മഴയുടെ കിലുക്കം - 33 ✍🏻Ishalin muhabath അത്താഴ സമയം ബീരാൻ വന്നപ്പോ ആ മുഖത്ത് വല്ലാത്ത സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നു..അത് സൈനബ നന്നായി ശ്രേദ്ധിച്ചു.. ചോദിക്കാൻ പേടിച്ചിട്ട് സൈനബ കാര്യം തിരക്കിയില്ല.. "രഹന.. രഹന... " ബീരാന്റെ മൂർച്ച ഉള്ള വിളിയിൽ രഹന റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു.. "ന്താ വാപ്പ..." "നീ ഇബ്രാഹീംമിനെ കണ്ടോ??" "മ്മ്.. കണ്ടു..." അവളിൽ നിന്നും കേട്ട മറുപടി ബീരാനെ ഞെട്ടിച്ചു.... "ന്തിനാ കാണാൻ പോയത്??" "അത്.. അസി ഇത്തയുടെ കാര്യത്തിന്..." രഹന പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോ ബീരാന് ദേഷ്യം പെരുത്ത് കയറി.. "എത്ര വട്ടം കണ്ടു?? "അതികം ഒന്നും കണ്ടില്ല വാപ്പ.. 2/3 വട്ടം..." "എടി ഇബ്‌ലീസെ... നിനക്ക് നല്ല ജീവിതം കിട്ടാൻ വേണ്ടിയാ ആ മൂഷേട്ടയെ അയാളെ കൊണ്ട് കെട്ടിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത് പോലും.. എന്നിട്ട്..." ബീരാൻ എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് രഹനക്ക് മനസ്സിലായില്ല.. നെറ്റി ചുളിച്ചു സംശയത്തോടെ നിന്ന രഹനയുടെ കയ്യിലേക്ക് ബീരാൻ ആ ഫോട്ടോസ് വെച്ചു കൊടുത്തു... "ഇരുന്ന് നോക്ക്.." ബീരാൻ അതും പറഞ്ഞു അകത്തേക്കു പോയി... ഫോട്ടോ കണ്ട രഹന ഞെട്ടി... ഇതെങ്ങനെ വീട്ടിൽ എത്തി എന്നൊരു ചിന്ത അവളിൽ ഉടലെടുത്തു... സൈനബ രഹനയുടെ മാറ്റം നോക്കി നിക്കുവാണ്.. "ഉമ്മച്ചി.. ഇത്.. ഇതെവിടെന്ന??" "ന്തിനാ രഹന ഇതിനൊക്കെ പോകുന്നത്?? ഇത് തെറ്റല്ലേ??" "ഉമ്മ... ഇത്..." രഹന ആ ഫോട്ടോസും കൊണ്ട് അകത്തേക്കു ഓടി.. ബീരാൻ ബെഡിൽ കിടക്കുവാണ്... രഹന അടുത്ത് പോയിരുന്നു.. "വാപ്പ.. ഇത് ആരോ മോർഫ് ചെയ്തത് ആണ്... ന്റെ ഫോണിലേക്കു ഇങ്ങനെ കുറച്ച് ദിവസം ആയി മെസേജ് വരുന്നുണ്ട്... പൈസ ആണ് ചോദിക്കുന്നത്... ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചിട്ട് ആരോടും പറയാതെ ഇരുന്നത് ആണ്..." രഹന അപ്പൊ തോന്നിയ കള്ളം ബീരാൻ വിശ്വസിക്കുന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു.. ബീരാൻ ആകെ ബേജാറിലായി.. "മോളെ.. നിനക്കിത് ആരോടേലും പറഞ്ഞു കൂടെ?? ഇത് പുറത്ത് പോയ നിന്റെ ഭാവി..." ബീരാൻ ആദ്ധിയോടെ പറഞ്ഞതും സൈനബ റൂമിനു പുറത്ത് നിന്ന് ഇതെല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. "ആരാണെന്നൊന്നും അറിയില്ല വാപ്പ.. പക്ഷെ ആർക്കോ ഇവിടെയും ആയി നല്ല പരിചയം ഉള്ള ആളാണ്... അതാണ് ഇങ്ങനെ ടോർചർ ചെയ്യുന്നത്...." രഹനയുടെ കള്ള കണ്ണീർ ഒഴുകി... ബീരാൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു... "മോളെ.. ഞാൻ നിന്നെ സംശയിച്ചു പോയല്ലോ..." ബീരാൻ അന്ന് ആദ്യമായി പൊട്ടി കരയുന്നത് സൈനബ കണ്ടു.. ഇന്നേ വരെ ആർക്കു വേണ്ടിയും കരയാത്ത മനുഷ്യൻ സ്വന്തം മകളെ സംശയിച്ചതിന്റെ പേരിൽ കരയുന്നു... സൈനബയുടെ മുഖത്ത് നിസ്സംഘ ഭാവം