📙 നോവൽ

പ്രണയദർശനം 03 അഭിപ്രായങ്ങൾ ഞാൻ എഴുതാൻ തുടങ്ങിയത് വായനക്കാരെ തേടിയല്ല. എന്നാൽ എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ വായനക്കാരെ കാത്തിരിക്കാൻ പഠിച്ചു. ആദ്യകാലത്ത് ഓരോ പുതിയ കഥയും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ശേഷം ഞാൻ ചെയ്യുന്ന ആദ്യത്തെ കാര്യം അഭിപ്രായങ്ങൾ വായിക്കുകയായിരുന്നു. അഭിപ്രായങ്ങൾ മാത്രമല്ല. ആരാണ് എഴുതിയത് എന്നതും. പേരുകൾ എനിക്ക് ഓർമ്മയിൽ നിൽക്കാറില്ല. പക്ഷേ ചില വാക്യങ്ങൾ നിൽക്കും. "ഈ കഥാപാത്രം കുറച്ചുകൂടി ജീവിക്കേണ്ടതായിരുന്നു." "അമ്മയുടെ സംഭാഷണം മനസ്സിൽ തട്ടി." "അവസാനം വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല." ചില വായനക്കാർ കഥയെക്കുറിച്ചല്ല എഴുതുന്നത്. അവർ സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചാണ് എഴുതുന്നത്. അവരുടെ ജീവിതത്തിലൂടെയാണ് അവർ കഥ വായിക്കുന്നത്. അവരാണ് എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പഠിപ്പിച്ചത്. --- ആ രാത്രിയാണ് എന്റെ പുതിയ കഥ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. പതിവുപോലെ ഫോൺ മാറ്റിവച്ച് ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ ഉറക്കം വന്നില്ല. ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും തുറന്നു. ആദ്യത്തെ പത്ത് അഭിപ്രായങ്ങൾ വന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒരാൾ എഴുതിയിരുന്നു. "നല്ല കഥ." മറ്റൊരാൾ. "അവസാനം മനോഹരം." മൂന്നാമത്തെയാൾ കഥയുടെ ഒരു ഭാഗം ഉദ്ധരിച്ചിരുന്നു. ഞാൻ ഓരോന്നും വായിച്ചു. ഫോൺ വീണ്ടും അടച്ചു. അഞ്ചു മിനിറ്റിനുശേഷം വീണ്ടും തുറന്നു. എഴുത്തുകാർ പലരും സമ്മതിക്കാത്ത ഒരു സത്യമുണ്ട്. ഞങ്ങൾ കഥ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത് വായനക്കാർക്കുവേണ്ടിയാണ്. പക്ഷേ ആദ്യ രാത്രി ഞങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ സ്വന്തം മനസ്സിന്റെ വിധിക്കുവേണ്ടിയാണ്. --- പിറ്റേന്ന് ഉച്ചയോടെ മുപ്പതിലധികം അഭിപ്രായങ്ങൾ വന്നിരുന്നു. ഞാൻ ഒന്നിനും മറുപടി നൽകിയില്ല. വായിച്ചു മാത്രം. പിന്നെ ഫോൺ മാറ്റിവച്ചു. വൈകുന്നേരം വീണ്ടും എടുത്തു. എന്തിനാണെന്ന് എനിക്കുതന്നെ അറിയില്ല. ഒരു പ്രത്യേക അഭിപ്രായം തേടുകയായിരുന്നോ? ആ ചോദ്യം ഞാൻ എന്നോട് ചോദിച്ചില്ല. --- മൂന്നാം ദിവസം ഒരു അറിയിപ്പ് വന്നു. ഒരു പുതിയ അഭിപ്രായം. ഞാൻ തുറന്നു. അത് അവളുടേതായിരുന്നു. പേര് ഇപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പക്ഷേ വാക്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. "ഈ കഥയിലെ ഏറ്റവും സത്യസന്ധമായ കഥാപാത്രം അവസാനം സംസാരിക്കാത്ത ആളാണ്." അത്രമാത്രം. അഭിനന്ദനമില്ല. വിമർശനമില്ല. ഒരൊറ്റ വാക്യം. ഞാൻ വീണ്ടും കഥ തുറന്നു. അവൾ പറഞ്ഞ കഥാപാത്രത്തെ വീണ്ടും വായിച്ചു. അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്. ആ കഥാപാത്രത്തെ ഞാൻ തന്നെ പൂർണമായി വായിച്ചിരുന്നില്ല. ഒരു വായനക്കാരി എന്നെ എന്റെ സ്വന്തം കഥയിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുപോയിരുന്നു. --- ആ ആഴ്ച തൃശൂരിൽ ഒരു കവിതാപാരായണം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പോകണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പരിപാടിയേക്കുറിച്ചല്ല. അവൾ അവിടെ ഉണ്ടാകുമോ എന്ന ചിന്തയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. ആ ചിന്ത എന്നെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. കാരണം അത് ഒരു മനുഷ്യനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹമായിരുന്നില്ല. ഒരു വായനയെ വീണ്ടും കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമായിരുന്നു. ആ വ്യത്യാസം അന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. വർഷങ്ങൾക്കുശേഷമാണ് മനസ്സിലായത്. ചില മനുഷ്യരെ നമ്മൾ ആദ്യം മിസ് ചെയ്യുന്നത് അവരുടെ സാന്നിധ്യമല്ല. അവർ ലോകത്തെ കാണുന്ന രീതിയാണ്. #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💌 പ്രണയം

