Part-4 മഴ മിഴി ✍️.... എന്താ ജാനികുട്ടി ഇത്. മോളു എന്താ ക്ഷേത്രത്തിൽ വരണില്ലെന്നു പറഞ്ഞെ.. മോളില്ലാണ്ട്  ഇവിടുന്നു ആരേലും അവിടേക്ക് പോവോ. നന്ദൻ അറിഞ്ഞാൽ അറിയാല്ലോ. എന്താ ഉണ്ടാവുകയേന്ന്.. പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നോക്കിയത് ഉമ്മറത്ത് വന്നു നിന്ന കാറിലേക്ക് ആണ്. ആ നേരം  ജാനി ഞെട്ടി  വിറച്ചു പോയി. കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്ന നന്ദനെ കാണെ ജാനി വേഗം  റൂമിലേക്ക് ഓടി.അവൾക്കു പിന്നാലെ ബാക്കി ഉള്ളോരും ഓടി.. അവളുടെ ആ ഓട്ടം കാണെ നന്ദന്റെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്ത വിശാദം നിറഞ്ഞു. "ഏട്ടത്തി." അവൾക്ക് എന്നോടുള്ള പേടി മാറിയില്ല അല്ലെ... ആ ഭയം ഇനിയൊരിക്കലും മാറില്ലേ ഏട്ടത്തി.ന്റെ മോളെന്നെ സ്നേഹിക്കില്ലേ? അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ലെടാ നന്ദ.. ചെറുപ്പത്തിൽ  ഉണ്ടായ ആ ഭയം അവളെ വല്ലാതെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിട്ട് ഉണ്ട്. അതാ അവൾ നിന്നെ കാണുമ്പോൾ  ഈ ഓടി അകലുന്നത്. എത്ര ആയാലും അവൾ അന്ന് കുഞ്ഞു ആയിരുന്നില്ലേ... സ്വന്തം കണ്മുന്നിൽ ഒരാളെ വെട്ടുന്ന  അച്ഛനെ കണ്ടപ്പോൾ പെട്ടന്ന് ഉണ്ടായ ഷോക്കിൽ നിന്നും ഉണ്ടായ ഭയമാണ് അത്‌ ഒരിക്കൽ മാറുമെടാ. അന്ന് ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്തത് കൊണ്ട് അല്ലെ ഏട്ടത്തി ഇന്നിങ്ങനെ നമ്മൾ എല്ലാരും ജീവനോടെ ഉള്ളത്... അന്ന് നമ്മളെ കൊല്ലാൻ വന്നവരെ വെറുതെ വീട്ടിരുന്നെങ്കിൽ  ഇന്ന് നമ്മൾ   ഇങ്ങനെ കാണുവാരുന്നോ.. അത് നമുക്ക് അല്ലെ അറിയൂ നന്ദ. അന്നത്തെ പ്രായത്തിൽ അതൊന്നും മനസ്സിലാക്കാനോ ചിന്തിക്കാൻ ഉള്ള പക്വത അവൾക്കില്ലായിരുന്നു. കുട്ടി ഭയന്നു പോയി.. ആ ഭയത്തിൽ അവൾ എത്ര നാള് പേടിച്ചു അലറി വിളിച്ചു കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എല്ലാം മാറുന്ന ഒരു കാലം വരും.. ഈ മഹദേവപുരം  കാക്കും ഭൈരവ മൂർത്തി അതിനും ഒരു നേരം നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ടാവും.. എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ല ഏട്ടത്തി. ഇനിയും എന്തൊക്കെയോ ദുരന്തങ്ങൾ  വരാനിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സ് പറയുന്നു. രണ്ടു ദിവസമായി ഞാൻ ദേവികയേയും അവളുടെ കുഞ്ഞിനേയും സ്വപ്നം കാണുന്നു... മനസ്സ് വല്ലാതെ ആസ്വസ്തമാണ്.. അത്‌ ഒന്നും ഇല്ലെടാ... അവളെ കുറിച്ച് നീ പതിവായി ചിന്തിക്കുന്നത് കൊണ്ടാവും.. അവൾക്ക് നമ്മളെ അറിയില്ലേ.