📙 നോവൽ

. #Government_of_UP

#📙 നോവൽ #പെണ്ണെഴുത്ത് ✍️ #✍️ ഇരുട്ടെഴുത്ത് #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

ഉടമ്പടി കല്യാണം.... 💕 ✍️Jamsheena Faisal സിദ്ധുവിന്റെ പുതിയ ക്ലയിന്റ്സുമായുള്ള മീറ്റിംഗ് എല്ലാം ഭംഗിയായി കഴിഞ്ഞെങ്കിലും മിഥുൻ എവിടെയാണെന്നുള്ള ചിന്ത അവന്റെ മനസ്സിനെ അലട്ടി കൊണ്ടിരുന്നു... എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടെങ്കിൽ അത് എന്താണെന്ന് പറഞ്ഞു പോകുന്നതാണ്... പക്ഷെ... ഇവിടെ എന്തോ അവൻ കാര്യമൊന്നും പറയാതെ എന്തോ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്നത് പോലൊരു ഫീൽ... പെട്ടെന്ന് ഫോണിലേക്ക് ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നതും അവൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു... മിഥുന്റെ മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു.. "വർഷ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ് We will meet in the evening "ഇത്രയും ആയിരുന്നു മെസ്സേജ്... വർഷ ഹോസ്പിറ്റലിലോ...? എന്തായിരിക്കും കാരണം...? അവൻ വേഗം ഫോണെടുത്തു മിഥുന്റെ നമ്പറിലേക്ക് കോൾ ചെയ്തു... ഒറ്റ റിങ്ങിൽ തന്നെ അങ്ങേതലക്കൽ മിഥുൻ ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു... "ഹെലോ സിദ്ധു..."അടഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ മിഥുൻ വിളിച്ചതും സിദ്ധുവിന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു... ഡാ മിഥു... എന്ത് പറ്റി... വർഷക്ക് എന്താണ്.... അന്നേരം അവന് അതാണ് ചോദിക്കാൻ തോന്നിയത്... ഞാൻ പറയാം സിദ്ധു... മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ മെഡിസിറ്റിയിലേക്ക് വാ... ഞാൻ ഇവിടുണ്ട്....അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മിഥുൻ ഫോൺ വെച്ചു... സിദ്ധുവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് സംശയങ്ങൾ ഉടലെടുത്തു.... മിഥുനും വർഷക്കും എന്ത് പറ്റിയെന്നറിയാതെ അവന്റെ മനസ്സ് ചിന്താതീതമായി... ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ മിഥുൻ പോകണമെങ്കിൽ അത്രക്കും കംപ്ലീകേഷൻ ആവും... എന്നാലും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ വർഷക്ക് ആരോഗ്യ പ്രശ്‌നങ്ങളൊന്നും ഉള്ളതായി അറിയില്ല... പിന്നെ എന്താണ് പെട്ടെന്ന്... ചിന്തിച്ചു നിന്നാൽ അതിനൊരു ഉത്തരം കിട്ടില്ലെന്ന്‌ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് സിദ്ധു വേഗം ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ ഇറങ്ങി... ************************************* മിഥുൻ ഐ സി യുവിനരികിൽ ഉരുകുന്ന മനസ്സോടെ ഇരുന്നു... തന്റെ പാതിയാണ് അതിനുള്ളിൽ കിടക്കുന്നത്... അറിയില്ല ഏതവസ്ഥയിൽ ആണെന്ന്... ഡോക്ടർ പറഞ്ഞുള്ള അറിവ് മാത്രമേയുള്ളൂ...