#📙 നോവൽ - നീലാംബരം.. 🔻 ഭാഗം _7 ✍️ രചന - Aysha akbar പറഞ്ഞ വാക്കുകളോർത്ത് അഭിയുടെ നെഞ്ച് നീറി പ്പുകയുകയായിരുന്നു..... ഉള്ളിലാകെയൊരു എരിച്ചിൽ തോന്നിയവന്....... എത്ര ഇരുന്നിട്ടും ഇരിപ്പ് കിട്ടാത്തത് പോലെ.... പറഞ്ഞ വാക്കിന്റെ വേദന കേട്ടവരേക്കാളേറെ തന്നേ ചുട്ടെരിക്കുന്നുണ്ട്.... മോളിവിടി യിരിക്ക്.... അഭിയിപ്പോ വരാം.... ആനന്ദിയെ മുറിയിലിരുത്തി അവൻ നേരെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്കാണ് പോയത്....... ഞാൻ... ഞാൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയതാ അമ്മേ.... അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു...... മാപ്പ്........ മുറിയിലേക്ക് കയറിയ ഉടനെ കട്ടിലിൽ ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുക യായിരുന്നു ദേവിയുടെ അരികിലേക്ക് കിടന്നു അവരെ പിറകിൽ നിന്നും ചുറ്റി പ്പിടിച്ചു കൊണ്ടതും പറഞ്ഞവൻ കരയുമ്പോൾ ദേവി കിടന്നിടത്ത് നിന്നും ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു...... അമ്മേ.... ഞാൻ...... തന്നോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റിരുന്നു കൊണ്ട് പറയാൻ പോലും വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വിതുമ്പുന്നവനോട് അവരുടെ അമ്മ മനസ്സിന് ഒരലിവ് തോന്നിയിരുന്നു.... എങ്കിലും അവർ മുഖത്തെ ഗൗരവം പിടി വിട്ടില്ല..... എന്നോടല്ല മാപ്പും കോപ്പുമൊന്നും പറയേണ്ടത്..... നിൻറെ വാക്കുകൾ ഹൃദയത്തിൽ മുറിവ് തീർത്തോരു പാവം പെണ്ണുണ്ട്.... ഒരു കുഞ്ഞിനെ ചുമക്കാൻ അവളുടെ ശരീരത്തിന് കഴിയില്ലെങ്കിലും മനസ്സ് കൊണ്ടെല്ലാവരെയും ചുമക്കാൻ ശേഷിയുള്ളൊരു പെണ്ണ്...... അവളുടെ ഉള്ള് എത്ര നീറിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഊഹിക്കാൻ പറ്റുമോ നിനക്ക്....... അതിനോട് ക്ഷമ ചോദിക്ക് നീ...... അല്ലാതെയിനി എന്റെ മുന്നിൽ കണ്ട് പോകരുത് നിന്നേ..... ദേവി കനത്തിൽ അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അഭി ഇരുന്നിടത് നിന്നോന്നെഴുന്നേറ്റു ..... താനങ്ങനെ പറഞ്ഞ ആ നിമിഷം അനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണം മരവിച്ചു നിൽക്കുന്ന കവിയുടെ ചിത്രം അവന്റെ മനസ്സോർമിപ്പിച്ചു..... അവന്റെ കാലുകൾ യാന്ത്രി കമായി ചലിച്ചത് ഏട്ടന്റെ മുറിയിലേക്കായിരുന്നു..... അവളെ എങ്ങനെ അഭിമുഖീകരിക്കണമെന്ന് പോലും അവനറിയില്ലായിരുന്നു..... പാതി ചാരി കിടക്കുന്ന വാതിലൂടെ അവൻ കണ്ടിരുന്നു കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നവളെ....... ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവൾ പൊട്ടി ക്കരയുകയാണെന്ന് പിറകിൽ നിന്ന് തന്നേ വ്യക്തമാണ്...... അവന്റെ നെഞ്ച് വല്ലാതെ നീറി..... ഏ..... ഏട്ടത്തി.... അവൻ വിളിച്ചതും കട്ടിലിൽ കിടന്നവൾ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു കട്ടിലിരുന്നപ്പോഴേക്കും വാതിൽ കടന്ന് അവനാ മുറിയിലേക്കെത്തിയിരുന്നു.... അവൻ കാണാതിരിക്കാൻ അവൾ ധൃതി പ്പെട്ടു കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...... അത് കാണും തോറും അഭിയുടെ നെഞ്ച് പൊട്ടി പ്പിളരുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്നേ കട്ടിലിനോരം ആ തറയിലിരുന്നു പോയി...... നീട്ടി വെച്ച അവളുടെ കാലിൽ അവന്റെ കൈ പതിഞ്ഞപ്പോഴാണ് കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ടിരുന്നവൾ പെട്ടെന്ന് മുഖമൊന്നുയർത്തിയത്...... ഏട്ടത്തി..... സോറി.... ഞാൻ അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു പോയതാ....... ഇടറുന്ന വാക്കുകളാൽ അവനത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ആ മിഴികൾ അനുസരണയിലല്ലാതെ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... നീയെന്താ അഭി കാണിക്കുന്നത്...... അവളതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് കാലുകൾ പിറകിലേക്ക് വലിച്ചു..... കവിക്കും തിരിച്ചവനോടെന്ത് പറയണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു........ ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു പോയി ഏട്ടത്തി...... സോറി..... അവൻ കൈ രണ്ടും കൂപ്പി കൊണ്ട് അവളുടെ മുമ്പിൽ നിന്ന് പൊട്ടി കരയുമ്പോൾ പാട് പെട്ട് കണ്ണ് നീരിനെ അവളും അടക്കി നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചു....... സാര..മില്ല.....അഭി...... കരയേണ്ട..... എനിക്ക് വിഷമമൊന്നുമില്ല...... അവൾ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വരുത്തി തീർത്തു കൊണ്ടത് പറയാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തൂവി കൊണ്ടേയിരുന്നിരുന്നു...... ഏട്ടത്തിയെ സങ്കടപ്പെടുത്താൻ പറഞ്ഞതല്ല ഞാൻ... അപ്പോഴത്തെ മാനസികാവസ്ഥ യിൽ പറഞ്ഞു പോയതാ....... സോറി..... അവൻ വീണ്ടും അവൾക്ക് നേരെ മുഖമുയർത്തി ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ പോലെ പറഞ്ഞു വിതുമ്പുമ്പോൾ കവിക്കവനോട് വല്ലാത്തൊരു അനുകമ്പ തോന്നിയിരുന്നു..... അഭി..... അവൾ നനവുള്ള ശബ്ദത്തോടെ വിളിച്ചതും അവൻ അവൾക്ക് നേരെ മുഖമൊന്നുയർത്തി..... നിന്നെക്കാൾ ഒരു വയസ്സിനിളയതാണ് ഞാൻ..... എന്നിട്ടും ഏട്ടത്തി എന്നല്ലാതെ നീയെന്നെ വിളിച്ചിട്ടില്ല..... ആ പരിഗണന നീയെനിക്കെന്നും തന്നിട്ടുമുണ്ട്....... ആ നിന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലാകും..... നിന്റെ മാനസികാവസ്ഥ യും എനിക്ക് മനസ്സിലാകും...... കവി വളരേ ഭംഗിയോടെ അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ഉലയുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ ആക്കം കൂടിയത് പോലെ തോന്നി അഭിക്ക്..... എന്നേ.....എന്നേ ആരും മനസ്സിലാകുന്നില്ല ഏട്ടത്തി..... ഏട്ടൻ പോലും.... ഏട്ടനിൽ നിന്ന് ഞാൻ അങ്ങനെയൊരു വാക്ക് പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടില്ല...... അതാ ഞാൻ പെട്ടെന്ന്.... പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കാൻ കഴിയാതെ അവനൊന്നു വിതുമ്പി....... അഭി..... ഏട്ടന്റെ അവസ്ഥ നീയും മനസ്സിലാക്കണം ..... ഏട്ടന്റെയുള്ളിൽ നീറുന്ന ഒരു കനലിനെ കൊണ്ടാണ് നീയീ പടി കടന്ന് വന്നത്...... നിന്റെ കൈ പിടിച്ചൊരു പെണ്ണായിരുന്നെങ്കിൽ ഏട്ടൻ ഒന്നും ചോദിക്കാതെ വിവാഹം നടത്തി തരുമായിരുന്നു.... പക്ഷെ ഇതൊരു കുഞ്ഞായി പോയതാണ് ഏട്ടന്റെ വേദനക്ക് കാരണം.... അല്ലാതെ നിന്നേ മനസ്സിലാവാന്നിട്ടല്ല.... അതിന്റെ കൂടെ നാട്ടുകാരുടെ കുത്തു വാക്കുകളും കൂടി സഹിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല..... കവി അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തരം നിർവികാരത നിറഞ്ഞു നിന്നു...... അഭി തറയിലിരുന്ന് തന്നേ കട്ടിലിലേക്ക് ചാരി തലയൊന്ന് വെച്ചു..... അവന്റെയുള്ളിൽ സ്നേഹ പറഞ്ഞ വാക്കുകളും ഏട്ടൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകളുമെല്ലാം തിങ്ങി നിറഞ്ഞു....... തൊണ്ട ക്കുഴിയിൽ എന്തോ ഒന്ന് കനത്ത് നിന്നു..... എല്ലാവരും പറയുന്നു അവളെന്റെ കുഞ്ഞാണെന്ന്....... എന്നോടൊരു ചോദ്യം പോലും ചോദിക്കാതെ.... സ്നേഹ പോലും.... അവൻ അതും പറഞ്ഞോന്നു തല കുടയുമ്പോൾ കവിക്കവനെ നല്ലവണ്ണം മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അതിന് അവരെയും കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല അഭി...... കവി അത് പറഞ്ഞതും അവൻ ഞെട്ടലോടെ അവളെ നോക്കി.... അവളിൽ നിന്ന് കൂടി താനത് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ലെന്ന വണ്ണം അവന്റെ മുഖത്തൊരു നോവ് പരന്നു ..... നീ തന്നെയോന്നോർത്ത് നോക്ക്.... പ്ലസ് ടു വിനപ്പുറം നീ പഠിച്ചല്ലാം പുറത്ത് നിന്നാണ്...... നമ്മുടെ നാട്ടി ൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി പഠിച്ച ചുരുക്കം പേരിലൊരാളാണ് നീ.... മാത്രവുമല്ല..... ആ കുഞ്ഞിന് നിന്റെ ചായ യുണ്ട് അഭി..... കവി അത് പറഞ്ഞതും അഭിക്ക് ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ വരുന്നതെന്നറിയില്ല...... അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി..... ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു.... ഓഹോ.... അപ്പൊ ഏട്ടത്തിയും..... അവനത് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചു...... അവളെന്റെ കൂടെ വന്നത് കൊണ്ടുള്ള തോന്നലായി ക്കൂടെ അത്....... തികച്ചും യാദൃശ്ചികം.... അങ്ങനെ യെ ആവു.....അങ്ങനെ മാത്രം..... അഭി ദേഷ്യത്തോടെ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ കവിയും അവനു പിറകെ യൊന്നെഴുന്നേറ്റു..... ആയിരിക്കാം..... അത് യാദൃശ്ചികം എന്ന് തന്നേ വെച്ചോ........ കവിയത് പറഞ്ഞതും പുറത്തേക്ക് നടക്കാനൊരുങ്ങിയ വന്റെ കാലുകൾ നിശ്ചലമായി... അവളുടെ ബാക്കി വാക്കുകൾക്കുള്ള ചോദ്യത്തോടെ അവനങ്ങനെ നിന്നു..... അവളെ കുറിച് നീ പറഞ്ഞ കഥയും വിശ്വാസ യോഗ്യമല്ല അഭി.... അങ്ങനെ സ്വന്തം കുട്ടിയെ ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്ത ഒരാളെ ഏൽപ്പിച്ചു ഒരമ്മ പോകുമോ... കവി അതും കൂടി ചോദിക്കുമ്പോൾ അഭിക്ക് ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ വന്നതെന്നറിയില്ല...... ആർക്കും തന്നേ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതെന്ത് കൊണ്ടെന്ന് അവനറിയുന്നില്ലായിരുന്നു...... അങ്ങനെ പോകുന്ന അമ്മമാരുണ്ടെന്ന് രണ്ട് ദിവസം മുമ്പാ ഞാനും അറിഞ്ഞത്.... മറ്റുള്ളവർ വിശ്വസിക്കാൻ പാകത്തിൽ പറയാൻ ഇത് ഞാൻ കെട്ടി ചമ്മച്ച കഥയല്ല.... ആയിരുന്നെങ്കിൽ എല്ലാവരും വിശ്വസിക്കുന്ന നല്ലോരു കഥ ഞാൻ പറഞ്ഞേനെ....... അഭി അല്പം അമർഷത്തോടെ തന്നേ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ കവി അവനെയൊന്ന് നോക്കി..... അങ്ങനെ നീ പുതിയൊരു കഥ മെനഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനു പകരം ഈ കഥയുടെ യഥാർത്ഥ പിന്നാമ്പുറം കണ്ട് പിടിക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്...... കവി അത് പറഞ്ഞതും അവൻ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി..... അങ്ങനെ ഒരമ്മ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാൻ തക്ക ഒരു കാരണം തീർച്ചയായും അവൾക്കുണ്ടാവും...... അതിന് നിന്നേ തിരഞ്ഞെടുത്തതിനും..... കവിയുടെ ഉറച്ച വാക്കുകളിൽ ഒരു നിമിഷം അഭിയുടെ ഹൃദയം കുരുങ്ങി നിന്നു....... നിന്റെ ഭൂത കാലത്തിന്റെ മറവികളിലെവിടെയെങ്കിലും അവളുണ്ടോ എന്ന് ആദ്യം നീയൊന്ന് തിരഞ്ഞു നോക്കണം. അവൾക്ക് നിന്നേ മുന്നേ അറിയാമെന്നു എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു അഭി...... കവി അത് പറയുമ്പോൾ എന്തിനോ അഭിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു നടുക്കം തോന്നി...... അവൻ ചിന്തകളുടെ ഭാരത്തിൽ തലക്കൊന്ന് കൈ വെച്ചു.....കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ ചിമ്മി തന്റെ കാലഘട്ടങ്ങളോരോന്നും അവനോർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു...... നീലാം ബര പൂക്കളുടെ നിർവികാരമായ ഗന്ധം ഓർമകളിലെവിടെയും പടരാതെ യെന്ന വണ്ണം ആ ട്രെയിനിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നു.... കവി അവനെ തന്നേ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്... അവൻ പതിയെ കണ്ണുകളൊന്ന് തുറന്നു..... നിരാശ നിറഞ്ഞ ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് തന്നേ അവന്റെ ഉത്തരം കവിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു...... എനിക്ക്.... എനിക്കെന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയില്ല ഏട്ടത്തി..... അവനതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വീണ്ടുമാ കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു..... മനസ്സിലെ അസ്വസ്ഥത മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു കാണാം....... ഏയ്..... ഇങ്ങനെ ടെൻഷനാവുന്നതെന്തിനാ... റിസൾട്ട്‌ വന്നാൽ പോലീസോ കളക്ടറോ ഒക്കെയാവേണ്ട ആളാണോ ഈ ചെറിയ കാര്യത്തിന് ഇങ്ങനെ വേവലാതി പ്പെടുന്നത്... കവി പതിഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവന്റെ തോളിലൊന്ന് കൈ വെച്ചു...... സത്യമായിട്ടും എനിക്കറിയില്ല ഏട്ടത്തി അവളെന്തിന് എന്നേ തിരഞ്ഞെടുത്തു വെന്ന്....... അഭിയത് പറയുമ്പോൾ ഉള്ളിലെ അസ്വസ്ഥത മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു.... എവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങിയോ അവിടേ പോയി നീ തിരയണം അഭി...... അവളെന്തിനു നിന്ന് ഏൽപ്പിച്ചു എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം വേണം നിന്റെ കയ്യിൽ.... തീർച്ചയായും അതിന് ശക്തമായ ഒരുത്തരം കാണും.... കവിയത് പറയുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ എന്തോ ഒരു വിശ്വാസം തിളങ്ങി നിന്നിരുന്നു.... അഭി അവിശ്വസനീയമായി അവളെ നോക്കി.... ഇനി അതല്ല....... ഒരമ്മയുടെ കടമകളറിയാത്ത അനുകമ്പ യില്ലാത്ത ഒരുത്തിയാണ് അവളെങ്കിൽ കുഞ്ഞിനെ തിരിച്ചെടുക്കാൻ നീയവളോട് കെഞ്ചരുത്.. കാരണം അവൾക്കതിനു അർഹതയില്ല...... നമ്മൾ നാല് പേരുള്ള ഈ വീട്ടിൽ അവളൊരാള് നമ്മൾക്ക് അധികമാവില്ല..... അതാണ്‌ നിയോഗമെങ്കിൽ അവളിവിടെ വളർന്നോട്ടെ...... ഉറച്ച ശബ്ദത്തോടെയെന്ന വണ്ണം അവളതും പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അഭിയുടെ മുമ്പിൽ പുതിയ ചിന്തകൾ വഴി കാണിച്ചിരുന്നു..... ശെരിയാണ്..... താൻ തുടങ്ങേണ്ടത് അവളിൽ നിന്നാണ്...... വളരേ പക്വത യോടെ അത്രയും പറഞ്ഞവളെ അഭി ആരാധനയോടെ ഒന്ന് നോക്കി...