല്ല." മുന്നറിയിപ്പെന്ന പോലെ മോറിസ് കാതില്‍ മന്ത്രിച്ചതിന് കനത്തിലൊരു മൂളലായിരുന്നു രൂപത്തിന്‍റെ മറുപടി. തന്‍റെ പടയാളികളെ പലയിടത്തായി നിര്‍ത്തി കോണിപ്പടി കയറി അയാള്‍ മുകളിലെത്തി. ചില്ല് കൂട്ടിലിരിക്കുന്ന തടിയന്‍ തന്‍റെ മുന്നിലെത്തിയ മനുഷ്യനെ കണ്ട് അല്‍പ്പമൊന്ന് ഞെട്ടവേ അയാള്‍ അകത്ത് പ്രവേശിച്ച് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. "കോബ..! ഡിക്സന്‍ കോബ..!" തടിയന്‍ അറിയാതെ മന്ത്രിച്ചു. ക്രൂരമായ വലിയൊരു അട്ടഹാസമായിരുന്നു കോബയില്‍ നിന്നുമുണ്ടായ ആദ്യ മറുപടി. ഭൂമിയിൽ പതിക്കുന്ന ഇടിമുഴക്കത്തേക്കാള്‍ ഭയാനകമായിരുന്നു ആ അട്ടഹാസം.! നിശാ പാട്ടുകള്‍ സ്വിച്ചിട്ട പോലെ നിശ്ചലമായി. എല്ലാ കണ്ണുകളും ഒരുപോലെ മുകള്‍ നിലയില്‍ പതിഞ്ഞു. ഡിക്സന്‍ കോബയുടെ വരവറിഞ്ഞ് ചിലരെങ്കിലും ഭീതിയോടെ ഉമിനീരിറക്കി. കോബയുടെ അട്ടഹാസം പൊടുന്നനെ നിലച്ചു. അയാള്‍ കൈകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചതും വീണ്ടും നിശാപാട്ട് ആരംഭിക്കുകയായിരുന്നു. ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ കാര്യങ്ങള്‍ നോക്കി. സ്റ്റേജിലെ നര്‍ത്തകികള്‍ പതറാതെ ചുവടുകള്‍ വെച്ചു. "എന്താ ബസീനോ., സുഖമല്ലേ നിനക്ക്?!" പരിഹാസത്തിന്‍റെ ധ്വനി പൂര്‍ണ്ണതയിലെത്തിച്ച് കോബ ചോദിച്ചു. "കോബാ., ഇത് എന്‍റെ ക്ലബ്ബാണ്. എന്‍റെ മാത്രം സാമ്രാജ്യം. ഇവിടെ നീ വന്നു കയറിയത് വലിയ മണ്ടത്തരമായിപ്പോയി. സിംഹത്തിന്‍റെ മടയില്‍ അറിയാതെ അകപ്പെട്ടുപോയ മാന്‍ കുഞ്ഞിനെപോലെ സമാനമായ മണ്ടത്തരം." ബസീനോ കോപത്തില്‍ പുലമ്പി. ഇത്തവണ കോബ അട്ടഹസിച്ച് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചില്ല. പകരം ശാന്തമായി മന്ദഹസിച്ചു. ആ ശാന്തതയില്‍ സര്‍വ്വതും ചുട്ട് ചാമ്പലാക്കാന്‍ പോന്ന അഗ്നിയും കലര്‍ന്നിരുന്നത് ബസീനോ അറിഞ്ഞില്ല. "ഇപ്പോഴും ഒരു മാന്‍ കുഞ്ഞായിട്ട് തന്നെയാണോ നീയെന്നെ കാണുന്നത് ബസീനോ?! ഉം., അതിശയം തന്നെ! ഈ കോബയുടെ പേരു കേട്ടാല്‍ ഭയന്ന് മൂത്രമൊഴിക്കുന്ന ജനങ്ങളുടെ വട്ടത്തിലാണ് ഞാനും താനും ഇരിക്കുന്നത്. അങ്ങനെയുള്ള എന്നെ ഒരു മാന്‍ കുഞ്ഞാക്കിയത് സങ്കടം തോന്നുന്ന കാര്യമാണ്." ബസീനോ ചാരിയിരുന്ന് ചിരിച്ചു. കോബ തുടരുകയായിരുന്നു : "ഒട്ടും താല്‍പ്പര്യമുണ്ടായിട്ടല്ല ഞാന്‍ ഇവിടേക്ക് കയറി വന്നത്. പക്ഷേ എന്നെ ഇവിടേക്ക് വരുത്തിയത് നീയാണ്. നിന്‍റെ ആളുകളാണ്." ബസീനോ കണ്ണുകള്‍ ചുരുക്കി. "പലതവണ ഞാന്‍ നിന്നോട് താക്കീത് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്., എന്‍റെ കോളനികളില്‍ കയറി കളിക്കരുതെന്ന്. പക്ഷേ അതെല്ലാം നിന്‍റെ അഹന്തകൊണ്ട് നീ തട്ടിത്തെറുപ്പിച്ചു. നീ ഭയങ്കരനാണെന്ന് തെളിയിക്കാന്‍ എന്‍റെയിടങ്ങളിൽ കയറി നീ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. അപ്പോഴൊക്കെ ഞാന്‍ അനങ്ങാതെയിരുന്നത് നിന്നെ ഭയന്നിട്ടൊന്നുമല്ല. ഞാനും നീയും ഒരേ പാതയില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നവരായത് കൊണ്ടും, നമ്മള്‍ രണ്ടും നരകാവകാശികളായതുകൊണ്ടുമാണ്. പക്ഷേ കഴിഞ്ഞ രാത്രി നീ ക്രോസ്സ് കോളനിയില്‍ കയറി നടത്തിയ അഴിഞ്ഞാട്ടമറിഞ്ഞ് എനിക്ക് അടങ്ങിയിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. എന്‍റെയാളുകളെ നിന്‍റെ പടയാളികള്‍ നോവിച്ചതില്‍ എനിക്ക് പൊറുക്കാന്‍ കഴിയില്ല." പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. ബസീനോയുടെ ആളുകളില്‍ ഒരാള്‍ കോബയുടെ ശിരസ്സില്‍ ഗണ്‍ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു. ബസീനോ ദീര്‍ഘമായ ശ്വാസമെടുത്തു. "ഇനിയും നിനക്ക് എന്‍റെ മുന്നില്‍ പുലമ്പണോ കോബ?! ഈ ക്ലബ്ബ് മാത്രമല്ല., നിന്‍റെ കോളനികളും എന്തിനേറെ ഈ രാജ്യം പോലും എന്‍റേതാണ്. എന്‍റെ പാരമ്പര്യത്തിന്‍റെ., സ്പാനിഷ് വംശത്തിന്റെ. ഇവിടെ ഒരു വരത്തന്‍ പട്ടി രാജാവ് ചമഞ്ഞ് ആള് കളിക്കണ്ട. നിന്‍റെ കോളനികളിലെ ആളുകളെയല്ല., നിന്നെയും ഞാന്‍ തീര്‍ക്കും." ബസീനോയുടെ കോപം പര്‍വ്വതം പോലെയെരിഞ്ഞു. കോബ കോട്ടിന്‍റെ കോളര്‍ നേരെയിട്ടുകൊണ്ട് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. "നീയെനിക്ക് നല്‍കിയ മാന്‍കുഞ്ഞ് പദവിയല്ല ഞാന്‍ എന്ന് തെളിയേക്കണ്ടത് എന്‍റെ മാത്രം ആവശ്യമാണ്. അത് തെളിയിക്കാനുള്ള ഒരു സുവര്‍ണ്ണാവസരമാണിത്. ഈ അവസരം ഒരുക്കി തന്നതോ., നീയും.. ഇനി പുലമ്പല്‍ ഇല്ല ബസീനോ. മുഴുവന്‍ ചെയ്ത്താണ്." ഡിക്സന്‍ കോബയുടെ വാക്കുകള്‍ സൂക്ഷ്മമായി ബസീനോ ശ്രവിക്കവേ, മിന്നല്‍പ്പിണരിന്‍റെ വേഗതയില്‍ തന്‍റെ ശിരസ്സില്‍ ഗണ്‍ ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചവന്‍റെ കൈ തിരിച്ചൊടിച്ച് മുന്നോട്ട് മലര്‍ത്തിയടിച്ച് കോബ നിവര്‍ന്നെഴുന്നേറ്റു. കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന ആ വേഗത ബസീനോയ്ക്ക് ഉള്‍ക്കൊള്ളാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം അയാള്‍ സ്തബ്ധമായി. മുന്‍പിലെ കണ്ണാടി മേശയില്‍ അലച്ചു വീണ ശത്രുവിനെ നോക്കി വലിയ ശബ്ദത്തില്‍ ബസീനോയോട് കോബ ആക്രോഷിച്ചു : "അതേടാ., ഞാന്‍ അമേരിന്ത്യനാണ്. സിംഹമായ അമേരിന്ത്യന്‍! അല്ലാതെ നിന്നെ പോലെ മരണത്തെ ഭയക്കുന്ന കൊടിച്ചിപ്പട്ടിയല്ല ഞാന്‍." പറഞ്ഞു തീര്‍ത്തതും ശത്രുവിന്‍റെ ശിരസ്സ് നോക്കി കോബ വെടിയുതിര്‍ക്കുകയായിരുന്നു. മാംസവും രക്തവും കൂടിക്കലര്‍ന്ന് കണ്ണാടി ഭിത്തിയിലും ബസീനോയുടെ മുഖത്തുമായി തെറിച്ചു വീണു. അപ്പോഴും അതേ നടുക്കത്തില്‍ തന്നെയായിരുന്നു ബസീനോ. വെടിയൊച്ചയുടെ ശബ്ദം കാതില്‍ തുളഞ്ഞു കയറിയതും പ്രാണന്‍ കൈയ്യിലേന്തി താഴെ നിലയിലെ ആളുകള്‍ ചന്നംപിന്നം പാഞ്ഞു. "ഒരു നായിന്‍റെ മക്കളും പുറത്ത് കടക്കരുത്.. മോറീസ്.??!" ഉച്ചത്തില്‍ കോബ വിളിച്ചു തീര്‍ന്നില്ല., പടയാളികളില്‍ ഒരാള്‍ ക്ലബ്ബിന്‍റെ കൂറ്റന്‍ വാതില്‍ ശക്തിയായി അടച്ചു പൂട്ടി തോക്ക് ചൂണ്ടി നിന്നു. മോറീസ് തന്‍റെ അരയില്‍ നിന്നും ഇരു ഗണ്ണുകളും പുറത്തെടുത്തു. ഡിക്സന്‍ കോബയുടെ പടയാളികള്‍ എല്ലാവരും ജാഗരൂകരായി. തങ്ങള്‍ക്കു നേരേ പാഞ്ഞു വരുന്ന ശത്രുക്കളെ നോക്കി ഉന്നം തെറ്റാതെ മോറിസിന്‍റെ ഗണ്ണുകള്‍ വലിയ ശബ്ദത്തില്‍ ഗര്‍ജ്ജിക്കുകയായിരുന്നു. ഇതേ സമയം., ബസിനോയുടെ വസ്ത്രത്തില്‍ പിടിത്തമിട്ട് കോബ തറയിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. അയാളെ കലി തീരും വരെ തൊഴിച്ച് മഥിച്ചു. ടാാാ.....!!!! ആക്രോഷത്തോടെ മറ്റൊരുത്തന്‍ കോബയുടെ മുന്നോട്ടടുത്തതും അവന്‍റെ കാല്‍മുട്ടില്‍ കോബ വെടിയുതിര്‍ത്തു. അമ്മേ എന്നൊരു രോദനത്തോടെ മുന്നോട്ടാഞ്ഞുപോയ അവന്‍റെ കീഴ്ത്താടി നോക്കി കോബ ശക്തിയില്‍ ഇടിച്ചതും അവന്‍ പിന്നോക്കം അലച്ചു വീഴുകയായിരുന്നു. കോബയുടെ തോക്കില്‍ നിന്നും അടുത്ത ബുള്ളറ്റ് പാഞ്ഞ് അവന്‍റെ ശിരസ്സ് പിളര്‍ത്തി. മോറിസും കൂട്ടാളികളും വളരെയേറെ തിരക്കിലായിരുന്നു താഴെ! ശത്രുക്കള്‍ ആരെയും മുകള്‍ നിലയിലെ കോബയുടെ അടുത്തേക്കെത്തിക്കാതെ അവര്‍ നിറയൊഴിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. മേശമേല്‍ കൈ കുത്തി തന്‍റെ നേര്‍ക്ക് പറന്നു വന്നവനെ നോക്കി മോറീസ് വെടിയുതിര്‍ത്തു. കഴുത്ത് തുളഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് തെറിച്ച വെടിയുണ്ട നിരപരാധിയായ മറ്റൊരു സ്ത്രീയുടെ ശിരസ്സില്‍ തറച്ചു കയറുന്നത് കണ്ട് അയാള്‍ ഊറി ചിരിച്ചു പോയി. "വെടിപൊട്ടുന്നതിനിടയിലും വന്നു നില്‍ക്കരുത്." തല്‍ക്ഷണം ജീവന്‍ വെടിഞ്ഞ് അലച്ചു വീണ സ്ത്രീയെ നോക്കി അയാള്‍ പരിഹസിച്ചു. മാംസ മലയെപോലെയുള്ള മോറീസിനോട് ഒരു ഏറ്റുമുട്ടല്‍ ബസീനോയുടെ ആളുകള്‍ക്ക് താങ്ങാന്‍ കഴിയാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് മേജര്‍ ക്ലബ്ബ് കാത് പൊട്ടുന്ന ശബ്ദത്തില്‍ പായുന്ന വെടിയുണ്ടകളാലും, ആളുകളുടെ അലര്‍ച്ചകളാലും സമ്പന്നമായി മാറി. ബസീനോയുടെ ആളുകളില്‍ നിരവധി പേര്‍ മരിച്ചു വീണു. ഒട്ടും ഭയപ്പെടാതെ നിവര്‍ന്നു നിന്ന് കോബ ഓരോരുത്തരെയായി നിറയൊഴിച്ച് വീഴ്ത്തി. അതൊന്നും കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിയാതെ ബസിനോ കാതുകള്‍ പൊത്തി തറയിലിരുന്നു. ഒടുവില്‍ വലിയൊരു പേമാരി തോര്‍ന്ന പോലെ രംഗം ശാന്തമായി. മേജര്‍ ക്ലബ് അപ്പോഴേക്കും രക്തക്കളമായി മാറിയിരുന്നു. തന്‍റെ ഈയ്യം പല്ല് കാണിച്ച് മോറിസ് ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു. "മോറീസ്?" ഒരിക്കല്‍ കൂടി കോബ വിളിച്ചതും അത് മനസ്സിലായെന്ന പോലെ അയാള്‍ തലയാട്ടി. ശേഷം പേടിച്ചരണ്ട് നില്‍ക്കുന്ന ആളുകളെ തോക്ക് കാണിച്ച് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി നിരത്തി നിര്‍ത്തി. കോബ ഒന്നു ദീര്‍ഘമായി ശ്വസിച്ചു. ബസീനോ ഭീതിയോടെയിരുന്നു. "ഒരാളും തല ഉയര്‍ത്തി എന്‍റെ നേര്‍ക്ക് നോക്കരുത്. എല്ലാവരുടേയും ശിരസ്സ് താഴ്ന്നുതന്നെയിരിക്കണം." കോബ അറിയിച്ചതും മോറീസ് അതുപോലെ എല്ലാവരേയും ശിരസ്സ് താഴ്ത്തി നിര്‍ത്തി. മെക്സിക്കന്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയാണ് താനിപ്പോള്‍ എന്നൊരു തോന്നല്‍ കോബയുടെ മനസ്സിനെ ഉത്സാഹഭരിതത്തിലാഴ്ത്തി. മട്ടുപ്പാവില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ചക്രവര്‍ത്തിയെ പോലെ ഡിക്സന്‍ കോബ നിവര്‍ന്നു നിന്നു. താഴെ നിലയില്‍ തല താഴ്ത്തി അനുസരണയോടെ നില്‍ക്കുന്ന സ്ത്രീപുരുഷ രൂപങ്ങള്‍ തന്‍റെ അടിയാളുകളാണെന്ന് വെറുതേ ചിന്തിച്ചു. "ഞാനൊരു അമേരിന്ത്യനാണ്. അതായത് എന്‍റെ പാരമ്പര്യം അങ്ങ് ഇന്ത്യയിലാണെന്നര്‍ത്ഥം. എന്നാല്‍ ഞാന്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്ന രാജ്യം ഇതാണ്. ഈ മെക്സിക്കോ! ഇന്ത്യയെന്ന രാജ്യത്തോട് യാതൊരുവിധ കടപ്പാടോ കൂറോ എനിക്കില്ല. ഇവിടെ അകാരണമായി അമേരിന്ത്യന്‍സിനെ ഉപദ്രവിക്കുന്ന ഒരുത്തനേയും ഞാന്‍ വിടില്ല. ഏത് സ്പാനിഷ് വംശമായാലും കൊന്നു തള്ളും ഈ ഡിക്സന്‍ കോബ.! എനിക്കറിയാം, ഈ നിരന്നു നില്‍ക്കുന്നവരിലധികവും സ്പാനിഷന്മാരാണെന്ന്. മേലില്‍ ഇത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കാതിരിക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് സമ്മാനമായി