#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ..... 🔻 ഭാഗം _60 ✍️ രചന - Aysha akbar അമ്മേ..... ഞങ്ങൾ നാളെ തിരികെ പോകും........ ഉള്ള ധൈര്യമെല്ലാം മനസ്സിലേക്ക് ആവാഹിച്ചെടുത്ത് ഗായത്രിയത് പറയുമ്പോൾ മുത്തശ്ശി ഞെട്ടലോടെ അവരെ നോക്കി....... മീനുവും തനൂജയും ഗോപിയും ഒരു പോലെ ഗായത്രിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു...... ആരുടേയും മുഖത്ത് നോക്കാൻ അവർക്ക് കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ കൂടി മുഖത്ത് ഏറെ ഗൗരവം നിറച്ചു കൊണ്ട് തന്നെയവരിരുന്നു.... ഇനിയും അവളെ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് പോകുകയോ..... നീയീ ജന്മത്ത് നന്നാവില്ല..... മുത്തശ്ശി ദേഷ്യത്തോടെ അതും പറഞ്ഞ് മുഖം തിരിച്ചു...... അവൾക്കൊരു... വിവാഹം ശെരിയായിട്ടുണ്ട്...... രവിയേട്ടന്റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ മകനാണ്........ അതും കൂടി ഗായത്രി പറഞ്ഞു തീർത്തപ്പോഴേക്കും അവരേറേ വിയർത്തിരുന്നു...... ഇപ്പൊ അത്‌ മാത്രം പറഞ്ഞു ഇവിടെ നിന്ന് പോയി അവിടെ ചെന്ന ശേഷം വിവാഹ ത്തിന്റെ കാര്യം പറയാമെന്നായിരുന്നു ഗായത്രി കണക്ക് കൂട്ടിയത്....... എങ്ങനെയെങ്കിലും അവളെ കൊണ്ട് അവർക്ക് പോയേ മതിയാവുമായിരുന്നുള്ളൂ...... ആ വിവാഹത്തിന് അവൾക്ക് സമ്മതമാണോ...... ഗായത്രി പറഞ്ഞത് മുത്തശ്ശിയെ നോക്കിയാണെങ്കിലും അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ശബ്ദം ഉയർന്നത് ഗോപിയുടേതായിരുന്നു..... ഒരു നിമിഷം ഗായത്രി ഒന്ന് ഞെട്ടി......... എല്ലാ കാര്യവും എല്ലാവർക്കും അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരുത്തരത്തിന്റെ ആവശ്യം അവിടെയുണ്ടായായിരുന്നില്ല...... നിന്നോടാ ചോദിച്ചത്...... ആ വിവാഹത്തിന് ഇഷാനിക്ക് സമ്മതമാണോ എന്ന്....... ഗായത്രി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഗോപിയുടെ സ്വരം ഒന്ന് കൂടിയുയർന്നത്..... എപ്പോഴും ശാന്തമായി കാണുന്ന ഗോപിയുടെ ആ മുഖം മീനുവിനെയും വാതിലിനപ്പുറത്തായി നിന്നിരുന്ന ഇഷാനി യെയും അമ്പരപ്പിച്ചു....... ഇഷാനി അവൾക്കടുത്തായി നിൽക്കുന്ന സച്ചുവിനെയൊന്ന് നോക്കി.... അവന്റെ മുഖം എറേ തെളിഞെന്ന പോൽ നിൽക്കുന്നുണ്ട്.... അവർക്കിടയിലേക്ക് കടന്ന് ചെല്ലാതെ സച്ചു അവിടെ തന്നെ നിന്നു...... കൂടെ ഇഷാനിയും....... കുട്ടികൾ പക്വത യില്ലായ്മ കൊണ്ട് പലതിനും വാശി പിടിക്കും...... എല്ലാം സാധിച്ചു കൊടുക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ..... അവരുടെ ഭാവിയെ കുറിച് അവരെക്കാൾ നമ്മളല്ലേ ചിന്തിക്കേണ്ടത്....... ഗായത്രി അല്പം ഗൗരവത്തോടെ തന്നെയത് പറയുമ്പോൾ ഗോപി ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നുമൊന്നെഴുന്നേറ്റു...... അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചത് കൊണ്ടാവും അതിനെ തല്ലി കൊല്ലാനാക്കി യത് അല്ലെ........ ആ ചിന്തിക്കലിൽ അതിന്റെ ജീവനങ് പോയിരുന്നെങ്കിലോ.... ഗോപി ദേഷ്യത്തോടെ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ തനൂജ ആശങ്കയോടെ അയാളുടെ കയ്യിലോന്ന് പിടിച്ചു....... ഗായത്രി ക്ക് തിരികെയെന്ത് പറയണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു........ എപ്പോഴും ദേഷ്യം വരാത്ത ആളുകൾക്ക് വല്ലപ്പോഴും വരുന്ന ദേഷ്യം അല്പം കൂടുതലായിരിക്കും...... ഗോപിയേട്ടൻ ആകെ രണ്ട് മൂന്ന് തവണയേ അങ്ങനെ ദേഷ്യം വന്ന് താൻ കണ്ടിട്ടുള്ളുവെന്ന് ഗായത്രി യോർത്തു..... ഇവിടെ നിന്ന് നിനക്ക് അവളെ കൊണ്ട് പോകണമെങ്കിൽ അതവളുടെ സമ്മതത്തോടെ കൂടിയായിരിക്കണം..... അല്ലാതെ അവളെ കൊണ്ട് ഈ വീടിന്റെ പടി നീ ചവിട്ടില്ല....... ഗോപി ദേഷ്യത്തോടെ ശബ്ദമുയർത്തി അതും കൂടി പറയുമ്പോൾ വഴക്കുണ്ടാക്കുന്നത് തടയാനെന്ന വണ്ണം തനൂജ അയാളുടെ കൈ പിടിച്ചതിനെ അയാൾ അതേ ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ തട്ടി മാറ്റി...... ഇഷാനി സച്ചുവിന്റെ കൈ തണ്ടയിലൊന്ന് കയ്യമർത്തി..... അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറു ചിരി വിരിഞ്ഞിരുന്നപ്പോൾ...... ഗായത്രി ക്ക് ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ ആശങ്കയോ വന്നതെന്നറിയില്ല........ ഇവിടെ നിന്ന് അവളെ കൊണ്ട് പോകാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഉറപ്പായതും അവരുടെ ഭാവം പെട്ടെന്ന് മാറിയിരുന്നു...... അത് വരെ ഉള്ളിൽ അടക്കി പിടിച്ചിരുന്ന കണ്ണു നീർ അണ പൊട്ടിയോഴുകി...... വിടേണ്ട..... എങ്ങും വിടേണ്ട അവളെ..... ഇവിടെ തന്നെ നിർത്തിക്കോ...... അവളെ നിങ്ങളെല്ലാവരും മരുമകളായി സ്വീകരിക്കുമായിരിക്കും..... പക്ഷെ അത് കഴിഞ്ഞാൽ എന്റെ അവസ്ഥയെന്തെന്ന് നിങ്ങളാരെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ......... ഗായത്രി ഒരു പൊട്ടി കരച്ചിലോടെ അതും പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ വികാരങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റം അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ഒരു നീമിഷം എല്ലാവരും ഒന്ന് സ്ഥബ്ദതരായി..... അവളെ ഞാനായിട്ട് അങ്ങെത്തിച്ചില്ലെങ്കിൽ എനിക്കാ വീട്ടിൽ യാതൊരു സ്ഥാനവുമില്ലെന്നാ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്..... ഞാനയാളുടെ ഭാര്യ യല്ലെന്നും...... ഗായത്രി അതും കൂടി പറഞപ്പോഴേക്കും പൊട്ടി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവരാ തിണ്ണയിലിരുന്നു പോയിരുന്നു....... ഗായത്രി യുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ആ ഭാവ മാറ്റത്തിൽ എല്ലാവരും ഒന്ന് തറഞ്ഞു പോയി...... ഗായത്രി എങ്ങലടിച്ചു കൊണ്ട് കരയുകയാണ്.... മീനുവിനും