കുഞ്ഞു കഥകൾ

മഹർ ഭാഗം 44 വീട്ടിൽ എത്തിയതിനു ശേഷവും റാഷി നൂറയെ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ തന്നെ ആയിരുന്നു നോക്കിയിരുന്നത്..... ഒരു ആഴ്ച്ച തന്നെ റാഷി നൂറക്ക് വേണ്ടി ലീവ് എടുത്ത് അവളെ പരിചരിച്ചു.... ഭക്ഷണം എല്ലാം മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്ന് കൊണ്ട് വന്ന് കൊടുക്കുകയായിരുന്നു അവൻ.... സത്യത്തിൽ നൂറ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് പോവാൻ വേണ്ടി മാത്രം ആയിരുന്നു ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റിരുന്നത്.... ഒരു ആഴ്ച്ച നല്ല പോലെ റസ്റ്റ്‌ എടുത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ നൂറക്ക് അവളുടെ തലയുടെ വേദന ഒക്കെ നന്നായി മാറിയിരുന്നു.... ഇന്ന് റാഷിക്ക ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വീണ്ടും പോയി തുടങ്ങുകയാണ്.... ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് വന്നത് മുതൽ ഒരു നിഴൽ പോലെ റാഷിക്ക കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് ഇന്ന് റാഷിക്ക ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി തുടങ്ങുകയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇനി ഈ മുറിയിൽ റാഷിക്ക ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് വരുന്നത് വരെ ഞാൻ ഒറ്റക്ക് ആണ് എന്ന ചിന്ത അവളെ സങ്കടപെടുത്തി.... സഫിയയും ഹസീനയും അവളുടെ കാര്യം അന്വേഷിച്ചു വരാറില്ല.... അത് അവൾക്ക് പ്രതീക്ഷയും ഇല്ലായിരുന്നു.... ഫിദയും അവളുടെ ഉപ്പയും ഇവിടെ ഇല്ല.... അത് അവൾക്ക് ഒരു ആശ്യാസം തന്നെ ആയിരുന്നു..... ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ തന്റെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം റാഷിക്ക അറിഞ്ഞു ചെയ്ത് തരുമായിരുന്നു....പല കാര്യങ്ങളിലും താൻ റാഷിക്കാനേ അവഗണിക്കുമ്പോൾ അതൊന്നും വഗ വെക്കാതെ തന്നെ കൂടുതൽ ചേർത്ത് പിടിക്കുകയാണ് റാഷിക്ക..... അറിയില്ല തനിക്ക് തന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ഇപ്പോൾ റാഷിക്ക ആണ്.... ആ മനുഷ്യനെ താൻ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്...... ഇനി തനിക്ക് റാഷിക്കാനേ പിരിഞ്ഞു ഒരു ജീവിതം ഉണ്ടാവുമോ....? തനിക്ക് അതിന് കഴിയുമോ.....? തന്റെ മനസ്സ് ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ മുഖത്തേക്ക് വീണ വെള്ള തുള്ളികൾ ആണ് നൂറയെ സ്വാബോധത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചത്.... തല ഉയർത്തി മുന്നിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ തന്റെ മുന്നിൽ കുളിച്ചു വന്ന് നിൽക്കുന്ന റാഷിക്കയെ കണ്ട് നൂറ ഒന്ന് പതറി.... അവന്റെ നോട്ടം താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത പോലെ നൂറ പെട്ടന്ന് നോട്ടം മാറ്റി.... എന്തോ വലിയ ചിന്തയിൽ ആണല്ലോ.... എന്ത് പറ്റി..... എന്റെ കൂടെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വരാൻ വല്ല പ്ലാനും ഉണ്ടോ.....? റാഷി പെട്ടന്ന് നൂറയെ നോക്കി അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ നൂറ വെപ്രാളത്തോടെ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.... എന്തിന്.... ഞാൻ എന്തിനാ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് വരുന്നത്..... മുഖത്തെ പതർച്ച മാറ്റി നൂറ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ റാഷിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു...... അല്ല രാവിലെ മുതൽ ഞാൻ ഇന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി തുടങ്ങുകയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇവിടെ ആരുടെയോ മുഖം വാടുന്നത് ഒക്കെ കണ്ടു....പിന്നെ ഭയങ്കര ചിന്തയിൽ ഒക്കെ ആണ് ..... അത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ.... കണ്ണാടിൽ നോക്കി തല മുടി ചീക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ റാഷി അത് പറയുമ്പോൾ നൂറക്ക് പെട്ടന്ന് അവനോട് എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു..... സത്യം റാഷിക്ക പറഞ്ഞത് തന്നെ ആണ് എന്ന് അവൾക്കും അറിയാമായിരുന്നു.... പക്ഷെ അവന്റെ മുന്നിൽ അത് സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാൻ അവൾക്കും കഴിഞ്ഞില്ല.... നിങ്ങൾ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോകുന്നതിന് എന്റെ മുഖം എന്തിനാ വാടുന്നത്.... നിങ്ങൾ ജോലിക്ക് പോവുകയല്ലേ... അതിന് ഞാൻ എന്തിനാ സങ്കടപെടുന്നത്..... ഉള്ളിലെ പതർച്ച പുറത്ത് കാട്ടാതെ നൂറ അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖഭാവം കണ്ട് റാഷിക്ക് ചിരി വരുന്നുഉണ്ടായിരുന്നു.... അതിന് ഞാൻ പറഞ്ഞോ ഞാൻ ജോലിക്ക് പോകുന്നതിന് നിനക്ക് സങ്കടം ആണ് എന്ന്..... ഞാൻ നിന്നെ കുറിച്ചൊന്നും അല്ല പറഞ്ഞത്.... ചിരി അടക്കി പിടിച്ചു റാഷി അത് പറയുമ്പോൾ നൂറ അവനെ കൂർപ്പിച്ചോന്ന് നോക്കി..... റാഷിക്ക ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ആണ്.... എന്തെങ്കിലും കാരണം ഉണ്ടാക്കി എന്നോട് വഴക്ക് കൂടാൻ വരും....