#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ...... 🔻 ഭാഗം _62 ✍️ രചന - Aysha akbar ഇറങ്ങിയ പാടേ മുഖത്തെ കൂളിങ് ഗ്ലാസ്സ് അഴിച്ചു കൊണ്ടയാൾ ചുറ്റും നോക്കുമ്പോൾ ഒരു തരം നീരസം നിറഞ്ഞിരുന്നാ മുഖത്ത്..... കോ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ നിന്നും മേനോൻ കൂടിയിറങ്ങുമ്പോൾ രണ്ട് പേരുടെയും മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞിരുന്ന പുച്ഛം ഇരുവരും ഒരു ചിരിയാലെ കൈ മാറി........ മുത്തശ്ശി ക്ക് ഇരുന്നിടത്ത് നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു...... അവരുടെ ശ്വാസം അപ്പാടെ വിലങ്ങി നിൽക്കുകയാണ്..... വരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുക യായിരുന്നെങ്കിൽ കൂടി ഉള്ളാലെ ഒരു ഭയം..... അപ്പോഴാണ് അകത്തു നിന്നും തനൂജ പുറത്തേക്ക് വന്നത്....... പെട്ടെന്ന് രവിയെ കണ്ടതും അവരും ഭയന്നു പോയിരുന്നു...... അതി വേഗത്തിൽ അവർ അകത്തേക്കോടി ഗായത്രിയോട് വിവരം പറയുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം ഗായത്രിയും എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിശ്ചല യായി പ്പോയിരുന്നു..... അതിനാദ്യത്തെ കാര്യം സച്ചു ഇവിടെയില്ലെന്നുള്ളത് തന്നെയാണ്....... ഏട്ടനെവിടെ..... ഗായത്രി യത് ചോദിക്കുമ്പോൾ മുഖത്ത് പരിഭ്രമം നിറഞ്ഞിരുന്നു..... കുളക്കടവിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്..... ഞാൻ വിളിക്കാം...... തനൂജ അത് പറഞ്ഞു തിരിയുമ്പോൾ ഗായത്രി അവരുടെ കയ്യിലൊന്ന് പിടിച്ചു...... അതിനും മുന്നേ സച്ചുവിനോട് വേഗം വരാൻ പറയണം...... നമ്മളെ കൊണ്ടൊന്നും ഒതുങ്ങുന്ന ആളല്ല അയാള് ... ഗായത്രി അമർത്തി പിടിച്ച ശബ്ദത്തിലത് പറയുമ്പോൾ നെഞ്ച് വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ഗായത്രി അതേ പിടപ്പോടെ തന്നെ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു....... രവി ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ മുത്തശ്ശി യാന്ത്രികമായി ഇരുന്നിടത് നിന്നെഴുന്നേറ്റ് പോയിരുന്നു...... ഹലോ....... നമ്മൾ തമ്മിൽ കണ്ടിട്ട് കാലം കുറേയായി...... ഏറെ ഗൗരവമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ രവിയത് പറയുമ്പോൾ മുത്തശ്ശി യാന്ത്രികമായി തലയൊന്ന് കുലുക്കിയിരുന്നു...... ഇരി...ക്കു.... ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമ ത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ മുത്തശ്ശിയത് പറയുമ്പോൾ ആ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞൊരു പരിഹാസം അവർക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു.... ഞാൻ വന്നത് ഇഷാനിയെ കൊണ്ട് പോകാനാണ്..... അവളെവിടെ..... രവി തികഞ്ഞ ഗർവോടെ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് അവർക്കറിയില്ലാ യിരുന്നു...... അപ്പോഴേക്കും ഗായത്രി ഉമ്മറത്തേക്കെത്തിയിരുന്നു... ഗായത്രി യേ കണ്ടതും രവി പുച്ഛത്തോടെ തലയൊന്ന് ചെരിച്ചു...... മ്മ്.......? എന്ത് വേണം......? ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമത്തെ മറച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് വലിയൊരു ഗൗരവത്തെ കൂട്ട് പിടിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു ഗായത്രിയത് ചോദിച്ചത്....... ഹു ആർ യൂ......? രവി തീർത്തും അപരിചിതരെന്ന വണ്ണം ഗായത്രിയോടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവർ ഉള്ളാലെ ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും മുഖത്തെ ഗൗരവത്തെ അവർ വിട്ട് കളഞ്ഞിരുന്നില്ല....... ഞാൻ ഗായത്രി ദേവി...... ഇതെന്റെ വീടാണ്...... നിങ്ങളാരാണ്...