☠︎𝕧𝓲𝓫𝓲𝓷_𝓹_𝓶𝓮𝓷𝓸𝓷☠︎︎
#🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ
കൈമഠത്തിൽ സജിതൻ തമ്പി - Chapter 2
(Sequel of കൈമഠത്തിൽ സജിതൻ തമ്പി 2025, കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം)
…………………………………………
വർഷം 2026
വേണുവും സുഹൃത്തുക്കളും കൈമഠത്തിൽ റിസോർട്ടിൽ അപ്രത്യക്ഷമായിട്ട് കൃത്യം ഒരു വർഷം തികയുന്നു. 11 പേർ ഒരുമിച്ച് ഒരു രാത്രിയിൽ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് തന്നെ തുടച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടതുപോലെ അപ്രത്യക്ഷമായിട്ടും, പോലീസിനും ക്രൈംബ്രാഞ്ചിനും ആകെ ലഭിച്ചത് നദിക്കരയിൽ നിന്ന് ചോരയിൽ മുങ്ങിയ ഒരു മൊബൈൽ ഫോണും വേണുവിന്റെ തകർന്ന ജീപ്പും മാത്രമാണ്. ഒടുവിൽ, വന്യമൃഗങ്ങളുടെ ആക്രമണമെന്നോ കൂട്ട ആത്മഹത്യയെന്നോ എഴുതിത്തള്ളി നിയമം ആ ഫയൽ പൂഴ്ത്തി. നിലമ്പൂർ കാടുകൾക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകുന്ന തേജോവതി നദി ആ രഹസ്യങ്ങളെല്ലാം വിഴുങ്ങി, ഒന്നും അറിയാത്തതുപോലെ ശാന്തമായി ഒഴുകി.
പക്ഷേ, റിസോർട്ടിന്റെ ശാപം അവിടെ അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല. അത് പുതിയ ചോരയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
……….
കടുപ്പമേറിയ ഒരു കർക്കടക മാസം.അന്വേഷണാത്മക പത്രപ്രവർത്തകനായ ആനന്ദ്, അവന്റെ വിശ്വസ്തനായ ക്യാമറാമാൻ ജിതിൻ, ഒപ്പം പ്രാദേശിക ചരിത്രകാരനും കൈമഠം കുടുംബത്തിന്റെ പഴയ കാര്യസ്ഥന്റെ മകനുമായ മാധവൻ മാസ്റ്റർ എന്നിവരടങ്ങുന്ന മൂന്നംഗ സംഘം ഒരു പഴയ മഹീന്ദ്ര ജീപ്പിൽ നിലമ്പൂർ കാടുകളിലേക്ക് തിരിച്ചു.
വേണുവിനും കൂട്ടർക്കും എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന സത്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവരിക, അതായിരുന്നു ആനന്ദിന്റെ ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ മാധവൻ മാസ്റ്ററുടെ ലക്ഷ്യം മറ്റൊന്നായിരുന്നു.തന്റെ അച്ഛൻ മരിക്കും മുൻപ് കൈമാറിയ ചില ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രഹസ്യങ്ങളുടെ ചുരുളഴിക്കുക.
"ആനന്ദ്, നമ്മൾ ഈ ചെയ്യുന്നത് ബുദ്ധിമോശമാണ്. പ്രകൃതി പോലും നമ്മളോട് തിരിച്ചുപോകാൻ പറയുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നില്ലേ?" ജീപ്പ് ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ജിതിൻ ചോദിച്ചു.
ആകാശം കറുത്തിരുണ്ട് പെയ്തു തോരാത്ത മട്ടിലായിരുന്നു. കാടിന്റെ ഇരുണ്ട വശങ്ങളിലേക്ക് പോകുംതോറും തണുപ്പ് അസ്ഥികളിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി.
"ഭയപ്പെട്ടിട്ട് കാര്യമില്ല ജിതിൻ," ആനന്ദ് തന്റെ ഡിജിറ്റൽ വോയ്സ് റെക്കോർഡർ പരിശോധിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "11 പേരാണ് കഴിഞ്ഞവർഷം ഇവിടെ വന്ന് കാണാതായത്. അവരെയെല്ലാം ആരെങ്കിലും തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയതാണെങ്കിൽ അതിന് തെളിവ് വേണം. ഇനി അതല്ല, നാട്ടുകാർ പറയുന്നതുപോലെ ആ റിസോർട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും..."
"എന്തെങ്കിലും അല്ല ആനന്ദ്, അവിടെ സജിതൻ തമ്പിയുണ്ട്!" പിൻസീറ്റിലിരുന്ന മാധവൻ മാസ്റ്റർ ഇടയ്ക്കുവെച്ച് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. "നിങ്ങൾ നഗരത്തിലുള്ളവർക്ക് ഇതൊക്കെ വെറും അന്ധവിശ്വാസമായിരിക്കും. പക്ഷേ ഒന്നുറപ്പിച്ചു പറയാം, 1995-ൽ സജിതൻ തമ്പി എന്ന ആ പന്ത്രണ്ടുകാരനെ പുഴയിലെറിഞ്ഞത് റിസോർട്ടിലെ വെറും നാല് ജീവനക്കാർ മാത്രമല്ല. അതിന് പിന്നിൽ വലിയൊരു ഗൂഢാലോചന ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ജീവനക്കാർക്ക് പണം നൽകി ചെയ്യിപ്പിച്ചതാണ്. അതിന്റെ രേഖകൾ ആ റിസോർട്ടിന്റെ രഹസ്യ അറയിലുണ്ട്.ആ റിസോർട്ടിൽ പോകുന്നവർ തിരിച്ചു വന്ന ചരിത്രം ഇല്ല."
"ആരാണ് മാസ്റ്റർ ആ കൊലപാതകത്തിന് പിന്നിൽ?" ആനന്ദ് ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.മാസ്റ്റർ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹം ഭയത്തോടെ കാട്ടിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. ജീപ്പ് കൈമഠത്തിന്റെ തുരുമ്പിച്ച ഇരട്ട ഗേറ്റുകൾ കടന്ന് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
…….
റിസോർട്ടിന്റെ മുറ്റത്ത് ജീപ്പ് നിർത്തുമ്പോഴേക്കും കാറ്റ് കൊടുങ്കാറ്റായി മാറിയിരുന്നു. തേക്ക് മരങ്ങളുടെ ഇലകൾ പരസ്പരം ഉരസുന്ന ശബ്ദം അന്തരീക്ഷത്തിൽ ആരോ മന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. വർഷങ്ങളായി ആരും വരാത്തതുകൊണ്ട് കെട്ടിടം കാടുകയറി മൂടിയിരുന്നു.
അവർ പ്രധാന ഹാളിന്റെ ദ്രവിച്ച വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തുകയറി. ഉള്ളിൽ ഭയങ്കരമായ ഒരു മണമായിരുന്നു—ചിലന്തിവലകളുടെയും ഈർപ്പത്തിന്റെയും മണത്തിനൊപ്പം, കരിഞ്ഞ മാംസത്തിന്റെയോ പഴകിയ ചോരയുടെയോ നേർത്തൊരു ഗന്ധം.
ജിതിൻ തന്റെ ഹൈ-ഡെഫനിഷൻ ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്ത് ലൈറ്റുകൾ തെളിച്ചു. ചുവരുകളിൽ കഴിഞ്ഞവർഷത്തെ പോരാട്ടത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ വ്യക്തമായിരുന്നു. ഉണങ്ങി കറുത്തുപോയ ചോരപ്പാടുകൾ ചുവരുകളിൽ ഭൂപടങ്ങൾ തീർത്തിരുന്നു.
ആനന്ദ് ടോർച്ച് വെളിച്ചത്തിൽ തറയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ ചില വിചിത്രമായ അടയാളങ്ങൾ കണ്ടു. ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ നനഞ്ഞ കാൽപ്പാടുകൾ! അത് ഹാളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി മുകളിലത്തെ നിലയിലേക്ക് പോകുന്ന പടവുകളിലേക്ക് നീളുന്നു.
"ഇത് എങ്ങനെ സാധ്യമാകും?" ആനന്ദ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
"മഴ പെയ്യുന്നത് ഇപ്പോഴാണ്. ഈ കാൽപ്പാടുകൾക്ക് പുതിയ ഈർപ്പമുണ്ട്!"
പെട്ടെന്ന്, ഹാളിലിരുന്ന ഒരു പഴയ ഗ്രാമഫോൺ തനിയെ തിരിയാൻ തുടങ്ങി. അതിൽ നിന്ന് വോക്കൽസ് ഇല്ലാത്ത, ഒരു പഴയ കഥകളി പദം ദീനമായി പാടുന്ന ശബ്ദം ഉയർന്നു കേട്ടു.
