നിന്നിലേക്കായ് :10 അവൾ ആരുടേയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നില്ല... ചിരിയില്ലാത്ത മുഖം... ചിരിച്ചെന്നു വരുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടവൾ... അവൻ മനസിലോർത്തു. "ആ നിക്കുന്നതിനെ തന്നെ അല്ലെ നീ ഇന്നലെ കണ്ട് ഇഷ്ട്ടായെന്ന് പറഞ്ഞത്..?!" ദിയ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കുന്നുണ്ട്.അഷ്മിൽ പെട്ടെന്ന് അവളിൽ നിന്ന് തന്റെ കണ്ണുകൾ മാറ്റി... അഷ്മിൽ ദിയയെ പല്ലിറുമ്പി നോക്കി... "അല്ലാ... നീ ഇങ്ങനെ തറപ്പിച്ചു നോക്കുന്നെ കണ്ട് ചോദിച്ചതാ... നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ... ഇനീപ്പോ ഒരു നിക്കാഹ് കൂടി കഴിഞ്ഞാ അയ്യോ പറയണ്ട..." അവൾ അവനെ ആക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്... ഹനക്ക് അറിയാം എല്ലാവരുടെ കണ്ണുകളും തന്നെയാണ് നോക്കുന്നതെന്ന്... വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് മുഖത്തു ചിരി വരുത്താൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് അവൾ.... ഷെമി അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ഓരോന്ന് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്... അത് മനസിലാക്കിയാവണം അഷ്മിൽ അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ഫോണിൽ നോക്കി പതിയെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു... അപ്പോഴാണ് ഹനക്ക് കുറച്ച് ആശ്വാസമായത്‌... നേരം ഇത്രയായിട്ടും അവളവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിട്ടില്ല... അഷ്മിൽ പുറത്ത് നിൽകുമ്പോഴാണ് ദിയ അവനെ അകത്തേക്ക് കൂട്ടാൻ വരുന്നത്... അവൾ അവന്റെ കയ്യിലോട്ട് ബോക്കെ കൊടുത്തു... ഷെമി ഹനയെ പിടിച് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നിർത്തി... അപ്പോഴും തല ഉയർത്തി അഷ്മിലിനെ ഒന്ന് നോക്കിയില്ല... അവന് വല്ലാത്ത ഹൃദയഭാരം തോന്നി... നോക്കിയിരുന്നേൽ ഒരിച്ചിരി സമാധാനം ആയേനെ എന്നവൻ മനസിലോർത്തു... ബോക്കെ നീട്ടിയതും അവൾ കൈ നീട്ടി വാങ്ങിച്ചു... ദിയയും ഫായിയും അവളുടെ ഫ്രണ്ട്സും ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നതിലേക്ക് നോക്കി പോസ് ചെയ്യുന്നുണ്ടവൾ... ബൊക്കയിൽ അവൾ കൈ വച്ചപ്പോൾ എപ്പോഴോ നേർമയായി തന്റെ കൈയിലൊന്ന് തൊട്ടുവോ?!... എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ചാലോ.?!... അവൾ ബൊക്കെ വാങ്ങിച് മാറി നിൽക്കാൻ നേരമാണ് ഷെമി അവന്റെ കൈയിലോട്ട് റിങ് ബോക്സ്‌ കൊടുത്തത്‌... അവൾ കൈ അഷ്മിലിനു നേരെ നീട്ടി... റിങ് കയ്യിലെടുത്ത് അവനെന്തോ ഉമ്മനെയൊന്ന് നോക്കി... ഹനയുടെ ഉമ്മനെയും, സൈനബയുടെ മുഖത്തു ചെറിയൊരു നീരസം കാണാം... എന്നാലും മുന്നേ ഉണ്ടായിരുന്ന എതിർപ്പ് ഒരിച്ചിരി കുറഞ്ഞപോലെ... ഹനയുടെ ഉമ്മയുടെ മുഖത്തു സങ്കടവും സന്തോഷവും എല്ലാം കൂടികലർന്ന ഒരു ചിരിയാണ്. റിങ് അവളുടെ വിരലിൽ അണിഞ്ഞതും അവൾ അവനെ തല ഉയർത്തി പതിയെ ഒന്ന് നോക്കി... അഷ്മിലിനു തന്റെ ഹൃദയതാളം ഏറിയതായി തോന്നി...