ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mXEkWr0?d=n&ui=v64j8rk&e1=c❤️മൊഞ്ചത്തി പെണ്ണിന്റെ സുൽത്താൻ ❤️ ഭാഗം: 38 കാദർ പറയാനുള്ളതെല്ലാം മനസ്സിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ ഒരുകൂട്ടി...അവൻ മേലങ്ങാടി ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി... ഈ വാർത്ത അറിയാത്തവരുടെ അടുത്തൊക്കെ എത്രയും പെട്ടന്ന് അറിയിക്കണം അങ്ങിനെപ്പോ..ഇല്ലിക്കകാര് ഞെളിഞ്ഞു നടക്കണ്ട... അത് മാത്രം ആയിരുന്നു അവന്റെ ഉള്ളിൽ.. രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് വാർത്ത കാട്ടുതീ പോലെ ആ പ്രദേശമാകെ പരന്നു അറിഞ്ഞവർ.. അറിഞ്ഞവർ ഓരോരുത്തരായി ഇന്ദ്രനെയും....ദേവനെയും സത്യമറിയാൻ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.. ഛെ.... നിങ്ങൾ വിളിച്ച് എന്തൊക്കെയാ... ഈ പറയുന്നത് അത്‌ രാഹുലിന്റെയും, അഖിലേന്റെയും പെണ്ണൊന്നുമല്ല ഇവിടുത്തെ അഞ്ചുമോളുടെ കൂട്ടുകാരിയാ.... എല്ലാവരോടും മറുപടി പറഞു മടുത്തു ഇനി എന്തോ..ചെയ്യും..ഏട്ടാ.. എനിക്കറിയില്ല.... എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന്...എനിക്ക് ആദ്യമേ..അറിയായിരുന്നു ഇത് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആവുയെന്ന്.... അവളെ തട്ടിക്കൊണ്ടു വന്ന് നമ്മൾ ഒളിവിൽ താമസിപ്പിക്കാണന്ന വാർത്തയും താമസിയാതെ പരക്കും.. ഇനിപരക്കാൻ എന്തുണ്ട്..? കാർ സ്പീഡിൽ കൊടുന്ന് ഷെഡിലേക്ക് കയറ്റി ദേഷ്യത്തോടെ അതിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഇന്ദ്രനും ദേവനും... അവർ വന്നതറിഞ്ഞു ഭാര്യമാർ ഓടി വന്നു വാതിൽ തുറന്നു.. രണ്ട് പേരും ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവരവരുടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു...അത് കണ്ട് ഉണ്ണിമായയും ദേവയാനിയും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി എന്തോ...സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന ഭാവത്തിൽ.... ചെല്ല് മായാ... നീ പോയി ചോദിക്ക്... ഇല്ല...ഇച്ചേച്ചി എനിക്ക് പേടിയാ.... ബിസ്നസ്സിൽ വല്ല തകർച്ചയും.... അറിയില്ല...മായെ. " എന്ത് തന്നെ ആയാലും ദേവേട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ വെയ്യ...ആ..ഉരുട്ടിയുള്ളനോട്ടം കാണുമ്പോഴേ... നെഞ്ച് പെടപെടാമിടിക്കാൻ തുടങ്ങും.. നമുക്ക് രണ്ട് പേർക്കും സമാധാനപരമായി കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കാം.. ഇന്നാണേൽ ആ കുട്ടിയും ഇവിടെയുണ്ട്... "എന്റെ കൃഷ്ണാ... " രണ്ട് പേരും പേടിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ..അവരവരുടെ റൂമിൽ എത്തി.. ഇന്ദ്രേട്ടാ..