രാവിലെ സെറ്റ്മുണ്ടും ഉടുത്ത് ഇറങ്ങി വരുന്ന മാളുവിനെ ദേവിക കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കിനിന്നു . അവർക്ക് പെട്ടന്ന് ഗായത്രിയെയാണ് ഓർമവന്നത്. അവർ ഈറനണിഞ്ഞ കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട് മാളുവിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. മാളുവിന്റെ പുറകെ ആയി പച്ച കളർ ഷർട്ടും അതേ കരയോടു കൂടിയ മുണ്ടും ഉടുത്തുകൊണ്ട് ഇറങ്ങിവരുന്ന വിനോദിനെ കണ്ടതോടെ അവരുടെ ചുണ്ടിൽ സന്തോഷത്തിൻ്റെ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു... മാളുവിന്റെ ബ്ലൗസും അതേ നിറമാണ്. മാളുവും അവർക്കൊരു പുഞ്ചിരി നൽകിക്കൊണ്ട് അവരുടെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു. എന്താ മോളെ ഇന്ന് സെറ്റ്‌മുണ്ട് ഒക്കെ ഉടുത്തിരിക്കുന്നെ. അമ്മേടെ കുട്ടിക്ക് ഈ വേഷം നന്നായി ഇണങ്ങുന്നുണ്ട്. അവർ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിൽ തലോടി. മാളു അവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ഉണ്ണീടെ അമ്മ എന്നെ കണ്ടില്ലേ... അപ്പൊ ഞാൻ സുന്ദരനായിട്ടില്ലേ... മുഖം വീർപ്പിച്ചു വെച്ചുകൊണ്ട് വിനോദ് ചോദിച്ചു. ദേവിക ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കവിളിലും തലോടി. എന്റെ ഉണ്ണി അല്ലെങ്കിലും സുന്ദരൻ തന്നെ അല്ലെ. ഇന്ന് ഒന്നുകൂടി സുന്ദരനായിട്ടുണ്ട്.. അവർ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വിനോദ് സന്തോഷത്തോടെ മാളുവിനെ നോക്കി. അവൾ അവനെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി. ഉണ്ണീടെ അമ്മയും സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ട് ട്ടോ.. അവൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവർ ചെയ്‌തത്‌ പോലെ തിരിച്ച് അവരുടെ കവിളിലും തലോടി. ദേവിക ചിരിച്ചു. ഞാനും ഗായുവും കൂടി അമ്പലത്തിൽ പോവാ ഉണ്ണീടെ അമ്മേ.. വിനോദ് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു അയ്യോ ഉണ്ണി ക്ഷേത്രത്തിലേക്കോ... അതൊന്നും... അതൊന്നും വേണ്ട മോനെ.. അമ്മേടെ കുട്ടി എങ്ങോട്ടും പോകണ്ട. അവർ ആദിയോടെ പറഞ്ഞു വിനോദിന്റെ മുഖം മങ്ങി. മാളു പെട്ടന്ന് ദേവികയുടെ കയ്യിൽ തൊട്ടു. അവർ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഉണ്ണിയേട്ടന് നല്ല ആഗ്രഹം ഉണ്ടമ്മേ അമ്പലത്തിൽ പോവാൻ. ഞാൻ കൊണ്ട് പൊക്കോട്ടെ.. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. ഉണ്ണിയേട്ടൻ ഒരു വികൃതിയും കാണിക്കില്ല. അവൾ അവരോട് കെഞ്ചിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. മോളെ... അത് മോൻ.. അവനെ പുറത്തേക്ക് അങ്ങനെ വിടാറില്ല. എന്റെ കുട്ടി ആരെയും ഉപദ്രവിക്കുവൊന്നും ഇല്ലാട്ടോ.. പക്ഷെ ആളുകൾ....