ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/69d8AAG?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -9💚🌺 അമ്മയെ തിരക്കി നടന്ന് കാണാതെ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പോകാൻ തിരിയുമ്പോഴായിരുന്നു നന്ദൻ കുളികഴിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് കയറി വന്നത്...... ഒരു മൂളിപ്പാട്ടും പാടി തോളിൽ കിടന്ന ടൗവൽ കൊണ്ട് തലയുടെ ഒരു വശം തോർത്തിക്കൊണ്ട് കയറി വരുന്നവനെ കണ്ടതും ഒരു നിമിഷമവൾ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കിപ്പോയി. പേശികളുറഞ്ഞ് വല്ലത്തൊരു പൗരുഷത്തോടെ കാണുന്ന അവന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചും....... തലതോർത്തുമ്പോൾ ഉരുണ്ടുയരുന്ന കൈയിലെ മസിലും ദേഹമാകെ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളും, ഒരുനിമിഷമവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പിനെ തെറ്റിച്ചു..... 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 അകത്തേക്ക് കയറി വന്നതും തന്നെത്തന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുന്ന നവ്യയേയാണ് നന്ദൻ കാണുന്നത് പെട്ടന്ന് തന്നെ അവൻ ടൗവൽ നേരെ ഇട്ടുകൊണ്ട് ദേഹം മറച്ചു. അത് കണ്ടതും ഒരു പരുങ്ങലോടെ നവ്യ നോട്ടം മാറ്റി ശേഷം നന്ദനെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചു.... ഇടക്കൊക്കെ അവളെ കണ്ടിട്ടുള്ളതു കൊണ്ട് ഭാമയുടെ അനിയത്തിയാണെന്ന് അറിയാം അതിനാൽ അവനുമൊന്നു ചിരിച്ചു..... വാതിൽക്കൽ നിന്ന് വഴി മാറികൊടുത്തതും അവളെ കടന്ന് നന്ദൻ അകത്തേക്ക് പോയി..... ഒരു നിമിഷം നവ്യക്ക് ആകമാനമൊരു പരവേശം തോന്നി....... ഇതുവരെ നന്ദനെ ഇങ്ങനെ സാധിച്ചിട്ടില്ല ഇത്രേം ഭംങ്ങിയുണ്ടായിരുന്നോ ഇയാൾക്ക്? അവൾ മനസ്സാലെ ഓർത്തു.... 🌼🌼🌼🌼 രാത്രി എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നാണ് അത്താഴം കഴിച്ചത്..... ഭാമയും കാവ്യയും കൂടിയാണ് എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം വിളമ്പിയത്..... നന്ദന്റെ ഇഷ്ട വിഭവമായതിനാൽ അവനത് ആസ്വദിച്ചാണ് കഴിക്കുന്നത്‌....... കഴിക്കുമ്പോഴൊക്കെയും നവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ നന്ദനെത്തേടി പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... എന്നാൽ എല്ലാവരിൽ നിന്നും അവളത് വിദഗ്ധമായ് മറച്ചു. ❤️❤️ കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് നന്ദൻ കുറച്ച് നേരം സിറ്റൗട്ടിൽ വന്നിരുന്നു..... വേണുവും അതുപോലെ അരികെ വന്നിരുന്നെങ്കിലും ഷുഗറിന്റെയും പ്രെഷറിന്റെയും മരുന്നുകൾ കഴിക്കാനുള്ളത് കൊണ്ട് കുറച്ചു നേരം ഇരുന്നതിന് ശേഷം അയാൾ നന്ദനോട് പറഞ്ഞ് കിടക്കാനായി പോയിരുന്നു. വന്നപ്പോ അമ്മയെ വിളിച്ചു വച്ചതാണ്... അവനൊരു ആലോചനയോടെ ഫോൺ എടുത്ത് അമ്മയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. ഇതുവരെയും അമ്മയെ ഒറ്റക്കാക്കി ഇങ്ങനെ മാറി നിന്നിട്ടില്ല. അതിന്റെ ഒരു ടെൻഷൻ മനസ്സിലുണ്ട്. ആദ്യത്തെ റിങ്ങിൽ തന്നെ അമ്മ ഫോൺ എടുത്തിരുന്നു. ആഹ്ഹ് .... നിന്നെക്കുറിച്ച് ഞാനിപ്പോ ആലോചിച്ചതേയുള്ളു...... ഫോൺ എടുത്തതും ദേവകിയമ്മ പറഞ്ഞു. ഹ്മ്മ്മ്...... നന്ദനൊന്നു മൂളി കഴിച്ചോ അമ്മേ..... കഴിക്കാൻ പോകുവാടാ ഇനിയാണോ കഴിക്കുന്നത്‌?? എത്ര നേരമായെന്നാ വിചാരം..... ഗുളികകഴിക്കാൻ ഉള്ളതല്ലേ അത് മറന്നോ? ഇല്ലടാ മോനേ....... കഴിക്കാനെടുത്ത് ഇരുന്നപ്പോഴാ വിരുന്ന് കാര് വന്നത്..... ദേവകിയമ്മ പറഞ്ഞു.... വിരുന്ന് കാരോ? ഈ രാത്രിയിലോ..... നന്ദൻ നെറ്റി ചുളിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. മ്മ്മ് കുറച്ച് നേരം ആയി വന്നിട്ട്..... ആരാ വന്നേ? അത് നീ വരുമ്പോ കാണ്...... പറയമ്മേ...... നീ വരുമ്പോ കാണ് നന്ദാ..... എന്തായാലും ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്നുള്ള നിന്റെ പരാതി തീർന്നല്ലോ...... അമ്മയൊരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു..... ഹ്മ്മ്മ്..... അവനൊന്നു മൂളി..... ഭാമമോള് എവിടെപ്പോയി....... ഇവിടുണ്ടമ്മേ.... അകത്താ..... മ്മ്മ്മ്...... ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ..... മ്മ്മ് കഴിച്ചു...... എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നാ കഴിച്ചേ...... ഹാ..... ശെരിയെന്ന വയ്ക്കുവാ ഞാൻ ..... ഹ്മ്മ്..... ശെരി വച്ചോ. അമ്മ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തതും അവനൊരു ആലോചനയോടെ ഇരുന്നു...... ആരായിരിക്കും വന്നിട്ടുണ്ടാവുക? 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 അപ്പയ്ക്ക് മരുന്നെടുത്തു കൊടുത്ത ശേഷം ഭാമ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു...... അപ്പയ്ക്ക് എന്നും മരുന്നെടുത്തു കൊടുക്കുന്നത് താനായിരുന്നു........ കഴിഞ്ഞ ദിവസം മുതൽ അത് കാവ്യയെ ഏൽപ്പിച്ചു....... പക്ഷേ ഇന്ന് ഇന്ന് താൻ തന്നെ എടുത്ത് നൽകി...... ഇനി വല്ലപ്പോഴുമല്ലേ ഇതിനൊക്കെ സാധിക്കൂ..... അവളൊരു നെടുവീർപ്പോടെ ഓർത്തു. അപ്പ വളരെ സന്തോഷത്തിൽ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു..... നന്ദേട്ടനെ പുള്ളിക്ക് നന്നായി പിടിച്ച മട്ടുണ്ട്..... മരുന്നെടുത്തു കൊടുക്കുമ്പോഴും കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴുമൊക്കെ നന്ദേട്ടനെ ക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ അതൊക്കെ കേട്ടിരുന്നു...... അമ്മായിക്ക് അതൊന്നും പിടിക്കുന്നില്ലെന്ന് മുഖം കണ്ടാലേ അറിയാം..... അങ്ങോട്ടേക്ക് താനും അധികം ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോയില്ല. വന്ന നേരം മുതൽ അടുക്കളയിൽ എനിക്കിട്ട് പണി തരുന്നുണ്ട്...... അവരെ തിരുത്താൻ പറ്റില്ല..... എന്നോടുള്ള മനോഭാവവും മാറുകയുമില്ല. അതുകൊണ്ട് ആ ഭാഗത്തേക്ക്‌ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോയില്ല. അപ്പ കിടന്നതും നേരെ റൂമിലേക്ക്‌ വന്നു നന്ദേട്ടൻ എത്തിയിട്ടില്ല..... ഷീറ്റെല്ലാം കുടഞ്ഞു വിരിച്ച് വൃത്തിയാക്കി പുതിയ രണ്ട് ഷീറ്റുകൂടി അലമാരയിൽ നിന്ന് എടുത്ത് വച്ചു...... ചെറിയ കട്ടിലാണ്.... ചേർന്നു കിടക്കുകയാണെങ്കിൽ രണ്ടുപേർക്ക് സുഖമായ് ക്കിടക്കാം........ പക്ഷേ..... അതിനുള്ള അടുപ്പം താനും നന്ദനും തമ്മിൽ ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ല...... അതാആലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് നന്ദൻ റൂമിലേക്ക്‌ കയറി വന്നത്...... ഷീറ്റും പിടിച്ച് എന്തോ ആലോചിച്ചു കൊണ്ടുള്ള തന്റെ നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോഴേ നന്ദൻ തന്നെയൊന്ന് നോക്കി...... ഇടം കണ്ണിട്ട് അത് കണ്ടതും പതിയെ അലമാരയുടെ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് പോയി...... എന്തോ എടുക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ അതിനകത്തു നോക്കി തപ്പിത്തടഞ്ഞു നിന്നു..... നന്ദൻ അപ്പോഴേക്കും കട്ടിലിന്റെ അറ്റത്തേക്ക് കയറി കിടന്നിരുന്നു....... അത് കണ്ടതും കിടക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി ഒന്നും സംസാരിക്കേണ്ടി വന്നില്ലല്ലോ എന്ന സമാധാനത്തിൽ അലമാരക്കുള്ളിൽ നിന്ന് മടക്കി വച്ചിരുന്ന ഒരു സാരിയെടുത്ത് നാളെ കൊണ്ട് പോകാനുള്ള ബാഗിലേക്ക് വച്ചു..... ഇത്രയും