🦋😊 𝗝𝗮𝘆 𝘀𝘄𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗿𝗮𝘆𝗮𝗻 🤗

#🦋😊 𝗝𝗮𝘆 𝘀𝘄𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗿𝗮𝘆𝗮𝗻 🤗 #અનાદિમુક્તરાજ શ્રી અબજીબાપા ##જય સ્વામિનારાયણ #🙏 સ્વામિનારાયણ મંદિર #✋ જય સ્વામીનારાયણ

🍃🍃🌼🍃🍃 બાળ ચરીત્ર...        શ્રી અયોધ્યાપ્રસાદજી મહારાજ કહે છે કે  એક બીજું દ્રષ્ટાંત જે, એક પાટીદારનું ગામ હતું. તેમાં એક પટેલનો ગોર હતો. તે કંઈ ભણેલો ન હતો. ત્યારે બીજા ગામનો આશરાગતિઓ બ્રાહ્મણ કથા કરે. એટલે તે ગોરે એમ કહ્યું જે, હે ગોર મહારાજ ! ભાગવત ભણીને તમો જ કથા કરો. કેમ જે એક તો ગોરના ગોર અને વળી આશરાગતિયા તે ગામના દામ દોકડા હોય તે બધાય તમોને આપીએ. તેવું સાંભળીને તે ગોર થોડાક દિવસમાં ભાગવત-ભણીને કથા કરવા માંડી. એટલે કોઇક દિવસે તે ગોર પોતાની દીકરીને સાસરીયે કોઇક કારણસર ગયો. ત્યારે તેનો છોકરો ભાગવત ભણેલો હતો તેને સર્વે પાટીદારે મળીને ચોરામાં ભાગવતની કથા કરવા સારૂં બેસારતા હતા. ત્યારે તે કથામાં એક શ્લોક આવ્યો જે, એક કિંચિત્ માત્ર દારૂ તથા માંસનું ભક્ષણ કરે તો મહાઘોર નરકમાં પડે છે. ત્યારે તે સાંભળીને સર્વે પાટીદાર અંતરમાં ઘણો ત્રાસ પામતા હતા. તે શા કારણથી ત્રાસ પામતા હતા જે ગોર તથા પાટીદાર સર્વે શક્તિપંથી હતા દારૂ-માંસનું ભક્ષણ કરતા. પછી તો ગોર પોતાને ઘરે જ્યારે આવ્યો ત્યારે તે સર્વે પાટીદાર બોલ્યા જે, અહો, ગોર મહારાજ ! પચીસ વર્ષ થયાં અને તમારા મુખની કથા સાંભળીએ છીએ પરંતુ આજે સાંભળ્યું તેવું તો તમોએ કોઇ દિવસ સંભળાવ્યું નથી. ત્યારે ગોર બોલ્યા જે, તમોએ એવું શું સાંભળ્યું ? ત્યારે તે પાટીદાર બોલ્યો જે, એક કિંચિત્ માત્ર દારૂમાટીનું ભક્ષણ કરે તો ઘોર નરકમાં પડે છે. એમ કહ્યું ત્યારે તે ગોર પોતાના મનમાં એમ જાણ્યું જે, આ મૂર્ખ છોકરે ન કહેવાનું હતું તે કહ્યું. એમ વિચારીને તેનો અર્થ એમ કર્યો જે, એક કિંચિત્માત્રનો દોષ કહ્યો છે. પરંતુ દારૂ પીવો તો માણ્યો ભરી ભરીને પીવો અને માટી જે માંસ ખાઈએ તો ટોપલા ભરી ભરીને વાપરીએ. એટલે તેનો દોષ જરા પણ નથી. તેવું સાંભળીને તે પાટીદાર બહુ રાજી થયા અને એમ બોલ્યા જે, અહો ગોર મહારાજ! એમ ન હોત તો માર્યા ગયા હતા. માટે બહુજ રૂડું કામ થયું. એમ કહીને તે ગોરને સર્વે પગે લાગતા હતા. જુઓ! એ અર્થનો અનર્થ કર્યો. એ ઉપર બ્રહ્માનંદ સ્વામીનો કરેલો એક સવૈયો છે જે; ભઈ દેખ તેરા યહ દેહ ખોટા, તાતે સંત કે કામ લગાવનાજી । સાધુ દ્વાર ખડે ગૌવા રામજીકી, ખુબ માલ તાજા ખવરાવનાજી ।। ભિન્ન ભાવ ન રાખીએ ભેખહુંસે, તાકી સીતપ્રસાદી પાવનાજી । બ્રહ્માનંદ કહે કછું મંત્ર કહે, એકાંત આસન પર આવનાજી ।। માટે જુઓ એ અર્થનો અનર્થ કર્યો. જીવને ઠગ મળ્યો માટે જીવ ઠગાયો. તે ઉપર દ્રષ્ટાંત જે સુરદાસને માર્ગમાં એક પુરૂષ મળ્યો ત્યારે તેણે કહ્યું જે, હે સુરદાસ ! તમારે કયાં જવું છે ? ત્યારે તેણે પોતાના દુઃખના વૃતાન્તની વાર્તા કહી. તે સાંભળીને કહ્યું જે આ તમારાં કપડાં કોઇક ચોર મળશે તો મારીને લઈ જશે. માટે લાવો હું લઇ જઉં અને આગળ હું બેઠો છું અને તમો ધીરે ધીરે આવો. એમ કહીને બધાં કપડાં તેનાં લઇ લીધાં અને હાથમાં બે પથ્થર આપીને કહ્યું જે, ભાઈ સુરદાસ! તમો આ માર્ગ ભૂલ્યા છો, એમ કોઈક કહે તો, આ પથ્થર મારજો. એવી રીતે અવળું સમજાવીને કપડાં લઇ ગયો. પછી થોડીકવાર કેડે તેને માર્ગમાં આથડાતો જોઇને કોઇક શાહુકારે તેને કહ્યું જે હે ભાઈ ! તમો માર્ગ ભૂલ્યા છો. એમ બોલ્યા કે, તત્કાળ તે પથ્થર લઇને મારવા દોડયો. અને કહ્યું જે, તું મને છેતરવા આવ્યો છે. તે હું કોઇ દિવસ છેતરાવું તેવો નથી. તેવું સાંભળીને તે શાહુકાર તો ચાલ્યો ગયો. એ તો દ્રષ્ટાંત છે. એમ સુરદાસને ઠેકાણે તો આ બધુ જગત છે. અને ઠગને ઠેકાણે સર્વે ભેખધારી છે, તથા શાસ્ત્રના ભણેલા છે. તે પેટભરા અને પાખંડી અને કલ્યાણની તો ખબર જ મળે નહીં. અને તે ઠગ રૂપી ભણેલા અને ભેખધારી તે કાન ફુંકીને ઉપદેશ કરે અને ધન હરી લે અને મતપંથમાં ભેળા કરીને સર્વેને વટલાવે અને કલ્યાણના માર્ગથી પાડીને ત્રાસ મનમાં ન લાવે, અને ધર્મ મર્યાદા તોડાવે. એમ પેટને અર્થે એવાં કામ કરે છે. અને સાચા સાધુ કનક કામિનીના ત્યાગથી એવાને વિષે દોષ દેખાડીને, જગત સૂરદાસના હાથમાં અજ્ઞાનરૂપી પથ્થર આપ્યો છે. તે અજ્ઞાનરૂપી પથ્થરો કયા ? તો કહીએ છીએ જે, અમારા બાપ દાદાનો ધર્મ શું ખોટો છે? તેને કેમ મૂકી દઇએ ? તે ઠગી ઠગીને ધોયેલા મૂળા જેવા કરી મૂક્યા છે. માટે તે પૂર્વે મહાદુઃખ ભોગવીને આવ્યા છે.અને અહીં આ મનુષ્યદેહ પામ્યા છે તે ઠગે ઠગીને યમપુરી દક્ષિણ દિશામાં છે, તેના માર્ગે ચઢાવી મૂક્યા છે. તે દુઃખ હવે આગળ કહેશે.                          🍃🍃🌼🍃🍃 #✋ જય સ્વામીનારાયણ #🙏 સ્વામિનારાયણ મંદિર ##જય સ્વામિનારાયણ #અનાદિમુક્તરાજ શ્રી અબજીબાપા #🦋😊 𝗝𝗮𝘆 𝘀𝘄𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗿𝗮𝘆𝗮𝗻 🤗

🍃🍃🌼🍃🍃 બાળ ચરીત્ર...             હે ભાઈ! હવે આ જીવને ઉપદેશને માટે સારઅસારની વાર્તા કહું તે સાંભળો. પ્રથમ ચાર વેદ હતા. તેનો શ્રીવ્યાસ મુનિએ વિભાગ કર્યો. તેમાંથી પોતે અઢાર પુરાણ કર્યા તથા ષડ્ગાસ્ત્રો કર્યા તથા મહાભારત કર્યું તથા બાર સ્કંધનું શ્રીમદ્ ભાગવત કર્યું તથા શ્રીમદ્ ભગવદ્ગીતા કરી તથા ગરૂડપુરાણ કર્યું તથા સત્ અસત્ની વિક્તિ કરી તથા સાધુ-અસાધુની વિક્તિ કરી. તેમાં કોઇક આશંકા કરે જે, સત્-અસત્ તે શું ? તો વ્યાસજીએ કરેલાં શાસ્ત્ર સત્ય છે અને તે વ્યાસ કૃતિને મળતી આવે જે વાણી તે સત્ય છે. અને તે વિના બીજી વાણી હોય તે અસત્ય છે. માટે ભૂત, ભવિષ્ય અને વર્તમાન એ ત્રણ કાળમાં ભગવાનના અવતાર હોય અથવા ગીતા-ભાગવતમાં બ્રહ્મ કહ્યા હોય અને જીવનું કલ્યાણ કરે તેવા પણ હોય, તેમાં ભેખધારી અસાધુ ગીતા ભાગવતના ભણેલા ઇન્દ્રિયોના ભોગને અર્થે શાસ્ત્રના અર્થને અનર્થ કહી દેખાડે