ഓർക്കുംതോറും മിഥുന് കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന മിഴികളോട് തന്നെ പതിയെ ചുമരിലേക്ക് ചാരി... ആ കിടപ്പിൽ അവന്റെ ഓർമകൾ കുറച്ചു വർഷം പിറകിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു... വർഷ തന്റെ കൂടെ കൂടിയിട്ട് രണ്ട് വർഷം കഴിഞ്ഞു... ഇരുവീട്ടുകാർക്കും ഇഷ്ടമില്ലാത്ത വിവാഹം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ രണ്ടിടത് നിന്നും പടിയിറങ്ങി... പിന്നെ രണ്ട് പേരും ഒറ്റക്കുള്ളൊരു സ്വർഗ്ഗം പണിതു... എല്ലാത്തിനും അന്ന് കൂടെ നിന്നത് സിദ്ധുവാണ്... കോളേജ് പഠിക്കുന്ന സമയം... അന്ന് മുതൽ ഒരു റാഗിങ്ങിലൂടെ ഹൃദയത്തിൽ കയറികൂടിയവളാണ്.... ആരോടും മിണ്ടാത്ത ആരോടും കൂട്ടുകൂടാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത അവളെ തന്നെ നിരീക്ഷിച്ചു... ആ നിരീക്ഷണം അവസാനം പ്രണയത്തിൽ ആണ് കലാശിച്ചത്... ഞാൻ പ്രണയം പറഞ്ഞിട്ടും പിടിതരാതെ നടന്നിരുന്ന അവൾ അവസാനം എന്റെ ശല്യം കാരണം താനൊരു മാറാ രോഗിയാണെന്ന് തുറന്നു പറഞ്ഞു... പക്ഷെ അവിടെന്നും അവളോടുള്ള തന്റെ പ്രണയം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തോന്നിയില്ല... അല്ലെങ്കിൽ ആ ഒരു തുറന്നു പറച്ചിലിലൂടെ അവളോടുള്ള പ്രണയം അധികരിച്ചു എന്ന് വേണം പറയാൻ... ഒടുക്കം അവളും തന്നെ അംഗീകരിച്ചു തുടങ്ങി...അവിടെ നിന്നും പ്രണയം എന്ന ജൈത്ര യാത്ര ആരംഭിച്ചു... അന്ന് ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കൈമാറിയ വാക്കാണ് ഏത് പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിലും പിരിയില്ല എന്ന്... കോളേജ് കഴിഞ്ഞു രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞതും സിദ്ധുവിന്റെ ഓഫീസിൽ ജോലിക്ക് പോയി തുടങ്ങി... അപ്പോഴാണ് അവളെയും കൂടെ കൂട്ടിയാലോ എന്ന ആഗ്രഹം തോന്നിയത്... അത് തുറന്നു പറഞ്ഞതും തന്റെ അമ്മയോടാണ്...പക്ഷെ പെണ്ണ് കാണാൻ പോയപ്പോഴുള്ള ഉത്സാഹം തന്റെ വീട്ടുകാർക്കും അവളുടെ വീട്ടുകാർക്കും ഇല്ലെന്നുള്ളത് ഇരു വീട്ടിലും എതിർപ്പുകൾ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ്... എന്റെ വീട്ടുകാർ അവളിൽ കണ്ട കുറ്റം അവളൊരു ഹാർട്ട് പേഷ്യന്റ് ആണെന്നുള്ളതാണ്... എന്നാൽ അവളുടെ വീട്ടുകാർ തന്നിൽ കണ്ട കുറ്റം താഴ്ന്ന ജാതി എന്നതാണ്... ജാതിയുടെ പേരിൽ സ്വന്തം മകളൊരു രോഗിയാണെന്ന് വരെ മറന്ന് അവളെ എന്നെന്നേക്കുമായി വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു...ആർക്കും വേണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങൾ പരസ്പരം പ്രണയിച്ചും സ്നേഹിച്ചും ജീവിതം ആരംഭിച്ചു... അവിടെ നിന്നും ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും രണ്ട് വർഷം... ഇടക്കുള്ള ഹൃദയത്തിന്റെ ക്ഷീണവും തളർച്ചയും ഒഴിച്ചാൽ ജീവിതം ഹാപ്പി... ഇടക്കിടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ സന്ദർശനം ഉണ്ടെങ്കിലും  ഈ ഒരു അവസ്ഥയിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നത് ആദ്യമാണ്... രാവിലെ ഓഫീസിൽ പോകുമ്പോൾ അവളെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാനായി അപ്പുറത്തെ ലളിതേച്ചിയോട് പറയും... ഓഫീസിൽ എത്തി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും വർഷയുടെ കോൾ കണ്ടപ്പോൾ നെഞ്ചോന്ന് പിടച്ചതാണ്... അതേ പിടച്ചിലോടെ തന്നെയാണ് കോൾ എടുത്തതും... ചെവിയോട് ചേർത്തതും കേട്ടത് മോനേ വർഷമോൾക് തീരെ വയ്യ... ശ്വാസം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല... ഞങ്ങൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവാണ്... മോൻ വേഗം അങ്ങോട്ട് വാ എന്നാണ്.. പിന്നെ എങ്ങനെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി എന്ന് അറിയില്ല...സിദ്ധുവിനോട് ഒന്ന് പറയാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.... ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ലളിതെച്ചിയും ഭർത്താവ് ശശി ഏട്ടനും ഉണ്ടായിരുന്നു... ഇവിടെ നിൽക്കാം എന്ന് അവർ പറഞ്ഞെങ്കിലും താൻ തന്നെയാണ് അവരെ നിർബന്ധിച്ചു പറഞ്ഞയച്ചത്... ഇത്രയും ചെയ്തില്ലേ... വീണ്ടും അവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ തോന്നിയില്ല... മിഥു... ഓർമ്മകളിലൂടെ അങ്ങനെ കടന്ന് പോയി കണ്ണുകളടഞ്ഞത് മിഥുൻ അറിഞ്ഞില്ല... ആരുടെയോ തട്ടിയുള്ള വിളിയിൽ അവൻ ഏതോ ലോകത്തെന്ന പോലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നയാളെ മിഴിച്ചു നോക്കി... ************************************* Amma 💕Calling... ഡ്രൈവ് ചെയ്യും നേരം ഫോണിലേക്ക് വന്ന കോളിലേക്ക് സിദ്ധു വൊന്ന് നോക്കി.. സ്‌ക്രീനിൽ അമ്മയെന്ന് എഴുതി കാണിച്ചതും അവനൊരു ചിരിയോടെ അവൻ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് കൊണ്ട് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നതിനിടയിലും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി... ഹെലോ അമ്മാ... ഞാൻ ഈവെനിങ് എത്തും.... ഒരു അർജന്റ് മീറ്റിംഗ് ഉണ്ടായിരുന്നു.. അതാണ് പറയാതെ പോന്നത്... മീറ്റിംഗ് എല്ലാം നന്നായി കഴിഞ്ഞു... നമ്മുടെ പ്രൊജക്റ്റ്‌ അവർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.... അമ്മയെ ഇങ്ങോട്ടൊന്നും പറയാൻ അനുവദിക്കാതെ അവൻ പറഞ്ഞതും അപ്പുറത് മറുപടിയൊന്നും ഇല്ലെന്ന് കണ്ട സിദ്ധു പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദനായി... ഹെലോ... അമ്മാ... കേൾക്കുന്നില്ലേ... അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചതും അവന് അനുകൂലമായ മറുപടിയൊന്നും ലഭിച്ചില്ല... ഹെലോ... ഹെലോ... സിദ്വേട്ടാ... പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ വൈഗ വിളിച്ചതും അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചിരിയൂറി... നീയായിരുന്നോ...?അവനിൽ കുസൃതി നിറഞ്ഞു... മ്മ്... നേർത്തൊരു മൂളൽ മാത്രം അവളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു... എന്തെ വിളിച്ചത്...? മ്ഹും... ഒന്നുല്യ.... സിദ്വേട്ടൻ എപ്പോഴാ വരുന്നത് എന്നറിയാൻ... അത്രയും പതിഞ്ഞ ശബ്ദം... സിദ്ധുവിന്റെ മനസ്സൊന്നു കുളിർന്നു ആ ശബ്ദത്തിൽ... തലതാഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു...കുറച്ചെങ്കിലും ഇന്നലെ രാത്രി അവൾ സമ്മാനിച്ച നിമിഷങ്ങൾ അത്രക്കും മനോഹാരിതയുണ്ടായിരുന്നു... വന്നിട്ടെന്തിനാ... ഇന്നലത്തെത് പോലെ എന്തെങ്കിലും തരാൻ ഉദ്ദേശമുണ്ടോ.... അവൻ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞ കുസൃതിയോടെ തന്നെ ചോദിച്ചതും മറുപ്പുറം ഫോൺ പെട്ടെന്ന് കട്ടായി... അവൻ പെട്ടെന്ന് എന്താ സംഭവിച്ചതെന്നറിയാതെ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയതും എന്തോ ഓർത് അവനൊന്ന് ചിരിച്ചു... പാവം താൻ അതിൽ കൂടുതൽ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കും എന്ന് കരുതി കട്ട് ചെയ്തതാവും... എന്നാൽ വൈഗയുടെ അവസ്ഥ മറിച്ചായിരുന്നു... സീതാമ്മ അരികിൽ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ സിദ്ധു പറഞ്ഞത് അവർ കേട്ടോ എന്ന തോന്നലിൽ ആണ് പെട്ടെന്ന് കട്ട്‌ ചെയ്തത്... അവളൊരു ചമ്മലോടെ സീതാമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതും അവർ ചുണ്ടിലൊളിപ്പിച്ച ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.... സിദ്ധു എന്ത് പറഞ്ഞു മോളെ...അതെ ചിരിയോടെ തന്നെ അവർ ചോദിച്ചതും വൈഗ പരുങ്ങി... അത്... അത്... പിന്നെ... മീറ്റിങ്ങിൽ ആയിരുന്നു... വേഗം വരാം എന്ന പറഞ്ഞത്... അവൾ എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.... മ്മ്... പിന്നെ എന്തോ പറഞ്ഞല്ലോ... അതെന്തായിരുന്നു... കുറച്ചൊക്കെ കേട്ടെങ്കിലും വൈഗയെ ഒന്ന് കളിപ്പിക്കാം എന്ന് കരുതി സീതാമ്മ ചോദിച്ചു... അതൊന്നൂല്യ... ഇന്ന് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞിടത്തെല്ലാം നാളെ പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞതാ... അവൾ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോഴേ മനസ്സിൽ കരുതിയ കള്ളം അങ്ങോട്ട് തട്ടി വിട്ടു... ഞാ... ഞാൻ... തുണി തോരനിട്ടത് എടുത്തിട്ടില്ല... അതെടുത്തു വരാം.. വൈഗ ഇനിയും സീതാമ്മ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കോ എന്ന് കരുതി വേഗം അവിടെന്ന് അതും പറഞ്ഞു തടിതപ്പി... ടെറസിന് മുകളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും സിദ്ധു പറഞ്ഞ വാക്കുകളുടെ ഓർമയിൽ അവളുടെ മുഖം നാണത്താൽ ചുവന്നു കയറിയിരുന്നു... ************************************* മിഥു... മിഴികളടച്ചു ചുമരിലേക്ക് ചാരി കിടന്നിരുന്ന മിഥുൻ വിളി കേട്ടതും പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു... മുന്നിൽ സിദ്ധുവിനെ കണ്ടതും അവൻ വിളറിയൊരു ചിരി സമ്മാനിച്ചു... എന്ത് കോലാമാടാ... എന്ത് പറ്റി ഇതിന് മാത്രം...അവന്റെ മുഖത്തൂടെ കണ്ണുകൾ പായിച്ചു കൊണ്ട് സിദ്ധു ചോദിച്ചതും മിഥുനൊരു പൊട്ടികരച്ചിലോടെ മുഖം പൊത്തിയിരുന്നു... സിദ്ധുവിന് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ത് പറയണം എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥ... തന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരൻ ആണ്... ഈ അവസ്ഥയിൽ തന്റെ മുന്നിലിരുന്നു പൊട്ടികരയുന്നത്... ഇതിലും വലിയ പ്രതിസന്ധികൾ നേരിട്ടിട്ട് പോലും ഇങ്ങനെ തളർന്നിട്ടില്ല അവനെന്ന് സിദ്ധുവിന് തോന്നി.. പെട്ടെന്നാണ് അവന് വർഷയെ ഓർമ വന്നത്... വർഷക്ക് അരുതാത്തത് എന്തെങ്കിലും... പെട്ടെന്ന് അവന്റെ ചിന്ത അങ്ങനെ പോയതും... ഏയ്‌... അതൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല... അവൻ തന്നെ അപ്പോൾ അതിനെ തിരുത്തി... ഹേയ്... കൂൾ ഡൌൺ മിഥുൻ... കൂൾ ഡൌൺ...