നിന്നോട് ആരുന്നല്ലോ അവൾക്ക് സ്നേഹ കൂടുതൽ അതാവും നിന്നെ കാണാൻ ഇടയ്ക്കിടെ  വരുന്നത്.. ആവും അല്ലെ ഏട്ടത്തി.. അതേടാ...!! . അല്ലാതെ നമ്മൾ അവളെ ദ്രോഹിച്ചിട്ട്  ന്നും ഇല്ലല്ലോ...അവളെ ദ്രോഹിച്ചവർ  ആരായാലും ഇപ്പോഴും ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത പോലെ നടക്കുവല്ലേ.. ഈശ്വരൻ  എന്നേലും ഒരിക്കൽ കൊടുക്കുമെടാ ഇതിനൊക്കെ ഉള്ള ശിക്ഷ. ആഹാ നന്ദേട്ടൻ നേരത്തെ എത്തിയോ...? നനഞ്ഞ തുണികൾ അയയിൽ വിരിച്ച ബക്കറ്റുമായി അകത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ ആണ് ഉത്തര  ദേവനന്ദനെ കണ്ടത്.. ഇപ്പൊ എത്തിയതേയുള്ളു ഉത്തരേ.. ഇന്ന് എന്താ നേരത്തെ പോന്നത്.. എന്തേലും വയ്യായ്ക ഉണ്ടോ...? അതോ ക്ഷേത്രത്തിൽ  പൂജയ്ക്ക് പോകാൻ  വന്നതാണോ. സാധാരണ അങ്ങനെ ഒരു പതിവ് ഇല്ലല്ലോ... മനസ്സ് ഒട്ടും ശെരി ആയിരുന്നില്ലെടി... അതാ  ഓഫീസിൽ ഇരുന്നിട്ട് ഇരുപ്പ് ഉറക്കുന്നില്ല.. ന്തോ മനസ്സാകെ കലുഷിതമാണ്. അതെന്തു പറ്റി ഏട്ടാ.. അറിയില്ലെടി.. വല്ലാത്തൊരു ആധിയും ആസ്വസ്ഥതയും.. നീ എനിക്ക് ഇത്തിരി ചുക്ക് വെള്ളം കൊണ്ടുവാ.. ഞാൻ അൽപനേരം ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ. നന്ദൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ****** മഹാദേവർമടം അത്യാഡംബരമായി അണിയിച്ചൊരുക്കിയ   മണ്ഡപത്തിൽ സർവ അലങ്കാരങ്ങളോടെയും  ശ്രീ ബാല ഇരിക്കുകയാണ്..ആളുകൾ അവളെ ഉറ്റു നോക്കി ആട ആഭരണങ്ങളെ കുറിച്ച് പറയുന്നത് കേൾക്കെ രാജലക്ഷ്മി ഗാർവോടെ തല ഉയർത്തി നിന്നു. ഈ സ്വർണത്തിന്റെ ഡിസൈൻസ് എല്ലാം  ആലയ്ക്കലുകാരുടേതാണ്. എല്ലാം ടെമ്പിൾസ് ഡിസൈൻസ് ആണ്..അതും ന്യൂ മോഡൽ.. അവിടെ ഇതുപോലെ നൂറു കണക്കിന് ഡിസൈൻസ് ഉണ്ട്. തന്റെ അടുത്തായി ഇരുന്നു ചോദിച്ച സ്ത്രീയോട് വളരെ ഗാർവോടെ കൊച്ചു മകൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആഭരണങ്ങളെ കുറിച്ച് വാചാല ആകുക ആയിരുന്നു രാജലക്ഷ്മി. മുഹൂർത്തം കഴിയാറായി...വരനെ വിളിക്കുക. കർമ്മി പറഞ്ഞതും  എല്ലാരും ഒന്ന് ഞെട്ടി. ആ സമയത്താണ് എല്ലാരും വരനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചത്. രാഹുൽ എവിടെ? പ്രതാപൻ തന്റെ അരികിൽ ഇരുന്ന ജഗനാഥനോട് ചോദിച്ചു. അയാൾ ചുറ്റും നോക്കി കൊണ്ട് ടെൻഷനിൽ നിൽക്കുന്ന മോനെ നോക്കി. എവിടെയാട    സുന്ദറേ  നിന്റെ മോൻ. അവനെ വിളിക്ക്.. ചടങ്ങിന് നേരമായി. അത്‌ അച്ഛാ അവൻ ഇതുവരെ എത്തിയിട്ടില്ല. അയാൾ അല്പം ഭയന്നു ഭയന്നു പറഞ്ഞതും ജഗനാഥൻ ദേഷ്യത്തിൽ അയാളെ നോക്കി. എത്തിയിട്ട് ഇല്ലെന്നോ..ന്ത്‌ അസംബന്ധമാണ് നീ ഈ പറയുന്നത്.. അവൻ നമ്മടെ കൂടെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത് ആണല്ലോ.. ഇങ്ങു എത്തേണ്ട നേരാവും കടന്നു പോയല്ലോ.പിന്നെ അവനിത് എവിടെ പോയി.. എല്ലാം ശെരിയാണ്  അച്ഛാ.. പക്ഷെ അവൻ ഇതുവരെ ഇവിടെ എത്തിയിട്ട് ഇല്ല..കൂട്ടുകാർക്ക് ഒപ്പം വരാമെന്ന് പറഞ്ഞാണ് കാറിലേക്ക് കയറിയത്.. ഇപ്പൊ  വിളിച്ചിട്ട് ആണെങ്കിൽ കിട്ടുന്നുമില്ല.അയാൾ ഭയത്താൽ ആശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു.. "ചതിച്ചോ  മഹാദേവ.." ഡാ മക്കളെ ... അയാൾ കുറച്ചു അപ്പുറത്ത് നിന്ന ചെറുമക്കളെ നോക്കി വിളിച്ചതും അവർ വേഗം അയാളുടെ അരികിലേക്ക് ഓടി വന്നു. എന്താ മുത്തശ്ശ.. എന്താ.... മുത്തശ്ശൻ ആകെ വിയർത്തു ഇരിക്കുന്നെ. ഡാ മക്കളെ   ശ്രീബാലയെ കെട്ടേണ്ട പയ്യൻ ഇതുവരെ എത്തിയിട്ടില്ല.. പ്രതാപൻ ഒരു നിമിഷം ഒന്നുച്ചതിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചെറു മക്കളെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിന് അർത്ഥം മനസ്സിലായത് പോലെ  അടുത്ത നിമിഷം ഉടുത്തിരുന്ന മുണ്ട് മടക്കി കുത്തി രണ്ടു ബുള്ളെറ്റുകൾ മഹാദേവർമഠത്തിന്റെ കൂറ്റൻ ഗേറ്റ് കടന്നു പുറത്തേക്കു പാഞ്ഞു. അമൻ വല്ലാത്ത ദേഷ്യത്തിൽ ബുള്ളറ്റ്പറപ്പിച്ചു വിട്ടു.അവന്റെ പിന്നിൽ ഇരുന്ന കൈലാസ് അല്പം ഭയത്തോടെ തൊട്ടു പുറകെ വരുന്ന അരുണിനെയും  അമിത്തിനെയും നോക്കി.. ഈ സമയം മഹാദേവപുരത്തിന് പുറത്തു  ആളോഴിഞ്ഞ  ഒരു ബിൽഡിങ്ങിൽ കൈകൾ ബന്ധിച്ചു വായിൽ സ്റ്റിക്കർ ഒട്ടിച്ച നിലയിൽ ചെയറിൽ ബന്ധിച്ചു ഇരിക്കുന്ന  രാഹുലിനെ വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ ശ്രീരാജ് നോക്കി. കല്യാണപയ്യൻ അങ്ങ് ചുവന്നു തുടുത്തു ഇരിക്കുവാ അല്ലേടാ മിഥുനെ. കണ്ടിട്ട് ചോര ഒരുപാട് ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു. തന്റെ കയ്യിൽ ഇരുന്ന ഹോക്കി സ്റ്റിക്ക് സ്റ്റൈലിൽ കറക്കി കൊണ്ട്  അവൻ പറയുമ്പോൾ  അവന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്ന ഹോക്കി സ്റ്റിക്ക് കാണെ  രാഹുൽ ഭയന്നു  അവനെ നോക്കി. ഇവനെ ഇങ്ങനെ ഇവിടെ കെട്ടി ഇട്ടിട്ട് കാര്യമില്ലാട്ടോ ശ്രീരാജെ.. എത്രയും വേഗം നമ്മൾ ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യങ്ങൾ നടത്തണം. ഇപ്പോൾ ത്തന്നെ ഇവനെ തിരഞ്ഞു   അവന്മാർ ഇറങ്ങി കാണും. അറിയാല്ലോ കൈലാസിന്റെ സ്വഭാവം.. അവൻ നമ്മുടെ അപ്പേടെ മോൻ ആണെങ്കിലും അവനു കൂറു അവന്റെ അച്ഛന്റെ ആൾക്കാരോട് ആണ്.. അതുകൊണ്ട് തന്നെ തറ വേലകളെ അവന്റെ കയ്യിൽ ഉള്ളു.. അവനു അപ്പ മരിച്ചതിൽ പോലും ഒരു വിഷമവും ഇല്ല. അവനു കൂറ് അവന്റെ രണ്ടാനമ്മയോടും മോളോടും ആണ്.. അവൻ മാത്രമേ  