ദയവു ചെയ്ത് ഞങ്ങളോട് ഇവിടുന്നു ഇറങ്ങാൻ പറയല്ല്.. കാലു പിടിക്കാം ഞാൻ കരഞ്ഞു കൊണ്ടവർ ഭദ്രന്റെ കാൽക്കൽ വീണു.. കരഞ്ഞിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ലെടി മോളെ നിന്റെ ചാവാറായി കിടക്കുന്ന തന്തയ്ക്കുവേണ്ടി ചൊള എണ്ണി മേടിച്ചപ്പോൾ ഓർക്കണമായിരുന്നു, .........കാൽക്കാശിന് വകയില്ലാത്ത നീയൊക്കെ കടവും മേടിക്കും എന്നിട്ട് തിരിച്ചു ചോദിക്കുമ്പോൾ കരഞ്ഞു കാണിച്ചാൽ മതിയല്ലോ... അയ്യോ മോനെ ഭദ്രാ നിന്റെ അച്ഛന് ആവിശ്യമുള്ളപ്പോൾ എത്രമാത്രം സഹായിച്ചിട്ടുള്ളതാ ഈ മനുഷ്യൻ ദയവു ചെയ്തു കരുണ കാണിക്കണം.... ദേഷ്യത്തോടെ അതിലേറെ പുച്ഛത്തോടെ പറയുന്നവന് മുന്നിൽ പത്മിനി കൈകൂപ്പി കണ്ണീരോടെ പറഞ്ഞു..... ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടാണോ നിങ്ങൾ കൊടുത്തത്.... പണ്ട് കൊടുത്തതിന്റെയും വാങ്ങിയതിന്റെയും കാര്യങ്ങളൊക്കെ നിങ്ങളായിട്ട് അങ്ങ് തീർത്താൽ മതി, ഇത് ഭദ്രന്റെ പണമാണ്.. എന്റെ പണം ഞാൻ ദാനമായി ആർക്കും കൊടുക്കാറില്ല... 2 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ മേടിച്ച പൈസ മുഴുവൻ തന്നില്ലെങ്കിൽ തന്തയും തള്ളയും മോളും കൂടി ഇറങ്ങിക്കോണം ഈ വീട്ടിന്നു.. മോനെ ഈ വയ്യാത്ത മനുഷ്യനെയും കൂട്ടി എങ്ങോട്ടേക്ക് പോവാനാ ഞങ്ങൾ പത്മിനി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഭദ്രന്റെ കാൽക്കൽ വീണു... എന്നാ വീടും മാറണ്ട പണവും തരേണ്ട.. ചാവാറായി കിടക്കുന്ന ഇങ്ങേരു പണ്ട് ഒന്നുമല്ലേൽ എന്നെ സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിച്ചയല്ലേ ...... ഇനി ഗുരുനിന്ദ കാണിച്ചെന്ന് വേണ്ട... പക്ഷെ ഇത്രേം ഒക്കെ ചെയ്ത് തരുമ്പോൾ എനിക്കെന്താ പ്രയോജനം.. പത്മിനി അവനെ നിറണ്ണുകളോടെ സംശയത്തോടെ നോക്കി.... അവന്റെ നോട്ടം ചെന്നു വീഴുന്നത് തന്റെ പുറകിൽ നിൽക്കുന്ന പെണ്ണിലാണെന്നറിയെ ആ അമ്മ മനമൊന്നു തേങ്ങിപ്പോയി... നിന്റെ അച്ഛന്റെ കടം മുഴുവൻ ഞാൻ തീർക്കാം പക്ഷെ നീ ഒന്ന് മനസ് വെക്കണം മൃതികയെ നോക്കി അടിമുടി ഉഴിഞ്ഞു വഷളച്ചുവയോടെ ഭദ്രൻ പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മിഴികൾ പെയ്തുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു.. അവൾ ആവഞ്ജയോടെ അവനെ നോക്കി... ഇനി രണ്ടു ദിവസം കൂടി.... എന്താ എന്ന് വെച്ചാൽ ആലോചിക്ക്... അതും പറഞ്ഞു അവളെയൊന്നു നോക്കി വശ്യമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഭദ്രൻ പോയി... നമ്മൾ ഇനി എന്ത് ചെയ്യും മോളെ.....അവൻ നമ്മളുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കും പത്മിനി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ആ ഒരുനില വീടിന്റെ കട്ടിളപ്പടിയിലേക്ക് തലയ്ക്കു കൈ താങ്ങിയിരുന്നു....