നെഞ്ചിടിപ്പ് അവൾ കേൾക്കുമെന്ന് തോന്നി...കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഒരുനിമിഷം മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആഴം തേടി... അവളകന്നു മാറിയിട്ടും അവൻ വല്ലാത്തൊരുതരം ലഹരിയിൽ അകപ്പെട്ടപോലെ... ഒന്നിലും കൃത്യമായി ശ്രദ്ധ കിട്ടുന്നില്ല... കണ്ണിൽ അവളുടെ ആ നോട്ടം തങ്ങി നിൽക്കുന്നു... അത് കഴിഞ്ഞ് ഓരോരുത്തരായി വന്ന് ഓരോ ഹബേർസ് ആയിട്ട് കൊടുക്കുന്നുണ്ട്...അവനൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല... അവളിൽ തന്നെയാണ് കണ്ണുകൾ.... മറ്റുള്ളവരോടൊക്കെ ഹന ചിരിച്ചു സംസാരിക്കുന്നതവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു... കുറച്ച് സമയം അവളെ തനിച്ചു കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ സംസാരിക്കാമായിരുന്നു എന്നവൻ ചിന്തിച്ചു... "ഇനി ഭക്ഷണം കഴിക്കാം... " വല്ലുമ്മ അവരെ കഴിക്കാൻ വിളിച്ചു... ഉമ്മയും മൂത്തമ്മയും ഷഹാനയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ കഴിക്കാനുള്ളതെല്ലാം എടുത്തുവച്ചു... "ഹന മോളും ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഇരിക്കട്ടെ..." എന്ന് പറഞ്ഞു റഷീദ് ആണ് അവളെ അഷ്മിലിന്റെ തൊട്ടടുത്തായി ഇരുത്തിയത്... അവൾ കുറെ ഒഴിഞ്ഞ് മാറാൻ നോക്കിയെങ്കിലും പിടിച്ചപിടിയാലേ അവനോട് ചേർത്ത് ചെയറിൽ അവളെയും ഇരുത്തി... അഷ്മിലിനെ നോക്കി ഹനക്ക് കറി വിളമ്പാൻ ആംഗ്യം കാണിക്കുകയാണ് അപ്പുറത്തെ സൈഡിൽ നിന്നും ഷെമി... അവൻ ആദ്യം മടിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് അവളുടെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് അവൻ തന്നെ കറി ഒഴിച്ചു... അതിനിടക്കാണ് അൻവർ കയറിവരുന്നത്... അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ രക്തം ഇരച്ചുകയറി... മൂത്താപ്പയും ഷഹാനയും ആമിനയും ഒരുനിമിഷം അവനെ കണ്ട് എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ പകച്ചു... "മോനെ... നീ ഇരിക്ക്..." "എന്റെ ഭാര്യ വീട്ടിൽ ഒരു ചടങ്ങ് നടക്കുമ്പോ വഴീകൂടി പോവുന്നോർ പറഞ്ഞിട്ട് വേണം ഞാൻ അറിയാൻ..." അവനെ മാറ്റി നിർത്തി സംസാരിക്കുന്ന സലീംനോട് പല്ലിറുമ്പി രോഷത്തോടെ പറയുന്നുണ്ടവൻ... "അന്നേ പറഞ്ഞതല്ലേ ഇത് വേണ്ടെന്ന്... എന്നിട്ട് അവരെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചുവരുത്തി സൽക്കരിക്കാൻ മാത്രമൊക്കെ ആയോ...??!" അവന്റെ ശബ്ദം പതിയെ ഉയർന്നു തുടങ്ങി... ഫായി ഓടി അവർക്കരികിലെത്തി... മൂത്താപ്പ അവനെ ശാന്തമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്... കൂടുതൽ എന്തേലും പ്രശ്നത്തിന് അവൻ മുതിർന്നാൽ വന്നിട്ടുള്ളവർ എന്ത് ധരിച്ചുവെക്കും... ഫായി ടെൻഷനോടെ ഉമ്മാനെ നോക്കി... ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടക്ക് അവൻ വന്നതൊന്നും അവർ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ല... "അൻവറേ... അവരിപ്പോ ഇറങ്ങും... എന്നിട്ട് സംസാരിക്കാം... വെറുതെ അന്നത്തെ പോലെ പ്രശ്നത്തിന് നിൽക്കല്ലേ...പുറത്തുള്ള ആൾക്കാരാ... അവരെന്തു വിചാരിക്കും...?!"" മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ അൻവർ മുണ്ടൊന്ന് മുറുക്കിയെടുത്ത് അവര് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു... ഫായിയും സലീംമും ആകെ കുഴഞ്ഞു... അവന് പിന്നാലെ ദൃതിയിൽ പാഞ്ഞു... "ഹാ... അളിയാ... എന്തൊക്കെ?!... കഴിക്ക്..." അഷ്മിലിന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് അവനോട് ചിരിയോടെ സംസാരിക്കുകയാണ് അൻവർ... ഒരുനിമിഷം ഹനയുടെ നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി...അഷ്മിൽ അപ്പോഴാണ് അവനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്... അവന് മനസിലായില്ല പെട്ടെന്ന്... വല്ലുമ്മയാണ് ഷഹാനയുടെ ഭർത്താവാണെന്ന് പറഞ്ഞ് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്... "കുറച്ച് പണി തിരക്കായിരുന്നേ... അതാ സമയത്തിന് എത്താൻ പറ്റാതിരുന്നത് ... എല്ലാരും ഭക്ഷണം ഇട്ട് കഴിച്ചോ... ഹനാ നീയെന്താ നോക്കിയിരിക്കുന്നെ...അവർക്കൊക്കെ ഇട്ട് കൊടുക്ക്... "അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ കൈ വച്ചിട്ടാണ് അവന്റെ പറച്ചിൽ... അവൾക്ക് അത് ഒട്ടും  സഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല...അവൾ കണ്ണുകളടച്ചു കുറച്ച് നേരം അനങ്ങാതിരുന്നു... ഷഹാനയെ നോക്കിയപ്പോഴാണ് അവൾ കണ്ണുകൊണ്ട് സാരമില്ലെന്ന് കാണിക്കുന്നത്...ആയിടക്ക് വല്ലുമ്മ അത് മനസിലാക്കിയെന്നോണം ഹനയുടെ പിറകിൽ പോയി അവന്റെ കയ്യിനൊരു നുള്ള് വച്ചു കൊടുത്തപ്പോഴാണ് അവൻ രോഷത്തോടെ വല്ലുമ്മാനെ നോക്കി ഹനയുടെ മേലുള്ള കൈ എടുത്തത്... അവൾ പ്രതികരിക്കില്ലെന്ന് അവന് ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ടാണ്‌ അവനങ്ങനെ അവളുടെ മേൽ തൊട്ടതും... റഷീദ്നോട്‌ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്... തിരിച്ചു റഷീദും അവനോട് ഓരോന്ന് ചോദിച്ചോണ്ടിരുന്നു... മൂത്താപ്പയും ഫായിയും അവന്റെ ആ പ്രവർത്തിയിൽ ആശ്വസിച്ചു...അവനെന്തോ മനസ്സിൽ കണ്ടുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്ന് ഫായി ഊഹിച്ചു... അൻവർ പതിയെ ഷഹാനയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി... അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ട് ഫായിയും ഉമ്മയും കൂടെ പോയി... അവർ പിറകിൽ വരുന്നത് കണ്ട് മുറിയിലേക്ക് അവളെ തള്ളിയിട്ടു അവൻ വാതിൽ കൊട്ടിയടച്ചു... "ഫായി... നീ ഓനെയൊന്ന് വിളിക്കെടാ... ഓൻ ഷഹാനയെ അടിക്കും...