📙 നോവൽ

എന്നെന്നും നിനക്കായി.. 🌷💕 "പൊന്നു നില നീ എന്നെ ഒന്ന് മനസിലാക് ഇപ്പൊ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ നല്ല കുട്ടിയല്ലേ പ്ലീസ്‌ " "റാം നിനക്ക് ഞാൻ എത്ര ടൈം തന്നു ഇനി എനിക്ക് പറ്റില്ല ഞാനും വരുന്നു നമുക്ക് ഒപ്പം പോയാൽ മതി "നില റാമിനെ തള്ളി തിരിഞ്ഞ് സോഫയിൽ ഇരുന്നു "ഇനി അത്രക് വേണ്ട പ്ലീസ് നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ അല്ല കാര്യങ്ങൾ. അദ്യം ഞാൻ പോയിട്ട് മെല്ലെ കാര്യങ്ങൾ അവധരിപ്പിച്ചിട്ട് ഓക്കേ ആക്കിട്ട് നീ അങ്ങോട്ട് വന്നോ അതുവരെ എന്റെ കുട്ടി ഇവിടെ നില്ക് പ്ലീസ് " "പറ്റില്ലാ..."കൈ കെട്ടി സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്ന വാശിയോടെ നിൽക്കുന്ന നിലയെ നോക്കി അവൻ ദീർഘശ്വാസം വലിച്ചുവിട്ടു. കാരണം ഇനി പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല എന്ന് അവൻ അറിയാമായിരുന്നു "ഓക്കേ നിനക്ക് ഇപ്പോൾ എന്താ വേണ്ടത് നാട്ടിൽക് എന്റെ കൂടെ വരണം നിന്റെ കാര്യം ഓക്കേ ആകണം അത്രല്ലേ ഒള്ളു "നിലയുടെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്നു അവൻ "യെസ്, റാം എനിക്ക് ഇപ്പോ നല്ല ഫോഴ്സ് വരുന്നുണ്ട് കല്യാണം കഴിക്കാൻ വേണ്ടിട്ട്.ഞാൻ എന്തു ചെയ്യാനാ എനിക്ക് അവൻ ഇല്ലാതെ പറ്റില്ല. ഇപ്പൊ ആണേൽ വീട്ടിൽ നല്ല ഫോഴ്സ് ഉണ്ട്. ആദ്യം പഠിപ്പ് പറഞ്ഞു പിടിച്ചു നിന്നു പിന്നെ ജോബ് എന്ന് പറഞ്ഞു ഇപ്പൊ ഞാൻ ക്ലിനിക്കൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റ് ആണ് ഇനിയും പറ്റാത്തത് കൊണ്ടാണ്. പിന്നെ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യല്ല അതോണ്ട് ഞാനും വരുന്നു "ആദ്യം അവൾ മയത്തിൽ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവസനത്തിൽ അവളുടെ ശബ്ദം കനത്തിരുന്നു. റാം ഒന്ന് ചിരിച്ചു "പക്ഷെ നിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും എങ്ങനെ വീട്ടിൽ കയറ്റും "റാം തലക് കൈയ്യും കൊടുത്ത് ആലോചിച്ചു. "എനിക്ക് അറിയില്ല നിന്റെ ബാക്കി അല്ലെ ആലോചിച്ചു നോക്ക് "പുച്ഛത്തോടെ പറയുന്ന അവളെ കാണെ റാം പല്ല് കടിച് 'അവൻ ചെയ്യാനും ഞാൻ അനുഭവിക്കാനും വിധി 'റാം മനസ്സിൽ ഓർത്തു "അങ്ങനെ തോന്നിയ പോലെ അങ്ങോട്ട്‌ കയറാൻ പറ്റില്ല. അവന്റെ പേരെന്റ്സ് അറിഞ്ഞാൽ കൊല്ലും എന്നെയും നിന്നെയും, അവർ ഭയങ്കര പ്രശ്നകാര പോരാത്തതിന് അവന്റെ കല്യാണവും ഉറപ്പിച്ചില്ലേ. അപ്പോ ഇനി പോ..വണോ "റാം പറഞ്ഞു തീരും മുൻപ് അവൾ കൈ നിവർത്തി "റാം നിനക്ക് പറ്റുമെങ്കിൽ മതി ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പോവും കൊല്ലാണെങ്കിൽ കൊല്ലട്ടെ എന്നാലും ഞാൻ പോവും "അതും പറഞ്ഞു ബാഗ് ഇട്ടു അവൾ ഡോർ തുറന്നു "അങ്ങനെ നിന്നെ ഞാൻ ഒറ്റക് വിടില്ല ഞാനും വരും. ബട്ട്‌ എങ്ങനെ കയറും.. ഐഡിയ..."