വല്ലാതെ സങ്കടം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... ഗോപി ഒരു നിമിഷത്തെ നിശബ്ദതക്ക് ശേഷം പതിയെ ഗായത്രിക്കടുത്തേക്ക് വന്നു....... തല താഴ്ത്തിയിരിക്കുന്ന അവരുടെ തോളിൽ പതിയെ യൊന്നു കൈ വെച്ചതും ഗായത്രി മുഖമുയർത്തി ഗോപിയെ നോക്കി....... നിന്നെ രവിക്ക് വിവാഹം ചെയ്ത് കൊടുത്തു അവനോടൊപ്പം അയക്കുമ്പോൾ നിന്റെ കയ്യിലൊരു സാധനം തന്നു വിട്ടിരുന്നു.... എന്താണെന്ന് അറിയുമോ നിനക്ക്........ ഗോപി പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ഗായത്രിയോടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രി മനസ്സിലാകാത്ത വണ്ണം ഗോപിയെ നോക്കി..... അപ്പോഴും പിടിച്ചു നിർത്തിയ കരച്ചിലിന്റെ ബാക്കിയെന്നോണം അവരുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നൊരു തേങ്ങൽ ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ആത്മാഭിമാനം........ആർക്ക് മുമ്പിലും പണയം വെക്കാത്ത അതായിരുന്നു ഇവിടെ നിന്ന് പോകുമ്പോഴുള്ള നിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത് ..... ഗോപി അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും കലങ്ങി മറിഞ്ഞു..... ചുണ്ടുകൾ വുതുങ്ങി.... പിന്നെയെപ്പോഴാ അതെന്റെ ഗായത്രിക്കടുത്ത് നിന്ന് കളഞ്ഞു പോയത്...... ഗോപി അതും കൂടി ചോദിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രിയുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് വലിയൊരു ശബ്ദത്തിൽ കരച്ചിൽ പുറത്തേക്ക് വന്നു....... വർഷങ്ങൾ തന്നെ മാറ്റിയത് അവരുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു..... ഓരോ കാര്യങ്ങളിലും താൻ ഒതുങ്ങി പോയത്..... അവരുടെ സ്റ്റാറ്റസിനു ചേരില്ലെന്ന് പറഞ് കുത്തി നോവിക്കുമ്പോൾ എപ്പോഴോ സ്വയം വലിഞ്ഞു പോയി..... അവരുടെ ചിന്തക്കനുസരിച് നിൽക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് വരുത്തി തീർക്കാൻ അയാളുടെ എല്ലാ കൊള്ളരുതായ്മക്കും കൂട്ട് നിന്നു....... ഏതോ ഒരു പോയിന്റിൽ തനിക്ക് തന്നെ തന്നെ നഷ്ടമായി..... എല്ലാം അവർക്കറിയാമായിരുന്നു........ വർഷങ്ങൾ ഒരു സെക്കന്റ്‌ കൊണ്ട് അവരുടെ കൺ മുന്നിലൂടെ നീങ്ങി പ്പോയി...... നിന്നേ ഉപേക്ഷിക്കുമെന്ന് പറയാൻ അവനൊരു അവസരം നീ കൊടുക്കരുതായിരുന്നു..... കാരണം എന്തുമായ്ക്കൂട്ടെ.....സ്വന്തം ചോരയെ ഒരു കാരണയുമില്ലാതെ ഇങ്ങനെ തല്ലി ചതച്ച അവനെ നീയായി വേണ്ടെന്ന് വെക്കണമായിരുന്നു..... അതായിരുന്നു ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചത്...... ഗോപി പുച്ഛത്തോടെ അത് പറയുമ്പോൾ ഗായത്രി നിർവികാരയായി അങ്ങനെയിരുന്നു..... ആകേ ക്കൂടി ഈ ലോകം തന്റെ മുമ്പിൽ ചുരുങ്ങിയത് അവരറിഞ്ഞു...... ഗോപി പറയുന്നത് നൂറു ശതമാനം ശെരിയെന്ന പോലൊരു ഗൗരവത്തോടെ മുത്തശ്ശിയും നിന്നു..... ഗായത്രി ഉള്ളിലെ തേങ്ങൽ അടക്കി പിടിച്ചൊരു മൗനത്തിലങ്ങനെ യിരുന്നു...... ജീവിതം അവർക്ക് മുന്നിലൊരു ചോദ്യമായി കൊഞ്ഞനം കുത്തും പോലെ........ എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽ അപമാനിതയായി നിന്ന സങ്കടം വേറെ....... പിന്നേ..... അവൻ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ പിന്നെയും പട്ടിയെ പോലെ അവിടെ കടിച്ചു തൂങ്ങി നിൽക്കാൻ നീ അനാഥ യൊന്നുമല്ലല്ലലോ..... നിനക്ക് ഞങ്ങളെല്ലാവരുമില്ലേ..... ഗായത്രിയുടെ മനസ്സറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം ഗോപിയത് പറയുമ്പോൾ ആ വാക്കുകൾ ഇടറിയിരുന്നു...... ഗായത്രി നിറ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് ഗോപിക്ക് നേരെയുയർത്തി..... നീ ഒന്നുമില്ലാത്തവളായി തിരികെ വന്നാൽ ഈ വീടിന്റെ വാതിൽ നിനക്ക് മുമ്പിൽ അടയുമെന്ന് നീ കരുതിയോ.. ഗോപി അതും കൂടി ചോദിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രിയുടെ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പി.... സന്തോഷം കൊണ്ടോ സങ്കടം കൊണ്ടോ അവരുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊഴുകിയതെന്നറിയില്ല... തകർന്നിരിക്കുന്ന ഒരാൾക് കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ മരുന്നാണ് ഏട്ടൻ തന്നത്......... കൂടെയുണ്ടെന്ന ആ ഒരു വാക്ക്...... വർഷങ്ങളെത്ര കഴിഞ്ഞാലും നീയെനിക്ക് എന്റെ സിൻഡ്രല്ല തന്നെയാ........ മാറ്റം നിനക്കെ യുള്ളൂ ഗായത്രി... ഞങ്ങൾക്കില്ല......... ഗോപി അതും കൂടി പറഞ്ഞതും ക്ഷമാപണ സ്വരത്തിൽ കൈ രണ്ടും കൂപ്പി കൊണ്ട് ഗായത്രി അലറി കരയുമ്പോൾ അധികം പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ഗോപിക്കും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല..... അയാൾ തന്റെ ചോരയെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു....... ഗായത്രി ഇരു കൈകൾ കൊണ്ട് അയാളെ ചുറ്റി പിടിച്ചിരുന്നു...... എപ്പോഴോ മറന്നു പോയ ആ ബന്ധത്തിന്റെ സുഖം അവർ വീണ്ടും അനുഭവിച്ചു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു..... ലൂസായി കിടക്കുന്ന ആ ഷർട്ടിലെ ഗന്ധം ഗായത്രിയെ വർഷങ്ങൾ പിറകിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയത് പോലെ ..... ആ കാഴ്‌ച കണ്ട് നിന്ന ആർക്കും കണ്ണുകൾ തുടക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞിരുന്നില്ല..... മുത്തശി സന്തോഷ ത്താൽ അവരെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.... തനൂജ ക്ക് സന്തോഷം കൊണ്ട് മനസ്സ് നിറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു...... മീനു നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ തനൂജയെ കെട്ടി പ്പിടിച്ചു....... സച്ചു വിന്റെ മനസ്സിലും വല്ലാത്തൊരു