നിറഞ്ഞു.. "പോട്ടെ വാപ്പ... ഇനി ന്ത്‌ ചെയ്യണം എന്ന് ആലോചിക്കണം എനിക്ക്.." "മോളെ... എടുത്ത് ചാടി ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ.. നിന്റെ ഭാവി പോകും..." ബീരാന്റെ മോളോടുള്ള കറയറിങ് കണ്ട് സൈനബ പുഞ്ചിരിച്ചു.. അവർ തിരികെ അടുക്കളയിലേക് തന്നെ പോയി... രഹന ബീരാനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി അവലും അവളുടെ റൂമിലേക്കു പോയി.. റൂമിൽ ചെന്ന രഹനയുടെ മനസ് മുഴുവനും ആ ഫോട്ടോയും അയച്ച ആളെയും പറ്റി ആയിരുന്നു.. പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഫോണെടുത് ഇബ്രാഹീംമിന് വിളിച്ചു.. "നമ്മുടെ ഫോട്ടോ ആരാണ് അയച്ചത് വീട്ടിലേക്കു??" എടുത്ത പാടെ രഹന ഇബ്രാഹീംമിനോട് ചോദിച്ചതും ഇബ്രാഹീം ആകെ കൺഫ്യൂഷൻ ആയി.. "ഏത് ഫോട്ടോ??" ഇബ്രാഹീം ചോദിച്ചു.. "ഞാൻ വാട്സപ്പിൽ ഇട്ട്... അത് കയറി നോക്ക്.." ഇബ്രാഹീം ഫോട്ടോ കണ്ട് അമ്പരന്നു.. ഇതാരാ ഈ ഫോട്ടോ എടുത്ത് അയച്ചത്.. "രഹന നീ പറ്റിക്കാൻ ഉള്ള പരിപാടി ആണല്ലേ??" "ബെസ്റ്റ്.. ഞാൻ പറ്റിക്കാൻ ആണെന്നോ?? എന്റെ വീട്ടിലേക്കു ഇതെങ്ങനെ വന്നു എന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ ആകെ കുഴഞ്ഞു ഇരിക്കുവാണ്.. വാപ്പയെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി... ഇനി ഇതാരാ അയക്കുന്നതെന്ന അറിയാതെ..." "ഇതാരാണെന്ന് കണ്ടു പിടിച്ചേ പറ്റു..." ഇബ്രാഹീം പറഞ്ഞതും രഹന ദേഷ്യത്തിൽ കാൾ കട്ടാക്കി... 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 അത്താഴം കഴിഞ്ഞു ആലീസ് അസിയെ നോക്കി.. ഫോൺ നോക്കി ഇരിക്കുവാണ്.. മുഖത്ത് ചെറിയ സന്തോഷം ഒക്കെ ഉണ്ട്.. "അസി... നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്.." "പറയാൻ ന്തിനാ മുഖ വര??നീ പറ ആലീസ് മോളെ..." "പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോ സങ്കടം തോന്നിയേക്കാം.. പക്ഷെ അതി ജീവിച്ചേ പറ്റു... പറയാതിരുന്നാൽ അത് മോശം ആണെന്ന് തോന്നി.." "നീ പറയാൻ ഉള്ളത് ഓപ്പൺ ആയിട്ട് പറയ്... കേൾക്കാൻ ഞൻ റെഡി ആണ്.." "നിന്റെ കിച്ചു സർ ന്റെ കല്യാണം ആണ്... സൺ‌ഡേ..." ആലീസ് പറഞ്ഞപ്പോ ഒന്ന് ഞെട്ടി.. കണ്ണ് നിറഞ്ഞഹു.. അപ്പോഴും ചുണ്ടിൽ നിറഞ്ഞ ചിരിച്ചു കണ്ട് ആലീസ് അസിയെ നോക്കി.. "ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് വട്ടായോ അസി??" ആലീസ് ചോദിച്ചതും അസി പൊട്ടി ചിരിച്ചു.. "ആലീസ്... എന്നെ വേണ്ടാത ആളെ എനിക്കും വേണ്ട...ഞാൻ ആ തീരുമാനത്തിൽ എത്തി.. പിന്നെ കേട്ടപ്പോ ഒരു സങ്കടം ഉള്ളിൽ തോന്നി.. അത്ര തന്നെ..." "ഈ അസി കൊച്ചിനെ ആണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്... " ആലീസ് അസിയെ കെട്ടി പിടിച്ചു... തിരിച് അസിയും അലീസിനെ പുണർന്നു.. 