"കർണ്ണാ... ഭാവം മാറുക നീ..."
"മാസ്റ്റർ... ഇതെന്താണ്?" ജിതിൻ ഭയന്ന് വിറച്ചു.
മാധവൻ മാസ്റ്റർ തറയിലേക്ക് വീണു മുട്ടുകുത്തി.
"അവൻ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു... സജിതന്റെ ആത്മാവ് സംഗീതത്തെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അവൻ മരിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് റിസോർട്ടിൽ നടന്നിരുന്ന കഥകളി മേളത്തിന്റെ ശബ്ദം കാതിലുണ്ടായിരുന്നു.!"
പെട്ടെന്ന് മുകളിലത്തെ നിലയിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ ശബ്ദം കേട്ടു. കനത്ത ഇരുമ്പ് ചങ്ങലകൾ തറയിലൂടെ വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം!
…….
"ഞാൻ പോയി നോക്കാം," ആനന്ദ് തന്റെ ധൈര്യം കൈവിടാതെ പറഞ്ഞു. "ജിതിൻ, ക്യാമറയുമായി എന്റെ കൂടെ വാ."
അവർ മുകളിലെ നിലയിലേക്ക് നടന്നു. പടവുകൾ ഓരോന്ന് ചവിട്ടുമ്പോഴും മരം ദ്രവിക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടൊപ്പം താഴെ നിന്ന് മാധവൻ മാസ്റ്ററുടെ പ്രാർത്ഥനയും കേൾക്കാമായിരുന്നു. മുകളിലെ ഇടനാഴിയിൽ കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞ് നിറഞ്ഞിരുന്നു. കെട്ടിടത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ എങ്ങനെ ഇത്രയും കട്ടിപ്പുക പോലുള്ള മഞ്ഞ് വരുമെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
ഇടനാഴിയുടെ അറ്റത്തുള്ള മുറിയുടെ വാതിൽ പകുതി തുറന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ജിതിൻ ക്യാമറ ആ ഭാഗത്തേക്ക് തിരിച്ചു.
പെട്ടെന്ന്, ക്യാമറയുടെ ഡിസ്പ്ലേയിൽ ലാഗ് വരാൻ തുടങ്ങി. സ്ക്രീൻ ചുവന്ന നിറമായി മാറി. മുറിക്കുള്ളിൽ ആരോ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പെൺകുട്ടി! അവൾ തിരിഞ്ഞിരുന്ന് മുടി ചീകുകയായിരുന്നു.
"ആരാണ് അവിടെ?" ആനന്ദ് ഉറക്കെ ചോദിച്ചു.
ആ രൂപം പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു. അത് കഴിഞ്ഞ വർഷം കാണാതായ സന്ധ്യയായിരുന്നു! പക്ഷേ അവളുടെ മുഖത്തിന്റെ പകുതി ഭാഗം പൂർണ്ണമായും അഴുകി എല്ലുകൾ പുറത്തു കാണാമായിരുന്നു. അവൾ ആനന്ദിനെ നോക്കി ഭ്രാന്തമായി ചിരിച്ചു.
"ഓടിക്കോ ആനന്ദ്!!" ജിതിൻ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ക്യാമറയും ഉപേക്ഷിച്ച് താഴേക്ക് ഓടി.
പക്ഷേ താഴെയെത്തിയ ജിതിൻ കണ്ടത് അതിലും ഭീകരമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു. ഹാളിലിരുന്ന മാധവൻ മാസ്റ്ററെ കാണാനില്ല! പകരം അവിടെ ചോരയിൽ കുളിച്ച രണ്ട് കൈകൾ മാത്രം വെട്ടിമാറ്റിയ നിലയിൽ കിടക്കുന്നു. മാസ്റ്ററുടെ ജീപ്പ് പുറത്ത് തനിയെ സ്റ്റാർട്ടായി ആക്സിലറേറ്റർ അമരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
ജിതിൻ പുറത്തേക്ക് ഓടി. ജീപ്പിന്റെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ മാധവൻ മാസ്റ്ററുടെ ശരീരം ഇരിപ്പുണ്ട്, പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന് തലയില്ലായിരുന്നു! ആ തല ജീപ്പിന്റെ ബോണറ്റിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു, കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും തുറന്നിരുന്നു!