റാം ആലോചിച്ചു ഉറക്കെ പറഞ്ഞു എന്ത് ഐഡിയ "ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി നീ ആണ് വേഷം കെട്ടണം " വാട്ട്‌.... നോ "അവൾ അലറി അതല്ലാതെ വഴി ഇല്ല ചെയ്തേ പറ്റു. അവന്റെ വീട്ടിൽ പെണ്ണിന് സ്ഥാനം ഇല്ല. നീ പോയാൽ നിന്നെ ആ വീട്ടിൽ കയറ്റുക കൂടി ഇല്ല സൊ ഇതാണ് നല്ലത്. നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ മതി " "ഓക്കേ "ഒരു മടിയോടെ പറയുന്ന അവളെ കണ്ട് അവന്ക് ചിരി വന്നു. നില അവനെ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി "ഓക്കേ അപ്പൊ മോർണിംഗ് 7am ൻ റെഡി ആയി നില്ക് ഞാൻ വന്നു പിക്ക് ചെയ്യാം "പോവാൻ നിൽക്കുന്ന അവളോട് അവൻ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു. ശേഷം അവൾ പോയി എന്ന് ഉറപ്പായത്തും അവന്റെ ചുണ്ടിലെ ചിരി മാഞ്ഞു.പകരം അവന്റെ മുഖത് പല ഭാവങ്ങൾ മിനി മറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു തുടരും... കമന്റ്സ് വേണം ട്ടോ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

#😎 ബുധനാഴ്ച സ്പെഷൽ സ്റ്റാറ്റസ് #😎 Thursday Attitude Status #📔 കഥ #📙 നോവൽ

. #Government_of_UP

#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ.... 🔻 ഭാഗം _73 ✍️ രചന - Aysha akbar അവൻ വന്നതോടെ ആ വീടിന്റെ അകത്തളങ്ങളിലെ സന്തോഷത്തിനും നിറം കൂടിയിരുന്നു...... അവന് ചുറ്റുമുള്ളവർ അവനെ ഹൃദയത്തിലേക്കാണ് എടുത്ത് വെച്ചതെന്നറിയാതെ അവൻ മുകളിലേ അട്ടം നോക്കിയങ്ങനെ കിടന്നു..... തുറന്നിട്ട ജന വാതിലിലൂടെ വരുന്ന ഇളം കാറ്റേറ്റ് തണുക്കാതിരിക്കാൻ മിനുസമുള്ള ഒരു തുണി കൊണ്ട് അവനെ പൊതിഞ്ഞു വെച്ചിരുന്നു.... കൃഷ്ണ കിരീട പ്പൂക്കൾ അവനെ ഒരു നോക്ക് കാണാൻ എത്തി നോക്കി..... ചുവട് വെച്ചു തുടങ്ങുമ്പോൾ അവൻ തങ്ങളെ കാണാൻ പുറത്തേക്കൊടി വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ അവ നിറഞ്ഞു സന്തോഷിച്ചു....... ചെറു ചാറ്റൽ മഴ പുറത്ത് വീഴുന്നുണ്ട്....... സച്ചു ഇഷാനിക്കും കുഞ്ഞിനും അരികിൽ അങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ്.... സുഖമുള്ള ഒരു തെന്നൽ അവർക്കിടയിലേക്ക് കടന്ന് വന്നു......... ലോകം വെട്ടി പ്പിടിച്ചത് പോൽ ഇഷാനി വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ അവരെ നോക്കി ക്കിടന്നു..... കുഞ്ഞി കവിളുകളിൽ അവന്റെ ചുണ്ടുരസുമ്പോൾ ഒരു കൈ കൊണ്ട് അവളെയവൻ ചേർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നു..... അതേയ്..... ഇരുപത്തി നാല് മണിക്കൂറും ഇവിടെയിങ്ങനെ ചുരുണ്ടു കൂടി കിടന്നാൽ ഞങ്ങൾക്കൊന്നും കുഞ്ഞിനെ എടുക്കണ്ടേ.... അപ്പോഴേക്കും മുഖം വീർപ്പിച്ചതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് മീനു അങ്ങോട്ട് വന്നിരുന്നു..... ഞാനിപ്പോ വന്ന് കിടന്നല്ലേയുള്ളു.... നീയല്ലേ കോളേജിലേക്ക് പോലും പോകാതെ ഇവിടെ അടയിരിക്കുന്നത്...... തലയൊന്ന് ചെരിച്ചു കൊണ്ട് സച്ചുവത് പറയുമ്പോൾ മീനു അത് കേട്ടില്ലെന്ന വണ്ണം അവർക്കിടയിലേക്ക് നൂണ്ട് കയറി...... കുഞ്ഞിനെ തന്റെ നേർക്ക് തിരിച്ചു കിടത്തി അവളാ കുഞ്ഞി കവിളിൽ മുത്തി.... പൊന്നേ..... ചക്കരെ...... മുത്തേ...... അവനെ വിളിക്കാൻ വാക്കുകൾ തികയുന്നില്ലായിരുന്നവൾക്ക്.... സച്ചുവും ഇഷാനിയും ഒരു ചിരിയോടെ അവരെ നോക്കി കിടന്നു....... ഇഷാനി മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ ഉമ്മറത്ത് വെച്ചുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും കൂടിയി രിക്കൽ ഇപ്പോൾ ഈ ചെറിയ മുറിയിലാണ്..... അതിന് കാരണവും ഇഷാനി തന്നെയാണ്.... താനില്ലാതെ അവരങ്ങനെ കൂടിയിരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്കും അങ്ങോട്ട് ചെല്ലാൻ തോന്നും.... അത് കൊണ്ടാണ് എല്ലാവരെയും പ്രസവ രക്ഷാ മരുന്നുകളുടെ ഗന്ധമുള്ള ഈ മുറിയിൽ പിടിച്ചു നിർത്തുന്നത്..... സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥലവും അത് തന്നെയാണ്..... കാരണം ഇവിടെയാണല്ലോ അവനുള്ളത്..... ഇവനെന്ത് പേര് വെക്കും നമ്മൾ........ ആ ചർച്ചക്ക് തുടകക്കമിട്ടത് മീനുവാണ്..... ഇഷാനി പൂർണ സ്വാതന്ത്ര്യം അവൾക്ക് വിട്ട് കൊടുത്തു.... അങ്ങനെ എല്ലാവരും കൂടി അവന് പേര് കണ്ടു പിടിച്ചു....... വിഹാൻ കൃഷ്ണ....... അവന്റെ കുഞ്ഞി കാതിൽ ആ പേര് വിളിക്കുമ്പോൾ ഇഷാനിയുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നത് ഇരുട്ടിനെ നീക്കി ഭൂമിയിലേക്ക് കടന്ന് വരുന്ന ആ സ്വർണ നിറത്തിലുള്ള പ്രകാശമായിരുന്നു..... അതേ..... അതാണ്‌ വിഹാൻ...... അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു നിന്നു...... എല്ലാവരിലും ഒരേ സന്തോഷം.... അതേ അവനെന്നത് പുതിയ സന്തോഷത്തിന്റെ തുടക്കമാണ്........ എല്ലാവരിലും നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞ ആ സന്തോഷത്തിനേ അളന്നെടുക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല..... തനൂജയും ഗോപിയും അവനെ എടുത്ത് കൊണ്ട് നടന്നു....... കൈ നിറയെ അവനുള്ള സമ്മാനങ്ങളുമായി മമ്മയും ഋതിനും വന്നു...... പപ്പ..... അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ..... ഇഷാനി ഗായത്രിയോടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവരൊന്നും മിണ്ടിയില്ല..... ഞാൻ ഋതിനേ കൊണ്ട് പറയിപ്പിച്ചിരുന്നു.... ഒന്നും പറയാതെ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തെന്നാ പറഞ്ഞത്..... ഗായത്രിയത് പറയുമ്പോൾ ആ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ ഒരു നിസ്സംഗത ഇഷാനിയെയും വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു.... അവർ പോകും വരെ കുഞ്ഞിനെ ഋതിൻ എടുത്ത് നടക്കുന്നതിൽ ചെറിയൊരു പരിഭവം മീനുവിനുണ്ടായിരുന്നു.... അവൾക്ക് കൂടുതൽ സമയം കുഞ്ഞിനെ കിട്ടുന്നില്ലെന്ന പരാതിയിൽ അവൾ മുഖം വീർപ്പിച്ചു...... സന്തോഷമുള്ള നിമിഷങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് പെട്ടെന്ന് കൊഴിഞ്ഞു വീണു തുടങ്ങി...... കൊഴിഞ്ഞതിനേക്കാൾ മനോഹരമായ പുതിയ സന്തോഷങ്ങൾ തളിർക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു...... അവൻ വിളിച്ചിടത്തേക്ക് നോക്കാനും മുഖത്ത് നോക്കി ചിരിക്കാനും തുടങ്ങി...... മോണ കട്ടിയുള്ള അവന്റെ ചിരിയിൽ ആ വീട് മുഴുവൻ വെളിച്ചം പരന്നു...... കാണാൻ അവൻ ഇഷാനിയെയും സച്ചുവിനെയും പോലെയായിരുന്നില്ല.... ഇരു നിറത്തിൽ തുടുത്ത കവിളുകളുള്ള ഓമനത്തമുള്ളൊരു മുഖമായിരുന്നു... പക്ഷെ സച്ചുവിന്റെ ആ കോലൻ മുടി അതേ പോലെ അവന് പകർന്ന് കിട്ടിയിരുന്നു..... ഇഷാനി ഇടയ്ക്കിടെ രണ്ട് പേരുടെയും മുടിയിൽ ഒരു പോലെ തലോടും..... അപ്പോൾ ഈ ലോകത്തിലെ സന്തോഷം മുഴുവൻ തന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞു നിൽക്കും പോലെ തോന്നിയവൾക്ക്...... വിനൂട്ടാ........ ആ വലിയ വീട്ടിലൊന്നാകെ ആ വിളി മുഴങ്ങി...... എപ്പോഴും കച്ചവടത്തിന് പോയിരുന്ന ഗോപി യുടെ പോക്ക് ഇടക്കായി...... ആന കളിക്കാനും കഥ പറയാനും അയാൾ സ്വയം സമയം കണ്ടെത്തി...... പാട വരമ്പിലൂടെ കുഞ്ഞിനേയും തോളിലേറ്റി ഗോപി നടന്നു വരുമ്പോൾ ഒരു നറു ചിരിയോടെ ഇഷാനി ആ ഉമ്മറത്തു നിൽക്കും....... സ്നേഹം എന്തെന്നറിയാതെ വളർന്ന അമ്മയാണ്‌ താനെന്ന് എന്നെങ്കിലും പറയുമ്പോൾ അവന് വിശ്വസിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ലായിരിക്കാം.... കാരണം അവൻ സ്നേഹത്തിന്റെ ഉൾക്കടലിലാണ്.... വാൽസല്യത്തിന്റെ തിരകളിലാണ്....... സച്ചു കടയിൽ നിന്ന് അല്പം നേരത്തെ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.... വന്ന ഉടൻ ഡ്രെസ്സെല്ലാം മാറി കുഞ്ഞിനെയുമെടുത്ത് ആ തിണ്ണയിൽ വന്നിരിക്കും.... അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരിയെന്ന വണ്ണം അവളും കിടക്കും...... നന്ദ്യാർ വട്ട പൂക്കളുടെ നേർത്ത സുഗന്ധം അവിടമാകെ പരക്കും.... അല്പം ദൂരെ നിന്ന് തവളകളുടേ യും ചീവീടുകളുടെയും ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ടാവും...... ഇളം കാറ്റ് ഒരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി തങ്ങളെ തഴുകി വരും..... കാറ്റിനും ശബ്ദമുണ്ടോ... ഉണ്ട്...... ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കിയാൽ അറിയാം.... കാറ്റിനു പ്രത്യേക ശബ്ദമുണ്ട്...... ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ പരസ്പരം കലഹിക്കുന്ന ശബ്ദം........ ചുള്ളി ക്കമ്പുകൾ കൈ കോർക്കുന്ന ശബ്ദം..... പച്ചിലകൾ തലോടുന്ന ശബ്ദം........ പൊടി പടലങ്ങൾ പതിയെ ഒന്നുയർന്നു താഴുന്ന ശബ്ദം....... അതേ..... കാറ്റിനും ഈണമുണ്ട്...... അവളൊന്നു കൂടി അവനോട് ചേർന്നു നിന്നു..... സന്തോഷത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ അവളുടെ ഹൃദയം ശെരിക്കുമൊരു അപ്പൂപ്പൻ താടിയായി മാറിയിരുന്നു..... ഇളം കാറ്റിന്റെ ശക്തി പെട്ടെന്ന് കൂടി ക്കൂടി വന്നത് പോലെ അവർക്ക് തോന്നി...... എവിടെയോ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്..... ഈറൻ നിറഞ്ഞൊരു തണുത്ത കാറ്റ് വന്നതും മുത്തശ്ശി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി..... മേഘം ഉരുണ്ട് കേറിയ പോൽ നിലാവ് ഒളിച്ചു നിന്നു....... വലിയ മഴക്കുള്ള കോളെന്ന പോൽ ആകാശം കനത്തു തുടങ്ങി...... പെട്ടെന്ന് കറന്റ്‌ പോയതും ഇഷാനി സച്ചുവിന്റെ കയ്യിലൊന്ന് കയ്യമർത്തി.......... വിളക്ക് കത്തിക്ക്..... എമർജൻസി എവിടെ..... തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങൾ ആ ഇരുട്ടിൽ ഉയർന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ സച്ചു വും ഇഷാനിയും ഇരുന്നിടത് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റിരുന്നില്ല.... സച്ചു എഴുന്നേൽക്കണ്ടാ.... ഇരുട്ടിൽ കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് വീഴും...... ആ ഇരുട്ടിലും അച്ഛൻ താക്കീതെന്ന പോലത് പറയുമ്പോൾ സച്ചുവിന്റെ ചുണ്ടിലൊരു പ്രകാശം നിറഞ്ഞു...... അപ്പോഴാണ് ആ മുറ്റത്തേക്കൊരു കാറ് വന്ന് നിന്നത്........ ഹെഡ് ലൈറ്റ്ന്റെ വെളിച്ചം അവിടമാകെ നിറഞ്ഞു.... ആ നേരത്ത് അങ്ങനെയൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് കൊണ്ട് തന്നേ എല്ലാവരും അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു...... ഡോർ തുറന്ന് ഇറങ്ങിയ ആളിലേക്ക് എല്ലാവരും കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ചു നിൽക്കെ ആ ഇരുട്ടിലും ഇഷാനി അയാളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു..... പപ്പാ..... അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഒരു വിറയലോടെ ആ പേര് പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ അത് വരെ കനത്ത് നിന്നിരുന്ന മേഘം ഘനീഭവിച്ചു തുടങ്ങി..... ആദ്യത്തെ തുള്ളി ഭൂമിയിലേക്ക് വീണതും അയാൾ ഒരു ചുവട് മുന്നോട്ട് വെച്ചിരുന്നു..... ഭയം കൊണ്ട് ഇഷാനി നിന്ന് വിറച്ചു...... (തുടരു) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