#📙 നോവൽ തികഞ്ഞ ഒരു മകൾ ഉണ്ട് എനിക്ക്.. ഇവളെ പോലെയുള്ളവളെ ഒക്കെ ഇവിടെ കേറ്റി താമസിപ്പിച്ചാൽ എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവിതം വഴിയാധാരമാകും. ഉമ പറയുന്നത് കേട്ടതും അനന്തന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു.. ഗംഗയ്ക്കും മനസ്സിലായി ഉമയും മാളവും ഒക്കെ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയെന്ന്.. അവളുടെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞു.. കള്ളക്കണ്ണീരൊന്നുമൊഴുക്കണ്ട കേട്ടോ.. അതിവിടെ ചിലവാകത്തുമില്ല... ഉമ തീർത്തു പറഞ്ഞു. ഞാൻ.... ഞാൻ നാളെ പോയ്കോളാം... നേരം വെളുക്കുമ്പോഴേ പൊയ്ക്കോളാം അമ്മേ. അതിനു മറുപടി പറയാതെ അവർ മകന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു. പെറ്റതള്ളയെ നീ വെറും മറ്റവളാക്കി കളഞ്ഞു അല്ലേടാ... അമ്മ വെറുതെ ആവശ്യമില്ലാത്ത വർത്താനം പറയരുത്.. നാട്ടുകാരെ കേൾപ്പിക്കാൻ ആണോ ഇങ്ങനെ ഒച്ച ഇടുന്നത്. ഒരു നാട്ടുകാരെയും കേൾപ്പിക്കാനല്ല, നാളെ ഒരിക്കൽ ആരും, ഉമയുടെ മകൻ എവിടെയോ കിടന്ന ഒരുത്തിയെയും കെട്ടി ജീവിക്കുന്നുവെന്ന് കേൾക്കാൻ ഇട വരരുത്.. അതിന് ഞാനിവളെ കല്യാണം കഴിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞൊ. നീ പറഞ്ഞില്ല... ശരി തന്നെ.. പക്ഷേ നിന്റെ ഉദ്ദേശം എന്താണ്.. ഈ പെൺകൊച്ചിന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതല്ലേ, നിയമപരമായിട്ട് ഇവള് മറ്റൊരുത്തന്റെ ഭാര്യയല്ലേ, വയറ്റിൽ ഒരു കുഞ്ഞു കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നത് അല്ലേ ഇവൾക്ക്,,, ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെയല്ലേ നീ ഇവളെയും കൂട്ടി ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. അതെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെയാ വന്നത്... എന്തു ഉദ്ദേശത്തിലാണ് നീ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്... നാളെ ഒരിക്കൽ എന്റെ പെങ്ങൾക്കാണ് ഈ ഗതി വരുന്നതെങ്കിൽ ഞാനെന്തു പ്രവർത്തിക്കും അത് തന്നെയാണ് ഇവളുടെ മേലും ചെയ്തത്. ആത്മഹത്യയുടെ വക്കിൽ നിന്ന ഇവളെ അവിടെ നിന്നും കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് ആരും പറയുന്നത് കേട്ട് ഇറക്കി വിടാൻ അല്ല.. പിന്നെ??? ഇവൾക്ക് സുരക്ഷിതമായി ഈ വീട്ടിൽ താമസിക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി, അല്ലെങ്കിൽ കോൺവെന്റില്.. ഇവിടെ എവിടെയെങ്കിലും ഗംഗ സമാധാനത്തോടെ കഴിയണം.. കോൺവെന്റിൽ ഇപ്പോൾ സാഹചര്യം കുറച്ച് പ്രതികൂലമാണ്. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ഗംഗയ്ക്ക് അവിടെ താമസിക്കാം..അതുവരെ ഇവിടെ നിൽക്കും.. നടക്കില്ല... ഈ ഉമ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അത് നടക്കില്ല.. അതെന്താ.... അത് പറ്റില്ല,, നാളെ പോലീസുകാര് നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു ഇവിടെ എത്തും. കൈയ്യോടെ അവർ നിന്നെ പൊക്കിയെടുത്ത് കൊണ്ടുപോകും. എനിക്കും എന്റെ മോൾക്കും ഇവിടെ സമാധാനത്തോടെ കഴിയണം. അമ്മ പേടിക്കുന്നതുപോലെ ഒന്നുമുണ്ടാവില്ല.... പിന്നെ... ആരാ പറഞ്ഞെ,,, ഈ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാര് അടങ്ങിയിരിക്കുമെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ.. അനന്തേട്ടാ ഇവിടെ ഒരു തർക്കംവേണ്ട, ഞാൻ നാളെ പൊയ്ക്കോളാം.... ഗംഗ അവരുടെ ഇടയിൽ കയറി പറഞ്ഞു.. അപ്പോഴേക്കും അനന്തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അയൽ വീട്ടിൽ നിന്നും ആരോ എത്തി. പിന്നീട് ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞതുമില്ല. സുശീലയും മാളുവും ഒക്കെ ഗംഗയെ ഇടക്കൊക്കെ നോക്കുന്നുണ്ട്.. ഒഴുകിവന്ന കണ്ണീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് ആ പാവം അനന്തന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഉമേ... നിന്റെ പ്ലാൻ എന്താണ്, നീ എന്തിനാ ആ കുട്ടിയോട് ദേഷ്യപ്പെട്ട് പെരുമാറിയത്. ഇങ്ങനെയൊന്നും അല്ലല്ലോ ഉമേ നീ കുറച്ചു മുന്നേ പറഞ്ഞത്. സുശീല അടക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറയുകയാണ്. ചേച്ചി... അവള് ആളൊരു പാവമാണ്. കുടുംബക്കാരാലോചിച്ച് കെട്ടിച്ചു വിട്ടതല്ലേ. എന്നിട്ടും അതിനീ ഗതി വന്നല്ലോ.. ഒരു കാരണവശാലും അവളെ ഞാനിവിടുന്ന് പറഞ്ഞയക്കില്ല.. എന്റെ മകനെ സമ്മതമാണെങ്കിൽ ഞാൻ അവളെ അനന്തന്റെ ഭാര്യയാക്കും. ന്റെ കൃഷ്ണാ.... ഉമേ നീ എന്ത് അസംബന്ധമാണീ പറയുന്നത്... അനന്തൻ അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ തീർന്നുകാര്യങ്ങൾ. നോക്കാം ചേച്ചി ഏതു വരെ പോകുന്നു.. അവളുടെ സൗന്ദര്യവും വിദ്യാഭ്യാസവും ഒന്നും കണ്ടല്ല ഞാൻ ഇതൊക്കെ പറയുന്നത്. ആ പെൺകുട്ടി ഈ ചുരുങ്ങിയ നാളുകൊണ്ട് അനുഭവിച്ച വേദനയും വിഷമവും എത്രത്തോളമാണ്. എന്നാ പ്രായമുണ്ട് അതിന്.. അനന്തൻ പറഞ്ഞത് നേരാണ്, എന്റെ മകൾക്കാണീ ഗതി വരുന്നതെങ്കിലോ... സഹിക്കുവൊ ചേച്ചി നമ്മൾ ആരെങ്കിലും... ഉമ പറഞ്ഞതും സുശീല താടിക്ക് കൈയും കൊടുത്തു അനന്തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നോക്കി. ഗംഗ ആണെങ്കിൽ സിസ്റ്ററിനെ കാണിക്കാൻ കൊണ്ടുപോയ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ ഒക്കെ അടുക്കി ബാഗിലേയ്ക്ക് വയ്ക്കുകയാണ്.. അങ്ങനെ ഈ വീട്ടിലെയും താമസം മതിയാക്കാൻ നേരമായിയെന്ന് അവൾക്ക് ഏറെക്കുറെ ബോധ്യമായി. തന്റെ ദുർവിധിയെ ശപിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അവിടെ കിടന്ന കസേരയിൽ ഇരുന്നു. താൻ മൂലം ഈ കുടുംബത്തിന് ഒരു ദോഷം ഉണ്ടാകരുതെന്ന് ഗംഗയ്ക്ക് നിർബന്ധമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് എത്രയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഇവിടെ നിന്നും മടങ്ങിപ്പോണമെന്ന് അവൾ കണക്ക് കൂട്ടി. അനന്തൻ പുറത്താരോടോ ഉറക്കെ സംസാരിക്കുന്നത് ഗംഗ കേൾക്കുന്നുണ്ട്. അനന്തന് ഇത്തിരി ശബ്ദം ഉള്ള കൂട്ടത്തിലാണ്.. എല്ലാവരോടും ഉച്ചത്തിലാണ് പറയുന്നത്. ഫോണിലൂടെ ആണെങ്കിലും നേരിട്ട് സംസാരിക്കുമ്പോഴാണങ്കിലും ശരി.... നാളെ ഇവള് പോകുവോടാ....അതോ പുതിയ അടവ് എടുക്കുമോ.. അമ്മ അമ്മേടെ കാര്യം നോക്ക്.. വെറുതെ എന്നെ ക്കൊണ്ട് ഒന്നും പറയിക്കല്ലേ. അവൻ ശബ്ദമുയർ.ത്തി ഉമയും മകനും തമ്മിൽ വീണ്ടും കൊമ്പ് കോർക്കുകയാണ് തുടരും