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 കല്യാണത്തിന് ഒരു ദിവസം മാത്രം നിക്കേ ദേവദാസും നന്ദിനിയും ജോലിക്കാരുടെ ഒപ്പം കൂടിയിട്ടുണ്ട്... ഭക്ഷണം പുറത്ത് നിന്ന് വെടിക്കാൻ ആയിട്ട് ദേവദാസ് ഒരാളെ ചുമതല പെടുത്തി.. കൂടാതെ ചെറിയ ഗസ്റ്റ് സൽക്കാരം വൈകുന്നേരം വീട്ടിൽ അറേഞ്ച് ചെയ്തിട്ടുമുണ്ട്.... കിച്ചു ഉണർന്ന് ഫ്രഷായിട്ടും താഴേക്കു പോയില്ല... അല്ലുവിനെ വിളിച്ചിട്ട് കഴിക്കാൻ എന്തേലും ഓർഡർ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു.. അവൻ അപ്പൊ തന്നെ രണ്ട് സാൻഡ് വിച്ചു ഓർഡർ ആക്കി... കിച്ചുവിന്റെ ഓർമകളിൽ അസി മാത്രം ആയിരുന്നു... "എനിക്ക് സ്വന്തം ആക്കാൻ പറ്റില്ല... എന്നിട്ടെന്തിനാ അവളെ ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ പ്രതിഷ്ടിച്ചു വെക്കേണ്ട കാര്യം??" സ്വയം കിച്ചു മനസിൽ ഓർത്തു... ഓരോ ചിന്തയും അവളിൽ തന്നെ ആണ് എത്തി നിക്കുന്നത്... അവളുടെ ഓർമകൾ... കുറച്ചു സമയത്തിന് ഇപ്പുറം ഓർഡർ ആക്കിയ ഫുഡ്‌ വന്നതും അല്ലു വന്നു വാഗി കൊണ്ട് പോയി... കിച്ചുവിന്റെ റൂമിൽ കൊടുത്തു.. അവൻ ഡോർ തുറന്നു പാർസൽ വാങ്ങിയ പാടെ ഡോർ അടച്ചു.. അല്ലു തിരികെ മുറിയിലേക്കും പോയി... നന്ദിനി ഇതെല്ലാം ശ്രേദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... പിന്നെ ചോദിച്ചു നല്ലയൊരു ദിവസം മോശം ആക്കണ്ട എന്നവർ കരുതി.... 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 നയന ഏതൊക്കെയോ ഫയൽസ് നോക്കുവാണ്... ചൂടായത് കൊണ്ട് തണുത്ത ആപ്പിൾ ജ്യൂസ്‌ അടുത്ത് ഇരിപ്പുണ്ട്... ഓരോ സിപ് കുടിക്കുകയും വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നയനയുടെ മുടി അമ്മ എണ്ണ തേക്കുവാണ്... അപ്പോഴാണ് ഫോൺ കിച്ചുവിന്റെ കാൾ വന്നത്... കണ്ട പാടെ നയന കാൾ കട്ടാക്കി... "അതെടുക്ക് മോളെ.. " "അമ്മേ... എനിക്കറിയാം എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന്.." നയനയുടെ ശബ്ദം കടുത്തിരുന്നു... അവരുടെ മുഖം താഴ്ന്നു.. വീണ്ടും കാൾ വന്നതും നയന ദേഷ്യത്തിൽ കാൾ എടുത്തു.. "നയന.... ഐ വാണ്ട്‌ ടു സി യു... ഞാൻ ലൊക്കേഷൻ അയക്കാം.. അവിടേക്കു വന്നു മതി.." "ഞാൻ ഇപ്പൊ ബിസി ആണ്... അതുമല്ല നല്ല ചൂടും ഉണ്ട്.." "ഇപ്പൊ വരണ്ട.. ഈവെനിംഗ് മതി.." "ഓക്കേ.." ആ കാൾ കട്ടായതും നയന തിരികെ ഫയൽസ് നോക്കാൻ തുടങ്ങി... 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 "സാരഥി.... മോനെ.. കിച്ചു മോന്റെ കല്യാണം അല്ലെ.. ഞാൻ ഒന്ന് പോയിട്ട് വരട്ടെ??" രുഗ്മിണി അമ്മ വളരെ ആശയോടെ ചോദിച്ചു.. "അത്... നമ്മുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോകാം.. നമ്മളും പോകുന്നുണ്ട് അമ്മേ.." സ്‌മൃധി പറഞ്ഞു.. "ഇന്ന് പോകുവോ അപ്പൊ.." "ഓ.. അതിനുള്ള ഡ്രസ്സ്‌ എടുത്തിട്ടാണ് നമ്മൾ വന്നത്.. ഇനി പോയ മതി..." സ്‌മൃധി പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോ അവരുടെ മുഖം മങ്ങി.. "ഇതാ..." രുഗ്മിണി അമ്മക്ക് നേരെ ഒരു കവർ നീട്ടി... "ഇത് അമ്മക്ക.. രണ്ട് ജോഡി ഉണ്ട്.. ഏകദേശം അളവ് വെച് വാങ്ങിച്ചത് ആണ്.. ഇഷ്ടായോന്ന് നോക്ക് " "കാണണ്ട മോളെ... വാജിച്ചല്ലോ... അത് തന്നെ ധാരാളം.. എന്നെ ഓർത്തല്ലോ.. അത് മതി... " രുഗ്മിണി അമ്മയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞഹു... സാരഥി അവരെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു... സ്വന്തം അമ്മയെ പോലെ.... 