അത് എന്നോട് കൂടുതൽ അടുക്കാൻ വേണ്ടി ആണ് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.... പിടി കൊടുക്കാതെ ചിലപ്പോൾ മറുപടി കൊടുക്കാതെ ഒക്കെ ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ കൂടുതൽ ചൊടിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ ആയിരിക്കും റാഷിക്കാന്റെ ഓരോ സംസാരവും.... അപ്പോൾ താനും വിട്ട് കൊടുക്കാതെ മറുപടി പറയുമ്പോൾ ആ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.... ഒരു പക്ഷെ പിന്നീട് ഒക്കെയും ഞാനും ആ പുഞ്ചിരിക്ക് വേണ്ടി റാഷിക്കനോട് സംസാരിക്കാൻ ഇപ്പോൾ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.... വീണ്ടും ചിന്തകൾ കടന്ന് വരുമ്പോൾ മനം മയക്കുന്ന പെർഫ്യൂമിന്റെ സ്മെൽ മുക്കിലേക്ക് തുളച്ചു കയറിയതും നൂറ പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞതും റാഷിയുടെ ദേഹത്ത് തട്ടി നിന്നു.... തന്റെ തൊട്ടടുത് റാഷിക്ക നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് നൂറ അത്ഭുതതത്തോടെ അവനെ നോക്കി.... ആദ്യം ആയി ആണ് റാഷിക്ക ഇത്രയും അടുത്ത് തന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നി അവൾക്ക്.... എന്റെ ഭാര്യ എന്താ എന്നെ ഇങ്ങനെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നത്... ആ രണ്ട് കൃഷ്ണമണിയും ഇപ്പോൾ താഴെ വീഴും..... ഒന്ന് മയത്തിൽ ഒക്കെ നോക്ക് എന്റെ ഭാര്യയെ..... റാഷി പറയുന്ന ഓരോ വാക്കുകളും ചെവിയിലേക്ക് തുളച്ചു കയറുമ്പോഴും നൂറ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.... ആ കണ്ണിൽ നിന്ന് തന്റെ കണ്ണുകളെ മാറ്റാൻ കഴിയാത്തത് പോലെ.... റാഷിക്കാന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വികാരം എന്താണ് എന്ന് മനസ്സിലാകാതെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ഡോർ കനോക്ക് ചെയ്ത് വരുന്ന ആളെ കണ്ട് നൂറ പെട്ടന്ന് റാഷിയിൽ നിന്ന് വിട്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ റാഷിയുടെ കയ്യിൽ നൂറയുടെ കൈ ഭദ്രം ആയിരുന്നു..... തുടരും.....❣️ കുറച്ചു തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു കൂട്ടുകാരെ 😊 #📔 കഥ #നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ

മഹർ ഭാഗം 43 ഇന്ന് നൂറയെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യുകയാണ്.... ഹോസ്പിറ്റലിൽ നൂറയുടെ കൂടെ റാഷിയും നൂറയുടെ ഉപ്പ ഹസ്സനും മാത്രം ആണ് ഉള്ളത്.... ഡിസ്ചാർജ്ന് ശേഷം നൂറയെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോവാൻ ഹസ്സൻ റാഷിയോട് ചോദിച്ചങ്കിലും റാഷി അതിന് സമ്മതിച്ചില്ല.... നൂറ സ്റ്റേയറിൽ നിന്ന് വീണത് ആണ് എന്നാണ് നൂറയുടെ ഉപ്പയോട് നൂറ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.... റസിയയും നിദയും നൂറയെ ഒന്ന് കാണാൻ പോലും വന്നിട്ടില്ല....അത് നൂറക്ക്‌ പ്രതീക്ഷയും ഇല്ലായിരുന്നു.... ബഷീർ എല്ലാം ദിവസവും രാവിലെ വന്ന് നൂറയെ കണ്ടതിനു ശേഷം ആണ് ഓഫീസിലേക്ക് പോയിരുന്നത്.... നാല് ദിവസം ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടന്ന ശേഷം ആണ് നൂറ ഇന്ന് റാഷിയുടെ കൂടെ അറക്കൽ വീട്ടിലേക്ക് തിരിക്കുന്നത്.... നൂറക്ക് ഇപ്പോൾ സ്വന്തം ആയി എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാനും ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും ഒക്കെ കഴിയുന്നുണ്ട്.... തല ഒരു മാസത്തോളം വല്ലാതെ അനക്കരുത് എന്നാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.... അത് കൊണ്ട് തന്നെ റാഷി വളരെ പതുക്കെ ആണ് കാർ ഓടിക്കുന്നത്.... റാഷി നൂറയെ നല്ല രീതിയിൽ കെയർ ചെയ്യുന്നുണ്ടങ്കിലും മനസ്സ് കൊണ്ട് അവർ ഇപ്പോഴും അകലെ ആണ്..... റാഷി നൂറയുമായി അടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുമെങ്കിലും നൂറ തന്നെ ആണ് വിട്ട് നിൽക്കാറ്.... അത് നൂറക്ക് റാഷിയെ ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് കൊണ്ട് അല്ല.... ഒരിക്കൽ ഇഷ്ട്ടപെട്ടുപോയാൽ ഞാൻ ആ മനുഷ്യനിൽ അടിമപ്പെട്ട് പോയാൽ ഒരു പക്ഷെ എനിക്ക് ഒരിക്കലും റാഷിക്കാനേ വിട്ട് പോവാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ല.... ഫിദയും