છે. ત્યારે કોઇક કહે, અર્થના અનર્થ તે શું કરતા હશે ? તે દ્રષ્ટાંત કહીએ છીએ જે. એક પંડિત હતો. તે ધર્મશાળામાં ભાગવતની કથા કરતો હતો. તે કથામાં એક વિધવા બાઈ નિત્યે કથા સાંભળવા માટે આવતી હતી. અને તે વિધવાની પાડોસણ બીજી વિધવા બાઈ હતી. તે કથા સાંભળવા માટે કોઇ દિવસ આવે નહીં. ત્યારે તે બાઇએ કહ્યું જે, ભટ્ટજી કથા સારી કરે છે અને તું કથા સાંભળવા કેમ આવતી નથી? ત્યારે તે બાઇના કહેવાથી તે વિધવા બાઇ બીજે દિવસે કથા સાંભળવા ગઇ એટલે તેજ દિવસે યમપુરીનો અધ્યાય આવ્યો. તેમાં યમના માર વર્ણવ્યા જે, જે પુરૂષ પારકી સ્ત્રીઓનો સંગ કરે છે તેને લોહની સ્ત્રી અગ્નિ જેવી તપાવીને બાથ ભરાવે છે. તથા જે સ્ત્રી પરપુરૂષનો સંગ કરે છે તેને લોહનો પુરૂષ અગ્નિવર્ણ કરીને તે પુરૂષ સાથે બાથ ભરાવે છે.એવી રીતે યમના દુઃખનું વર્ણન આવ્યું. તેને સાંભળીને પેલી પડોસણ બાઇ તો અંતઃકરણમાં મહાભય પામી ગઈ. તે કયા કારણથી ભય પામી તો, જે એ બાઇને અને તે પંડિત એ બન્ને જણને લગવાડ હતો. પછી તે બાઇ તો તત્કાળ ત્યાંથી ઊઠીને પોતાને ઘેર ગઈ. અને એમ બોલી જે, આજ મારા પિટયાને નહીં પેસવા દઉં બાપરે, યમના માર કેમ ખવાય ? ત્યાર પછી વાળું પાણી કરીને સાંકડ બંધ કરીને સૂઇ ગઇ. પછી ઘડીકવાર થઇ એટલે પેલો પંડિત કથાની સમાપ્તી કરીને સંધ્યા વખતે તે બાઇના ઘરે આવીને સાંકડ ખટખટાવી. એટલે તે બાઇ બોલી જે, આજે તો હું કમાડ નહીં ઉઘાડું અને કહ્યું જે બાપ રે, યમના માર ન ખવાય. કેમ જે, આજે હું કથા સાંભળવા આવી હતી. તેમાં બહુ પ્રકારે યમપુરીનું દુઃખ સાંભળ્યું અને મહાદુઃખ દીઠું. ત્યારે ભટ્ટજી બોલ્યા જે, તમોએ કયાં સુધી કથા સાંભળી હતી ? ત્યારે તે બાઈ બોલી જે, યમપુરીનો અધ્યાય સાંભળીને ઘરે આવતી રહી. એટલે તે ભટ્ટે કહ્યું જે, પછી બીજા અધ્યાયમાં તો પોતે ભગવાનને રીસ બહુ ચડી. તેથી યમદૂતોને મારી કાઢ્યા અને સર્વે નરકના કુંડ પૂરી નાખ્યા. એવી રીતની વાર્તા કથામાં આવી અને બરાબર થાળી જેવું ચોખું ચંદન કરી નાખ્યું. તે સાંભળીને તે બાઇ ઉમંગની ભરી બોલી જે અહો. ત્યારે તો બહુ સારૂં થયું અને તુરત સાંકડ ઉઘાડી. તે જુઓ, આ અર્થનો અનર્થ કર્યો કહેવાય.                       🍃🍃🌼🍃🍃 #✋ જય સ્વામીનારાયણ #🙏 સ્વામિનારાયણ મંદિર ##જય સ્વામિનારાયણ #અનાદિમુક્તરાજ શ્રી અબજીબાપા #🦋😊 𝗝𝗮𝘆 𝘀𝘄𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗿𝗮𝘆𝗮𝗻 🤗

#🦋😊 𝗝𝗮𝘆 𝘀𝘄𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗿𝗮𝘆𝗮𝗻 🤗 #અનાદિમુક્તરાજ શ્રી અબજીબાપા ##જય સ્વામિનારાયણ #🙏 સ્વામિનારાયણ મંદિર #✋ જય સ્વામીનારાયણ

