☘️❤️ഭൈരവാഗ്നി❤️☘️11 കേരളത്തിലെ കനത്ത പച്ചപ്പും അഗസ്ത്യമലയിലെ ഈർപ്പമുള്ള മണ്ണും പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി. ആര്യന്റെ മുന്നിൽ ഇപ്പോൾ തെളിഞ്ഞുനിന്നത് ലണ്ടനിലെ തേംസ് നദിക്കരയിലൂടെ അരിച്ചുകയറുന്ന കനത്ത കറുത്ത മഞ്ഞായിരുന്നു. ലണ്ടനിലെ തണുപ്പ് അവന്റെ അസ്ഥികളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറാൻ തുടങ്ങി. വെറും ഒരു മാസത്തെ ഇടവേളയ്ക്ക് ശേഷമാണ് അവൻ ലണ്ടനിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുന്നത്, പക്ഷേ ഈ കുറഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവന്റെ ജീവിതം പൂർണ്ണമായും മാറിമറിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു ശാസ്ത്ര ഗവേഷകനല്ല, പ്രകൃതിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ നിഗൂഢതയായ ഭൈരവാഗ്നിയുടെ കാവൽക്കാരനാണ്. ​ അവന് തൊട്ടരികിലായി, ജീൻസും കറുത്ത ഓവർകോട്ടും ധരിച്ച് മാധവൻ ഈശാൻ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരമ്പരാഗതമായ മുണ്ടും ചെമ്പ് വടിയും ലണ്ടൻ നഗരത്തിന് അനുയോജ്യമല്ലാത്തതിനാൽ വേഷവിധാനങ്ങൾ മാറ്റേണ്ടി വന്നിരുന്നു. എങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിലെ കറുത്ത ലെതർ ബാഗിനുള്ളിൽ ആ പുരാതന ചെമ്പ് വടിയുടെ ലോഹക്കൂട്ടുകൾ കൃത്യമായി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഈശാന്റെ തീക്ഷ്ണമായ കണ്ണുകൾ ലണ്ടനിലെ വലിയ ആകാശഗോപുരങ്ങളിലേക്ക് നീണ്ടു. ​"ആര്യാ... ഈ നഗരത്തിന്റെ വായുവിൽ ഒരു വിചിത്രമായ മണമുണ്ട്," ഈശാൻ തന്റെ കനത്ത ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. "അത് ഫാക്ടറികളിലെ പുകയല്ല. അഗസ്ത്യമലയിലെ നീലാച്ചതുപ്പിൽ നിന്ന് നിന്റെ പ്രൊഫസർ മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന ആ നീലസസ്യത്തിന്റെ ആത്മാവ് ഇവിടെയിരുന്ന് ശ്വാസംമുട്ടുന്നതിന്റെ മണമാണത്. പ്രകൃതിയെ ചങ്ങലയ്ക്കിടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ അഹങ്കാരം ഈ മഞ്ഞിൽ എനിക്ക് കാണാം." ​"നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് ഈശാൻ," ആര്യൻ തന്റെ കോട്ടിന്റെ കോളർ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "പ്രൊഫസർ ഹാരിസ് ഇപ്പോൾ ലണ്ടനിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബയോ-ടെക് കോർപ്പറേഷനായ 'അൽക്കെമി ലാബ്സിന്റെ' ചീഫ് റിസർച്ച് ഓഫീസറായി ചുമതലയേറ്റിട്ടുണ്ട്. അഗസ്ത്യമലയിൽ നിന്ന് കടത്തിയ ആ ഫോർമുല ഉപയോഗിച്ച് അയാൾ ഒരു 'ആന്റി-ഏജിങ് സെറം' നിർമ്മിച്ചതായാണ് ശാസ്ത്രലോകത്തെ പുതിയ വാർത്ത. നാളെയാണ് അതിന്റെ ഔദ്യോഗിക പ്രഖ്യാപനം." ​ആര്യൻ തന്റെ ഫോണിലെ വാർത്തകൾ ഈശാനെ കാണിച്ചു. പ്രൊഫസർ ഹാരിസിന്റെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖവും അതിനൊപ്പം 'മരണത്തെ തോൽപ്പിക്കുന്ന പുതിയ ശാസ്ത്രവിപ്ലവം' എന്ന വലിയ തലക്കെട്ടും അതിലുണ്ടായിരുന്നു. മുപ്പതു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് വിക്രം റാവു ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ച് പരാജയപ്പെട്ട അതേ ഭ്രാന്താണ് ഹാരിസ് ഇപ്പോൾ ആധുനിക സജ്ജീകരണങ്ങളോടെ പൂർത്തിയാക്കാൻ പോകുന്നത്. ​ ​ ലണ്ടൻ നഗരത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന അമ്പത് നിലകളുള്ള വലിയ ഗ്ലാസ് കെട്ടിടമായിരുന്നു അൽക്കെമി ലാബ്സ്. അതിന്റെ ഏറ്റവും താഴത്തെ ഭൂഗർഭ നിലയിലാണ് പ്രൊഫസർ ഹാരിസിന്റെ അതീവ രഹസ്യമായ പരീക്ഷണശാല പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. പുറമെ വൻ സുരക്ഷാ സജ്ജീകരണങ്ങളുള്ള ആ ലാബിനുള്ളിൽ, ഹാരിസ് തന്റെ പുതിയ കണ്ടുപിടിത്തത്തിന് മുന്നിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ​അയാൾക്ക് മുന്നിൽ വലിയൊരു സുതാര്യമായ ഗ്ലാസ് ചേംബർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനുള്ളിൽ, അഗസ്ത്യമലയിൽ നിന്ന് അയാൾ കടത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന ആ നിഗൂഢ നീലസസ്യത്തിന്റെ കോശങ്ങൾ കൃത്രിമമായി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്. വലിയ ട്യൂബുകളിലൂടെ നീലനിറത്തിലുള്ള ഒരു ദ്രാവകം തിളച്ചുമറിഞ്ഞ് ചെറിയ കുപ്പികളിലേക്ക് നിറയ്ക്കപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ​ ഹാരിസിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഭ്രാന്തൻ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. "വിക്രം റാവു... നീ പരാജയപ്പെട്ടിടത്ത് ഞാൻ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു! താന്ത്രിക വിദ്യകളുടെയോ പൂജകളുടെയോ ആവശ്യമില്ല. നിന്റെ ഡയറിയിലെ സമവാക്യങ്ങളെ ഞാൻ ജനറ്റിക് എഞ്ചിനീയറിംഗിലൂടെ മാറ്റിമറിച്ചു. ഈ നീലദ്രാവകം മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രായത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തും. ഞാൻ ലോകത്തിന്റെ ദൈവമാകും!" ​അയാൾ അതിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ കുപ്പി എടുത്ത് കട്ടിലിൽ കിടത്തിയിരുന്ന ഒരു ലാബ് കുരങ്ങന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. ആ കുരങ്ങന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് അയാൾ ആ നീല ദ്രാവകം ഇൻജക്ട് ചെയ്തു. ​ആദ്യത്തെ കുറച്ചു സെക്കൻഡുകൾ ശാന്തമായിരുന്നു. കുരങ്ങന്റെ പ്രായമായ ചർമ്മം പതുക്കെ മൃദുലമാവുകയും അതിന്റെ കണ്ണുകളിലെ മങ്ങൽ മാറുകയും ചെയ്തു. ഹാരിസ് സന്തോഷം കൊണ്ട് അലറിവിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയ നിമിഷം... പെട്ടെന്ന് ആ ലാബിലെ വലിയ എയർ കണ്ടീഷണറുകൾ ഒന്നിച്ച് നിശ്ചലമായി. ലാബിലെ വെളുത്ത ലൈറ്റുകൾ പെട്ടെന്ന് കരിഞ്ഞുപോവുകയും പകരം ചുവന്ന എമർജൻസി ലൈറ്റുകൾ മിന്നിമിന്നി കത്താൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ​അതിലും ഭയങ്കരമായത് ആ കുരങ്ങന്റെ മാറ്റമായിരുന്നു. അതിന്റെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് മഞ്ഞനിറമായി മാറി ജ്വലിച്ചു. ശരീരത്തിലെ രക്തക്കുഴലുകൾ നീലനിറത്തിൽ തടിച്ചുകൂടി ചർമ്മം കീറി ചോര ഒഴുക്കാൻ തുടങ്ങി. അത് മനുഷ്യന്റേതിന് സമാനമായ വന്യമായ ഒരു ശബ്ദത്തിൽ അലറിക്കൊണ്ട് ആ ഗ്ലാസ് ചേംബർ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ​ ചര... ചര... കിലുക്കാം...! ​ ലാബിന്റെ സെൻട്രൽ എയർ വെന്റിലേഷനിലൂടെ വിചിത്രമായ ചിലങ്കകളുടെ കിലുക്കം വളരെ വ്യക്തമായി ഉയർന്നു കേട്ടു. ലണ്ടനിലെ ആധുനികമായ ആ എയർടൈറ്റ് മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കറുത്ത മഞ്ഞിന്റെ നേർത്ത പുകപടലങ്ങൾ അരിച്ചുകയറാൻ തുടങ്ങി. ​ഹാരിസിന്റെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി ഭയത്തിന് വഴിമാറി. "ഇല്ല... ഇത് അസാധ്യമാണ്! അവൾക്ക് ലണ്ടനിൽ എത്താൻ കഴിയില്ല! ഇത് എന്റെ വെറും തോന്നലാണ്..." അയാൾ ഭയത്തോടെ പിന്നോട്ട് മാറി. ​ഭദ്രയുടെ ആത്മാവ് അഗസ്ത്യമലയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന ഒന്നായിരുന്നില്ല. പ്രകൃതിയുടെ ജീവകോശങ്ങളെ എവിടെ വച്ച് വികൃതമാക്കിയാലും, അവിടെ ആ പകയുടെ ആത്മാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമെന്ന വലിയ സത്യം ഹാരിസ് മറന്നുപോയിരുന്നു. ​ഈ സമയം ലണ്ടനിലെ ഒരു ചെറിയ താൽക്കാലിക ഫ്ലാറ്റിൽ ഇരുന്ന് ആര്യനും ഈശാനും തങ്ങളുടെ അടുത്ത നീക്കം ആസൂത്രണം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ആര്യൻ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പിൽ അൽക്കെമി ലാബ്സിന്റെ സെക്യൂരിറ്റി ബ്ലൂപ്രിന്റ് പരിശോധിക്കുകയായിരുന്നു. ​ "ഹാരിസിന്റെ ലാബിലേക്ക് സാധാരണ രീതിയിൽ പ്രവേശിക്കുക അസാധ്യമാണ് ഈശാൻ," ആര്യൻ പറഞ്ഞു. "ബയോമെട്രിക് ലോക്കുകളും നൂറുകണക്കിന് സെക്യൂരിറ്റി ക്യാമറകളും അവിടെയുണ്ട്. പക്ഷേ, നാളെ രാത്രി നടക്കുന്ന ഇവന്റിൽ ഹാരിസ് ഈ മരുന്ന് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കും. ആ സമയത്ത് വേദിയിൽ വച്ച് തന്നെ അയാളുടെ ചതി പുറത്തുകൊണ്ടുവരണം. അവന്റെ കയ്യിലുള്ള ആ രഹസ്യ ഫോർമുല നമ്മൾ നശിപ്പിക്കണം." ​മാധവൻ ഈശാൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തെ കറുത്ത മഞ്ഞിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. "നമ്മൾ ഹാരിസിനെ മാത്രം തോൽപ്പിച്ചാൽ പോരാ ആര്യാ. ഹാരിസ് ചെയ്യുന്ന പരീക്ഷണങ്ങൾ ഭദ്രയുടെ കോപം ഇരട്ടിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഈ നഗരത്തിലെ കോടിക്കണക്കിന് നിരപരാധികളായ മനുഷ്യരുടെ മേൽ അവളുടെ പക വീഴുന്നതിന് മുൻപ് നമ്മൾ ആ ഫോർമുല പ്രകൃതിക്ക് തന്നെ തിരികെ നൽകണം. എന്റെ താന്ത്രിക ദൃഷ്ടിയിലൂടെ ഞാൻ കാണുന്നു... ഭദ്ര ഈ നഗരത്തിന്റെ അതിരുകളിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു." ​പെട്ടെന്ന് ഫ്ലാറ്റിന്റെ ചുവരുകളിൽ ഘടിപ്പിച്ചിരുന്ന ചില്ലുപാത്രങ്ങൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന വെള്ള ഗ്ലാസ് വലിയ ശബ്ദത്തോടെ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ഫ്ലാറ്റിന് പുറത്തെ തെരുവിളക്കുകൾ ഒന്നിച്ച് അണഞ്ഞു. ​ആര്യൻ ഭയത്തോടെ ഈശാനെ നോക്കി. ഈശാൻ പതുക്കെ തന്റെ ലെതർ ബാഗ് തുറന്ന്, അതിൽ നിന്ന് ആ ചെമ്പ് വടിയുടെ ലോഹക്കൂട്ടുകൾ പുറത്തെടുത്ത് ഒറ്റ വടിയായി ഘടിപ്പിച്ചു. അതിന്റെ ലോഹച്ചിലമ്പലുകൾ ആ മുറിയിൽ ഒരു ചെറിയ പ്രകാശവലയം തീർത്തു. ​ "അവൾ വന്നിരിക്കുന്നു ആര്യാ... നിന്റെ മുത്തശ്ശന്റെ ചോര തേടി അവൾ ലണ്ടൻ നഗരത്തിൽ ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു!" ഈശാൻ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു. ​ഫ്ലാറ്റിന്റെ വലിയ ഗ്ലാസ് ജനാലയ്ക്ക് പുറത്ത്, ലണ്ടനിലെ കറുത്ത മഞ്ഞിനിടയിലൂടെ ചോര തിളയ്ക്കുന്ന മഞ്ഞക്കണ്ണുകളുമായി, ചുവന്ന പട്ടുടുത്ത ഭദ്രയുടെ രൂപം വായുവിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് ആര്യൻ കണ്ടു. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ജനാലയിലേക്ക് തന്റെ കൈകൾ നീട്ടിയപ്പോൾ, കട്ടിയുള്ള ഗ്ലാസ് പാളികൾ പതുക്കെ വിള്ളലുകൾ വീഴാൻ തുടങ്ങി! തുടരും......❤️☘️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!