#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _68 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 കാശിയെ മറന്ന് കൊള്ളാമെന്ന് താൻ അച്ഛന് വാക്ക് കൊടുത്തോ..? കാർത്തു പൊള്ളി പിടഞ്ഞത് പോലെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അല്ല.. അതങ്ങനെ അല്ലല്ലോ. അവനെ രക്ഷിക്കണം.. അച്ഛൻ പറയുന്നത് പോലെ ഞാൻ ചെയ്ത് കൊള്ളമെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്. അതിനർത്ഥം മഹേഷിനെ സ്വീകരിക്കാം എന്ന് തന്നെയല്ലേ..? പക്ഷേ അങ്ങനെ അപ്പോൾ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അത്രയും വലിയൊരു ചതിയിൽ നിന്നും അവന്റെ ജീവനു പോലും ഭീക്ഷണിയാവും വിധം അച്ഛൻ അവനെ കുരുക്കി കളയുമെന്ന് തന്നോട് നേരിട്ടു പറഞ്ഞത് കൊണ്ടല്ലേ.? അതങ്ങനെ ഒരു വെറും വാക്കല്ലെന്നും പറഞ്ഞത് അത് പോലെ ചെയ്യാനും പ്രവർത്തിക്കാനും തന്റെ അച്ഛനൊരു മടിയുമില്ലെന്ന് മനസ്സിലായത് കൊണ്ടല്ലേ.? അത് തനിക്കിപ്പോൾ മുതൽ വളരെ വ്യക്തമായി മനസ്സിലായത് കൊണ്ടല്ലേ..? ഇപ്പോഴിങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം താൻ എടുത്തില്ലെങ്കിൽ ലൈഫിൽ മുഴുവനും അതോർത്തു കൊണ്ട് നീറേണ്ടി വരും. അവനൊരാളുടടെ ജീവനേക്കാൾ വലുതായി തനിക്ക് ഈ ലോകത്ത് മറ്റെന്തുണ്ട്. അവനും അവന്റെ ജീവനും അപകടത്തിലാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അതിനെതിരെ ഒന്നും ചെയ്യാതെ.. ആത്മാർത്ഥ പ്രണയം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കാൻ കഴിയുന്നതെങ്ങനെ..? സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രമല്ല.. സഹായിക്കാനും അവനിപ്പോ ഈ കാർത്തു അല്ലാതെ മാറ്റാരുണ്ട്? ഓർത്തു കൊണ്ടിരിക്കെ തന്നെ അവളുടെ കണ്ണുകളൊരു നിറഞ്ഞു തൂവുന്ന കടലായി മാറി. അങ്ങനൊരു വാക്ക് അശോകനോട്‌ പറഞ്ഞത് മുതൽ അവൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു വേദനയുണ്ട്. വാക്കാൽ വർണിക്കാൻ കഴിയാത്തത്രയും നോവ് നിറഞ്ഞത്. കരഞ്ഞിട്ടും കാലു പിടിച്ചു കെഞ്ചിയിട്ടും കല്ലിനു കാറ്റ് പിടിച്ചത് പോലെ ഒരു നോട്ടത്തിലും ഒരേ ഭാവത്തിലും നിൽക്കുന്ന അശോകന്റെ രൂപം അവളപ്പോൾ ഭയത്തോടെയാണ് നോക്കിയത്. "അതൊന്നും നടക്കില്ല കാർത്തിക .. നിന്റച്ഛൻ നീ കരുതുന്നത് പോലൊരു ആളെ അല്ല. പറഞ്ഞു തന്നാൽ നിനക്കത് മനസ്സിലാവില്ല. അങ്ങനെ ഒരാളെ ഒരുപാട് പ്രാവശ്യം നേരിട്ടു കണ്ടിട്ട് തന്നെയാണ് ഞാനിത് നിന്നോട് പറയുന്നത്. നേരിട്ട് ആക്രമണം നടത്തുക എന്നതിനേക്കാൾ.. ചുറ്റി വളഞ്ഞു പിടിച്ചിട്ട് പറയുന്നത് നമ്മുക്ക് അനുസരിക്കാതെ വേറെയൊരു വഴിയുമില്ല എന്നുള്ള രീതിയിൽ ആക്കി തീർത്തു കൊണ്ട് താൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് നടത്തി എടുക്കുന്ന അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകൻ എന്നാ മനുഷ്യനെ അറിഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.. വെറുതെ ആവിശ്യമില്ലാത്തൊരു ഇഷ്ടം മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടക്കേണ്ട.. നിനക്ക് നോവും.. വല്ലാണ്ട് നോവും. വിട്ടേക്ക്.." ഇടയ്ക്കിടെ കാശ്യേട്ടൻ പറഞ്ഞു തന്നിരുന്ന വാക്കുകൾ. അന്നത് തനിക്കു വെറും മുന്നറിയിപ്പ് മാത്രമായിരുന്നു. അതിന്റെയൊരു വിലയെ അതിന് കൊടുത്തിട്ടുള്ളു. ഇന്നിപ്പോൾ അത് താൻ അനുഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് തിരിച്ചറിഞ്ഞ യാഥാർഥ്യമാണ്. നോവുന്നുണ്ട്.. അവൻ പറഞ്ഞത് പോലെ.. വല്ലാണ്ട് നോവുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും ഇതല്ലാതെ.. ഇങ്ങനെ അല്ലാതെ എന്ത് ചെയ്യും താൻ..? ആദ്യമൊരു എതിർപ്പൊക്കെ കാണിച്ചാലും താൻ പറഞ്ഞാൽ.. അവനെ വേണമെന്ന് നിർബന്ധിച്ചു പറഞ്ഞു വാശി പിടിച്ചാൽ തനിക്കു നേടി എടുക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്ന് തന്നെയാണ് അവനെന്നുള്ളതായിരുന്നു ഇത് വരെയും... അച്ഛനോട് അവനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് വരെയും തന്റെ മനസ്സിൽ. പക്ഷേ ഇനിയിപ്പോ അങ്ങനൊരു നേരിയ പ്രതീക്ഷ പോലുമില്ല. അച്ഛൻ ഒരിക്കലും കാശ്യേട്ടനെ തനിക്ക് സ്വന്തമാക്കി തരില്ല. അതിപ്പോൾ അവൾക്കേറെകുറെ ഉറപ്പായി. എന്നാലും തനിക്കവനെ അങ്ങനെ വിട്ട് കളയാനൊക്കുമോ..? മഹേഷിനെ സ്വീകരിക്കാം എന്നല്ലേ വാക്ക് കൊടുത്തത്. അത് കാശിയെ മറക്കാം എന്ന് തന്നെയല്ലേ.. പക്ഷേ അങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ലേൽ അവനൊരിക്കലും പുറത്തേക്കിറങ്ങി വരില്ലല്ലോ. ഇതിപ്പോ താൻ അങ്ങനൊരു വാക്ക് കൊടുത്തത് കൊണ്ട് അച്ഛൻ അത്‌ ചെയ്യാമെന്ന് ഏറ്റതല്ലേ. അത് താനും മഹേഷിന്റെ താലി സ്വീകരിച്ചതിനു ശേഷം എന്നല്ലേ അച്ഛനും പറഞ്ഞത്. അവൻ വന്നോട്ടൊരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കട്ടെ എന്ന് കരുതാനും വയ്യ. എല്ലാം കൂടി അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭയം തോന്നി തുടങ്ങി. കാശിയെ ഓർക്കുമ്പോൾ പ്രണയതിനപ്പുറം ആ ഭയമായിരുന്നു അവളിലപ്പോൾ നിറഞ്ഞതൊക്കെയും.. 💥💥 മിഴിച്ചിരിക്കാതെ ഇതെങ്ങനെ തുറക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കെടി.. " കുറെ നേരത്തെ ശ്രമത്തിന് ശേഷവും ആ വാതിൽ തുറക്കാൻ പറ്റാത്ത ദേഷ്യം.. ടെൻഷൻ.. എല്ലാം കൂടി ശിവയുടെ പിടി വിട്ട് പോകുന്നുണ്ട്. നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നാടകം ഏറെക്കുറെ മനസിലായൊരു മരവിപ്പിലാണപ്പോൾ ഭവ്യ. ഇനിയിവിടെ നിന്നൊരു രക്ഷ വേണമെങ്കിൽ അതിങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നവൻ തന്നെ വിചാരിക്കണമെന്ന് അവൾക്കുറപ്പുണ്ട്. തനിവിടെ അകപ്പെട്ടു പോയി എന്നതിനേക്കാൾ കാശിയെ രക്ഷിക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യും എന്നതാണ്. കാർത്തുവിന്റെ നിശ്ചയമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഇനിയിപ്പോ അധിക സമയമുണ്ടാവില്ല കല്യാണത്തിന്. അതിന് മുന്നേ അവനെയിറക്കി കൊണ്ട് വരണം. ശിവ ദേഷ്യത്തോടെ ആ വാതിലിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. താഴെ റിസിംപ്‌ഷനിലെ നമ്പറുണ്ടോ " ഉറക്കെ അവനത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഭവ്യ ഭയത്തോടെ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി. അവൾ അത് വരെയും സംഭരിച്ചു വെച്ച ധൈര്യമൊക്കെയും ചോർന്നു പോയിരിക്കുന്നു. അത്രയൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും യാതൊരു അനക്കവുമില്ലാത്ത ആ വാതിലിൽ ആഞ്ഞൊരു ചവിട്ട് കൂടി കൊടുത്തിട്ട് ശിവ വിയർത്തു കുളിച്ച ഷർട്ടിന്റെ മുകളിലെ ഒന്ന് രണ്ടു ബട്ടൺ അഴിച്ചിട്ടു കൊണ്ടവൻ ആ കിടക്കയിലെക്കിരുന്നു. പിന്നെ പിന്നിലേക്ക് മലർന്ന് കിടന്നു. ഭവ്യ അവന്റെയാ ഇരിപ്പും കിടപ്പും അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വാതിലും മാറി മാറി നോക്കി കൊണ്ട് നിൽപ്പാണ്. അഞ്ചോ പത്തോ മിനിറ്റ് ഭയപ്പെടേണ്ട ഒരു തരം നിശബ്ദത നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ മുറിയിൽ പെടുന്നനെ ആ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ശിവക്കാ കിടപ്പിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ കഴിയും മുന്നേ കുറച്ചറെ ആളുകൾ ഒന്നിച്ച് ആ മുറിയിലേക്ക് തള്ളി കയറി വന്നതും വീണ്ടും വാതിലടഞ്ഞു. ഭവ്യ ചുവരിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് നിന്നു. വന്നവരിൽ പോലീസ് യൂണിഫോമിൽ കൂടി ഉള്ളവരാണെന്ന് കണ്ടതും ശിവ പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. അപ്പോഴേക്കും അവർക്ക് നേരെ തുടരെ ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റുകൾ മിന്നിച്ചു കൊണ്ട് ക്യാമറ കണ്ണുകളും.. അവരങ്ങനെ ആ മുറിയിൽ തിങ്ങി ഞെരുങ്ങി.. ക്ഷീണിച്ച് പോയോടാ മോനെ... " പോലിസ്കാരിൽ ഒരാൾ ശിവയെ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവന് പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഭവ്യയിലേക്കും ആ വെടക്ക് പിടിച്ച നോട്ടവും ചിരിയും നീളുന്നുണ്ട്. "നിങ്ങളാരാ.." ശിവ അവരുടെ നേരെ നോക്കി കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവരുറക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവനെ പരിഹസിച്ചു. വീണ്ടും അവനെന്തോ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങും മുൻപ്. എന്താ ഇവിടെ എന്നും ചോദിച്ചു കൊണ്ടങ്ങോട്ട് വിഷ്ണു കയറി വന്നു. ശിവയും ഭവ്യയും ഒരുപോലെ അവനെ നോക്കി. ഒന്നും അറിയാത്തത് പോലുള്ള അവന്റെയാ നിഷ്കളങ്ക ഭാവത്തിനുമപ്പുറം അവനൊളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച ആ ഗൂഡമായ ചിരിയിലേക്കായിരുന്നു ശിവയുടെ നോട്ടമത്രയും. നിനക്കയിറില്ലേ എന്താന്ന്.. " വല്ലാത്തൊരു ദേഷ്യത്തോടെ ശിവ വിഷ്ണുവിന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. "ചെറ്റേ.. പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചിങ്ങോട്ട് വിളിച്ചോണ്ട് വന്നിട്ട്.." ശിവ വിഷ്ണുവിന്റെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചുലച്ചു. "അത് ശെരി..ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ ഒളിച്ചു വന്നിട്ട് രണ്ടും കൂടി എന്തോ ഡിങ്കോൾഫി ഒപ്പിച്ചിട്ട് അത് പിടിക്കപെട്ടപ്പോൾ നീ എന്റെ മെക്കിട്ട് കേറുന്നോ.. കൈ എടുക്കെടാ.. " അത് വരെയുമുള്ള ഭാവമല്ല വിഷ്ണുവിനപ്പോൾ മുതൽ. അവന്റെ തള്ളലിൽ ശിവ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി. "വല്യേട്ട... ഭവ്യ എന്തോ പറഞ്ഞു അടുത്തേക്ക് വന്നതും വിഷ്ണുവിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുഖത്ത് തുടരെ നാലഞ്ചു പ്രാവശ്യം പതിഞ്ഞു. തല ഒന്നാകെ തരിച്ചത് പോലെ.. അവളാ ചുവരിൽ കൂടി ഊർന്നിറങ്ങി താഴെക്കിരുന്നു. ചുണ്ട് പൊട്ടിയതിനൊപ്പം അവളുടെ മൂക്കിൽ നിന്നും രക്തം വരുന്നുണ്ട്. "നിനക്കിത് തന്നെയാണോടി #₹@&*മോളെ പണി.. ഇതിപ്പോ മനുഷ്യനെ എത്രാമത്തെ വട്ടമാണ് നീ നാണം കെടുത്തുന്നത്.വന്നു വന്നു നീയിപ്പോ ഹോട്ടൽ മുറിയിലേക്ക് വരെയും എത്തിയോടീ.. നിനക്കിത്ര കഴപ്പാണെൽ പഠിക്കാൻ പോണില്ല എന്നെ കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചു വിട്ടേക്കെന്ന് ഒരു വാക്ക് പറയാൻ വയ്യായിരുന്നോ.. ഇതിപ്പോ.. എനിക്ക് മടുത്തു.." ഒരു സഹോദരന്റെ ധാർമിക രോഷം. വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രകടനം കാണുന്ന ആർക്കും അതങ്ങനെയാണ് മനസ്സിലാവുന്നത്. അവനാ പറയുന്ന വാക്കുകൾ ഒന്നും തന്നെ വ്യക്തമായി കേൾക്കാൻ വയ്യാത്ത പോലൊരു മൂളലാണ് ഭവ്യയുടെ തലക്കുള്ളിൽ. ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ അവളൊരു പൊട്ടിയെ പോലെ അവനെ നോക്കി മുഖം ചുളിച്ചു. "വിഷ്ണുവിന്റെ ആരാ ഇത്.. പോലീസുകാരിൽ ആരോ ചോദിക്കുന്നു. "ഇതെന്റെ പെങ്ങളാ സാറേ.. ഇതെന്റെ അനിയന്റെ ഫ്രണ്ടും. ഇവർ രണ്ടും കൂടി ഇങ്ങനൊരു ബന്ധമുണ്ടെന്ന് സത്യമായും എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. അങ്ങേയറ്റം വേദന സഹിച്ചു കൊണ്ടെന്ന പോലെ വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖം കുനിഞ്ഞു. ശിവക്കപ്പോൾ മുതൽ കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി തുടങ്ങിയിരുന്നു. കാശിയുടെ പേരിൽ വളരെ വിദക്തമായി വിഷ്ണു തന്നെ ചതിച്ചിരിക്കുന്നു. തന്റെ തെറ്റാണ്.. ഇവനെ പോലൊരുവനെ താൻ ഈ ജന്മം വിശ്വസിക്കാനെ പാടില്ലായിരുന്നു. അതിന് കിട്ടിയ ശിക്ഷ.. അവനുള്ളം ചുട്ട് പഴുത്തു.. അവിടെ വന്നവരോട് വിഷ്ണു പ്രശ്നമൊന്നും ഉണ്ടാക്കരുത്.. ഇത് താൻ ഡീൽ ചെയ്ത് കൊള്ളാം.. അതിന് എത്ര പണം വേണമെങ്കിലും തന്നേക്കാമെന്നൊക്കെ പറയുന്നത് കേട്ടതും ശിവയുടെ ചുണ്ടിലൊരു പുച്ഛം തെളിഞ്ഞു. "ഈ ഹോട്ടലിൽ നിന്നും ഒരു ഇൻഫോമർ വിളിച്ചിട്ടാ ഞങ്ങൾ വന്നത്. ഇത് പോലൊരു തെറ്റ് കയ്യോടെ പിടിച്ചിട്ടും അതിൽ ഒരു ആക്ഷനും എടുക്കാതെ പോകാൻ പറ്റില്ല. ഇവർ തമ്മിലൊരു ബന്ധം ഉണ്ടെന്നല്ലേ വിഷ്ണു പറഞ്ഞത്. അത് കൊണ്ട് ഇവർ തമ്മിലുള്ള മാരേജിന്‌ ഒക്കെ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടൊരു സൈൻ കിട്ടിയാൽ... ഞങ്ങളുടെ ജോലി എളുപ്പമാണ്. ഇന്നത്തെ കാലമല്ലേ.. ആരെയും വിശ്വസിച്ചു പോകാൻ വയ്യ.. പണി കിട്ടും. ഇവരുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഇനിയൊരു പ്രശ്നം ഉണ്ടായാൽ... ഇവർ മനഃപൂർവം ഉണ്ടാക്കിയാൽ ഞങ്ങളുടെ ഭാഗം സേഫ് ആക്കാൻ അത് കൂടിയേ തീരൂ. അത് കൊണ്ട് അതിന് ഇവർക്ക് സമ്മതമാണോ എന്ന് ചോദിക്ക്.." ഒടുവിൽ പോലീസ് വിഷ്ണുവിനോട്‌ പറയുമ്പോൾ അവനെന്തോ പറഞ്ഞു കൊണ്ടവരെ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി കൊണ്ടാ വാതിൽ ഭദ്രമായടച്ചു.അപ്പോൾ മുതൽ വീണ്ടും അവനിലേക്കാ പൈശാചിക ഭാവം കയറി വരുന്നുണ്ട്. "നീയാണോ കാശിയെ ചതിച്ചത്.." വിഷ്ണു ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ശിവ അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് കയറി നിന്ന് കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നെങ്കിലും പിന്നെ വിഷ്ണു ഒന്ന് ചിരിച്ചു.. ക്രമേണ.. അതൊരു ക്രൂരത നിറഞ്ഞ പൊട്ടിച്ചിരിയായി മാറി.. അവനാ തള്ളയെ കൂട്ട് പിടിച്ചിട്ട് അവളെ... ആ നാശം പിടിച്ചവളെ രക്ഷിക്കും പോലും.. എന്നിട്ടെന്നെ തോല്പ്പിക്കുമെന്ന്.. വെറുതെ വിടുമോ ഞാനവനെ. ഏഹ്.." ചിരിക്കൊടുവിൽ.. വിഷ്ണുവിന്റെ പല്ലുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും ചതഞരഞ്ഞത് പോലാ വാക്കുകൾ പുറത്ത് വന്നപ്പോൾ അത് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരിന്നിട്ടും ശിവ വല്ലാതെ വേദനിച്ചു.. അവനെ ഓർത്തിട്ട്.. കാശിയെ... തുടരും.. കഥയാണ്.. കുറെയൊക്കെ നിങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെ കാണാൻ പറ്റില്ലേ.. ചീത്ത വിളിക്ക് അൽപ്പം മയം ണ്ടാവോ ന്നറിയാൻ വേണ്ടിയാ 🫣 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif💥 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