ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mXWQ07v?d=n&ui=v64j8rk&e1=cഗുണ്ടാ സാമി 4 --------------------------------------------- ജീപ്പിന്റെ ബോണറ്റിലേക്ക് തന്റെ കയ്യിലുള്ള മഴു ആഞ്ഞു വെച്ചുകൊണ്ട്, കാക്കിയണിഞ്ഞ ആ ഫോറസ്റ്റുകാരെ ഒന്നടങ്കം നോക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു കാട്ടുപോത്തിനെപ്പോലെ മരുത് മുരണ്ടു: "എന്തായാലും ഈ ഇരുട്ടാവണ നേരത്ത് എന്റെ പെങ്ങളെ ഇവിടുന്നു കൊണ്ടു പോവാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കൂല സാറേ. നാളെ നേരം വെളുക്കട്ടെ, ഞങ്ങ അവളെം കൂട്ടി സ്റ്റേഷനില് വന്നോളാം. സാറമ്മാര് ഇപ്പൊ വണ്ടീം എടുത്തു വിട്ടോ!" മരുതിന്റെ ആ വാക്കുകൾക്ക് കരുത്തേകിക്കൊണ്ട്, അവന്റെ വലംകൈയായ ചാത്തൻ കയ്യിലൊരു വാക്കത്തിയും പിടിച്ച് ഒറ്റച്ചാട്ടത്തിന് മുന്നോട്ട് കയറിവന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലും വല്ലാത്തൊരു പകയുണ്ടായിരുന്നു. "മരുതണ്ണൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടല്ലോ ഏമാന്മാരെ..." ചാത്തൻ ജീപ്പിന്റെ ടയറിന് നേരെ വാക്കത്തി ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പല്ലുകടിച്ച് പറഞ്ഞു, "ഒരു പാവം പെണ്ണിനെ ഈ പാതിരാത്രിക്ക് പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോവാൻ വന്നാ ഈ ഊരിലാരും കയ്യുംകെട്ടി നോക്കി നിക്കൂല. മര്യാദയ്ക്ക് വണ്ടീം എടുത്തു തിരിച്ചു പോയില്ലെങ്കി, ഈ ജീപ്പിന്റെ ടയറ് മാത്രമല്ല ഞങ്ങൾ വെട്ടുക... സാറമ്മാര് വേഗം മല ഇറങ്ങിക്കോ!" ചാത്തന്റെ ആ ഭീഷണി കേട്ടതോടെ, പിന്നിൽ നിന്ന ഊരിലെ മറ്റു ചെറുപ്പക്കാരും ആവേശത്തോടെ കയ്യിലുള്ള വടികളും ഉരിയപ്പെട്ട വാക്കത്തികളും ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് അവർക്കൊപ്പം അണിനിരന്നു. ഒരു ജീവൻമരണ പോരാട്ടത്തിന് ഉറപ്പിച്ചാണ് ആ കാടിന്റെ മക്കൾ നിൽക്കുന്നത്. മരുതിന്റെ ആ ഉറച്ച നിലപാടും, ചാത്തന്റെ ഭീഷണിയും, അവർക്ക് പിന്നിൽ ആയുധങ്ങളുമായി വന്മരങ്ങൾ പോലെ അണിനിരന്ന ഊരിലെ ചെറുപ്പക്കാരെയും കണ്ടപ്പോൾ അഹങ്കാരിയായ നാകേലൻ ശരിക്കും പതറിപ്പോയി. ആംബ്രോസിനെപ്പോലെ ഒരു ആദിവാസി ചെറുപ്പക്കാരൻ കൂടി തന്റെ അധികാരത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു! ഒരു കാക്കി യൂണിഫോമിന് ഈ ആദിവാസി ഊരിൽപ്പോലും ഒരു വിലയുമില്ലാതായിരിക്കുന്നു എന്ന ചിന്ത ആ സെക്ഷൻ ഓഫീസർക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് വാച്ചർ കുമാരൻ നാകേലന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞത്: "സാറേ... ഇവനും ഇതിൽ പങ്കുണ്ടാവും. അതുകൊണ്ടാണിത്ര ചൊണ കാണിക്കുന്നത്. വകവെച്ച് കൊടുത്താൽ അത് കാക്കിക്ക് നാണക്കേടാ. ഇവനെയും കൂടി പൊക്കിയാലോ?" ഇതിന് പിന്നാലെ വാച്ചർ മധുവും നാകേലന്റെ കാതിൽ ഒരു വിഷപ്പാമ്പിനെപ്പോലെ മന്ത്രിച്ചു: "കുമാരൻ പറഞ്ഞതാ സാറേ ശരി. ഈ ഊരുതെണ്ടികളുടെ മുന്നിൽ നമ്മളിപ്പൊ തോറ്റുകൊടുത്താൽ പിന്നെ ഈ കാട്ടിൽ നമുക്ക് യാതൊരു വിലയുമുണ്ടാകില്ല. കാക്കിയുടെ പവർ എന്താണെന്ന് ഇവനെയൊന്ന് കാണിക്കണം സാറേ... രണ്ടെണ്ണത്തിനെയും നമുക്ക് ജീപ്പിലേക്ക് തള്ളാം." തന്റെ കീഴുദ്യോഗസ്ഥർ കൂടി കാക്കിയുടെ അഭിമാനത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതോടെ ഒരു കുറുക്കനെപ്പോലെ നാകേലന്റെ ബുദ്ധി ഉണർന്നു. ഒന്നിന് പകരം രണ്ട് പേരെ മായകണ്ണന്റെ കാലിനടിയിൽ ഇട്ടുകൊടുക്കാം! ആംബ്രോസിനോടുള്ള ദേഷ്യം മുഴുവൻ തീർക്കാൻ ഇതിലും നല്ലൊരു വഴി വേറെയില്ല. നാകേലന്റെ ഉള്ളിലെ കുറുക്കൻ ഉണർന്നു. "സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ ഡ്യൂട്ടി തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നോടാ ഊരുതെണ്ടീ" എന്ന് അലറിക്കൊണ്ട് അയാൾ കയ്യിലിരുന്ന ലാത്തികൊണ്ട് മരുതിന്റെ തല ലക്ഷ്യമാക്കി ആഞ്ഞൊരടി കൊടുത്തു. അവിടെ നിന്നവരെല്ലാം ആ അടി കണ്ട് ഞെട്ടി കണ്ണടച്ചു. ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനായിരുന്നെങ്കിൽ ആ ഒരടിയിൽ തല പിളർന്നു വീണേനെ. എന്നാൽ കാട്ടിലെ വന്മരങ്ങൾ വെട്ടി തഴമ്പിച്ച മരുതിന് അത് വെറുമൊരു ചുള്ളിക്കമ്പ് പോലെയേ തോന്നിയുള്ളൂ. തന്റെ ഇടതുകൈ ഉയർത്തി ആ ലാത്തിയടി തടഞ്ഞ മരുത്, ഒരൊറ്റ വലിക്ക് നാകേലന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ ലാത്തി പിടിച്ചുവാങ്ങി. തുടർന്ന്, കുതിച്ചുചെന്ന് മരുത് തന്റെ വലംകാൽ കൊണ്ട് നാകേലന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് ഒറ്റച്ചവിട്ട് നൽകി. ഭൂമി കുലുങ്ങുന്നതുപോലുള്ള ആ പ്രകമ്പനത്തിൽ, ആറടിയിലധികം പൊക്കമുള്ള ആ സെക്ഷൻ ഫോറസ്റ്റ് ഓഫീസർ വായുവിൽ ഉയർന്ന് പിന്നിലുള്ള ജീപ്പിന്റെ ബോണറ്റിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. ബോണറ്റിലേക്ക് വീണ നാകേലന്റെ വലതുകൈ ചെന്നിടിച്ചത് അവിടെ നേരത്തെ മരുത് വെച്ചിരുന്ന ആ വലിയ കാട്ടുമഴുവിന് മുകളിലായിരുന്നു. വേദന കടിച്ചിടിച്ചുകൊണ്ട് നാകേലൻ ആ മഴു കയ്യിലെടുത്തു. പകയോടെ, സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് നാകേലൻ ആ മഴു മരുതിന് നേരെ ആഞ്ഞുവീശി. മരുത് ഒട്ടും പതറിയില്ല. നാകേലനിൽ നിന്നും താൻ പിടിച്ചുവാങ്ങിയ ആ ലാത്തി കുറുകെ പിടിച്ച് അവൻ ആ മഴുവിന്റെ വെട്ട് തടുത്തു. ഇരുമ്പും