എന്ത് പറ്റി..? മുഖം ഒക്കെ വല്ലാണ്ട്... ഇനി എന്ത് പറ്റാൻ ഇല്ലിക്കകാരുടെ അന്തസ്സും പ്രൗഡിയും എല്ലാം നഷ്ട പെട്ടില്ലേ... ബിസിനസ് വല്ലതും... അത് ഒന്നും അല്ല... ഇവിടെ ഒരുത്തിയെ പാർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ... അതന്നെ പ്രശ്നം... ആര്...ആയിഷുവോ...?? ആ...അവളെന്നെ.... ഏത് നേരത്താണാവോ... ഇവിടെ പാർപ്പിക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് സമ്മതം മൂളാൻ തോന്നിയെ.... ഇന്ദ്രേട്ടാ...പതുക്കെ ആ.. കുട്ടി കേൾക്കും.... അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ മായയെ നോക്കി.... ഇങ്ങനെ ദഹിപ്പിക്കും വണ്ണം നോക്കാൻ...എന്തുണ്ടായി നീ... എന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് പോ...അല്ലങ്കിൽ മുഖമടക്കി ഒന്നും കിട്ടും... ഒന്നും മനസിലാവാതെ... മായ റൂമിന് വെളിയിലേക്കിറങ്ങി... വല്ലേച്ചി.... മായ...വിളിച്ച് കൊണ്ട് ദേവൂന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു... ദേവേട്ടൻ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു... വാ... ഇവിടെ നിന്ന് സംസാരിക്കേണ്ട... അടുക്കളയിലോട്ട് പോകാം വാ... പതുങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദേവൂ മായയുടെ..കൈപിടിച്ച് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ദേവൂ..അറിഞ്ഞ വിവരങ്ങളല്ലാം കാതിൽ പറയും പോലെപറഞ്ഞു. ഇനി എന്താ..ചെയ്യാ... ഇവിടെ ഇനി പോലീസ് കയറി ഇറങ്ങുമോ.....? നാട്ടുകാർ പരിഹസിച്ചു ചിരിക്കുമോ.....? നമ്മൾ എന്തേലും പറഞാൽ അവരത് വിശ്വസിക്കുമോ...? അങ്ങെനെ നൂറ് ചോദ്യങ്ങൾ ദേവൂനോട് ഒറ്റയടിക്ക് തൊടുത്തു വിട്ടു...മായ എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തൊട്ട് തുടങ്ങിയതാ ഉള്ളം കാൽമുതൽ മേലാകെ ഒരു വിറയൽ ഇന്ദ്രനെന്താ..പറയുന്നത്... അതിന് നേരാവണ്ണം സംസാരിച്ചിട്ടുവേണ്ട എന്തേലും... ചോദിക്കുമ്പോഴേക്കും കടിച്ചുതിന്നാൻ വരല്ലേ... ദേവേട്ടൻ പറയുന്നത് ഇന്ന് രാത്രിതന്നെ അവളെ ഇവിടെനിന്നും മാറ്റണമെന്നാ... അല്ലേൽ ആളുകളുടെ ഇടയിൽ തല ഉയർത്തി നടക്കാൻ പറ്റില്ലന്ന്. പത്രക്കാരും.. മീഡിയകളും നാളെമുറ്റത്ത് വന്ന് നിന്ന് തിക്കും, തിരക്കും കൂട്ടും അവർക്കൊരു ഇരയെ കിട്ടിയാൽ അവരത് ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കും മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിമാനം, വേദന ഒന്നും അവർക്കൊരു പ്രശ്നമേ അല്ലന്ന്.. ഇച്ചേച്ചി നമ്മളിനി എന്ത് ചെയ്യും ആ..കുട്ടിയോട് എന്ത് പറയും. ഉള്ളത് പറയണം പക്ഷെ...എവിടേക്ക് മാറ്റും. അതാ...അറിയാത്തെ.... നമുക്ക് അവളെ വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാം.. അവൾക്ക് കാര്യങ്ങളുടെ ഗൗരവം മനസിലാവാതിരിക്കില്ല മായയും, ദേവും ആയിഷുവിനെ വിളിച്ച് വിവരങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു... അഞ്ചുന്റെ അമ്മേ.... ഞാൻ കാരണം ഈ വീടിനും വീട്ടുകാർക്കും പേരുദോഷം വരാൻ പാടില്ല.. എവിടേക്ക് പോകാനും ഞാൻ റെഡിയാണ്.. പക്ഷെ... മോളെ എവിടേക്ക് പോകും...? പഴയ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ പറ്റുമോ...? ഇല്ല... എന്ത് തന്നെ സംഭവിച്ചാലും ഞാൻ അങ്ങോട്ടേക്കില്ല... പിന്നെവിടെ.. പോകും ആയിശു... നമ്മൾ അന്ന് പോയില്ലേ.. മണ്ണാർമല ഒരു അഗതിമന്ദിരത്തിലേക്ക് എന്നെ അവിടെ കൊണ്ടന്നാക്കിയാൽ മതി എന്റെനാട് അത്‌ തന്നെയാണല്ലോ... മായയും,ദേവും അവളെ ദയനീയമായി നോക്കി.. മോളെ..അങ്ങോട്ടേക്കോ.. വളരെ വിഷമത്തോടെ ദേവൂ ചോദിച്ചു... അതിനെന്താ..അമ്മേ... അവിടെ ഒരു പാട് പേരുണ്ടല്ലോ അവരിൽ ഒരാളായിനി ഞാനും. എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയും പോലെ എനിക്കവരെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യാല്ലോ.... അമ്മേ.... അമ്മേ... എന്താ...അഞ്ചു... എന്താ...ഞങ്ങളെ കൂട്ടാതെ ഒരു സ്വകാര്യം... എന്താ...രണ്ട് അമ്മമാരുടെ മുഖത്തും ഒരു ദുഃഖഭാവം അത്...മോളെ... ആളുകൾ പലതും പറയുന്നുയെന്ന് ആയിഷുവിനെ ഉടൻ ഇവിടെനിന്നും മറ്റൊരിടത്തേക്ക് മാറ്റണമെന്നാണ് ചെറിയച്ഛനും, അച്ഛനും പറയുന്നത്... ഹേയ്... ആയിഷുവിനെ ഇവിടെ നിന്നും എവിടേക്കും ഞാൻ വിടില്ല.. പറയുന്നവർ എന്തും പറഞ്ഞോട്ടെ...നമുക്ക് അറിയാല്ലോ..സത്യം.. ഇല്ല... അഞ്ചു... ഞാനിവിടെ നിന്നും എവിടേക്കെങ്കിലും പോയേപറ്റു.... മൂന്ന് മാസം സമാധാനത്തോടെയും , സന്തോഷത്തോടേയും ഇവിടെ കഴിഞ്ഞില്ലേ... അതിന്റെ കടപ്പാട് എങ്ങനെ വീട്ടണമെന്ന് പോലും എനിക്കറിയില്ല...എനിക്ക് ഒരുപാട് നല്ലൊർമ്മകൾ സമ്മാനിച്ച വീടാണ് ഒരിക്കലും നിങ്ങളാരെയും ഞാൻ മറക്കില്ല...ആയിഷുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു... മൂന്ന് മാസമേ.. ആയൊള്ളുവെങ്കിലും എനിക്ക് അതിനേക്കാളേറെ ആയത്..പോലേയാ തോന്നുന്നത്. തനിക്ക് തീരെ പരിജയം ഇല്ലാത്ത ആയിശുവിനോട് ത്താൻ 'എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ വിഷമിച്ചു...നസി... എന്നാലും അവരുടെ എല്ലാവരുടെയും മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് മനസ്സിലായി അവരുടെ എല്ലാവരുടെ യും മനം അവൾ കവർന്നിട്ടുണ്ട് കലർപ്പില്ലാത്ത അവളുടെ സ്നേഹത്തിലൂടെ... അതിന് തെളിവ് എന്നോണം.. ആ അമ്മമാരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ട്. ദേവൂ..ആയിഷുവിന്റെ അഭിപ്രായം ദേവനെ അറിയിച്ചു... എടൊ... അവളെ ഇവിടുന്ന് പറഞ്ഞയക്കുന്നതിൽ എനിക്കും വിഷമം ഉണ്ടഡോ.. പക്ഷെ... പറഞ്ഞയക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.... ഫോൺ വിളിച്ച്.. ഓരോരുത്തർ മറ്റേ..