" ആഹാ.. അമ്മയുടെ കുട്ടി ഇന്ന് നേരത്തെ ആണല്ലോ... സമയം രാത്രി 8 മണി അല്ലെ ആയിട്ടുള്ളൂ... എന്താ ഇത്ര നേരത്തെ.....? " അനുപമ വീട്ടിൽ കയറി വന്നതും അമ്മയുടെ വക പരിഹാസം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ആയിരുന്നു. അവൾ തിടുക്കത്തിൽ അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു സോപ്പ് ഇട്ടു ഒരുമ്മ അങ്ങ് പാസാക്കി. " മാറി നിക്കടി പെണ്ണെ.. അവളുടെ ഒരു സോപ്പ്.... " അമ്മയുടെ ഇന്നത്തെ പിണക്കം കുറച്ചു സീരിയസ് ആയിരുന്നു. അത്കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ എന്നത്തേയും പോലത്തെ അടവുകൾ ഒന്നും നടക്കണം എന്നുമില്ല. " ഞാൻ ഒരു തിരക്കേറിയ ഫാഷൻ ഡിസൈനർ അല്ലെ അമ്മേ... എനിക്ക് കുറച്ചു തിരക്ക് ഒക്കെ ഇല്ലേ.... ഇന്ന് കുറച്ചധികം വർക്ക്‌ പെന്റിങ് ആയിരുന്നു. എല്ലാം ഒന്നിച്ചിട്ട് ഒരു പിടുത്തം പിടിച്ചു. അതുകൊണ്ടാ ഇന്ന് വൈകിയത്. എന്റെ അമ്മക്കിളി ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ... ഇന്നത്തെ ഡിന്നർ എന്റെ വക... നമുക്ക് പുറത്ത് പോയേക്കാം... " അനുപമയുടെ സോപ്പിൽ എന്നും വീഴുന്ന മിനിയമ്മക്ക് ഇതെന്തു പറ്റി ഇന്ന്. അനു എത്ര സോപ് ഇട്ടിട്ടും ഇന്ന് ഒരു അയവും ഇല്ലായിരുന്നു. " അമ്മേ... മിനിയമ്മേ.... ആ ഇന്ന് നല്ല വാശിയാലോ.... " അനുവിന്റെ കൊഞ്ചിയുള്ള അടുത്ത ഡയലോഗ് വീഴുന്നതിനു മുൻപ് മിനിയമ്മ എഴുന്നേറ്റു മാറി. " ഇത് ലാപ്ടോപ്പും എടുത്ത് വർക്കിലായിരുന്നു തോന്നുന്നല്ലോ...? അമ്മയ്ക്ക് നാളെ ഓഫ് അല്ലേ...? അമ്മ നാളെ എന്റെ കൂടെ വാ...." നമുക്ക് നാളെ ഒരുമിച്ചിരുന്ന് വർക്ക് ചെയ്യാം. എനിക്ക് ഒരു കമ്പനി ആവുകയും ചെയ്യും... നാളത്തെ വർക്ക് നേരത്തെ തീർക്കുകയും ചെയ്യാം. അത് കഴിഞ്ഞു നമുക്ക് ഒരു സിനിമക്ക് പോയാലോ...???" അനുവിന്റെ വക അടുത്ത അടവ്. ഇതുകേട്ടതും മിനിയമ്മയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. "അപ്പൊ ശരി... നാളെ നിന്റെ ഇഷ്ട്ടം പോലെ... എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട സാരിയും എടുത്ത് റെഡി ആയി ഇരുന്നോളാം ഞാൻ..." "ഇങ്ങനെ വന്നാലേ എന്റെ അമ്മക്കിളി..." അനു സന്തോഷത്തോടെ മിനിയമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "ഇപ്പൊ എങ്ങനുണ്ട് എന്റെ അമ്മേടെ അമ്മകുട്ടിക്ക്? വയറു വിശക്കുന്നുണ്ടോ? ഞാൻ ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി വരുമ്പോഴേക്കും അമ്മയൊരു കോഫി ഇടാമോ? നമുക്ക് ഒരുമിച്ചിരുന്നു കോഫി കുടിക്കാം. അതിനുശേഷം ഡിന്നർ നമുക്ക് പുറത്ത് പോയി കഴിക്കാം." "നിനക്കിന്ന് എങ്ങനെയെങ്കിലും പുറത്ത് നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചേ മതിയാവൂ, അല്ലേ? ശരി, ഞാനിപ്പോ കോഫി ഇടാം. വേഗം പോയി ഫ്രഷ് ആയി വാ." മിനിയമ്മ സ്നേഹത്തോടെ അനുവിനെ നോക്കി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അനു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ റൂമിലേക്ക് പോയി. ********** *********** കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മിനിയമ്മ രണ്ടു കപ്പുകളുമായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അപ്പോഴേക്കും അനു ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി ഫ്രഷ് ആയി എത്തിയിരുന്നു. ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള ഒരു ടോപ്പും ജീൻസും ആയിരുന്നു വേഷം. അനു വന്നിരുന്നത് കണ്ടതും മിനിയമ്മ കോഫിക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു. "എന്താ ഇവിടെ ഇരുന്നു സ്വപ്നം കാണുകയാണോ?" കോഫിക്കപ്പ് എടുത്തു അനു മിനിയമ്മയുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. "ഓഹ്! സ്വപ്നം കാണാനൊക്കെ എവിടെയാ നേരം? നാളത്തെ വർക്ക് നേരത്തെ തീർക്കണ്ടേ? അതാണ് ഇപ്പോൾ മനസ്സിൽ." അനു ചിരിച്ചു. മിനിയമ്മ ഒരു കപ്പ് കോഫി ചുണ്ടോട് ചേർത്ത്, "അപ്പൊ നാളത്തെ പ്ലാൻ എന്താണ്? എങ്ങോട്ടാണ് പടത്തിന് പോകേണ്ടത്? പിന്നെ, എപ്പോഴാണ് ജോലി തീർക്കേണ്ടത്?" "നാളെ രാവിലെ ഒരു പത്തുമണിക്ക് വർക്ക് തുടങ്ങാം. ഒരു രണ്ടുമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ തീർക്കണം. എന്നിട്ട് ഞാൻ ഒരു നല്ല പടം കണ്ടുപിടിച്ചോളാം. അമ്മക്ക് ഇഷ്ട്ടമാവുന്ന ഒന്ന്." അനു ഉത്സാഹത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവർ രണ്ടുപേരും കോഫി കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അനു ചോദിച്ചു, "നമ്മുക്കിന്ന് എങ്ങോട്ട് പോകാം ഡിന്നറിന്? ഒരു ചേഞ്ച്‌ വേണ്ടേ?" "നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളടത്ത് പോകാം. പക്ഷെ ഒരുകാര്യം, വയറു നിറയെ കഴിക്കണം. പിന്നെ വൈകിട്ട് നേരത്തെ തിരിച്ചെത്തണം. നാളെ രാവിലെ ജോലി തുടങ്ങാനുള്ളതാണ്." മിനിയമ്മ സ്നേഹത്തോടെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അനു കയ്യിൽ ഉള്ള വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. ഇപ്പോ തന്നെ സമയം 9കഴിഞ്ഞു.. ശരി എന്റെ അമ്മക്കിളി. ഇപ്പൊ നമുക്ക് ഇറങ്ങാം, നല്ല വിശപ്പുണ്ട്." അനു സന്തോഷത്തോടെ മിനിയമ്മയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. മിനിയമ്മയും അനുവും ഫ്ലാറ്റ് പൂട്ടി ഡിന്നറിനായി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ആ യാത്രയിൽ അവരുടെ സന്തോഷവും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. നാളത്തെ നല്ലൊരു ദിവസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷയോടെ അവർ നടന്നു നീങ്ങി. ടൗണിലെ ഒരു SBI യിൽ ആണ് മിനിയമ്മക്കു ജോലി. കഴിഞ്ഞ 2 വർഷങ്ങൾ ആയിട്ട് അവർ ഈ ഫ്ലാറ്റിൽ തന്നെയാണ് താമസം. അനുപമയുടെ ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു ഫാഷൻ ഡിസൈനിങ്. മിനിയമ്മയുടെ ഏക പുത്രിയായതിനാൽ എല്ലാം സാധിച്ചു കൊടുക്കാമായിരുന്നു. അനുപമയുടെ അച്ഛൻ 4വർഷം മുൻപ് ഒരു വണ്ടി അപകടത്തിൽ മരണപെട്ടു. അന്ന് മുതൽ അമ്മയും മോളും ഒറ്റക്കാണ് താമസം. സ്വന്തക്കാരും വീടും നാടും എല്ലാമുണ്ട് അങ്ങ് ഗ്രാമത്തിൽ. പട്ടണത്തിലെ സൗകര്യവും ജീവിതവും അനുവിന് ഏറെ ഇഷ്ടമാണ്. അനുവിന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആണ് അമ്മ. അമ്മയാണ് അവൾക്കു എല്ലാം അവര് തമ്മിലുള്ള സ്നേഹവും പരിചരണവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർ ആണ് അവരുടെ ചുറ്റുമുള്ളവർ. നാട്ടിലേക്ക് ഒക്കെ പോയിട്ട് വർഷങ്ങൾ ആയി. ജോലിയും വീടും എല്ലാംകൂടെ ഒരു ബിസി ലൈഫ് ആണ് അവരുടേത്. ഒരു ആൺകുട്ടിക്കു ഉളളതു പോലെ സകല സ്വാതന്ത്ര്യവും മിനിയമ്മ അനുപമക്കു നൽകിയിട്ടുണ്ട്. പഠനം കഴിഞ്ഞു സ്വന്തമായി ഒരു ഷോപ്പ് അതായിരുന്നു അനുവിന്റെ സൗപ്നം. അത് നേടിയെടുക്കാൻ മിനിയമ്മക്കു നിസാരമായിരുന്നു. അനുപമയുടെ ഫാഷൻ ഡിസൈനിംഗ് കോഴ്സ് അവസാനിച്ച ഉടൻ തന്നെ മിനിയമ്മ ബാങ്കിലെ കുറച്ച് സ്ഥിര നിക്ഷേപങ്ങൾ എടുത്ത് അനുവിന് ഒരു ഷോപ്പ് തുടങ്ങാനുള്ള പണം കണ്ടെത്തി. ടൗണിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്ത് ഒരു ചെറിയ വാടകക്കെട്ടിടം അനുവിന്റെ 'ഡ്രീം ഷോപ്പി'നായി ലഭിച്ചു. 'അനു ഫാഷൻസ്' എന്ന പേരിൽ മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച ആ കട, കേവലം ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ അനുപമയുടെ സ്വപ്നം പോലെ യാഥാർത്ഥ്യമായി. അനുപമയുടെ കഴിവും, പുതിയ ട്രെൻഡുകളോടുള്ള താൽപര്യവും കാരണം ഷോപ്പ് പെട്ടെന്ന് തന്നെ ശ്രദ്ധ നേടി. ടൗണിലെ യുവതലമുറയുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഇടമായി അത് മാറി. അമ്മയുടെ ഈ പിന്തുണ അനുവിന് വലിയ ആശ്വാസമായിരുന്നു. ഈ തിരക്കിട്ട ജീവിതത്തിനിടയിലും, അനുപമയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചെറിയ നോവ് എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് അച്ഛന്റെ ഓർമ്മകളായിരുന്നു. നാല് വർഷം മുൻപുള്ള ആ വാഹനാപകടം അമ്മയെയും മകളെയും തളർത്തിക്കളഞ്ഞിരുന്നു. എങ്കിലും, മിനിയമ്മ മകൾക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് പോയി. ********* ******** " Good Morning.... അച്ചു..... കേറി വാ..... " അടുത്ത ദിവസം അനുവിനെ അന്വേഷിച്ചു ഫ്ലാറ്റിന്റെ പുറത്തു അവളുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തും സഹായിയുമായ അശ്വതി എത്തിയിരുന്നു. സൺ‌ഡേ രാവിലെ ഒന്ന് കറങ്ങാൻ പോകുന്ന ശീലം അനുവിന് ഉണ്ടായിരുന്നു. അനുവിനെ കൂട്ടികൊണ്ട് പോകാനായി അശ്വതി രാവിലെ തന്നെ എത്തിയിരുന്നു. " മിനി ആന്റി.... Good Morning.... അവളോട്‌ വരാൻ പറയ്.... " മിനി അമ്മ നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി മുഖത്തു വിടർത്തി കൊണ്ട് അശ്വതിയോട് പറഞ്ഞു. " എന്റെ അച്ചു.... അനു ഇത് വരെ കിടക്കയിൽ നിന്ന് പൊങ്ങിയിട്ടില്ല. നീ ഇങ്ങു കേറി വാ... പൊക്കി എടുത്തോണ്ട് പൊയ്ക്കോ... " അമ്മയുടെ മുഖത്തെ പൊട്ടി ചിരി കണ്ടു അമ്പരന്നു നിന്നു അശ്വതി. " എന്റെ കൃഷ്ണ..... സമയം 10,കഴിഞ്ഞല്ലോ... എനിക്ക് അടുത്ത ആഴ്ച ഒരു കല്യാണമുള്ളതാ. അതിനുള്ള ഡ്രസ്സ്‌ അവൾ തന്നെ സെറ്റ് ചെയ്തു തരാം എന്ന് വാക്ക് തന്നതാ..... അവളെ ഞാൻ ഇന്ന്.... " അശ്വതി അവളുടെ സ്കൂട്ടി ഫ്ലാറ്റിന്റെ പാർക്കിംഗിൽ ഒതുക്കിയതിന് ശേഷം ലിഫ്റ്റ് കയറി അനുപമയുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തി. കോളിംഗ് ബെൽ കേട്ട് അനുപമയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും ഒരു ഞരക്കം മാത്രം കേട്ടു. മിനി അമ്മ ചിരിയോടെ അശ്വതിയെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. മിനി അമ്മയുടെ അനുവാദത്തോടെ അശ്വതി ബെഡ്‌റൂമിന്റെ വാതിൽക്കലെത്തി. പതിയെ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ ഒരേ സമയം ചിരിപ്പിക്കുകയും ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അനുപമ ഒരുവശം ചരിഞ്ഞു, തലയണയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി, പുതപ്പ് ദേഹത്ത് ചുറ്റിവരിഞ്ഞ് നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. മുറിയിൽ വെളിച്ചം കുറവാണ്. സമയം പത്ത് കഴിഞ്ഞിട്ടും ഒരു ചലനവുമില്ല. "അനു... അനുപമാ..." അശ്വതി പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു. മറുപടിയില്ല. "ഡീ... എഴുന്നേൽക്കെടീ... സമയം എത്രയായെന്നറിയാമോ?" സ്വരത്തിന് നേരിയ കടുപ്പം വന്നു. അനുപമ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു, പുതപ്പിനുള്ളിൽ തന്നെ. "നീ ഇന്ന് എന്നെക്കൊണ്ട് അടി മേടിക്കും. അച്ചു വാക്ക് തന്നാൽ വാക്കാണ്. കല്യാണത്തിന്റെ ഡ്രസ്സ് സെറ്റ് ചെയ്യണം. എത്ര പ്ലാൻ ചെയ്തതാ ഇന്ന് കറങ്ങാൻ പോകാൻ?" അശ്വതി പുതപ്പിന്റെ ഒരറ്റത്ത് പിടിച്ചു വലിച്ചു. "മ്മ്... പോ അച്ചു... കുറച്ചൂടെ..." അനുപമ ഉറക്കത്തിൽ പിറുപിറുത്തു. പുതപ്പ് വിട്ടുകൊടുക്കാതെ പിടിച്ചു വലിച്ചു. അശ്വതിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. അവൾ പുതപ്പ് ശക്തിയായി വലിച്ചെടുത്തു. "എഴുന്നേൽക്കെടീ! നിനക്കിത് എന്തൊരു ഉറക്കമാ! കള്ളുഷാപ്പിലെ കണക്കെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞിട്ടാണോ വരുന്നത്?" പുതപ്പ് ഒറ്റയടിക്ക് പറിച്ചു മാറ്റിയതും തണുത്ത കാറ്റ് ദേഹത്ത് തട്ടിയതും അനുപമ കണ്ണ് തുറന്നു. സൂര്യരശ്മി പതിയെ കണ്ണിനെ അലോസരപ്പെടുത്തി. മുന്നിൽ കലിപ്പിൽ നിൽക്കുന്ന അശ്വതിയെ കണ്ടതും അവളൊന്ന് ഞെട്ടി. "അയ്യോ... അച്ചു വന്നോ? സോറി ടി മുത്തേ...... ഞാൻ..." അവൾ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു, മുടി വാരിക്കെട്ടി. "സോറി അല്ല വേണ്ടത്. സമയം നോക്ക്. 