…….
അപ്പോഴേക്കും ആനന്ദും താഴേക്ക് ഓടിയെത്തി. പുറത്ത് അന്തരീക്ഷം പൂർണ്ണമായും മാറിമറിഞ്ഞിരുന്നു. തേജോവതി നദി കറുത്ത നിറത്തിൽ തിളച്ചു മറിയുകയായിരുന്നു. നദിയിൽ നിന്ന് ഒന്നല്ല, ഒരുകൂട്ടം രൂപങ്ങൾ പതുക്കെ കരയിലേക്ക് നടന്നു കയറാൻ തുടങ്ങി.
വേണു, റെക്സി, മനു, വിഷ്ണു, ലക്ഷ്മി, ആദർശൻ... തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞവർഷം കൊല്ലപ്പെട്ട എല്ലാവരുടെയും ശവ ശരീരങ്ങൾ! അവരുടെ ചർമ്മം നദിയിലെ വെള്ളത്തിൽ കിടന്ന് വെളുത്തുപോയിരുന്നു, കണ്ണുകൾക്ക് പകരം വെറും ചുവന്ന വെളിച്ചം മാത്രം. അവരെല്ലാം കൈകളിൽ കോടാലിയും തുരുമ്പിച്ച കത്തികളുമായി ആനന്ദിനെയും ജിതിനെയും വളഞ്ഞു.
അവർക്ക് നടുവിലൂടെ, ജലപ്പരപ്പിനെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് ആ രൂപം ഉയർന്നു വന്നു—കഥകളി മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞ സജിതൻ തമ്പി! അവന്റെ വലതുകയ്യിൽ ഭീമാകാരമായ ഒരു അരിവാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ നിന്ന് പുതിയ ചോര ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"മാസ്റ്റർ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ് ആനന്ദ്..." ജിതിൻ കരഞ്ഞുപോയി.
"സജിതൻ തമ്പി ഇവരെ വെറുതെ കൊന്നതല്ല. ഇവരുടെയെല്ലാം ആത്മാക്കളെ അവൻ തന്റെ അടിമകളാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഈ റിസോർട്ടിൽ വരുന്നവരെയെല്ലാം അവൻ തന്റെ ശവ സൈന്യത്തിലേക്ക് കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയാണ്!"
സജിതൻ തമ്പി തന്റെ അരിവാൾ വായുവിൽ വീശി. ഒരു ഭീകരമായ ആജ്ഞയെന്നോണം, വേണുവിന്റെയും മനുവിന്റെയും പ്രേതങ്ങൾ ജിതിനു നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. ജിതിൻ പ്രതിരോധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വികൃതമായ ആ ശവങ്ങളുടെ ശക്തിക്ക് മുന്നിൽ അവൻ തകർന്നുപോയി. വേണുവിന്റെ കൈകൾ ജിതിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. ജിതിന്റെ അവസാനത്തെ നിലവിളി കാറ്റിൽ ലയിച്ചു.
ഇപ്പോൾ ആനന്ദ് മാത്രമായി ഒറ്റയ്ക്ക്. ചുറ്റും ശവങ്ങളുടെ കൂട്ടം. മുന്നിൽ മരണത്തിന്റെ ദേവനെപ്പോലെ സജിതൻ തമ്പി.
പക്ഷേ, ആനന്ദ് ഭയത്താൽ തളർന്നില്ല. അവൻ പതുക്കെ പിന്നോട്ട് മാറി റിസോർട്ടിന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. പുറത്ത് ശവങ്ങൾ വാതിലിൽ മുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം. ആനന്ദിന് അറിയാമായിരുന്നു, തനിക്ക് ഇനി രക്ഷയില്ലെന്ന്. പക്ഷേ, ഈ നിഗൂഢതയുടെ മറുപടി കണ്ടെത്തണം.
അവൻ ടോർച്ച് വെളിച്ചത്തിൽ ഓഫീസിലെ പഴയ മേശ വലിപ്പുകൾ വലിച്ച് പുറത്തേക്കിട്ടു. മാധവൻ മാസ്റ്റർ പറഞ്ഞ രഹസ്യ അറ അവൻ കണ്ടെത്തി. അതിൽ പൊടിപിടിച്ച ഒരു പഴയ ഡയറി ഉണ്ടായിരുന്നു. 1995-ലെ ഡയറി!
ആനന്ദ് അതിന്റെ താളുകൾ വേഗത്തിൽ മറിച്ചു. അതിൽ എഴുതിയിരുന്ന സത്യം കണ്ട് അവൻ ഞെട്ടിപ്പോയി.
"സജിതനെ കൊന്നത് റിസോർട്ട് പിടിച്ചെടുക്കാൻ മാത്രമല്ല. സജിതന്റെ അച്ഛൻ ഈ കാടിനുള്ളിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ കോടിക്കണക്കിന് രൂപ വിലമതിക്കുന്ന നിധിശേഖരം എവിടെയാണെന്ന് സജിതന് മാത്രമേ അറിയാമായിരുന്നുള്ളൂ. ആ രഹസ്യം അവൻ ആരോടും പറയാതിരുന്നപ്പോഴാണ് ജീവനക്കാർ അവനെ പുഴയിലെറിഞ്ഞത്. ആ ഗൂഢാലോചനയ്ക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയത് മറ്റാരുമല്ല... ഈ നാട്ടിലെ വലിയൊരു പ്രമാണി കൂടിയായ കാര്യസ്ഥൻ ശങ്കരൻ തമ്പിയാണ്!"
ശങ്കരൻ തമ്പി! അത് മാധവൻ മാസ്റ്ററുടെ അച്ഛനായിരുന്നു!
അപ്പോഴാണ് ആനന്ദിന് കാര്യം മനസ്സിലായത്. മാധവൻ മാസ്റ്റർ ഇവിടെ വന്നത് സത്യം അന്വേഷിക്കാനല്ല, മറിച്ച് തന്റെ അച്ഛൻ തിരഞ്ഞുനടന്ന ആ നിധി എവിടെയാണെന്ന് കണ്ടെത്താനാണ്. സജിതൻ തമ്പി തന്റെ യഥാർത്ഥ ശത്രുവിന്റെ ചോര തന്നെയാണ് ആദ്യം കുടിച്ചത്!
പെട്ടെന്ന് ഓഫീസിന്റെ വാതിൽ തകർക്കപ്പെട്ടു. സജിതൻ തമ്പി അകത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവന്റെ മുഖംമൂടിയുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് കനത്ത ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു.
"നീ സത്യം അറിഞ്ഞു അല്ലേ ?" സജിതന്റെ ശബ്ദം ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടേതും ഒരു വൃദ്ധന്റേതും ഒരേസമയം കലർന്നതുപോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.
"പക്ഷേ ഈ സത്യം വിളിച്ചുപറയാൻ നീ ജീവനോടെ ഉണ്ടാകില്ല. ഈ റിസോർട്ടിന്റെ മണ്ണിൽ ചവിട്ടുന്ന എല്ലാവരും എന്റെ അമ്മയുടെ ശാപത്തിന് ഇരകളാണ്!"
ആനന്ദ് തന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ഡിജിറ്റൽ വോയ്സ് റെക്കോർഡർ ഓൺ ചെയ്ത് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. എന്നിട്ട് തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ടോർച്ച് എടുത്ത് സജിതന്റെ മുഖത്തേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു. ടോർച്ചിന്റെ ശക്തമായ വെളിച്ചത്തിൽ സജിതൻ ഒരു നിമിഷം പിന്നോട്ട് മാറി. ആനന്ദ് തകർന്ന ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ചാടി തേജോവതി നദിക്കരയിലേക്ക് ഓടി.
പക്ഷേ, ചെളി നിറഞ്ഞ നദിക്കരയിൽ അവൻ കാലുതെറ്റി വീണു. അപ്പോഴേക്കും സജിതൻ തമ്പി അവന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
മുഖംമൂടി പതുക്കെ അഴിഞ്ഞു വീണപ്പോൾ ആനന്ദ് കണ്ടത് മനുഷ്യസാധ്യമായ ഒന്നല്ലായിരുന്നു.അത് വെള്ളത്തിൽ കിടന്ന് വീർത്ത, കണ്ണുകൾക്ക് പകരം രണ്ട് കറുത്ത ശൂന്യതയുള്ള, ചുണ്ടുകൾ തുന്നിക്കെട്ടിയ നിലയിലുള്ള ഒരു ഭീകര രൂപമായിരുന്നു!