വർത്തമാനം പറഞ്ഞപ്പോൾ... എനിക്കെന്നെ തന്നെ...നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... ആ..കുട്ടി നമ്മളോട് ക്ഷെമിക്കുമായിക്കും അല്ലെടോ... അതെ...ദേവേട്ടാ.. സത്യങ്ങൾ അവൾക്കറിയാല്ലോ. ***---*** അവരുടെ ചർച്ചകൾകൊടുവിൽ ആയിഷുവിനെ..അവളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം മണ്ണാർ മലയിലേക്ക് കൊണ്ട് വിടാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആയിശു..വേഗം ചെന്ന് അഞ്ചുവിന്റെ അമ്മകൊടുത്ത ബാഗിൽഡ്രെസ്സുകൾ എടുത്ത് വെച്ചു.. അഞ്ചു... നീ...എന്താ.. ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ... എടി...എന്നെവിട്ട് പോകാൻ കഴിയുമോ..നിനക്ക്.. പോകാതെ പറ്റില്ലല്ലോ മോളെ.... പ്രശ്നങ്ങളെല്ലാം അവസാനിച്ചാൽ ഞാൻവരും നിങ്ങളെയൊക്കെ വീണ്ടും കാണാൻ എനിക്ക്....നിക്ക്.. നിങ്ങളൊക്കെ...അല്ലാതെ വേറെ ആരാ...ഉള്ളത്... ഡ്രെസ്സുകൾ എടുത്ത് വെക്കുന്നതിനിടയിൽ.. മിഴിനീർ മുത്തുകൾ അവളുടെ കാഴ്ച്ച മറക്കും വിധം അടർന്നു വീണുകൊണ്ടിരുന്നു... അഞ്ചുവിന് തലക്ക് അടിയേറ്റത് പോലെ മരവിച്ചു നിൽപ്പാണ്.. ആയിഷുവിനെ പിരിയാൻ ആർക്കും വെയ്യ... അവളാ...കുടുംബത്തിലെ അങ്കമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഉള്ളിൽ ഒരു പേമാരി പെയ്തൊഴിയുന്നുണ്ടെങ്കിലും പുറമേക്ക് കാണിക്കാതെ അവൾ അഞ്ചുവിനെ കെട്ടിപിടിച്ച് രണ്ട് കവിളിലും മുത്തികൊണ്ട് മായമ്മയോടും,നസിയോടും യാത്രപറഞ്ഞവൾ ഇറങ്ങി. അവരുടെ അച്ഛൻമാരുടെ കൂടെ...മണ്ണാർമലയിലുള്ള അഗതി മന്ദിരത്തിലേക്ക്.. പോലീസ് പിടിക്കുമോ.. എന്ന ഭയത്താൽ അവർ ദേവൂനെ ഒപ്പം കൂട്ടിയിരുന്നു. എന്റെ അല്ലാഹ്..." ഇവിടുത്തെ പൊറുതിയും കഴിഞ്ഞു... "ഇനി അവിടെ എത്ര ദിവസമാണാവോ...' എന്നെ പൊന്നുപോലെ സംരക്ഷിച്ച ഇവർക്ക് ഞാൻ കാരണം ഒരു വേദനയും ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല... അവിടെ ചെന്നിട്ട്...ഉമ്മയെ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തണം എന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ തെയ്യാറാണങ്കിൽ ജീവിതകാലം മുഴുവനും ആ ഉമ്മയുടെ കൂടെ.... കഴിയണം..ഇതുവരെ കിട്ടാത്ത സ്നേഹം ആവോളം നുകർന്ന്. അങ്ങെനെ ഓരോന്ന്...അവളുടെ മനസ്സിൽ മിന്നിമാഞ്ഞു.. രണ്ട് മൂന്ന് മണിക്കൂറിനുശേഷം അവർ അവിടെ എത്തി.. ദേവേട്ടൻ അവർ പുറപ്പെടുന്നതിന് മുൻപ് അവരോട് കാര്യങ്ങൾ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചിരുന്നു... അവിടെ ഉള്ള ഒരു ആയ അവളുടെ ബാഗ് വാങ്ങി.. രണ്ട് മൂന്ന് പേര് കിടക്കുന്ന മുറിയിൽ..ഒരു കട്ടിലിന്റെ അടിയിൽ കൊണ്ട് വെച്ചു.. ദാ....ആ... കാണുന്നതാ മോളുടെ കട്ടിൽ... അവൾ ബാഗ് തുറന്ന് ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്ത് വാഷിംഗ്‌ റൂമിൽ പോയി...