ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mll4Dd70?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ 43 ഭഗത് ആ ക്വാറിയുടെ കരയിലേക്ക് നടന്നു. 15 അടിയോളം താഴെ നല്ല തെളിഞ്ഞ നീല ജലപ്പരപ്പ്. അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സച്ചുവേട്ടൻ ഫോണിലാണ്. അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും, അയാൾ 'ചാടിക്കോ ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല' എന്ന മട്ടിൽ ഒരു ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അവൻ ദീർഘമായി ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു കൊണ്ട് വീണ്ടും വെള്ളത്തിലേക്ക് നോക്കി. "ചോട്ടൂ..." പുറകിൽ നിന്നും പ്രശാന്തിന്റെ വിളി കേട്ടു. തല ചെരിച്ച് അവനെ നോക്കിയ ഭഗത്തിന്റെ മുഖഭാവം രൂക്ഷമായിരുന്നു. "അയ്യോ! സോറി - ഭഗത്ജി!" പ്രശാന്ത് നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ചു. "ചാടടാ!" ചോട്ടു ആംഗ്യം കാണിച്ചു. കണ്ണ് മിഴിച്ചു നോക്കിയ പ്രശാന്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ അമ്പരപ്പായിരുന്നു. "നോക്കി നിൽക്കാണ്ട്, ചാടടാ തെണ്ടീ!" ഭഗത്ജി ഒരൊറ്റ ആക്രോശം! പ്രശാന്ത് സ്വയമറിയാതെയെന്നോണം മുൻപോട്ടൊന്നു കുതിക്കുന്നത് കണ്ടു. അടുത്ത നിമിഷം, ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ അത്യഗാധമായ ആ ജലസംഭരണിയിലേക്ക് ചാടി. "നിന്നോടൊക്കെ ഇനി പ്രത്യേകം പറയണോ ?" ഭഗത് തലതിരിക്കേണ്ട താമസം, ദേവയും അംബാനും പുറകെ പുറകെയായി താഴേക്ക്‌ ചാടി. ഭഗത്, തന്റെ തോക്കിന്റെ സേഫ്റ്റി ഓൺ ആക്കി അതിന്റെ സ്റ്റാൻഡ് നിവർത്തി നിലത്തേക്കിട്ടു. എന്നിട്ട് കൈകൾ രണ്ടും മുകളിലേക്ക് കൂപ്പിക്കൊണ്ട്, ഓടിച്ചെന്ന് ഒരൊറ്റ ചാട്ടമായിരുന്നു. വായുവിൽ രണ്ടുവട്ടം മലക്കം മറിഞ്ഞാണ് ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ താഴെ വെള്ളത്തിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തിയത്. അത്യാഗാധതയിലേക്ക് ഊളിയിട്ടിറങ്ങിപ്പോയ അവൻ ഏതാണ്ട് മൂന്ന് മിനുട്ടുകൾക്ക് ശേഷം, തന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ നടുവിൽ പ്രത്യക്ഷനായി. അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഒരു ചരിത്ര മുഹൂർത്തമായിരുന്നു അത്. ഏത് നരകത്തിലേക്ക് ചാടാൻ പറഞ്ഞാലും, തിരിച്ചൊരു ചോദ്യം പോലുമില്ലാതെ ഇറങ്ങിത്തിരിക്കാൻ, തനിക്കുമുണ്ട് കുറച്ചാളുകൾ! ആ വെള്ളപ്പരപ്പിൽ, പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്തുകൊണ്ട് കുറച്ച് നേരം അങ്ങനെതന്നെ നിന്നു ആ നാൽവർ സംഘം. ഒടുവിൽ സച്ചുവേട്ടൻ കരയിൽ നിന്നും കയ്യാട്ടി വിളിക്കുന്നതുവരെ. "കേറി വാടാ കന്നടിക പിശാശുക്കളെ!" സച്ചുവേട്ടൻ ഉറക്കെ വിളിക്കുകയാണ്. ഏതാണ്ട് 