🍃🍃🌼🍃🍃 બાળ ચરીત્ર...           વળી એક સમયે રામપ્રતાપભાઇના મોટા પુત્ર નંદરામજી તથા ઠાકોરરામજી એ બન્ને ભાઇ કોઇક કારણસર ગામ ખુરદ્વાર વિષે ગયા. ત્યારે ત્યાં ક્ષત્રી બાબુરામની હવેલી પાસે ચોકમાં મલ્લ અખાડામાં ગામના કેટલાક બ્રાહ્મણ મલ્લ તથા કેટલાક ગરાસીયા મલ્લ એ સર્વે મળીને મલ્લ કુસ્તીની રમત ઘણીવાર સુધી કરી. પછી એક મોટી કડીયાળી લાકડીને ઠેબે બંદુકો અને તેર તરવારો બાંધીને એમને એમ અદ્ધર ઉપાડી લેવી, એવી રીતની રમતને કરતા હતા. તે સમયે આ બન્ને ભાઇ ત્યાં જઇને તે રમત જોવા માટે કેટલીકવાર સુધી રહ્યા. તો પણ કોઇ તે લાકડીને ઉપાડી શક્યા નહીં. અને સર્વે હારીને પાછા બેઠા. ત્યારે ગામ લોહગંજરીનો આચાર્ય સંધ્યાગીરી બાવો ત્યાં હતો. તેણે નંદરામભાઇને જોઇને કહ્યું જે, નંદરામજી! આવો, તમો લાકડીને ઉપાડો. તેવું સાંભળીને બોલ્યા જે, બાબુ ઘનશ્યામકી ઇચ્છા હોયગી ! ત્યારે કહે હા, હોયગી એમ કહ્યું કે, તુરતજ હજારો માણસોને દેખતે સતે ઘનશ્યામ મહારાજનું નામ લઇને તે લાકડીનું ઠેબુ એક હાથે ગ્રહણ કરીને ચડપ લઈને ઉપાડી લીધી. તે ચરિત્ર જોઇને સર્વેજન મહા આશ્ચર્ય પામતાં હતાં. એવી રીતના તે નંદરામભાઈ તે પણ મહા કાંડાબળીયા હતા.         વળી એક સમયે તે નંદરામભાઈ લોહગંજરી રહેતા હતા. તે વખતે પોતાના ઘરમાં ચોરી કરવા માટે ચોર પેઠા. તે વાતની પોતાને ખબર પડી તે ઉઠીને ચોરનાં બે કાંડાં પોતાના એક હાથમાં પકડયાં. તે એમને એમ ચોરના હાથ ભાંગી ગયા પરંતુ છોડ્યા નહિ. એવા મહા કાંડા બળિયા હતા.                             🍃🍃🌼🍃🍃 #✋ જય સ્વામીનારાયણ #🙏 સ્વામિનારાયણ મંદિર ##જય સ્વામિનારાયણ #અનાદિમુક્તરાજ શ્રી અબજીબાપા #🦋😊 𝗝𝗮𝘆 𝘀𝘄𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗿𝗮𝘆𝗮𝗻 🤗

#KRISHNA PREMI #🌹🌈*_Jay murlidhar _*💖🌹 #Murlidhar ni divani #kanha #🙏jai shree krishn

🍃🍃🌼🍃🍃 બાળ ચરીત્ર....             વળી એક સમયે હિન્દુસ્તાન દેશમાં ગોરખપુર પરગણે નગરગામના બે પુરબીયા બ્રાહ્મણ વડોદરા શહેરમાં સયાજીરાવને ત્યાં નોકરી કરવા રહેલા હતા. તે બંને બ્રાહ્મણ હંમેશાં આપણા મંદિરમાં આવીને શ્રીઠાકોરજીનાં દર્શન કરીને ગોપાળાનંદ સ્વામીને ચમત્કારી જાણીને સભામાં બેસતા અને સ્વામીની વાર્તાઓ સાંભળતા હતા. એમ કરતાં કેટલાક દિવસ વિતી ગયા પછી તેમણે સાધુ બહુ પવિત્ર જાણીને ઠાકોરજીના થાળ કરાવીને તે સર્વે સંતને રસોઈ આપીને જમાડતા હતા. અને પોતે પણ તે ઠાકોરજીનું પ્રસાદીનું અન્ન જમ્યા તેથી પોતાનાં અંતઃકરણ શુદ્ધ થયાં. અને સ્વામીનું ઘણું માહાત્મ્ય જાણીને નિર્માની થઇ નિત્યે સેવા કરતા. ત્યારે સ્વામીએ તેમને પૂર્વના મુમુક્ષુ જાણીને શ્રીજી મહારાજના પ્રગટપણાની વાતો કરીને ભગવાનપણાનો નિશ્ચય કરાવ્યો. ત્યારે તેઓ સ્વામીના હાથે નિયમ ધારીને કંઠીઓ બાંધીને સત્સંગી થયા. પછી સ્વામીએ કોઠારી પાસેથી કંઠીઓ, માળાઓ તથા મૂર્તિઓ મંગાવીને એ બંનેને આપી અને પૂજા કરવાનો વિધિ સ્વામી તેમને બતાવતા હતા. પછી એક દિવસે તેમણે સ્વામીને કહ્યું જે, હે સ્વામી ! શ્રીજી મહારાજને કેવા સમજવા? ત્યારે સ્વામી હસીને એમ બોલ્યા જે, આ શ્રીજી મહારાજ તો સર્વ અવતારના અવતારી અક્ષરાધિપતિ પૂર્ણ પુરુષોત્તમ ભગવાન છે. અને પોતાના