part 3 ഇല്ല.... റാഷിക്ക..... നമ്മുടെ വിവാഹം മുടക്കാൻ എന്റെ ഉമ്മയും ഇത്തയും ആണ് എന്നെ തട്ടി കൊണ്ട് പോയത് എങ്കിലോ.... അവര് പറഞ്ഞിട്ടാണ് എന്നെ തട്ടി കൊണ്ട് പോയത്... എന്റെ ഉമ്മാക്ക് എന്നെക്കാൾ വലുത് എന്റെ ഇത്തയാണ്.... ഇത്തയുടെ നിക്കാഹ് കഴിയാതെ എന്റെ നിക്കാഹ് നടത്താൻ സമ്മതിക്കില്ല എന്ന് ഉമ്മ ഉപ്പാനോട് പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടത് ആണ്... ഇത്തയും ഉമ്മയും ചേർന്ന് കൊണ്ട് ഉള്ള കളിയാണ് ഇന്ന് ഇത് വരെ എത്തി നിൽക്കുന്നത്.... അബദ്ധം പറ്റിയത് ആണ് എങ്കിൽ തിരുത്താമായിരുന്നു.... പക്ഷെ ഇത് മനപ്പൂർവം ചെയ്തത് ആവുമ്പോൾ എങ്ങനെ ആണ് തിരുത്തുക.... ഉമ്മയും ഇതിന് കൂട്ട് നിന്നത് ആണ് എനിക്ക് കൂടുതൽ സങ്കടം... റാഷിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ എന്നറിയാത്ത ഭാവം ഉടലെടുത്തു.... ഇത്രമേൽ തന്റെ ഹൃദയം കീറിമുറിക്കാൻ ആവർക്ക് ഉണ്ടായ കാരണം എന്താണ് എന്ന് അവൻ വേദനയോടെ ഓർത്തു... അത് പറഞ്ഞു നിദ അവിടെ നിന്ന് പോവുമ്പോൾ റാഷി അപ്പോഴും ആ നിൽപ് തുടർന്നു. ആർക്കോ എന്തിനോ വേണ്ടി ഹൃദയത്തിൽ പതിച്ചവളെ അകറ്റിയതിന് അവന്റെ ഉള്ളിൽ പക ആളി കത്തി.... ഞാൻ അവളെ പ്രസവിച്ചില്ല എന്നെ ഉള്ളു... എന്റെ മൂത്ത മകൾ ഇവൾ തന്നെ ആണ്... അവളെ ഞാൻ നിങ്ങളെ ഏൽപ്പിക്കുകയാണ്.... സഫിയയുടെ കൈ പിടിച്ചു റസിയ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ നിർവികാരത മാത്രം ആയിരുന്നു.... മോനെ റാഷി..... എന്റെ മകൾ ഒരു പാവം ആണ്... അവളെ നീ വേദനിപ്പിക്കരുത്... ഹസ്സൻ നിറഞ്ഞ മിഴിയാലേ റാഷിയുടെ കൈ പിടിച്ചു പറയുമ്പോൾ തന്റെ മഹർ അണിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവളെ റാഷി ഒന്ന് നോക്കി.... അവന്റെ ഉള്ളിൽ അവളോട് ഉള്ള പക ആളി കത്തി.... റാഷിയുടെ കൂടെ കാറിൽ കയറുന്ന നൂറയെ കാണും തോറും നിദയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു... അത് കാറിൽ ഇരുന്ന് റാഷി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അവന്റെ ഹൃദയം ആഴത്തിൽ മുറിഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.... അവന്റെ കൂടെ നൂറയും കാറിൽ കയറിയിരുന്നങ്കിലും അങ്ങനെ ഒരാൾ ഇല്ലാത്ത പോലെ റാഷി കാറിൽ കണ്ണ് അടച്ചു സീറ്റിൽ ചാരി ഇരുന്നു.... അവന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ നിദയുടെ മുഖം ആയിരുന്നു.... കൂട്ടുകാരന്റെ കല്യാണത്തിന് പോയപ്പോൾ ആണ് നിദയെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്... ആദ്യ കാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ അവൾ എന്റെ മനസ്സിൽ കയറിയിരുന്നു.... അത് അവളെ അറിയിച്ചപ്പോൾ അവൾക്കും സമ്മതം ആണ് എന്ന് അറിയിച്ചു.... പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് ഞങ്ങളുടെ പ്രണയ കാലം ആയിരുന്നു.... ജോലി തിരക്കിനിടയിൽ അവളെ ഒരു നോക്ക് കാണാൻ ഓടി വരുമായിരുന്നു... ബീച്ചിലും പാർക്കിലും ഒരുമിച്ചു നടന്ന ഓർമ്മകൾ അവനെ കുത്തി നോവിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അവൻ കണ്ണ് തുറന്നു കണ്ണുനീരാലെ മഹർ അണിയിച്ചവളെ ഒന്ന് നോക്കി.... അവന്റെ ഉള്ളിൽ അവളോട് ഉള്ള വെറുപ്പ് ആഴത്തിൽ കുത്തി നിറച്ചു.... നൂറ അപ്പോഴും നിർവികരമായി പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.... അറക്കൽ വീട്ടിലെ ആ വിശാലമായ മുറ്റത് അവരുടെ കാർ ചെന്ന് നിറുത്തിമ്പോൾ സഫിയയും ബഷീറടക്കം അവരുടെ ബന്ധുക്കൾ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന കുറച്ചു പേര് അവിടെ തന്നെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... സഫിയ കൈ പിടിച്ചു നൂറയെ ആ വലിയ വീട്ടിലേക്ക് കയറി ... സഫിയയുടെ മുഖം അപ്പോളും വലിയ ഗൗരവത്തിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു.... റാഷി ആ കാഴ്ച നിർവികനായി നോക്കി നിന്നതേ ഉള്ളൂ.... അവന്റെ ഹൃദയം നീറി പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.... ഈ സ്ഥാനത്ത് എന്റെ നിദ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ എത്ര സന്തോഷിച്ചേനെ.... അവൻ വേദനയോടെ ഓർത്തു.... ആരൊക്കെയോ ചേർന്ന് നൂറയെ റാഷിയുടെ മുറിയിൽ കൊണ്ട് ഇരുത്തി.... ആ മുറിയിൽ കയറുമ്പോൾ തന്നെ വശ്യമായൊരു സുഗന്ധം അവളുടെ മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി... മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച മണിയറയിൽ നൂറ ഒരു മൂലയിൽ ഇരുന്നു.... തന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്ന് മാറ്റാനും ഒന്ന് കുളിക്കാനും അവൾക്ക് വല്ലാത്ത കൊതി തോന്നി.... കുറെ നേരം നൂറ അവിടെ ഇരുന്നങ്കിലും ആരും അവളെ ഗൗനിച്ചില്ല... പുതുപെണ്ണിനെ കാണാൻ വരുന്നവർ എല്ലാം കാര്യം ആയി അളക്കുന്നതായി തോന്നി അവൾക്ക്... അപ്പോൾ ആണ് റാഷിയുടെ പെങ്ങൾ ഹസീന എന്തോ എടുക്കാൻ ആയി മുറിയിലേക്ക് വന്നത്... നിദയെ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നപ്പോൾ നൂറ അവളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.... അവളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞത് ആണ്... ഒരു മോളും ഉണ്ട്.... നൂറ അവളെ ദൈനീയമായി ഒന്ന് നോക്കി... പക്ഷെ അങ്ങനെ ഒരാൾ അവിടെ ഉണ്ട് ഗൗനിക്കാതെ ഹസീന ആ മുറി വിട്ട് പോയിരുന്നു.... നൂറക്ക് തന്റെ മനസ്സിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു തേങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു.... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും ഹസീന വീണ്ടും അങ്ങോട്ട് വന്നു... നിന്നെ വിളിക്കുന്നുണ്ട് അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് പോയി.... നൂറ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു.... ഉപ്പയുടെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന കുറച്ചു പേരോട് തന്റെ മരുമകൾ ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞു പരിചയപ്പെടുത്തുമ്പോൾ നൂറക്ക് ഉള്ളിൽ ചെറിയ സന്തോഷം തോന്നി.... ഉമ്മയെ നോക്കിയെങ്കിലും അപ്പോളും ആ മുഖത്ത് ഗൗരവം തന്നെ ആയിരുന്നു... മോൾ എന്താ... ഇത് വരെ വേഷം ഒന്നും മാറിയില്ലേ... സഫി നീ ഇത് വരെ മോൾക്ക് വേഷം മാറാൻ ഒന്നും കൊടുത്തില്ലേ... റാഷിയുടെ ഉപ്പ അങ്ങനെ ചോദിച്ചതും സഫിയ ഹസീനയെ നോക്കി.... അത് മനസ്സിലാക്കിയ പോലെ ഹസീന നൂറയെ കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... കുളി കഴിഞ്ഞു വന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് ഏതെങ്കിലും എടുത്തോളൂ.... അലമാര തുറന്നു ഹസി അത് പറഞ്ഞതും നൂറ അലമാരയിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി... കണ്ണിന് കുളിർമ യേകുന്ന പല നിറത്തിൽ ഉള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ അതിൽ കണ്ടതും അവൾ അതിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.... അറക്കൽ ഗ്രൂപ്പിന്റെ പൊങ്ങച്ചതെ കാണിക്കുന്നത് ആയിരുന്നു അതിൽ ഉള്ള ഓരോ വസ്ത്രങ്ങളും... കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഇടുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ കണ്ടാൽ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ മഞ്ഞളിക്കും