15 മിനുട്ടുകൾക്ക് ശേഷം, എല്ലാവരും താറിനരികിലെത്തി. "ഇനിയെന്താ ?" ചോദ്യം ദേവയുടേതായിരുന്നു. "ഈ പണ്ടാരത്തിനകത്തു ഇല്ലാത്ത സംവിധാനങ്ങൾ ഒന്നും കാണില്ല. ജി പി എസ്, ക്യാമറ, അങ്ങനെ പലതും." സച്ചുവേട്ടൻ പറഞ്ഞു. "വെറുതേ റിസ്ക് എടുക്കാൻ നിൽക്കാതെ, നമുക്ക് സാധനം വേറൊരു വണ്ടിയിലേക്ക് മാറ്റാം. രാത്രിക്ക് രാത്രി വണ്ടി പൊളിച്ചു പീസ് പീസ് ആക്കാൻ നമുക്കാളുണ്ട്." സച്ചുവേട്ടൻ എല്ലാം സജ്ജീകരിച്ചതിനുശേഷമാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്നു വ്യക്തം. “അല്ലെങ്കിലും, ഈ കണ്ടിഷനിൽ ഇവനെ ബോർഡർ കടത്തി കൊണ്ടുപോകാനും എളുപ്പമല്ല.” എലാവരും തലകുലുക്കി. "ഉരുപ്പടി, നമ്മടെ വണ്ടിയിലേക്ക് മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഒരു സെക്കന്റ്‌ വെയ്റ്റിംഗ് ഇല്ല. നമ്മൾ നേരെ സംസ്ഥാനം വിടുകയാണ്." "ഓക്കേ" ഭഗത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റുപാടും പരതുന്നത് കണ്ട സച്ചുവേട്ടന് കാര്യം മനസ്സിലായി. ഭദ്രന്റെയും, സ്വാമിയണ്ണന്റെതുമടക്കം അഞ്ച് ശരീരങ്ങൾ ആ കോമ്പൗണ്ടിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലായി ചിതറിക്കിടക്കുകയാണ്. "അതൊന്നും ഓർത്ത് ആരും ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ട. ഉരുൾ പൊട്ടലിൽ 550 പേരാ പോയത്. അതീക്കൂടെ ഒരു 5 ബോഡി കൂടെ അങ്ങ് കേറും. അത്രേയുള്ളൂ. ഞാൻ അതിനുള്ള ഏർപ്പാടൊക്കെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്." “ഓക്കെ.. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഒരു മിനിട്ട്.” ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ മുൻപോട്ട് വന്ന ഭഗത്, അവിടെ നിലത്ത് നീണ്ടു കിടന്ന ഒരു സിമന്റ് ഇഷ്ടിക എടുത്തുകൊണ്ടു താറിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. ഒരൊറ്റ ഇടിക്കു അതിന്റെ ഡാഷ് ബോർഡ്‌ തകർത്ത അവൻ, ഉള്ളിൽ ഇടത്തെ മൂലയിൽ ഗ്ലാസ്സ്‌നോട് ചേർത്തു ഘടിപ്പിച്ചിരുന്ന ആ ക്യാമറ അതിന്റെ ട്രാൻസ്മിറ്ററോടൊപ്പം ഇളക്കിയെടുത്തു. ട്രാൻസ്‌മീറ്ററിൽ അപ്പോഴും ഒരു ചുവന്ന LED ബൾബ് പ്രകാശിക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ ആ ക്യാമറ കയ്യിലെടുത്ത് തന്റെ മുഖത്തേക്കു തിരിച്ചു പിടിച്ച ഭഗത്, പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ച്യൂയിങ് ഗം എടുത്ത് വായിലേക്കിട്ട് ചവച്ചു. എന്നിട്ട് - "എത്രയും പ്രിയപ്പെട്ട മൃദുല മാഡം അറിയാൻ..." ഒരു കത്തെഴുതുന്ന ഭാഷ്യത്തിലാണ് അവൻ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയത്. "നിന്റെ... കേരളാവിലെ ആ ലോക്കൽ സപ്പോർട്ട് ഇല്ലേ ? സ്വാമിയണ്ണൻ ? അത് ഇനിയില്ല!" പല്ലിളിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൻ തുടർന്നത്. "നീയും കൂട്ടരും അവിടുന്നു പുറപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നു ഞാനറിഞ്ഞു... അതുകൊണ്ട് ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് തന്നെന്നേയുള്ളൂ. വല്യ ആവേശത്തിന് അവിടുന്ന് വണ്ടിയും പിടിച്ച് വന്നാൽ, പെട്ടിയിൽ കയറി തിരിച്ചു പോകേണ്ടി വരും എന്നോർക്കുക." എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞിരുന്നു. വല്ലാത്ത ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയാണ് ഭഗത്തിന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും. "സത്യത്തിൽ, എല്ലാരും കൂടി ഇങ്ങോട്ട് തള്ളിക്കേറി വരേണ്ട യാതൊരു കാര്യവുമില്ല. ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട്‌ തന്നെയാണ് വരുന്നത്. നിന്റെയൊക്കെ കുടുംബത്ത് കേറി അടിക്കാൻ തന്നെയാണ് ഞങ്ങടെ പ്ലാൻ!" തുടർന്ന്, ക്യാമറയുടെ ലെൻസിൽ അമർത്തിയൊരു ചുംബനം കൊടുത്തു അവൻ. എന്നിട്ട്, വലിച്ചൊരേറായിരുന്നു. ക്വാറിയുടെ അതിര് കടന്നു താഴേക്കു പോയി അത്. "പോവാം ?" അവൻ തിരിഞ്ഞ് സച്ചുവേട്ടനെ നോക്കി. അത് കേൾക്കാൻ നിന്നതുപോലെ, എല്ലാവരും ഓടി അവരവർ വന്ന വണ്ടികളിൽ കയറി. സച്ചുവേട്ടൻ, ഭഗത്തിനൊപ്പം താറിലാണ് കയറിയിരുന്നത്. വാഹനം തിരിഞ്ഞ് ഫാം കോമ്പൗണ്ടിൽ നിന്ന് വെളിയിലേക്കിറങ്ങിയതും, സച്ചുവേട്ടൻ തിരിഞ്ഞ് സ്വാമിയണ്ണനെ അവസാനമായി ഒരുവട്ടം കൂടി ഒന്ന് നോക്കി. പല്ലുകൾ കടിച്ച് പിടിച്ചത് മുഖത്തെ മാംസപേശികളിൽ നിഴലിച്ചു. "എടാ സച്ചുവേട്ടാ..." ആക്സിലറേറ്ററിൽ സാവധാനം കാലമർത്തിക്കൊണ്ട് ഭഗത് വിളിച്ചു. "പറ..." മറുപടി തീരെ ദുർബലമായിരുന്നു എന്നത് ഭഗത് ശ്രദ്ധിച്ചു. "ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു നീറ്റൽ ഉണ്ടാകും... കുറച്ച് കാലത്തേക്കുണ്ടാകും അത്. പിന്നെ അതങ്ങു മാറിക്കോളും." സച്ചുവേട്ടനിൽ നിന്നും ഒരു ദീർഘനിശ്വാസമുയർന്നു. "സത്യത്തിൽ ഇത്ര സങ്കടപ്പെടണ്ട ആവശ്യമൊന്നുമില്ല. സ്വാമിയും ഒരു ചതിയൻ തന്നെയായിരുന്നു. അവന്റെ ആൾക്കാരാ അന്ന് നിന്നെ പെടുത്തിയത്. അന്ന് താർ മാറ്റിയതും, പിന്നെ തിരിച്ച് കൊണ്ടുവന്നതും എല്ലാം നിന്നെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ഒരു-" "നിങ്ങൾക്കിതറിയാമായിരുന്നല്ലേ?" "ഇത്തിരി മുൻപ്, സ്വാമി തന്നെ പറഞ്ഞതാണ് ഭഗത്. പക്ഷേ, ഞാൻ മുൻപേ ഊഹിച്ചിരുന്നു. നല്ലൊരു ലോക്കൽ സപ്പോർട്ട് ഇല്ലാതെ നിന്നെപ്പോലൊരുത്തൻ ഒരു ഗോൾഡ് വണ്ടി അടിച്ചു മാറ്റാൻ നോക്കിയാൽ നടക്കില്ല എന്നൊക്കെ ആർക്കും ചിന്തിച്ചാൽ മനസ്സിലാകില്ലേ ? പിന്നെ, സദാ സമയോം, ആ തരുണിന്റെ വാലു പോലെ ഓച്ഛാനിച്ചു നടക്കുന്ന നീയാണോ അവനിട്ടു പണിയാൻ പോകുന്നത് ? കരുതിക്കൂട്ടി നിന്നെ പെടുത്തിയതാണെന്നുറപ്പല്ലേ! നീ പറഞ്ഞത് വെച്ച് നോക്കുമ്പോ, ഒന്നുകിൽ മൃദുല. അല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ അപ്പൻ. ആരോ നല്ല വൃത്തിയായിട്ട് പണിത് തന്നു." ഭഗത് പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചമർത്തി. "പണി വാങ്ങാൻ മാത്രമുള്ളതല്ലടാ സച്ചുവേട്ടാ... കൊടുക്കാനുമുള്ളതാണ്." "നീ ഒന്നുകിൽ എന്നെ എടാ സച്ചൂ എന്ന് വിളിക്കൂ. അല്ലെങ്കിൽ സച്ചുവേട്ടാ എന്ന് വിളി! രണ്ടും കൂടെ ഒരുമിച്ചുണ്ടാക്കല്ലേ." സച്ചുവേട്ടന്റെ മുഖത്ത് നീരസം. "അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നതാടാ സച്ചുവേട്ടാ ഒരു സുഖം !" ഭഗത് അമർത്തിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാഹനത്തിന്റെ വേഗത കൂട്ടി. മീനങ്ങാടിയിലുള്ള സച്ചുവേട്ടന്റെ ഒരു 'പരിചയക്കാരന്റെ' വർക്ക്‌ ഷോപ്പിലേക്കാണ് ആ നാല് വാഹനങ്ങളും എത്തിച്ചത്. സമയം ഉച്ചയോടടുത്തിരുന്നു. "നമുക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം. അപ്പോഴേക്കും ഇവർ എല്ലാം സെറ്റ് ആക്കിക്കോളും." സച്ചുവേട്ടൻ പുറത്തിറങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഇനി ദാ ആ കാണുന്നതാണ് നമ്മുടെ വാഹനം." ഹൈഡ്രോളിക് ലിഫ്റ്റിനു മുകളിൽ ഉയർത്തി നിർത്തിയിരുന്ന ഒരു തൂവെള്ള BMW X5! "മനോഹരം!" ഭഗത് മന്ത്രിച്ചു. "കല്ലഹള്ളി വിട്ടതിൽ പിന്നെ, ഫുള്ള് ലക്ഷ്വറി വണ്ടികളുടെ മേളമാണ്‌!" നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, താർ അടുത്ത ലിഫ്റ്റിലേക്ക്. എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു. ജോലിക്കാർ വെൽഡിങ് മെഷീനുകളുമായി അതിനടിയിലേക്ക് കയറുന്നത് കണ്ടതും, സച്ചുവേട്ടൻ എല്ലാവരെയും നോക്കി ആംഗ്യം കാണിച്ചു . "വാ വല്ലതും കഴിക്കാം." മാർക്കറ്റിനോട് ചേർന്നായിരുന്നു ആ വർക്ക്‌ ഷോപ്പ് സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത്. പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്ന സംഘം, ഒരു പച്ചക്കറി കടയ്ക്കുളിലൂടെ കയറി പുറകിലെ ഒരു ഇടവഴിയിലേക്കിറങ്ങി. ഹോം സ്റ്റേ എന്നെഴുതിയ ഒരു ബോർഡ്‌ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു സച്ചുവേട്ടൻ. "ഒരു മണിക്കൂർ ഒന്ന് റസ്റ്റ്‌ എടുക്കാം അല്ലേ ?" "ഒരു മണിക്കൂർ മതിയോ ? പകൽ ആണോ യാത്ര ?" ഭഗത്തിന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. "പകൽ പോയാൽ എന്താ കുഴപ്പം ? 4 മണിക്കൂർ യാത്രയുണ്ട്. അവിടെയെത്തുമ്പോഴേക്കും രാത്രിയാകും." "ഉം..." "പേടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ലെടേ. നമ്മൾ 5 ഡോക്ടർസ്. ഞാൻ ചീഫ് സർജൻ സജീവ്! നിങ്ങൾ നാലും എന്റെ അസിസ്റ്റന്റ്സ്. നമ്മൾ വീക്കെൻഡ് ആയിട്ട് മൈസൂർ വരെ ഒന്ന് പോകുകയാണ്. ജസ്റ്റ്‌ ഫോർ ലിഷർ പർപസ്സ്!" കന്നഡികർ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ വേഷവിധാനങ്ങളിലേക്ക് നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സച്ചുവേട്ടന് ചിരി