🩷 പ്രാണനിൽ പതിയായ് 🩷 Part 9 ❤️..................❤️ "വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആ വാർത്ത ഇരുവരുടെയും മനസ്സിൽ ഒരുപോലെ കലഹം സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു..." ─── ആ രാത്രി... കിടക്കയിൽ കിടന്നിട്ടും പ്രണയക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല. മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തിട്ടും അവളുടെ മനസ്സ് നിശബ്ദമായിരുന്നില്ല. അഭ്യുഹ്... വിവാഹം... നിശ്ചയം... ആ വാക്കുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും മനസ്സിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി അവൾ സ്നേഹിച്ച ആളെ ജീവിത പങ്കാളിയായി ചിന്തിക്കുന്നത് സന്തോഷമായിരുന്നു. പക്ഷേ... ഒരു ഭയം അവളെ വിട്ടുപോയില്ല. "അവന് എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ?" ആ ചിന്ത അവളുടെ ഹൃദയത്തെ വേദനിപ്പിച്ചു. ─── മേനോൻ ഹൗസിൽ. അഭ്യുഹും തന്റെ മുറിയിൽ ഉറക്കമില്ലാതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. മുന്നിൽ തുറന്ന ലാപ്ടോപ്പ്. പക്ഷേ സ്ക്രീനിലെ ഒന്നും അവൻ കാണുന്നില്ലായിരുന്നു. മനസ്സിൽ മുഴുവൻ ഒരു പേര് മാത്രം. പ്രണയ. വിവാഹം എന്ന കാര്യം കേട്ട നിമിഷം തന്റെ ഹൃദയം എന്തിനാണ് അങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചതെന്ന് അവന് മനസ്സിലായില്ല. പക്ഷേ... അവളെ മറ്റൊരാളുടെ കൂടെ ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. ആ സത്യം അവനെ തന്നെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി. ─── രാവിലെ. പ്രണയ പലതവണ ഫോൺ എടുത്ത് വെച്ചു. അഭ്യുഹിന് മെസ്സേജ് അയക്കണോ? വേണ്ടയോ? ഒടുവിൽ ധൈര്യം കൂട്ടി അവൾ ടൈപ്പ് ചെയ്തു. "Good Morning..." രണ്ട് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ റിപ്ലൈ വന്നു. "Morning." പ്രണയ അറിയാതെ ചിരിച്ചു. പക്ഷേ... അടുത്ത മെസ്സേജ് ടൈപ്പ് ചെയ്യുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ നിശ്ചലമായി. വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കണോ? അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ടയോ? അവസാനം അവൾ ചോദിച്ചില്ല. അവിടെ..... അഭ്യുഹിന്റെ അവസ്ഥയും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നില്ല. അവൻ പലതവണ ചിന്തിച്ചു. "പ്രൊപോസലിനെ കുറിച്ച് ചോദിക്കണോ ?" പക്ഷേ... എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്ന് അറിയില്ല. അവസാനം സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം സംസാരിച്ചു. Graduation photos... Class group... Friends... എല്ലാം. പക്ഷേ ഇരുവരും ഒരേ വിഷയം മനഃപൂർവ്വം ഒഴിവാക്കുകയായിരുന്നു. ─── വൈകുന്നേരം. ദിയയുടെ വീഡിയോ കോൾ. "മാഡം..." സ്ക്രീനിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതും ദിയ കണ്ണുരുട്ടി. "എന്താ ഇങ്ങനെ ചിരിക്കുന്നേ?" "ഞാൻ ചിരിക്കുന്നില്ല." പ്രണയ ഉടനെ പറഞ്ഞു. "അതെ. ഞാനും വിശ്വസിച്ചു." നന്ദനയും ചിരിച്ചു. "നിനക്ക് വിവാഹാലോചന വന്ന കാര്യം ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാം." പ്രണയ ഞെട്ടി. "നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?" "ആന്റി തന്നെയാ പറഞ്ഞത്." ദിയ ചിരിച്ചു. പ്രണയ തലയിൽ കൈവെച്ചു. "അപ്പോൾ എന്താ തീരുമാനം?" നന്ദന ചോദിച്ചു. പ്രണയ കുറച്ച് നേരം നിശബ്ദയായി. ശേഷം പതിയെ പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് പ്രശ്നമില്ല." ദിയയും നന്ദനയും ഒരുമിച്ച് ചിരിച്ചു. "അതിന് കാരണം ഞങ്ങൾക്കറിയാം." പ്രണയ നാണിച്ച് ഫോൺ ക്യാമറയിൽ നിന്ന് മുഖം മാറ്റി. ─── അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ... രണ്ട് കുടുംബങ്ങളും വീണ്ടും കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു. വേദി... അതിഥികൾ... ഫോട്ടോകൾ... ഓരോ കാര്യവും ചർച്ചയായി. അങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം കൃഷ്ണവർമ്മയും രാഘവും ഒരേ കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. പ്രണയയും അഭ്യുഹും പരസ്പരം സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷേ... വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് ഒരാളും ഒരു