നേരം അതിനകത്ത് തപ്പിക്കളിച്ചിട്ട്‌ നന്ദേട്ടൻ കാണേ വെറുതെ തിരിയുന്നത് ശെരിയല്ലല്ലോ എന്ന ചിന്തയോടെ യായിരുന്നു അങ്ങനെ ചെയ്തത് ......... നന്ദൻ മലർന്ന് കിടന്ന് കണ്ണിനുമുകളിൽ വലതു കൈത്തണ്ട വച്ച് മറച്ചാണ് കിടക്കുന്നത്...... മുന്നിലേക്ക്‌ ചെന്ന് വാതിലടച്ച് മുറിയിലെ ലൈറ്റും ഓഫ് ചെയ്തു...... ആകെ ഇരുൾ പരന്നതും..... മുറിയിലെ ടേബിൾ ലൈറ്റ് അവൾ ഓൺ ചെയ്തു... നേരിയ മഞ്ഞ വെളിച്ചം ആ മുറിയിലാകെ നിറഞ്ഞു...... ശേഷം കട്ടിലിലേക്ക് വന്നിരുന്നു...... കൈകൂപ്പിയൊന്ന് കണ്ണടച്ചു...... പുറത്തേക്കു വരതെ ചുണ്ടിനുള്ളിൽ തങ്ങി നിന്ന പ്രാർത്ഥനകളിൽ ഇന്ന് നന്ദേട്ടനെക്കുറിച്ച് കൂടി ചേർത്തിരുന്നു. എന്നും പത്തുമിനിറ്റ് ഈ പ്രാർത്ഥന പതിവാണ്..... ശേഷം അവനരികിലേക്ക് പതിയെക്കിടന്നു. തന്റെ അടുത്തവൾ കിടന്നതറിഞ്ഞതും അവൻ കണ്ണിനു നേരെ മറച്ചിരുന്ന കൈ മാറ്റി കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൾക്ക് നേരെ ചരിഞ്ഞു കിടന്നു.... താൻ തോള് ചേർന്ന് കിടന്നതു കൊണ്ടാകുമോ അവൻ ചരിഞ്ഞു കിടന്നത് എന്ന ചിന്തയോടെ പെട്ടന്നവൾ തലചരിച്ചു നോക്കിയതും....... നന്ദൻ തന്നെ തന്നെ നോക്കികിടക്കുകയാണ്..... മുറിയിലാകെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ നേർത്ത മഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ അത് വ്യക്തമായികാണാം..... ഭാമ കുഞ്ഞു നാൾ മുതലേ ഇവിടെയായിരുന്നോ? കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞതും അവനൊരു ചോദ്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി ഇപ്പോ ഇങ്ങനൊരു ചോദ്യം പ്രധീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല..... ഒരു നിമിഷം ആ മുഖത്തേക്ക് അവൾ നോക്കി..... ശേഷം അതിനുത്തരം നൽകി. ഹ്മ്മ്മ്മ്..... ഒരു പത്തു വയസ്സ് മുതൽ....... അച്ഛനും അമ്മയും എങ്ങനെയാ? അവനൊരു ചോദ്യത്തോടെ നിർത്തി...... അച്ഛൻ ഞാൻ ജനിച്ച് കുറച്ച് മാസങ്ങൾ ആയപ്പോ മരിച്ചു..... ജോലിക്ക് പോകുന്ന വഴിയിലുണ്ടായ ഒരാക്സിഡന്റ്..... പിന്നീട് അമ്മ ഒറ്റയ്ക്കാ എന്നെ വളർത്തിയെ...... അച്ഛനും അമ്മയും സ്നേഹിച്ചു വിവാഹം കഴിച്ചവരായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ബന്ധുക്കളാരും കൂടെ നിന്നിരുന്നില്ല...... വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോ...... അമ്മയ്ക്കും അസുഖങ്ങൾ വന്നുതുടങ്ങി....... ആദ്യമാദ്യം മാറുമെന്ന് തന്നെയാ കരുതിയെ പതിയെ പതിയെ അത് കൂടാൻ തുടങ്ങി...... ക്യാൻസർ അവസാന സ്റ്റേജിൽ ആയിരുന്നു...... കുറച്ച് നാള് കഴിഞ്ഞപ്പോ മരിക്കുകയും ചെയ്തു...... അന്ന് വിവരമറിഞ്ഞ് കുറച്ച് ബന്ധുക്കൾ വന്നിരുന്നു..... തിരിച്ചു പോരുമ്പോ ആരും എന്നേക്കൂട്ടാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല ..... ഞാനൊരു പെൺകുട്ടിയല്ലേ ബാധ്യത ആകുമെന്ന് പേടിച്ചിട്ടാകും....... അപ്പോഴായിരുന്നു അപ്പ വന്നത്..... എല്ലാം കണ്ടപ്പോ അപ്പ എന്നെ കൂടെക്കൂട്ടി.... അവളൊരു നിശ്വാസത്താലെ പറഞ്ഞുനിർത്തി..... നന്ദൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കികിടക്കുകയിരുന്നു........ അമ്മായിക്ക് ഇഷ്ടായിരുന്നോ തന്നെ..... അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു...... ആദ്യമൊക്കെ ഇഷ്ടായിരുന്നു..... പിന്നീട്..... മക്കൾക്കുള്ളത് എനിക്ക് വീതിച്ചു തരുന്നു എന്നുള്ള ചിന്ത വന്നപ്പോ....... ഹ്മ്മ്മ്മ്...... അവനതു കേട്ട് മൂളി.... ഇപ്പോഴും വല്യ ഇഷ്ടമില്ലല്ലേ..... അത് കേട്ടതും അവൾ അവനെത്തന്നെ നോക്കി..... എങ്ങനെ മനസ്സിലായി? ഇടയ്ക്ക് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു..... അപ്പോ മനസ്സിലായി..... അവരങ്ങനെയാ..... മാറാൻ പോകുന്നില്ല..... പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ മുഖം നേരെ വച്ചു...... കുറച്ച് നേരം ഇരുവരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല മെല്ലെ അവളുടെ കണ്ണുകളടഞ്ഞു തുടങ്ങി...... നന്ദൻ വീണ്ടുമെന്തോ ചോദിച്ചതും കണ്ണുകൾ വലിച്ചു തുറന്ന് അതിനുത്തരം പറഞ്ഞു...... കുറച്ച് നിമിഷം കഴിഞ്ഞതും...... ഉറക്കത്തിലേക്ക് അവൾ വീണുപോയി.... നന്ദന് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല..... ഭാമയോട് വീണ്ടുമെന്തിനെക്കുറിച്ചോ സംസാരിക്കാൻ വരുമ്പോഴായിരുന്നു...... അവൾ ഉറങ്ങിയത് കണ്ടത്....... നന്ദൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ കുറച്ച് നേരം നോക്കിക്കിടന്നു...... മുറിയിലെ മഞ്ഞവെട്ടത്തിൽ മിഴികളടച്ചു കിടക്കുന്നവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭംഗിയുണ്ടെന്നവന് തോന്നി. എന്തുകൊണ്ടോ സ്വയമറിയാതെ ആ ഭംഗി അവന്റെ മനസ്സിലേക്കും കൊത്തി വച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു അപ്പോൾ. തുടരും... 💚🌺 ലൈക് ചെയ്ത് അഭിപ്രായങ്ങൾ എഴുതണേ..... കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

ജീവനില്ലാത്ത ഒരു പാവയിൽ അമ്മയുടെ ചൂട് തേടിയവൻ ; ലോകത്തിന്റെ നൊമ്പരമായ കുട്ടി കുരങ്ങൻ 😢😢😢 ജപ്പാനിലെ ഇച്ചിക്കാവ മൃഗശാലയിലെ പിറന്നുവീണ പഞ്ച് എന്ന കുട്ടിക്കുരങ്ങാനാണ് ഇപ്പോൾ ലോകത്തിന്റെ നൊമ്പരമായി മാറുന്നത്. വെറും അഞ്ഞൂറ് ഗ്രാം മാത്രം ഭാരമുള്ള ആ കുഞ്ഞു കുരങ്ങൻ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ ആദ്യം തിരഞ്ഞത് എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും പോലെ അമ്മയുടെ ചൂടും ആ നെഞ്ചിലെ സുരക്ഷിതത്വവുമാണ്. പക്ഷേ, വിധിയുടെ ക്രൂരതയോ പ്രകൃതിയുടെ മാറ്റങ്ങളോ, ആ അമ്മയ്ക്ക് തന്റെ കുഞ്ഞിനെ വേണ്ടായിരുന്നു. ജനിച്ചയുടനെ അവൾ അവനെ അവിടെ തനിച്ചാക്കി മടങ്ങി. വിശപ്പും തണുപ്പും കൊണ്ട് വിറങ്ങലിച്ച്, അമ്മയുടെ ഒരു തലോടലിനായി അവൻ കാത്തുകിടന്നു. മറ്റ് കുരങ്ങൻ കുഞ്ഞുങ്ങൾ അമ്മമാരുടെ നെഞ്ചിൽ പറ്റിച്ചേർന്ന് പാല് കുടിക്കുമ്പോൾ, പഞ്ച് എന്ന ആ കൊച്ചുകുഞ്ഞ് അനാഥത്വത്തിന്റെ കൊടുംതണുപ്പിൽ വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ആ മൃഗശാലയിലെ കെയർടേക്കർമാർ അവന് കുപ്പിയിൽ പാല് നൽകി ജീവൻ നിലനിർത്തിയെങ്കിലും, ഒരു കുരങ്ങൻ കുഞ്ഞിന് ഏറ്റവും ആവശ്യമുള്ള ആ മാതൃസ്നേഹവും ചൂടും നൽകാൻ അവർക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അത് മനസ്സിലാക്കിയ അവർ അവനൊരു വലിയ പാവയെ വാങ്ങി നൽകി. വലിയ കൈകളും കാലുകളുമുള്ള, ഓറഞ്ചു നിറത്തിലുള്ള ആ ഐകിയ ഒറാങ്ങുട്ടാൻ പാവയെ അവൻ തന്റെ അമ്മയായി തന്നെ കണ്ടു. തന്നേക്കാൾ വലിപ്പമുള്ള ആ പാവയെ ഇരുകൈകളും കൊണ്ട് കെട്ടിപ്പിടിച്ചാണ് അവൻ ഉറങ്ങിയിരുന്നത്. എവിടെ പോയാലും അവൻ ആ പാവയെ നിലത്തൂടെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടുപോയി. അതിന് ജീവനില്ലെന്നോ, അത് തിരിച്ച് സ്നേഹിക്കില്ലെന്നോ അവനറിയില്ലായിരുന്നു. അവനെ സംബന്ധിച്ച് അത് അവന് സ്നേഹിക്കാനും ഒളിച്ചിരിക്കാനുമുള്ള ഒരേയൊരു ആശ്രയമായിരുന്നു. ഇന്റർനെറ്റ് ലോകം സ്നേഹത്തോടെ 'ഒറാൻ-മാമ' എന്ന് വിളിച്ച ആ പാവയുടെ നെഞ്ചിലായിരുന്നു പഞ്ചിന്റെ സങ്കടങ്ങളും കണ്ണുനീരും മുഴുവൻ വീണലിഞ്ഞത്. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അവന് മറ്റ് കുരങ്ങന്മാർക്കൊപ്പം ജീവിക്കാൻ പഠിക്കേണ്ടിയിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് അവനെ മറ്റ് കുരങ്ങന്മാർക്കൊപ്പമുള്ള വലിയ കൂട്ടിലേക്ക് മാറ്റുന്നത്. എന്നാൽ മനുഷ്യർക്കിടയിൽ, ഒരു പാവയെ കൂട്ടുപിടിച്ച് വളർന്ന അവന് സ്വന്തം വർഗ്ഗത്തിന്റെ ലോകം തീർത്തും അപരിചിതമായിരുന്നു. അവൻ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, അവനെ അവർക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മുതിർന്ന കുരങ്ങന്മാർ അവനെ നിലത്തൂടെ വലിച്ചിഴക്കുകയും ഉപദ്രവിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞ അവൻ നിലവിളിച്ചു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ ഓടിയെത്തിയത് തന്റെ പാവയമ്മയുടെ അടുത്തേക്കാണ്. തന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ആ വലിയ ഓറഞ്ചു കൈകൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്ന് അവന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. തന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവരിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ ആ പാവയെ ഇറുകെ പുണർന്ന് വിതുമ്പിക്കരയുന്ന പഞ്ചിന്റെ കാഴ്ച ആരുടേയും കരളലിയിക്കുന്നതായിരുന്നു. ജീവനില്ലാത്ത ഒരു പാവയിൽ സ്വന്തം അമ്മയെ കണ്ടെത്തിയ പഞ്ച് ഇന്ന് ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ നൊമ്പരമാണ്. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവന്റെ വേദനയും, സ്നേഹത്തിനായുള്ള ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ദാഹവും ആ കൊച്ചു കുരങ്ങൻ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.💔💔😢😢 കണ്ണൂർകാരൻ 🥺🥺🥺🥺 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ

AD #bjpindia

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6gg3kVb?d=n&ui=v64j8rk&e1=cPart 6 നിതാര വല്ലാതെ ഭയന്നുപോയി അവർ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു. എന്താ....?? അവൾ ചോദിച്ചു. നിനക്ക് നന്ദലാലിനെ അറിയുമോ?? ഒരുവൻ ചോദിച്ചു. അറിയാം.എന്താ ?? അവന് ഒരു അനിയത്തി ഇല്ലേ?? ഉണ്ടെങ്കിൽ..... അവൾക്കിപ്പോൾ എത്ര വയസ്സുണ്ട് ?? എനിക്കറിയില്ല. അതെന്താ നിനക്ക് അറിയാത്തത്?? അറിയാമെങ്കിൽ തന്നെ പറയാൻ സൗകര്യമില്ല.നിതാര പറഞ്ഞു. ഓഹോ... നിനക്ക് ഇത്രയും തന്റേടം ഉണ്ടായിരുന്നോ?? ഉണ്ട്. മര്യാദയ്ക്ക് എന്നെ തുറന്നുവിട്ടോ. എന്റെ അച്ഛൻ ഇപ്പോൾ എന്നെ കാണാതായ വിവരം പോലീസിൽ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. പോലീസും കേസും ജയിലും ഒന്നും ഞങ്ങൾക്ക് പുത്തരിയല്ലടി നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് എന്നെ പിടിച്ചുകൊണ്ടുവന്നത്?? അതൊന്നും നിന്നോട് പറയേണ്ട കാര്യമില്ല. മര്യാദയ്ക്ക് അടങ്ങിയൊതുങ്ങി ഇവിടെ ഇരുന്നോളാണം.ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പോവുകയാണ്. എങ്കിലും ഒരാൾ ഇവിടെ ഉണ്ടാകും രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചാൽ നിന്റെ അവസാനമായിരിക്കും. അവരിൽ നാലുപേർ മുറിവിട്ട് ഇറങ്ങി. ഒരാൾ അവിടെ തന്നെ നിന്നു പുറത്ത് വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ആയതും, അവിടെ നിന്നവൻ അവളെ തള്ളി ഒരു മുറിയിൽ ആക്കി. മുറി പുറത്തു നിന്നും പൂട്ടി. അവൾക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ പേടിച്ച് പേടിച്ച്...വയ്യ. എന്തായാലും നാളെ നേരം വെളുക്കട്ടെ. ഇവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ താൻ ശ്രമിക്കും. ഇനി അതിന് കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, തന്റെ വിധി ഇതാണെന്ന് വിചാരിക്കും അത്രതന്നെ. പെട്ടെന്ന് അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് നന്ദനയെക്കുറിച്ച് അവർ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മ വന്നു. ഇനി തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നത് പോലെ, ആ കുട്ടിയെയും ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരുമോ?? അതൊരു കൊച്ചു കുട്ടിയാണ് മ ഒമ്പതാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്നതേയുള്ളൂ നന്ദന അപകടത്തിലാണെന്ന്, എങ്ങനെയാണ് അവരെ അറിയിക്കുക?? ആരായിരിക്കും കാണാമറയത്തുള്ള ആ ശത്രു?? തന്റെ കാവലിനിവിടെ നിർത്തിയിട്ടുള്ളവനെ പാട്ടിലാക്കാൻ പറ്റിയാൽ, തനിക്ക് ഇവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാം. ഒരു പെണ്ണ് വിചാരിച്ചാൽ ഒരു പുരുഷന്റെ ന്റെ മനസ്സ് ഇളക്കാൻ സാധിക്കില്ലേ?? . നേരം വെളുക്കാനായി അവൾ കാത്തിരുന്നു. 💚💚💚💚💚 പുലർ വെളിച്ചം ജനലഴികളിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്നത് അവൾ നോക്കി നിന്നു. ഇന്നലെ തെല്ലും ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല. അറിയാത്ത ഒരു നാട്ടിൽ, അറിയാത്ത ഒരു വീട്ടിൽ എങ്ങനെ ഉറങ്ങാനാണ്?? വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടവൾ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. അയാൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു അതേ...വല്ലതും തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യണമെങ്കിൽ അടുക്കളയിലേക്ക് വരണം. അല്ലാതെ ഇവിടെ ആരും ഒന്നും വെച്ചുണ്ടാക്കി തരികയൊന്നുമില്ല. അടുക്കളയിലേക്ക് ചെല്ല്... അയാൾ ആജ്ഞാപിച്ചു. അവൾ അനുസരണയോടെ അയാൾക്കൊപ്പം അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങൾ എല്ലാം കബോർഡിൽ ഇരിപ്പുണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു. ഫ്രിഡ്ജിൽ പാലുണ്ട്അത് എടുത്ത് ആദ്യം ചായ ഉണ്ടാക്ക്അയാൾ പറഞ്ഞു. അവൾ അയാൾ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ചെയ്തു. ഓരോന്നും ചെയ്യുമ്പോഴും അവൾ മനസ്സിൽ പലതും കണക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇവിടെ നിന്നും ഇയാളുടെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച് പുറത്ത് കടക്കാൻ തനിക്ക് സാധിക്കുമോ?? തൽക്കാലം അയാൾ പറയുന്നതുപോലെ അനുസരിക്കണം. ഇയാളിലൂടെ മാത്രമേ തനിക്ക് ഇവിടെ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ കഴിയൂ.. മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നും,തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ ഇയാൾ ഉണ്ടാകണം. ഇയാളെ അതിനുപയോഗിച്ചേ പറ്റൂ. എത്ര വലിയ ഗുണ്ടയായാലും ഒരാണല്ലേ. അവൾ ചായ ഉണ്ടാക്കി. രണ്ട് ഗ്ലാസുകളിലായി പകർത്തി. ഒന്ന് അയാൾക്ക് കൊടുത്തു. കടുപ്പവും മധുരവും പാകമാണോ എന്ന് നോക്കിക്കേ. അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. നീ കൂടുതൽ കുടിപ്പിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട. അയാൾ പറഞ്ഞു. ഹും.. അവൾ ചിറികോട്ടി. എന്താ ഇപ്പോൾ കഴിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കുക അവൾ ചോദിച്ചു ? വായിൽ വച്ച് തിന്നാൻ കൊള്ളുന്ന എന്തെങ്കിലുമുണ്ടാക്ക്. എല്ലാവരും വായിൽ വച്ച് തന്നെയാ തിന്നുന്നത്.പ്രത്യേകിച്ച് എടുത്തു പറയേണ്ട. അയാളുടെ മുഖത്ത് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അവൾ അയാളെ നോക്കി മനോഹരമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു ചേട്ടന് എന്ത് ഭക്ഷണമാണ് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം ?? അവൾ ചോദിച്ചു. അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് കഴിഞ്ഞാൽ തോന്നും ഏതാണ്ട് ഹണിമൂണിന് വന്നിരിക്കുകയാണെന്ന്. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കടീ %@%#&# അയ്യേ....ഇങ്ങനെ തെ. റി പറയല്ലേ ചേട്ടാ.. അവൾ കബോർഡുകൾ ഓരോന്നായി തുറന്നു നോക്കി. അരിപ്പൊടിയും ഗോതമ്പുപൊടിയും ഇരിപ്പുണ്ട്. എനിക്ക് ഇത് വച്ച് ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാൻ അറിയില്ല. അവൽ വല്ലതുമുണ്ടെങ്കിൽ നനച്ചെടുക്കാമായിരുന്നു. ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും ഒരു പെണ്ണിനെ ഇങ്ങോട്ട് ത.ട്ടി.ക്കൊണ്ടു വന്നതല്ലേ, രണ്ട് പാക്കറ്റ് ചപ്പാത്തിയെങ്കിലും വാങ്ങി ഫ്രിഡ്ജിൽ സൂക്ഷിക്കാമായിരുന്നില്ലേ?? അവൾ ചോദിച്ചു.. അയാൾ അവളെ കണ്ണുമിഴിച്ചു നോക്കി. ഇനി എന്താ തിന്നാൻ ഉണ്ടാക്കുക?? എനിക്കാണെങ്കിൽ വിശന്നിട്ട് കണ്ണ് കാണാൻ വയ്യ. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം ഗോതമ്പുപൊടി എടുത്ത്, അതിൽ കുറച്ച് ശർക്കരയും തേങ്ങയും ഒക്കെ ചേർത്ത് ദോശക്കല്ലിൽ ചുട്ടെടുത്താലോ?? അങ്ങനെ എന്റെ മുത്തശ്ശി എനിക്ക് ഉണ്ടാക്കിത്തന്നത് ഇപ്പോഴും ഞാൻ ഓർക്കുന്നുണ്ട്. നല്ലതാണ് നമുക്ക് ഉണ്ടാക്കിയാലോ?? നീ തന്നെയങ്ങ് ഉണ്ടാക്കിയാൽ മതി. അയാൾ പറഞ്ഞു. ഹോ...ഇതെന്തൊരു മനുഷ്യനാ. ഗുണ്ടയാണത്രേ ഗുണ്ട. എടീ.. അയാൾ കൈവീശി, അവൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറി ചേട്ടൻ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് ഒരു തേങ്ങ ഇങ്ങോട്ട് പൊട്ടിച്ച്‌ താ.. അയാൾ തേങ്ങ എടുത്ത് ഉടച്ചതും അയ്യോ തേങ്ങ വെള്ളം എനിക്ക് വേണം.. അവൾ ഓടി വന്നയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും തേങ്ങാമുറി എടുത്തു, തേങ്ങാ വെള്ളം വായിലേക്ക് കമിഴ്ത്തി. അയ്യോ ചേട്ടന് വേണമായിരുന്നോ?? വേണ്ട. എന്നാൽ ചേട്ടൻ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാമോ ഇതൊന്നും ചുരണ്ടി തരാമോ ?? എനിക്ക് ഇതൊന്നും അത്ര വശമില്ല. നീ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും മേടിക്കും... അയാൾ ദേഷ്യപ്പെട്ടു. പോ, ഞാൻ കൂട്ടില്ല... അവൾ തേങ്ങ ചിരകിയെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ചുരണ്ടി എടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൈ മുറിഞ്ഞു. യ്യോ... ഇത് കണ്ടോ ,കൈ മുറിഞ്ഞത്?? ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ ഇതൊന്നു ചുരണ്ടിത്തരാൻ. ഒന്നുവല്ലെങ്കിലും എന്നെ ത.ട്ടി.ക്കൊണ്ടു വന്നതല്ലേ. എനിക്ക് ആവശ്യത്തിനുള്ള ഭക്ഷണമെങ്കിലും തരണ്ടേ, ആ മര്യാദ പോലും നിങ്ങൾക്കില്ലേ?? ഹൊ...ഈ സാധനത്തിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടു വരാൻ കണ്ട സമയം. അയാൾ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് തേങ്ങ ചുരണ്ടാൻ തുടങ്ങി എങ്കിലും അയാൾ അവളെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാൻ ശ്രമിക്കുമോ എന്നുള്ള ഭയം അയാൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾ കൈ കെട്ടിനിന്ന് അയാൾ തേങ്ങ ചുരണ്ടുന്നത് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു പിന്നെ അവൾ അടുക്കള സ്ലാബിൽ കയറിയിരുന്നു അയാൾ തേങ്ങ ചുരണ്ടി അവളുടെ നേർക്ക് നീട്ടി. ഇന്നാ ഇനി ഉണ്ടാക്ക്. ചേട്ടന് എത്ര എണ്ണം വേണം?? ആദ്യം നീ ഉണ്ടാക്ക് എന്നിട്ട് പറയാം എനിക്ക് എന്തായാലും രണ്ടെണ്ണം വേണം. ചേട്ടന് മൂന്നെണ്ണം ഉണ്ടാക്കാം. ചേട്ടന്റെ ഈ ബോഡി ഒക്കെ വച്ച് നോക്കുമ്പോൾ നാലഞ്ചെണ്ണം വേണ്ടിവരും. പിന്നെ എനിക്ക് അത്രയും ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റില്ല. അതുകൊണ്ട് തൽക്കാലം മൂന്നെണ്ണം വെച്ച് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യണം കേട്ടോ ഉം....അയാൾ അമർത്തി ഒന്ന് മൂളി. അവൾ ശർക്കര ക. ത്തി.