ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mO3m5Wk?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകുങ്കുമപ്പാടം. 10 🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫 സുഭാഷിണി ആ നിൽപ്പിൽ നിന്ന് ചലിക്കാതെ സംഗീതയുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി. പകയോ, പ്രതികാരമോ, വാശിയോ പകരം വീട്ടലിന്റെ ഒരു സംതൃപ്തിയോ ഒന്നും അവളുടെ മുഖത്ത്‌ കാണാനില്ല. മറിച്ച് ഇതാണ് ഞാനെടുത്തിട്ടുള്ള ഒരു തീരുമാനം എന്നതിന്റെ ഉറപ്പാണ് മുഖം നിറയെ. അവളുടെ ആ തീരുമാനത്തെ ആരാലും മറികടക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് തോന്നും അവളുടെ നിൽപ്പ് കണ്ടാൽ. "നിന്റെ പൈസ... അല്ലേ.. അതും അഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് നീ ആരെയോ കൊണ്ട് വന്നേൽപ്പിച്ച പണം... അതിന്റെ കണക്കാണോ ഇപ്പോൾ നിനക്ക് അറിയേണ്ടത്..." "കണക്കല്ല അമ്മേ അറിയേണ്ടത്... എനിയ്ക്ക് വേണ്ടത് ആ പണമാണ്. എന്റെ അച്ഛൻ രാപ്പകലില്ലാതെ നെഞ്ചുരുക്കി വളയം പിടിച്ചുണ്ടാക്കിയ പൈസ ആണ് അത്... അത് ഞൻ എവിടെ നിന്ന് എടുത്ത്‌ അർഹതപ്പെടാത്ത കയ്യിൽ കൊണ്ടെത്തിച്ചോ, എനിയ്ക്ക് ആ കയ്യിൽ നിന്ന് തന്നെ പൈസ തിരികെ കിട്ടണം... അമ്മ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞില്ലേ അഞ്ച് വർഷം മുൻപ് ഞാൻ ആരുടെയോ കയ്യിൽ കൊണ്ട് വന്നേൽപ്പിച്ച പണം എന്ന്.. ആരുടെയോ കയ്യിൽ അല്ല അമ്മേ ഞാനത് ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്. അമ്മയുടെ കയ്യിലാ... സനലിന്റെ പൂർണ്ണ സമ്മതത്തോടെയാ ഞാനാ പൈസ അമ്മയെ ഏൽപ്പിച്ചത്... അമ്മ അത് എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വാങ്ങിച്ചെടുത്തപ്പോൾ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചൊരു ചിരിയുണ്ട്. അഞ്ച് വർഷത്തിനിപ്പുറം ഇപ്പോഴും അതെന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞു പോയിട്ടില്ല അമ്മേ.. അമ്മ മറന്നു പോയോ അത്.." "ആ.. ഞാനെങ്ങും ഓർക്കുന്നില്ല.." സുഭാഷിണി തല വെട്ടിച്ചു. "അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അതൊക്കെ ഓർത്തിരിയ്ക്കാൻ എനിയ്ക്കെവിടെയാ സമയം.. പിന്നെ നിന്റെ പൈസ.. നീ അതുകൊണ്ട് വന്നു എന്നെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ നിന്നൊരു അഞ്ച് പൈസ പാഴായി പോകാതെ നിനക്ക് വേണ്ടി തന്നെ ചിലവാക്കിയിട്ടും ഉണ്ട്... നിനക്ക് ഓർമയുണ്ടല്ലോ, നിന്റെ പഠിത്തം കഴിഞ്ഞു നിനക്ക് ഏതെങ്കിലും സ്കൂളിൽ അധ്യാപികയായിട്ട് ജോലി മേടിച്ചെടുക്കാൻ എന്റെ സനല് കിടന്ന് ഓടിയ ഓട്ടം. അവനും നീയും കൂടി അല്ലേടീ ഏതോ മാനേജ് മെന്റ് സ്കൂളിൽ പോയി ജോലിയ്ക്ക് വേണ്ടി പത്ത്‌ ലക്ഷം രൂപ അവർക്ക് കൊടുത്തത്.. അടുത്ത ഒഴിവ് വരുമ്പോ ആ ജോലി നിനക്ക് തരാമെന്നും അവർ ഏറ്റിട്ടുണ്ടല്ലോ.." "ആര് ആർക്ക് കാശ് കൊടുത്തു അമ്മേ.. അതും പറഞ്ഞ് എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് അമ്മയും സനലും ചേർന്ന് ആ പണം കവർന്നെടുത്തതല്ലേ.. സനൽ ആർക്കെങ്കിലും എന്റെ ജോലിയ്ക്ക് വേണ്ടി ആ പണം കൈമാറിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എനിയ്ക്ക് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ ആ ജോലി കിട്ടുമായിരുന്നു.. ആ പൈസ ഏതോ സ്കൂളിൽ കൊടുക്കാനുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞ് സനൽ കൊണ്ട് പോകുമ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ ഞാനും കൂടി വരുന്നുണ്ടെന്ന്. അന്ന് സനലിനെ എനിയ്ക്ക് വിശ്വാസമില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് ഞാനും കൂടെ ചെല്ലാൻ നിർബന്ധം പിടിയ്ക്കുന്നത് എന്ന് പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞ് തന്ത്ര പൂർവ്വം അമ്മ എന്നെ പിന്തിരിപ്പിയ്ക്കുക അല്ലായിരുന്നോ.. ഇനി എന്റെ ജോലിയ്ക്ക് വേണ്ടി അത് സ്കൂളിൽ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അമ്മ സനലിനോട് പറയ്‌ ആ പൈസ തിരികെ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വരാൻ. എനിയ്ക്കിനി ആ ജോലി വേണ്ട.. ആ പത്ത്‌ ലക്ഷം രൂപയും ഈ വീടിന്റെ പണിയ്ക്കായി അമ്മ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും കടമായിട്ട് എന്ന് പറഞ്ഞ് വാങ്ങിച്ച അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപയും എന്റെ കയ്യിലും കാതിലും കഴുത്തിലുമുണ്ടായിരുന്ന ആറ് പവൻ സ്വർണ്ണവും എപ്പോൾ എനിയ്ക്ക് മടക്കി തരുന്നോ അതിനടുത്ത നിമിഷം ഞാൻ എന്റെ കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി തന്നിരിയ്ക്കും.. ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് മാത്രമല്ല, അമ്മയുടെയും, സനലിന്റെയും ജീവിതത്തിൽ നിന്നും." "നീ നിന്നു പതിനഞ്ചു ലക്ഷത്തിന്റെയും പത്തു ലക്ഷത്തിന്റെയുമൊക്കെ കാര്യം പറയാതെ,നടക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടെങ്കിൽ അത് പറയെടീ.. നീ കുറെ കണക്ക് എന്റെ മുമ്പിലേക്ക് കുടഞ്ഞിട്ടു തന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ.. അതിനപ്പുറമുള്ള കണക്ക് നിന്റെ കയ്യിലേക്ക് എനിയ്ക്കും തരാനുണ്ട്..നിന്റെ പതിനഞ്ചിനു മാത്രമല്ല വിലയുള്ളത്. ബാക്കിയുള്ളവന്റെ കയ്യിലെ പൈസയ്ക്കും അതേ മൂല്യമുള്ളതാ. ഞാനെന്റെ കണക്ക് പറഞ്ഞാൽ അത് പതിനഞ്ചിലും, ഇരുപതിലും ഒന്നും നിൽക്കില്ലെടീ. അതിനൊക്കെ അപ്പുറം പോകും... കാണണോ ആ കണക്കുകൾ നിനക്ക്... അഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് നീ ഈ വീട്ടിലേക്ക് എന്റെ മകന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു കടന്നുവന്നപ്പോൾ മുതലുള്ള നിന്റെ ചിലവ് കണക്കുകൾ നോക്കിയാൽ മതി.