ഈ ജാതകദോഷക്കാരിയുടെ വീട്ടിലെക്കി എന്റെ മകളെ ഞാൻ പറഞ്ഞയക്കില്ല". ഗാംഭീര്യ നിറഞ്ഞ ആ ശബ്ദം അവിടെ കൂടി നിൽക്കുന്നവരിലെല്ലാം ഒരു നടുക്കം ഉണ്ടാക്കി... ”നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങെനെയാണ്... ചെക്കൻ പെണ്ണിനെ കെട്ടിയപ്പോളാണോ പെങ്ങളുടെ ജാതകം നിങ്ങൾക്ക് ദോഷമായതു”.... ആളുകളുടെ ഇടയിൽ നിന്നും വന്ന ചോദ്യങ്ങളൊന്നും അയാളെ ബാധിച്ചിരുന്നില്ല. സ്വന്തം തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്നു എന്ന പോലെ ധർഷ്ട്യത്തോടെ തന്നെ നിന്നയാൾ... ഒപ്പം ഇതിനാൽ വിങ്ങി പൊട്ടുന്ന ഒരു കുടുംബത്തെ അയാൾ കണ്ടില്ലെന്നു തന്നെ നടിച്ചു... "നിങ്ങളെന്തു കൊണ്ട് ഇതാദ്യം പറഞ്ഞില്ല... ഇന്നു വന്ന ഇവളേക്കാൾ എനിക്കു വലുതു 22 കൊല്ലമായ് ഞാൻ വളർത്തിയ എന്റെ അനിയത്തിയാണ്.." കല്യാണ ചെക്കന്റെ വേഷത്തിൽ ഇരുന്ന സുമുഖനായ ചെറുപ്പക്കാരൻ തന്റെ ദേഷ്യം അടക്കാനാകാതെ പറയുമ്പോൾ അയാളുടെ ചുണ്ടുകൾ പുച്ഛത്താൽ ഒന്ന് കോടി.. "അടങ്ങു കൊച്ചനെ നീ .... കാൽ കാശിനു ഗതിയില്ലാത്ത നീ.. നല്ല പുളിങ്കൊബ് നോക്കി പിടിച്ചപ്പോൾ വിചാരിച്ചോ നിനക്കൊന്നും നഷ്ട്ടപെടില്ലെന്നു... എന്നാൽ അങ്ങനല്ല.. എന്റെ മോളേ നിന്റെ കൂടെ പറഞ്ഞയക്കണമെങ്കിൽ ഇവൾ അവിടെ ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല... നിനക്കു തീരുമാനിക്കാം അനിയത്തി വേണോ അതോ ഭാര്യ വേണോന്ന്.. ഇനി എനിക്കൊരു വാക്കില്ല.. "രാജശേഖരനു വാക്ക് ഒന്നേ ഉള്ളു".. അതും പറഞ്ഞ് ഇനി നിങ്ങൾ തീരുമാനിക്കു എന്ന പോലെ യാതൊരു കൂസലും ഇല്ലാതെ അയാൾ മുൻപിൽ കണ്ട കസേരയിലേക്കിരുന്നതും എന്തോ പറയാൻ ആഞ്ഞ ആ ചെറുപ്പക്കാരനു മുൻപിൽ വന്നു നിന്നവളുടെ ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ തന്റെ നാവിനു വിലങ്ങിടേണ്ടി വന്നു.. "വേണ്ട ഏട്ടാ... എനിക്കു വേണ്ടി നിങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ ഇല്ലാണ്ടാക്കരുത്. പാറുവിനു നിങ്ങളൊക്കെയല്ലെ ഉള്ളു. നിങ്ങളുടെ സന്തോഷമാണു എന്റെതും..." അതും പറഞ്ഞവൾ അയാൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.. " ഏട്ടത്തിയുടെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞോളു ഞാൻ എന്താണു ചെയ്യെണ്ടതെന്നു... ഞാൻ എന്തു ചെയ്യാം.. ഇവരെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാൻ അനുവദിച്ചാൽ മാത്രം മതി".. അതും പറഞ്ഞു അയാൾക്ക് മുൻപിൽ കൈ കൂപ്പുന്നവളെ എല്ലാവരും സങ്കടത്തോടെ നോക്കി.. ഇവൾ വേദ പാർവതി എല്ലാവരുടെയും പാറു... പടിപ്പുരക്കൽ രാമനാഥന്റെയും പത്മിനിയുടെയും മകൾ..