#📙 നോവൽ പറഞ്ഞ ഇത്രയും കാര്യങ്ങളെ എനിക്കറിയൂ വേണി. കൂടുതലായി ഒന്നും അറിയില്ല. ശ്രീയേട്ടനിൽ നിന്ന് ആ ഫോട്ടോയെ കുറിച്ചുള്ള സത്യം അറിയാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കാം. നിനക്ക് വേണ്ടി അതെങ്കിലും എനിക്ക് ചെയ്യണം. നീ എന്നെ അവിശ്വസിക്കല്ലേ വേണി." കണ്ണീരോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മീര വേണിയുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു. "വേണ്ട... നീ എനിക്ക് വേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്യണ്ട. നിന്നെ കുറിച്ച് ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊന്നുമല്ല വിചാരിച്ചത്. നിന്നെ എന്റെ സ്വന്തം കൂടപ്പിറപ്പിനെ പോലെയല്ലേ ഞാൻ കണ്ടത്. ആ നീ എന്നോട് ചെയ്തത് എന്തൊക്കെയാ? നിനക്ക് ശ്രീയേട്ടനെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് നേരത്തെ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഒഴിഞ്ഞു മാറി തരുമായിരുന്നു ഞാൻ. നിന്നെക്കാൾ വലുതല്ലായിരുന്നു എനിക്കൊന്നും. എനിക്കിപ്പോ നിന്നെ നല്ല സംശയമുണ്ട് വേണി. നീയും ശ്രീയേട്ടനും ചേർന്ന് പ്ലാൻ ചെയ്താണോ എന്നെ അപമാനിച്ചതെന്ന്." വേണി പറഞ്ഞത് കേട്ട് മീര ഞെട്ടി. "ഞാൻ മനസ്സാ വാചാ അറിയാത്ത കാര്യമാണ് വേണി. ശ്രീയേട്ടനും അങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്ന് നീ കരുതുന്നുണ്ടോ? ശരിക്കും എന്താ സംഭവിച്ചതെന്ന് എനിക്ക് പോലും അറിയില്ല. ശ്രീയേട്ടനോട് ഒന്നും ചോദിക്കാനുള്ള അവസരവും എനിക്ക് കിട്ടിയില്ല. അല്ലെങ്കിൽ ആളോടെങ്കിലും കാര്യങ്ങളുടെ സത്യാവസ്ഥ ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചേനെ." മീര കരച്ചിലോടെ പറഞ്ഞു. "എനിക്കിപ്പോ നിന്നെയും വിശ്വാസമില്ല ശ്രീയേട്ടനെയും വിശ്വാസമില്ല. നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും കൂടി എന്നോട് ചെയ്തത് അതാണല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഈ ലോകത്ത് ആരോടൊക്കെ ക്ഷമിച്ചാലും നിങ്ങളോട് രണ്ടുപേരോടും മാത്രം ക്ഷമിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. നിങ്ങളെന്നോട് ചെയ്ത ചതിക്ക് മാപ്പില്ല മീര." "വേണി... നീ കരുതുന്നത് പോലൊന്നുമല്ല കാര്യങ്ങൾ. ഈ നടന്നതിൽ ഒന്നും എനിക്കൊരു പങ്കുമില്ല. ശ്രീയേട്ടനെ സ്നേഹിച്ചു പോയെന്നൊരു തെറ്റ് മാത്രേ ഞാൻ ചെയ്തുള്ളു. നീ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ വീട്ടുകാരുടെ സമ്മത്തോടെയും അനുഗ്രഹത്തോടെയും തന്നെ ഒരുമിക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷേ നിന്റെ ആത്മസുഹൃത്തായ എന്നോട് പോലും നിനക്ക് ശ്രീയേട്ടനെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇഷ്ടത്തിൽ ആയ ശേഷമാണ് നീ എല്ലാം എന്നോട് പറയുന്നത്. അപ്പോ പിന്നെ ഞാൻ എങ്ങനെ എനിക്കും ശ്രീയേട്ടനെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്ന് പറയാൻ പറ്റും? നിങ്ങടെ കല്യാണ തലേന്ന് അങ്ങനെയൊരു ബുദ്ധിമോശം കാണിക്കാൻ തോന്നി പോയത് കൊണ്ട് എല്ലാം ശ്രീയേട്ടൻ അറിഞ്ഞു. ഇല്ലെങ്കിൽ ആരും ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. എനിക്ക് ഇതൊന്നും കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യാതെ മരിക്കാമായിരുന്നു." "മതി... നീയിനി കൂടുതലൊന്നും