ദിവസം ആറു നേരമുള്ള നിന്റെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ധൂർത്തിൽ തന്നെ തീർന്നുകാണും നീ കൊണ്ട് വന്ന പതിനഞ്ചു ലക്ഷം ഉലുവയുടെ ഭൂരിഭാഗവും... പിന്നെ നിനക്ക്ദിവസം രണ്ട് നേരം മാറി മാറി ധരിയ്ക്കാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങളും അതിനനുസരിച്ചുള്ള ആടയാഭരണങ്ങളും... നിനക്കൊരു അസുഖം വന്നാൽ ചികിൽസിയ്ക്കാനുള്ള കാശ്... നീ കണ്ട സിനിമകൾ... നീ കണ്ട വിനോദ യാത്രാ കേന്ദ്രങ്ങൾ...ഒരൊറ്റ ദിവസമെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും ഒരു നാട് കാണാതെ സൂര്യനസ്ഥമിയ്ക്കാൻ നീ സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ടോടീ ഒരുമ്പെട്ടവളെ... പിന്നെ നിന്റെ കൂട്ടുകാരികളുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രകൾ... അവരുടെയൊക്കെ കല്യാണത്തിനോ, പിറന്നാൾ ആഘോഷത്തിനോ ഒക്കെ ഒരു ലോപവുമില്ലാതെ നിനക്ക് ചിലവാക്കാൻ തന്നിട്ടുള്ള പണം.. ഇതിന്റെയൊക്കെ കണക്ക് കൂടി നീയൊന്ന് എഴുതി കൂട്ടി നോക്കെടീ.. എന്നിട്ട് വന്നു നിന്ന് നിന്റെ പതിനഞ്ചു ലക്ഷം കൂവായ്ക്ക് വേണ്ടി എന്റെ മുമ്പിൽ നിന്ന് കുരയ്ക്ക്... ഇതിൽ തീർന്നെന്നാണോ നീ കരുതിയേക്കുന്നത്.. നിന്റെ പ്രസവത്തിനും, അതിനോടുബന്ധിച്ചുള്ള ചികിത്സയ്ക്കുമൊക്കെ എന്തോരം പണമാടീ എന്റെ കൊച്ച് കടം കൊണ്ടിട്ടുള്ളത്... അതിന്റെ വല്ല കണക്കും ഉണ്ടോടീ നെന്റെ കയ്യിൽ... നീ ഇവിടെ ചിലവാക്കിയ ഒരു നയാ പൈസയ്ക്ക് പോലും കണക്കുണ്ട്, എന്നാൽ നിന്റെ സുഖലോലുപതയ്ക്ക് വേണ്ടി മറ്റുള്ളവൻ ചിലവാക്കിയ പൈസയ്ക്കൊന്നും കണക്ക് ചോദിയ്ക്കാനും പാടില്ല..അല്ലേ കൊള്ളാമല്ലോടീ നിന്റെ തന്ത്രം... ആ കള്ള കൂട്ടത്തിൽ പെട്ടതല്ലേ നീയും. നിന്നിൽ നിന്നും ഇതിനപ്പുറമൊന്നും ഞാനോ, സനലോ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ലടീ . " സംഗീത അവർ പറയുന്നത് കേട്ട് ചലനമില്ലാതെ അൽപ്പ സമയം അവരുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. "നിന്റെ പതിനഞ്ചു ലക്ഷം രൂപയും കൊണ്ട് നിനക്ക് തിരികെ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പൊറുക്കാൻ കേറി ചെല്ലാമെന്ന് എന്തെങ്കിലും സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിവിടെ നടക്കാൻ പോകുന്നില്ലേ സംഗീതേ.. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലെന്ന് വേണ്ട.. നീ വെറുതേ നടക്കാത്ത കാര്യത്തിന് വാശി പിടിച്ചു നിൽക്കാതെ നിന്റെ കൊച്ചിനെയും എടുത്തുകൊണ്ട് ഇറങ്ങി പോകാൻ നോക്ക്... നീ കാരണം എന്റെ സനലിന്റെ ജീവിതം കൂടി ഇല്ലാതായിപ്പോകാൻ ഞാൻ സമ്മതിയ്ക്കില്ല... ആ ബീനപ്പെണ്ണാണെങ്കിൽ സനലിനെ മാത്രമേ കല്യാണം കഴിയ്ക്കൂ എന്ന ഒരൊറ്റ വാശിയിൽ നിൽക്കുവാ. അവനും അവളോട് ഭയങ്കര സ്നേഹമാ.. നീ അവർക്കിടയിൽ നിന്ന് അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ പൊല്ലാപ്പുണ്ടാക്കാൻ നിൽക്കാതെ ഒഴിഞ്ഞു പോകാൻ നോക്ക്.. ഇനിയും ഇവിടെ കടിച്ചു തൂങ്ങി കിടക്കാനാ നിന്റെ പ്ലാനെങ്കിൽ സനലിന്റെ കൈക്ക് പണിയാകുമേ... അവനിപ്പോൾ നിന്നെ കണ്ണിന് നേർക്ക് കാണുന്നത് പോലും ഇഷ്ടമല്ല.. വൈകിട്ട് അവൻ ഓട്ടം കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ നീയോ, കൊച്ചോ രണ്ട് പേരും ഈ വീട്ടിൽ കാണാൻ പാടില്ലെന്നാ അവന്റെ ഉത്തരവ്... ഇവിടെ കിടന്ന് അവന്റെ ആട്ടും തുപ്പും കൊള്ളാതെ നീ നിന്റെ കൊച്ചിനെയും കൊണ്ട് എങ്ങോട്ടാണെന്ന് വച്ചാൽ പോകാൻ നോക്ക്..." "ഇല്ല.. ഞാൻ പോകില്ല..." അവൾ പിറു പിറുത്തു കൊണ്ട് ഒരു സാലഭഞ്ജിക തലയാട്ടും പോലെ ശിരസ്സ് ഇളക്കി. "എന്താടീ നീ പറഞ്ഞത്... പോകില്ലെന്നോ.. നിന്റെ ജീവനോ പോകട്ടെ.. നിന്റെ കൊച്ചിന്റെ ജീവന് പോലും നീ ഒരു വിലയും കല്പിയ്ക്കുന്നില്ലേടീ ദുഷ്ട്ടേ.. നീയൊരു അമ്മയാണോടീ.. എന്റെ മോനേ ജയിലിൽ കേറ്റിയെ നീ അടങ്ങൂ എന്ന വാശിയിലാണെങ്കിൽ അത് തന്നെ നടക്കട്ടെ. അല്ലാതെ ഞാനെന്ത് പറയാൻ.." സുഭാഷിണി ഭീഷണിയുടെ സ്വരത്തിൽ അത്രയും കൂടി പറഞ്ഞിട്ട് അവിടെ നിന്നിറങ്ങി പോന്നു. സുഭാഷിണി ഇറങ്ങി പുറത്ത് ചെന്നു നിന്ന് കൊണ്ട് സനലിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. സനൽ കുളനടയ്ക്ക് ഒരോട്ടം പോയിട്ട് അപ്പോൾ സ്റ്റാന്റിലേക്ക് വന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. സുഭാഷിണി അവനോട് താനും, സംഗീതയുമായി ഉണ്ടായ സംസാരം മുഴുവൻ അക്ഷരം തെറ്റാതെ അവനെ പറഞ്ഞ് കേൾപ്പിച്ചു. "അവളപ്പോൾ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പോകാൻ തയ്യാറല്ലെന്ന് ഉറപ്പായി. അല്ലേ അമ്മേ.." അവൻ തിരക്കി. "അവൾ പോകും. പക്‌ഷേ അവൾക്ക് നമ്മൾ പതിനഞ്ചു ലക്ഷം രൂപയും ആറു പവൻ സ്വർണ്ണവും തിരികെ നൽകണം... എന്നാൽ മാത്രമേ അവൾ കൊച്ചിനെയും കൂട്ടി ഇവിടം വിട്ടു പോകൂ. " "ഉറപ്പാണല്ലോ അല്ലേ.." "അവളുടെ മുഖം കണ്ടാൽ അവളാ തീരുമാനത്തിൽ നിന്ന് അണുവിട പിന്നോട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ച മട്ടാ.." "എവിടെങ്കിലും പോയി ജീവിച്ചു പോകുന്നെങ്കിൽ പൊക്കോട്ടെ എന്ന് വച്ചപ്പോൾ അവൾക്കാത് വേണ്ട പോലും എന്നാൽ പിന്നെ അങ്ങനെ തന്നെ ആയ്ക്കോട്ടെ.. അമ്മ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. വൈകുന്നേരം കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് എവിടേയ്ക്കെങ്കിലും ഒന്ന് മാറി നിന്നേക്കണേ... ഒരഞ്ചു മണി ആകുമ്പോഴേയ്ക്ക്..." സനലിന്റെ ഒച്ച താണു.. "എന്തിനാടാ മോനേ.. അവളെ എന്ത് ചെയ്യാനാ നിന്റെ പ്ലാൻ...നീ വരുമ്പോ അവൾ തീരുമാനം മാറ്റി എവിടേയ്ക്കെങ്കിലും പോകാൻ തയ്യാറായാൽ തടയാൻ നിൽക്കല്ലേടാ. എവിടെങ്കിലും പോയി എന്തെങ്കിലും തൊഴിലെടുത്ത്‌ അവളാ കൊച്ചിനെ വളർത്തട്ടെ.