അവളുടെ ഉപ്പയും പറഞ്ഞത് പോലെ എന്നെ റാഷിക്കാന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് എന്തെകിലും കാരണം കൊണ്ട് അവർ ഒഴിവാക്കിയാൽ അത് തനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല... അത് കൊണ്ട് തന്നെ റാഷിക്കാന്റെ മനസ്സിൽ തനിക്ക് ഒരു സ്ഥാനം ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത് തന്നെ ആണ് നല്ലത്.... ആലോചനക്കൊടുവിൽ അറക്കൽ വീടിന്റെ ആ വലിയ ഗൈറ്റ് കടന്ന് ആ വലിയ വീടിന്റെ മുന്നിൽ റാഷിയുടെകാർ വന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ നൂറ വെറുതെ ഓപ്പൺ സിറ്റ് ഔട്ടിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.... ഈ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ ഇന്ന് വരും എന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും ആരും തന്നെ കാത്തിരിക്കാൻ ഇല്ല.... ഉപ്പ ഓഫീസിൽ പോയിട്ട് ഉണ്ടാവും.... നൂറ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.... റാഷി നൂറയെ ഒന്ന് നോക്കി സീറ്റ് ബെൽറ്റ്‌ ഊരി ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.... നൂറ ഇരിക്കുന്ന ഭാഗത്തെ ഡോർ റാഷി തുറന്ന് കുടുത്തു.... നൂറ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ വേണ്ടി നിന്നതും അവളുടെ നേർക്ക് റാഷി അവന്റെ കൈ നീട്ടി പിടിച്ചു... നൂറക്ക് അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഈ വീട്ടിലേക്ക് കയറണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നങ്കിലും അവൾ അത് വേണ്ടന്ന് വെച്ചു.... ഏറെ വൈകാതെ തന്നെ ഞാൻ റാഷിക്കാന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഈ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോവേണ്ടവൾ ആണ്.... അത് കൊണ്ട് റാഷിക്കാക്ക് തന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഒരു പ്രേതീക്ഷയും കൊടുക്കാൻ പാടില്ല.... നൂറ റാഷിയുടെ കയ്യിൽ പിടിക്കാതെ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ റാഷിയുടെ മുഖം വാടുന്നതും നിരാശയോടെ അവൻ ആ കൈ പിൻവലിക്കുന്നതും നൂറ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... നൂറ വീടിന്റെ അകത്തേക്ക് നടന്നു.... ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് വന്ന സാധങ്ങളുമായി റാഷി അവളുടെ പിറകെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.... ആ വിശാലമായ ഹാളിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഹാളിൽ സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്ന നജ മോൾ നൂറയെ കണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു.... നൂറയും സന്തോഷത്തോടെ നജമോളുടെ അടുത്ത് മുട്ട് കുത്തി ഇരിക്കുമ്പോൾ നജ മോൾ നൂറയെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ നൂറയുടെ കവിളിൽ ചുണ്ട് ചേർത്തിരുന്നു.... നൂറയും അവളുടെ കുഞ്ഞി കവിളിൽ ഉമ്മ കൊണ്ട് മൂടി.... ഇത് കണ്ട് കൊണ്ടാണ് റാഷി വരുന്നത്.... അവനും ആ കാഴ്ച്ച സന്തോഷത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അങ്ങോട്ട് വന്ന ഹസീനക്ക് ആ കാഴ്ച്ച കണ്ട് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു.... ആ ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ നൂറയുടെ അടുത്ത് നിന്ന് നജ മോളെ പിടിച്ചു മാറ്റിയിരുന്നു.... നിന്നോട് ഞാൻ എത്ര പ്രാവിശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് കണ്ട ദാരിദ്രവാസികളോടൊന്നും സംസാരിക്കരുത് എന്ന്.... ഹസീന ദേഷ്യത്തോടെ മോളോട് പറയുമ്പോൾ ആ കുഞ്ഞി ചുണ്ടുകൾ കരയാൻ പാകത്തിന് ആയിരിന്നു..... നൂറ വേദനയോടെ മോളെ നോക്കി.... അത് എങ്ങനെയാ എന്റെ മോളെ എന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ നോക്കുക അല്ലെ നീ എന്റെ സഫീർക്ക് ക്ക വിളിക്കുമ്പോഴൊക്കെ അവൾക്ക് അവളുടെ നൂറ മാമിയെ കുറിച്ചെ പറയാൻ ഉള്ളു.... ഇനി എന്റെ മോളുടെ അടുത്തേക്ക് നീ വന്നാലുണ്ടല്ലോ....എന്റെ മോളെ നോക്കാൻ എനിക്ക് അറിയാം....അതിന് എനിക്ക് ആരുടെയും സഹായം ഒന്നും വേണ്ട.... നൂറയെ നോക്കി അത്രയും പറഞ്ഞു ഹസീന മോളെ കൊണ്ട് പോവുമ്പോൾ നജ മോൾ കരച്ചിലോടെ നൂറയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടായിരിന്നു... നൂറ വല്ലാത്ത സങ്കടത്തോടെ അത് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ റാഷി അവളുടെ അടുത്ത് വന്ന് നിന്നു.... ഹസി അങ്ങനെ യാ.... അതിന് താൻ സങ്കടപെടുകയൊന്നും വേണ്ട.... കുറെ നേരം ഇങ്ങനെ നിൽക്കാതെ കിടക്കാൻ നോക്ക്... തലക്ക് നല്ല പോലെ റസ്റ്റ്‌ വേണ്ടത് ആണ്.... നൂറയോട് അത്രയും പറഞ്ഞു റാഷി മുറിയിലേക്ക് പോവാൻ വേണ്ടി സ്റ്റേയർ കയറുമ്പോൾ നൂറയും അവന്റെ പിറകെ നടന്നു.... തുടരും.....❣️ #കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #നോവൽ #📔 കഥ

#📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍

part 1 ഹസ്സൻ ഹാജിയുടെ മകളുടെ വിവാഹം ആണ് ഇന്ന്.... മൂത്ത മകൾ നിറം കുറവായത് കൊണ്ട് തന്നെ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നവർക്ക് ഇളയ മോളെ ആണ് ഇഷ്ട്ടപെട്ടത്.... അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആ രണ്ട് കുടുബങ്ങളും ആ വിവാഹം തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു.... നാട്ടിലെ പ്രേമുഖരിൽ പെട്ട ഹസ്സൻ ഹാജിയുടെ ആദ്യ ഭാര്യ സുഹ്‌റയിൽ ഉണ്ടായത് ആണ് നൂറ.... അവരുടെ മൂത്ത മകൾ.... പ്രസവത്തോടെ സുഹ്‌റ മരിച്ചതും നൂറ ആ വീട്ടിൽ ഒറ്റപെട്ടു പോയിരുന്നു.... ഉമ്മയെ കൊന്നവൾ എന്ന് വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും പറയുമ്പോൾ അവൾക്ക് അത് കേട്ട് നിൽക്കാൻ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും അവൾക്ക് ആവുമായിരുന്നില്ല.... പ്ലസ്ടു കഴിഞ്ഞതോടെ നൂറയുടെ പഠിപ്പ് നിറുത്തിയിരുന്നു.... ഹസ്സൻ ഹാജിയുടെ ഇപ്പോളത്തെ ഭാര്യ റസിയ അത് നിറുത്തിപ്പിച്ചത് ആണ്.... നൂറയുടെ അനിയത്തി.... റസിയയുടെ മകൾ നിദ അവളുടെ വിവാഹം ആണ് ഇന്ന് നടക്കാൻ പോകുന്നത്.... ആ നാട്ടിലെ തന്നെ പാണക്കാരിൽ പെട്ട അറക്കൽ വീട്ടിലേക്കാണ് നിദയെ വിവാഹം കഴിച് അയക്കുന്നത്.... അറക്കൽ വീട്ടിലെ മൂത്ത പേരക്കുട്ടി റാഷിദ്‌ ആണ് ചെറുക്കൻ.... അവൻ അവരുടെ തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഡോക്ടർ ആണ്... ഷോപ്പിംഗ് മാളുകളും ഹോസ്പിറ്റലുകളും, സൂപ്പർ മാർക്കറ്റ്കളും എല്ലാം അറക്കൽ ഗ്രൂപ്പ്‌ന് ഉണ്ട്.... അവരുടെ പണം കണ്ടത് കൊണ്ട് തന്നെ ആണ് റസിയയും ഹസ്സനും നിദയെ അങ്ങോട്ട് വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു അയക്കുന്നതും.... ഒപ്പന പാട്ടിന്റെ ശബ്ദം ആ വീട്ടിലാകെ മുഴങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു.... നിദ മണവാട്ടി ആയി സ്റ്റേജിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.... ഹസ്സൻ ഹാജി ആളുകളെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു കൊണ്ട് പന്തലിന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ ഉണ്ട്.... ആളുകളെ കൊണ്ട് ആ കല്യാണ പന്തൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു.... "ഡി.... നിന്റെ പാത്രം കഴുകൽ ഇനിയും കഴിഞ്ഞില്ലേ.... അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം ആവർക്ക് ഒക്കെ ചായ കൊടുക്കാൻ....." റസിയയുടെ ദേഷ്യത്തോടെ അത്ര പറഞ്ഞു പോയതും നൂറ തന്റെ മുന്നിലെ കൂട്ടിയിട്ട അഴുക്ക് പത്രങ്ങളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.... അവൾ കഴുകുന്നത് കുറച്ചൂടെ വേഗത്തിൽ ആക്കി.... "എല്ലാ ഇടത്തും എന്റെ കണ്ണ് തന്നെ എത്തണം..." വലിയ കാര്യം പോലെ റസിയ ബന്ധുക്കളെ നോക്കി പറഞ്ഞതും നൂറയുടെ കണ്ണിലൂടെ ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ച് ഇറങ്ങി.... അത് അപ്പോൾ തന്നെ തന്റെ ഇടത് കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചു മാറ്റിയിരുന്നു.... പത്രങ്ങൾ എല്ലാം കഴുകി വെച്ച് പെട്ടന്ന് അവൾ ചായക്ക് ഉള്ള വെള്ളം ഗ്യാസിൽ വെച്ചു.... ഇത് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം പുതു മണവാട്ടി ആയി ഒരുങ്ങിയ നിദയെ ഒന്ന് കാണാൻ.... കല്യാണ വീടായത് കൊണ്ട് തന്നെ നല്ല ജോലി ഉണ്ടായിരുന്നു.... അത് കൊണ്ട് അവൾ നിദ മാറ്റിയത് ഒന്നും കാണാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല.... നൂറക്ക് അവളുടെ അനിയത്തിയെ ഇഷ്ട്ടമാണെങ്കിലും നിദക്ക് അവളുടെ അടുത്ത് നൂറ വരുന്നത് പോലും ഇഷ്ട്ടമല്ല.... അവളുടെ വിവാഹം നൂറക്കും വലിയ സന്തോഷം തന്നെ ആയിരുന്നു.... അവളെ ദൂരെ നിന്ന് ഒന്ന് കണ്ടാൽ മതി.... അതായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സ് മുഴുവനും.... ചായ ഉണ്ടാക്കി ക്ലാസ്സിൽ ആക്കി ബന്ധുക്കൾക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും കൊണ്ട് കൊടുക്കുമ്പോൾ കുത്തു വാക്കുകളും അവൾക്ക് കേൾക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നു... "അല്ല റസിയ അവളെ ഇങ്ങനെ നിർത്തിയാൽ മതിയോ....?