અક્ષરધામ-માંથી અનંત મુક્તોને સાથે લઇને અહીં અનંત જીવોના ઉધ્ધાર માટે પધાર્યા છે. એવી રીતે સ્વામીએ શ્રીજી મહારાજના મહિમાની ઘણીક વાર્તા કરીને શ્રીજી મહારાજનો સર્વોપરી નિશ્ચય કરાવ્યો. ત્યાર પછી કેટલાક દિવસ વિતી ગયા પછી પોતાના દેશમાં જવાની તૈયારી કરીને ઠાકોરજીનાં દર્શન કરવા મંદિરમાં આવ્યા. અને ઠાકોરજીનાં ગદ્ગદ્ કંઠે પ્રેમે સહિત દર્શન કરીને પોતાની શ્રદ્ધા પ્રમાણે ભેટ મૂકીને, ત્યાં થકી સ્વામી પાસે આવીને દંડવત્ કરી, પગે લાગીને બોલ્યા જે, સ્વામિન્! હવે તો અમારા દેશમાં જઇએ છીએ અને તમો અમારા ઉપર કૃપાદ્રષ્ટિ રાખીને અંત સમયે તેડવા આવજો. ત્યારે સ્વામી બોલ્યા જે, તમો બન્ને જણ આવો ને આવો સત્સંગ રાખીને શ્રીજી મહારાજનું સુખેથી ભજન કરજો એટલે શ્રીજી મહારાજને સાથે લઇને તેડવા આવીશું. એવી રીતનો આશીર્વાદ દઇને બ્રહ્માનંદ સ્વામીએ બનાવેલી એક દોહા-ચોપાઈની શિક્ષાપત્રી તથા બ્રહ્મવિલાસ તથા વિવેકચિંતામણી એ ત્રણ ગ્રંથ આપીને બોલ્યા જે, આ ત્રણ ગ્રંથ નિત્ય પ્રત્યે વાંચીને મનન કરજો. એટલે તમારૂ પરમ કલ્યાણ થશે. અને અયોધ્યાપુરીથી બે યોજન ઉત્તરમાં છપૈયાપુરને વિષે શ્રીજી મહારાજે પોતે શ્રીધર્મભક્તિને ઘેર જન્મ ધારણ કર્યો છે, તે જન્મસ્થાનકનાં દર્શન કરીને તમારા ગામ જજો. તમોને કંઈક ચમત્કાર તે છપૈયાપુરના મંદિરમાં જણાશે. એમ કહ્યું ત્યારે તે સાંભળીને બહુ રાજી થયા અને વિનંતીપૂર્વક પગે લાગીને ચાલ્યા તે કેટલેક દિવસે છપૈયાપુરને વિષે આવ્યા અને ત્યાં નારાયણ સરોવરમાં વિધિપૂર્વક સ્નાન કરીને મંદિરમાં આવીને ઘનશ્યામ મહારાજનાં દર્શન કર્યાં કે, તુરત સર્વે મૂર્તિઓમાંથી તેજના અંબાર નીકળવા માંડયા તે બધાય મંદિરમાં તેજ ભરાઇ ગયું અને ત્યાં સ્વામીને પણ મહાઅલૌકિકરૂપે દેખ્યા, એવું થોડીવાર તેજમાં દર્શન થયું. પછી તે સર્વે તેજ પોતપોતાને વિષે સમાવી લીધું. તેવું મહાઅલૌકિક આશ્ચર્ય જોઈને આનંદ પામતા થકા તે તીર્થમાં કેટલાક દિવસ રહીને, નવા થાળ કરાવીને ઘનશ્યામ મહારાજને જમાડીને રાજી કરતા હતા. પછી છાપો લઈને પોતાને ગામ ગયા. તેમાંથી એક જણ કલકત્તામાં જઇને ગંગાના પુલની બાજુના પરામાં મોટો અમલદાર થયો અને તેની આયુષ્ય ખૂટવાથી તેને એક દિવસ બહુ તાવ આવ્યો. ત્યારે સ્વામી શ્રીજી મહારાજને લઇને અનંત વિમાન સહિત આવ્યા અને દર્શન દઈને બોલ્યા જે, હે રામરતન ! ચાલો. ત્યારે તેણે બે હાથ જોડીને કહ્યું જે, હે સ્વામી ! આ તમારી આપેલી શ્રીજી મહારાજની પૂજા તે મારી પાસે છે તે મારો દેહ પડ્યા પછી એ પૂજાની સેવા કોણ કરે ? અને મારૂં ગામ અહીંથી સાતસો ગાઉ દૂર છે.માટે હે સ્વામી ! કૃપા કરીને તે ગામમાં જઈને મારો મોટો પુત્ર રામઅવધ છે તેને આ પૂજા આપીને કહેજો જે, તારા પિતાને તો અમો પ્રબોધિની એકાદશીના દિવસે કલકત્તામાંથી અમારા અક્ષરધામમાં તેડી ગયા અને તમો સર્વે સ્નાન કરો અને આ પૂજાની સેવા નિત્યે નિયમ પૂર્વક કરો. એમ કહેજો એટલે અન્ન વસ્ત્ર સુખેથી મળે અને સાડા નવસો રૂપીયાની સોનામહોરો વડોદરાથી લાવીને બળદ બાંધવાની ગમાણના ખૂણામાં ભીંતની સમીપે ઘાલી છે તે કાઢી લે. આ સર્વે સમાચાર કૃપા કરીને કહી આવો અને પછી મને તેડી જાઓ. તેવું સાંભળીને સ્વામી તેના કહેવા પ્રમાણે કરીને તેડી ગયા.                           🍃🍃🌼🍃🍃 ##જય સ્વામિનારાયણ #✋ જય સ્વામીનારાયણ #🦋😊 𝗝𝗮𝘆 𝘀𝘄𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗿𝗮𝘆𝗮𝗻 🤗 #🙏 સ્વામિનારાયણ મંદિર #અનાદિમુક્તરાજ શ્રી અબજીબાપા

#Murlidhar ni divani #🌹🌈*_Jay murlidhar _*💖🌹 #🙏jai shree krishn #Radha krishn #

🍃🍃🌼🍃🍃 બાળ ચરીત્ર... ધ્યાન કરવાની રીત-૦૩                વળી તેને જમણે પડખે ઉર્ધ્વરેખાને મળતું ધનષ્યનું એક ચિહ્ન છે અને જે ભક્તજન તે ધનુષ્યરૂપી ચિહ્નનું ધ્યાન કરે છે તો તે ભક્તજનથી કામાદિક શત્રુ હારે છે અને કોઈ પ્રકારે તે શત્રુ નડતા નથી. અને તે ચરણની પાનીને વિષે ત્રિકોણનું એક ચિહ્ન છે. જે ભક્તજન તે ત્રિકોણરૂપી ચિહ્નનું ધ્યાન કરે છે. તો તે ત્રિવિધના તાપને ટાળીને સ્થુલાદિક ત્રણ દેહનો ત્યાગ કરીને બ્રહ્મમય દેહને પામીને અક્ષરધામને વિષે ઘનશ્યામ મહારાજની સેવામાં રહે છે. અને તેની નીચે એક મત્સ્યનું ચિહ્ન છે. જે ભક્તજન તે મત્સ્યરૂપી ચિહ્નનું ધ્યાન કરે, તો તે ભક્તજનને એવો ગુણ પ્રાપ્ત થાય છે જે, સંસારમાં રહે તો પણ સંસારરૂપી જળમાં પરાભવ પામે નહીં. અને તે ચરણની બહારની ઘૂંટી ઉપર આસનનાં ઘસારાનું એક શ્યામ ચિહ્ન છે. અને તે ડાબા ચરણની ઘૂંટીથી પાંચ તસુ ઊંચો જંઘાને વિષે મોટો એક તિલ છે, તે તિલથી ઉપર પાસે જ નાનો એક તિલ છે અને તે જાનુને આગળ ને પડખે ઘસારાનું એક શ્યામ ચિહ્ન છે અને તે જાનુને બહારને પડખે એક નાનું ખાંપાનું ચિહ્ન છે અને કટીને વિષે બે બાજુ ધોતીના ઘસારાનું શ્યામરેખા રૂપે એક ચિહ્ન છે. અને ઉદર તે ઉપડતું અને શીતળ અને નીચેથી વિશાળ અને ઉપરથી સંકીર્ણ છે અને તે પીપળના પત્રાકારે છે, તેમાં નાભીકૂપતે ઊંડો ગોળ ભ્રમર આકારે શોભાયમાન અને ધ્યેય છે અને તે નાભીકૂપને મધ્યે અને ઉપર અને નીચે ત્રિવળી સુંદર શોભાયમાન છે અને વળી નાભીને જમણે કાંઠે એક તિલ છે અને તે નાભીને ડાબે પડખે થોડેક છેટે એક તિલ છે અને વળી તે નાભીથી બે તસુ ઉંચા ત્રણ તિલ છે અને તેમાં બે નળ ઉપર એક એક છે અને એક વચ્ચે છે અને તે વચલા તિલથી બે તસુ ઉંચો એક તિલ છે અને જમણી કુખમાં એક નાનો અને બીજો મોટો એવી રીતે બે તિલ છે અને ડાબી કુખમાં મોટા ચાર તિલની ઉભી એક પંક્તિ છે અને વળી તેના બહારના પડખે નાના ચાર તિલની ઉભી એક હાર છે અને બગલને વિષે ત્રણ તિલની ઉભી એક પંક્તિ છે. હૃદયને વિષે બે સ્તન વચ્ચે રોમનું શ્રીવત્સ સંજ્ઞિક એક ચિહ્ન છે અને છાતી વિશાળ ઉપડતી અને તેજસ્વી છે અને તે ધ્યેય છે અને તે છાતીના વચ્ચે થોડુંક રક્ત અને પાંચ તસુ પહોળું અને જમણી બાજુ કંઇક ચડીયાતું અર્ધચંદ્રાકારે એક ચિહ્ન છે