ഈ സ്പാനിഷ് മൈരനെ ഞാന്‍ കൊല്ലാന്‍ പോവുകയാണ്. ഇനി ഈ ക്ലബ്ബിന്‍റെ സര്‍വ്വാധികാരവും ഈ ഡിക്സന്‍ കോബയ്ക്കായിരിക്കുന്നു. ഞാനാണ് എല്ലാത്തിനും അധിപന്‍. ഇവിടെ സ്പാനിഷ് അമേരിന്ത്യന്‍സ് വ്യത്യാസമില്ലാതെ ആര്‍ക്കും കടന്നു വരാം. ആഘോഷിക്കാം. അര്‍മാദിക്കാം.. ഒരു വംശീയതയും വര്‍ണ്ണ വിവേചനവും ഇവിടെയില്ല." കോബ അടുത്തതായി ബസീനോയെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിന്‍റെ കാഠിന്യത്തില്‍ അയാള്‍ ഭയത്തോടെ ഉമിനീറക്കി. "കോബാ.. എന്നെ കൊല്ലരുത്.. ഈ ക്ലബ്ബാണ് നിനക്ക് വേണ്ടതെങ്കില്‍ എടുത്തോളൂ.. പകരം എന്നെ ജീവിക്കാന്‍ മാത്രം അനുവദിച്ചാല്‍ മതി.." കോബയുടെ കാല്‍ക്കീഴില്‍ കിടന്ന് ബസീനോ യാചിച്ചതിന് കോട്ടിനകത്തു നിന്നും ഏതാനും മുദ്രക്കടലാസുകള്‍ മുഖത്തെറിഞ്ഞു കൊടുത്തു. "ഈ ക്ലബ്ബും, നിന്‍റെ പേരിലുള്ള മുഴുവന്‍ സ്ഥാപന ജംഗമ വസ്തുക്കളും ഈ കോബയുടെ പേര്‍ക്ക് മാറ്റിയെഴുതിയ മുദ്രക്കടലാസുകളാണിത്. ഒപ്പിട്..!!" "കോബാ.. അത്..!!" ബസീനോ വിഷമിച്ചിരുന്നു. "നിനക്ക് നിന്‍റെ ജീവന്‍ വേണോ, അതോ ജീവനില്ലാതെ കിടക്കാന്‍ ഈ കണ്ട സ്വത്തുക്കള്‍ വേണോ?!" "അത്.. ഞാന്‍.. പിന്നെ..!!" "ഒപ്പിടടാ നായിന്‍റെ മോനേ...!!" കോബ ഗണ്‍ ചൂണ്ടി ആക്രോഷിച്ചതും ഭയന്നു വിറച്ച ബസീനോയുടെ കണ്ണുകൾ പോലും മഞ്ഞളിച്ചു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ വേഗത്തില്‍ അയാള്‍ എല്ലാ കടലാസിലും ഒപ്പിട്ട് കൊടുത്തു. അതുവാങ്ങിയൊന്നു പരിശോധിച്ച് തിരികെ കോട്ടിന്‍റെ രഹസ്യ അറയില്‍ വെച്ച ശേഷം കോബ തുടര്‍ന്നു : "നിന്നെ കൊല്ലില്ല എന്ന വാക്ക് ഞാന്‍ പാലിക്കുന്നു. എന്നാലും നിനക്കൊരു സമ്മാനം നല്‍കാതെ എനിക്ക് മടങ്ങി പോകാനും കഴിയില്ല." പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നതും ബസീനോയുടെ നെഞ്ചു നോക്കി കോബ ആഞ്ഞു തൊഴിക്കുകയായിരുന്നു. അയാള്‍ പിന്നോക്കം അലച്ചു വീണു. കോബ ശാന്തമായി ഗണ്‍ ചൂണ്ടി. "ഇനിയൊരിക്കലും സ്ത്രീകളുടെ മേല്‍ നിന്‍റെ പരാക്രമം കെട്ടഴിച്ചു വിടരുത്. അതിന് ഈ സാമാനം നിനക്കിനി വേണ്ട." ബസീനോയുടെ രഹസ്യയിടം നോക്കി കോബ നിറയൊഴിച്ചു. വലിയൊരു കരച്ചില്‍ അയാളില്‍ നിന്നുമുതിര്‍ന്നു. രക്തം പുറത്തേക്ക് ചീന്തി. താഴെ നിലയിലുള്ള ആളുകള്‍ കണ്ണും ചെവിയും പൊത്തി പരിഭ്രാന്തരായി. മോറീസ് തന്‍റെ ഇയ്യപ്പല്ല് കാട്ടി ഒരു വേശ്യസ്ത്രീയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കകയും ചുംബനം പോലെ കാണിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോഴും നിര്‍ത്താതെ കരയുകയായിരുന്നു ബസീനോ. "ഈ സമ്മാനം ഇനിയുള്ള ജീവിതം മുഴുവന്‍ നിന്‍റെയൊപ്പം ഉണ്ടാവും. പച്ച കുത്തിയെന്ന പോലെ. ഇനി പറയൂ ബസീനോ, ഡിക്സന്‍ കോബയെന്ന ഈ ഞാന്‍ ശരിക്കുമൊരു സിംഹമല്ലേ?!!" "ത്ഫൂ.. ബാസ്റ്റര്‍ഡ്.. ബാസ്റ്റര്‍ഡ്.!" അയാള്‍ കഠിനമായി പുലമ്പി. "താങ്ക്സ് ബസീനോ..!!" കോട്ട് നേരെയിട്ട് കോബ പടികളിറങ്ങി. മോറീസ് കതക് തുറന്നതു പ്രകാരം ആളുകള്‍ കൂട്ടമായി പുറത്തേക്കോടി. "മോറീസ്., ഇന്നു മുതല്‍ ഈ ക്ലബ്ബ് നോക്കി നടത്തേണ്ട ചുമതല നിനക്കാണ്." തോളില്‍ തട്ടി കോബ പറഞ്ഞത് മോറീസിന് നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അയാളുടെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ടും കോബയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത നന്ദി കൊണ്ടും പ്രകാശ പൂരിതമായി മാറി. *********************************************************************************************************************** എല്ലാം കെട്ടടങ്ങിയ സമാധാനം കോബയില്‍ കുളിര് പോലെ അനുഭവപ്പെടുത്തി. ആ സംഘം കാറില്‍ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു. മോറീസ് തന്‍റെ വോക്കിടോക്കിയിലൂടെ ചോദിച്ചു : "ബോസ്സ്., ഇനിയെവിടേക്കാണ്?" ഇരു കാറുകളുടേയും മധ്യത്തില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന റോള്‍സ് റോയ്സിനകത്തു നിന്നും ആ ചോദ്യം കോബ കേട്ടു. അയാള്‍ കൈയ്യില്‍ കെട്ടിയ വാച്ചിലെ കുഞ്ഞു ബട്ടണമര്‍ത്തി മറുപടി കൊടുത്തു : "നമുക്ക് എപിടോം ചര്‍ച്ചിലേക്കാണ് പോവേണ്ടത്. അവിടെ അവളുണ്ട്.. മരിയ.. എനിക്കവളെയൊന്നു കാണണം." മോറീസ് ചിരിയോടെ തലയാട്ടി. കോബ തന്‍റെ സീറ്റില്‍ ശാന്തമായി ചാരിയിരുന്നു. ആകാശം തെളിഞ്ഞു തുടങ്ങി. മറകളെ ഭേദിച്ച് നിലാവ് പുറത്തിറങ്ങി. ആ നിലാവിനകത്ത് പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മരിയയെ അയാള്‍ കണ്ടു. അവളുടെ ഓര്‍മ്മകളിലേക്ക് കോബ ചിറകടിച്ചുയര്‍ന്നു. *********************************************************************************************************************** കോംഗോയിൽ നിന്നെത്തിയ കറുത്ത മാംസമല ആന്‍ഡ്രൂസുമൊത്ത് ഡ്രഗ്സ് ഡീലില്‍ ഏര്‍പ്പെടുകയായിരുന്നു ഡിക്സന്‍ കോബ. ഇത്തവണത്തെ വരുമാന കണക്ക് നോക്കുകയാണെങ്കില്‍ ലാഭം ഇരട്ടിയിലധികമാണ്. അത് കോബയെ അങ്ങേയറ്റം സന്തോഷിപ്പിച്ചു. മെക്സിക്കന്‍ ക്ലബ്ബില്‍ നിന്നിറങ്ങിയ കോബ ഫോണ്‍ ഡയല്‍ ചെയ്ത് ആല്‍ബര്‍ത്തോയെ വിളിച്ചു വരുത്തി. സ്വന്തം സഹോദരനെ പോലെയാണ് ആല്‍ബര്‍ത്തോയെ കോബ കാണുന്നത്. നല്ല വെളുത്ത ചര്‍മ്മവും ചെമ്പന്‍ മുടിയും നീല കൃഷ്ണമണിയുമായിരുന്നു ആല്‍ബര്‍ത്തോയ്ക്ക്. ഇരുപത്തിനാലുകാരന്‍ ആയിരുന്നെങ്കിലും കോബയേക്കാള്‍ ക്രൂരന്‍. എന്നും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കുരുത്തക്കേടുകള്‍ ഒപ്പിക്കും. കോബയുടെ മുന്നില്‍ ഗമ ചമയാന്‍ കാണിക്കുന്നതൊക്കെ വയ്യാവേലിയായി തിരിച്ച് ആല്‍ബര്‍ത്തോയില്‍ തന്നെയെത്തും. അതൊക്കെ തീര്‍ക്കാന്‍ കോബയ്ക്കും ഇറങ്ങേണ്ടതായും വരും. മദ്യവും മയക്കുമരുന്നുമടിച്ച് ആരെയും കൂസാതെ നടക്കുന്ന ആല്‍ബര്‍ത്തോയെ കാണുമ്പോള്‍ ചിലപ്പോഴൊക്കെ കോബയുടെ കൈ തരിക്കും. ഡിക്സന്‍ കോബയെ മാത്രമാണ് അവന്‍ അല്‍പ്പമെങ്കിലും വില കല്‍പ്പിക്കുന്നതും ഭയപ്പെടുന്നതും. ഒരുപാട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ മുമ്പ് ബൂച്ചാ കോളനിയില്‍ സ്പാനിഷ് വംശവും അമേരിന്ത്യന്‍ വംശവും തമ്മില്‍ പൊരിഞ്ഞ യുദ്ധം അരങ്ങേറി. നിരവധിയാളുകള്‍ ഇരുഭാഗത്തു നിന്നുമായി മരിച്ചു വീണു. അന്ന് ഭയന്ന് നിലവിളിച്ചു ഓടുന്ന പന്ത്രണ്ട് വയസ്സുകാരനെ ഡിക്സന്‍ കോബ കണ്ടു. സ്പാനിഷ് വംശത്തില്‍ ഉള്ളവനാണെങ്കിലും ചെറുപ്പക്കാരനായ കോബയ്ക്ക് അവനെ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്തോ അലിവ് തോന്നി. ഭീകരമായ മരണം പിന്നാലെയെത്തുന്ന ആ കുട്ടിയെ കോബ കൈ പിടിച്ച് ജീവിതത്തില്‍ കയറ്റി. ആ കുട്ടിയാണ് ആല്‍ബര്‍ത്തോ..!! "നീ കാപിറ്റല്‍ ബാറില്‍ ചെല്ലണം. അവിടെ റഷ്യാക്കാരന്‍ ജോനാഥന്‍ വരും. പണമടങ്ങുന്ന അവന്‍റെ പെട്ടി നീ സുരക്ഷിതമായി വീട്ടിലെത്തിക്കണം. ശേഷം ഞാന്‍ വരുന്നതുവരെ നെല്‍സന്‍റെ കൂടെയിരിക്കണം." ആല്‍ബര്‍ത്തോ ഒന്നു തലയാട്ടി. "എന്താ ഭയമുണ്ടോ നിനക്ക്?!" "ഹേയ്., നെവര്‍ മൈ ബിഗ് ബ്രദര്‍..!!" കോബയുടെ തോളിലടിച്ച് അവന്‍ ചിരിച്ചു. "എങ്കില്‍ ചെല്ല്. കുരുത്തക്കേടുകള്‍ ഒന്നും ഒപ്പിക്കാതെ സുരക്ഷിതമായി വീട്ടിലെത്തണം." വലിയ സന്തോഷത്തോടെ ആല്‍ബര്‍ത്തോ കാറുമെടുത്ത് മറഞ്ഞു. മോറിസ് അടുത്തെത്തി."