ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mKAlblk?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപരിണയം ❣️ 3 രാവിലെ തന്നെ നേരത്തെ റെഡി ആയി അനു ഇറങ്ങിയിരുന്നു. ഹരി പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു ടൗണിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ അവന്റെ സ്നേഹം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ ഏറെ പ്രയാസപ്പെട്ടിരുന്നു അനു. ഹരിക്കൊപ്പം വന്നയാളുടെ കൂടെ വീട് കണ്ടിറങ്ങുമ്പോൾ അഡ്വാൻസ് അനു കൊടുക്കും മുൻപ് തന്നെ ഹരി അയാളുടെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇതോടെ അനുവിന്റെ സകല നിയന്ത്രണവും നഷ്ടപെട്ടിരുന്നു. അയാൾ അത് വാങ്ങി എഗ്രിമെന്റ് സൈൻ ചെയ്തു താക്കോൽ നൽകി മടങ്ങുമ്പോൾ ഹരി തന്നെ അത് അവളുടെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിച്ചു മടങ്ങി പോകാനൊരുങ്ങി. "ഹരി...." "എന്താണ് അനുഗ്രഹ.? എന്റെ കമ്പനിയിൽ വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്ന ഒരു സ്റ്റാഫിന് സുരക്ഷിത സ്ഥാനം നൽകണമെന്ന് തോന്നി ഞാൻ ചെയ്തു തന്നു. അനുഗ്രഹക്ക് എന്തെങ്കിലും പറയാൻ ഉണ്ടോ.?" അവന്റെ അവഗണന അറിഞ്ഞതും അവൾക്ക് വേദന തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു. "ഹരി പ്ലീസ് understand me." "അത് എനിക്ക് താങ്കളോട് ആണ് പറയാൻ ഉള്ളത് അനുഗ്രഹ. താൻ ആണ് ഒരാളെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്." "ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നു ഹരി. നിനക്ക് എന്നോട് ഉള്ള പ്രണയം എത്രത്തോളം ആത്മാർത്ഥമാണെന്ന് അറിയാം. പക്ഷെ ഈ ഒരു നിമിഷം നീ എന്നെ അവോയ്ഡ് ചെയ്തപ്പോൾ..." "സഹിക്കുന്നില്ല അല്ലേടി. രണ്ടു ദിവസം എന്നെ നീ അവോയ്ഡ് ചെയ്തപ്പോൾ ഈ ഹരിക്ക് എത്ര വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സെക്കന്റ്‌ നിന്നെ ഞാൻ അവഗണിച്ചപ്പോൾ അത് നിനക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും ആണുങ്ങളുടെ മനസ്സ് കല്ല് ആണല്ലോ." "ഞാൻ.... ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും കരുതി അല്ല ഹരി. നിന്റെ വിഷമം ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നു." "എന്ത്.. എന്ത് മനസിലാക്കുന്നു എന്നാ. പറ. പറയെടി." അവളുടെ ഷോൾഡറിൽ കുലുക്കി ഹരി ചോദിച്ചതും അവളുടെ മനസ്സ് സത്യം തുറന്നു പറയുവാൻ അവളെ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. സത്യം തുറന്നു പറഞ്ഞാൽ ആരു എതിർത്താലും ഹരി തന്നെ സ്വന്തം ആക്കുമെന്ന് അനുവിന് അറിയാമെങ്കിൽ പോലും അവനോ താനോ ആഗ്രഹിച്ച വിവാഹം അങ്ങനെ അല്ല. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് മാതാപിതാക്കളെ മറന്നു ഒരു ജീവിതം അത് അനുവിന് കഴിയില്ല. ഒപ്പം ഹരി അവരുടെ ഒരേ ഒരു മകൻ. പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും താൻ കാരണം മകനെ നഷ്ടം ആകരുതെന്ന ചിന്ത ആയിരുന്നു അനുവിനെ അലട്ടിയത്. "പറ അനു. എന്താണ് നീ എന്നെ അവോയ്ഡ് ചെയ്യാൻ കാരണം. അത് അറിയാതെ ഞാൻ പോകില്ല. ഇനി അത് പറയുവാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് മുതൽ ഹരിയും നിന്നെ അവോയ്ഡ് ചെയ്യും. നിന്നെ മനസ്സ് കൊണ്ട് വേദനിപ്പിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. പക്ഷെ നീ തന്നെ അതിന് അവസരം നൽകിയാൽ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല." പറയാൻ ഉള്ളത് മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു ഹരി കാറിലേക്ക് കയറിയതും എന്തോ ഓർത്തത് പോലെ അനുവിനെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു. "അനുഗ്രഹ തന്റെ സാധനങ്ങൾ ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നും ഇവിടേക്ക് ആക്കേണ്ടതല്ലേ. ഇന്ന് ലീവ് എടുത്തോളൂ. ലേറ്റ് ആയി വന്നാൽ തനിക്ക് മാത്രം പരിഗണന നൽകാൻ കഴിയില്ല. സോ നാളെ എല്ലാം റെഡിയാക്കിയ ശേഷം വന്നാൽ മതി. എന്തെങ്കിലും ഹെല്പ് വേണമെങ്കിൽ വിളിച്ചാൽ മതി." ഒരു പ്രതീക്ഷയോടെ അവൾ അരികിലേക്ക് ചെന്നതും ഗൗരവം ഒട്ടും വിടാതെ അവൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു ഉടൻ തന്നെ മടങ്ങിയിരുന്നു. "ഹരി. ഒരു പക്ഷെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഇരട്ടി നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടാവാം. എനിക്ക് അറിയാം എന്റെ അവഗണന നിന്നെ എത്രമാത്രം തളർത്തി എന്നുള്ളത്. എന്നാൽ നിന്റെ സ്വഭാവം നന്നായി അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ വീട്ടിൽ എതിർത്താൽ ഈ നിമിഷം നീ എന്നെ താലി കെട്ടി കൂടെ കൂട്ടുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. അത് വേണ്ട. അങ്ങനെ ഒരു മംഗല്യഭാഗ്യം എനിക്ക് വേണ്ട." അവൻ കണ്മുന്നിൽ നിന്നും മറയുന്നത് വരെ അവൾ നോക്കി നിന്നു. ✨️✨️ സ്റ്റാഫുകൾ ഓരോരുത്തരും വർക്ക്‌ ചെയ്യുമ്പോഴും അവരുടെ ഇടയിൽ ഒഴിഞ്ഞു കിടന്ന സീറ്റിൽ ആയിരുന്നു ഹരിയുടെ കണ്ണുകൾ. അവിടെ ശൂന്യം ആയത് പോലെ തന്റെ മനസ്സും ശൂന്യമായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പ്രണയം ആയിരുന്നില്ല പ്രാണൻ ആയിരുന്നില്ലേ തനിക്ക് അവൾ. ഒരു ചെറിയ കാര്യം പോലും പങ്ക് വെച്ചിരുന്നില്ലേ താൻ. എന്നിട്ടും എന്തേയ് അവൾ ഇങ്ങനെ.? അപ്പോഴാണ് ഇത് വരെ തന്നെ തേടി അവളുടെ ഒരു ഫോൺ കാൾ പോലും വന്നിട്ടില്ലെന്നുള്ളത് ഹരി ഓർത്തത്.നിരാശയോടെ ഫോണും എടുത്തു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ എങ്ങനെയും അവളോട് സംസാരിക്കണമെന്ന് മാത്രം ആയിരുന്നു ഹരിയുടെ മനസ്സിൽ. ✨️✨️ കീ ഉപയോഗിച്ച് ഡോർ തുറന്നു അകത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു അനു.രണ്ടു റൂം, ഹാൾ, കിച്ചൺ എല്ലാം കൂടി ചേർന്നൊരു കുഞ്ഞു വീട് ആയിരുന്നു അത്. ക്ലീനിങ് ഉൾപ്പെടെ പണികൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഉച്ച ആയി. ക്ഷീണം കാരണം ഒന്ന് നടു നിവർത്താൻ ആയി കിടന്നതും പുറത്തു കാളിങ് ബെൽ മുഴങ്ങി. രാവിലെ ദേഷ്യത്തോടെ പോയ ഹരി ആകില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് അവൾ ഡോർ തുറന്നത്. എന്നാൽ ഡോർ തുറന്നതും രാവിലത്തെ ദേഷ്യം മറന്നു പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഹരിയെ കണ്ടതും അനു ഒന്ന് അതിശയിച്ചു. "ഹരി." "പരിഭവം ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ല. എങ്കിലും നിന്നെ പോലെ മുഖം വീർപ്പിച്ചു ഇരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. അത്രത്തോളം സ്നേഹിച്ചു പോയത് കൊണ്ടാകാം. ഹരിക്ക് അതിന് കഴിയുന്നില്ല. ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നും സാധനങ്ങൾ ഒന്നും പാക്ക് ചെയ്തു കൊണ്ട് വന്നില്ലെന്ന് അറിയാം. ഒറ്റക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ട് കൂടി നീ എന്റെ സഹായം ചോദിച്ചോ അനു.? ഇത്ര പെട്ടെന്ന് നിനക്ക് ഞാൻ അന്യൻ ആയോ?" "ഹരി ഞാൻ.." "നിന്റെ പ്രശ്നം എന്താ അനു."? ഹരി അകത്തേക്ക് കയറിയതും അനു പരിഭ്രമത്തോടെ അവനു മുഖം കൊടുക്കാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. അത് കണ്ടിട്ടാകണം ഹരി പരിഭവം മറന്നു അവളെ അരികിലേക്ക് കൈ വലിച്ചു ചേർത്തു പിടിച്ചു നിർത്തി. അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ കോരി എടുത്തു നെറുകയിൽ മുത്തിയതും അത് പോലും തനിക്ക് അർഹതയില്ലാത്തതായി പോലും തോന്നി പോയിരുന്നു അനുവിന്. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തു അവനിൽ നിന്നും കുതറി മാറി അവൾ അവനു നേരെ ചീറി. "എനിക്ക് പ്രശ്നം ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ എങ്ങനെ എങ്കിലും സാധനങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തിച്ചോളാം. പിന്നെ വീട് ശരി ആക്കി തന്നതിന്റെ അധികാരം കാട്ടാൻ ആണ് ഇപ്പൊ വന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം എങ്കിൽ ഹരിക്ക് പോകാം. ഇതിപ്പോ രണ്ടാമത് ആണ് ഞാൻ വാണിംഗ് തരുന്നത്. എന്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ എന്റെ ശരീരത്തിൽ തൊടരുത്. ഹരി പോകാൻ നോക്ക്." അനുവിന്റെ അവഗണന വീണ്ടും ഹരിയുടെ മനസ്സിനെ തളർത്തിയിരുന്നു.എങ്കിലും വീണ്ടും അവൾക്ക് മുൻപിൽ തല കുനിക്കാൻ അവനു ആവുമായിരുന്നില്ല. "മതി നിർത്ത് അനുഗ്രഹ. നിന്റെ സ്വഭാവം മാറുന്നതിനനുസരിച്ചു ഞാൻ മാറണം അല്ലെ. എന്നാൽ എന്റെ situation മനസ്സിലാക്കി നിൽക്കാൻ നീ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടോ?. " ആ ചോദ്യത്തിന് മുൻപിൽ അനുവിന് മറുപടി ഇല്ലാതെ നിൽക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നു. കാരണം അനുവിന് വേണ്ടി ഹരി അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തത് പോലെ മറ്റാരും തന്നെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകില്ല. അത്രത്തോളം പ്രാണൻ ആണ് ഹരിക്ക് അനു. എന്നാൽ അനു പലപ്പോഴും തന്റെ മൈൻഡ് മാറുന്നതിനു അനുസരിച്ചു ഹരിയെ അവഗണിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ഇപ്പോഴും അത് തന്നെ ആണ് സംഭവിച്ചത്. ഹരിയെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതിൽ നെഞ്ച് വിങ്ങുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും ഹരിയെ തന്നിൽ നിന്നും അകറ്റാൻ തന്നെ ആണ് അനുവിന്റെ തീരുമാനം. "ഞാൻ പറയുന്നതിന് മറുപടി തന്നില്ല അനുഗ്രഹ. ഹരി ശങ്കർ സ്നേഹിച്ചത് ആ പഴയ അനുവിനെ ആണ്. എന്നാൽ ഇന്ന് ഈ നിമിഷം വരെ ആ ഹരിയുടെ അനു ആകാൻ നീ ബുദ്ധിമുട്ടി ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കാൻ വൈകി. കളങ്കമില്ലാതെ സ്നേഹിച്ച ഹരിക്ക് ഇത് തന്നെ വേണം. അല്ലെങ്കിലും പ്രണയം സീരിയസ് ആയി ഒരാൾക്ക് മാത്രം തോന്നിയാൽ പോരല്ലോ. " കൈ കൊണ്ട് നെറുകയിൽ തിരുമ്മി തന്റെ ഉള്ളിൽ നുരഞ്ഞു പൊന്തിയ ദേഷ്യത്തെ അടക്കാൻ പാട് പെടുന്ന ഹരിയെ നിർവികാരയായി നോക്കി നിൽക്കാനേ അനുവിന് കഴിഞ്ഞുള്ളു. (തുടരും ).. കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰 #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