ചെല്ല് നോക്ക്..." "ഏയ്... ഇപ്പോ അതിനു ചാൻസ് ഇല്ല... ഇവര് പോകുന്നവരെ നമ്മൾ ഒന്നിലും ഇടപെടാതിരിയ്ക്കുന്നതാ ഉമ്മാ നല്ലത്... അവര് വന്നോളും... ഉമ്മ വാ " അവര് രണ്ടുപേരും മുറിക്കടുത്തു നിന്നും നടന്നു നീങ്ങി... കൂടുതൽ അവനെ ഭരിക്കാൻ ചെന്നാൽ ചിലപ്പോ അവൻ തനി സ്വഭാവം പുറത്തെടുക്കും... ഇന്നെന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് അവൻ കുറച്ച് ശാന്തനാണ്... എല്ലാവരും ഓരോ കാര്യങ്ങൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും സംസാരിച്ചാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്... അഷ്മിലിനു ഈ ഒരവസരത്തിലെങ്കിലും അവളോടൊന്ന് സംസാരിച്ചാലോന്ന് തോന്നി...എങ്ങനെ സൗണ്ട് കുറച്ച് സംസാരിച്ചാലും മറ്റുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കും എന്നറിയാവുന്നത്‌ കൊണ്ട് ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു... ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും കൈ കഴുകുന്ന സമയം അവളെ അടുത്ത് കിട്ടിയപ്പോൾ അവൻ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് കയറി തടസ്സമായി നിന്നു... ഹന അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... "എന്താ?!"അവൾ ചുറ്റും ആരേലും ഉണ്ടോന്ന് നോക്കി... "എന്താ യെസ് പറഞ്ഞേ?!... താൽപ്പര്യല്ലന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്...?!" അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.... "ഹലോ... ഞങ്ങളെ അറിയോ...?!" തൻഹയും രചനയും വന്ന്  അവനെ പരിചയപ്പെടുന്നുണ്ട്... "പിന്നെ... ഓർക്കുന്നു... വീണ്ടും ഇങ്ങനെയൊരു സിറ്റുവേഷനിലൂടെ ആയിരിക്കും കാണാൻ പോവുന്നെന്ന് വിചാരിച്ചില്ല..." അവൻ ചെറുതായി ജാള്യതയോടെ ചിരിച്ചു... "ഞങ്ങളും.." അന്ന് ഓഫീസിൽ ഹനയുടെയും ശാമിലിന്റെയും കൂടെ തൻഹയും ഉണ്ടായിരുന്നു... രചനയെ അവൻ ആദ്യമായി കാണുകയാണ്... അവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അഷ്മിൽ ഹനയെ ഒന്ന് നോക്കി... അവൾക്കപ്പോഴും ഒരു ഭാവമാറ്റവുമില്ല.... രണ്ടുപേരും അവന്റെ ജോലിയുടെ കാര്യങ്ങളും മറ്റും ചോദിക്കുന്നുണ്ട്...അവരുടെ സംസാരം ഇപ്പോഴൊന്നും തീരില്ലെന്ന് കരുതിയാവണം ഹന അവിടെ നിന്നും നടന്നു... "അതേയ്... ആൾ ഓക്കേ അല്ലെ..?!" അവൾ ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി അഷ്മിൽ തൻഹയോട് ചോദിച്ചു. "അയ്യോ... എന്തെ അങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ..?!". "അല്ലാ... ഫേസ് ഡള്ളായിരിക്കുന്നു... എന്നോടൊന്നും മിണ്ടിയില്ല... അവൾക്കിഷ്ടമില്ലാതെ ആണോ യെസ് പറഞ്ഞേ...?!" അവൻ ആകെ വല്ലാതായിട്ടുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായി... "ഏയ്... അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല... ഇതിപ്പോ എല്ലാം പെട്ടന്നായില്ലേ അതാ... അവൾ ഓക്കേ ആണ്... അതൊക്കെ പോട്ടെ... നിങ്ങടെ നല്ല ഫോട്ടോസ് ഒന്നും കിട്ടിയില്ല...