പറയണ്ട. ഇനിയെനിക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു കൂട്ടുകാരി ഇല്ല. നിങ്ങൾ രണ്ടാളും കൂടി എന്റെ കണ്ണീർ വീഴ്ത്തിയിട്ട് നേടിയെടുത്ത ജീവിതമാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇത് എത്ര നാൾ നല്ല രീതിയിൽ പോകുമെന്ന് നമുക്ക് കാത്തിരുന്നു കാണാം. നീ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കി അതിന്റെ പാപം നിന്നെ തേടി വരില്ല മീര. മരിച്ചാണെങ്കി നീ എന്നോട് ചെയ്തതിന് നീ അനുഭവിക്കും." അത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് വേണി കാറിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു. താനും ശ്രീയേട്ടനും ചേർന്ന് വേണിയെ ചതിച്ചെന്നാണ് അവൾ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ മീരയിൽ ഒരേസമയം ആശ്വാസവും സങ്കടവും തോന്നി. സങ്കടം വേണിയുടെ സൗഹൃദം നഷ്ടമായതും താനും ഇതിൽ പങ്ക് ചേർന്നെന്ന് വേണി മനസ്സിലാക്കിയല്ലോ എന്ന് കരുതിയാണ്. സന്തോഷം തോന്നിയത് കിഷോറിന് പകരം ശ്രീഹരിയെ അവൾ സംശയിച്ചതിനാലാണ്. അത് കൊണ്ട് വേണി ഇനിയൊരിക്കലും ശ്രീഹരിയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്ന് വരില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത് മീരയ്ക്ക് ആശ്വാസം തോന്നി. "ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യമാണെന്ന് മീരയോട് സംസാരിച്ചപ്പോ നിനക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ വേണി." ശ്രീമംഗലത്തേക്ക് പോകുന്നവഴി കിഷോർ അവളോട് ചോദിച്ചു. "എല്ലാം എനിക്ക് മനസ്സിലായി കിഷോറേട്ട. ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ച രണ്ടുപേർ ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന് എന്നെ ചതിച്ചതാണെന്ന് തന്നെയാണ് എല്ലാം കൂട്ടി വായിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നത്. എന്നിട്ട് ഞാനൊന്നും അറിയാതിരിക്കാൻ രണ്ടുപേരും കല്യാണം വരെ എന്റെ മുന്നിൽ നന്നായി അഭിനയിച്ചു. അവരെ വിശ്വസിച്ച ഞാൻ ആരായി. അവസാനം എന്നെ കരിവാരി തേച്ചിട്ട് അവർ രണ്ടും നല്ലവരായി നിന്നില്ലേ എല്ലാർക്കും മുന്നിൽ." ശ്രീഹരിയും മീരയും ഒരുമിച്ച് ചേർന്ന് തന്നെ ചതിച്ചെന്ന വിശ്വാസത്തിലാണ് വേണി എത്തിച്ചേർന്നത്. അതല്ലാതെ മറ്റൊരു സാധ്യതയും അവൾക്ക് ചിന്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. താൻ വിശ്വസിച്ചവർ തന്നെ ചതിച്ചല്ലോ എന്ന ഓർമ്മയിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. "നിന്നെ പറ്റിച്ചവർക്ക് വേണ്ടി നിന്റെ ഈ കണ്ണ് ഇനി നിറയരുത് വേണി. വാശിയോടെ നല്ല രീതിയിൽ ജീവിച്ചു കാണിക്കുകയാ വേണ്ടത്." കിഷോർ അവൾക്ക് ധൈര്യം നൽകി. "ഇല്ല കിഷോറേട്ട... ഇനി ഞാൻ അവർക്ക് വേണ്ടി കരയില്ല. രണ്ടും കൂടി ജീവിക്കട്ടെ. അത് എവിടം വരെ പോകുമെന്ന് നമുക്ക് കണ്ട് തന്നെ അറിയാലോ." വേണി വാശിയോടെ മിഴികൾ തുടച്ചു. "ഞാൻ കാരണം കിഷോറേട്ടനും നാണംകെടേണ്ടി വന്നില്ലേ. അതോർക്കുമ്പോഴാണ് എനിക്ക് സങ്കടം സഹിക്കാത്തത്. എന്നെ മോശക്കാരിയായി കാണിക്കാൻ അവർ കിഷോറേട്ടനെ ഉപയോഗിച്ച് കളഞ്ഞല്ലോ. എങ്ങനെ തോന്നി അവർക്കിങ്ങനെ ചെയ്യാൻ." "മതി വേണി... ഇനി നമുക്ക് അതിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കണ്ട. അവർ ചെയ്ത തെറ്റിന് ദൈവം ശിക്ഷ കൊടുത്തോളും. പിന്നെ നിനക്ക് വേണ്ടി എന്തും സഹിക്കാൻ എനിക്ക് സങ്കടമില്ല