വാക്ക് പോലും പറയുന്നില്ല. ─── ഒരു വൈകുന്നേരം. അഭ്യുഹിന്റെ ഫോണിൽ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു. അയച്ചത് പ്രണയ. "Graduation കഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാവരും separate ആകും അല്ലെ....." അവൻ കുറച്ച് നേരം സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. ശേഷം മറുപടി അയച്ചു. "ശെരിയാണ് പക്ഷെ നമ്മുടെ എല്ലാവരുടെയും അടുപ്പം അങ്ങനെ തന്നെ കാണും " ആ മെസ്സേജ് വായിച്ചതും പ്രണയയുടെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു. അവൾ ഉടനെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു. "നമ്മുടെയും അല്ലെ ?" അഭ്യുഹ് ആ ചോദ്യം കുറച്ച് നേരം നോക്കി നിന്നു. ശേഷം ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി അയച്ചു. "നമ്മുടെ കുറച്ച് പ്രത്യേകത ഇല്ലേ ." ആ മെസ്സേജ് വായിച്ചതും... പ്രണയയുടെ ഹൃദയം നിയന്ത്രണം വിട്ട് മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ─── അതേസമയം... ദൂരെയൊരിടത്ത് മറ്റൊരാൾക്കും ഈ വാർത്ത അറിയാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മേഘ. പ്രണയയും അഭ്യുഹും തമ്മിലുള്ള വിവാഹാലോചനയെക്കുറിച്ച് കേട്ട നിമിഷം അവളുടെ മുഖം മങ്ങി. അവൾ തോറ്റെന്ന് സമ്മതിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ... അഭ്യുഹിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയയ്ക്ക് മാത്രമുള്ള സ്ഥാനം ഉണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ വ്യക്തമായിരുന്നു. ─── ആ രാത്രി... ഫോണിലൂടെ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു പ്രണയയും അഭ്യുഹും. സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ. Friends-ne kurich. Future-ne kurich. Career-ne kurich. പക്ഷേ... ഇരുവരുടെയും മനസ്സിൽ ഒരേ ചോദ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. "ഈ ബന്ധത്തിന് ഇനി എന്ത് പേരാണ് നൽകേണ്ടത്?" അത് ചോദിക്കാൻ ധൈര്യം മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ... വിധി ഇനി അധികനാൾ അവരെ കാത്തിരുത്താൻ പോകുന്നില്ലായിരുന്നു. കാരണം... Graduation day-യിൽ നടക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു ചെറിയ സംഭവം... പ്രണയയുടെ ഹൃദയത്തിൽ വർഷങ്ങളായി ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച പ്രണയം ആദ്യമായി പുറത്തുവരാനുള്ള വഴിയൊരുക്കാൻ പോകുകയായിരുന്നു... Graduation day അടുത്തെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. കോളേജ് ഗ്രൂപ്പുകളിൽ മുഴുവൻ ഒരു കാര്യമായിരുന്നു ചർച്ച. Farewell photos. ഒരാൾക്ക് പിന്നാലെ ഒരാൾ ചിത്രങ്ങൾ അപ്‌ലോഡ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു. candid photos. group photos. funny edits. ഓരോ ഫോട്ടോയും കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഒരേ തോന്നൽ. "ഇതൊക്കെ എത്രയും പെട്ടന്ന കഴിഞ്ഞത് ?" ─── പ്രണയ തന്റെ മുറിയിൽ കിടന്ന് ഫോണിലൂടെ ചിത്രങ്ങൾ നോക്കുകയായിരുന്നു. പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഓരോ ഫോട്ടോയും save ചെയ്യുന്നതിനിടെയാണ് ഒരു ചിത്രം അവളുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയത്. Group photo. എല്ലാവരും ചിരിച്ചുനിൽക്കുന്നു. പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പോയത് ഒരാളിലേക്കായിരുന്നു. അഭ്യുഹ്. ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന സമയത്തും അവൻ തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു. ആ കാര്യം ഓർത്തതും അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു. ─── അപ്പോഴാണ് ഒരു notification വന്നത്. Abhyuh. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. Message open ചെയ്തതും അവൾ ചിരിച്ചു. "നീ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ ക്യാമറ നോക്കാൻ മറന്നുപോയോ ?" അതോടൊപ്പം ഒരു photo attachment. അവൾ photo zoom ചെയ്ത് നോക്കി. എല്ലാവരും camera-yilek nokkumbol... താൻ അഭ്യുഹിനെയായിരുന്നു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. "ദൈവമേ..." അവൾ മുഖം കൈകൊണ്ട് മറച്ചു. അവൾ വേഗം reply അയച്ചു. "Mind your own business." രണ്ട് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ reply വന്നു. "നീ തന്നെ എന്റെ ബിസിനസ്‌ ആയി മാറുന്നുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു." Message വായിച്ചതും അവളുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് നിശ്ചലമായി. അത് തമാശയായിരുന്നോ? അല്ലെങ്കിൽ... അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല. ─── അഭ്യുഹ് തന്റെ മുറിയിൽ ഇരുന്ന് ഫോൺ നോക്കുകയായിരുന്നു. പ്രണയയുടെ reply വായിച്ചതും അവന്റെ ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ അവളോട് സംസാരിക്കാതെ ഒരു ദിവസം പോലും കടന്നുപോകുന്നില്ലെന്ന് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. രാവിലെ message. രാത്രിയിലെ call. ചെറിയ വഴക്കുകൾ. തമാശകൾ. എല്ലാം ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. പക്ഷേ... ഇതൊക്കെ എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അവൻ ഇപ്പോഴും സ്വയം ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ─── മറുവശത്ത്... മേഘ തന്റെ മുറിയിലിരിക്കുകയായിരുന്നു. മുന്നിൽ തുറന്ന notebook. പക്ഷേ അവളുടെ ശ്രദ്ധ അവിടെയായിരുന്നില്ല. അഭ്യുഹിന്റെ rejection. ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ അത് അവളെ വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ... അവൾ അത് accept ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. സ്നേഹം നിർബന്ധിച്ച് നേടാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ദേഷ്യം ഇല്ലായിരുന്നു. കാരണം... അഭ്യുഹിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആരാണുള്ളതെന്ന് ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു. പ്രണയ. ─── ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. Graduation rehearsal. Certificate collection. Friends meetup. എല്ലാം ഒരുമിച്ച് നടക്കുകയായിരുന്നു. അതിനിടയിൽ... പ്രണയയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു തീരുമാനം ശക്തമാവുകയായിരുന്നു. എന്തായാലും താൻ അവനെ സ്നേഹിക്കുന്ന കാര്യം ഇനി ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചു വെക്കാൻ പറ്റില്ല അവൻ accept ചെയ്താലും ഇല്ലെങ്കിലും പറയണം കുറഞ്ഞത് ഒരിക്കൽ എങ്കിലും സത്യം അറിയണം. ─── ഒരു വൈകുന്നേരം. ദിയയോടും നന്ദനയോടും കൂടെ കഫെയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അവൾ. "ഞാൻ പറയാൻ പോകുകയാണ്." പെട്ടെന്ന് പ്രണയ പറഞ്ഞു. രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് അവളെ നോക്കി. "എന്ത്?" "Love." അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു. "Graduation ഡേ കഴിയുന്നതിന് മുൻപേ ഞാൻ അവനോട് എല്ലാം പറയും ." ദിയ ചിരിച്ചു. "Finally." നന്ദനയും തലകുലുക്കി. "Result എന്തായാലും ഞാൻ regret ചെയ്യില്ല ." പ്രണയ ആഴത്തിൽ ശ്വാസം വിട്ടു. അതെ. വർഷങ്ങളായി ഹൃദയത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച പ്രണയം... ഇനി അധികനാൾ ഒളിഞ്ഞിരിക്കില്ല. ─── അന്ന് രാത്രി. അഭ്യുഹിനോട് chat ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ പലതവണ അവൾ confession message type ചെയ്തു. "I love you..." എന്ന് എഴുതും. വീണ്ടും delete ചെയ്യും. വീണ്ടും എഴുതും. വീണ്ടും delete ചെയ്യും. അവസാനം... ഒന്നും അയച്ചില്ല. കാരണം... അവൾ അത് നേരിട്ട് പറയാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി. അവന്റെ മറുപടി കേട്ട്. പക്ഷേ... പ്രണയ അറിയാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ confession ചെയ്യാൻ ധൈര്യം കണ്ടെത്തുന്ന അതേ സമയത്ത്... അഭ്യുഹിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് പുതിയ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ കടന്നുവരികയായിരുന്നു. അവന്റെ career. അവന്റെ future. അവന്റെ family business. അവയെല്ലാം ചേർന്ന്... അവരുടെ പ്രണയകഥയെ ഒരു അപ്രതീക്ഷിത വഴിത്തിരിവിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ പോകുകയായിരുന്നു... തുടരും... ❤️ #നോവൽ #💌 പ്രണയം #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