നിനക്ക് നിന്റെ കാര്യം നടന്നാൽ പോരെ.." സുഭാഷിണിയ്ക്ക് നെഞ്ചിടിപ്പേറിവന്നു. "പറയുന്നത് അനുസരിച്ചാൽ അവൾക്ക് കൊള്ളാം.. അല്ലെങ്കിൽ ഇന്നത്തേടം കൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ തീർത്തു കെട്ടും.." "കൊല്ലാനാണോ മോനേ.." അവർ ഭീതിയോടെ ചോദിച്ചു. "മറ്റു വഴിയില്ലെങ്കിൽ എന്താ ചെയ്ക.. അമ്മ സന്ധ്യയോടെ തിരിച്ചു വന്നാൽ മതി. വാതിൽ ഞാൻ പുറത്ത് നിന്ന് പൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോകും. അമ്മ വന്നു ജനലിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ അവൾ ഫാനിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾക്ക് ജീവനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് ബഹളം വയ്ക്കണം... ബഹളം വയ്ക്കുക മാത്രമല്ല, ഓടി കൂടുന്നവരെ കൊണ്ട് വാതിൽ ചവിട്ടി തുറപ്പിയ്ക്കണം. ചവിട്ടി തുറക്കുന്നത് കൊണ്ട് ആർക്കും അറിയില്ല അത് പുറത്ത് നിന്നു പൂട്ടിയതാണോ, ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഓടാമ്പൽ ഇട്ടതാണോ എന്ന്... അത് തന്ത്ര പൂർവ്വം അമ്മ നാട്ടുകാരേ ഒന്ന് കരുവാക്കി ക്കോണം. ബാക്കിയൊക്കെ എനിയ്ക്ക് വിട്ടേരെ.." "എടാ ആ കൊച്ചവിടെ കാണില്ലേ..നീവരുന്നത് അവൻ കണ്ടാലോ." "അവൻ വൈകുന്നേരം ആകുമ്പോ മല്ലികയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകില്ലേ. പിന്നെ സന്ധ്യയ്ക്ക് അവള് പോയല്ലേ തിരികെ കൊണ്ട് വരുന്നത്..." 'ഇന്ന്‌ അവൻ മല്ലികയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു വീട്ടിൽ ഇരുന്നാലോ.. " "എന്നാൽ അമ്മ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. വൈകിട്ട് അവനെയും കൂട്ടി മല്ലികയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോ. ഒരു നാലുമണി ആകുമ്പോഴേയ്ക്കുംനിങ്ങൾ ഇറങ്ങിയ്ക്കോ. നാലരയ്ക്ക് ഞാൻ അവിടെത്തും. അര മണിയ്ക്കൂറിനുള്ളിൽ കാര്യം തീർത്തു ഞാൻ സ്ഥലം കാലിയാക്കും. സ്റ്റാന്റിൽ വന്നിട്ട് ഞാൻ അമ്മയ്ക്ക് മിസ്സ്ഡ് കോൾ അടിയ്ക്കുമ്പോ ചെക്കനെയും കൂട്ടി അമ്മ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലണം. ബാക്കിയെല്ലാം അമ്മയുടെ കയ്യിലാ..." "നീ അവിടെ വന്നിട്ട് പോകുന്നത് മറ്റാരുടെയെങ്കിലും കണ്ണിൽ പെടില്ലേ മോനേ... ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ പോലീസിനെ അറിയിച്ചാലോ." "അതൊക്കെ അമ്മ എനിയ്ക്ക് വിട്ടേക്ക്. എന്നിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ചെയ്തോ...