അവളെ ഒരാൾക്ക് നിക്കാഹ് ചെയ്ത് കൊടുക്കേണ്ടെ....." ബന്ധുക്കളിൽ ഒരാൾ അങ്ങനെ ചോദിച്ചതും നൂറ അത് കേൾക്കകത്തപോലെ നിന്നു... "ആ... കെട്ടിക്കണം ആയിഷുമ്മ.... വല്ല രണ്ടാം കേട്ട് കാരോ കുറച്ചു വയസ്സ് ആയവർക്ക് ഒക്കെ അല്ലെ അവളെ പറ്റുകയുള്ളു.... ഇവൾ കറുത്തിട്ടല്ലേ.... എന്റെ മോളുടെ ഭാഗ്യം കൊണ്ടാണ് അവളെ കാണാൻ വന്നവർക്ക് എന്റെ മോളെ ഇഷ്ട്ട പെട്ടത്...." "അത് നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ... ഉമ്മാനെ കൊന്നിട്ടല്ലേ ഭൂമിയിലേക്ക് വന്നത് തന്നെ... പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് ഭാഗ്യം ഒക്കെ ഉണ്ടാവുന്നത്...." അത് പറഞ്ഞു എല്ലാവരും ചിരിച്ചപ്പോൾ നൂറക്ക് ഞാൻ ഭൂമി പിളർന്നു താഴേക്ക് പോയാൽ മതി എന്ന് തോന്നി പോയി.... നൂറ കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ട് അവിടുന്ന് ഓടി പോരുമ്പോൾ അവൾക്ക് തന്റെ സങ്കടം സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു.... കല്യാണ വീട് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ നൂറക്ക് ഒരുപാട് ജോലികൾ പിന്നെയും ഉണ്ടായിരുന്നു... നാളെ ടൗണിലെ കല്യാണ മണ്ഡവത്തിൽ ആണ് വിവാഹം.... നാളെ തന്റെ ജോലി കുറയുമായിരിക്കും.... നൂറ വെറുതെ ചിന്തിച്ചു.... നേരം ഒരുപാട് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ പെട്ടന്ന് ജോലി തീർത്ത് കിടക്കാനായി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.... മുറിയാണ് എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല... അത്രക്ക് ചെറുതായിരുന്നു അത്... അടുക്കളയോട് ചേർന്ന ആ കുഞ്ഞു മുറിയിൽ ചെറിയ കട്ടിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.... നാളെ നേരത്തെ ഉണരണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണ് താത്തമ്മ പോയിട്ടുള്ളത്..... നിദയുടെ ഉമ്മയെ നൂറ അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കാറ്... അത് കൊണ്ട് തന്നെ നൂറ പെട്ടന്ന് കിടന്നു.... കിടന്നപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ശരീര വേദന തോന്നി.... വല്ലാത്ത ക്ഷീണവും ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്.... എന്ത് കൊണ്ടോ അത്രക്ക് ക്ഷീണം ഉണ്ടായിട്ടും അവൾക്ക് അന്ന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... നാളെ തന്റെ കുഞ്ഞനിയത്തിയുടെ വിവാഹം ആണ്... അവൾ ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണ്.... സ്കൂളിൽ പോവുമ്പോൾ എല്ലാവർക്കും അനിയനും അനിയത്തിയും ഉണ്ടാവുമ്പോൾ എനിക്ക് മാത്രം ആരും ഇല്ലാത്തത് സങ്കടം തന്നെ ആയിരുന്നു.... ഉപ്പ രണ്ടാമത് വിവാഹം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ഉമ്മയെ കിട്ടിയ സന്തോഷം ആണ് എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നങ്കിലും അവരുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് എന്നും ചീത്തയും, അടിയും ആയിരുന്നു.... അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ വല്ലുമ്മയാണ് പറഞ്ഞത് നിനക്ക് ഒരു അനിയനോ അനിയത്തിയോ ഉണ്ടാവും കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ എന്ന്.... അന്ന് അത് കേട്ടപ്പോൾ ഈ ലോകം പിടിച്ചടക്കിയ പോലെ ആയിരുന്നു എനിക്ക്.... അനിയത്തി മതി എന്നായിരുന്നു എന്റെ ആഗ്രഹം... അതിന് ഞാൻ ഒരുപാട് പ്രാത്ഥിച്ചിട്ടും ഉണ്ട്.... എന്റെ പ്രാത്ഥന സ്വീകരിച്ചത് കൊണ്ടാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു എനിക്ക് അനിയത്തിയെ തന്നെ പടച്ചോൻ തന്നു... പക്ഷെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്ന് ചെല്ലാണോ.... അവളെ കളിപ്പിക്കാനോ ഒന്നിനും താത്തമ്മ സമ്മതിച്ചിരുന്നില്ല.... അതിന് ഞാൻ ഒരുപാട് കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... എന്നാലും അവളെ കാണാൻ താത്തമ്മ കാണാതെ ചെല്ലുമായിരുന്നു.... അവളെ കാണുമ്പോൾ എന്റെ സങ്കടങ്ങൾ ഞാൻ മറന്നു പോകുമായിരുന്നു... അവൾ വലുതായി വരും തോറും എന്നെ കാണുന്നത് തന്നെ അവൾക്ക് ഇഷ്ട്ടം ഇല്ലാത്തത് എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചത് കുറച്ചൊന്നുമല്ല....എന്നാലും എനിക്ക് അവളെ ഇഷ്ട്ടം ആയിരുന്നു... ദേഷ്യത്തോടെ ആണെങ്കിലും അവൾ എന്നോട് സംസാരിക്കാമല്ലോ എന്ന് കരുതി മനഃപൂർവം ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നിരുന്നു... അത് ഓർത്തപ്പോൾ നൂറ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.... എന്തായാലും നാളെ എന്റെ അനിയത്തിയുടെ നിക്കാഹ് അല്ലെ.... പടച്ചോനെ അവൾക്ക് നല്ലത് വരുത്തണേ..... നൂറ മനമുരുകി പ്രാത്ഥിച്ചു.... . റസിയയുടെ വാതിൽ തട്ടിയുള്ള വിളി കെട്ടാണ് നൂറ ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത്... "എന്റെ റബ്ബേ... ഇന്ന് നേരം വഴുകിയല്ലോ... താത്തമ്മാന്റെ ചീത്ത മുഴുവൻ ഇന്ന് കേൾക്കാം..."