અને તે ચિહ્નના મધ્યમાં છાતીની ડાબી બાજુ એક તિલ છે અને ડાબી કોરે બે તસુ છેટે એક તિલ છે અને તેથી બે તસુ છેટે ડાબા સ્તન પાસે એક તિલ છે અને વળી છાતીને મધ્યે એક વિનગુણહારનું ચિહ્ન છે અને વળી એ સ્તન તે ગોળ અને ઉપર ચારે બાજુ ઝીણાં ઝીણાં રોમ યુક્ત છે. તે જાણીયે બે શ્યામ મણીયું હોયને શું? એવા અતિ શોભાયમાન અને ધ્યેય છે અને બે સ્તન ઉપર બે છાપનાં ચિહ્ન છે અને જમણી ભૂજાની માંહીલી કોરે સમીપે ચાર તિલની એક ઉભી પંક્તિ છે અને વળી તે જમણી ભૂજાના મૂળથી ત્રણ તસુ નીચે એક છાપનું ચિહ્ન છે અને વળી તે ચિહ્નને બહારને પડખે સમીપે નાના ચાર તિલની એક ઉભી પંક્તિ છે અને તે હાથની કુણી ઉપર ઘસારાનું એક ચિહ્ન છે અને વળી તે હાથને માંહીલે પડખે કુણીથી નીચે અને મણિબંધથી ઉંચે બે તિલ છે અને વળી તેજ હાથની માંહેલે પડખે મણિબંધથી આઠ તસુ ઊંચુ એક છાપનું ચિહ્ન છે અને વળી તેજ હાથની છેલ્લી આંગળીના મૂળથી અર્ધતસુ ઉંચે નાનો એક તિલ છે અને વળી તેજ હાથની આંગળી ઉપર મૂળમાં ઝીણાં ઝીણાં રોમનાં ચિહ્ન છે અને વળી તે હાથના કરભ ઉપર સૂક્ષ્મ રોમનું એક ચિહ્ન છે અને ડાબી ભૂજાના મૂળથી ત્રણ તસુ નીચે એક છાપનું ચિહ્ન છે અને વળી તેજ હાથની કુણી ઉપર ઘસારાનું એક શ્યામ ચિહ્ન છે અને તેજ હાથના બહારના પડખે કુંણીથી બે તસુ નીચે એક તિલ છે. અને તેજ હાથના મણિબંધથી આઠ તસુ ઉંચુ એક છાપનું ચિહ્ન છે અને તેજ હાથના અંગુઠા પાસેની આંગળીને માંહિલે પડખે નખની પાસે એક નાનો તિલ છે અને તેજ આંગળી અને વચલી આંગળીના મધ્યમાં એક તિલ છે અને તેજ હાથનાં પોંચા મધ્યે એક તિલ છે અને તેજ હાથની આંગળીઓનાં મૂળ ઉપર ઝીણાં ઝીણાં રોમનાં ચિન્હ છે.                        🍃🍃🌼🍃🍃 #🦋😊 𝗝𝗮𝘆 𝘀𝘄𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗿𝗮𝘆𝗮𝗻 🤗 #🙏 સ્વામિનારાયણ મંદિર #અનાદિમુક્તરાજ શ્રી અબજીબાપા ##જય સ્વામિનારાયણ #✋ જય સ્વામીનારાયણ

🍃🍃🌼🍃🍃 બાળ ચરીત્ર...        નીલકંઠવર્ણી પોતે જે દિવસથી લોજપુરની જગ્યામાં પધાર્યા છે તેજ દિવસથી સ્ત્રી માત્રની તે જગ્યામાં આવવાની બંધી કરાવી. ત્યારે મુક્તાનંદ સ્વામીએ એમ કહ્યું જે, હવે તમો અમારા ભેગા રહ્યા ત્યારે જેવી અમોને રામાનંદ સ્વામીની આજ્ઞા છે તેવાં વસ્ત્રાદિક તમો રાખો. ત્યારે કહે બહુ સારૂં. જે આજ્ઞા તમોને હોય તે પ્રમાણે અમોને કરો. પછી સ્વામીએ મસ્તક ઉપરથી કેશ ઉતરાવ્યા અને કૌપીન ઉપર પહેરવા બે આચ્છાદન આપ્યાં. અને પહેરવા અલફી તથા ચાદર તથા મસ્તક ઉપર બાંધવા માટે હજુરીયો એટલાં વસ્ત્ર ધારણ કરાવ્યાં અને સરજુદાસજી એવું નામ સ્થાપન કર્યું. ત્યાર પછી સ્વામીએ સહિત સર્વે ધ્યાનમાં બેઠા. ત્યારે એક શ્વાન આવ્યું તે આવીને કંઇક કરડવા લાગ્યું. ત્યારે ધ્યાનમાંથી ઉઠીને મુક્તાનંદ સ્વામીએ હાંકી મૂક્યું. અને ફરીથી વળી તે પદાર્થને કરડવા લાગ્યું. ત્યારે સુખાનંદ સ્વામીએ લગારેક રીસ લાવીને સોટી મારીને કાઢી મૂક્યું. પછી