10.30 ആവാറായി. ഇന്ന് എങ്ങോട്ടുമില്ല. നീ വേഗം റെഡിയാവ്. പോയി ഷോപ്പിംഗ് ചെയ്യണം. എന്റെ കല്യാണഡ്രസ്സ്! മറന്നോ?" അശ്വതി കൈ കെട്ടി അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. "അയ്യോ! മറന്നില്ല മോളെ. ഞാൻ റെഡിയാവാം. ഒരു 10 മിനിറ്റ്. നീ അവിടെയിരിക്ക്. അമ്മയോട് പറഞ്ഞ് ഞാൻ നിനക്കൊരു ചായ എടുപ്പിക്കാം. നല്ല കിണ്ണം കാച്ചിയ കാപ്പി മതി എനിക്ക്." അനുപമ എഴുന്നേറ്റു ബാത്ത്‌റൂമിലേക്ക് ഓടി. അനുപമയുടെ ഓട്ടം കണ്ടപ്പോൾ അശ്വതിയുടെ ദേഷ്യം മുഴുവൻ ചിരിയായി മാറി. അവൾ മിനി അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. "ആന്റി, എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. ഞാൻ അവളെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു." "സാരമില്ല മോളെ. അവൾ കുറച്ച് ദിവസമായി ഉറക്കം കുറവായിരുന്നു. എന്തോ ഒരു പ്രോജക്റ്റിന്റെ തിരക്കിലായിരുന്നു. മോള് സമാധാനമായി ഇരിക്ക്. ചായ ഇതാ." മിനി അമ്മ ചിരിയോടെ ഒരു കപ്പ് ചായ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. ചായ ഊതിക്കുടിച്ച് അശ്വതി ലിവിങ് റൂമിലിരുന്നു. മനസ്സിൽ കല്യാണത്തിനുള്ള ഡ്രസ്സിന്റെ പ്ലാനുകൾ മെനയുകയായിരുന്നു അവൾ. അനുപമയുടെ ഫാഷൻ സെൻസ് അത്രക്ക് ഗംഭീരമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് അവളെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നത്. ഈ ഞായറാഴ്ച കറക്കമില്ലെങ്കിലും, അടുത്ത ആഴ്ചത്തെ കല്യാണത്തിനുള്ള വസ്ത്രം റെഡിയാക്കാൻ വേണ്ടി അവൾ ആ ത്യാഗം സഹിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ബെഡ്‌റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു. അനുപമ നല്ലൊരു നീല ടോപ്പും ജീൻസും ധരിച്ച് പുറത്തുവന്നു. മുടി വാരിക്കെട്ടി, ഒരു സിമ്പിൾ കമ്മലും ഇട്ടിരുന്നു. എങ്കിലും ആ ആകർഷകമായ സൗന്ദര്യത്തിന് അതൊന്നും ഒരു കുറവായിരുന്നില്ല. " അമ്മേ... എന്റെ കാപ്പി മാത്രം മതിയേ..... Breakfast ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു കഴിച്ചോളാം.... " അമ്മ തല കുലുക്കി അനുവിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. " അമ്മക്കിളി, ഉച്ചക്ക് ഫുഡ്‌ ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചോളൂ.... ഞങ്ങൾ എത്താം... ആ അമ്മേ അമ്മേ, എന്റെ കുറച്ചു ഡ്രസ്സ്‌ ഉണ്ടേ ഒന്ന് കഴുകി ഇട്ടേക്കണേ... ജീൻസ് എല്ലാം മുഷിഞ്ഞു കിടക്കുവാ... ഒന്ന് സെറ്റ് ആകണേ... " അനു അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഓരോന്ന് കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ്. അച്ചുന്റെ കണ്ണുകൾ അവരിൽ നിന്നും മായുന്നില്ലായിരുന്നു. "നിങ്ങളെ പോലെ നിങ്ങൾ മാത്രമേ ഉള്ളു..... ശരിക്കും അസൂയ തോന്നും പോകും..." അശ്വതി അവരുടെ നേരെ നോക്കി കൈകളാൽ മുത്തം വാരി നൽകി.