മരവും തമ്മിൽ കൂട്ടിയിടിച്ച വലിയ ശബ്ദത്തിൽ, ആ മഴുവിന്റെ വെട്ടിന്റെ ആഘാതം താങ്ങാനാവാതെ കനത്ത ആ ഫോറസ്റ്റ് ലാത്തി നടുവെ രണ്ടായി ഒടിഞ്ഞ് തെറിച്ചുപോയി. നാകേലന്റെ വായിൽ നിന്നും രക്തം പൊടിഞ്ഞു. കാക്കിയണിഞ്ഞ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനെ മരുത് അടിച്ചു വീഴ്ത്തിയത് കണ്ട് ഊരുകാർ ഭയന്നു വിറച്ചു. മാലമ്മ അലറിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മരുതിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തി അവനെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "അണ്ണാ... വേണ്ട അണ്ണാ... അവമ്മാര് നമ്മളെ കൊല്ലും!" അവൾ വിതുമ്പി. നാകേലന്റെ വീഴ്ച കണ്ട് സുകുവും കുമാരനും ലഹരി ബാധിച്ചവരെപ്പോലെ മരുതിന് നേർക്ക് പാഞ്ഞു കയറി. രണ്ടുപേരുടെയും കൈകളിൽ കനത്ത ലാത്തികളുണ്ടായിരുന്നു. ഒരേസമയം ഇടത്തുനിന്നും വലത്തുനിന്നും അവർ മരുതിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞടുത്തു. കുമാരൻ തന്റെ ലാത്തി മരുതിന്റെ തലയ്ക്ക് നേരെ ആഞ്ഞുവീശി, അതേസമയം സുകു മരുതിന്റെ കാലൊടിക്കാൻ ലക്ഷ്യമാക്കി താഴെക്കൂടി ലാത്തി വീശി. ഒരു സാധാരണക്കാരനായിരുന്നെങ്കിൽ ആ ഒരൊറ്റ ആക്രമണത്തിൽ അവിടെ വീണുപോയേനെ. എന്നാൽ കാട്ടിലെ കാറ്റും മഴയുമേറ്റു വളർന്ന മരുത് വെറുമൊരു സാധാരണക്കാരനായിരുന്നില്ല. ഒരു കളരിയഭ്യാസിയുടെ മെയ്‌വഴക്കത്തോടെ അവൻ പെട്ടെന്ന് താഴേക്ക് കുനിഞ്ഞു. കുമാരന്റെ ലാത്തി അവന്റെ തലയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ വായുവിനെ കീറിമുറിച്ചു കടന്നുപോയി. അതേ നിമിഷം തന്നെ, നിലത്തുകുത്തി ഒരു വശത്തേക്ക് മലക്കം മറിഞ്ഞ് സുകുവിന്റെ ആക്രമണത്തിൽ നിന്നും അവൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി. അവർക്ക് രണ്ടാമതൊന്ന് ചിന്തിക്കാൻ സമയം കിട്ടുന്നതിന് മുൻപേ മരുതിന്റെ തിരിച്ചടി തുടങ്ങിയിരുന്നു. നിലത്തുനിന്നും ഒരു സ്പ്രിങ് പോലെ കുതിച്ചെഴുന്നേറ്റ മരുത്, ആദ്യം തിരിഞ്ഞത് കുമാരന് നേരെയാണ്. കുമാരൻ രണ്ടാമത്തെ അടിക്ക് ലാത്തി ഉയർത്തും മുൻപ്, മരുതിന്റെ വലംകാൽ വായുവിൽ കുതിച്ചുയർന്ന് കുമാരന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ പതിച്ചു. ശ്വാസം നിലച്ചുപോയ കുമാരൻ പുറകോട്ട് തെറിച്ച് മുറ്റത്തെ ചരലിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തി. ഇതുകണ്ട് പകച്ചുപോയ സുകു അലറിക്കൊണ്ട് മരുതിന്റെ പിന്നിലൂടെ ആക്രമിക്കാൻ വന്നു. എന്നാൽ പിന്നിൽ കണ്ണുള്ളവനെപ്പോലെ മരുത് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു. സുകുവിന്റെ ലാത്തിയോടുകൂടിയ കൈത്തണ്ടയിൽ മരുത് തന്റെ ഇരുമ്പുപോലുള്ള കൈകൾകൊണ്ട് ഇറുകെപ്പിടിച്ചു. സുകുവിന്റെ കൈ ഞെരിഞ്ഞമർന്നു, വേദനകൊണ്ട് ലാത്തി താഴെ വീണു. ഒട്ടും സമയം കളയാതെ മരുത് സുകുവിന്റെ കൈ പിരിച്ചു പുറകിലാക്കി, തന്റെ കാൽമുട്ടുകൊണ്ട് സുകുവിന്റെ നടുവിനിട്ട് ആഞ്ഞൊരു ഇടി കൊടുത്തു. "അയ്യോ..." എന്നലറിക്കൊണ്ട് സുകുവും ആ മൺതറയിലേക്ക് മുഖമടിച്ചു വീണു. നിമിഷനേരം കൊണ്ടാണ് ആ കുടിലിന്റെ മുറ്റം ഒരു യുദ്ധക്കളമായി മാറിയത്. പൊടിപാറുന്ന ആ മുറ്റത്ത്, ഗർഭിണിയായ തന്റെ സഹോദരിയെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് കാക്കിയണിഞ്ഞ മൂന്ന് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ മരുത് തറപറ്റിച്ചു. സുകുവും കുമാരനും നിലംപതിച്ച ആ നിമിഷം, കാടിന്റെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ച് ഊരുകാരുടെ ഇടയിൽ നിന്നും വലിയൊരു ആർപ്പുവിളി ഉയർന്നു! അതുവരെ ഭയന്ന് പിന്നോട്ട് മാറിയിരുന്ന ആ പാവം മനുഷ്യർക്ക് പെട്ടെന്ന് എവിടെനിന്നോ വലിയൊരു ധൈര്യം ലഭിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു. കാക്കി യൂണിഫോമിനും തോൽവിയുണ്ടെന്നും, തങ്ങളുടെ ആങ്ങളയായ മരുതിന് മുന്നിൽ അവർക്കൊന്നും പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നും അവർ നേരിട്ട് കാണുകയായിരുന്നു. "മരുതണ്ണന് ജയം!" ചാത്തൻ ആവേശത്തോടെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. അടുത്ത നിമിഷം, ചാത്തന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഊരിലെ ചെറുപ്പക്കാരും പ്രായമായവരും അടക്കം കയ്യിൽ കിട്ടിയ വടികളും വാക്കത്തികളുമായി മുന്നോട്ടാഞ്ഞു. മൺതറയിൽ വീണുകിടക്കുന്ന സുകുവിനും കുമാരനും എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലുമാകാത്ത വിധം അവർ മരുതിന് ചുറ്റും ഒരു ഉരുക്കുകോട്ട പോലെ അണിനിരന്നു. ഫോറസ്റ്റ് ജീപ്പിനെ അവർ പൂർണ്ണമായും വളഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇപ്പോൾ മരുത് പൂർണ്ണമായും വിജയത്തിന്റെ വക്കിലാണ്, ഊരുകാർ അവനൊപ്പമുണ്ട്. പക്ഷേ, ജീപ്പിന്റെ ബോണറ്റിൽ വീണുകിടക്കുന്ന നാകേലൻ ഈ പരാജയം സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കില്ലല്ലോ. പെട്ടെന്നാണ്, ചോരയൊലിക്കുന്ന മുഖവുമായി നിലത്ത് കിടന്നിരുന്ന കുമാരൻ തന്റെ അവസാന ശക്തിയുമെടുത്ത് നാകേലനെ നോക്കി അലറിയത്: "സാറേ... നോക്കി നിക്കാതെ വെടി വെയ്ക്ക് സാറേ... ഇവനെയൊക്കെ കൊന്നാലേ കാക്കിക്ക് വിലയുണ്ടാവൂ... എടുക്ക് സാറേ ആ തോക്ക്!" കുമാരന്റെ ആ വാക്കുകൾ നാകേലന്റെ ഉള്ളിലെ പിശാചിനെ പൂർണ്ണമായും ഉണർത്തി. അയാൾ ജീപ്പിന്റെ ബോണറ്റിൽ നിന്നും പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. തന്റെ അരയിലെ തുകൽ ബെൽറ്റിൽ കിടന്നിരുന്ന ആ സർവ്വീസ് റിവോൾവറിലേക്ക് അയാളുടെ വലതുകൈ നീണ്ടു. കാക്കി യൂണിഫോമിൽ നിന്നും തോക്ക് പുറത്തെടുക്കുന്നത് കണ്ടതും, ആർപ്പുവിളിച്ചിരുന്ന ഊരുകാരുടെ ശബ്ദം പെട്ടെന്ന് നിലച്ചു. എല്ലാവരും കരുതിയത് അയാൾ മരുതിന് നേരെ വെടിയുതിർക്കും എന്നാണ്. മുന്നിൽ നിന്നവർ ഭയന്ന് പിന്നോട്ട് മാറി. എന്നാൽ മരുത് ഒട്ടും കുലുങ്ങിയില്ല. തന്റെ പെങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ മരണം വരിക്കാനും തയ്യാറായി അവൻ നെഞ്ചുവിരിച്ച് ആ തോക്കിന് മുന്നിൽ നിന്നു. പക്ഷേ, ഒരു വില്ലന്റെ കുശാഗ്രബുദ്ധിയോടെ നാകേലൻ ഒന്നു ചിരിച്ചു. തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ആ തോക്കിൻ കുഴൽ അയാൾ പെട്ടെന്ന് വെട്ടിത്തിരിച്ചു. അത് നീണ്ടത് മരുതിന് നേരെയല്ല, മറിച്ച് അവന് പിന്നിൽ ഭയന്നു വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന ഗർഭിണിയായ മാലമ്മയുടെ നിറവയറ്റിന് നേരെയായിരുന്നു! "അനങ്ങിപ്പോകരുതെടാ ആരും!" കാടിനെ കുലുക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ നാകേലൻ അലറി, "ഒരടി മുന്നോട്ട് വെച്ചാൽ ഈ കഞ്ചാവുകാരിയുടെയും ഇവളുടെ വയറ്റിൽ കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെയും ജീവൻ ഞാൻ ഈ മണ്ണിലെടുക്കും!" തന്റെ നെഞ്ചിന് നേരെ വന്ന തോക്കിനെ പുച്ഛിച്ച മരുതിന്റെ സകല ധൈര്യവും ആ നിമിഷം ചോർന്നുപോയി. തോക്കിൻ കുഴൽ തന്റെ സഹോദരിയുടെ വയറ്റിലേക്ക് അമരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ സകല ധൈര്യവും ചോർന്നുപോയി. തന്റെ ജീവൻ പോയാലും കുഴപ്പമില്ല, പക്ഷേ തന്റെ പെങ്ങൾക്കും അവളുടെ വയറ്റിലെ ആ പിഞ്ചു കുഞ്ഞിനും ഒന്നും സംഭവിക്കാൻ പാടില്ല. അവന് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. ആയുധങ്ങളുമായി നിന്ന ഊരിലെ ചെറുപ്പക്കാരും ആ തോക്കിന്റെ കരുത്തിന് മുന്നിൽ പിൻവാങ്ങി. "ജീപ്പിൽ കയറടാ!" നാകേലൻ അലറി. അയാളുടെ ചിരിയിൽ ഒരു പിശാചിന്റെ ക്രൂരതയുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ, തന്റെ ശക്തിയും വീര്യവും ആ തോക്കിൻ കുഴലിനു മുന്നിൽ പണയം വെച്ച് മരുത് തലതാഴ്ത്തി. പതറിപ്പോയ മരുതിനെ വാച്ചർമാരായ സുകുവും കുമാരനും ചേർന്ന് അതിക്രൂരമായി തല്ലിച്ചതച്ചു. എന്നിട്ട് അവനെ ബലം പ്രയോഗിച്ച് ജീപ്പിന് പിന്നിലേക്ക് തള്ളിക്കയറ്റി. പിന്നാലെ കരഞ്ഞുകലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ മാലമ്മയെയും അവർ ജീപ്പിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു. അവൾ തന്റെ വയറിൽ കൈ ചേർത്ത് ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. "ഈ കച്ചവടത്തിൽ ഇനിയും ആർക്കെങ്കിലും പങ്കുണ്ടോടാ?" നാകേലന്റെ ആ അലർച്ചയും തോക്കിന്റെ തിളക്കവും കണ്ട് ഊരുകാർ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. "വണ്ടിയെടുക്കെടാ!" നാകേലൻ റിവോൾവർ താഴ്ത്താതെ തന്നെ മുൻസീറ്റിലേക്ക് കയറി. ജീപ്പിന്റെ എഞ്ചിൻ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ഇരമ്പി. ടയറുകൾ ചരലിൽ ഉരസിത്തീർത്തുകൊണ്ട് ആ കാക്കി വണ്ടി മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. ജീപ്പിന്റെ പിന്നിലെ ഇരുമ്പു കമ്പികളിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ച്, താൻ ജനിച്ചു വളർന്ന മണ്ണിലേക്ക് നോക്കി മാലമ്മ ആർത്തുകരഞ്ഞു. "എന്റെ മക്കളേ... എന്റെ മക്കളേ കൊണ്ടുപോവല്ലേ..." എന്നാർത്തുകരഞ്ഞുകൊണ്ട്, കനത്ത ഇരുട്ടിലൂടെ ജീപ്പിന് പിന്നാലെ ഓടിയ നാണിത്തള്ളയുടെ രൂപം ആ ആദിവാസി ഊരിന്റെ നെഞ്ചിലെ തീരാത്തൊരു നൊമ്പരമായി മാറി. --------------------------------------- തിരുവിഴാംകുന്ന് ഫോറസ്റ്റ് സ്റ്റേഷന്റെ പഴയ കരിങ്കൽ കെട്ടിടം അന്ന് രാത്രി ഒരു കൊലനിലം പോലെ നിശബ്ദമായിരുന്നു. പുറത്ത് കാട്ടുമരങ്ങൾ കാറ്റിലാടി ഉലയുമ്പോൾ, സ്റ്റേഷന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ സെല്ലിനുള്ളിൽ ചതിയുടെയും ക്രൂരതയുടെയും തിരക്കഥ അതിന്റെ അവസാന അധ്യായത്തിലേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു. ഇരുണ്ട സെല്ലിലേക്ക് ഗർഭിണിയായ മാലമ്മയെ വാച്ചർ സുകു തള്ളിയിട്ടു. തറയിലേക്ക് വീണ അവൾ തന്റെ വയറ്റിൽ രണ്ട് കൈകളും ചേർത്തുപിടിച്ച് ഭയത്തോടെ ചുമരിലേക്ക് പറ്റി നിന്നു. തൊട്ടുപിന്നാലെ, അധികാരത്തിന്റെ ഗർവ്വും മരുതിനോടുളള പകയും മനസ്സിൽ പേറിക്കൊണ്ട് നാകേലൻ അവിടേക്ക് കടന്നുവന്നു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു രാക്ഷസന്റേതുപോലെ തിളങ്ങി. "ടോ... ആ വടി എടുത്തേ!" നാകേലൻ സുകുവിനോട് ആജ്ഞാപിച്ചു. സുകു പുറത്തേക്ക് പോയ നിമിഷം, നാകേലൻ കുനിഞ്ഞ് മാലമ്മയുടെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെ അവളെ തറയിൽ നിന്നും പൊക്കിയെടുത്ത അയാൾ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അലറി: "എവിടെയാടീ ബാക്കി സാധനം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്? നിന്റെയാങ്ങള എവിടെയാണ് അത് കടത്തുന്നത്? സത്യം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഈ രാത്രി നീ വെളിച്ചം