തൂവലിന്റെ രഹസ്യം പാർട്ട്‌-3 പ്രഭാതത്തിന്റെ ആദ്യ സൂര്യകിരണങ്ങൾ ഗുഹയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് പതിഞ്ഞപ്പോൾ ഇസബെല്ല പതിയെ കണ്ണുതുറന്നു. ഒരു നിമിഷം അവൾ ചുറ്റും നോക്കി. ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ കണ്ടതെല്ലാം ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നോ എന്നായിരുന്നു അവളുടെ സംശയം. പക്ഷേ... അവളുടെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് കിടന്നിരുന്ന ആ വെളുത്ത തൂവൽ ഇപ്പോഴും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. "അപ്പോൾ... അത് സ്വപ്നമായിരുന്നില്ല." അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തൂവൽ കൈയിലെടുത്തു. അത് കൈകളിൽ പിടിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിന് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാകാത്തൊരു ശാന്തത അനുഭവപ്പെട്ടു. ഗുഹയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് അവൾ പതുക്കെ നടന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി നിന്നിരുന്ന ആ ഭീകരരാക്ഷസനെ എവിടെയും കാണാനില്ല. കാട് വീണ്ടും ശാന്തമായിരുന്നു. ഇന്നലെ ഉണ്ടായതെല്ലാം ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു. "ആ രാക്ഷസൻ... എന്നെ ആക്രമിക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഒന്നും ചെയ്യാതിരുന്നത്?" ആ ചോദ്യം അവളുടെ മനസ്സിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പതുക്കെ അവൾ കാട്ടിലൂടെ നടന്നു. കുറച്ചുദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തിരച്ചിലിനിറങ്ങിയ കോളേജ് അധ്യാപകരും കൂട്ടുകാരും അവളെ കണ്ടെത്തി. "ഇസബെല്ല!" അവളുടെ സുഹൃത്തായ എമിലി ഓടിവന്ന് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "ഞങ്ങൾ എത്ര പേടിച്ചെന്നറിയാമോ? രാത്രി മുഴുവൻ നിന്നെ അന്വേഷിക്കുകയായിരുന്നു." ഇസബെല്ല ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം നൽകി. ഗുഹയെക്കുറിച്ചും രാക്ഷസനെക്കുറിച്ചും തൂവലിനെക്കുറിച്ചും അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ആരും അത് വിശ്വസിക്കില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു. വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷവും അവളുടെ മനസ്സ് ആ കാട്ടിലായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന തൂവൽ മേശപ്പുറത്ത് വയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും... അറിയാതെ അത് വീണ്ടും നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. "എന്തുകൊണ്ടോ... നിന്നെ വിട്ടുവെക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല." അവൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു. അന്ന് രാത്രി... എല്ലാവരും ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ... ജാലകത്തിലൂടെ തണുത്ത കാറ്റ് മുറിയിലേക്ക് വീശിയെത്തി. ഇസബെല്ല ഗാഢനിദ്രയിലായിരുന്നു. അവളുടെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് കിടന്നിരുന്ന തൂവൽ പതിയെ സ്വർണനിറത്തിൽ തിളങ്ങിത്തുടങ്ങി. അടുത്ത നിമിഷം... ആ തൂവൽ പതിയെ ഒരു മനുഷ്യരൂപമായി മാറി. അതായിരുന്നു... തേച്ചസ്. ഇനി രാക്ഷസനല്ല... അതിസുന്ദരനായ ഒരു രാജകുമാരൻ. ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഇസബെല്ലയെ അവൻ നിശ്ശബ്ദമായി നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് വീണ മുടിയിഴകൾ മൃദുവായി മാറ്റിക്കൊണ്ട് അവൻ ചിരിച്ചു. "നീ എന്നെ ഇപ്പോഴും ഒരു രാക്ഷസനായി മാത്രമേ അറിയുന്നുള്ളൂ..." "എന്റെ യഥാർത്ഥ കഥ അറിയുന്ന ദിവസം... നീ എന്നെ വെറുക്കുമോ, അതോ സ്നേഹിക്കുമോ?" അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞു. "ഒരു ദിവസം നീ എന്നെ തേടി ആ ഗുഹയിലേക്ക് വരും... അന്നായിരിക്കും എന്റെ ശാപം അവസാനിക്കുക." അവൻ പതിയെ ഇസബെല്ലയുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു മുത്തം നൽകി. അതേ നിമിഷം... ആകാശത്ത് മിന്നൽ തെളിഞ്ഞു. ധടാം...! തേച്ചസ് ഞെട്ടി. "വീണ്ടും സമയമായി..." ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവൻ വീണ്ടും വെളുത്ത തൂവലായി മാറി. ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തേക്ക് പറന്ന തൂവൽ ഇരുണ്ട കാട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു. അവിടെ എത്തിയതും... വീണ്ടും ആ ഭീകരരൂപം... രാക്ഷസനായ തേച്ചസ്. എന്നാൽ ഇത്തവണ... അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഭയമോ കോപമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഉണ്ടായിരുന്നത് ഒരേയൊരു വികാരം മാത്രം... ഇസബെല്ലയോടുള്ള സ്നേഹം. തുടരും... 🪶✨ Lachu ✍️ #📙 നോവൽ #￰കല.... #story #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