പാർട്ട്‌ 14 അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന അവന്റെ കൈ പതിയെ അയഞ്ഞു. മാളവിക നേരെ നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഒരു നിമിഷം കൂടി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തന്നെ ചാരിനിന്നു. അവൾ പെട്ടെന്ന് പിന്നിലേക്ക് മാറി. “വിടാൻ ഇത്രയും താമസം എന്താ?” അവൾ മുഖത്ത് ഗൗരവം വരുത്തി ചോദിച്ചു. അർജുൻ പുരികം ഉയർത്തി. “വീഴാതിരിക്കാൻ പിടിച്ചതാ. വേറെ വല്ലതും പ്രതീക്ഷിച്ചോ?” “ഞാൻ ഒന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.” “അത് നന്നായി.” താഴെ വീണ ഫയൽ അവൻ എടുത്ത് അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. “നന്ദി,” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “ശ്രദ്ധിച്ച് നടക്കാൻ പഠിക്ക്.” “എന്നെ രക്ഷിച്ചതിന്റെ പേരിൽ ഇപ്പോൾ മര്യാദ പഠിപ്പിക്കേണ്ട.” അർജുൻ അവളെ നോക്കി. “നിന്നെ മര്യാദ പഠിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ഇറങ്ങിയാൽ ഒരു ദിവസം പോരാ.” അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി. “എന്നാൽ ആദ്യം നിങ്ങൾക്ക് തന്നെ മര്യാദ പഠിക്കണം.” “എനിക്ക്?” “അതെ. സോറി പറയേണ്ട സമയത്ത് പറയാത്തത് മര്യാദയാണോ?” അർജുൻ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു. “വീണ്ടും തുടങ്ങിയോ?” “ഞാൻ വിട്ടിട്ടില്ലല്ലോ.” അവൻ അവളെ നോക്കി ചെറുതായി നെടുവീർപ്പിട്ടു. “നീ വല്ലാത്ത ശല്യമാണല്ലേ…” മാളവിക ചിരിച്ചു. “അതൊക്കെ നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോഴാണോ മനസ്സിലായത്?” അവൻ ഒന്നും പറയാതെ തിരിഞ്ഞുനടന്നു. പക്ഷേ രണ്ടു ചുവട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നിന്നു. തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു— “വീഴാതിരിക്കാൻ നോക്ക്. എല്ലാത്തവണയും ഞാൻ ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല.” അവൾ അവനെ നോക്കി നിന്നു. അവൻ വീണ്ടും നടന്നു. മാളവികയുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി മാത്രം മാഞ്ഞില്ല. അവൻ സോറി പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും… എന്തോ ഒന്ന് മാറിയിരുന്നു. #📔 കഥ #📙 നോവൽ #തുടർകഥ