അകത്തു നിന്നും മാധവൻ മാഷിന്റെ തേങ്ങൽ കേട്ടപ്പോൾ പത്മിനി എഴുന്നേറ്റു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു... ഈ പാഴ് ജന്മം കാരണമാണല്ലോ ഇന്നവൻ വന്നു നമ്മുടെ മോൾക്ക്‌ വില പറഞ്ഞത്..... ആ അച്ചന്റെ നെഞ്ച് പൊട്ടുന്ന പോലെ അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി.. എന്ത് പറഞ്ഞു ആ മനുഷ്യനെ ആശ്വസിപ്പിക്കും എന്നറിയാതെ ആ അമ്മയുടെ ഉള്ളും വിങ്ങി... മൃതിക അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു..... കണ്ണുകൾ തൊടച്ചു അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു... സർക്കാർ സ്കൂളിലെ ഹൈസ്കൂൾ അദ്ധ്യാപകൻ നാട്ടുകാർക്ക് ഏറെ പ്രിയങ്കരനായ നാലപ്പാട്ടെ മാധവൻ മാഷ്.. ആര് എന്ത് ചോദിച്ചാലും ആ മനുഷ്യൻ ഒരു മടിയും കൂടാതെ സഹായിച്ചു.. ഭദ്രന്റെ അച്ഛനും ഒരിക്കൽ കടം പേറി നിന്നപ്പോൾ വന്നു നിന്നത് അച്ചന്റെ മുന്നിലാണ്.. അന്നും കൊടുത്തു കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന പണം കൂട്ടുകാരനുവേണ്ടി മതി...അങ്ങനെ എത്രയോപേരെ സഹായിച്ചിരിക്കുന്നു...... ഒന്നും തിരിച്ചു ചോദിച്ചിട്ടില്ല.. ഞങ്ങൾക്കായി ഒന്നും അച്ഛൻ മാറ്റി വെച്ചതുമില്ല.. അന്നൊക്കെ എല്ലാവർക്കും അച്ഛൻ ദൈവമായിരുന്നു.. ഞാൻ ഡിഗ്രി ഫസ്റ്റ് ഇയറിൽപഠിക്കുമ്പോൾ ആണ് അച്ഛൻ സ്കൂളിൽ വെച്ച് ഒന്ന് കുഴഞ്ഞു വീണത്.. ഒടുവിൽ ഹോസ്പിറ്റിൽ പോയപ്പോ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു kidney failure ആണ്.. രണ്ടു കിഡ്നിയും തകരാറിലായി.. ഒരു kidney എങ്കിലും മാറ്റി വെച്ചാൽ അച്ഛൻ രക്ഷപ്പെടുമെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭദ്രന്റെ മുന്നിൽ ചെന്ന് കടം ചോദിച്ചത്.... ഓപ്പറേഷൻ കഴിഞ്ഞതോടെ അച്ഛൻ സുഖം പ്രാപിച്ചെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വന്നയൊരു ദുരന്തം അച്ഛനെ അപ്പാടെ തളർത്തി... ഏട്ടന്റെ മരണം... അത് കേട്ടു തളർന്നു വീണതാണ് ആ പാവം മനുഷ്യൻ....ഇപ്പോൾ ജീവിച്ചു പോകുന്നതും ഞാൻ കോളേജിൽ പോകുന്നതും അമ്മ വീട്ടു ജോലിക്ക് പോയും ഞാൻ ട്യൂഷൻ പഠിപ്പിച്ചുമാണ്.. ഇനി രണ്ടു ദിവസം കൂടി.... അത് കഴിഞ്ഞാൽ ഈ വീടും വിട്ടു ഇറങ്ങണം അല്ലെങ്കിൽ അയാളുടെ മുന്നിൽ എന്റെ ശരീരം നൽകണം അവളുടെ നെഞ്ച് പൊടിയുന്ന പോലെ തോന്നി..... അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുകി അടച്ചു അപ്പഴും ആ മിഴികൾ പെയ്തു തീർന്നില്ല... ഭദ്രാ എന്താ നിന്റെ ഉദ്ദേശം മൃതിക.. അവളാണ്... അവളെയാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്.. എത്രയോ നാൾ ഞാൻ കൊതിച്ച മൊതലാ....