എന്തിനു വന്നുവെന്നാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചത്.......... ഗായത്രി മുഖത്തേറേ പുച്ഛം നിറച്ചു കൊണ്ട് രവിയോടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ രവിയാകെ ഞെട്ടി പ്പോയിരുന്നു.... അവരുടെയാ ശബ്ദം ആ വലിയ കോലായിൽ മുഴങ്ങി കേട്ടു..... നേരമേറേ കഴിഞ്ഞിട്ടും നിലക്കാത്ത പ്രതി ധ്വനി നില നിൽക്കാൻ തക്ക കനമുണ്ടായിരുന്നാ വാക്കുകൾക്ക്...... മേനോനും ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണ് രവിയെ നോക്കിയത്...... തന്റെ ചോദ്യത്തിൽ അവൾ പാടേ അലിഞ്ഞു കരഞ്ഞു തന്റെ കാലു പിടിക്കുമെന്ന് കണക്ക് കൂട്ടിയിരുന്ന രവിക്ക് കിട്ടിയ ആദ്യത്തെ അടിയായിരുന്നു ഗായത്രിയുടെ വാക്കുകൾ...... അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ആത്മാഭിമാനം രവിയെ ശെരിക്കും ഭയപ്പെടുത്തിയിരുന്നു....... ഞാൻ രവി പിള്ള..... എന്റെ മകൾ ഇഷാനി യേ കൊണ്ട് പോകാൻ വന്നതാണ്...... അതിനി ആരൊക്കെ കിടന്നു ചത്താലും ഞാൻ കൊണ്ട് പോയിരിക്കും...... നിറഞ്ഞു വന്ന ഞെട്ടലിനെ പാടേ മറച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ടൊരു പരിഹാസ ചിരിയോടെ രവിയത് പറയുമ്പോൾ ഗായത്രിയുടെ ഉള്ളം വിറച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു....... ഇഷാനിയുടെ പേര് പറയുമ്പോൾ അവർ തളരുമെന്ന് രവിക്കും അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ആ ചുണ്ടിൽ ഗുഡ്ഢമായൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞിരുന്നു..... അതിന് ഇഷാനി നിങ്ങളുടെ മകളാണെന്നതിന് വല്ല തെളിവൂമുണ്ടോ..... അവൾ നിങ്ങളുടെ മകളല്ലെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞാലോ....... മറ്റൊന്നും അയാളോട് തിരികെ പറയാനില്ലെന്ന് തോന്നിയ സമയത്താണ് ഗായത്രി ഗൗരവത്തോടെ അത് പറഞ്ഞത്....... അങ്ങനെയൊന്നു രവി പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടേയില്ലാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു..... അയാൾക്കും തിരികെ പറയാൻ ഒന്നുമില്ലാതെ വിധം ഗായത്രി അയാളെ തടയിട്ട് വെച്ചിരുന്നു..... അയാളുടെ വലിപ്പം കുറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് കൂടി ചുരുങ്ങി....... കയ്യിൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ രോമ കൂപങ്ങൾ വിറച്ചു.... അതിലേറെ ഗായത്രിയുടെ ചുണ്ടിലെ വിജയ ച്ചിരി അയാളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമാക്കി....... എടീ..... ആരെ കണ്ടിട്ടാടി നീയീ നെഗളിക്കുന്നത്...... രവി അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഗായത്രി യുടെ കഴുത്തിൽ കയറി പിടിച്ചത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു........ പെട്ടെന്നത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ലെന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ തുറിച്ചു വന്നിരുന്നു......... മുത്തശ്ശി വന്ന് രവിയെ പിടിച്ചു മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടൊന്നും ആ കയ് അയഞ്ഞിരുന്നില്ല..... അയാളുടെ കൈ കഴുത്തിൽ മുറുകുന്നതോടൊപ്പം കണ്ണുകളിൽ അവരോടുള്ള അഗ്നി ആളി കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... ഗായത്രിക്ക് ശ്വാസമെടുക്കാൻ വല്ലാത്ത ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയിരുന്നു....... ശ്വാസം തന്നിൽ നിന്ന് വിട്ടകലുമോ എന്ന് തോന്നിയ ആ നിമിശമാണ് രവിയുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റാൻ തക്ക കഴിവുള്ള ഒരു കൈ വന്ന് രവിയെ ആകെ ക്കൂടി തള്ളി മാറ്റിയത്........ ആകെ ഉലഞ്ഞു പോയ ഗായത്രിയെ പെട്ടെന്ന് അയാളാ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിക്കുമ്പോൾ തന്റെ കൂടെ പിറപ്പിന്റെ കൈ കൾക്കുള്ളിൽ താൻ സുരക്ഷിതയാണെന്ന തോന്നലിലാവണം അവരുടെ ശ്വാസം നേരെ വീണിരുന്നു....... പാതി മാത്രം തൂവർത്തിയ മുടി തുമ്പിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഗായത്രിയുടെ മുഖത്തേക്കിറ്റ് വീണു..... തണുപ്പുള്ള ആ കൈകൾക്കുള്ളിൽ അവർക്കേറെ ആശ്വാസം തോന്നി..... അതേ സമയം ഇത്ര യേറെ തന്നെ താങ്ങാൻ കഴിവുള്ള ഹൃദയത്തെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചതിൽ അതിയായ കുറ്റ ബോധവും ആ നിമിഷം അവരെ വേട്ടയാടി...... പിറകിലേക്ക് ഒന്ന് വേച്ചു പോയ രവി ദേഷ്യത്തോടെ തലയുയർത്തുമ്പോൾ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന ഗോപിയെ കണ്ട് അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ യൊന്നു നോക്കി....... തല്ലാനും കൊല്ലാനുമല്ല കൈ പിടിച്ചു തന്നത്..... സ്നേഹത്തോടെ സന്തോഷത്തോടെ അവൾക്ക് പാതിയാവാനാണ്.... അതിന് പറ്റില്ലെന്ന് ഉറപ്പായ സ്ഥിതിക്ക് അവൾക്കിനി തന്റെ ആവശ്യമില്ല...... രവിക്ക് പോകാം....... ഗോപി ദേഷ്യത്തോടെ രവിക്ക് നേരെ നിന്നത് പറയുമ്പോൾ ആ വാക്കുകൾ അവിടെ ഉയർന്നു കേട്ടു....... അത് തന്റെ കർണ്ണ നാളത്തിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി തലച്ചോറിൽ ഒരു പ്രഹരം തീർത്തത് പോലെ തോന്നി പ്പോയി രവിക്ക്..... അങ്ങനെയൊരു മാറ്റം ഗായത്രിയിൽ നിന്ന് അയാൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടില്ല.... താനുപേക്ഷി ക്കുമെന്ന് പറയുമ്പോൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്റെ കാൽ കീഴിൽ കിടക്കുമെന്നാണ് കരുതിയത്...... വീണ്ടും വീണ്ടും അവളെ ചവിട്ടി മെതിക്കാൻ മനസ്സ് തയ്യാറായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.... പക്ഷെ ഇങ്ങനെയൊന്നു തന്റെ ചിന്തകളിൽ നിന്നോത്തിരി വിദൂരത്താണ്...... രവി ഞെട്ടലോടെ ഗായത്രിയെ നോക്കി.... കളഞ്ഞു പോയതെന്തോ ആ കണ്ണുകളിൽ കത്തി നിൽക്കുന്നത് രവിയറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു....... അത്രയേറെ അകന്ന് നിന്നവർ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഇഴുകി ചേർന്നതിന്റെ കാരണം മനസ്സിലാകാതെ രവി അമ്പരന്നു..... അതിലേറെ ഗായത്രിയെ ഇങ്ങോട്ട് വിട്ടതിൽ അയാൾക്ക് ഖേദം തോന്നി.... അവിടെ തന്നെ നിൽക്കുകയായിരുന്നെങ്കിൽ അവളോരിക്കലും മാറുമായിരുന്നില്ല........ രവിക്ക് ദേഷ്യം കൊണ്ട് നിൽപ്പുറക്കുന്നില്ലായിരുന്നു...... അതിന് ആർക്ക് വേണം ഇവളെ..... ഈ &₹#*&₹ മോളെന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്ന് കയറിയ അന്ന് മുതൽ തുടങ്ങിയതാണ് എന്റെ നാശം....... രവി ജയം വിട്ട് കൊടുക്കില്ലെന്ന വണ്ണം ഗർവോടെ അത് പറയുമ്പോൾ ഗോപി കൈ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി....... തനൂജ വേണ്ടെന്ന തരത്തിൽ ദയനീയമായി അയാളുടെ കയ്യിലൊന്ന് പിടിച്ചു...... ഞാൻ വന്നതെന്റെ മോളെ കൊണ്ട് പോകാനാണ്..... ഇഷാനി....... രവിയതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടുറക്കെ അലറി വിളിക്കുമ്പോൾ മുറിയിൽ മീനുവിനോടൊപ്പം ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ഇഷാനി ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു....... അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി..... കാലുകൾ വിറച്ചു...... ശ്വാസമെടുക്കാൻ കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണം അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടിയിരുന്നു....... അതേ..... ഭയന്ന നിമിഷം വന്നുവെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു........ ഏത് നിമിഷവും അയാൾ തന്റെ കയ്യകലത്തിലേക് എത്തുമെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു..... നിറ കണ്ണുകളോടെ ഇഷാനി മീനുവിനെ നോക്കി.... അവളിലുമുണ്ടാ പരിഭ്രമം.... നീ പേടിക്കേണ്ട..... സച്ചുവേട്ടനും അച്ഛനുമൊക്കെയുണ്ടല്ലോ ഇവിടെ...... മീനു ഇഷാനിയുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു ആശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോഴും രണ്ട് പേരിലും ഒരേ ഭയം തളം കെട്ടി നിന്നിരുന്നു...... വിറക്കുന്ന ചുവടുകൾ മുമ്പോട്ട് വേച്ചു കൊണ്ടവർ പുറത്തേക്ക് നടന്നു...... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