തൂവലിന്റെ രഹസ്യം പാർട്ട്‌- 9 മന്ത്രവാദിനി അപ്രത്യക്ഷയായിട്ടും കാട്ടിലെ നിശ്ശബ്ദത അവസാനിച്ചില്ല. ഇസബെല്ലയുടെ കൈകളിൽ കിടന്നിരുന്ന സ്ഫടികക്കല്ല് പതിയെ നീലനിറത്തിൽ തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങി. "ഇത്... എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്?" അവൾ അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. തേച്ചസിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് വിളറി. "ഇസബെല്ല... അത് തുറക്കരുത്." "എന്തുകൊണ്ട്?" "അതിൽ എന്റെ ഭൂതകാലമുണ്ട്." "ആ സത്യം കണ്ടാൽ... നീ എന്നെ ഒരിക്കലും പഴയതുപോലെ കാണില്ല." ഇസബെല്ല കുറച്ചുനേരം അവനെ നോക്കി. "സത്യം എത്ര വേദനിപ്പിച്ചാലും... എനിക്കത് അറിയണം." അവൾ സ്ഫടികം മുറുകെ പിടിച്ചു. പെട്ടെന്ന്... സ്ഫടികത്തിൽ നിന്ന് ശക്തമായ ഒരു പ്രകാശം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. ആ പ്രകാശം ഇസബെല്ലയെയും തേച്ചസിനെയും വളയം ചെയ്തു. ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവരുടെ ചുറ്റുമുള്ള കാട് അപ്രത്യക്ഷമായി. ഇസബെല്ല പതിയെ കണ്ണുതുറന്നു. അവൾ ഒരു വലിയ രാജകൊട്ടാരത്തിന്റെ നടുവിലായിരുന്നു. സ്വർണത്തൂണുകളും മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടങ്ങളും നിറഞ്ഞ കൊട്ടാരം. ദൂരെയായി വാളുപയോഗിച്ച് പരിശീലനം നടത്തുന്ന ഒരു യുവാവിനെ അവൾ കണ്ടു. വെളുത്ത രാജകീയ വസ്ത്രം ധരിച്ച അവൻ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖം കണ്ട നിമിഷം ഇസബെല്ലയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. "തേച്ചസ്..." പക്ഷേ... ഇത് അവൾ അറിയുന്ന രാക്ഷസനായ തേച്ചസല്ല. സന്തോഷം മാത്രം നിറഞ്ഞിരുന്ന ഒരു രാജകുമാരൻ. അപ്പോഴാണ് ഒരു ചെറിയ പെൺകുട്ടി ഓടിവന്ന് തേച്ചസിന്റെ കൈ പിടിച്ചത്. "ഏട്ടാ... എന്നെയും വാൾപയറ്റം പഠിപ്പിക്കുമോ?" തേച്ചസ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ എടുത്തുയർത്തി. "ആദ്യം നീ വലുതാകണം, രാജകുമാരീ." അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ സ്നേഹം മാത്രമായിരുന്നു. ഇസബെല്ല അത് കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യം ഉയർന്നു. "ഇത്ര നല്ല മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ രാക്ഷസനായി?" അപ്പോഴേക്കും... കൊട്ടാരത്തിന്റെ കവാടത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു സ്ത്രീ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. കറുത്ത വസ്ത്രം... തണുത്ത പുഞ്ചിരി... അതേ മന്ത്രവാദിനി. അവൾ തേച്ചസിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു. "രാജകുമാരാ..." "എന്നെ വിവാഹം കഴിക്കൂ." തേച്ചസ് വിനയത്തോടെ തലകുനിച്ചു. "ക്ഷമിക്കണം." "സ്നേഹം നിർബന്ധിച്ച് നേടാൻ കഴിയില്ല." മന്ത്രവാദിനിയുടെ പുഞ്ചിരി പതിയെ മാഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കോപം നിറഞ്ഞു. "അപ്പോൾ..." "നീ എന്നെ നിരസിച്ച ഈ നിമിഷം ഒരിക്കലും മറക്കില്ല." അവൾ കൈകൾ ഉയർത്തി. ആകാശം കറുത്തു. കൊട്ടാരം വിറച്ചു. "ഇനി മുതൽ..." "പകൽ നീ ലോകം ഭയക്കുന്ന രാക്ഷസനായിരിക്കും." "രാത്രിയിൽ മാത്രം നിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം ലഭിക്കും." "നിന്നെ ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാൾ മാത്രമേ ഈ ശാപം അവസാനിപ്പിക്കൂ." മിന്നൽ ആകാശം കീറി വീണു. ഒരു വലിയ നിലവിളിയോടെ തേച്ചസിന്റെ ശരീരം മാറാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ കൈകൾ ഭീമമായി. മുഖം വികൃതമായി. കൊമ്പുകൾ വളർന്നു. ചിറകുകൾ വിരിഞ്ഞു. ഇസബെല്ല പേടിച്ചുകൊണ്ട് ആ കാഴ്ച നോക്കി നിന്നു. "തേച്ചസ്...!" അവൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും... എല്ലാം വീണ്ടും ഇരുട്ടിലായി. പ്രകാശം മാഞ്ഞപ്പോൾ അവർ വീണ്ടും അതേ കാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയിരുന്നു. തേച്ചസ് തലകുനിച്ച് നിന്നു. "ഇനി..." "നിനക്ക് എല്ലാം അറിയാം." അവൻ തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ... ഇസബെല്ല അവന്റെ കൈയിൽ മൃദുവായി സ്പർശിച്ചു. തേച്ചസ് നിശ്ചലനായി. ആ സ്പർശത്തിൽ... വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ആദ്യമായി അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രതീക്ഷ വീണ്ടും ജനിച്ചു. #￰കല.... #📙 നോവൽ #💞 നിനക്കായ് #story #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 തുടരും... 🪶✨ Lachu✍️