ഋതുഭേദങ്ങൾ ഭാഗം 6 വിശ്വന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു. തന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്ത് ഇത്രയും കാലം എന്താണ് മറച്ചുപിടിച്ചതെന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ശങ്കർ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ചുറ്റുമുള്ള ലോകം നിശ്ചലമായതുപോലെ വിശ്വന് തോന്നി… "വിശ്വ... പല്ലവി എന്റെ സ്വന്തം മകളല്ല. ഇരുപത്തിനാല് വർഷം മുൻപ് ഒരു മഴയുള്ള രാത്രിയിൽ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ എനിക്ക് കിട്ടിയ കുഞ്ഞാണവൾ."... വിശ്വൻ സ്തംഭിച്ചുപോയി. അദ്ദേഹം ശങ്കറെ അവിശ്വാസത്തോടെ നോക്കി… "എന്നിട്ട്... എന്നിട്ട് നീ ഇത്രയും കാലം ഇത് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ശങ്കർ" "പേടിച്ചിട്ടാണ് വിശ്വ… രമയ്ക്കും എനിക്കും കുട്ടികളില്ലാത്ത ദുഃഖത്തിനിടയിലാണ് ദൈവം അവളെ ഞങ്ങൾക്ക് തന്നത്. അവളെ ഞങ്ങൾ ജീവന തുല്യം സ്നേഹിച്ചു. അവൾ പോലും ഈ സത്യം അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. സത്യം അവൾ അറിഞ്ഞാൽ തകർന്നുപോകും."... "പക്ഷേ ഒരു കുടുംബത്തിലേക്ക് മരുമകളായി വരുമ്പോൾ അവളുടെ വേരുകൾ എവിടെയാണെന്ന് അറിയാൻ എനിക്ക് അവകാശമില്ലേ.. നാളെ മറ്റാരെങ്കിലും ഇത് പൊക്കിപ്പിടിച്ചു വന്നാൽ എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ മാനം എന്താകും".. വിശ്വൻ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു…. ശങ്കർ വിശ്വന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു കരഞ്ഞു. "വിശ്വ.. നീ ഇത് ആരോടും പറയരുത്. പ്രത്യേകിച്ച് ദേവനോട്. ഈ വിവാഹം മുടക്കരുത്, അപേക്ഷയാണ്.".... വിശ്വൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവിടെ നിന്നും നടന്നുനീങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് വീശുകയായിരുന്നു... വീട്ടിലെത്തിയ വിശ്വൻ ആരോടും സംസാരിച്ചില്ല. സാവിത്രി പലവട്ടം ചോദിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം ഒഴിഞ്ഞുമാറി. പല്ലവിയോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു മാറ്റം വന്നു. അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് പല്ലവി വീട്ടിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ വിശ്വൻ അവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി… "അങ്കിൾ... ദാ ഈ പായസം കുടിച്ചു നോക്കൂ. ഞാൻ ഉണ്ടാക്കിയതാണ്.".. "എനിക്ക് വേണ്ട. പല്ലവി ... നിന്റെ അച്ഛൻ നിനക്ക് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു തരാറുണ്ടോ.. നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തെപ്പറ്റി".. "ഉണ്ട് അങ്കിൾ. എന്താ പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ".. പല്ലവി അയാളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ഒന്നുമില്ല. ചില കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെ ആയിരിക്കില്ല എന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ചതാണ്."... വിശ്വന്റെ വാക്കുകൾ പല്ലവിയെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. അവൾ നേരെ ദേവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി…. "ദേവേട്ടാ... അങ്കിളിന് എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്. എന്നോട് വളരെ മോശമായാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. എനിക്ക് എന്തോ പേടി തോന്നുന്നു."... "നീ സാരമാക്കണ്ട നന്ദൂ. അച്ഛൻ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചു വിഷമിക്കുന്നതാകും. ഞാൻ സംസാരിക്കാം.".. ദേവൻ അച്ഛന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. വിശ്വൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു… "അച്ഛാ... എന്തിനാ പല്ലവിയെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നത്.. അവൾ എന്ത് തെറ്റാണ് ചെയ്തത്"... വിശ്വൻ ദേവനെ നോക്കി… "ദേവാ... സ്നേഹം കണ്ണുകളെ കുരുടാക്കും. നീ കാണുന്നതല്ല സത്യം. ആ പെൺകുട്ടിയുടെ പശ്ചാത്തലം എന്താണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ".... "അച്ഛാ.. അവളുടെ പശ്ചാത്തലം നോക്കിയല്ല ഞാൻ അവളെ സ്നേഹിച്ചത്. അവളുടെ സ്വഭാവമാണ് എനിക്ക് പ്രധാനം.".. "എങ്കിൽ കേട്ടോ... അവൾ ശങ്കറിന്റെ മകളല്ല. ആരോ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ കുട്ടിയാണ്. നാളെ അവളുടെ യഥാർത്ഥ മാതാപിതാക്കൾ വന്നാൽ നീ എന്ത് ചെയ്യും"... വിശ്വൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ദേവൻ ഒരു നിമിഷം തളർന്നു പോയി… പക്ഷേ അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു… "അച്ഛാ... അത് അവൾ അറിഞ്ഞോ"... "ഇല്ല. പക്ഷേ ആ അജ്ഞാത സന്ദേശം അയച്ച ആൾക്ക് ഇതറിയാം. അവൻ ഇത് നാട്ടിൽ പാട്ടാക്കിയാൽ നമ്മുടെ അവസ്ഥ എന്താകും".... ഈ സംഭാഷണം വാതിലിനു പിന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുകയായിരുന്നു പല്ലവി… അവളുടെ കയ്യിലിരുന്ന പാത്രം തറയിൽ വീണു ചിന്നിചിതറി. താൻ ഒരു അനാഥ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞ ആ നിമിഷം അവൾ തകർന്നുപോയി… തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📙 നോവൽ