☘️❤️ഭൈരവാഗ്നി❤️☘️14 ഹെലിപാഡിന്റെ തകർന്ന കരിങ്കൽ തറയിലൂടെ പ്രൊഫസർ ഹാരിസ് പിന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ അയാളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാളുടെ മുന്നിൽ ഘടിപ്പിച്ചിരുന്ന ആ വലിയ എയറോസോൾ ഡിസ്പേഴ്സർ മെഷീന്റെ ഡിജിറ്റൽ സ്ക്രീനിൽ നീല വെളിച്ചം പടർന്നു പന്തലിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്. ആര്യൻ ഡിജിറ്റൽ താളിയോലയിലൂടെ ആ ഫോർമുലയെ ശാന്തമാക്കി മാറ്റിയിരുന്നുവെങ്കിലും, ഹാരിസ് അത് വായുവിലേക്ക് അമിത സമ്മർദ്ദത്തോടെ തുറന്നുവിട്ടാൽ ലണ്ടൻ നഗരത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ ശ്വാസകോശങ്ങളിലേക്ക് ആ നീലവിഷം അരിച്ചുകയറുകയും അത് വലിയൊരു ജനിതക വ്യതിയാനത്തിന് കാരണമാവുകയും ചെയ്യുമെന്ന് ആര്യന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. ​ "ഹാരിസ്... നിർത്തൂ!" ആര്യൻ തന്റെ വെടിയേറ്റ വലതുകൈപ്പത്തി ഇടതുകൈകൊണ്ട് അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു. അവന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ ചോര ഇറ്റുവീണ് ഹെലിപാഡിലെ മഞ്ഞിൽ ചുവന്ന പാടുകൾ തീർക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "നീ ആ വിദ്യ പുറത്തുവിട്ടാൽ ലണ്ടൻ ഒരു ജീവശ്ശവങ്ങളുടെ നഗരമായി മാറും. ശാസ്ത്രം മനുഷ്യനെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ളതാണ്, വംശഹത്യ നടത്താനുള്ളതല്ല!" ​ "ഹാഹാഹാ! ശാസ്ത്രമോ? വിജയിക്കുന്നവന്റെ കൂടെ നിൽക്കുന്ന വേശ്യയാണ് ശാസ്ത്രം ആര്യൻ!" ഹാരിസ് ഭ്രാന്തമായി അലറി. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ മരണഭയവും അതിനൊപ്പം തോൽക്കാൻ സമ്മതിക്കാത്ത അഹങ്കാരവും ഒന്നിച്ച് കാണാമായിരുന്നു. "നിന്റെ മുത്തശ്ശൻ വിക്രം റാവു പരാജയപ്പെട്ടത് അയാൾക്ക് ധൈര്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്. എന്നാൽ എനിക്ക് ആ ഭയമില്ല. ഈ നഗരം മുഴുവൻ നശിച്ചാലും ഈ ഫോർമുലയുടെ പരമാധികാരം എന്റെ കൈകളിൽ തന്നെയിരിക്കും. ഭദ്ര... നീ ഒരടി മുന്നോട്ട് വെച്ചാൽ ഞാൻ ഈ സ്വിച്ച് അമർത്തും!" ​ ഹെലിപാഡിന് മുകളിൽ കറുത്ത തീജ്വാലകൾക്ക് നടുവിൽ ഒഴുകിനിന്നിരുന്ന ഭദ്രയുടെ രൂപം ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി. അവളുടെ മഞ്ഞക്കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട പ്രകാശം ഹാരിസിന്റെ ശരീരത്തെ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. അവൾ തന്റെ ചിലങ്കകൾ അതീവ കർക്കശമായ ഒരു താളത്തിൽ ചലിപ്പിച്ചു. ​ തകിട തജണു ഭൈരവ രൂപം... ജഗത് വിനാശ കാല രൂപം...! ​ അവളുടെ അട്ടഹാസം ഹെലികോപ്റ്ററിന്റെ എഞ്ചിൻ ശബ്ദത്തെപ്പോലും നിഷ്പ്രഭമാക്കി. "ഹാരിസ്... നീ എന്റെ മണ്ണിന്റെ രക്തം കൊണ്ട് കളിക്കാൻ തുനിഞ്ഞ നിമിഷം നിന്റെ മരണം ഈ അഗസ്ത്യമലയുടെ ആത്മാവ് കുറിച്ചുവെച്ചതാണ്. ഈ നഗരത്തിലെ മനുഷ്യരുടെ ചോരയെനിക്ക് വേണ്ട, എനിക്ക് വേണ്ടത് എന്റെ പൂർവ്വികർ പൂജിച്ചിരുന്ന ആ ഭൈരവാഗ്നിയുടെ പവിത്രതയാണ്. നീ അത് അശുദ്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു!" ​ ​മാധവൻ ഈശാൻ തന്റെ ചോരയൊലിക്കുന്ന ശരീരവുമായി ആര്യന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിലെ പുരാതന ചെമ്പ് വടി ഇപ്പോൾ വെള്ളി വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ലണ്ടനിലെ ഈ അമ്പതാം നിലയിൽ, ആകാശത്തോട് ഏറ്റവും അടുത്തുനിൽക്കുന്ന ഈ ഉയരത്തിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് പ്രകൃതിയുടെ അന്തരീക്ഷ ഊർജ്ജത്തെ കൂടുതൽ എളുപ്പത്തിൽ ആവാഹിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ​ "ആര്യാ... സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു," ഈശാൻ ആര്യന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. "ഹാരിസ് ആ മെഷീൻ ഓൺ ചെയ്താൽ പ്രകൃതിയുടെ കോപം നമുക്ക് തടയാൻ കഴിയില്ല. നീ നിന്റെ ഉള്ളിലെ ശാസ്ത്ര കോഡിംഗിന്റെ അവസാന ഘട്ടം ആ ഡിജിറ്റൽ സിസ്റ്റത്തിലേക്ക് പായിക്കണം. ഞാൻ എന്റെ ജീവന്റെ അവസാന കണികയും ഉപയോഗിച്ച് ഭദ്രയുടെ ആഭിചാര ശക്തിയെ ഈ ഹെലിപാഡിൽ ഒരു വൃത്തത്തിനുള്ളിൽ തളച്ചുനിർത്താം. പ്രൊഫസറുടെ കൈയിലെ ലാപ്ടോപ്പ് തകർക്കണം." ​"പക്ഷേ ഈശാൻ... നിങ്ങളുടെ ശരീരം..." ആര്യൻ ആശങ്കയോടെ നോക്കി. ഈശാന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഇപ്പോഴും ചോരയുടെ നേർത്ത ചാലുകൾ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ​ "എന്റെ ജീവനല്ല പ്രധാനം ആര്യാ, പ്രകൃതിയുടെ സമതുലിതാവസ്ഥയാണ്! നീ മുന്നോട്ട് നീങ്ങൂ!" ഈശാൻ തന്റെ ചെമ്പ് വടി ഹെലിപാഡിന്റെ മധ്യഭാഗത്തേക്ക് അതിശക്തമായി കുത്തിയിറക്കി. ​ ഓം ഹ്രീം മഹാകാലായ... സർവ്വ വിഘ്ന വിനാശായ... സ്വാഹാ! ​ ഈശാൻ തന്റെ താന്ത്രിക വിദ്യയുടെ പരകോടിയിലുള്ള മന്ത്രം ജപിച്ചതും, ആകാശത്തിലെ കറുത്ത മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് നാല് വലിയ ഇടിമിന്നലുകൾ ഒന്നിച്ച് വന്ന് ആ ഹെലിപാഡിന് ചുറ്റുമായി പതിച്ചു. അവിടെ ഒരു വലിയ സ്വർണ്ണ പ്രകാശ മതിൽ രൂപപ്പെട്ടു. ഭദ്രയുടെ കറുത്ത ആഭിചാര പുകയെയും ഹാരിസിന്റെ മെഷീനിൽ നിന്നുള്ള നീല കാന്തിക വലയത്തെയും ഒന്നിച്ച് ആ കവചം ആ ഹെലിപാഡിനുള്ളിൽ തളച്ചിട്ടു. പുറത്തുള്ള ലണ്ടൻ നഗരത്തിലേക്ക് ആ വിഷവാതകം പടരാത്ത വണ്ണമുള്ള ഒരു വലിയ സുരക്ഷാ കോട്ടയായിരുന്നു അത്. ​ ​ പ്രൊഫസർ ഹാരിസ് ഇനിയൊരു രക്ഷയില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി ആ മെഷീന്റെ മെയിൻ റെഡ് ബട്ടൺ അമർത്തി. ​ ബീപ്... ബീപ്... DISPERSAL STARTING IN 10 SECONDS... ​ മെഷീന്റെ നളികകളിൽ നിന്ന് നീലനിറത്തിലുള്ള വാതകം അതിശക്തമായി പുറത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. ആര്യൻ തന്റെ വെടിയേറ്റ കൈയുടെ വേദന പൂർണ്ണമായി മറന്നു. തന്റെ ലബോറട്ടറികളിൽ വെച്ച് അപകടകരമായ പരീക്ഷണങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ സമചിത്തതയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന അതേ ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ കൃത്യതയോടെ അവൻ മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. ​അവൻ ഹാരിസിന് നേരെ പാഞ്ഞുചെന്ന് അയാളുടെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് ഒരൊറ്റ ചാട്ടം വെച്ചു. ഹാരിസ് അവനെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ആര്യൻ തന്റെ ഇടതുകൈകൊണ്ട് ഹാരിസിന്റെ മുഖത്ത് അതിശക്തമായി അടിച്ചു. ഹാരിസ് പുറകോട്ട് മറിഞ്ഞുവീണു. ​ആര്യൻ തറയിലേക്ക് വീണ ലാപ്ടോപ്പ് കൈക്കലാക്കി. സ്ക്രീനിൽ കൗണ്ട്ഡൗൺ നടക്കുകയാണ്... 5... 4... 3... ​ അവൻ തന്റെ ചോരയൊലിക്കുന്ന വലതുകൈപ്പത്തി ലാപ്ടോപ്പിന്റെ കീബോർഡിന് മുകളിലേക്ക് വെച്ചു. അവന്റെ ശരീരത്തിലെ ഭൈരവ രക്തത്തിന്റെ മാഗ്നറ്റിക് ഫ്രീക്വൻസിയും ലാപ്ടോപ്പിലെ വൈ-ഫൈ സിഗ്നലുകളും തമ്മിൽ കണക്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടു. അവൻ ആ എയറോസോൾ മെഷീന്റെ മെയിൻ മദർബോർഡിലേക്ക് ഒരു ഡിജിറ്റൽ കമാൻഡ് അയച്ചു: "OVERRIDE CORE - PURGE SYSTEM." ​1 സെക്കൻഡ് ബാക്കി നിൽക്കെ... മെഷീന്റെ ഡിജിറ്റൽ സ്ക്രീൻ പച്ചനിറമായി മാറുകയും, പുറത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങിയ നീലവിഷം ഒരു സാധാരണ വെളുത്ത ജലബാഷ്പമായി മാറി വായുവിൽ ലയിക്കുകയും ചെയ്തു. ആര്യൻ ശാസ്ത്രീയമായി ആ വിഷത്തിന്റെ ജനിതക ഘടനയെ പൂർണ്ണമായി തകർത്തിരുന്നു! ​ "ഇല്ല... ഇത് അസാധ്യമാണ്! എന്റെ മുപ്പതു വർഷത്തെ അധ്വാനം...!" ഹാരിസ് തലയ്ക്ക് കൈവെച്ച് ഹെലിപാഡിൽ ഇരുന്ന് നിലവിളിച്ചു. ​വിഷം ഇല്ലാതായതോടെ ഭദ്രയുടെ രൂപം കൂടുതൽ ശാന്തമായി മാറി. അവൾ പതുക്കെ തറയിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു. അവളുടെ കൈകൾ ഹാരിസിന്റെ തലയ്ക്ക് മുകളിലേക്ക് നീണ്ടു. ഹാരിസ് ഭയന്ന് വിറച്ചു വിറച്ച് കരിങ്കല്ല് പോലെ നിശ്ചലമായി. അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഭ്രാന്തൻ ചിന്തകളെയും ആർത്തികളെയും ഭദ്രയുടെ ശക്തി പൂർണ്ണമായി വലിച്ചെടുത്തു. ഹാരിസ് ഒരു ജീവശ്ശവത്തെപ്പോലെ ഓർമ്മകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട് തറയിലേക്ക് വീണു. ​ ഭദ്ര പതുക്കെ ആര്യന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവളുടെ മഞ്ഞക്കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ പകയുണ്ടായിരുന്നില്ല. "ആര്യാ... വിക്രം റാവുവിന്റെ ശാപം നിന്റെ ഈ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ തീർന്നിരിക്കുന്നു. ലണ്ടൻ നഗരത്തിൽ വിതറിയ എന്റെ വിഷം ഞാൻ തിരികെ എടുക്കുന്നു. പക്ഷേ..." ​അവളുടെ രൂപം പതുക്കെ വായുവിൽ അലിഞ്ഞില്ലാതാകാൻ തുടങ്ങിയ നിമിഷം, അവൾ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ഭയത്തോടെ മന്ത്രിച്ചു..... "ആര്യാ... ഭൈരവാഗ്നിയുടെ പകുതി വിദ്യ മാത്രമാണ് നമ്മൾ ശാന്തമാക്കിയത്. ഇതിലും ഭയങ്കരമായ ഇതിന്റെ ബാക്കി പകുതി ഭാഗം ഹിമാലയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലുള്ള 'രുദ്രഗുഹയിൽ' ഒളിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. അവിടെ അത് കൈക്കലാക്കാൻ മറ്റൊരു വലിയ ആഭിചാര ശക്തി കാത്തിരിക്കുന്നു. നീ അവിടെയെത്തി അത് പൂർത്തിയാക്കിയില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ വീണ്ടും ഉണരും... ഈ ലോകം മുഴുവൻ കത്തിയെരിയും!" ​ഭദ്രയുടെ രൂപം ലണ്ടനിലെ പുലർകാല മഞ്ഞിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി ലയിച്ചുപോയി. അന്തരീക്ഷത്തിലെ കറുത്ത പുക മാറി വെളുത്ത പഞ്ഞിപോലെയുള്ള മഞ്ഞ് വീഴാൻ തുടങ്ങി. ലണ്ടൻ നഗരം ഒരു വലിയ മഹാദുരന്തത്തിൽ നിന്ന് തലനാരിഴയ്ക്കാണ് രക്ഷപെട്ടത്. ​ ​മാധവൻ ഈശാൻ തന്റെ ചെമ്പ് വടിയും കുത്തിപ്പിടിച്ച് ആര്യന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് നേർത്തൊരു പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. "നമ്മൾ ലണ്ടനിലെ പോരാട്ടം ജയിച്ചിരിക്കുന്നു ആര്യാ. നിന്റെ ഉള്ളിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ഇന്ന് ലോകത്തെ രക്ഷിച്ചു." ​"പക്ഷേ ഈശാൻ... ഭദ്ര പറഞ്ഞത് നിങ്ങൾ കേട്ടില്ലേ?" ആര്യൻ തന്റെ പരിക്കേറ്റ കൈയിൽ തൂവാല ചുറ്റിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ഭൈരവാഗ്നിയുടെ ബാക്കി പകുതി രൂപം ഹിമാലയത്തിലുണ്ടെന്ന്. അത് കണ്ടെത്താതെ നമുക്ക് ഈ യാത്ര അവസാനിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല." ​"അതെ ആര്യാ," ഈശാൻ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. "അഗസ്ത്യമലയിൽ നിന്ന് ലണ്ടൻ വരെ നമ്മൾ എത്തിയത് ഈ ആദ്യ ഘട്ടങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാനാണ്. ഇനി നമ്മൾ പോകേണ്ടത് മഞ്ഞു മൂടിയ ഹിമാലയത്തിലെ നിഗൂഢ യോഗിമാരുടെ മണ്ണിലേക്കാണ്. അവിടെയാണ് ഭൈരവാഗ്നിയുടെ യഥാർത്ഥ ഉറവിടം ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത്.ഈ യാത്രയിൽ നമ്മൾ നേരിടാൻ പോകുന്ന ഏറ്റവും കഠിനമായ പരീക്ഷണങ്ങൾ അവിടെയാണ് കാത്തിരിക്കുന്നത്." ​ആര്യൻ തന്റെ കൈയിലെ ലാപ്ടോപ്പും തകർന്നുപോയ ഹാരിസിന്റെ ഡയറിയും ബാഗിലേക്ക് വെച്ചു. ലണ്ടൻ നഗരത്തിലെ ആധുനികതയോട് വിടപറഞ്ഞ്, ഹിമാലയത്തിലെ നിഗൂഢമായ ആത്മീയ-താന്ത്രിക ലോകത്തേക്ക് കടക്കാൻ അവൻ തയ്യാറായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തുടരും.......❤️☘️ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!