നൂറ അത് പറഞ്ഞു പെട്ടന്ന് ഡോർ തുറന്നു... "ഓ... എഴുന്നേറ്റോ തമ്പുരാട്ടി... നിന്നോട് ഞാൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് അല്ലെ നേരെത്തെ എഴുനേൽക്കാൻ... അത് എങ്ങനെയാ.... അനുസരണ വേണ്ടേ.... തള്ളയെ കൊന്നിട്ട് അല്ലെ ഭൂമിയിലേക്ക് വന്നത് തന്നെ പിന്നെ എങ്ങനെയാ അതൊക്കെ ഉണ്ടാവുക...." റസിയ അത് പറഞ്ഞതും നൂറയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ മുഖത്തേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങിയിരുന്നു.... "ഓ... കണ്ടില്ലേ അവളുടെ പൂ കണ്ണീര്.... എന്ത് പറഞ്ഞാലും കരഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ.... വേഗം ചെന്ന് ചായ ഉണ്ടാക്ക്... അവരൊക്കെ ചായ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങീട്ടുണ്ട്...." റസിയ അത് പറഞ്ഞു പോയതും നൂറ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.... വേഗം ചായക്ക് വെള്ളം വെച്ചു.... " നിസ്കരിക്കാൻ പറ്റില്ല അത് കൊണ്ടാണ് അലാറം അടിച്ചപ്പോൾ കുറച്ചു കൂടി കിടന്നത്.... വേണ്ടായിരുന്നു.... പുറത്തു പൈപ്പിൽ നിന്ന് വെള്ളം എടുത്ത് മുഖം കഴുകുമ്പോൾ മനസ്സിൽ കരുതി... അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ ആണ് അവളെ വിളിക്കുന്നത് കേട്ടത്... "നൂറ മോളെ...." ഉപ്പയാണ്..... എന്നോട് സ്നേഹം ഉണ്ടങ്കിലും അത് കാണിക്കില്ല ഉപ്പ... ഉപ്പ എന്നോട് മിണ്ടുന്നതോ എനിക്ക് എന്തെകിലും വാങ്ങി തരുന്നതോ താത്ത മ്മാക്കും നിദക്കും ഇഷ്ട്ടം അല്ല... ആദ്യം ഒക്കെ ദിവസം വീട്ടിൽ വഴക്ക് ആയത് കൊണ്ട് ഞാൻ തന്നെ ആണ് ഉപ്പയോട് പറഞ്ഞത് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരരുത്... എന്തെകിലും ഉണ്ടകിൽ അവര് കാണാതെ വന്നാൽ മതി എന്ന്.... ഇന്ന് എന്തിനാവും വന്നിട്ടുണ്ടാവുക... എന്ന് കരുതി അവൾ ഉപ്പയെ നോക്കി..... ഉപ്പയുടെ കയ്യിൽ ഒരു കാവറും ഉണ്ട്.... ഉപ്പയുടെ മുഖത്തേക്കും ആ കവറിലേക്കും നൂറ മാറി മാറി നോക്കി.... അവൾ നോക്കുന്നത് കണ്ടതും നൂറയുടെ ഉപ്പ ആ കവർ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി..... "മോളെ.... ഇത് വാങ്ങിക്കോ...ഇത് നിനക്ക് ഉള്ളത് ആണ്.... കല്യാണത്തിന് നിനക്ക് ഇടാൻ നല്ല ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ....? ഇന്നലെ നിനക്ക് തരാൻ ഇരുന്നത് ആണ്.... പക്ഷെ ഓരോ തിരക്കിൽ പെട്ട് പോയി...." ഉപ്പ അത് പറഞ്ഞതും നൂറ ആ കവർ വാങ്ങി.... "വേണ്ടായിരുന്നു ഉപ്പ.... ഇനി ഇത് കണ്ടാൽ ആവും അടുത്ത വഴക്ക്.... ഞാൻ എനിക്ക് ഉള്ളതിൽ നല്ലത് ഏതെങ്കിലും ഇട്ടോളാം...." "അത് സാരമില്ല.... നീ കല്യാണത്തിന് ഇത് തന്നെ ഇടണം.... നിദ മോളുടെ താത്താനെ അവിടെ എല്ലാവരും ചോദിക്കും.... അപ്പോൾ എന്റെ മോൾ നല്ല ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ ഇടണ്ടേ...." ഉപ്പ അത് പറഞ്ഞതും നൂറ ശരി എന്ന് പറഞ്ഞു അകത്തേക്ക് ആ കവർ കൊണ്ട് പോയി വെച്ചു.... പെട്ടന്ന് ചായ ഉണ്ടാക്കി.... ചായ കുടി കഴിഞ്ഞതും എല്ലാവരും ഔഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് പുറപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.... നിദയും കൂട്ടുകാരികളും ബ്യൂട്ടിപാർലർലേക്ക് നേരത്തെ പോയിരുന്നു.... നൂറയും പെട്ടന്ന് ജോലി ഒക്കെ തീർത്തു കുളിച്ചു വന്നു.... അവൾ ഉപ്പ തന്ന കവർ തുറന്നു നോക്കി.... സ്വർണ കളറിൽ മുത്തുകൾ പതിപ്പിച്ച ചുവന്ന കളറിൽ ഉള്ള ഒരു ചുരിദാർ ആയിരുന്നു അതിൽ... നൂറക്ക് അത് നന്നായി ഇഷ്ട്ടപെട്ടു.... അപ്പോൾ ആണ് റസിയ ആ മുറിയുടെ മുന്നിലേക്ക് വന്നത്... നൂറ പെട്ടന്ന് അത് തന്റെ പിന്നിലേക്ക് വെച്ചു... "ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഔഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് പോവുകയാണ്... എല്ലാവരും പോയി കഴിഞ്ഞ് വാതിൽ പൂട്ടി വേണം നീ വരാൻ..." റസിയ അത് പറഞ്ഞതും നൂറ തലയാട്ടി.... നൂറ പെട്ടന്ന് തന്നെ ആ ചുരിദാർ ധരിച്ചു.... ആ മുറിയിൽ ഉള്ള ചെറിയ പൊട്ട് കണ്ണാടിയിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.... അവൾക്ക് അത് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട് എന്ന് തോന്നി..... അവൾ കുറച്ചു പൌഡർ എടുത്ത് ഇട്ടു.... വേറെ ചമയങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലങ്കിലും ഒരു പ്രതേക ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾക്.... നൂറ വീടിന്റെ വാതിലുകൾ എല്ലാം പൂട്ടി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.... അപ്പോൾ ആണ് അവൾ ചിന്ദിച്ചത് എങ്ങനെ ഔഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് പോകും എന്ന്....അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ആണ് ഗെയ്റ്റിന്റെ അവിടെ നിന്നും നൂറമോളെ എന്നുള്ള വിളി കേട്ടത്.... തുടരും......❣️ #📔 കഥ #കഥ #നോവൽ