മേലെകൂടെ വെള്ളം ഒഴിച്ച് വേഷം മാറി വന്നു...യാത്ര ക്ഷീണവും മനസ്സിന്റെ... വേദനയുമെല്ലാ കൂടി അവളെ മയക്കത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു... ***---*** നസീമേ.... എന്താ..ഇയ്യ് മേല്പോട്ടും നോക്കിയിരിക്കുന്നത് പോയി കിടക്കുന്നില്ലേ.... അഹ്... കിടക്കണം കുറച്ചു കഴിയട്ടെ.. കുറച്ചു കഴിയാൻ നിൽക്കണ്ട പോയി കിടക്ക്... എനിക്ക് കിടക്കണം നിങ്ങളെ പോലെ സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നത് വരെ കിടന്നുറങ്ങാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ലല്ലോ.. ഉമ്മ കിടന്നോ.... എന്നെ കാക്കുന്നത് എന്തിനാ... നിന്നെ കാത്ത് നിന്നതല്ല.. എനിക്ക് വാതിൽ അടക്കണം ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യണം. അതൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്‌തോളാ..ഉമ്മാ.. പിന്നെ...നീ ചെയ്യും... ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും ഫോണിൽ തൊണ്ടിയിരിക്കുന്ന നീ...വാതിലടക്കാനോ... നിന്റെ കണ്ണും,മനസ്സും അതിലല്ലേ..എപ്പോഴും. നിന്നെ എനിക്ക് വിശ്വാസം പോരാ... വല്ല കള്ളന്മാരും കേറികൂടിയാൽ... മതി... എന്നെ അങ്ങെനെ കൊച്ചാക്കണ്ട....ഫോൺ എടുത്ത് കീശയിലിട്ട് അവൻ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.. കണ്ടോ..ഇത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ഡോർ അടക്കാതെ പോയത്... ഇരുപത്തി നാല് മണിക്കൂറും സ്വപ്ന ലോകത്താണ്.. പിന്നെങ്ങനെ. കണ്ടോ....ഇതന്നെ അടക്കാത്തെ...ഉമ്മാക്ക് ഒന്നിലും കുറ്റം തികയലില്ല.. സ്വപ്ന ലോകത്താണ് പോലും...സ്വപ്നം കണ്ട് നടന്നിരുന്നവൾ ഏതോനാട്ടിലേക്ക് മാഞ്ഞുപോയി ഇനി സ്വപ്നം കാണാൻ ആരേലും കണ്ടത്തിയിട്ട് വേണം.. അവൻ റൂമിലേക്ക്കടന്നു വാതിൽ അടച്ചു... ഫോൺ മേശയിലേക്ക് വെച്ച്... ബെഡിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.. എന്തായാലും നാളെ മണ്ണാർമലയിലേക്ക് ഒന്ന് പോവണം... പാവം ആ ഉമ്മയെ കാണണം.. കാര്യങ്ങൾ തുറന്നുപറയണം അവർക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയില്ല..എന്നാലും സാരല്ല ഞാൻ അവരെ പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചുയെന്ന് അവർക്ക് തോന്നാൻ പാടില്ല.... പോകുമ്പോൾ അമീറിനെ കൂട്ടിയാലോ.. ഒരുധൈര്യത്തിന് അവനെയും കൂട്ടാ.. അതാനല്ലത്..കാര്യങ്ങൾ തുറന്നു പറയുമ്പോ ഒരുസാക്ഷി നല്ലതാ.. മണ്ണാർമലയിലേക്ക് പോകാനും, അവിടെ ചെന്ന് അവൾ മിസ്സിംഗ്‌ ആണെന്ന്..ആ..ഉമ്മയെ അറിയിക്കാനും നാസിം മനസ്സുകൊണ്ട് തീരുമാനിച്ചു. എല്ലാം കേട്ട് കഴിയുമ്പോൾ താങ്ങാനുള്ള ശക്തി ആ.. ഉമ്മാക്ക് നൽകണേയെന്ന പ്രാർഥനയോടെ അവൻ കിടന്നു.. (തുടരും...) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