ചേട്ടൻ ജഗന്റെ കുഞ്ഞി പെങ്ങൾ.. "ഞാൻ എന്തു പറഞ്ഞാലും നീ അനുസരിക്കുമോ??.." അങ്ങനെ ഒരു സമ്മതം അവളിൽ നിന്നും കിട്ടും എന്നുള്ള ഉറപ്പ് ആദ്യമേ ഉള്ള പോലെ അതും ചോദിച്ചയാൾ എഴുന്നേറ്റതും ഭയത്തോടെ അവളൊന്ന് തലയാട്ടി.. "എങ്കിൽ എന്റെ മകൾ ആ വീട്ടിൽ കയറി ചെല്ലുമ്പോ ൾ നീ അവിടെ ഉണ്ടാവരുതു.. ഈ പന്തലിൽ വച്ചു നിന്റെയും വിവാഹം നടന്നിരിക്കണം".............. അയാളതു പറഞ്ഞതും അത്ര നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ അച്ഛന്റെ പ്രവർത്തികളിൽ കണ്ണു നിറച്ചു നിന്നവൾ പേടിയോടെ ആണെങ്കിലും മുൻപോട്ട് വന്ന് അയാൾക്കു നേരെ ശബ്ദമുയർത്തിയിരുന്നു.. "അച്ഛാ...... അച്ഛനെന്തൊക്കൊയാണീ പറയുന്നെ.. അച്ഛന്റെ സമ്മതത്തോടെ അല്ലെ ഞാൻ ജഗേട്ടനെ കല്യാണം കഴിച്ചെതു.. പിന്നെ ഇപ്പോ എന്തിനാണീ പാവത്തിനെ കഷ്ട്ടപ്പെടുത്തുന്നത്"... ലക്ഷ്മി തന്റെ അച്ഛനാൽ ഉണ്ടാവുന്ന വിപത്തിനെ തടയാൻ ഒരു പാഴ് ശ്രമം നടത്തുമ്പോളും താൻ പറഞ്ഞാൽ അച്ഛൻ അതു കേൾക്കില്ലെന്നു അവൾക്കുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.. എന്നാലും കണ്ട നാൾ മുതൽ അനിയത്തികുട്ടിയായി കണ്ട പാറുവിനു വേണ്ടി അവൾ വാദിച്ചു... പക്ഷെ അവൾക്കും തോൽവി ഏറ്റു വാങ്ങാനെ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളു.. "മിണ്ടരുതു നീ... എവിടെയൊ പോയി കണ്ട ദരിദ്രവാസി ചെക്കനെ പ്രേമിച്ചതും പോര.. എന്നിട്ടു കെട്ടിച്ചു കൊടുക്കാൻ ഇക്കണ്ട നാടകവും നടത്തി... പക്ഷെ നിങ്ങൾക്ക് നല്ലവണം ജീവിക്കണമെങ്കിൽ ഇവളിവിടെ ഉണ്ടാവരുത്.... ഞാൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ മണവാളൻ ഇവിടെയും മണവാട്ടി അവിടെയും നിൽക്കും ..വേണോ നിനക്കതു"........ ആദ്യമെല്ലാം ലക്ഷ്മിയോടാണയാൾ പറഞ്ഞതെങ്കിലും അവസാന വാക്കുകൾ പറയുമ്പോൾ പാറുവിലായിരുന്നു അയാളുടെ ദൃഷ്ട്ടി... "വേണ്ട നിങ്ങൾ പറയുന്നതു ഞാൻ അനുസരിച്ചോളാം... എന്തു പറഞ്ഞാലും എനിക്കു സമ്മതമാണ്". വല്ലാത്തൊരുറപ്പോടെ അവൾ പറയുമ്പോൾ അവളുടെ ആ തീരുമാനത്തിൽ അവളുടെ വേണ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് നൊന്തു പോയി.. "മോളേ.... 'വേണ്ട അമ്മാ..... ഇതെങ്കിലും എനിക്കു നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യണം എന്നെ തടയരുത്"..... അതും പറഞ്ഞവൾ എന്തിനും തയ്യാറെന്ന പോലെ രാജശേഖരനെ നോക്കിയതും അയാളൊരു ചിരിയോടെ ഇരുന്നിടത്തു നിന്നും എഴുന്നേറ്റു... " അപ്പോ കല്ല്യാണം നടത്താം അല്ലെ.." "ഈ സമയത്തു ചെക്കനെ നിങ്ങൾ എവിടുന്നു കണ്ട് പിടിക്കും"... അപ്പോളെക്കും കൂടി നിന്ന ആളുകളിൽ നിന്നാ ചോദ്യം ഉയർന്നു വന്നിരുന്നു.. അതിനയാൾ തന്റെ ചിറി കോട്ടി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...... "അങ്ങനെ ഒന്നും കാണാതെ ഈ രജശേഖരൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ലാന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാലോ....." അയാളുടെ ഉത്തരത്തിനായ് ആ സഭ മുഴുവൻ കാതോർത്തു... "ഇവളെ അവൻ കെട്ടും അല്ലേ മഹി......" എല്ലാവർക്കും പുറകിലായി നിൽക്കുന്ന ആ ഒരുവനെ നോക്കി അയാളതു ചോദിച്ചതും ഒരു നിമിഷം ആ സഭയിൽ ഉളളവരെല്ലാം ഞെട്ടി.. ഒരേ നിമിഷം എല്ലാവരുടെയും ദൃഷ്ട്ടി അവനിൽ തന്നെ പതിഞ്ഞു.. രാജശേഖരന്റെ എല്ലാ കൂലി തല്ലിനും പോകുന്ന തനി തെമ്മാടി... മഹിയെന്ന... "മഹാദേവനിലേക്ക്". മഹിയുടെ താലി കഴുത്തിൽ ഏറുമ്പോൾ എല്ലാം അവസാനിച്ചതായ് തോന്നി പാറുവിനു.. തന്റെ ജീവിതം ഇവിടെ തീർന്നു എന്നു അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നാരോ ഉച്ചത്തിൽ അലറി കൊണ്ടിരുന്നു... എന്നാൽ ഏട്ടന്റെ നല്ല ജീവിതത്തിനു വേണ്ടി തനിക്കി ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ആകെയുള്ള ഒരു കാര്യം ഇതാണെന്ന ഒറ്റ സമാധാനത്തിൽ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു നിസ്സഹായതയുടെ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു ..... ഒരു നിമിഷം ഇന്നു നടന്ന തന്റെ ജീവിതം മാറ്റി മറിക്കാനിടയാക്കിയ കാര്യങ്ങൾ അവൾക്കൊർമ്മ വന്നു....... _______________________ "ഇവൻ .....ഇവൻ കെട്ടും............മഹാദേവൻ.... ഇല്ലെ മഹി.........." ശേഖരന്റെ ശബ്ദം ഒരു ഗുഹയിലെന്നതു പോലെ പാറുവിനും കുടുംബത്തിനും അനുഭവപ്പെട്ടു...... ഒരു നിമിഷം ഭൂമി തല കീഴായ് മറയുന്ന പോലെ തോന്നി പാറുവിനു.. ഏട്ടനു വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യുമെങ്കിലും ഈ ഒരു കാര്യത്തിനായ് അവളൊന്നു ഭയന്നു..... കാരണം.... എപ്പോൾ കാണുമ്പോഴും ചുണ്ടിൽ ഒരു