ആളുകൾ എന്റെ ഉണ്ണിയെ ഭ്രാന്തൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് എത്രയോ തവണ ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനിയും വയ്യ കുട്ടി ഈ അമ്മയ്ക്കത് കേൾക്കാൻ. അവർ ഇടർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു. മാളുവിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. അവൾ അത് മറച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ കയ്യിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. ദേവിക നിറഞ്ഞ കണ്ണോടെ അവളെ നോക്കി. ഇത്രയും വർഷത്തിനിടയ്ക്ക് പല ആളുകളിൽ നിന്നും തന്റെ മകന് കേൾക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ള ചീത്ത വാക്കുകളും ഭ്രാന്തൻ എന്ന വിളിയും എല്ലാം നേരിട്ട് കേൾക്കേണ്ടി വന്ന ഒരു അമ്മയുടെ അവസ്ഥ മാളുവിന് ഊഹിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. ഞാനില്ലേ... ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം ന്റെ ഉണ്ണിയേട്ടനെ.. അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവളോട് പറഞ്ഞു.. അവളുടെ കണ്ണിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവനോടുള്ള സ്നേഹം കാണേ ഒരു നിമിഷം അവർക്കും സന്തോഷം തോന്നി. വേഗം പോയി വരണേ മോളെ.. അമ്മയ്ക്ക് പേടിയാ.. അവർ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.. മാളു അവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിനോദിൻ്റെ കയ്യും പിടിച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്നു. വഴിയിലുടനീളം ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിന്റെ സന്തോഷത്തോടെ ചുറ്റിനും നോക്കുന്ന വിനോദിനെ -- കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് അവനോട് അളവില്ലാത്ത സ്നേഹം തോന്നിപ്പോയി.. അവൾ കൂടെ ഉള്ളത് പോലും മറന്നുകൊണ്ടായിരുന്നു അവന്റെ ഈ ആസ്വാധനം.. ദേ ഉണ്ണിയേട്ടാ... ഉണ്ണിയേട്ടൻ കൂടെയുള്ള ധൈര്യത്തിൽ ആണ് ട്ടോ ഞാൻ കൂടെ ഇറങ്ങി പുറപ്പെട്ടത്... നിക്ക് ഇവിടത്തെ വഴി ഒന്നും അറിയില്ല. ന്നിട്ട് ഉണ്ണിയേട്ടൻ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കുന്നുകൂടി ഇല്ലല്ലോ.. മാളു അവനെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കിക്കൊണ്ട് സങ്കടം അഭിനയിച്ചു. വിനോദ് അപ്പോഴാണ് അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. അവൻ പെട്ടന്ന് ഓടി വന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ കൈ കോർത്തു പിടിച്ചു. മാളു മുഖം വീർപ്പിച്ചു. സോറി ഗായൂട്ടി... ഉണ്ണിയേട്ടൻ ഇങ്ങോട്ടൊക്കെ വന്നിട്ട് കുറേ ആയില്ലേ.. അതാട്ടോ..ഇനി ഉണ്ണിയേട്ടൻ ഗായൂനെ നോക്കിക്കോളാം.ഗായു ഈ വഴി ഒക്കെ മറന്നുപോയല്ലേ... അവൻ അവളോട് സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു. ആളുകളുടെ അത്ഭുതത്തോടെയും പുച്ഛത്തോടെയുമുള്ള നോട്ടത്തെ അവൾ ഒരു പുഞ്ചിരി കൊണ്ട് നേരിട്ടു. വിനോദിനെ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ആരും അവന്റെ മനസ്സിനെ വാക്കാൽ മുറിവേൽപ്പിച്ചില്ല.. തങ്ങളെ അവൻ ഉപദ്രവിച്ചാലോ എന്ന പേടിയായിരുന്നു അവർക്ക്. പരമശിവന് മുന്നിൽ കണ്ണുകടച്ച് കൈ കൂപ്പുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ അവളുടെ ഉണ്ണിയേട്ടൻ മാത്രമായിരുന്നു. എന്റെ ശിവപരമേശ്വരാ.... എന്റെ ഉണ്ണിയേട്ടനെ എത്രയും പെട്ടന്ന് സുഖപ്പെടുത്തികൊടുക്കണേ... ഉണ്ണിയേട്ടൻ പഴയ പോലെ ആവണേ.. എല്ലാവരെയും പഴയ പോലെ ഒത്തിരി സ്നേഹിക്കണേ... ആ അമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ കാണണേ... മാളു