સવારના પહોરમાં સરજુદાસજી બોલ્યા જે, હે સ્વામિન્ ! જે સંત હોય તે તો ગુણાતીત હોય. અને ધ્યાનમાંથી ઉઠીને શ્વાનને સોટી મારીને કાઢી મૂક્યું, તો તે પદાર્થમાં વધારે માલ કે ભગવાનમાં વધારે માલ? તેનો ઉત્તર કરો. અને તમોગુણ આવ્યા વિના ધ્યાનમાંથી ઉઠીને તે શ્વાનને સોટી કેમ મરાય ? એમ કહ્યું. ત્યારે સ્વામી બે હાથ જોડીને બોલ્યા જે, સરજુદાસજી ! એતો મોટી ભૂલ પડી અને પોતાને રામાનંદ સ્વામીનું દર્શન અંતર્યામીપણે થયું છે તો પણ મુક્તાનંદ સ્વામીની આજ્ઞામાં વર્તે છે, તો પણ કોઇ જગ્યાએ ભૂલ પડી દેખે તો બોલ્યા વિના રહે નહીં. અને કોઈને ઘાટ સંકલ્પ થાય ત્યારે પોતે અંતર્યામીપણે જાણીને તે વાત સર્વેને કહે અને એમ બોલે જે, તમે તો ભગવાનનાં દર્શન કર્યાં છે તોય તમારી વૃત્તિ ભગવાનના સ્વરૂપમાં કેમ જોડાતી નથી ? અને નિદ્રા કેમ આવે છે? અને અમે તો હજુ ભગવાનનું પ્રત્યક્ષ દર્શન કર્યું નથી. છતાં પણ જ્યારે સૂઇ રહીએ છીએ, ત્યારે કાળના ભય થકી નિદ્રા આવતી નથી. અને તમોને ભજન કરતાં નિદ્રા આવે છે. તે જોઇને અમોને મોટું આશ્ચર્ય લાગે છે. એમ બોલતા હતા. અને પોતે તો સાક્ષાત્ જગદ્ગુરુ છે. અને પરબ્રહ્મ તેને કાળનો શો ભય હોય ? પણ મુમુક્ષુ જીવના કલ્યાણને અર્થે વૈરાગ્યવાનના જેવી દશાને ગ્રહણ કરતા હતા. અને પોતે મુક્તાનંદ સ્વામીને હમેશાં એમ કહે જે, અમોને સ્વામીનાં દર્શન કરાવો પછી આપણે બન્ને જણ સ્વામીની આજ્ઞા માગીને વનમાં જઇશું. અને જ્યારે તમો ધ્યાનમાં બેસશો ત્યારે તમારા દેહની અમો સંભાળ રાખીશું અને અમો ધ્યાનમાં બેસીએ ત્યારે તમો અમારા દેહની સંભાળ રાખજો. એવી રીતની વાર્તા કરે. અને વળી એમ કહે જે, અમારે તો વનમાં રહેવાનો બહુ અભ્યાસ છે. કાં જે અમો વનમાં એવાં મહા વસમાં ઠેકાણાં તેને વિષે ફરતા અને હજારો હાથી, સિંહ, અરણાપાડા, ચમરી ગાયો એ આદિક બીજાં અનેક જીવ-જંતુવાળા મહા ઘોર વનને વિષે અમો રહેતા. માટે વનમાં રહેવું તેતો અમારે માટે કોઇ કઠણ જ નથી. અમારે તો વસ્તીમાં રહેવું અતિ કઠણ છે. સ્વામીના મનમાં વૈરાગ્યની ઘણીક વૃદ્ધિ થતી હતી. અને મનમાં એમ વિચાર થાય જે, આમની સાથે વનમાં જઈને રહીએ તો ઘણું સારૂં અને વળી એમ કહે જે, કેટલાક રાજા તથા કેટલાક મોટા મોટા સિદ્ધ તથા તપસ્વી તેમના સંગે રહ્યા પણ સાચા સંત અને કલ્યાણની વાર્તા તો અમે અહીંજ દીઠી. અને બીજામાં તો કેવળ દંભ અને અહંકાર રહ્યો છે. કોઇક મુમુક્ષુ હશે, તો તે અહીં આવ્યા હશે નહીં તો હવે આવશે. કાં જે મુમુક્ષુને સત્સંગ વિના બીજે ક્યાંય શાન્તિ થવાનું ઠેકાણું છે જ નહીં. અને જેટલા મતપંથ છે તે સર્વે અમોએ જોયા છે. એવી ઘણીક વાર્તા કરતા હતા. તે સાંભળીને સર્વે સંત બહુ રાજી થતા.                            🍃🍃🌼🍃🍃 ##જય સ્વામિનારાયણ #અનાદિમુક્તરાજ શ્રી અબજીબાપા #🦋😊 𝗝𝗮𝘆 𝘀𝘄𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗿𝗮𝘆𝗮𝗻 🤗 #🙏 સ્વામિનારાયણ મંદિર #✋ જય સ્વામીનારાયણ