സിഗരറ്റുമായി കവലയിലെ ആൽമര ചുവട്ടിലിരിക്കുന്ന മഹിയെ അവൾക്ക് വെറുപ്പായിരുന്നു... ഏട്ടത്തിയുടെ കാര്യം പറയുന്ന ഏട്ടനിൽ നിന്നും സ്ഥിരമായ് കേൾക്കുന്ന തല്ലും പിടിയുമായി നടക്കുന്ന മഹിയെ തന്റെ ജീവിത കാലം മുഴുവൻ സഹിക്കുക എന്നാൽ ദുഷ്ക്കരമാണെന്നു ഒരു നിമിഷം അവൾ ചിന്തിച്ചു....... "എന്താ...... പറഞ്ഞ വാക്ക് തിരിച്ചെടുക്കാൻ തോന്നുന്നുണ്ടോ വേദ പാർവതിക്ക്"....... എന്തു തീരുമാനിക്കുമ്പോയും ഏട്ടനെയും ഏട്ടത്തിയെയും കൂടി ചിന്തിച്ചാൽ നന്ന്."....😏😏 എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ചു നിൽക്കുന്നവളെ കാണെ ശേഖരന്റെ പുച്ഛത്തോടെയുള്ള സംസാരം മാത്രം ആ മണ്ഡപത്തിൽ ഉയർന്നു കേട്ടു.... ""എനിക്കീ കല്ല്യാണത്തിനു സമ്മതമാണ്""...... ജഗൻ തടയാനായ് മുന്നോട്ട് വരുമ്പോയെക്കും പാറു തന്റെ ജീവിതം ഏട്ടനായ് ഹോമിച്ചിരുന്നു.... __________ നെറ്റിയിൽ അമർന്ന സിന്ദൂരമാണ് അവളെ ഓർമകളിൽ നിന്നും മടക്കി കൊണ്ടു വന്നത്.. താനും ഒരു ഭാര്യ ആയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ആ പദവി താൻ എത്രത്തോളം നിർവ്വഹിക്കും..... ഒരിക്കലും തനിക്ക് തന്റെ വിവാഹ ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് യാതൊരു സങ്കൽപ്പങ്ങളും ഇല്ലായിരുന്നു... ഏട്ടൻ കാണിച്ചു തരുന്ന ഒരാൾ അതായിരുന്നു തന്റെ ആകെയുള്ള ആഗ്രഹം.. ഇതും ഒരു വിധത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ഏട്ടൻ നിമിത്തം തന്നെ തന്നിലേക്കെത്തിയ ഭാര്യ പദവി തന്നെയാണ്.. എന്നാൽ മഹിയൊടെപ്പം ഒരു ജീവിതം എന്തു കൊണ്ടോ അവൾക്കു ചിന്തിക്കൻ കൂടി കഴിഞ്ഞില്ല. "ഏതായാലും കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഇനി ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞിട്ട് മുഹുർത്തത്തിനിറങ്ങാം..." എവിടൊയോ നിന്നുള്ള കാരണവരുടെ ശബ്ദം എല്ലാവരെയും ബോധത്തിലെക്കെത്തിച്ചു... ജഗനു ഒരു നിമിഷം ഇതൊന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്നു തോന്നിപ്പോയ്.. കാരണം തനിക്കു വേണ്ടിയാണ് പാറു ഇഷട്ടമില്ലാത്ത കല്ല്യാണത്തിനു സമ്മതിച്ചതും.. അവളുടെ ജീവിതം ഒരു തെമ്മാടിയുടെ കാൽ ചുവട്ടിലായതും... ഒരു ഏട്ടൻ എന്ന നിലക്കി താൻ എന്നെന്നേക്കുമായ് പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നത് അവന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ മുറിപ്പെടുത്തി.. എപ്പോളും അവൾക്ക് ബെസ്റ്റ് വേണമെന്നുള്ളത് തന്റെ തന്നെ വാശി ആയിരുന്നു.. പക്ഷെ ഇന്ന് തന്നാൽ തന്നെ അവൾക്ക് ഏറ്റവും മോശപ്പെട്ടത് കിട്ടിയിരിക്കുന്നു.. പക്ഷെ അവനവിടെ നിസ്സഹായനായിരുന്നു.. ഒരു ഭാഗത്ത് ജീവനും മറു ഭാഗത്ത് ജീവിതവുമയിരുന്നല്ലോ ഉണ്ടായിരുന്നത്.. ______________________ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോളും തന്റെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നൊരു വറ്റു തായോട്ടു ഇറങ്ങാത്ത പോലെ തോന്നി പാറുവിനു. ഏട്ടനെയും ഏട്ടത്തിയെയും നോക്കിയപ്പൊൾ അവിടെയും ഇതു തന്നെ അവസ്ത്ഥ. എന്നാൽ തന്റെ ഭർത്താവു പദവി ഏറ്റെടുത്ത ആൾ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ വാരി വലിചു കഴിക്കുന്നു. ഒരു നിമിഷം ആ തീറ്റി കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്കു ചിരിയാണു വന്നതു .. എന്നാൽ അവൾ പെട്ടന്നു ഞെട്ടി .ഈ തെമ്മാടിയെ ആണു കല്ല്യാണം കഴിക്കെണ്ടതെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ഉള്ള അത്ര വെറുപ്പ് തനിക്കിപ്പോൾ ഇല്ലെന്നു അവൾ മനസ്സിലാക്കി.. എന്തു കൊണ്ടാവും എന്ന ചിന്തയിൽ അവളുടെ നോട്ടം ചെന്ന് പതിച്ചത് അവന്റെ കയ്യാൽ തന്റെ നെഞ്ചിലേറിയ ആ മഞ്ഞ ചരടിൽ കോർത്ത ആ കുഞ്ഞു ലോഹകഷ്ണത്തിലേക്കായിരുന്നു.. ആ നിമിഷം താലിയുടെ ശക്തി അവൾ മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു..... അവൾ തന്നെ ശേഖരൻ മുതലാളിയുട AC ഇട്ട കാറിൽ പോകുമ്പോയും പാറു വിയർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു... ഇന്നു താനൊരു ഭാര്യ ആയിരിക്കുന്നു.. അതും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ തന്നിലെക്കെത്തിയ ഭാര്യ പദവി.... ശേഖരൻ മുതലാളി എന്തിനു തന്നെ ഒരു കരുവാക്കിയതെന്നു ഇപ്പൊളും എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും അവൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.... ഇതുവരെ അദ്ധേഹത്തിന്റെ കണ്ണിൽ അങ്ങെനെയൊരു വെറുപ്പു കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.... ഏട്ടന്റെ പ്രശ്നം വന്നപ്പോളും വഴിയരികിൽ കാണുമ്പോൾ തനിക്കായ് എപ്പോളും ഒരു ചിരി നൽകിയിരുന്നു.... ഒരു പക്ഷെ മകളുടെ കാര്യം വന്നപ്പോൾ അദ്ധേഹവും ഭയന്ന് കാണും.. അല്ലെങ്കിലും തന്റെ ജാതക