വന്നേ... " രചന ഹനയെയും വിളിച്ച് പുറത്തിറങ്ങി... വീട്ടുകാരെല്ലാവരും ഭക്ഷണശേഷം കുടുംബകാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്... "ഹന നീയെന്താ ചിരിക്കാതെ... ചിരിച്ചേ... അല്ലേൽ ഫോട്ടോ ഭംഗിയുണ്ടാവൂലെ..." അഷ്മിലിനെയും ഹനയെയും ഒരുമിച്ചു നിർത്തി ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന തിരക്കിലാണവർ... "രണ്ടുപേരും ഒന്നൂടി ചേർന്ന് നിന്നാൽ ഫോട്ടോ സെറ്റ്..." ഫായി അവരോട് ഓരോന്നായി പറയുന്നുണ്ട്... ഹനക്ക് ആണേൽ ആകെ ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അഷ്മിൽ ആണെങ്കിൽ തന്റെ തൊട്ടടുത്... തൊട്ടു തൊട്ടില്ലെന്ന മട്ടിലാണ് നിൽപ്പ്... "ഹന ഒന്നൂടി ചിരിച്ചേ...!"രചനയാണ്... "ഇനി മതി... വാ പോവാം.." ഫായി അവളോട് ഓക്കേ പറഞ്ഞതും അവൾ പോവാനൊരുങ്ങിയപ്പോഴാണ് തൻഹ അവളെ പിടിച്ചു നിർത്തിയത്...ഫായിയോട് അവിടെന്ന് ഒന്ന് മാറാൻ അവർ കണ്ണുകൊണ്ട് കാണിക്കുന്നുണ്ട്... അവനത് മനസിലാക്കിയെന്നോണം അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി... "ഹനാ... നീ... ആളോടൊന്ന് സംസാരിക്ക്... ആൾക്കെന്തോ നിന്നെ കണ്ടിട്ട് നീ ഓക്കേ അല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു... ഞങ്ങളോട് അവൻ ചോദിച്ചെടി... ഒന്ന് സംസാരിക്ക്... ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് മാറി നിൽക്കാം..." ഹനക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഇനിയെന്താ ഇവനിത്ര സംസാരിക്കാൻ... എന്നവൾ മനസ്സിലങ്ങനെ അസ്വസ്ഥതയോടെ ഓർത്തു... അതിനിടക്ക് അഷ്മിലിന് ഒരു കാൾ വന്ന് അവൻ മാറി നിന്ന് സംസാരിക്കുകയാണ്... അവർ മാറി നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നതൊന്നും അവന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടില്ല.... "എന്ത് സംസാരിക്കാൻ... അതിന്റെ ആവശ്യന്നുല്ലാ..." "നിക്ക്... ഇത് തീരുമാനം ആകിയിട്ട് പോയാൽ മതി..." അവര് അവളെ അവിടെത്തന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തി...വേറെ നിവർത്തിയില്ലാതെ അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ നടന്നു... ഹന അവന്റെ കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്യാനായി കാത്തുനിന്നു... തന്റെ പിറകിലാരോ നിൽക്കുന്നെന്ന് തോന്നി ഫോൺ ചെയ്യുന്നതിനിടക്ക് തിരിയുമ്പോഴാണ് ഹന നിൽക്കുന്നത് അവൻ കാണുന്നത്... "സർ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വിളിക്കാം... ശെരി "! അവൻ കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്ത് ഹനയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു.... അഷ്മിൽ ഹനയെ നോക്കുമ്പോഴേക്കും അവളത് കാണാത്ത പോലെ മറ്റെവിടെയെങ്കിലും നോക്കും... "എന്തെ?!" അവനോട് എന്തോ സംസാരിക്കാനെന്ന പോലെയുള്ള അവളുടെ മടിച്ചുള്ള ആ നിൽപ്പ് കണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു... ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു സന്തോഷം തോന്നി അവന്... തനിക് വേണ്ടി അവൾ വന്നല്ലോ... "അത്... നിക്ക്... ഞാൻ.... ഓകെയായിട്ടു തന്നെയാ പറഞ്ഞത്... പെട്ടെന്നല്ലേ എല്ലാം തീരുമാനിച്ചത്... അതാ...!'" ഹന വല്ലാതെ വിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... നേരെത്തെ ചോദിച്ചതിനുള്ള മറുപടി പറയാനായി കാത്തുനിന്നതായിരുന്നുവെന്ന് അവൻ ഊഹിച്ചു.... അഷ്മിൽ ചിരി കടിച്ചു പിടിച്ചു... "ഹ്മ്മ്... എന്നിട്ട്..." അവളവനെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കാൻ തുടങ്ങി... അവനാണെൽ ഒരു ഭാവമാറ്റവും ഇല്ല...അത്രമാത്രം പറഞ്ഞവൾ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി... --------------------------------------------- അകത്തെല്ലാവരും അവരുടെ നിക്കാഹിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലാണ്... "അവന് രണ്ടാഴ്ച കൂടിയേ ലീവ് ഉണ്ടാവു... അതിനിടക്ക് നിക്കാഹ് നടത്താനാണ്‌ ഞങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നത്... നിങ്ങടെ സൗകര്യം കൂടി നോക്കിയിട്ട് ഡേറ്റ് നിശ്ചയിക്കാമായിരുന്നു..." റഷീദ് തന്റെ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു... ആമിനയും സലീംമും വല്ലുമ്മയും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കുന്നുണ്ട്... അവർക്കെന്തോ അതിൽ യോജിപ്പില്ലാത്തതുപോലെ തോന്നി... "റഷീദെ... ഞങ്ങൾ ഇത്രപെട്ടെന്ന് നിക്കാഹിലേക്ക് ആലോചിച്ചിട്ടില്ല... അവൾക്കാണേൽ ആറു മാസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ പഠനം കഴിയും... അത് കഴിഞ്ഞ് മതിയെന്ന ഞങ്ങൾ കരുതിയത്..ഇതിപ്പോ...." സലീം ഹനയെ നോക്കി...അഷ്മിലിനും അപ്പറഞ്ഞതിനോട് യോചിപ്പ് തോന്നി... "അതേ... ഉപ്പാ... അത് കഴിഞ്ഞ് ആലോചിക്കാം... ഇനിയിപ്പോ പോയി കഴിഞ്ഞാൽ കുറച്ച് ടൈം എടുക്കും വരാൻ...ഇനിയിപ്പോ നിക്കാഹ് നടത്താനുള്ള സമയവും അധികമില്ലലോ... അടുത്ത ലീവിന് വരുമ്പോഴാക്കാം..." റഷീദും അത് സമ്മതിച്ചു...ഹനക്ക് അവൻ പറഞ്ഞതിൽ ആശ്വാസം തോന്നി... പോകുന്നേനു മുന്നേ അഷ്മിലിനെ മാറ്റി നിർത്തി വന്നവരെല്ലാരും ഓരോരുത്തരായി  ഹനയ്ക്കൊപ്പം ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന തിരക്കിലായി... അവരെല്ലാവരും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് എല്ലാവരെയും ക്ഷണിക്കാനും അവർ മറന്നില്ല.... -------------------------------------------- അൻവർ ഷഹാനയെ ബെഡിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു... അവളുടെ മുകളിലായി അവന്റെ മുഖം കൊണ്ടുവന്നു... കവിളിൽ കുത്തിപിടിച്ചു പല്ലിറുമ്പികൊണ്ട് രോഷത്തോടെ അവളോട് അടുത്തു... തുടരും...... 🤍 അങ്ങനെ ഹനയുടെയും അഷ്മിലിന്റെയും എൻഗേജ്മെന്റ് ഞാൻ നടത്തി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്... ഫോട്ടോ കിട്ടിയില്ലെന്നു പരാതി വേണ്ട... എല്ലാരും പോയി സ്റ്റാറ്റസും സ്റ്റോറിയൊക്കെ വച്ചോ... 😌 ഈ ഷഹാനയെയും അൻവറിനെയും സെറ്റാക്കാൻ കുറച്ച് പാടാണെന്ന് തോന്നുന്നു.... 🥲 ഒരു റിവ്യൂ ഇട്ടേക്കണേ....... Pleaseeee #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #💑 Couple Goals 🥰 #📔 കഥ #💘 Love Forever