"ഇനി നിന്റെ ഊഴമാണ്..." സജിതൻ അരിവാൾ ഉയർത്തി ആനന്ദിന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞു വെട്ടി. ചോര തെറിച്ച് തേജോവതി നദിയിലെ വെള്ളത്തിൽ കലർന്നു. ആനന്ദിന്റെ ശരീരം നദിയിലേക്ക് താഴ്ന്നുപോയി.
…….
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മഴ മാറി മഞ്ഞ് പെയ്തു.
ഒരു പുതിയ ക്രൈംബ്രാഞ്ച് സംഘം റിസോർട്ട് പരിസരത്ത് തിരച്ചിൽ നടത്തി. അവർക്ക് ആനന്ദിന്റെ ജീപ്പും, മാധവൻ മാസ്റ്ററുടെ വെട്ടിമാറ്റിയ കൈകളും, ഓഫീസിൽ നിന്ന് ആനന്ദിന്റെ വോയ്സ് റെക്കോർഡറും ലഭിച്ചു.
ക്രൈംബ്രാഞ്ച് ഓഫീസർ ഹെഡ്ഫോൺ വെച്ച് ആ റെക്കോർഡിംഗ് കേട്ടു. ആനന്ദിന്റെ നിലവിളിക്കും കാറ്റിന്റെ ശബ്ദത്തിനും ശേഷം അതിൽ കേട്ടത് ഒരു കൂട്ടം ആളുകൾ ഒരുമിച്ച് പാടുന്ന കഥകളി പദമായിരുന്നു. അതിനുശേഷം വ്യക്തമായ ഒരു കുട്ടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു:
"കൈമഠത്തിൽ ഇനിയും ആളുകൾ വരും... എന്റെ നിധി തേടി വരുന്നവർക്ക് ഞാൻ കാത്തുവെച്ചിരിക്കുന്നത് മരണമാണ്..."
……..
പെട്ടെന്ന് ഓഫീസറുടെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു സന്ദേശം വന്നു. കൈമഠം റിസോർട്ട് ലേലത്തിൽ പിടിക്കാൻ പുതിയൊരു ആഗോള കമ്പനി അനുമതി തേടിയിരിക്കുന്നു!
ഓഫീസർ ഭയത്തോടെ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അകലെ, ശാന്തമായി ഒഴുകുന്ന തേജോവതി നദിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ, ഒരു കഥകളി മുഖംമൂടി പതുക്കെ പൊങ്ങി വന്ന് വീണ്ടും താഴ്ന്നുപോകുന്നത് അയാൾ കണ്ടില്ല.
…….
End
![തുടർകഥ - விவ வஸகைஸம் வஒயிகஷஸி 0د(00,8ے0چ 66 ೨1e@) ಣ1೧ 1@೦ ೧೧9 ೧೨೧೨೦m . om@ಹಿಂ @೨೧೧ ೨ . তoQloo তো9 630) ೧೨೨೧1@ ೧@1 0೨ (@o ೧9@132/ನ@0) . 330looelp० வகே, மவம் விகி 303 2Oyவsி ஜகவி (19 ஸவழெ கூிopmp . @@ nmgnIs? n09(lo@) @r@చ@%mా? DOJolSlळl@ठ o0)0oz@lopmmp?" @9 (001@)30... விவp வமிகம் (( 06ئ@,6$ 0600٢' Part 4 @@] ಹಐ@]@: 0 0 விவ வஸகைஸம் வஒயிகஷஸி 0د(00,8ے0چ 66 ೨1e@) ಣ1೧ 1@೦ ೧೧9 ೧೨೧೨೦m . om@ಹಿಂ @೨೧೧ ೨ . তoQloo তো9 630) ೧೨೨೧1@ ೧@1 0೨ (@o ೧9@132/ನ@0) . 330looelp० வகே, மவம் விகி 303 2Oyவsி ஜகவி (19 ஸவழெ கூிopmp . @@ nmgnIs? n09(lo@) @r@చ@%mా? DOJolSlळl@ठ o0)0oz@lopmmp?" @9 (001@)30... விவp வமிகம் (( 06ئ@,6$ 0600٢' Part 4 @@] ಹಐ@]@: 0 0 - ShareChat](https://cdn4.sharechat.com/bd5223f_s1w/compressed_gm_40_img_607610_1389735f_1784365600641_sc.jpg?tenant=sc&referrer=pwa-sharechat-v2&f=641_sc.jpg)