കാണില്ല!" "എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല സാറേ... ഈശ്വരനാണെ എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല... എന്റെ കുഞ്ഞിനെയോർത്ത് എന്നെ വിട് സാറേ..." മാലമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ നാകേലന്റെ കൈകളിൽ വീണു. അപ്പോഴേക്കും പുറത്ത് നിന്നും ഒരു കാട്ടുചൂരലുമായി സുകു തിരിച്ചെത്തി. നാകേലൻ അവളുടെ മുടിയിലെ പിടുത്തം വിട്ടു. സുകുവിൽ നിന്നും ആ വടി വാങ്ങി അയാൾ അത് വായുവിൽ ഒന്നുവീശി. കാറ്റിനെ കീറിമുറിക്കുന്ന ആ ചൂരലിന്റെ ഇരമ്പൽ കേട്ട് മാലമ്മ വിറച്ചുപോയി. "സത്യം തുറന്നു പറയാതെ നീ ഇവിടുന്ന് പോവില്ലടീ!" ഒരു ദയയുമില്ലാതെ നാകേലന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ആ വടി മാലമ്മയുടെ ദേഹത്ത് മാറി മാറി പതിക്കാൻ തുടങ്ങി. "അയ്യോ... എന്റെ കുഞ്ഞേ... വേണ്ട സാറേ..." ഓരോ പ്രഹരം വീഴുമ്പോഴും അവൾ തന്റെ വയറിന് കാവലായി കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു. വടിയുടെ പ്രഹരങ്ങൾ അവളുടെ കൈകളിലും മുതുകിലും നെഞ്ചിലുമെല്ലാം അതികഠിനമായി പതിച്ചു. ഗർഭിണിയായ ആ പാവം പെൺകുട്ടിയുടെ ആർത്തനാദം ആ സ്റ്റേഷന്റെ കരിങ്കൽ ഭിത്തികളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു. പുറത്ത് കാവൽ നിന്നിരുന്ന പഴനിമലയും ഭവദാസനും ആ നിലവിളികൾ കേട്ട് കാതുകൾ പൊത്തി. സുകു പോലും ആ കാഴ്ച കാണാനാവാതെ കണ്ണുകൾ ഇറുകെയടച്ചു. ഒടുവിൽ, നാകേലന്റെ അടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ ആ കാട്ടുചൂരൽ നെടുകെ പിളർന്ന് ചിതറിത്തെറിച്ചു. മാരകമായ ആ വേദനയിൽ, ഒന്നുറക്കെ കരയാൻ പോലുമാകാതെ മാലമ്മ ആടിയുലഞ്ഞ് മലർന്ന് നിലത്തേക്ക് വീണു. അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളും പ്രാർത്ഥനകളും അവിടെ അവസാനിക്കുകയായിരുന്നു. നാകേലന്റെ ക്രൂരത അവിടെയും അവസാനിച്ചില്ല. ശ്വാസമെടുക്കാൻ പാടുപെടുന്ന മാലമ്മയുടെ മേലേക്ക് നാകേലൻ കയറിയിരുന്നു. തന്റെ ഇരുമ്പുലക്ക പോലുള്ള കൈകൾ കൊണ്ട് അയാൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. ശ്വാസം കിട്ടാതെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളി വന്നു. "മര്യാദയ്ക്ക് കുറ്റം സമ്മതിക്കടീ! ഇല്ലെങ്കിൽ നീയും തീരും, നിന്റെ ആങ്ങളയും തീരും!" നാകേലൻ പല്ല് കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനുമിടയിലുള്ള ആ നിമിഷങ്ങളിൽ, മാലമ്മയുടെ ഉള്ളിലെ മാതൃത്വം അവസാനമായി ഒന്നു പിടഞ്ഞു. (തുടരും) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰 #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