കുളിര് നിറഞ്ഞിരുന്നു..... അച്ഛന് ഒരു പൂർണത കിട്ടിയത് പോലെ അവന് തോന്നി...... എപ്പോഴും പെങ്ങളെന്ന സ്ഥാനത്തിന്റെ ശൂന്യതയും അവരുടെ അകൽച്ച കൊണ്ടുള്ള വേദനയും അച്ഛന്റെ ഉള്ളിലുള്ളത് താൻ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്...... ഇപ്പോഴാണ് അതെല്ലാം നീങ്ങി സന്തോഷത്തിനു പൂർണത വന്നത് പോലെ അവന് തോന്നിയത് ..... ഇഷാനി വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണം സച്ചുവിന്റെ കൈ തണ്ടയി ൽ പിടുത്തം മുറുക്കിയതും അവൻ ഇടത് കൈ കൊണ്ട് അവളെ തന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നു....... കരച്ചിലൊന്നുതുങ്ങി ഗായത്രി പതിയെ തലയൊന്നുയർത്തിയപ്പോൾ മനസ്സ് ഒട്ടും ഭാരമില്ലാതായത് അവളറിഞ്ഞു...... അഹങ്കാരത്തോടൊപ്പം തന്നെ തന്റെ ഉള്ളിലെ വിങ്ങലെല്ലാം നീങ്ങി പോയത് അവരറിഞ്ഞു...... ആ അഹങ്കാരവും ദുരഭിമാനവുമായിരുന്നു തന്റെ വിങ്ങലെന്ന് അപ്പോഴാണവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നതും ..... പഴയ ഗായത്രിയാവാൻ തന്റെ മുമ്പിൽ തടസ്സങ്ങളേതുമില്ലെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു..... അതിനു താൻ മാത്രം വിചാരിച്ചാൽ മതിയെന്നും..... ഇത്ര കാലം ഇവരിൽ നിന്നകന്നു നിന്നതിനു അഹങ്കരിച്ചതുമെല്ലാം ഓർത്തു ഗായത്രിക്ക് കുറ്റബോധം കൊണ്ട് തലയുയർത്താൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല...... ഗോപിയേട്ടാ........ ചെയ്തതിനെല്ലാം എങ്ങനെ മാപ്പ് പറയാണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.... അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ വീണ്ടും കൈ കൂപ്പുമ്പോൾ ഗോപി ആ കൈ കൂട്ടി പ്പിടിച്ചു..... എന്നോട് നീ മാപ്പൊന്നും പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ല..... എന്നോട് നീ പ്രത്യേകിച്ച് തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.... പക്ഷെ നീ തെറ്റ് ചെയ്തത് ദേ..... അവളോടാണ്...... ഗോപി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വാതിൽ പടിയിലേക്ക് ചൂണ്ടുമ്പോൾ ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ അങ്ങോട്ട് പതിഞ്ഞു...... അതേ..... താൻ പ്രസവിച്ച അവള് തന്നെയായിരിക്കും ഏറ്റവും കൂടുതൽ അനുഭവിച്ചതെന്ന് അവർക്കും തോന്നിയിരുന്നു...... ഇഷാനി നിർവികാര യായി അങ്ങനെ നിന്നു...... ചെയ്ത് തെറ്റിന് പ്രതി ഫലമായെങ്കിലും നീയവളുടെ ഇഷ്ടം നടത്തി കൊടുക്കണമെന്നേ ഞാൻ പറയു..... അത്ര പാവമാ അവള്....... ഗോപി ഇഷാനിയെ നോക്കി യതും കൂടി പറയുമ്പോൾ ഗായത്രിയുടെ ഹൃദയം വല്ലാതെ കൊളുത്തി വലിച്ചു....... ഇഷാനിക്ക് സന്തോഷം കൊണ്ട് കണ്ണൊന്നു നനഞ്ഞു..... സച്ചു ഒരു തരം ആരാഥനയോടെയാണ് അച്ഛനെന്ന ആ മനുഷ്യനെ നോക്കിയത്......... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