പിടി തന്നതേ ഇല്ല.. ഒടുവിൽ അവളുടെ തന്ത ചാവാൻ കിടന്നപ്പോ വന്നതും എന്റെ മുമ്പിൽ... വിട്ടു കളയാൻ പറ്റുമോ.. കൊടുത്തു ചോദിച്ച പണമത്രയും.. എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു അവൾക്കൊരിക്കലും അത് വീട്ടാൻ കഴിയില്ലെന്ന്..... എനിക്ക് വേണമെടാ അവളേ.... രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ എന്തായാലും അവർക്ക് ഈ കടം വീട്ടാൻ പറ്റില്ല ചാവാറായ തന്തയെയും കൊണ്ട് എവടെ പോവാന അവൾ.. വരും അവൾ ഭദ്രന്റെ ഭാര്യയായി നാലപ്പാട്ടെ മാധവൻ മാഷിന്റെ മോൾ മൃതിക... അവൻ അവളെയൊന്നു ഓർത്തു കയ്യിലിരുന്ന മദ്യം കുടിച്ചു... പിറ്റേ ദിവസം പെട്ടെന്ന് കടന്നു പോയി... വയ്യാത്ത അച്ഛനെയും കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ മുഖവുമായി ഇരിക്കുന്ന അമ്മയെയും കണ്ടു മൃദികയുടെ ഉള്ളവും പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഒടുവിൽ ഏറെ നേരത്തെ ആലോചനയ്ക്ക് ശേഷം അവൾ അമ്മയുടെ അടുത്തായി വന്നിരുന്നു... അമ്മേ ഞാൻ അയാളുടെ ഭാര്യയാവാം.. എന്താ മോളെ നീ പറയുന്നേ.... വേറെ വഴികളൊന്നും തങ്ങളുടെ മുന്നിലില്ലെന്നു അറിയാമെങ്കിലും മകളുടെ തീരുമാനത്തിൽ ആ അമ്മയുടെ ഹൃദയം പിടഞ്ഞു.... അതേയ് അമ്മേ അല്ലാതെ നമ്മുക്ക് വേറെ മാർഗമില്ല ഈ അവസ്ഥയിൽ നമ്മൾ തെരുവിലിറങ്ങിയാൽ നമ്മുടെ അവസ്ഥ ഇതിലും മോശമാവും അതിലും നല്ലത് അയാൾ പറയുന്ന കേട്ടു അയാളുടെ ഭാര്യ ആവുന്നതാണ് ഉള്ളു വിങ്ങുന്ന വേദണോടെയാണെങ്കിലും അവൾ പറഞ്ഞു.... ആ അച്ഛനും അമ്മയും തങ്ങളുടെ വിധിയെ ഓർത്തു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു... പെട്ടന്ന് വീട്ടു മുറ്റത്തു ഒരു കാർ വന്നു നിന്നു...... അതിൽ നിന്നിറങ്ങുന്ന ഭദ്രനെ കണ്ടു മൃതിക അമ്മയുടെ പുറകിലേക്ക് മാറി.. അയാളെ കാണും തോറും അവളിൽ ഭയം ജനിച്ചു... എന്തായി... . അവൻ അവരോടു ചോദിച്ചു.. കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി നിൽക്കുന്ന പത്മിനിയെ കണ്ടതും ഭദ്രൻ പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു... മോനെ പൈസ ഞങ്ങൾക്ക് തരാൻ ഇപ്പോൾ നിവർത്തിയില്ല.. പിന്നെ എങ്ങനെയാ ഞങ്ങൾ.. ആ അമ്മയുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു... സാരമില്ല... പകരം ഇവളെ മതി... അമ്മയുടെ പുറകിൽ നിന്ന മൃതികയെ നോക്കി അവനതു പറയുമ്പോൾ അവരുടെ മുഖം താഴ്ന്നു.....കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു... ഭദ്രൻ ഒരു സാരീ അവളുടെ നേരെ നീട്ടി.. ഇത് ഉടുത്ത വേണം വരാൻ.. കുറച്ചു ആഭരണങ്ങളും ഉണ്ട്.. നാളെ രാവിലെയാണ് നമ്മുടെ കല്യാണം.... അതും പറഞ്ഞു ഭദ്രൻ ഇറങ്ങി പോയി... ആർക്കും ഒന്നും പറയാനില്ലായിരുന്നു... തെമ്മാടിയും ആഭാസനുമായിരുന്നു ഭദ്രനെ പോലെ ഒരുത്തന്റെ മുന്നിൽ തന്റെ മകളുടെ ജീവിതം തീരുമല്ലോ എന്നോർത്ത് ആ അമ്മ ഊണ് മേശയ്‌ക്കരികിലിരുന്ന കസേരയിലേക്ക് കൈ താങ്ങിയിരുന്നു തേങ്ങി.... മൃതിക മുറിയിലേക്ക് നടന്നു...... മനസ് നിർവികാരമാണ്...... അവൾ ജനലിലൂടെ വെളിയിലേക്ക് നോക്കി... നെല്ല് വിതച്ച പാടങ്ങൾക്കപ്പുറം തല ഉയർത്തി നിൽക്കുന്ന മേൽപ്പത്തൂർ തറവാട്... ആ രാത്രിയിൽ അവൾ വെറുതെ അകലേക്ക്‌ കണ്ണും നട്ടിരുന്നു........കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ മിഴികൾ ആർക്കോ വേണ്ടി ഇരുട്ടിൽ പരതി.... ഒടുവിൽ ഒരു കുളിർക്കറ്റ് അവളെ തഴുകി തലോടി എപ്പോഴോ അവളും നിദ്രയെ പുൽകി... അറിഞ്ഞില്ലേ ശിവ.. നാളെ നാലപ്പാട്ടെ മൃഥികയുടെ വിവാഹമാണത്രെ... ഭാനുമതിയമ്മ അത് വന്നു പറയുമ്പോൾ അവൻ തല ഉയർത്തി..... ആരുമായിട്ടാണ്... അമ്പാടിയിലെ ഭദ്രൻ ആണത്രേ... പാവം ആ കുട്ടീടെ വിധി.. അല്ലാതെ എന്താ... ശിവ കണ്ണുകളടച്ചു അവൻ ജാലകത്തിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു വയലുകൾക്കപ്പുറം ഓടിട്ട നാലപ്പാട്ട് വീട്ടിലേക്ക് അവന്റെ കണ്ണുകൾ പാഞ്ഞു .... അറിഞ്ഞില്ലേ ശിവ.. നാളെ നാലപ്പാട്ടെ മൃഥികയുടെ വിവാഹമാണത്രെ... ഭാനുമതിയമ്മ അത് വന്നു പറയുമ്പോൾ അവൻ തല ഉയർത്തി..... ആരുമായിട്ടാണ്... അമ്പാടിയിലെ ഭദ്രൻ ആണത്രേ... പാവം ആ കുട്ടീടെ വിധി.. അല്ലാതെ എന്താ... ശിവ കണ്ണുകളടച്ചു അവൻ ജാലകത്തിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു വയലുകൾക്കപ്പുറം ഓടിട്ട നാലപ്പാട്ട് വീട്ടിലേക്ക് അവന്റെ കണ്ണുകൾ പാഞ്ഞു .... ഏട്ടാ... പുറകിൽ നിന്നും നിത്യ വിളിച്ചതും ശിവ എന്തെ എന്നൊരു ചോദ്യത്തോടെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി അ.. അത്.. എനിക്കൊരു 3 ലക്ഷം രൂപ തരുവോ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി തന്നോട് ചോദിച്ചവളെ അവൻ ഗൗരവത്തോടെ നോക്കി... എന്തിനാ???? അത് അത് എന്റെ മൃതിക്ക് വേണ്ടിയാ... അല്ലെ അവ.. അവളെ അയാൾ വിവാഹം ചെയ്യും.. അവൾ പാവാ ഏട്ടാ... ഏട്ടന് സഹായിച്ചൂടെ... മുന്നിൽ ഗൗരവത്തോടെ നിൽക്കുന്നവന് നേരെ നിന്നത് പറയുമ്പോഴും നിത്യയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു... അവൾക്ക് വേണ്ടി പണം കൊടുക്കാൻ മാത്രം ആരാ നിത്യേ അവൾ എന്റെ...?? യാതൊരു ഭാവ വ്യത്യാസവുമില്ലാതെ തന്നോട് ചോദിക്കുന്നവനെ കാണെ നിത്യയുടെ ഉള്ളൊന്ന് ആളി.. എങ്ങനെ തോന്നിയേട്ടാ നിങ്ങൾക്ക് ഇത് പറയാൻ.. നിങ്ങളുടെ ആരുമല്ലല്ലേ അവൾ... നിങ്ങൾ സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ലേ അവളെ.. നിങ്ങളുടെ താലിയല്ലേ എന്റെ മൃതിയുടെ കഴുത്തിൽ ഉള്ളത്... അതിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു വിലയുമില്ലേ.. ഇത്രയും നാളും ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... പക്ഷെ നാളെ അവളെ വേറൊരുത്തൻ വിവാഹം ചെയ്യാൻ പോകുന്നു.. അത് അവളോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടല്ല.. ശരീരം കണ്ടു കൊണ്ട് മാത്രം... സ്വന്തം ഭാര്യയേ വേറൊരുത്തൻ കൂടെ കിടക്കാൻ വിളിച്ചിട്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിക്കാൻ ഏട്ടന് നാണമില്ലേ..... അവളുടെ മനസൊന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ പോലുമാവാത്തവണ്ണം എന്റെ ഏട്ടൻ ഒരു മൃഗമായോ?? കണ്ണ് തുടച്ചു വാശിയോട് ചോദിക്കുന്നവളുടെ സ്വരം ഇടറിപ്പോയിരുന്നു.... മതി.. നിർത്തു...... ഇതൊന്നും എന്നേ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമല്ല..... എന്റെ ആരുമല്ലാത്ത ഒരാൾക്ക് പണം കൊടുത്ത് സഹായിക്കേണ്ട ഒരാവശ്യവും എനിക്കില്ല.......ഇനി ഇതും പറഞ്ഞു ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട നിനക്ക് പോകാം... യാതൊരു ഭാവ വ്യത്യാസവും ഇല്ലാതെ പറയുന്നവനെ കാണെ നിത്യ തകർന്നു പോയി... ഇതെന്റെ ഏട്ടൻ അല്ല അവൻ മാറിയിരിക്കുന്നു.... എന്റെ ഏട്ടനിൽ നിന്നും ഇന്ന് തന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഒരുപാട് അകലെയാണ്... അവളാ മുറി വിട്ടു ഇറങ്ങി... മൃതികയെ ഓർക്കുംതോറും അവളിൽ സങ്കടം കൂടി കൂടി വന്നു... അത്രയ്ക്കും ഇഷ്ടായിരുന്നു ആ പൊട്ടി പെണ്ണിനെ.. ഈ ലോകത്തു ഈ നിത്യയെ ഏറ്റവും മനസ്സിലാക്കിയതും ഇഷ്ടപ്പെട്ടതും എന്റെ മൃതി തന്നെ അല്ലെ.. സ്വന്തം സഹോദരിയെ പോലെ.. കുട്ടികാലം മുതലേ ഉള്ള കൂട്ട്.......സ്കൂളിലും കോളേജിലും ഒരുമിച്ചു തന്നെ ആയിരുന്നു.. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴൊ അവളോട്‌ നീ എന്റെ ഏട്ടനെ തന്നെ കെട്ടിക്കോ അതാവുമ്പോൾ ഒരിക്കലും നമ്മുക്ക് പിരിയേണ്ടി വരില്ലല്ലോ എന്ന് നിത്യ പറഞ്ഞ ആ നിമിഷത്തെ ഈ രാത്രിയിൽ അവൾ സ്വയം പഴിച്ചു.. ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു..... ആരുടെയും സ്നേഹം പിടിച്ചു വാങ്ങണ്ടായിരുന്നു..... ഈ താലിയിൽ ഇനി നിങ്ങൾക്ക് ഒരു അധികാരവുമില്ല ... എല്ലാം ഇവിടെ അവസാനിച്ചു.. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് അന്ന് തന്നെ മൃതിയേയും വിളിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്ന മാധവൻ മാഷിനെ ശിവൻ ഓർത്തു.. തനിക്ക് പറയാൻ ഒരവസരം തരാതെ അദ്ദേഹം അവളെ കൊണ്ട് പോയപ്പോൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെ നോക്കിയ പെണ്ണിനെ അവൻ ഓർത്തു.. അന്ന് ആ കണ്ണിൽ എന്തായിരുന്നു.. അറിയില്ല.. അറിയാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല.. പകയായിരിക്കും അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഉണ്ടാവാൻ വഴിയില്ല... അത്രയേറെ തകർന്ന് പോയ നിമിഷം... വേറൊന്നും ചിന്തിക്കാനോ മനസ്സിലാക്കാനോ ഉള്ളൊരു മാനസികാവസ്ഥ തനിക്കുമില്ലായിരുന്നല്ലോ....അവൻ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു......കണ്ണുകളടച്ചു.. രാവിലെ തന്നെ മൃതിയും അമ്മയും ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങി .....അതികം ആരുമില്ല...അവർ നേരെ അമ്പലത്തിലേക്ക് നടന്നു... ചെന്ന് കയറിയപ്പോഴേ കണ്ടു മുന്നിലായി നിൽക്കുന്ന ഭദ്രനെ..... അവന്റെ കയ്യിലുള്ള താലി ആ കാറ്റിൽ മെല്ലെയാടി..... പെട്ടെന്നവൻ ആ താലി മൃതികയുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി.....അവളുടെ വയറിലൂടെ അവളെ അവനിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു... പെയ്തൊഴിയാത്തയാ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ഭദ്രൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മുത്തി.... മൃതി...... ശിവ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി എഴുനേറ്റു..... ക്ലോക്കിൽ നോക്കിയപ്പോൾ സമയം 3 മണി.... മുറിയിൽ AC ഉണ്ടായിട്ടും ശിവയുടെ ദേഹം വിയർത്തു പോയി.......അവൻ പതിയെ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു റൂമിനു വെളിയിലേക്കിറങ്ങി ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു.. എനിക്കൊരിക്കലും നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ല...മൃതിയുടെ വാക്കുകൾ ശിവന്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങി കേട്ടു... അവൻ കണ്ണുകളടച്ചു... ഓർമ്മകൾ വല്ലാതെ കാർന്നു തിന്നുന്നു... ഈ ലോകത്തു ഏറ്റവും മാരകം ഓർമ്മകൾ ആണ്.... മരണം വരെ വേട്ടയാടുന്ന ചില ഓർമ്മകൾ.....ആ ബാൽക്കണിയിലവൻ വെറുതെ നിന്നു.. ... എവിടെ നിന്നോ ഒരു കാറ്റു അവനെ തഴുകി തലോടി...ശേഷമാ കാറ്റു പാറിപ്പറന്നു വയലിനപ്പുറമുള്ളയാ കുഞ്ഞു വീട്ടിലെ മുറിയിൽ മയങ്ങുന്നവളെ ഒന്നു തലോടി ദൂരേക്ക് ഒഴുകി.... രാവിലെ അമ്മയുടെ ശബ്ദമാണ് മൃതിയെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണർത്തിയത്.. കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു കണ്ണുകൾ വീർത്തിരുന്നു... മോളെ.. കുളിച് വാ... അമ്പലത്തിൽ പോവണ്ടേ.. പത്മിനിയമ്മ അത് പറയുമ്പോൾ അവരുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു... കുളിച്ചിറങ്ങി വന്നപ്പോഴും അവളിൽ ഒരുതരം നിർവികരത ആയിരുന്നു.. കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു തളർന്നു പോയതിനാലാണോ ആ കണ്ണുകൾ ഇന്ന് പെയ്തില്ല ...... ഭദ്രൻ കൊടുത്ത സാരീ അവൾ ഉടുത്തു മുടി നടുക്കൂന്നു വകുപ്പെടുത്തു കുളിപ്പിന്നൽ കെട്ടി.. കണ്ണെഴുതിയില്ല പൊട്ടു കുത്തിയില്ല ചമയങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല അവൾ മുറിയുടെ വെളിയിലേക്കിറങ്ങി... മൃതിയെ കാണും തോറും എത്രയൊക്കെ അടക്കി നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും അവരുടെ കണ്ണുകൾ നീറഞ്ഞു... ഒരിക്കൽ സർവ്വാഭരണവിഭൂഷിതയായി സുമംഗലിയായവളാണ്.... അവൾ അച്ഛന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... കട്ടിലിൽ തളർന്നു അവശനായി കിടക്കുന്ന മനുഷ്യനരികിലേക്ക് നീങ്ങിയാ കാലിൽ തൊട്ടു.. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.. മോ.. മോളെ... അച്ഛനോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ.... അച്ഛൻ കാരണം എന്റെ കുട്ടി... മാധവൻ മാഷിന്റെ ശബ്ദമിടറിപ്പോയിരുന്നു ആ ചോദ്യത്തിൽ.... മൃതി അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയാ കട്ടിലിലിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊടുത്തു... ശേഷമാ നെറ്റിയിലൊന്നു മുത്തി.. ... അച്ഛാ... വിഷമിക്കാതെ... എല്ലാം ശെരിയാവും... ആ സാധു മനുഷ്യന്റെ മനസൊന്ന് ശാന്തമാക്കാൻ എന്നപോലെ അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ചുട്ടെരിക്കാൻ പാകമുള്ളൊരു കനൽ ആളി കത്തിയിരുന്ന്... ആ കനലിൽ സ്വയം വെന്തുരുകാൻ തീരുമാനിച്ചവൾ അച്ചന്റെ കാലിലൊന്നു തൊട്ടു തൊഴുതു വെളിയിലേക്ക് നടന്നു... അമ്മേ അച്ചനെ എങ്ങനെയാ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുത്തുന്നെ... ഞാൻ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ശാന്തേയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് വന്നിരിക്കണേ എന്ന്... അത് കേട്ടതും അവളൊന്നു മൂളി... മോളെ.. താലി ഊരുന്നില്ലേ... കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന താലിയിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കിയുള്ള അമ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവളുടെ ശരീരം പൊള്ളിപ്പോയി... സ്വയം നിന്ദിച്ചോര് ചിരി അവളുടെ ചൊടികളിൽ വിരിഞ്ഞു..... എന്തിനാണ് ഈ താലി ഇത്രനാലും ഈ താലി കഴുത്തിലണിഞ്ഞതെന്നറിയില്ല... പക്ഷെ ഒന്നറിയാം ഒരിക്കൽ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിച്ചുപോയൊരുവന്റെയാണീ താലി.... മോളെ ഇത് ഊരുന്നില്ലേ.... വീണ്ടും തന്നെ നോക്കിയുള്ള അമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിലാണ് മൃതി കഴിഞ്ഞുപോയ നീറുന്ന ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും തിരിച്ചു വന്നത്..... താലിയിൽ പിടിച്ചു തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന അമ്മയെ കാണെ അവളൊന്നു ചിരിച്ചു... എവിടെയൊക്കെയോ ഉള്ളു വിങ്ങിയുള്ളൊരു ചിരി..... അ.. അമ്പലത്തിൽ ചെന്നിട്ടു ഊരാം.. അതുവരെ.. അതുവരെയെങ്കിലും ഈ താലി കിടക്കട്ടെ... ഒരിക്കൽ ഒരുപാടു പ്രണയിച്ച മനുഷ്യന്റെ അല്ലെ.. എങ്ങനെയൊക്കെയോ അത് പറഞ്ഞു തീർന്നപ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയം വിങ്ങി... ഇത്രനേരം പെയ്യാൻ വെമ്പൽ കൊണ്ട് നിന്നിട്ടും പെയ്യാതെ നിന്നയോരോ മിഴിനീരും ആ കവിളിനെ പൊള്ളിച്ചു ഒഴുകിയിറങ്ങി..... മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളെ എന്ത് പറഞ്ഞ് ആശ്വസിപ്പിക്കണമെന്നറിയാതെ പത്മിനി തറഞ്ഞു നിന്നുപോയി... ഭദ്രനുമായുള്ള വിവാഹത്തിനിഷ്ടമല്ലെന്ന് അറിയാം പക്ഷെ ഇപ്പോഴുമാ മനസ്സിൽ മേൽപ്പത്തൂരെ ശിവദത്ത് മഹാദേവനുണ്ടെന്നു അവർ ഒരിക്കൽ പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല... കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന താലിയെന്താ ഊരാത്തതെന്ന് ഒരിക്കൽ പത്മിനി ചോദിച്ചപ്പോൾ ഇത് കാണുമ്പോൾ അയാളെ വെറുക്കാനുള്ള വേഗത കൂടുമെന്ന് ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞവളും അറിഞ്ഞില്ല എത്രയൊക്കെ വെറുക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ആ ഒരുവൻ ഹൃദയത്തിന്റെ ഉള്ളറകളിലേക്ക് മറവിക്ക് മായ്ക്കാനാകാത്ത വിധം അലിഞ്ഞു ചേരുമെന്ന്..... പത്മിനിയെ ഒന്നു നോക്കിയവൾ വെളിയിലേക്ക് നടന്നു.. അപ്പോഴേക്കും ശാന്തയും മീരയും വന്നിട്ടുണ്ട്.. അവർ ഇവരുടെ അയൽക്കാരാണ്.....ആദ്യം കല്യാണത്തിന് ശാന്തയാണ് കൂടെ വരാൻ ഇരുന്നത്.... പക്ഷെ ഇന്നലെ ശാന്തയ്ക്ക് മാസമുറ ആയി.. അതിനാൽ അവർ വീട്ടിൽ നിന്നോളം പകരം മീരയെ കൂട്ടിക്കോളാൻ പറഞ്ഞു...മീര മൃതിയുടെയും നിത്യയുടെയും കൂടെ കോളേജിൽ പഠിക്കുന്നതാണ്..വേറെ ആരെയും വിവാഹത്തിന് വിളിച്ചിരുന്നില്ല...... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉https://share.aksharathalukal.in/s/52666/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