അവൾ അവിടെ നിന്ന് നേരെ പോയത് ശ്രീ കുട്ടിയുടെ റൂമിലേക്കാണ്.... അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ ശ്രീ കുട്ടി ഫോണിൽ കുത്തി കൊണ്ട് കട്ടിലിൽ കിടപ്പുണ്ട്... ശ്രീ കുട്ടി നീ എന്തെടുക്കുവാ??കിടക്കാറായില്ലേ നിനക്ക് ??? ഒന്നുമില്ലടി...ചുമ്മാ... കിടക്കാൻ സമയം ആയിട്ട് വരുന്നു.... എനിക്ക് കുറച്ചു അസ്സയിന്മെന്റ് സബ്ജെക്ട് നോക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.... അതാ കിടക്കാഞ്ഞത്.... അരുണീ നീ വന്നിട്ട് ബാംഗ്ലൂർ വിശേഷങ്ങൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ..... എല്ലാം പറ കേൾക്കട്ടെ... എടി അതൊക്കെ പറയാം പെണ്ണെ അതിനു മുൻപ് എനിക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ ഉണ്ട്‌... എന്ത് കാര്യങ്ങൾ??? അത് ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ നീ സത്യം പറയണം... എന്താ നീ ചോദിക്ക് പെണ്ണെ... നിന്നോട് ഞാൻ കള്ളം പറയുമോ???? ഒന്നുമില്ലേലും നീ എന്റെ ഒരേ ഒരു ബെസ്റ്റി അല്ലെ... ബെസ്റ്റി കോപ്പാണ്... എടി കോപ്പേ നിന്റെ ഏട്ടൻ അവളെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പോയപ്പോൾ നിനക്കെങ്കിലും എതിർക്കാൻ മേലായിരുന്നോ?.? നിനക്കറിയാവുന്നതല്ലേ എല്ലാം... എന്നിട്ട്... എന്റെ അരുണീ നീ കാര്യമറിയാതെ സംസാരിക്കരുത്.... എടി ഈ കല്യാണം നേരത്തെ തീരുമാനിച്ചത് ഒന്നുമല്ല... അന്ന് രാവിലെ ഞാനും അമ്മയും കുടുംബ ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴാൻ വന്നപ്പോൾ അച്ഛൻ കൂട്ടുകാരന്റെ മകളുടെ കല്യാണം ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു പോയത.... അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ ഇവളുടെ കല്യാണം മുടങ്ങി... കയ്യിലിരിപ്പു കൊണ്ടായിരിക്കും മുടങ്ങിയത്.... അരുണി അപ്പോഴേ പറഞ്ഞു.. ഏയ്‌.... അതൊന്നും അല്ല.... ഇവളുടെ പപ്പ വലിയ ബിസ്സിനെസ്സ്കാരൻ ആണ്... അത് കൊണ്ട് തന്നെ പൂത്ത ക്യാഷ് ഉണ്ട്‌... എത്രയോ രൂപ സ്ത്രീ ധനമായിരുന്നു പറഞ്ഞിരുന്നത്... എന്തോ ബിസിനെസ്സ് ഇഷ്യൂ കാരണം ആ പണം മുഴുവൻ അയാൾക്ക് കൊടുക്കാൻ പറ്റാതെ വന്നു... അതിന്റെ പേരിൽ അയാൾ കല്യാണത്തിൽ നിന്നും പിന്മാറി... കൂട്ടുകാരന്റെ മകൾക്ക് ഒരു ജീവിതം കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി അച്ഛനാണ് ഈ കല്യാണം കൊണ്ടുവന്നത്... ഞാനും അമ്മയും അന്ന് നിങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ കുടുംബ ക്ഷേത്രത്തിൽ തൊഴാൻ വന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു... അച്ഛൻ വിളിച്ചു കല്യാണക്കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ആകുന്ന അമ്മയോട് പറഞ്ഞതാ നിന്റെ കാര്യം... പക്ഷേ അച്ഛൻ വാക്ക് കൊടുത്തതുകൊണ്ട് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാതെയായി... മ്മ്... ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല... വരാൻ ഉള്ളതെല്ലാം വന്നു... നീ നിന്റെ ചേട്ടത്തിയേ കുറിച്ച് പറ... ഏതു ചേട്ടത്തി..?? അവളെയൊക്കെ ആരെങ്കിലും ചേട്ടത്തി എന്ന് വിളിക്കുമോ??? പിന്നെ എന്ന പറയാൻ എന്തിരിക്കുന്നു?? എനിക്ക് അവളെ തീരെ ഇഷ്ടം അയില്ല... വൗ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച വാക്കുകൾ.... (അരുണിമ ആത്മ) അപ്പോൾ മാമിക്കും മാമനും വലിയ ഇഷ്ടമാണല്ലോ അവളെ??? അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വലിയ ഇഷ്ടമാ.... ....ഞങ്ങൾക്ക് അവളെ കണ്ണെടുത്താൽ കണ്ടുകൂടാ.... അപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമായി ഇവ നീ ഒരുങ്ങിയിരുന്നോ നിനക്കുള്ള പണിയുമായി ഞാൻ വരുന്നുണ്ട്.... (അരുണിമ ആത്മ) 🥀🥀തുടരും 🥀🥀 "🥀🥀ഒരു കോൺട്രാക്ട് കല്യാണം 1️⃣", എന്ന രചന പ്രതിലിപിയില്‍ വായിക്കൂ:, https://malayalam.pratilipi.com/series/ഒരു-കോൺട്രാക്ട്-കല്യാണം-9mamjhegtbqj?language=MALAYALAM&utm_source=android&utm_medium=content_series_share ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി! #പ്രതിലിപി മലയാളം #📙 നോവൽ #പ്രതിലിപി കഥകൾ## #💞 നിനക്കായ്

New Reading companion. 📚📚❤️ #😍 Have a Good Day #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💪 Wednesday Motivational Status