വർഷ... വർഷ.. എവിടെ...?എനിതിങ് സീരിയസ്...? അവന്റെ മനസ്സിലെ സംശയം അവന് ചോദിക്കാതിരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല... സിദ്ധു ചോദിച്ചതും മിഥുൻ അതേയെന്ന പോലെ തലയാട്ടി കൊണ്ട് കരഞ്ഞു ചുവന്ന മുഖം അമർത്തി തുടച്ചു... മ്മ്... വർഷ.. ഐ സി യു വിൽ ആണ്... ഇരുപതിനാല് മണിക്കൂർ കഴിയാതെ ഒന്നും പറയാൻ പറ്റില്ലെന്നാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്... മിഥുൻ പറഞ്ഞതും സിദ്ധുവിന്റെ നെഞ്ചോന്ന് പിടച്ചു... അതിന് മാത്രം എന്താടാ ഉണ്ടായത്... മെഡിസിൻ വല്ലതും കഴിക്കാതിരുന്നോ... ഏയ്... അതൊന്നും അല്ല... മെഡിസിൻ എല്ലാം എടുക്കുന്നുണ്ട്... പക്ഷെ കുറച്ചു ദിവസം ആയിട്ട് അവൾ ആകെ ഗ്ലൂമി ആയിരുന്നു... എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ ഇന്ന് വരുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു പേടി തോന്നിയിട്ട് അപ്പുറത്തെ ചേച്ചിയോട് ഇടക്ക് അവളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടാണ് പോന്നത്... അവരാണ് അവളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചതും... എനിക്കറിയില്ലടാ... എന്ത് വേണമെന്ന്... എനിക്കവളില്ലാതെ പറ്റില്ല... ഈ ഭൂമിയിൽ സ്വന്തമെന്ന് അവകാശത്തോടെയും അധികാരത്തോടെയും പറയാൻ എനിക്ക് അവൾ മാത്രമേയുള്ളൂ സിദ്ധു... മിഥുൻ വാക്കുകൾ ഇടറി കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും സിദ്ധു അവന്റെ ചുമലിൽ ആശ്വാസമെന്ന പോലെ കൈ ചേർത്തു... അവൾക്കൊന്നും പറ്റില്ലെടാ... അവൾ ആദ്യത്തേതിലും ബെറ്റർ ആയിട്ട് തിരിച്ചു വരും... നിന്നേ തനിച്ചാക്കി അവൾക്ക് പോകാൻ സാധിക്കുമോ... അതിനാണോ ദൈവം നിങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേർത്തത്... നമ്മുടെ പഴയ വർഷയായിട്ട് അവൾ തിരിച്ചു വരും... നീ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കല്ലേ... റൂമിലേക്ക് മാറ്റുമ്പോൾ നിന്റെ ഈ കോലം എല്ലാം കാണുമ്പോൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സങ്കടപ്പെടുക അവളായിരിക്കും... അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ തളരാതെ സ്ട്രോങ്ങ്‌ ആയി ഇരിക്ക്... വാ നമുക്കൊരു കോഫി കുടിച്ചിട്ട് വരാം.. സിദ്ധു നിർബന്ധിച്ചതും അവൻ അർഥ സമ്മതത്തിലൊന്ന് മൂളി ഇരുന്നിടത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു... സിദ്ധു അവനെയും കൂട്ടി കോഫി ഷോപ്പിലേക്ക് പോകാൻ നിന്നതും മിഥുൻ ഒരു മിനിറ്റ് എന്ന് കൈ കാണിച്ചു ഐസി യു വാതിലനരികിലേക്ക് പോയി ബെൽ അടിച്ചു കാത് നിന്നു...