ദോഷത്തെ പറ്റി നാട്ടിൽ ആർക്കാണറിയാത്തതു.. പത്താം വയസ്സിൽ അച്ചനും അമ്മയും മരിക്കുമ്പോൾ ഇതേ ജാതക ദോഷമല്ലായിരുന്നുവോ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണിൽ കരടായതു... . പക്ഷെ ഇക്കാലമത്രയും വളർത്തി വലുതാക്കിയ അപ്പച്ചിയമ്മക്കും മാമനും ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത എന്തു ദോഷമായിരുന്നു അന്നു അച്ചനും അമ്മക്കും സംഭവിച്ചിരുന്നതെന്നു ആരും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ലായിരുന്നല്ലോ.... ഏതോ കവടി പലകയിൽ എരിഞ്ഞു തീർന്ന സന്തോഷം പിന്നീട് അതിലും പ്രശസ്തനായ ജ്യോതിഷ്യൻ മാറ്റി പറഞ്ഞപ്പോളും ജാതാക ദോഷക്കാരി എന്ന പേരു മത്രം മാഞ്ഞില്ല.... ഇക്കാലമത്രയും പോറ്റി വളർത്തിയതിനു അവർക്ക് നൽകാൻ പറ്റിയ ഏറ്റവും നല്ല സമ്മാനമാണ് ഏട്ടത്തി.... ഒരു പക്ഷെ തന്റെ അച്ചനും അമ്മക്കും ഇപ്പൊൾ സന്തോഷമായിട്ടുണ്ടാവും... ജാതകദോഷക്കരിയായ മകൾക്ക് ഒരു വരനെ കിട്ടിയല്ലൊ..... ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ കവിളിലൂടെ ഒഴുകിയപ്പോളാണു അവൾ ബോധത്തിലെക്കു വന്നത്...മുന്നോട്ടു നോക്കിയപ്പോൾ മുതലാളിയുടെ സാരഥിയായ് തന്നെയാണ് പോകുന്നത്.... ആരുടെയെല്ലാം കാലും കയ്യും തല്ലി ഒടിക്കണം എന്നതാണ് അവിടെ ചർച്ച... ഇനി തനിക്കി ഇതെല്ലാം ആയിരിക്കും കേൾക്കാൻ ഉണ്ടാവുക എന്നത് ഓർക്കെ അവളിൽ നിന്നൊരു ദീർഘ നിശ്വാസം ഉതിർന്നു വീണു... .... ഏറെ വൈകാതെ മഹിയുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയിരുന്നു... കാർ എത്തി നിന്നതു ഒരു ചെറിയ വീട്ടു മുറ്റത്താണ് .. വീട് എന്നു പറയാൻ പറ്റില്ല.. പുറത്തു നിന്നു നോക്കിയാൽ മനസ്സിലാകും പണി തീരാത്ത ഒറ്റ മുറി കെട്ടിടമാണെന്ന്... മുറ്റം നിറയെ പുല്ലു മുളച്ചിരിക്കുന്നു. നട വഴിയിൽ മാത്രം പുല്ലില്ല എന്നത് അവിടെ ആൾതാമസം ഉണ്ടെന്ന് അറിയിക്കുന്നുവെന്ന് തോന്നി അവൾക്ക്. ഒപ്പം അവിടെ മൊത്തം സിഗരറ്റ് പാക്കുകളും വലിച്ചു തീർത്ത കുറ്റികളുമാണുള്ളത്. തെങ്ങിനു ചുറ്റും ബ്രാണ്ടികുപ്പികളും ബിയർ ബോട്ടിലുകളുടെയും ഒരു കൂബാരം തന്നെ ഉണ്ട്. വീട് കഴിഞ്ഞതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ പിന്നീട് പോയത് അതിന്റെ ചുറ്റു വട്ടത്തേക്കാണ്... ചുറ്റുപാടും അധികം വീടുകൾ ഒന്നും ഇല്ല.... എല്ലാ വീട്ടിൽ നിന്നും ഓരോ തലകൾ വീതം ഇങ്ങോട്ടു തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്... അതു കണ്ടപ്പോ ചിരി ആണു വന്നതു..... ഓരോ മതിലിലും ഓരോ തലകൾ മാത്രം... മതിലിൽ ആരോ തല വെട്ടി വച്ചതു പോലെ.. ഒരു പക്ഷെ മഹാദേവനോടുള്ള ഭയത്താൽ ആയിരിക്കും മുൻപോട്ട് ആരും വരാത്തതെന്ന് തോന്നി അവൾക്ക്.. "എന്താ ആനയും അംബാരിയും ഉണ്ടങ്കിലെ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയുളളു എന്നുണ്ടോ തബുരാട്ടിക്കി.."" ചുറ്റുപാടും ഉള്ള നിരീക്ഷണത്തിനു ഭംഗം വരുത്തി കൊണ്ടുള്ള അവന്റെ ആ ശബ്ദം കേൾക്കെ ഇയാളിതു എന്തു തേങ്ങയാണു പറയുന്നതെന്നു ചിന്തിച്ചു നിൽക്കുബോളാണ് താനും അയാളും മാത്രമെ അവിടെ ഉള്ളു എന്നു പാറു മനസ്സിലാക്കിയത്... അതും താനിപ്പോയും മുറ്റത്ത് തന്നെയാണ് നിൽക്കുന്നതെന്നും. അയാൾ വീടിന്റെ സിറ്റ് ഔട്ടിൽ നിന്നുമാണ് വിളിക്കുന്നതെന്നും... ഒരു നിമിഷം അവളുടെ കണ്ണുകൾ രാജശേഖരൻ മുതലാളിക്കായി പരക്കം പാഞ്ഞു.. അയാൾ പോയിട്ട് മുറ്റത്ത് അയാളുടെ കാറും പോലും ഇല്ലായിരുന്നു. "ഏഹ് മുതലാളി എപ്പോൾ പോയി ഞാൻ കണ്ടില്ലാലൊ......" ""അതിനു വാ തുറന്നു മേലോട്ടും നോക്കി നിന്നാൽ ചുറ്റും നടക്കുന്നതൊന്നും അറിയില്ല... വേണമെങ്കിൽ കയറി പോരു.. ഇവിടെ വിളക്ക് വച്ചു കൈ പിടിച്ചു കയറ്റാൻ ഒന്നും ആരുമില്ല..."" അതും പറഞ്ഞു അവനകത്തേക്കി ഒറ്റ പോക്ക്..... അപ്പോളാണ് തന്റെ ആത്മഗതം ഉച്ചത്തിൽ ആയി പോയിരുന്നു എന്നു തന്നെ അവൾക്ക് മനസ്സിലായത്.. ഈ കല്ല്യാണം പോലെ തന്റെ തലയും തിരിഞ്ഞു പോയോ എന്ന ചിന്തയിൽ അവളങ്ങനെ നിന്ന് ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോളാണ് അവൻ പോയതു കൊണ്ട് ന്യൂസ് പിടിക്കാനായി ചുറ്റുമുള്ളവർ വീടു ലക്ഷ്യം വച്ച് വരുന്നതവൾ കാണുന്നത്.. അതോടെ അവളും ദൃതിപ്പെട്ട് മുൻപോട്ട് നടന്നു.. വീട്ടിലേക്ക് കയറാനെത്തിയതും ഒരു നിമിഷം അവളുടെ കാലൊന്ന് അറച്ചു.. എന്തായലും ഇനി ഇതാണു തന്റെ വീട് ഐശ്വര്യമായ് വലതു കാൽ വച്ചു തന്നെ കയറിയെക്കാം എന്ന ചിന്തയിൽ. ഒരു നിമിഷം സർവ്വ ദൈവങ്ങളെയും മനസ്സിൽ ധ്യാനിചു വലതു കാൽ തന്നെ വച്ചവളാ വീട്ട് പടി കയറി.. വരുന്നുത് വരുന്നിടത്തു വച്ചു കാണാം എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ...... ഇനി എന്തെന്ന് 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/47928/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