കണ്ണുകടച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവന് സുഖമായാൽ അപ്പോൾ നീ എന്ത് ചെയ്യും? പിന്നീട് അവൻ നിന്നേ സ്നേഹിക്കുമോ? ആ മനസ്സിൽ അവന്റെ ഗായത്രി മാത്രമല്ലെ ഉള്ളു.. ആ സ്ഥാനത്തേക്ക് നിനക്കൊരിക്കലും വരാൻ സാധിക്കില്ല മാളവിക.... ആരോ അവളോട് പറയുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ഉൾക്കിടിലത്തോടെ മാളു കണ്ണുകൾ തുറന്ന് ചുറ്റും നോക്കി. ഇല്ല.. ആരും ഇല്ല... അപ്പൊ... അപ്പൊ നിക്ക് തോന്നിയതാണോ.. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ നിറഞ്ഞ കണ്ണോടെ വിനോദിനെ നോക്കി. അവൻ മുന്നിലെ ഈശ്വരന് മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. എന്താപ്പോ ഇങ്ങനെ തോന്നാൻ... അവൾ ശ്രീക്കോവിലിനകത്തേക്ക് നോക്കി നിറ കണ്ണോടെ തൊഴുതു. ന്നേ... ന്നെ ഇനി പരീക്ഷിക്കല്ലേ ട്ടോ... ആരും ഇല്ല മാളൂന്... ആരും... എന്റെ ഉണ്ണിയേട്ടനെ എന്നിൽ നിന്നും അകറ്റരുതേ... നിക്കത് സഹിക്കാൻ ആകില്ല. മാളൂന് ഈ ജന്മത്തിൽ ഈ ഒരുവൻ മാത്രം മതി.. അത്രയ്ക്ക് ഞാൻ സ്നേഹിച്ചുപോയി... ന്റെ ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ ഗായു മാത്രമായി ഈ ജന്മം മുഴുവൻ കഴിഞ്ഞോളാം... ഒരു പരാതിയും ഇല്ല എനിക്ക്... പക്ഷെ ആ ഓർമയിൽപ്പോലും മാളുവിന് ഒരു സ്ഥാനവും ഇല്ലെങ്കിൽ തകർന്നു പോകും ഞാൻ... മാളു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വിങ്ങലോടെ പ്രാർത്ഥിച്ചു. ഗായു... പെട്ടന്ന് വിനോദ് അവളെ വിളിച്ചു.. അവൾ കണ്ണ് തുറന്ന് അവനെ നോക്കി ഗായു എന്തിനാ കരയുന്നെ... അവൻ ആദിയോടെ ചോദിച്ചു.. മാളു അവനെ നോക്കി ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഒന്നും... ഒന്നൂല്ല ഉണ്ണിയേട്ടാ... ഒന്നൂല്ല ട്ടോ... അവൾ അവനോട് സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും നിറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെന്തിനാ കരയുന്നെ... അവന് സംശയം.. മാളു പെട്ടന്ന് അവൻ്റെ മുഖം കയ്യിലെടുത്തു. അവൻ എന്താ എന്നപോലെ അവളെ നോക്കി. ന്നെ മറന്നുപോവല്ലേ ട്ടോ ഉണ്ണിയേട്ടാ... എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കല്ലേ... എനിക്കെൻ്റെ ഉണ്ണിയേട്ടൻ മാത്രേമേയുള്ളു.. മാളു കണ്ണുനിറച്ചുകൊണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു. അവൻ അവളുടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ട് അവളുടെ നെറുകയിൽ ചുണ്ടമർത്തി. എനിക്കും നീ മാത്രല്ലേ ഉള്ളു... ഉണ്ണിയേട്ടൻ ഉപേക്ഷിക്കില്ല ട്ടോ... എന്നും ഗായു എൻ്റെ ഒപ്പം തന്നെ വേണം.. ഞാനിപ്പോ പ്രാർത്ഥിച്ചതും അതാ... അവൻ സ്നേഹത്തോടെ അവളോട് പറഞ്ഞു അന്നാദ്യമായി അവനിൽ നിന്നും ഗായു എന്ന പേര് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് മുൻപ് തോന്നിയിട്ടുള്ളതിനേക്കാൾ വേദന തോന്നി... എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കില്ല. എന്ന് പറ ഉണ്ണിയേട്ടാ... ഞാൻ ഒപ്പം വേണം എന്ന് പറയ്..മാളൂനെ വേണം എന്ന് പറയ്...അവളുടെ ഹൃദയം അലമുറയിട്ടു.. രണ്ട് തുള്ളി കണ്ണുനീർ അവന്റെ കയ്യിൽ പതിച്ചു. അവൻ അവളുടെ കവിളിൽ ചുണ്ട് ചേർത്തു.. മാളു അവനെ നോക്കി വരണ്ടൊരു ചിരി ചിരിച്ചു. ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാരി നൽകിയ ചന്ദനം അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ചാർത്തിക്കൊടുക്കുമ്പോൾ അവനോടൊപ്പം ഒരായുഷ്കാലം മുഴുവൻ ജീവിക്കാൻ കഴിയണേ എന്നവൾ ഉള്ളുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു.. അവന് നേരെ ആ ഇലച്ചീന്തവൾ നീട്ടി പിടിച്ചു. വിനോദ് സന്തോഷത്തോടെ ചന്ദനം എടുത്തവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചെറുതായി വരഞ്ഞു. മാളുവിന്റെ കണ്ണ് അടഞ്ഞുപോയി. വിനോദിന്റെ കണ്ണുകൾ തങ്ങളുടെ കുറച്ചപ്പുറം മാറി നിൽക്കുന്ന ദമ്പതികളിൽ പതിച്ചു.. അവളുടെ ഭർത്താവ് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചന്ദനം വരയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം അവളുടെ സീമന്ത രേഖയിൽ സിന്ദൂരവും ചാർത്തി കൊടുത്തു.. വിനോദ് മാളുവിനെ നോക്കി.. പോവാം ഉണ്ണിയേട്ടാ... അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി.. അവൻ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. എന്തേ... അവൾ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു അവൻ പെട്ടന്ന് ഇലച്ചീന്തിൽ നിന്നും ഒരു നുള്ള് സിന്ദൂരം എടുത്ത് അവളുടെ സീമന്ത രേഖ ഒന്നുകൂടി കട്ടിയിൽ ചുവപ്പിച്ചു. മാളുവിൻ്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അവൾ കണ്ണ് നിറച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. അവൻ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കയ്യും പിടിച്ച് തിരിച്ചു നടന്നു. ശ്രീകോവിലിനകത്തുള്ള മഹാദേവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു..എല്ലാം മനസ്സിലായതുപോലേയുള്ളൊരു പുഞ്ചിരി. തിരിച്ച് വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ടും മാളുവിൻ്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. അവൾ അതേ മനസ്സോടെ തന്നെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. വിനോദ് ആദ്യമേ റൂമിലേക്ക് പോയിരുന്നു. മോളെ... പിന്നിൽ നിന്നും സുമതി വിളിച്ചു മാളു അവരെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. എന്താ സുമതിയേച്ചി... അവൾ ചോദിച്ചു. അത് കുഞ്ഞേ.. കുഞ്ഞിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മാവനും അപ്പച്ചിയും ഇന്ദ്രൻ കുഞ്ഞും എല്ലാം വരുന്നുണ്ടെന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നു. അവരൊക്കെ കുറച്ചു കഴിയുമ്പോഴേക്കും എത്തും. മക്കള് വന്നാൽ വേഗം ഈ വേഷമൊക്കെ ഒന്ന് മാറ്റി റെഡി ആകാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു ദേവിക ചേച്ചി. ചേച്ചി ഹരികുഞ്ഞിന്റെയും കല്യാണിയുടെയും വീട്ടിൽ പറയാൻ പോയേക്കുവാണ്. അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സുമതി അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടന്നു. മാളു പകപ്പോടെ അവർ പോയ വഴിയേ നോക്കി നിന്നു. ഇന്ദ്രേട്ടൻ... ഇന്ദ്രേട്ടനും വരുന്നുണ്ടെന്നോ തന്നെക്കാണാൻ...എന്തിന്... അവൾ പേടിയോടെ അവന്റെ മുഖം ഓർത്തുനിന്നു. അവളുടെ ശരീരം വിറച്ചു...!! തുടരും 💘 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