മഹാദേവർമഠത്തിൽ നിന്നും നമ്മുടെ കുടുംബത്തേക്ക് വരാറുള്ളൂ.. വേറെ ഒരുത്തനും നമ്മുടെ തറവാടിന്റെ പടി കടന്നു വരുല്ല. അവൻ നമ്മുടെ അപ്പേടെ മോൻ ആയതു കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ആരും വിലക്കാത്തത്. അത്‌ അവൻ നല്ലത് പോലെ മുതൽ എടുക്കുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് അവൻ ആദ്യം പോയിരിക്കുക  നമ്മുടെ തറവാട്ടിലേക്ക് ആവും. മ്മ്.. പക്ഷെ ഇത്തവണ അവൻ അവിടേക്ക് പോവില്ല. എനിക്ക് അത്‌ ഉറപ്പാട മിഥുനെ  മനു പറഞ്ഞു കൊണ്ട്  രാഹുലിനെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കി.. അപ്പോൾ പിന്നെ അവൻ പോകുന്നത് ആദിടെയും രാഗിന്റെയും അടുത്തേക്ക് ആവും.. അവന്മാർ നമ്മൾ ഇല്ലാതെ തനിച്ചു ആയാൽ ആ അമന്റെ മുന്നിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ പാടാണ്. അവന്മാരുടെ കാര്യം ഓർത്തു നീ പേടിക്കണ്ട. അവന്മാർക്ക് അറിയാം അവന്മാരുടെ സേഫ്റ്റി നോക്കാൻ. ഇപ്പോൾ തന്നെ അവന്മാർ വേണ്ടത് ചെയ്തിട്ട് ഉണ്ടാവും. ഇനിയിപ്പോ എന്തായാലും ഇവന്റെ കാര്യങ്ങൾ വേഗം നടത്തണം. എങ്ങനെയാ ..  ശ്രീ രാജേ.. മനു അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു. അത്‌ സിമ്പിൾ അല്ലെ. ഇവനെ നമുക്ക്  കയ്യും കാലും കെട്ടി ആ ആറ്റിൽ തട്ടാം.. മിഥുൻ രാഹുലിനെ നോക്കി കൊണ്ട് വല്ലാത്ത ഭാവത്തിൽ പറയുമ്പോൾ അവൻ ആകെ ഞെട്ടി  ഭയന്നു അവരെ നോക്കി. അവൻ എന്തൊക്കെയോ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് കാണെ അവർ അവനെ അൽപനേരം കൂടി നോക്കി കൊണ്ട് അരികിലേക്ക് ചെന്ന് അവന്റെ വായിൽ ഒട്ടിച്ചിരുന്ന ടെപ്പ് വലിച്ചിളക്കി. അവൻ ജീവൻ തിരികെ കിട്ടിയ പോലേ അവരെ നോക്കി. എന്നെ കൊല്ലല്ലേ.... പ്ലീസ്... എനിക് ഈ വിവാഹത്തിന് ഒട്ടും താല്പര്യം ഇല്ല. ഞാൻ ഒരു പെണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.. ഇപ്പോൾ കൂടി മണ്ഡപത്തിലേക്ക്  പോകാതെ ഷോട്ട് കട്ട്‌ കയറി ഈ വഴി വന്നത് സബ് രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിൽ പോകാൻ ആണ്.. അവിടെ എന്നെ  സ്നേഹ കാത്തിരിക്കും ഞാൻ ചതിച്ചുന്നു കണ്ടാൽ എന്റെ  സ്നേഹ പിന്നെ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല. പ്ലീസ് എന്നെ വിടുവോ.. മൂവരും അവനെ വിശ്വാസം ഇല്ലാത്ത പോലെ ഒന്ന് നോക്കി. നീ ഞങ്ങടെ അടുത്തു നമ്പർ  ഇറക്കുവാ അല്ലേടാ. അമുൽ ബേബിടെ ഫേസ് ആണെന്ന് ഒന്നും ഞങ്ങൾ നോക്കില്ല വെച്ച് നല്ല ചാമ്പ് ചാമ്പി കളയും. അയ്യോ അല്ല.. ഞാൻ നേരാ പറഞ്ഞെ.. നിങ്ങടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന എന്റെ ഫോൺ ഇങ്ങു താ അല്ലെങ്കിൽ  ഞാൻ പറയുന്നത് നമ്പറിൽ ഒന്ന് വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചു നോക്ക്. അയ്യടാ... എന്താ നിന്റെ ബുദ്ധി. നീ തരുന്ന നമ്പർ ഞങ്ങൾക്ക് ഉള്ള പണി ആണോ അല്ലയോ എന്ന് ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ അറിയും. ഞാൻ നേരാ പറഞ്ഞെ.. പ്ലീസ് എന്നെ ഒന്ന് വിശ്വാസിക്ക്. എനിക്ക് ഈ വിവാഹത്തിന് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു.. മുത്തശ്ശനെ ഭയന്ന് പറയാൻ പേടിച്ചിട്ടാണ് ഞാൻ   വിവാഹത്തിന്റെ അന്ന് ഒളിച്ചോടാൻ തീരുമാനിച്ചത്. ഞാൻ നേരു പറഞ്ഞാൽ  എന്റെ സ്നേഹയേ തേടിപ്പിടിച്ചവരു കൊല്ലും. എനിക്ക് അവളെ കൊല്ലണ്ട എനിക്ക് അവളുടെ കൂടെ ജീവിച്ചാൽ മതി. അവന്റെ കരച്ചിലോടെ ഉള്ള സംസാരം കേൾക്കെ മൂവരും ഒരല്പനേരം ഒന്ന് കൂടി ആലോചിച്ചു. എന്നാൽ ശെരിയെടാ. നീ പറയുന്നത് നേരാണെങ്കിൽ നിന്റെ വിവാഹം ഞങ്ങൾ നടത്തിത്തരും. അതല്ല ഉടായിപ്പ് വല്ലതും ആണെങ്കിൽ നിന്റെ അന്ത്യം രജിസ്റ്റർ ഓഫീസിൽ വെച്ചാവും. അവന്റെ കാലിലെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ചു വിട്ടു അവനെ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറ്റിക്കൊണ്ട്     അവനു ഇരു സൈഡിലുമായി മിഥുനും മനുവും ഇരുന്നു. വണ്ടി ശ്രീരാജ് മുന്നോട്ട് എടുത്തു. അല്പനേരത്തെ യാത്രക്ക് ഒടുവിൽ സബ് രജിസ്റ്റർ ഓഫീസ്   മാധവപുരം എന്നാ ബോർഡ്‌ കാണെ  ശ്രീ രാജ് പിന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന രാഹുലിനെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കും പോലെ ചരിഞ്ഞു നോക്കി. എന്നിട്ട് ബാക്കി ഉള്ളോരേ കണ്ണ് കാണിച്ചതും അവർ അവനെ നോക്കി പെണ്ണ് എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചു. അവൻ ജീപ്പിൽ ഇരുന്നു  ചുറ്റും നോക്കി. അപ്പോഴാണ്  കസവു സെറ്റു സാരി ഉടുത്തു കണ്ണും തുടച്ചു മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിയുടെ തോളിൽ ചാരി നിൽക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയെ അവൻ ചൂണ്ടി കാട്ടിയത്.. ആ നേരം എല്ലാവരും അവൻ ചൂണ്ടിയ ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കി.. ഒരേ നിമിഷം മൂവരും ഞെട്ടി ആ പെൺകുട്ടിയെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരേ നിമിഷം ഞെട്ടലും അമ്പരപ്പും നിറഞ്ഞു തുടരും സ്റ്റോറി വായിക്കുന്നവർ കമന്റ്‌ കൂടി തരണേ.. നെഗറ്റീവ് ആയാലും പോസിറ്റീവ് ആയാലും നിക്ക് ഒക്കെ ആണ്.. ആരും കമന്റ്‌ ഇടാതെ പോകല്ലേ പ്ലീസ് 🙏 #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