𝕚𝕤𝕙𝕢 𝕕𝕦𝕒 pαrt-30 #😍ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം സ്റ്റോറീസ് #📔 കഥ #കഥ #😍 ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം സ്റ്റോറീസ് ##💯ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം വീഡിയോസ് # 📽️ റീൽസ് വീഡിയോസ് # 📹 സ്റ്റോറീസ് വീഡിയോസ് # 🙋🏻‍♀️ എന്റെ വീഡിയോകൾ #

#📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

#😍ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം സ്റ്റോറീസ് #😍 ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം സ്റ്റോറീസ് #കഥ #📔 കഥ ##💯ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം വീഡിയോസ് # 📽️ റീൽസ് വീഡിയോസ് # 📹 സ്റ്റോറീസ് വീഡിയോസ് # 🙋🏻‍♀️ എന്റെ വീഡിയോകൾ # 𝕚𝕤𝕙𝕢 𝕕𝕦𝕒 pαrt-24

#✍️വിദ്യാഭ്യാസം #📚മലയാളം #💚 എന്റെ കേരളം #📖 കുട്ടി കഥകൾ

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നപ്പോൾ തലയിലെ നീറ്റലിന് കുറച്ചൊരു ശമനമുണ്ടായിരുന്നു. 😌 എഴുന്നേറ്റ ഉടനെ ലെച്ചു ഓടിയത് അടുക്കളയിലേക്കാണ്. അവിടെ അമ്മ വിലാസിനി ചക്കപ്പഴം വറുത്തത് ഒരു പാത്രത്തിലാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ലെച്ചു പതിയെ ചെന്ന് അതിൽ നിന്നും ഒരെണ്ണമെടുത്ത് വായിലിട്ടു. ഹായ്... എന്ത് മധുരമാ! 😋 ചിരി തൂകിക്കൊണ്ട് അവൾ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. അവിടെ തറവാട്ടു മുറ്റത്ത് കോഴികൾ ഒക്കെ കൊത്തിപ്പെറുക്കി നടക്കുന്നുണ്ട്. ലെച്ചു തന്റെ കുഞ്ഞു കൈകൾ വീശി അവയുടെ പുറകെ ഓടി: പോ... പോ... കോഴികളേ... 🐓🏃‍♀️ അവൾ ഓടുന്നത് കണ്ട് അമ്മച്ചി (അമ്മൂമ്മ) ഉമ്മറത്തിരുന്ന് വീണ്ടും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു....... അമ്മച്ചി: എടീ കൊച്ചേ... തലയിൽ അത്രയും വലിയ മുറിവുള്ളതാ. വീണ്ടും വീണ് ആ സ്റ്റിച്ചൊക്കെ പൊട്ടിയാൽ ഡോക്ടർ വലിയ സൂചി വെച്ച് വീണ്ടും കുത്തും പറഞ്ഞേക്കാം👵 സൂചിയുടെ പേര് കേട്ടതും ലെച്ചു പതുക്കെ അവിടെ നിന്നു 😰 പല്ലെല്ലാം കാട്ടി അമ്മച്ചിയെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചിട്ട് 🦷😁 അവൾ നേരെ തെക്കേപ്പുറത്തുള്ള ആ വലിയ തോടിന്റെ വക്കത്തേക്ക് നടന്നു. തോട്ടിലെ വെള്ളം അപ്പോഴും കണ്ണാടിപോലെ തെളിഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അതിലൂടെ ചെറിയ പരൽമീനുകൾ കൂട്ടത്തോടെ നീന്തിപ്പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കൊച്ചു ലെച്ചുവിന് ആവേശം അടക്കാനായില്ല. അവൾ തോട്ടിലിറങ്ങാൻ പാടില്ലെന്ന വിലക്കുകളൊക്കെ മറന്ന് പതുക്കെ വക്കത്തിരുന്ന് തന്റെ കുഞ്ഞു പാദങ്ങൾ തണുത്ത വെള്ളത്തിലേക്കിട്ടു. 🦶 മീനുകൾ വന്ന് അവളുടെ വിരലുകളിൽ പതുക്കെ തൊട്ടപ്പോൾ അവൾ കിലുകിലാ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി." ഇത് എന്താണ് ഇങ്ങനെ 😁ഹായ് ഹായ് "🐟 "സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു 🥰" ആ സമയത്താണ് സ്കൂളിൽ പോകാത്തതുകൊണ്ട് സരോമ്മ ടീച്ചർ തന്ന ആ ബിസ്കറ്റിന്റെ ഓർമ്മ അവൾക്ക് വന്നത്. 🍪 ടീച്ചർ തന്നെ എത്ര സ്നേഹത്തോടെയാണ് ചേർത്തുപിടിച്ചത് കൊച്ചു ലെച്ചുവിന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സ്: ഞാൻ വലുതാകുമ്പോൾ ഈ സരോമ്മ ടീച്ചറെപ്പോലെ ഒരു വലിയ ടീച്ചറാകും. എന്നിട്ട് പഠിക്കാത്ത കുട്ടികളെ തല്ലുകയൊന്നുമില്ല, അവർക്ക് ഇതുപോലെ ബിസ്കറ്റും മിഠായിയും ഒക്കെ കൊടുക്കും...😌 👩‍🏫 കുറുമനസ്സിൽ വിരിഞ്ഞ ആദ്യത്തെ വലിയ സ്വപ്നമായിരുന്നു അത്. അങ്ങനെ തോട്ടു വക്കത്തിരുന്ന് സ്വപ്നം കാണുമ്പോഴാണ് മീര അങ്ങോട്ട് ഓടിവന്നത്. 👭 കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ ചുവന്ന റോസാപ്പൂവും ഉണ്ടായിരുന്നു. മീര: ഡീ ലെച്ചൂ... ദാ നോക്ക് ഇന്നലെ നീ മണമുണ്ടോന്ന് ചോദിച്ച പൂവാ. ഞാൻ നിനക്ക് തരാൻ വേണ്ടി കൊണ്ടുവന്നതാ..... 🌹 ലെച്ചു സന്തോഷത്തോടെ ആ പൂവ് വാങ്ങി മൂക്കിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. വല്ലാത്തൊരു സുഗന്ധം അവളുടെ കുഞ്ഞു തലച്ചോറിലേക്ക് പടർന്നു.🌸 ഇന്നലത്തെ കളിയാക്കലൊക്കെ മറന്ന് രണ്ട് കൂട്ടുകാരികളും കൂടി തോട്ടുവക്കത്തിരുന്ന് ഉറക്കെ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി" മണം ഉണ്ടോ ഡീ" " പൊടിവിടുന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി " 🤣 ലെച്ചു: ഒരു പള്ളത്തിയേ പിടിക്കും എടി...തോട്ടിൽ നിന്നും ഹാഹ....😁 മീര: ഹമ്മ് പിടിക്കും പിടിക്കും ഇപ്പോൾ തന്നെ കൊറെ ചുണ്ട ഇട്ടു അല്ലോ എന്നത് ആയി........ 😂 ലെച്ചു: ഹോ നീ പിടച്ചത് പോലെ ആണ് അല്ലോ ഞാൻ ഇവിടെ ഇടുബോൾ തള്ള് പറയുന്നത് അല്ലേടി നിന്റെ പണി അപുറത്ത് ഇരുന്നു 🤣 നിൻ്റെ ചേച്ചി എന്തിയെ...... മീരയുടെ കൂടെയുള്ള ആ കളിയാക്കലുകളും ചിരികളും ആയി രണ്ട് പേരും കൂടി ആ തോട്ടുവക്കത്ത് അങ്ങനെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. 