☘️❤️ഭൈരവാഗ്നി❤️☘️6 തകർന്നുവീഴുന്ന കരിങ്കൽ നിലവറയ്ക്കുള്ളിലെ പൊടിപടലങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ആര്യൻ ജീവനുവേണ്ടി ഇഴയുകയായിരുന്നു. തലയ്ക്ക് മുകളിൽ നിന്ന് നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള കരിങ്കൽ പാളികൾ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ തറയിലേക്ക് പതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ വീഴ്ചയിലും നിലവറയുടെ തറ കുലുങ്ങി. മാധവൻ ഈശാൻ ബോധരഹിതനായി ചുവരരികിൽ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ അവിടുന്ന് മാറ്റാൻ ആര്യൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, അവന്റെ വലതുകാലിലെ നീലവിഷം ഇപ്പോൾ തുടകളും കടന്ന് വയറ്റിലേക്ക് പടർന്നുകയറിയതിനാൽ ഒരു വിരൽ പോലും അനക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം ശരീരം തളർന്നുപോയിരുന്നു. ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും അവൻ ബുദ്ധിമുട്ടി. ​ അവന് മുന്നിൽ ഇപ്പോൾ ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ—കയ്യിലിരിക്കുന്ന, ചുവപ്പായി ജ്വലിക്കുന്ന ആ താളിയോല സംരക്ഷിക്കുക, അത് നീലേശ്വരത്തെ ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിക്കുക. ​ നിലവറയുടെ ഒരു കോണിൽ, തകർന്ന കല്ലുകൾക്കിടയിലൂടെ രൂപപ്പെട്ട ഇടുങ്ങിയ ഒരു ഇരുണ്ട തുരങ്കം അവൻ കണ്ടു. അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് കാട്ടിലെ വന്യമായ തണുത്ത കാറ്റും ഈർപ്പമുള്ള മണ്ണും അടിച്ചുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് കാട്ടിലേക്ക് തുറക്കുന്ന ഏതോ രഹസ്യപാതയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ആര്യൻ, നെഞ്ചോട് ആ താളിയോല മുറുകെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ആ തുരങ്കത്തിലേക്ക് തന്റെ ശരീരം വലിച്ചിഴച്ചു കയറ്റി. ​ "ആര്യാ... നീ എങ്ങോട്ട് ഓടിയൊളിക്കാനാണ്? നിന്റെ ചോരയിൽ വിക്രം റാവുവിന്റെ ചതിയുണ്ട്... അത് കുടിച്ചുതീർക്കാതെ എനിക്ക് മടങ്ങാൻ കഴിയില്ല!" ​ പുറകിൽ നിന്ന് ഭദ്രയുടെ അട്ടഹാസം തുരങ്കത്തിന്റെ ചുവരുകളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു. അവൾ നിലവറയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവന് നേരെ നീങ്ങുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ചിലങ്കകളുടെ കിലുക്കം തുരങ്കത്തിനുള്ളിലെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് അങ്ങേയറ്റം അടുത്തു കേട്ടു. ​ തുരങ്കം വളരെ ഇടുങ്ങിയതായിരുന്നു. കരിങ്കല്ലുകളും കൂർത്ത വേരുകളും അവന്റെ കൈകളിലും നെഞ്ചിലും പോറി ചോരയൊലിപ്പിച്ചു. ലണ്ടനിലെ സുഖസൗകര്യങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു ഗവേഷകന് ഈ അവസ്ഥ നരകതുല്യമായിരുന്നു. എങ്കിലും മരണഭയവും തന്റെ മുത്തശ്ശൻ വരുത്തിവെച്ച ശാപത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടണമെന്ന വാശിയും അവന് അമാനുഷികമായ ഏതോ കരുത്ത് നൽകി. അവൻ പിന്നോട്ട് നോക്കാതെ മുന്നോട്ട് ഇഴഞ്ഞു. പതുക്കെ പതുക്കെ പുറകിലെ ചിലങ്കച്ചൊല്ലുകൾ നേർത്തുനേർത്തു വന്നു. ഭദ്രയുടെ ആഭിചാര ശക്തിക്ക് ആ പുരാതന തുരങ്കത്തിനുള്ളിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് പ്രവേശിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു, കാരണം ആ തുരങ്കത്തിന്റെ ചുവരുകളിൽ പച്ചനിറത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന ചില അപൂർവ്വ സസ്യങ്ങൾ പടർന്നുപന്തലിച്ചു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവ ഒരുപക്ഷേ ഭദ്രയുടെ കറുത്ത ഊർജ്ജത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന താന്ത്രിക മൂലികകളാകാം എന്ന് അവന്റെ ശാസ്ത്രബുദ്ധി ചിന്തിച്ചു. ​ ​ ഏതാണ്ട് അരമണിക്കൂറിലധികം നീണ്ട കഠിനമായ യാത്രയ്ക്കൊടുവിൽ തുരങ്കത്തിന്റെ മറുഭാഗം ഒരു വലിയ മലയിടുക്കിലേക്ക് തുറക്കപ്പെട്ടു. തുരങ്കത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വീണ ആര്യൻ കരിമണ്ണിലേക്ക് മലർന്നുകിടന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു. ​ മുകളിൽ ആകാശം കറുത്തിരുണ്ടു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അഗസ്ത്യമലയിലെ അർദ്ധരാത്രി അതിന്റെ പൂർണ്ണമായ വന്യതയോടെ അവന് മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. വലിയ കാട്ടുച്ചീവീടുകളുടെ കരച്ചിലും ദൂരെയെവിടെയോ കേൾക്കുന്ന കാട്ടുമൃഗങ്ങളുടെ ഓരിയിടലുകളും അന്തരീക്ഷത്തെ ഭീതിജനകമാക്കി. മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. കനത്ത മഴത്തുള്ളികൾ അവന്റെ പൊള്ളുന്ന ശരീരത്തിൽ പതിച്ചപ്പോൾ അവന് നേരിയ ഒരാശ്വാസം തോന്നി. ​ അവൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വലതുകാൽ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും നീലനിറമായി മാറുകയും മരവിച്ചുപോവുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഒരു വടി കുത്തിപ്പിടിക്കുന്നതുപോലെ അവൻ അടുത്തുകണ്ട ഒരു വലിയ മരക്കൊമ്പ് ഒടിച്ചെടുത്ത് അതിൽ ഊന്നി പതുക്കെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. ​ ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ അവന് വഴി പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. താൻ ഈശാൻ മഠത്തിൽ നിന്ന് എത്രയോ ദൂരേക്ക് എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഗൈഡ് രാമനോ മാധവൻ ഈശാനോ കൂടെയില്ല. ഈ ഘോരവനാന്തരം അവനെ വിഴുങ്ങാൻ നിൽക്കുകയാണ്. കൈയിലെ താളിയോലയിലേക്ക് അവൻ വീണ്ടും നോക്കി. വിചിത്രമെന്നു പറയട്ടെ, കാട്ടിലെ ഇരുട്ടുകൂടുന്തോറും ആ താളിയോലയിലെ ചുവന്ന അക്ഷരങ്ങളുടെ തിളക്കം കൂടിക്കൂടി വന്നു. അതിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ഒരു നേർത്ത ചുവന്ന വെളിച്ചം കാട്ടിലെ ഒരു പ്രത്യേക ദിശയിലേക്ക് നീളുന്നതായി അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ​ "ഇതൊരു കോമ്പസ് പോലെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്..." ആര്യൻ ആശ്ചര്യത്തോടെ മന്ത്രിച്ചു. ആ താളിയോല കാണിക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ നടന്നാൽ നീലേശ്വരത്തെ ആ പഴയ ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്താമെന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു. അവൻ ആ പ്രകാശത്തെ പിന്തുടർന്ന് കാടിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നടന്നു. ​മഴ കനത്തതോടെ കാട്ടിലെ പാതകൾ ചെളിനിറഞ്ഞതും വഴുക്കലുള്ളതുമായി മാറി. ഓരോ അടിയും അവന് മരണപ്പാച്ചിലായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന്, മുന്നിലെ വൻമരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വിചിത്രമായ ഒരു വെളിച്ചം അവൻ കണ്ടു. കാട്ടുതീ ആണോ എന്ന് അവൻ ഭയന്നു. എന്നാൽ അടുത്ത് ചെന്ന അവൻ കണ്ട കാഴ്ച അവിശ്വസനീയമായിരുന്നു. ​ ഒരു വലിയ തേക്ക് മരത്തിന് ചുറ്റും നൂറുകണക്കിന് കാട്ടുപൂക്കൾ നീലനിറത്തിൽ ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുന്നു! ആ പൂക്കളിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രത്യേക തരം സുഗന്ധം വായുവിൽ പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സുഗന്ധം ശ്വസിച്ചതും ആര്യന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയവും ശരീരത്തിലെ കഠിനമായ വേദനയും ഒരു പരിധിവരെ കുറയുന്നതായി അവന് തോന്നി. ഒരു ലബോറട്ടറി റിസർച്ചർ എന്ന നിലയിൽ അവന്റെ മനസ്സ് ഉണർന്നു—ഇത് സാധാരണ ഒരു സസ്യമല്ല, ശരീരത്തിലെ നാഡീവ്യൂഹങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കാനും വിഷത്തെ ചെറുക്കാനും കഴിയുന്ന ഏതോ അപൂർവ്വ ആൽക്കലോയിഡുകൾ അടങ്ങിയ 'മൃതസഞ്ജീവനി'യുടെ ഒരു വകഭേദമാണ്! ​തന്റെ മുത്തശ്ശൻ വിക്രം റാവു എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ കാടിന് വേണ്ടി ഭദ്രയെ ചതിച്ചതെന്ന് അവന് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായി. ഈ കാട് വെറുമൊരു വനമല്ല, പ്രകൃതി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന അത്ഭുത മരുന്നുകളുടെ ഒരു വലിയ ഖനിയാണ്. ശാസ്ത്രലോകത്തെ കീഴടക്കാൻ തക്കവണ്ണമുള്ള രഹസ്യങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്. ​പക്ഷേ, ആ ആസ്വാദനം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. പെട്ടെന്ന് ആ പൂക്കളുടെ നീലവെളിച്ചം അണയാൻ തുടങ്ങി. മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വീണ്ടും ആ കറുത്ത കോടമഞ്ഞ് അരിച്ചെത്താൻ ആരംഭിച്ചു. അന്തരീക്ഷത്തിലെ താപനില പൂജ്യത്തിലേക്ക് താഴുന്നതുപോലെ ആര്യന് തോന്നി. ​കിലുക്കാം... ചര... ചര... ​ അതേ ശബ്ദം! ഭദ്ര അവനെ വീണ്ടും കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മരങ്ങളുടെ മുകളിൽ നിന്ന് വലിയ വവ്വാലുകൾ കൂട്ടത്തോടെ ആകാശത്തേക്ക് പറന്നുയർന്നു. കാറ്റിൽ മരച്ചില്ലകൾ പരസ്പരം ഉരസി ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി. ​ "ആര്യാ... നീലേശ്വരം എന്റെ ഭൂമിയാണ്. അങ്ങോട്ടേക്കുള്ള ഓരോ പടിയും എന്റെ കാൽക്കീഴിലാണ്. നിനക്ക് അവിടേക്ക് എത്താൻ കഴിയില്ല!" ഭദ്രയുടെ ശബ്ദം കാടൊട്ടാകെ മുഴങ്ങി. ​ ആര്യൻ ഭയന്ന് മുന്നോട്ട് ഓടാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, അവന്റെ മരവിച്ച കാൽ ഒരു വലിയ മരത്തിന്റെ വേരിൽ തട്ടി അവൻ നിലത്തേക്ക് ശക്തമായി വീണു. കൈയിലെ താളിയോല ദൂരേക്ക് തെറിച്ചുപോയി. ​അവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ, മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ചോര തിളയ്ക്കുന്ന കണ്ണുകളുമായി ഭദ്ര പതുക്കെ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടു. അവളുടെ കാർക്കൂന്തൽ കാറ്റിൽ പാറിപ്പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വായുവിൽ ഉയർന്നു പൊങ്ങി അവന് നേരെ കൈകൾ നീട്ടി. അവളുടെ നഖങ്ങളിൽ നിന്ന് നീല പ്രകാശത്തിന്റെ വള്ളികൾ വീണ്ടും പുറപ്പെട്ടു. ​ആര്യൻ നിലത്തു കിടന്നുകൊണ്ട് തെറിച്ചുപോയ താളിയോലയ്ക്കായി കൈകൾ പരതി. അത് അവന്റെ കൈയെത്തുന്നതിലും ദൂരെയായിരുന്നു. ഭദ്രയുടെ ആഭിചാര ശക്തി അവനെ പൂർണ്ണമായി വരിഞ്ഞുമുറുക്കാൻ ഒരു സെക്കൻഡ് മാത്രം ബാക്കി നിൽക്കേ... ​ പെട്ടെന്ന് കാടിന്റെ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ ഗർജ്ജനം കേട്ടു! ഭദ്രയുടെ കറുത്ത മഞ്ഞിനെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട്, ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളുള്ള ഒരു കൂറ്റൻ കാട്ടുപുലി ഭദ്രയ്ക്ക് നേരെ ചാടിവീണു! തുടരും........❤️☘️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📖 കുട്ടി കഥകൾ