എന്ന് നിദ പറഞ്ഞത് അവൾ ഓർത്തു... റാഷി അവൾക്കായി ഒരുക്കിയ വസ്ത്രങ്ങൾ ഏറ്റവും മുന്തിയത് തന്നെ ആയിരുന്നു... നിദയുടെ ഇപ്പോളത്തെ അവസ്ഥ ഓർത്തതും നൂറക്കും വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി... എന്താണ് നോക്കി നിൽക്കുന്നത് ഇത്രയും വസ്ത്രങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു കാണുന്നത് തന്നെ ആദ്യമായിട്ടായിരിക്കും അല്ലെ... ഹസീനയുടെ ചോദ്യം ആണ് അവളെ ഓർമയിൽ നിന്ന് ഉണർത്തിയത്... അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.... ഹസീന പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്നും പോയി.... എന്ത് പറയാൻ ആണ് സഫിയ ഇത്ത... നമ്മുടെ റാഷി മോന്റെ ഒരു വിധിയെ.... ഈ കറുമ്പിയെ അല്ലെ അവന്റെ തലയിൽ വന്നത്.... കുളിച്ചു മാറി അടുക്കളയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അകന്ന ബന്ധത്തിൽ പെട്ട ഒരു സ്ത്രീ സഫിയയെ നോക്കി അത് പറഞ്ഞതും നൂറ അങ്ങോട്ടു പോകാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു.... അവര് അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ സഫിയക്ക് വേദനിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് തോന്നിയതും അവര് വീണ്ടും പറയാൻ തുടങ്ങി.... ഭൂമിയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ തന്നെ അവളെ ഉമ്മയെ കൊന്നവളാ.... ആവീട്ടിൽ അവൾ ഒരു വേലക്കാരിയെ പോലെ ആയിരുന്നത്രെ... അങ്ങനത്തെ ഒരു പെണ്ണിനെ ആണല്ലോ നമ്മുടെ പൊന്നു പോലത്തെ റാഷി മോന്റെ തലയിൽ ആയത്.... അതും കൂടെ നൂറ കേട്ടതും അവൾ അവിടെ നിൽക്കാതെ മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു... കുറച്ചു തുറന്ന് കിടക്കുന്ന ജനൽ അവൾ മുഴുവനായും തുറന്നു പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു..... റാഷിയുടെ തല വട്ടം നൂറ അവിടെ കണ്ടതും അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു അവൾ.... കല്ല്യാണതിന് വന്ന ആളുകളോട് ചെറു ചിരിയോടെ സംസാരിക്കുകയാണ് അവൻ.... സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ കാണാം അവന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞത്.... അത് നൂറയെ വല്ലാതെ ചൂട്ട് പൊള്ളിച്ചു.... അപ്രതീക്ഷമായി തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വന്നവളെ അവൻ എങ്ങനെ ആണ് സ്വീകരിക്കുക എന്ന് അവൾക്ക് ഊഹിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.... തുറന്നിട്ട ജനലിലൂടെ റാഷി നോക്കുന്നത് കണ്ടതും നൂറ പെട്ടന്ന് അവിടെ നിന്ന് മാറി നിന്നു.... നേരം ഇരുട്ടും തോറും അവളുടെ മനസ്സിലും ഇരുട്ട് പടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.... ആരും തന്നെ ഗൗനിക്കുന്നില്ല എന്ന തോന്നലിൽ അവൾ മുറിയിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.... ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വന്നോളൂ എന്ന് പറഞ്ഞ അവിടുത്തെ ജോലിക്കാരി എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ വന്ന് പറഞ്ഞതും നൂറ താഴേക്ക് നടന്നു... ഭക്ഷണ മേശക്ക് ചുറ്റും എല്ലാവരും ഇരുന്നിരുന്നു.... മോൾ ഇരിക്ക്.... അൽപ്പം മടിയോടെ നിന്നിരുന്ന നൂറയോട് ബഷീർ അത് പറഞ്ഞതും നൂറ അവിടെ ഉള്ള ചെയറിൽ ഇരുന്നു.... അപ്പോയെക്കും റാഷിയും അവന്റെ അനിയൻ അഫ്സലും എത്തിയിരുന്നു.... റാഷിക്ക തന്റെ അടുത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നതും പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു വികാരം അവളെ പൊതിഞ്ഞു.... തിരിച്ചു മുറിയിലേക്ക് പോവുമ്പോൾ അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് സഫിയ ഒരു പാൽ ഗ്ലാസ് വെച്ച് കൊടുത്തു.... മുറിയുടെ അടുത്ത് എത്തുമ്പോൾ ഇത് വരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു ഭയം അവളെ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു...... തിരിച്ചു മുറിയിലേക്ക് പോവുമ്പോൾ അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് സഫിയ ഒരു പാൽ ഗ്ലാസ് വെച്ച് കൊടുത്തു.... മുറിയുടെ അടുത്ത് എത്തുമ്പോൾ ഇത് വരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു ഭയം അവളെ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു...... അവൾ മുറിയിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ റാഷിക്ക കണ്ണിനു മീതെ കൈ വെച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു... നൂറ അവിടെ വന്നത് അറിയാത്ത പോലെ കിടന്നു.... നൂറ പാൽ ഗ്ലാസ്‌ ടേബിളിൽ വെച്ച് അവിടെ നിന്നു... ഒരുപാട് നേരം അങ്ങനെ നിന്നെങ്കിലും അവന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഒരു പ്രതികരണവും ഉണ്ടായില്ല... അവൾക്ക് കാൽ വേദനിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.... കുറച്ചു നേരം കൂടി കഴിഞ്ഞതും റാഷി അവിടെ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.... നൂറ അവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് കാതോർത്തു നിന്നു... ഈ മുറിയുടെ പുറത്തു മാത്രം ആണ് നീ എന്റെ ഭാര്യ.... ഈ മുറിയിൽ നിനക്ക് ഒരു സ്ഥാനവും ഇല്ല.... റാഷി ദേഷ്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞതും നൂറ മറ്റു എവിടേയോ നോക്കി നിന്നു... താൻ പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് ഒരു സങ്കടവും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല എന്നത് അവനെ അത്ഭുതപെടുത്തി.... അവളുടെ കണ്ണിൽ ഒരു തരം നിർവികാരത മാത്രം ആയിരുന്നു... താൻ പറഞ്ഞത് ഗൗനിക്കാതെ മറ്റ് എവിടെയോ മിഴികൾ പാഴിച്ചു നിൽക്കുന്ന നൂറയെ കണ്ടതും... അത് അവൻ അവളുടെ അഹങ്കാരം ആയി ആണ് കണ്ടത്.... സ്വന്തം അനിയത്തിയുടെ ജീവിതം തട്ടി എടുക്കാൻ മനസ്സ് വന്ന അവളിൽ നിന്ന് ഇതൊക്കെ തന്നെ പ്രേതീക്ഷിക്കേണ്ടതൊള്ളൂ എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ അവന്റെ രക്തം തിളച്ചു മറന്നു.... നിദ തന്ന ഭിക്ഷ ആയി കണ്ടാൽ മതി നിന്റെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന ആ മഹർ.... ഈ വീട്ടിലെ മരുമകൾ എന്ന സ്ഥാനം മാത്രമേ നിനക്ക് ഉണ്ടാവു... അല്ലാതെ റാഷിയുടെ ജീവിതത്തിൽ നിനക്ക് ഒരു സ്ഥാനവും ഇല്ല.... അവൻ അത്രയും പറഞ്ഞു ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്ത് കട്ടിലിൽ കിടന്നു.... ആ ഇരുട്ടിൽ നൂറ ആരും കാണാതെ കണ്ണീരിനെ ഒഴുക്കി വിട്ടു.... ഇതെല്ലാം ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത് ആണ്... എന്നാലും വല്ലാത്ത സങ്കടം..... ഉമ്മയെ കൊന്നവൾ എന്ന് എല്ലാവരും പറയുമ്പോളും അവൾ കരഞ്ഞിരുന്നില്ല.... പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാതെ എല്ലാവരുടെയും നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അല്ലെ ഈ നിക്കാഹിന് സമ്മതിച്ചത്.... വീണ്ടും താൻ കുറ്റക്കാരി ആണ് എന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ.... അവൾ പെട്ടന്ന് തന്റെ കണ്ണീരിനെ തുടച്ചു മാറ്റി...തന്റെ ജീവിതം അഴമേറിയ കൊക്കയിൽ ആണ് എന്ന് തോന്നി പോയി അവൾക്ക്.... ഇതിൽ നിന്ന് കര കയറാൻ എനിക്ക് ഇനി കഴിയുമോ.... അവൾ വേദനയോടെ ഓർത്തു... തുടരും......❣️ #📔 കഥ #കഥ #നോവൽ