മഹർ ഭാഗം 20 നൂറ ഹാളിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ അവിടെ നിദയും റസിയയും നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.... നൂറ റാഷിയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ആ കവർ അവന്റെ നേർക്ക് നീട്ടിയതും റാഷി അത് വാങ്ങാതെ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.... അവൻ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാകാതെ നൂറ അവനെ നോക്കിയതും റാഷി നൂറയെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് ചേർത്ത് നിറുത്തുയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.... പെട്ടന്ന് ആയത് കൊണ്ട് നൂറ ഒന്ന് നെട്ടി....നൂറക്ക് എല്ലാവരെയും നോക്കാൻ ഒരു ചമ്മൽ... ഉപ്പ ഇത് വിവാഹത്തിന് നൂറക്ക് നിങ്ങൾ കൊടുത്ത ഗോൾഡ് ആണ്..... വാങ്ങിയത് നിദക്ക് ആയിരുന്നങ്കിലും അന്ന് അത് അണിഞ്ഞത് നൂറ ആയിരുന്നല്ലോ.... ഈ ഗോൾഡ് എല്ലാം ഞാനും നൂറയും ഉപ്പയെ തിരിച്ച് ഏൽപ്പിക്കുകയാണ്..... അവൾക്ക് ആവിശ്യം ഉള്ള ഗോൾഡ് എല്ലാം ഞാൻ വാങ്ങി കൊടുത്തോളാം.... റാഷി നൂറയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു അത് പറയുമ്പോൾ നൂറയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു... മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ദിവസം തോന്നിയ ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു എന്റെ സ്വർണം എല്ലാം ഉപ്പയെ ഏൽപ്പിക്കണം എന്ന്.... പക്ഷെ റാഷിക്കയും വീട്ടുകാരും എന്ത്‌ പറയും എന്ന് കരുതി ആ ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ തന്നെ കുഴിച്ചു മൂടുകയാണ് ചെയ്തത്.... തന്റെ മനസ്സിൽ തോന്നിയത് റാഷിക്ക ചെയ്യുമ്പോൾ വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നിപോവുകയാണ് റബ്ബേ.... ആ സന്തോഷത്തോടെ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി നൂറ... ആ സമയം നിദക്കും റസിയക്കും വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി... രണ്ട് ദിവസം മുന്നേ ഈ ഗോൾഡ് കിട്ടാൻ വേണ്ടി ഞാൻ നടത്തിയ നാടകം വിജയിച്ച ചിരി ആയിരുന്നു നിദയുടെ മുഖത്ത്.... എന്താ മോനെ ഈ പറയുന്നത്... ഇത് എന്റെ നൂറ മോൾക്ക് ഞാൻ മനസ്സ് അറിഞ്ഞു തന്നത് തന്നെ ആണ്.... അത് തിരിച്ചു വാങ്ങാൻ എന്നോട് പറയരുത്... ഞാൻ വാങ്ങില്ല... ഹസ്സൻ അത് പറയുമ്പോൾ നിദയും റസിയയും ദേഷ്യത്തോടെ അയാളെ നോക്കി.... അത് കൃത്യമായി റാഷി കാണുകയും ചെയ്തിരുന്നു.... രണ്ട് ദിവസം മുന്നേ നിദ തന്നോട് നൂറയെ കുറച്ചു പറഞ്ഞത് എല്ലാം കള്ളം ആയിരുന്നു എന്നും ഈ ഗോൾഡ് തിരിച്ചു നൽകാൻ വേണ്ടിയുള്ള അവളുടെ നാടകം ആയിരുന്നു അന്നത്തെ കൂടി കാഴ്ച്ച എന്നും ഇതിനോടകം അവൻ മനസ്സിലാക്കി.... ഉപ്പ അത് പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല.... ഉപ്പ ഇത് വാങ്ങണം.... ഇത് എന്റെയും ഇവളുടെയും മനസ്സ് അറിഞ്ഞു തരുന്നത് ആണ്.... മോനെ അത്.... ഉപ്പ.... റാഷിക്ക പറഞ്ഞത് ആണ് ശരി... ഉപ്പ ഇത് വാങ്ങിക്ക്... ഉപ്പാക്ക് ഇത് വാങ്ങുന്നത് കുറച്ചിൽ ആണെകിൽ ഇത് നിദയുടെ വിവാഹത്തിന് എന്റെയും റാഷിക്കാന്റെയും ഒരു സമ്മാനം ആയി കണ്ടാൽ മതി.... ഉപ്പയുടെ കയ്യിൽ ആ കവർ വെച്ച് കൊണ്ട് നൂറ അത് പറയുമ്പോൾ ഉപ്പയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.... മോളെ.... ഞാൻ.... എന്തിനാ ഉപ്പ കരയുന്നത്.... എന്റെ ഉപ്പ ചിരിക്കുന്നത് കാണാൻ ആണ് എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടം... ഉപ്പയുടെ കണ്ണ് തുടച്ച് കൊണ്ട് നൂറ അത് പറയുമ്പോൾ റാഷി നൂറയെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു... നിറം കുറച്ച് കുറവാണെകിലും അവളുടെ മനസ്സിന്റെ സൗന്ദര്യം വളരെ വലുതാണ് എന്ന് തോന്നി അവന്.... എന്തോ ഒരു പ്രതേക ഒരു ഇഷ്ട്ടം അവളോട് തോന്നുന്നത് പോലെ.... ഇതെല്ലാം കണ്ട് നിദക്കും റസിയക്കും ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടങ്കിലും റാഷി അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവർ ഒന്നും പറയാതെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു..... നൂറയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഹസ്സൻ റാഷിയുടെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു... മോനെ.... എന്റെ മോൾ ഒരുപാട് സങ്കടങ്ങൾ അനുഭവിച്ചവളാ...അവളെ നീ പൊന്നു പോലെ നോക്കണം എന്നൊന്നും ഞാൻ പറയില്ല... പക്ഷെ എന്റെ കുട്ടിയുടെ കണ്ണ് നിറയാൻ നീ അനുവദിക്കരുത്... ഒരു ആയുസ്സ് മുഴുവൻ കരഞ്ഞു തീർക്കാൻ ഉള്ളത് എന്റെ മോൾ ഈ കുറച്ചു കാലം കൊണ്ട് കരഞ്ഞു തീർത്തിട്ടുണ്ട്... എന്റെ മോളെ നീ സംരക്ഷിക്കും എന്ന ഉത്തമ ബോദ്യം ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ ആണ് ഇതൊക്കെ ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നത്... ഉപ്പ പറഞ് അവസാനിക്കുമ്പോൾ റാഷി നൂറയെയും നൂറ റാഷിയെയും നോക്കി.. രണ്ട് പേരുടെയും കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കോരുത്തതും നൂറ പെട്ടന്ന് നോട്ടം മാറ്റി... ഞാൻ ഉപ്പാക്ക് ഒരു വാക്ക് തരാം... ഒരിക്കലും ഒന്നിന് വേണ്ടിയും അവളുടെ കണ്ണ് നിറയാൻ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല... ഉപ്പയുടെ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ അത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിലും ആ തീരുമാനം എടുത്ത് കഴിഞ്ഞിരുന്നു... അത് പറഞ്ഞു നൂറയും റാഷിയും അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല കാലം ആവർക്ക് കാത്തു വെച്ച പരീക്ഷണങ്ങളെ... തുടരും...❣️ ♥️Like 💌comment 📤share #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #കഥ #നോവൽ 𝗙𝗼𝗹𝗹𝗼𝘄╰┈➤