കൊണ്ട് ചുരണ്ടി ഒരു പാത്രത്തിലേക്ക് ഇട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു ചുരുണ്ടുന്നതിൽ പാതിയും അവളുടെ വായിലേക്കായിരുന്നു പോയികൊണ്ടിരുന്നത്. ഇന്നെങ്ങാനും ചുരണ്ടി തീരുമോ?? അയാൾ ചോദിച്ചു. വായ നിറച്ചുംശർക്കരയുമായി അവൾ അയാളെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അല്ല പെണ്ണേ നിനക്ക് വല്ല ഭ്രാന്തമുള്ളതാണോ ?? അത് വിശന്നിട്ടാ...വിശക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഇങ്ങനെയാ. അവൾ ഗോതമ്പ് പൊടിയിലേക്ക് ശർക്കരയും തേങ്ങയും ചേർത്ത് നന്നായി കുഴച്ചു അല്ല, ഇതിലേക്ക് ഉപ്പ് ചേർക്കേണ്ടതുണ്ടോ ??അവൾ ചോദിച്ചു.. അത് എനിക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം.. ശകലം ചേർത്തേക്കാം അല്ലേ?? വേണമെങ്കിൽ ചേർക്ക്. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, ശർക്കര ചേർക്കുമ്പോൾ പിന്നെ അതിൽ ഉപ്പ് ചേർക്കേണ്ട കാര്യമില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. അവൾ ദോശക്കല്ല് ചൂടാക്കി അതിലേക്ക് അല്പാൽപ്പം വച്ച് പരത്തി ഓരോന്നായി ചുട്ടെടുത്തു. അവൾ അത് ഒരു പാത്രത്തിലേക്ക് വിളമ്പി. ഇന്നാ..എന്റെ കൈപ്പുണ്യം ഒന്ന് നോക്കിക്കേ..അവൾ പാത്രം അയാൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. അയാൾ അല്പം മുറിച്ചെടുത്ത് വായിലേക്ക് വച്ചു. ഹൊ...ഇതിലും ഭേദം കല്ലെടുത്ത് ചവയ്ക്കുന്നത്. കട്ടിയുള്ളത് കടിച്ചു മുറിക്കാൻ അയാൾ നന്നായി ബുദ്ധിമുട്ടി അവൾ ഒരെണ്ണം എടുത്തു തിന്ന് നോക്കി. ഇത് ഇങ്ങനെയൊന്നുമല്ലായിരുന്നല്ലോ മുത്തശ്ശി ഉണ്ടാക്കി തരുമ്പോൾ എന്തൊരു രുചിയായിരുന്നു.അവൾ പറഞ്ഞു. അതിന് നിനക്ക് വല്ലതും ഉണ്ടാക്കാൻ അറിയാമോ?? എനിക്ക് ഉണ്ടാക്കാൻ ഒക്കെ അറിയാം. ഇത് ഗോതമ്പ് പൊടിയുടെ കുഴപ്പമാണ്. അവൾ പറഞ്ഞു. അയാൾ തലയ്ക്ക് കൈ കൊടുത്തു. ഇങ്ങനെ ഒരു ജന്മം. അവൾ വെളുക്കെ ചിരിച്ചു. നമുക്കൊരു കാര്യം ചെയ്താലോ നമുക്ക് ചോറ് ഉണ്ടാക്കിയാലോ?? നീയൊരു കോ.പ്പും ഉണ്ടാക്കണ്ട. അയ്യോ അപ്പോൾ എനിക്ക് വിശക്കില്ലേ?? രണ്ടുദിവസം പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാക്കാൻ പഠിച്ചോളും അപ്പോൾ ചേട്ടൻ എന്ത് കഴിക്കും, എന്റെ കൂടെ പട്ടിണി കിടക്കുമോ? അവൾ ചോദിച്ചു. അത് ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തോളാം ചേട്ടാ... അയാൾ മിണ്ടിയില്ല ചേട്ടാ...അവൾ അയാളെ തോണ്ടി വിളിച്ചു. എന്താടി മൈ..#%@%@& അതെ, നിങ്ങൾ എന്നെ കൊ.ല്ലാ.ൻ വേണ്ടിയാണ് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നതെങ്കിൽ കൊ.ല്ലു.ന്നതിനു മുൻപ് നാല് ഇടിയപ്പവും, താറാവ് കറിയും ഉണ്ടാക്കി തരണം കേട്ടോ. ഓഹ്...ഇങ്ങനെ ഒരു ആർത്തി പണ്ടാരം. നമ്മളൊക്കെ ജീവിക്കുന്നത് തന്നെ വല്ലതും തിന്നാൻ വേണ്ടിയല്ലേ ചേട്ടാ?? കുറച്ചുനേരം അവിടെ എവിടെയെങ്കിലും മിണ്ടാതിരിക്കാമെങ്കിൽ. ഞാൻ ചപ്പാത്തി ഉണ്ടാക്കി തരാം. എന്നാൽ ഞാൻ എത്ര നേരം വേണമെങ്കിലും മിണ്ടാതിരിക്കാം. അവൾ കസേരയിൽ കയറി ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു. അയ്യാടീ...ചുമ്മാ ഇരിക്കാതെ. ആ ഫ്രിഡ്ജിൽ ചിക്കൻ ഇരിപ്പുണ്ടാകും അത് എടുത്ത് വെള്ളത്തിൽ ഇട്. എന്നിട്ട് കുറച്ചു ഉള്ളിയും ഇഞ്ചിയും ഒക്കെ തൊലി കളഞ്ഞു വയ്ക്ക്.അയാൾ പറഞ്ഞു ദാ.. ക.ത്തി അവിടെ ഇരിപ്പുണ്ട്. അയാൾ വിരൽ ചൂണ്ടികാണിച്ചു അവൾ ക.ത്തി കയ്യിൽ എടുത്തു. നല്ല മൂ.ർ.ച്ച.യുണ്ട്. ഇയാളെ ഒറ്റ കു.ത്തിന് വീഴ്ത്തിയിട്ട് രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചാലോ?? അവൾ ക.ത്തി.യുമായി തിരിഞ്ഞു. 💚💚💚💚💚 തുടരും. കണ്ണൂർകാരൻ ❤️❤️❤️ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