ഈ അമ്മയും മോളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഒരുപാട് പ്രിയമേറിയതാണ്. അനുവും അച്ചുവും ഒരുമിച്ചു അമ്മയോട് യാത്ര പറഞ്ഞു പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഗേറ്റ് കടന്ന് അവർ നടന്നകലുന്നത് അമ്മ നോക്കി നിന്നു. ആ മുഖത്ത് ഒരു സംതൃപ്തിയുടെ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. " നീ നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ പറയ്, മോഡൽ ഏതാ വേണ്ടേ, നെക്ക് ഏതു വേണം.....? മിഴിച്ചു നിക്കാതെ പറയ് എന്റെ അച്ചു. " അനുപമയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ കേട്ട് അമ്പരന്ന് നിൽക്കുകയായിരുന്നു അശ്വതി. അനു ചോദിച്ചതിന് ഒന്നും മറുപടി നൽക്കാതെ അവൾ അങ്ങിനെ നിന്നു. " എടി.... ഒന്ന് പറയടി. " അനു തുടർന്നു. " എനിക്ക് ഇഷ്ടങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ല. നീ എന്റെ നല്ലയൊരു അളവ് എടുക്ക്. ശേഷം നിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് അനുസരിച്ചു ഡിസൈൻ ചെയ്തു താ. നീ എന്ത് ചെയ്താലും അതൊരു പ്രേത്യേക ഭംഗി ആണ്." അശ്വതി പറഞ്ഞു. പുതിയ മോഡലുകളുടെ കാര്യത്തിൽ അനുപമയുടെ അത്രയും മിടുക്കി മാറ്റാരുണ്ട്.സമയം ഏറെ വൈകിയിരുന്നു. ഷോപ്പിൽ നിന്നും പോകാൻ അശ്വതി തിടുക്കം കൂട്ടുകയായിരുന്നു. "അങ്ങനെ അങ്ങ് പറഞ്ഞാൽ പറ്റുമോ അച്ചു? നിനക്ക് കല്യാണത്തിന് ഇടാനുള്ള ഡ്രസ്സ് അല്ലേ? എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് വെറുതെ തുന്നിച്ചാൽ... നിനക്ക് ചേർന്നില്ലെങ്കിലോ? അഥവാ ആർക്കെങ്കിലും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലോ?" അനുപമ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. "എനിക്കിത് ഇട്ടാൽ ചേരും, ഉറപ്പ്. നിന്റെ കൈ തൊട്ടാൽ പിന്നെ ഭംഗിക്ക് കുറവുണ്ടാവില്ല. പിന്നെ മറ്റുള്ളവരുടെ ഇഷ്ടം! എന്റെ ഇഷ്ടമല്ലേ പ്രധാനം? എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടാൽ മതി. നീ വേഗം അളവെടുക്ക്. നാളെ കുറച്ച് തിരക്കുണ്ട്, പെട്ടെന്ന് പോകണം." അശ്വതിയുടെ വാക്കുകളിൽ തിടുക്കം പ്രകടമായിരുന്നു.അനുപമ ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി നിന്നു. അശ്വതിയുടെ നിർബന്ധം മനസ്സിലായപ്പോൾ അവൾ ചിരിച്ചു. "ശരി, എന്നാ നീ വേഗം കയറി നിക്ക്. ഒരു പത്തു മിനിറ്റ്. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അളവെടുത്ത് കഴിഞ്ഞാൽ നിനക്ക് പറക്കാം." അനുപമ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അളവെടുപ്പ് പൂർത്തിയാക്കി. ടേപ്പ് ചുറ്റി നീളവും വണ്ണവും കൃത്യമായി കുറിച്ചെടുത്തു. "മതി, കഴിഞ്ഞു. നിനക്കിനി പോകാം. ഡിസൈൻ ഞാൻ നിന്നെ വിളിച്ചറിയിക്കാം. നീ ധൈര്യമായിട്ടിരിക്ക്. ഞാൻ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഡ്രസ്സ് നീളത്തിൽ അങ്ങ് നിന്നോളും, ഒരു സംശയവും വേണ്ട!" അനുപമ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ അശ്വതിക്ക് യാത്രയയപ്പ് നൽകി. "അതെനിക്കറിയാം, അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഞാൻ നിന്നെ തേടി വന്നത്. ശരി, എന്നാൽ ഞാൻ പോകട്ടെ. നാളെ വിളിക്കണേ." അശ്വതി ഷോപ്പിന്റെ വാതിൽ കടന്ന് ഇരുളിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി. അനുപമ കുറച്ചുനേരം വാതിലിലൂടെ അവൾ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ അശ്വതിക്ക് വേണ്ടി ഡിസൈൻ ചെയ്യാനുള്ള പുതിയ ആശയങ്ങൾ മൊട്ടിട്ട് തുടങ്ങിയിരുന്നു. അനുപമ വാതിലടച്ച് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ, ടേബിളിൽ അശ്വതിയുടെ അളവെഴുതിയ കടലാസ് കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "കല്യാണത്തിന് ഇടാനുള്ള ഡ്രസ്സ്... എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് ഡിസൈൻ ചെയ്യാനോ?" അനുപമയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. അശ്വതിക്ക് അവളോടുള്ള വിശ്വാസമാണ് ആ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നത്. ആ വിശ്വാസത്തിന് ഒത്ത ഒരു സൃഷ്ടി തന്നെ നൽകണം. അനുപമ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകളടച്ചിരുന്നു. അശ്വതിയുടെ രൂപം, അവളുടെ ചിരി, സംസാരിക്കുമ്പോൾ തിടുക്കം കാണിക്കുന്ന സ്വഭാവം... എല്ലാം മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. മെലിഞ്ഞ്, ഉയരം കുറച്ച് അധികമുള്ള അശ്വതിക്ക് എന്താണ് ഏറ്റവും ചേരുക? പല മോഡലുകൾ മനസ്സിൽ കണ്ടു. ഒരു ലഹങ്കയോ, സൽവാർ കമ്മീസസ്സോ, അതോ ഒരു ഭംഗിയുള്ള ഗൗണോ? അവസാനം അവൾ തീരുമാനിച്ചു, ഒരു അനാർക്കലി ആയിരിക്കും ഏറ്റവും ഉചിതം. അത് അശ്വതിയുടെ ഉയരത്തിന് കൂടുതൽ ഭംഗി നൽകും. ഫാബ്രിക്: കടും നിറങ്ങളെക്കാൾ, ഒരു പേസ്റ്റൽ പിങ്ക് നിറം. അതിൽ വെള്ളയും ഗോൾഡൻ നിറത്തിലുള്ള നൂലുകൾ കൊണ്ടുള്ള അതിലോലമായ ചിക്കൻകാരി വർക്ക് ചെയ്താൽ എങ്ങനെയിരിക്കും? വിവാഹത്തിന് അൽപ്പം തിളക്കം വേണം, അതിനായി ചിക്കൻകാരി വർക്കിനിടയിൽ ചെറുതായി ഗോൾഡൻ സീക്വൻസുകൾ കൂടി ചേർക്കാം. നെക്ക്: "എന്റെ ഇഷ്ടം" എന്ന് പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്, പുറകിൽ ഒരു ഡീപ് യു-നെക്ക് നൽകാം. കഴുത്തിൻ്റെ അരികിലൂടെ നേർത്ത ഗോൾഡൻ ലേസ് പിടിപ്പിക്കുമ്പോൾ അതിന് കൂടുതൽ ഭംഗി വരും. മുൻവശത്ത്, അധികം ഇറക്കമില്ലാത്ത, എന്നാൽ മനോഹരമായ ഒരു ബോട്ട് നെക്ക്. ഇത് മതി," അനുപമയുടെ മുഖത്ത് ഒരു സംതൃപ്തി നിഴലിച്ചു. അവൾ പേനയെടുത്ത് ഡിസൈൻ ഷീറ്റിൽ വേഗത്തിൽ തൻ്റെ ആശയങ്ങൾ കോറിയിട്ടു. ഡിസൈൻ പൂർത്തിയാക്കി ഷീറ്റ് ഭദ്രമായി വെച്ചശേഷം, അവൾ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു: "അശ്വതി, ഈ ഡിസൈൻ നിനക്ക് വേണ്ടി മാത്രമുള്ളതാണ്. ഇത് നീളത്തിൽ തന്നെ നിന്നോളും!" സമയം ഏകദേശം 8.30pm ആയിരുന്നു. അവൾ ഡിസൈൻ വരച്ച ശേഷം ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/53035/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