#📙 നോവൽ - നീലാംബരം..... 🔻 ഭാഗം_28 ✍️ രചന - Aysha akbar സ്റ്റേഷനിലെ ആൾ തിരക്കിലൂടെ അവൻ നടക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കൈ വിട്ടിരുന്നില്ല..... കൈ പിടിക്കാൻ ഒരാളെ കിട്ടിയെന്ന വണ്ണമൊരു ആശ്വാസം അവളിലും നിറഞ്ഞു നിന്നു...... സ്റ്റേഷന്റെ മുമ്പിൽ നിർത്തിയിട്ട ഓട്ടോ യിലേക്കൊന്നിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് തന്റെ കൈക്കുള്ളിലെ ആ ചൂടിനെ പറ്റി അവനോന്നൊർത്തത്.. അവൻ പെട്ടെന്ന് കൈ വിടുന്നതതോടൊപ്പം തിരിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളിലേക്കൊന്നു നോക്കി... ആ തവിട്ട് നിറ മിഴികൾ അവനിൽ തന്നേ തറഞ്ഞിരിപ്പാണ്.... നിസ്സഹായത അവളെയൊന്നാകെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്.... കയറ്.... അവനത് പറഞ്ഞതും ബാഗ് കൂട്ടി പ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ഓട്ടോയിലേക്ക് കയറി..... രണ്ട് പേരും ഇരിക്കുമ്പോൾ അല്പം അകലം പാലിച്ചുവെങ്കിൽ കൂടി അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവളിലേക്ക് തെന്നി നീങ്ങി..... അത് വരെയുള്ള അങ്കലാപ്പും ഭയവും ഇപ്പോഴവളിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാണ്...... അതിന് പകരം എന്തൊക്കെയോ ആശങ്കകൾ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്..... എങ്കിലും അവൾ പുറത്തെ കാഴ്ചയിലേക്ക് മിഴികൾ നട്ടിരിക്കുകയാണ് ..... എന്തോ ആ മുഖത്ത് നോക്കുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക നിഷ്കളങ്കത യുണ്ട്......... അവളുടെ ഇളം വെളുത്ത നിറത്തിന് ഏറെ മിനുസമുണ്ട്..... തനിക്ക്.......വിശക്കുന്നുണ്ടോ.... വീട്ടിലെത്തിയിട്ട് കഴിച്ചാൽ മതിയോ.... അതോ........ അവനൊരു ചോദ്യത്തോടെ നിർത്തുമ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ തവിട്ട് നിറ മിഴികളിൽ തന്നെയായിരുന്നു..... താൻ ചോദിക്കുന്ന നിമിഷം ആ കണ്ണുകൾ നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞ. ചോദ്യ ഭാവത്തോടെ ഒന്ന് വിടരുമ്പോൾ എന്തോ അവനു പ്രത്യേക ഒരാകർശണം തോന്നിയിരുന്നവളോട്..... മതി....... അവൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ആ പറഞ്ഞതിനും ഒരു കുട്ടിത്തമുണ്ടായിരുന്നു.... അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറു വിരിഞ്ഞത് അവൾ കാണാതിരിക്കാൻ അവൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കി... വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് താനൊരു പെൺകുട്ടിയോട് ഇത്ര അടുത്തിടപഴകുന്നത് തന്നേ..... അത് കൊണ്ടായിരിക്കാം ഒരു പക്ഷെ തനിക്കിങ്ങനെയൊരു ആകർഷണമെന്നവന് തന്നേ തോന്നി...... ഒരു പരിധിയിൽ കവിഞ് ആരോടും താൻ ഇടപഴകാറില്ല........ ഔദ്യോഗിക കാര്യം കവിഞ് മറ്റൊന്നും സഹ പ്രവർത്തകരോടും സംസാരിക്കാറില്ല..... ഇതിപ്പോ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചോദിക്കേണ്ടതും പറയേണ്ടതും നിവൃത്തി കേടായി പോയില്ലേ...... അല്ലെങ്കിൽ അവളും തന്റെ കണ്ണിൽ പതിയുമായിരുന്നില്ല....... വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നത് ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നേ അവന് വല്ലാത്തൊരു പ്രയാസമുണ്ടായിരുന്നു...... എല്ലാവരെയും അഭിമുഖീകരിക്കുക എന്നത് തന്നേ സംബന്ധിച്ച് നിസ്സാര കാര്യമല്ല........ അവൻ പുറത്തേക്ക് നോക്കി..... അവന്റെ നാട് കൺ കുളിർക്കേ കണ്ടു..... വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാണുമ്പോൾ തോന്നുന്ന ആ പുതുമക്കും നല്ല ഭംഗി യുണ്ടായിരുന്നു...... ഒരു മഴയെ ഏറ്റു വാങ്ങി തളർന്നെന്ന വണ്ണം മരങ്ങളിലാകെ വെള്ള തുള്ളികൾ പതുങ്ങിയിരിപ്പുണ്ട്..... പാടവും തോടും മരങ്ങളുമെല്ലാം കടന്ന് ആ ഓട്ടോ വീടിനടുത്തേക്കെത്താനാകും തോറും ഒരു പ്രത്യേക കുളിര് അവനെ പൊതിയുന്നത് അവനറിഞ്ഞു... വീടിനടുത്തെത്താനായതും അത് വരെയുള്ള ആശങ്ക കളല്ലാം ഒഴിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം ഒരു പ്രത്യേക അനുഭൂതി ...... പണ്ട് സ്കൂൾ വിട്ട് വരുമ്പോഴുള്ള ആ കുട്ടിയെ പോലെ.... ഇറങ്ങാനായതും അവൻ ബാഗെടുത്ത് തോളിലിടട്ടെ യെന്ന വണ്ണം തിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് പുറത്തെ കാഴ്ച യിലേക്ക് കണ്ണ് നട്ടിരിക്കുന്നവളെ കാണുന്നത്...... ആ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു ഭാവ വുമില്ല...... നിറഞ്ഞ കൗതുകമാണ്.... വെള്ളം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കുളവും പച്ചപ്പ് വിരിച്ച വയലേലകളും അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് പുതുമയാണെന്ന് ആ മുഖം അവനെ വിളിച്ചറിയിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... തോടിനരികിൽ കുട്ടികൾ നിന്ന് ചാടുന്നത് കാൻകെ ആ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി വിരിയുന്നുണ്ട്..... ആ കാഴ്ച പിറകിലേക്ക് മറഞ്ഞിട്ടും അവൾ തല തിരിച്ചു അത് തന്നേ നോക്കുമ്പോൾ അവനവളെ കുറിച്ചോർത്തു അത്ഭുതം തോന്നി..... ആരെയെല്ലാമോ പേടിച് മരിക്കാനിരുന്ന പെണ്ണാണ്...... ഒരാശ്രയം തന്നിൽ കണ്ടപ്പോഴേക്കും അവളിലെ ആശങ്കയും ഭയവും നീങ്ങി പ്പോയതെങ്ങനെ..... തന്നേ അവളത്ര മേൽ വിശ്വസിച്ചുവോ.... ഈ സ്ത്രീകളെല്ലം ഇങ്ങനെയാണോ..... ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഒരാളെ കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കുമോ.... ഞാനവളെ എങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് പോകുന്നു വെന്ന യാതൊരു ചോദ്യവും അവളിലില്ല.... മറിച് അവൾ തന്റെ കൂടെ ടൂർ വന്നത് പോലെയുണ്ട്..... അവനൊന്നു ദീർഘ മായി നിശ്വസിച്ചു.... അത് കേട്ടെന്ന വണ്ണം അവളവനിലേക്കൊന്ന് നോക്കി........ ഏറെ നിഷ്കളങ്ക മായ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവനൊന്നും ചോദിക്കാൻ തോന്നിയില്ല... പകരം അവളുടെ മുഖത്തെ യാ തിളക്കം അവനിലേക്കും വഴി മാറി........ ചിലരില്ലേ....... നമ്മുടെ അതേ ഭാവങ്ങളെ മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് പകർന്ന് കൊടുക്കാൻ കഴിയുന്നവർ..... അവർ കരയുമ്പോൾ നമുക്കും കരച്ചിൽ വരും.... അവർ ചിരിക്കുമ്പോൾ നമ്മളും ചിരിക്കും.... അങ്ങനെ യോരാളാണ് ഈയാൾ..... ഒരു പാവം പിടിച്ച പെൺ കുട്ടി..... ഇറങ്ങാനായി..... ഭാഗെ ടുത്തോ..... അവനത് പറഞ്ഞതും അവളൊരു ധൃതി യോടെ ബാഗെ ടുത്തു...... അടിച്ചു വാരി വൃത്തിയാക്കി സൂക്ഷിച്ച ആ മുറ്റത്തേക്ക് ഓട്ടോ ച്ചെന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ ആരെന്ന ഭാവത്തിൽ ഉമ്മറത്തിരുന്നിരുന്ന ദേവി യൊന്നെഴുന്നേറ്റു ... അതിൽ നിന്നിറങ്ങിയ അഭിയെ കണ്ടതും അവരുടെ കാലുകൾ യാന്ത്രികമായി ചലിക്കുകയായിരുന്നു..... ശ്വാസം പോലും എടുക്കാൻ കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണം അവരവനിലേക്കോടി..... അഭി....... ഓട്ടോ ക്കാരന് പൈസ കൊടുത്ത് അവൻ തിരിഞ്ഞതും ദേവി വന്നവനെ വാരി പ്പുണർന്നതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു..... ഒരു നിമിഷം അവന്റെ ഉള്ളും പിടഞ്ഞു.... സന്തോഷം കൊണ്ടാ കണ്ണുകൾ കലങ്ങി.... ദേവിക്ക് അവനെ കെട്ടി പ്പിടിച്ചിട്ടും ചുംബിച്ചിട്ടും മതി വരുന്നില്ലായിരുന്നു..... അവന്റെ മുഖത്താകെ അവരുടെ ചുണ്ടുകളോടി നടന്നു...... പുറത്തേക്ക് വന്ന കവിയും ഈ കാഴ്ച കണ്ട് ആനന്ദത്തോടെ ഉമ്മറത്തെ തൂണിനോട് ചാരി നിന്നു...... നിനക്ക് ഇപ്പോഴെങ്കിലും അമ്മയെ കാണണമെന്ന് തോന്നിയല്ലോ..... പെറ്റ വയറിന്റെ ദണ്ണം നിനക്കറിയില്ല.... അവനിൽ നിന്നടർന്നു മാറി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ മിഴികളോപ്പുമ്പോൾ അവനവരെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു...... അതറിയുന്നത് കൊണ്ടാണല്ലോ ആ തിരക്കൊക്കെ മാറ്റി വെച്ചു ഞാൻ വന്നത്...... അവനതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആ നെറ്റിയിലൊന്ന് ചുണ്ടമർത്തി..... സ്വന്തം വീടെന്ന വികാരം അവനെ വല്ലാതെ പിടി മുറുക്കിയിരുന്നു...... തേങ്ങ വീണു പൊട്ടിയ ഉമ്മറത്തെ ഓടും മഴയിൽ വീണു കിടക്കുന്ന മാങ്ങ അളിഞ്ഞ മണവും പൂവരശിന്റെ തണലുമെല്ലാം അവന്റെ ഉള്ളിലൊരു സുഖം നൽകി....... വാ.... അകത്തേക്ക് കയറ്...ഞാൻ കഴിക്കാനെടുക്കാം.. അവൻ വീടും ചുറ്റുപാടും വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തോടെ നോക്കുന്നത് കണ്ടാണ് പഴയ അതേ സ്നേഹത്തോടെ കവിയവനെ വിളിച്ചത്..... അവൻ അവളെ നോക്കി ഏറെ ഭംഗി യായി പുഞ്ചിരിച്ചു.... അപ്പോഴാണ് അവളുടെ സാരിയിൽ അള്ളി പ്പിടിച്ച രണ്ട് കൈ കൾ അഭി കണ്ടത്.... അവൻ തലയൊന്ന് കൂടി ചെരിച്ചു കൊണ്ട് നോക്കിയതും രണ്ട് കണ്ണുകൾ അവനിലേക്ക് നീണ്ടു വന്നു... അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വാത്സല്യത്തിന്റെ തിരയിളക്കം.... നെഞ്ചിൽ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്തൊരു കനം..... ഇങ് വാ..... വിളിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ശബ്ദമൊന്ന് ചിലമ്പിച്ചിരുന്നു...... ചെല്ല്.....നിന്റെ അഭിയാ.... കവി പിറകിലേക്ക് നോക്കിയത് പറഞ്ഞതും അവൾ കവിക്ക് പിറകിൽ നിന്ന് മുന്നിലേക്ക് വന്നു..... വർഷങ്ങൾ അല്പം വേഗത്തിൽ കടന്ന് പോയിട്ടുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായത് അവളെ കണ്ടപ്പോഴായിരുന്നു.... തന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ച ആ കുഞ്ഞി ക്കൈകൾ പാടേ മാറിയിരിക്കുന്നു..... ട്രെയിനിന്റെ വിൻഡോ യിലൂടെ വരുന്ന ഇളം കാറ്റിൽ പാറി പറന്നിരുന്ന മിനുസയുള്ള തോളോളമുള്ള മുടിയിഴകൾക്ക് പകരം ഇന്ന് നീണ്ട ഇട തൂർന്ന കറുത്ത മുടിയാണവൾക്ക് .... അന്നിട്ടിരുന്ന മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ ക്ക് പകരമായി ഭംഗിയുള്ള നിറമുള്ള ഉടുപ്പാണ് അവളിട്ടിരിക്കുന്നത്.... കയ്യിലും കാലിലും ആഭരണങ്ങളുണ്ട്..... മുഖം ഏട്ടനെ കൊത്തി വെച്ചത് പോലെ...... അവളിലെവിടെയും വൈശാലി യുടെ ചെറിയ ഛായ പോലുമില്ല...... ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ഒരു എരിച്ചിലുയർന്നു..... മോളെ.... ആനന്ദി..... അവൻ അവളുടെ കയ്യിലൊന്ന് പിടിച്ചു..... അഭി........ അവൾ വിളിച്ചു കൊണ്ടവനെ ചുറ്റി പിടിക്കുമ്പോൾ അവനവളാ പഴയ ആനന്ദി തന്നേയായിരുന്നു..... ആരെന്നു പോലുമറിയാതെ താൻ നെഞ്ചിലിട്ടുറക്കിയ തന്റെ കൈ പിടിച്ചു നടന്ന അതേ ആനന്ദി....... അവനവളെ ഇറുക്കെ പ്പുണരുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു.... ആദ്യത്തെ അഭി യായിരുന്നെങ്കിൽ പൊട്ടി കരഞ് പോയേനെ.... പക്ഷെ ഇന്നെല്ലാത്തിനെയും ഒതുക്കി പിടിക്കാനുള്ള പാകമായിട്ടുണ്ട്.... എല്ലാം ചങ്കിൽ നിറച്ചു പിടിക്കാൻ തനിക്കറിയാം.... അങ്ങനെ പിടിച്ചു പിടിച്ചു ഹൃദയത്തിനൊരു തുള വീണിട്ടുണ്ടെന്നവന് തോന്നി പ്പോയി......... അവനവളെ കൂട്ടി പ്പിടിച്ചു കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ ചിമ്മി...... ഓർമ്മകൾ മല വെള്ളം പോലെ കുത്തിയൊലിച്ചു വന്നു.... അതിനൊരോരത്ത് അവനങ്ങനെ നിശ്ചല നായി നിന്നു...... ദേവിയും കവിയും വല്ലാത്തൊരു സങ്കടത്തോടെ ‌ അവനെ നോക്കി.... കാരണം അവന്റെ ഉള്ളെന്തെന്ന് അവർക്കുമറിയാമല്ലോ.... അവനവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒന്ന് ചുണ്ട് ചേർത്ത് അവളിൽ നിന്നകന്നു മാറി..... ദേവിയും കവിയും കണ്ണുകളോപ്പി..... അപ്പോഴാണ് ദേവി മുറ്റത് നിൽക്കുന്ന ആ പെൺ കുട്ടിയെ കാണുന്നത്..... പെട്ടെന്ന് അഭിയെ കണ്ട വെപ്രാളത്തിൽ ഓട്ടോ പോകുന്നതോ അതിൽ നിന്നിറങ്ങി നിൽക്കുന്നവളെയോ ഒന്നും കണ്ടിരുന്നില്ല ആരും..... ഏതാ അഭി ഈ കുട്ടി...... നീല സാരി ചുറ്റി ഒരു ബാഗും നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നവളെ നോക്കി അത്ഭുതത്തോടെ ദേവി ചോദിക്കുമ്പോഴാണ് അഭിയും ഒരു നിമിഷം അവളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞത്.... എല്ലാവരെയും കണ്ട പാടേ താനും അവളെ മറന്നു പോയി..... ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ യുള്ള നിർത്തത്തിൽ കരച്ചിൽ വന്നെന്ന വണ്ണം ആ മുഖം വല്ലാണ്ടായിട്ടുണ്ട്.... ദേവി ചോദ്യ ഭാവത്തോടെ അവനെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്... ട്രൈനീന്ന് കിട്ടിയതാ..... അവനതും പറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ അകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് അവൻ പറഞ്ഞ അതേ ഉത്തരം ദേവി ഓർമിച്ചെടുത്തതും അവരുടെ നെഞ്ചിലെന്തോ ഒന്ന് തറച്ചിരുന്നു.... അവൻ തമാശക്ക് പറഞ്ഞതാണോ അതോ കാര്യത്തിൽ പറഞ്ഞതാണോ എന്നറിയില്ലെങ്കിൽ കൂടി കവിയും ദേവിയും പുറത്ത് നിൽക്കുന്നവളിലേക്ക് നോക്കി........ (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