നഴ്സ് വന്നു വാതിൽ തുറന്നതും വർഷക്ക് ഇനിയെന്തെങ്കിലും മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിൽ നിന്നും വാങ്ങാനുണ്ടോ എന്നന്വേഷിച്ചു.. അവർ ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഡോർ അടക്കാൻ നിന്നതും മിഥുൻ വർഷക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട് എന്ന് ചോദിച്ചു.. ഡോക്ടർ കേബിനിൽ ഉണ്ടാകും അവിടെ അന്വേഷിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞു ഡോർ ക്ലോസ് ചെയ്തു... മിഥുൻ നിരാശയോടെ സിദ്ധുവിനരികിൽ വന്നതും സിദ്ധു അവന്റെ തോളിലൂടെ കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.... തളർച്ചയിൽ  ചേർത്ത് നിർത്താൻ ഒരാൾ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ അതിലും വലിയ ആശ്വാസം നൽകാൻ വേറെന്തിനാണ് കഴിയുക... ആദ്യം നമുക്ക് ഡോക്ടർ കേബിനിൽ പോകാം... എന്നിട്ട് കോഫി കുടിക്കാം വാ... സിദ്ധു അവനുമായി ഡോക്ടർ കേബിനിലേക്ക് നടന്നു... ************************************* മമ്മ... സിദ്ധു വിളിച്ചിരുന്നോ...? സച്ചുവിന്റെ മെഡിസിനുമായി മുറിയിലേക്ക് വന്ന മമ്മയോട് അവൾ തിരക്കിയതും അവർ സന്ദേഹത്തോടെ അവളെ നോക്കി... ഇല്ല... സച്ചു... എന്തെങ്കിലും തിരക്കിലായിരിക്കും... അവൾക്കൊരു ആശ്വാസം എന്നപോലെ മമ്മ പറഞ്ഞതും അവളൊന്ന് മൂളി... കാരണം... ഇന്നലെയും അവൻ വിളിച്ചില്ല... തിരക്കുകളിൽ ആണെങ്കിൽ പോലും ദിവസം ഒരു തവണയെങ്കിലും അവൻ വിളിക്കും.... ഇനി തന്നെ വിളിച്ചു കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ മമ്മയുടെ ഫോണിൽ വിളിക്കും... അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ നിമിഷം നീളുന്ന വീഡിയോ കോൾ... ഈ രണ്ട് ദിവസമായി അതും അന്യമാണ്... എന്തൊക്കെ അവനെ തന്നിൽ നിന്നും അകറ്റാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞാലും അവനെ ഓർക്കാത്ത അവനോട് മിണ്ടാത്ത ഒരു ദിവസം പോലും തന്നിൽ ഇന്നുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല... തനിക് അവനുമായി സന്തോഷകരമായ ഒരു ദാമ്പത്യം സാധ്യമാവില്ല എന്നത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവനെ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ പേരും പറഞ്ഞു മറ്റൊരു കല്യാണത്തിന് നിർബന്ധിച്ചത്... പക്ഷെ... അതിനെല്ലാം താൻ മുന്നിട്ടു നിന്നെങ്കിലും എന്തോ സിദ്ധുവിനെ മനസ്സിൽ നിന്നും പറിച്ചു മാറ്റാൻ കഴിയുന്നില്ല... അവനെ ഓർക്കാതെ ഒരു ദിവസം പോലും തന്നിൽ കടന്നു പോകുന്നില്ല... അവളുടെ കണ്ണിൽ നീർതുള്ളി പൊടിഞ്ഞോ...പൊടിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ നീർതുള്ളിയെ ഒന്ന് തുടച്ചു നീക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത നിസ്സഹായായി... അവളുടെ നോട്ടം ചലനമറ്റു കിടക്കുന്ന കയ്യിലേക്ക് നീണ്ടു... സച്ചു... മോൾക്ക് സങ്കടമുണ്ടോ... മമ്മ അവൾക്കരികിലേക്ക് വന്നു മിഴികളിലെ നീർമുത്തുകൾ തുടച്ചു നീക്കി... എനിക്കോ... എന്തിന്.. ഈ മമ്മക്കെന്താ... അവളൊന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... സച്ചു.. നീയെന്റെ മകളാണ്... ഞാൻ നിന്റെ മമ്മയും... എന്നോട് കള്ളം പറയണോ... ഇത്രയും സങ്കടമുണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ കുഞ്ഞേന്തിനാ അവനെ മറ്റൊരുവൾക്ക് വിട്ട് കൊടുത്തത്.... ഹേ...പറ സച്ചു.... അവനോട് ഒരു ദിവസം പോലും സംസാരിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത നീ എന്തിനാ ഇതിന് മുതിർന്നത് എന്ന്...അവരുടെ വാക്കുകളിൽ സച്ചുവിനോടും സിദ്ധുവിനോടും ഒരുപോലെ ഈർഷ്യ നിറഞ്ഞിരുന്നു.. മമ്മ...വേണ്ട... അതിനെ കുറിച്ചുള്ള സംസാരം നമുക്ക് ഇവിടെ നിർത്താം... എന്റെ തീരുമാനമാണ് സിദ്ധുവുമൊത്തുള്ള ഒരു ജീവിതം വേണ്ടെന്നുള്ളത്...അതിനെ ചോദ്യം ചെയ്യാനോ കുറ്റപ്പെടുത്താനോ ആർക്കും ഒരു അവകാശവും ഇല്ല... അതെന്റെ മാത്രം തീരുമാനമാണ്... എന്റെ ജീവിതം എങ്ങനെ വേണം ആരോടൊപ്പം വേണം എന്നുള്ളതൊക്കെ എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളാണ്... മമ്മക്ക് വേറെ എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടേൽ പറയാം... അൽപ്പം ദേഷ്യത്തോട് തന്നെ സച്ചു വാക്കുകൾ കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു... മനസ്സിലെ പിരിമുറുക്കം മുഴുവൻ വാക്കുകളിലൂടെ പുറത്തേക്കൊഴുകി... ഓഹ്... നിന്റെ ജീവിതം അല്ലെ... നിന്റെ ഇഷ്ടം അല്ലെ... ആയിക്കോട്ടെ... സന്തോഷം... ഇത്രയും വർഷം നിനക്ക് വേണ്ടി എന്റെ ജീവിതം മാറ്റി വെച്ച ഞാൻ ആരായി... സന്തോഷമായി... എന്തായാലും ഈ മമ്മക്ക് സന്തോഷമായി...നീയിങ്ങനെ ഓരോ ദിവസവും ഉരുകി ഇല്ലാതാവുന്നത് സഹിക്കുന്നില്ല... ഞാൻ നിന്റെ പെറ്റമ്മയല്ലെടി... ആരെക്കാളും നിന്റെ ഈ അവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് നോവില്ലേ... എന്നോളം വേറെ ആർക്കെങ്കിലും നോവുമോ... നീയിപ്പോൾ പറഞ്ഞ സിദ്ധുവിന് പോലും.. ഇല്ല... കണ്ടില്ലേ ഇന്നലെ അവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നു കയറിയ ഒരുത്തിക്ക് വേണ്ടി വർഷങ്ങളോളം സ്നേഹിച്ച നിന്നേ മറന്നില്ലേ...അത്രയേള്ളൂ മനുഷ്യർ...വേറൊരുത്തിക്ക് വിട്ട് കൊടുത്തിട്ട് അവളിപ്പോൾ കിടന്നു നീറുകയാണ്.... മമ്മ.. മതി... നിർത്ത്... മമ്മയുടെ ഓരോ വാക്കിലും ഉള്ള് പിടഞ്ഞ സച്ചു അവസാനം ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞതും പൊടുന്നനെ മമ്മ നിശബ്ദയായി...പിന്നെ അവിടെ നിൽക്കാതെ മമ്മ മറുതൊന്നും പറയാതെ നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് പിടയുന്ന നെഞ്ചുമായി മുറിവിട്ട് പോയി... ആ കാഴ്ച കാണാൻ ത്രാണിയില്ലെന്ന പോലെ സച്ചു മുഖം തിരിച്ചു... അപ്പോഴും അവളുടെ കൺ കോണിലൂടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളിൽ ചാലുതീർത്ത് ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... ************************************* അഭിപ്രായം... അത് നെഗറ്റീവ് ആയാലും പോസിറ്റീവ് ആയാലും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു... 😊 #തുടർകഥ #📙 നോവൽ #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #💔 നീയില്ലാതെ