👭 നല്ല തെളിഞ്ഞ വെള്ളത്തിൽ മീനുകൾ നീന്തിത്തുടിക്കുന്നത് നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ആ ട്രാക്കിന്റെ (റെയിൽവേ ട്രാക്ക്) 🛤️ അടുത്തുള്ള അവരുടെ ഒരു കൂട്ടുകാരൻ അങ്ങോട്ട് വരുന്നത്. 👋🏻😁 അവൻ ഓടി വന്ന് അവരെ നോക്കി വലിയ കാര്യത്തിൽ പറഞ്ഞു....... കൂട്ടുകാരൻ: അഹ്... നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇവിടെ ഇരിക്കുകയാണോ? ആണെങ്കിൽ വായോ... ഇന്ന് നമുക്ക് തുമ്പിയെ പിടിക്കാം. സ്പീഡ് ലഞ്ചിയെ (നല്ല സ്പീഡിൽ പറക്കുന്ന വലിയ തുമ്പി) പിടിക്കേണ്ടേടീ? 😃 അത് കേട്ടതും ലെച്ചു തന്റെ കുഞ്ഞു കൈകൾ വീശി പേടിയോടെ പറഞ്ഞു 👧 ലെച്ചു: അയ്യോ... അതിനെ പിടിക്കാൻ പറ്റില്ലടാ. അതിന് നല്ല സ്പീഡ് അല്ലേ! അത് കൈയിൽ കിട്ടില്ല ...🙅‍♀️ പക്ഷേ മീര വിട്ടുകൊടുത്തില്ല. 😎അവൾ അങ്ങോട്ട് ഭാവം കാണിച്ച് ചങ്കൂറ്റത്തോടെ പറഞ്ഞു ..... മീര: അതിനെ ഞാൻ പിടിക്കും പിടിച്ചു കാണിച്ചു തരാം. നീ നോക്കിക്കോ ലെച്ചൂ. 😏 ലേച്ചു: ഓഓ പിന്നെ... ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് നടന്നില്ല പിന്നെയാണ് നീ...... മീര: എന്ന വാ കാണിച്ചും താര 😏..... അങ്ങനെ മീര വാ എന്ന് കാണിച്ച് അവരെയും കൂട്ടി അങ്ങോട്ട് ചെല്ലുന്നു. റെയിൽവേ ട്രാക്കിന്റെ സൈഡിൽ എത്തിയപ്പോൾ ട്രെയിൻ വരാൻ നേരമാകുമ്പോൾ അവരെല്ലാവരും പതുക്കെ സൈഡിലേക്ക് മാറി നിന്നു . 🚂വണ്ടി പോയപ്പോൾ ഒരു ആൾ ടാറ്റാ കാണിച്ചും അവരും തിരിച്ചുംകാണിച്ചും പയ്യെ ആണ് ട്രെയിൻ പോയത് 🥰....... അവിടെ എത്തിയതും കൂട്ടുകാരൻ ദൂരേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു........ കൂട്ടുകാരൻ: ചെല്ലാടീ... ദാ അവിടെ കണ്ടോ ഇരിക്കുന്നത് പതിയെ ചെല്ല്...🫵 അവൾ പൂച്ചയെപ്പോലെ പതുങ്ങി ചെന്ന് അതിനെ പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി... പക്ഷേ തുമ്പി ഒരൊറ്റ പറക്കൽ അത് കണ്ട് ഇവിടുന്ന് ലെച്ചുവും കൂട്ടുകാരനും കൂടി കിലുകിലാ ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി 🤣 വലിയ ചിരിയാണ് രണ്ടുപേർക്കും. അപ്പോഴാണ് അവൻ അവിടെ ഒരു മനോഹരമായ ചുവന്ന തുമ്പിയെ കണ്ടത്. 🔴 അതിനെ കണ്ടതും അവൻ ഓർത്തു പറഞ്ഞു കൂട്ടുകാരൻ: ഡീ... നമ്മുടെ ക്ലാസിലെ ഒരുത്തൻ ഇതുപോലത്തെ ഒന്നിനെ പിടിച്ച് സ്കൂളിൽ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു!....... 😍 അത് കേട്ടതും ലെച്ചുവിന് വാശിയായി. അവൾ അവനെ പതുക്കെ മാറ്റി നിർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ലെച്ചു: നീ മാറി നിക്ക്... ഞാൻ പിടിക്കും ഇപ്പോൾ! 👧 അപ്പോഴും മീര ആ പഴയ തുമ്പിയെത്തന്നെ പിടിക്കാൻ നോക്കി പുറകെ നടക്കുകയാണ്. 😆 നല്ല കടുത്ത വെയിലുണ്ടായിരുന്നു ☀️ എങ്കിലും ലെച്ചു അതൊന്നും വകവെച്ചില്ല. അവൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് പതുങ്ങി ചെന്ന്... ഒരൊറ്റ ചാട്ടം അവൾ ആ ചുവന്ന തുമ്പിയെ കൈക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കി പിടിച്ചു 🔴 ലെച്ചു ആവേശത്തോടെ വിളിച്ചു കൂവി: കിട്ടി... കിട്ടി... എനിക്ക് ചുവന്ന തുമ്പിയെ കിട്ടിയേ 🥳🎉 അത് കേട്ട് മീരയും കൂട്ടുകാരനും കൂടി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു. 🏃‍♀️🏃‍♂️ ലെച്ചു പതുക്കെ കൈ തുറന്ന് അവരെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ലെച്ചു: ഡാ... അതിന്റെ ചിറക് കണ്ടോ? എന്നാ ഒരു ഭംഗിയാണ് കാണാൻ അല്ലേ! 🥰 മീര കണ്ണുകൾ വിടർത്തി അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു: ഹാ... അതെ ലെച്ചൂ... നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്....ഇത് കടിക്കുമോ......❤️ ലെച്ചു: ഏയ് ഇല്ല ഉമ്മ വെയ്ക്കും....😆 മീര: എന്നാലും ഒന്നുംനോക്കാം അല്ലോ 😌.... അ ഹ ഹഹheer.....!!! കടിക്കും കടിക്കും കേട്ടോ തേടേണ്ട ഇട്ടോ 😁 കൂട്ടുകാരൻ,ലെച്ചു: 😂 നീ മാറി നിക്ക് നോക്കട്ടെ.... അവിടെ കാണാൻ ഇടി ആയിവരുന്നു..... അങ്ങനെ ആ കടുത്ത വെയിലിലും ആ ചുവന്ന തുമ്പിയെയും നോക്കി മൂന്ന് പേരും കൂടി സന്തോഷത്തോടെ നിൽക്കുകയാണ്. പെട്ടന്ന് ആണ് ഒരു ശബ്ദം........👩‍🏫 " ഡാ.......ട്രാക്കിൽ ആണോ നിക്കുന്നത് ഇഹ്ഹെ " തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ അത് സരോമ്മ ടീച്ചർ ആയിരുന്നു 👩‍🏫 തുടരും..... kanthariprince 🖤 #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ #🥰 ചങ്ക് കൂട്ടുകാർ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

ഒറു പഴയ കാല ഓർമ്മകൾ..... #📖 കുട്ടി കഥകൾ #💭 Quote for life