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 അമ്മേ...... ഞാൻ..... ഞാനൊരു യാത്ര പോകുകയാണ്...... ആനന്ദിയെ ഏൽപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് അമ്മയെ യുള്ളൂ...... എന്റെ അമ്മക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രമേ അറിയാവു എന്നെനിക്ക് നല്ല ബോധ്യമുണ്ട്..... എനിക്ക് പകരമായി ഞാനായി കണ്ട് അവളെ അമ്മ നോക്കണം...... അമ്മയുടെ കൈ രണ്ടും കൂട്ടി പ്പിടിച്ചു അഭിയത് പറയുമ്പോൾ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ യോർത്ത് ദേവിയുടെ ഉള്ള് നീറിയെങ്കിലും മൗനം കൊണ്ട് മാത്രം അവനൊരു സമ്മതം എഴുതി കൊടുത്തവർ ...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 ആനന്ദി എണീക്കുമ്പോൾ അഭിയെ കാണില്ല കേട്ടോ.... അപ്പൊ വിഷമിക്കരുത്...... ആനന്ദിയോടത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പി പോകുന്നത് അഭി കണ്ടു.... ഏയ്.... കരയല്ലേ..... ആനന്ദിയുടെ അമ്മയെ കണ്ട് പിടിക്കാൻ പറ്റുമോയെന്ന് നോക്കാനല്ലേ അഭി പോകുന്നത്....... അത് പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും അവളുടെ സങ്കടം ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ല...... പിന്നെ തനിക്കാരെന്ന ചോദ്യം അവളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു..... ഒരു വിധത്തിൽ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചുറക്കിയിട്ടാണ് അഭി ഇറങ്ങിയത്..... ഇറങ്ങും മുൻപ് തന്നേ ഏട്ടന്റെ ബൈക്ക് മുറ്റത് നിൽക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടിരുന്നു...... പോയി മാപ്പ് പറഞ്ഞാ കാലിലേക്ക് വീഴണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി ഏട്ടത്തി പറഞ്ഞത് പോലെ പറയാനൊരു ശക്തമായ കഥ തനിക്ക് വേണം..... ആ കഥയിലേക്കുള്ള യാത്രയിലേക്കാണ് താൻ പോകുന്നത്..... അഭി..... മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങിയതും കവി പിറകിൽ നിന്നവനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അവനടുത്തേക്കൊടി ചെന്നു....... കുറച്ചു പൈസ അവളവന്റെ കയ്യിലേക്ക് ചുരുട്ടി വെച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു.... വേണ്ട ഏട്ടത്തി.... എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്..... പറയുമ്പോൾ അവന്റെ സ്വരം ഏറെ ഇടറിയിരുന്നു...... ദൂരെ യാത്രക്കല്ലേ.....ആവശ്യം വരും........ ഏട്ടൻ തന്നതാ........ കവി പതിഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അതും കൂടി പറയുമ്പോൾ ഏട്ടനെന്ന ആ വാക്ക് കൊണ്ട് തന്നേ അവന്റെ ഹൃദയം മുറിഞ്ഞിരുന്നു...... ജന വാതിലിലൂടെ മറഞ്ഞു നിന്ന് ഏട്ടൻ തന്നേ നോക്കുന്നുണ്ടാകുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് തന്നേ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ വെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നിരുന്നു...... അപ്പോഴും കയ്യിലെ പൈസ അവൻ മുറുക്കെ പ്പിടിച്ചു.... അതേ.......ഒരുപാട് ഉത്തരങ്ങൾ തേടിയുള്ള യാത്ര ഇവിടെ തുടങ്ങുകയാണ്....... ഒരു പക്ഷെ തന്റെ നിയോഗത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര...... നീലാംബര പൂക്കളുടെ ഗന്ധമുള്ള അവളെ തേടിയുള്ള യാത്ര......... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