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 ആലീസ് നേരത്തെ ജോലിക് പോകാൻ ഇറങ്ങി.. "ആലീസ്.. നാളെ.. നാളെ ലീവ് എടുക്കോ??" "അതെന്തേ??" "അത്... നാളെ എനിക്ക് ശോകം ആകും.. അതോണ്ട് നി കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ...." "നോക്കട്ട്... ലീവ് തരോങ്കിൽ എടുക്കാം..." ആലീസ് പോയതും അസി മെസ്സിലേക് പോയി... പതിവിന് വിപരീതം ആയി അന്ന് ഇഡലിയും ചമ്മന്തിയും ആയിരുന്നു.. അത് കണ്ടപ്പോ ആലിസിനെ ഓർത്തു പോയിരുന്നു അസി... നേരത്തെ പോണം എന്നുള്ളൊണ്ട് അടുത്തുള്ള കടയിൽ നിന്നും കഴിച്ചോളാം എന്ന് പറഞ്ഞ ആലീസ് പോയത്... ഇഡലിയൊക്കെ കഴിച് അസി റൂമിലേക്കു തിരികെ വന്നു... ഫോണും നോക്കി കുറെ നേരം ഇരുന്നു.. പിന്നെ കുറച്ചു നേരം കിടന്നുറങ്ങി.... 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 അല്ലു ഉച്ചയോടടുപ്പിച്ചു വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.. റീഹാനയുടെ വീട്ടിൽ എന്തായി എന്നറിയാൻ ഒരു പൂതി പെരുത്തു... ആ കാര്യം അറിയണം എങ്കിൽ അടുത്തുള്ള വീട്ടിലെ ആർക്കേലും കൂടി ആ ഫോട്ടോ എത്തിക്കണം എന്നവന് തോന്നി.. അവളുടെ വീട്ടിന്റെ അടുത്തായി എത്തിയപ്പോ ഒരു അമ്മുമ്മ നടന്നു പപ്പടം വിൾക്കുന്നത് അവന്റെ ശ്രേദ്ദ്ധയിൽ പെട്ടു... അവരോട് പോയി സംസാരിച്ചു കൂട്ടായി.. കുറച്ചു പപ്പടം വാഗി.. ശേഷം അവരുടെ കയ്യിൽ പൈസയും നൽകി... ഈ ഏരിയയിൽ സ്ഥിരം വരാറുള്ളോണ്ട് ആ അമ്മുമ്മക്ക് ഏകദേശം എല്ലാവരുടെയും കാര്യം അറിയാം എന്ന് അവന് മനസ്സിലായി...അവരിൽ നിന്നും ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയ കാര്യം വെച് രഹനയുടെ വീട്ടീന്ന് രണ്ട് വീട് മാറി രഹനയുടെ ഒരു കത്ത് അവരുടെ വീട്ടിൽ അല്ലു എത്തിച്ചു... അതും ആ അമ്മുമ്മ വഴി... 💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫 നയന വൈകുന്നേരം കിച്ചു പറഞ്ഞ സ്പോട്ടിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ട്... കിച്ചുവിനെ കുറച്ചു നേരം നോക്കിയ ശേഷം ഫോണെടുത്തു വിളിച്ചു.. അവൻ നിക്കുന്ന സ്പോട് പറഞ്ഞ് കൊടുത്തപ്പോ അവളവിടെക് പോയി.. "ന്താ കിച്ചു കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞത്??" നയനയുടെ ശബ്ദം ബോൾഡായിരുന്നു.. "അത്... ഈ കല്യാണം നടക്കുന്നത് ഒരു കരാറിന്റെ പേരിലല്ലേ... അതോണ്ട് തന്നെ നമ്മുക്കൊരു എഗ്രിമെന്റ് ഒപ്പിടാൻ ഉണ്ട്.." "എഗ്രിമെന്റ്??" നയന ആശ്ചര്യത്തോടെ കിച്ചുവിനോട് ചോദിച്ചു... തുടരും.... #📙 നോവൽ #📔 കഥ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💞 പ്രണയകഥകൾ