എന്നെ ആരും കാണാതെ വീട്ടിൽ വന്നു കയറനുള്ള വഴിയൊക്കെ എനിയ്ക്ക് അറിയാം. വാതിൽ നാട്ടുകാർ ചവിട്ടി തുറക്കാൻ ഇടയാക്കണേ അമ്മേ. അല്ലെങ്കിൽ പൊല്ലാപ്പാകും.." "അത് ഞാനേറ്റു.." സംഗീതയുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനമാക്കിയ ശേഷം സുഭാഷിണി കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. ഒരു മണിയായപ്പോൾ സുഭാഷിണി മയങ്ങാൻ കിടന്ന നേരത്ത്‌ കോർമ്പലിൽ കിടന്ന മീൻ എടുത്തു കൊണ്ട് സംഗീത മല്ലികയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. വെള്ളത്തിലാണെങ്കിലും പട്ടിണി കിടന്ന് അതിന്റെ ശരീരത്ത്‌ വെറും ഒരു ജീവന്റെ തുടിപ്പ് മാത്രമേ ശേഷിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. കോർമ്പലിൽ തൂങ്ങി കിടന്ന് ഒന്ന് പിടയാനുള്ള ശക്തിയൊന്നും അതിനില്ലാതായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മീൻ മല്ലികയ്ക്ക് കൈമാറിയിട്ട് സംഗീത അവളോട് അത് അപ്പുമോൻ വരുമ്പോൾ അവനും, മല്ലികയുടെ മൂന്ന് മക്കൾക്കും ആയി പൊരിച്ചു കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ഇത് വീട്ടിൽ വച്ചു എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ആ തള്ള സമ്മതിയ്ക്കില്ല ചേച്ചീ. അതുകൊണ്ടാ..." സംഗീത കൂട്ടിച്ചേർത്തു. "സാരമില്ല സംഗീതേ. എനിയ്ക്കറിയാം. ഇവിടെ വരുമ്പോ എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങടെ കൂടിരുന്നു ചോറ് തിന്നാലും അവന് പൊരിച്ച മീനാ ഇഷ്ടം. സംഗീത വിഷമിയ്ക്കാതെ പൊയ്ക്കോ." അവൾ അവിടെ നിന്ന് അപ്പോൾ തന്നെ തിരിച്ചു പോരികയും ചെയ്തു. നാലുമണി ആയതോടെ സുഭാഷിണി അപ്പുവിനെ വിളിച്ചു താൻ മല്ലികയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോവാണെന്ന് പറഞ്ഞു. അവന് അവരോട് ഞാനും വരട്ടെ മുത്തശീ എന്ന് ചോദിയ്ക്കണമെന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും സുഭാഷിണി ദേഷ്യപെടുമോ എന്നോർത്ത്‌ അവരുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി നിൽക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. "നീ വരുന്നോടാ എന്റെ കൂടെ.." അങ്ങിനെ അവർ ചോദിയ്ക്കേണ്ട താമസമേ വന്നുള്ളൂ അപ്പു അവന്റെ കുഞ്ഞൻ ഷർട്ട് എടുത്തിട്ടു കൊണ്ട് സുഭാഷിണിയുടെ കൂടെ പോവാൻ. നാലേ കാൽ മണിയോട് അടുപ്പിച്ചു സനൽ ഓട്ടോ കൊണ്ട് വന്നു പുഴയോരത്തുള്ള നാട്ടു മാവിന്റെ തണലിൽ ഒതുക്കിയിട്ട് ആരുടേയും കണ്ണിൽ പെടാതെ വയൽ വരമ്പിലൂടെ നടന്നു വീടിന് പിന്നിലൂടൊഴുകുന്ന തോട്ടു വരമ്പിലൂടെ നടന്നു വീടിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തുള്ള കൈതോലകൾക്കിടയിലൂടെ നുഴഞ്ഞു മുറ്റത്ത്‌ വന്നു നിന്നു. അവിടെ നിന്ന് കൊണ്ട് സനൽ ചുറ്റിനും നോക്കി. ആരും തന്നെ കാണുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പായതോടെ സനൽ തുറന്ന് കിടന്ന വാതിലിനുള്ളിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി. അതിന് ശേഷം അവൻ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ഇരു വാതിലുകളും ചേർത്തടച്ചു. അകത്തെ മുറിയിൽ കിടന്ന സംഗീത വാതിലടയുന്ന ഒച്ച കേട്ട് സംശയത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. (തുടരും ) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