ഇനിയെന്താ നമ്മുടെ അടുത്ത പദ്ധതി?!" കൈകള്‍ നെഞ്ചിനു താഴെ കെട്ടി വിനയത്തോടെ മോറിസ് ചോദിച്ചു. ഡിക്സന്‍ കോബ പോക്കറ്റില്‍ കൈയ്യിട്ട് മുന്നോട്ട് നോക്കി. ഐലാ ഹോള്‍ബോക്സ് ബീച്ചാണ് മുന്‍പില്‍. "ഞാന്‍ അല്‍പ്പ നേരം ഈ ബീച്ചില്‍ തനിച്ചിരിക്കാന്‍ പോവുകയാണ് മോറിസ്. നിങ്ങള്‍ ഇവിടെ തന്നെയുണ്ടായാല്‍ മതി." മോറീസ് തലയാട്ടി. മുന്തിരി കളര്‍ ഷര്‍ട്ട് ഹാഷ് പാന്‍റില്‍ ഇന്‍സൈഡ് ചെയ്ത വേഷമായിരുന്നു കോബയുടേത്. പോക്കറ്റില്‍ ഹുക്ക് ചെയ്ത റയ്ബാന്‍ ഗ്ലാസ്സ് കണ്ണിലണിഞ്ഞ് അയാള്‍ ബീച്ചിലേക്ക് നടന്നു. "ഓള്‍ യൂണിറ്റ് അലര്‍ട്ടായി നില്‍ക്കണം. ബോസ്സ് തനിച്ചാണ് ബീച്ചില്‍ പോകുന്നത്." മോറീസ് തന്‍റെ കോട്ടിനിടയിലെ വയറില്‍ നിര്‍ദ്ദേശം കൊടുത്തതും മറ്റു സംഘങ്ങള്‍ വളരെ കരുതലോടെ നിന്നു. വല്ലാത്തതരം സമാധാനം കോബയെ ഒന്നു പുണര്‍ന്നു. ബീച്ചില്‍ ആഘോഷം തിരത്തള്ളി കുറച്ചധികം ആളുകള്‍. കുടുംബവുമായി എത്തിയവര്‍, കമിതാക്കള്‍, കൊച്ചു കുട്ടികള്‍, പലതര കച്ചവടക്കാര്‍. എല്ലാത്തിലും കോബ ഒന്നു നോക്കി നടന്നു. ഒടുവില്‍ എത്തിയിടം നിന്നു. ശാന്തമായ കാറ്റ് തന്നിലിടിച്ച് ചിതറി മാറുന്നു. അടുത്തുകണ്ട ഇരിപ്പിടത്തിലിരുന്ന് കോബ കടലിലേക്ക് നോക്കി. ആര്‍ത്തിരമ്പി പൊങ്ങിയടിക്കുന്ന തിരമാലകള്‍. നെല്‍സനേയും കൂട്ടാമായിരുന്നു എന്നയാള്‍ ചിന്തിച്ചു. കൊച്ചുകുട്ടികളും മുതിര്‍ന്നവരും ഒരുപോലെ വിനോദങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്നത് കണ്ട് കോബ അല്‍പ്പമായി മന്ദഹസിച്ചു. കടല്‍ത്തിരമാലകളില്‍ ഊളിയിട്ടും, ഇടിപിടിച്ചുമൊക്കെ യുവതീയുവാക്കള്‍ ആഘോഷിക്കുന്നു. ആ കാഴ്ചകളില്‍ കോബ തറച്ചിരിക്കേ കടലിനടിയില്‍ നിന്നും മത്സ്യകന്യകയെ പോലെ ഒരു യുവതി എഴുന്നേറ്റ് വരുന്നു. കോബ അറിയാതെ തന്‍റെ റെയ്ബാന്‍ ഊരി. സ്വിമ്മിംഗ് ബിക്കിനിയില്‍ അവള്‍ ഉദിച്ചു നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ട് കോബ വാ പൊളിച്ചു. ഒരാളെയും കൂസാതെ ആ മത്സ്യകന്യക മുന്നോട്ട് നടക്കുന്നു. അവളുടെ ആ കടഞ്ഞെടുത്ത ശരീരത്തില്‍ കോബ ആകൃഷ്ടനായി. താന്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗ ലോകത്താണോയെന്നു പോലും അയാള്‍ സംശയിച്ചു. കഥകളിലും ഐതീഹ്യങ്ങളിലും വായിച്ചറിഞ്ഞ അതേ മത്സ്യകന്യക.! കടലാഴങ്ങളിലെ കൊട്ടാരത്തില്‍ അധിവസിക്കുന്ന മത്സ്യകന്യക റാണിയുടെ കഥ നെല്‍സന് വളരെയേറെ ഇഷ്ടമാണ്. പലതവണ താനത് അവനുവേണ്ടി വായിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും കോബ ഓര്‍ത്തെടുത്തു. അയാള്‍ അവളില്‍ തറച്ചിരിക്കേ ടര്‍ക്കി വസ്ത്രമണിഞ്ഞ് അരയില്‍ ഒരു കെട്ടും കെട്ടി അവള്‍ കസേരയില്‍ ചാഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പോഴും കോബ അതേ അവസ്ഥയില്‍ നിന്നും അണുവിട ചലിച്ചില്ല. ((തുടരും)) രചന : കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!