വേണി. അത് പണ്ടെപ്പോഴോ നീ എന്റെ ആണെന്ന് ഈ നെഞ്ചിൽ പതിഞ്ഞു പോയത് കൊണ്ടാകും. എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടം തിരിച്ചില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയത് കൊണ്ടാണ് ഒരു തരത്തിലും നിന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാനോ ശല്യപ്പെടുത്താനോ ഞാൻ വരാത്തത്. പക്ഷേ എന്റെ ഇഷ്ടം അത് എന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ തന്നെ ഉണ്ടാവും. അത് നിനക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കില്ല. നല്ലൊരു സുഹൃത്തയോ സഹോദരൻ ആയോ എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും നിനക്കെന്നെ കാണാം. എന്ത് ആവശ്യത്തിനും നിനക്കെന്നെ വിളിക്കാം. മറ്റാരും മനസ്സിലാക്കിയില്ലെങ്കിലും നിന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയും." കിഷോർ ന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ വേണി മൗനം പാലിച്ചു. അവന് എന്ത് മറുപടി പറയണമെന്ന് അവൾക്ക് അറിയില്ല എന്നതായിരുന്നു വാസ്തവം. ഇമോഷണൽ ഡയലോഗ് അടിച്ചു മെല്ലെ മെല്ലെ വേണിയുടെ സഹതാപം പിടിച്ചു പറ്റുന്ന രീതിയിൽ എന്തെങ്കിലും ചെയ്ത് പതിയെ അവളുടെ മനസ്സിൽ കയറി കൂടണം എന്നതാണ് കിഷോറിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ലക്ഷ്യം. വേണിയെ ശ്രീമംഗലത്ത് ഇറക്കിയ ശേഷം അവൻ മുല്ലശ്ശേരിയിലേക്ക് പോയി. ******* "എന്റെ മോളെ നീ എന്തിനാ കിച്ചു മോനെ ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടുത്തുന്നത്. നിന്റെ ഏതൊരു കാര്യത്തിനും കൂടെ നിന്നിട്ടുള്ള ചെക്കന അത്. അവൻ നിന്നെ പൊന്ന് പോലെ നോക്കുമായിരുന്നു. നീ താലി ഊരി കൊടുത്ത് അവനെ അപമാനിച്ചിട്ട് കൂടി അവൻ നിന്നോട് അതിന്റേതായ യാതൊരു പരിഭവവും കാണിക്കുന്നില്ല. നിന്നെ എല്ലാം കൊണ്ടും മനസ്സിലാക്കുന്ന ആളെ കൂടെയല്ലേ നീ ജീവിക്കേണ്ടത്. കുറച്ച് സമയം എടുത്തിട്ടായാലും കിച്ചു മോനെ മനസ്സിലാക്കാൻ നീ ശ്രമിക്ക്. അപ്പോ അവനെ സ്നേഹിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയും. നിന്റെ മുറച്ചെറുക്കനാണ് കിച്ചു. നീ താലി ഊരി കൊടുത്തെങ്കിലും എല്ലാരേം സാക്ഷിയാക്കി കിച്ചു നിന്നെ താലി കെട്ടുകയും അച്ഛൻ കൈപിടിച്ച് കൊടുക്കുകയും ചെയ്ത നിമിഷം മുതൽ നീ അവന്റെ ഭാര്യയാണ്. ആ അവകാശവും അധികാരവും പോലും കിച്ചു കാണിക്കുന്നില്ല. നിന്റെ കൂട്ടുകാരിയും സ്നേഹിച്ചവനും കൂടി ചേർന്ന് അസ്സല് പണി തന്നപ്പോ മോൾക്ക് തൃപ്തി ആയി കാണുമല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഇനിയെങ്കിലും ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുന്നവരെ മനസ്സിലാക്കാനും കൂടെ നിർത്താനും ശ്രമിക്ക്." ശ്രീഹരിയെയും മീരയെയും കണ്ടതും സംസാരിച്ചതുമൊക്കെ വേണി സ്വന്തം അമ്മയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവരിൽ നിന്നും അവൾക്ക് കിട്ടിയ ഉപദേശം ഇതായിരുന്നു. എല്ലാം കേട്ട് മിണ്ടാതെ കിടക്കുന്ന വേണിയെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അംബിക പുറത്തേക്ക് പോയി. ആ സമയമൊക്കെ വേണി ചിന്തിച്ചത് അവർ പറഞ്ഞതിനെ കുറിച്ചായിരുന്നു. യാതൊരു പരാതിയും പരിഭവവും പറയാതെ തനിക്കൊപ്പം എല്ലാത്തിനും സപ്പോർട്ട് ആയി നിൽക്കുന്ന കിഷോറിന്റെ മുഖം ഓർത്തതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. തുടരും