വന്നു. ഹോം സ്റ്റേ, സാമാന്യം തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു സെറ്റപ്പ് ആയിരുന്നു. സച്ചുവേട്ടനെ കണ്ട മാത്രയിൽ, ഒരു സ്ത്രീ ഓടി വന്ന് ഭവ്യതയോടെ താക്കോൽ കൈമാറി. "ബീഫ് ഒക്കെ വെന്തു വരുന്നതേയുള്ളൂ സച്ചുവേട്ടാ..." അവർ കിതച്ചു. "ഇത്ര പെട്ടെന്ന് വരൂന്ന് ഞാൻ കരുതീല്ല. " "ഒക്കെ ആയിക്കഴിയുമ്പോ ആ റൂമിലേക്ക്‌ കൊണ്ടന്നാ മതി." സച്ചുവേട്ടൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ആ യുവതിയുടെ ഇടുപ്പിൽ ഒരു നുള്ള് വെച്ച് കൊടുത്തു. കുലുങ്ങി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരികെ ഓടിയ ആ പെണ്ണിനെ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അംബാൻ. "മകാ അംബാനെ... ആ നോട്ടം വേണ്ടാ." സച്ചുവേട്ടൻ അവന്റെ തല തനിക്കഭിമുഖമായി പിടിച്ച് തിരിച്ചു. "നിനക്ക് ഞാൻ വേറെ നല്ല അടിപൊളി സംഭവങ്ങൾ സെറ്റാക്കിത്തരാം." "മതി... തിരക്കില്ല." അംബാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ സച്ചുവേട്ടന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും താക്കോൽ വാങ്ങി ആ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു. സാമാന്യം വലിപ്പമുള്ള ഒരു മുറിയായിരുന്നു അത്. രണ്ട് വലിയ കട്ടിലുകൾ ചേർത്തിട്ടിരിക്കുകയാണ്. നേരത്തേ തന്നെ AC ഇട്ട് തണുപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്നു. ബെഡിനോട് ചേർന്നുള്ള സൈഡ് ടേബിളിൽ ഏതാനും ബിയർ ബോട്ടിലുകൾ കാണാമായിരുന്നു. അകത്തേക്ക് കയറിയ പാടെ, അംബാൻ ആ ബോട്ടിലുകൾ എല്ലാം ഒരുമിച്ച് വാരിക്കൂട്ടി ഒരു മൂലയിലേക്ക് ചെന്ന് നിലത്ത് ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു. "സജീവ് ഡോക്ടറിന്റെ അസിസ്റ്റന്റ് ആക്കാൻ പറ്റിയ മൊതലാണ്!" ദേവ പരിഹസിച്ചു. DR. അംബാന് അത് കേട്ടിട്ട് യാതൊരു കുലുക്കവുമുണ്ടായില്ല. അവൻ ആ അഞ്ച് ബോട്ടിലുകളും, ഒന്നിന് പുറകെ ഒന്നായി പൊട്ടിച്ച് വായിലേക്ക് കമഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അത്ഭുതപ്പെട്ട് താടിക്ക് കയ്യും കൊടുത്ത് നിൽക്കുന്ന സച്ചുവേട്ടനെ കണ്ട് ബാക്കിയുള്ളവർക്ക് ചിരി പൊട്ടി. "എല്ലാർക്കും കൂടെ ഉള്ളതായിരുന്നു അത്." "അതൊക്കെ വിട് സച്ചുവേട്ടാ... ഇരി." ഭഗത് ബെഡ് ചൂണ്ടി. “ഇനിയെന്താ നമ്മുടെ പരിപാടികൾ ?" "ഇനിയെന്താ... നമ്മൾ നേരെ ചെന്ന് വണ്ടിയെടുക്കുന്നു. നേരെ കർണാടക കുന്തീപുര. അവിടെയാണ് നമ്മുടെ ബയർ." "ഓക്കേ" "അവൻ അവിടെ ഈ സാധനം മൊത്തം തൂക്കി നോക്കി, അതിനൊരു കോംബറ്ററ്റീവ് ആയിട്ടുള്ള പ്രൈസ് പറയും. എന്റെ ഊഹം ശരിയാണെങ്കിൽ, ഏതാണ്ട് 12 CRനുള്ള ഐറ്റം കാണണം. കഴിഞ്ഞ ലോഡ് അത്രയുമുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് സ്വാമി പറഞ്ഞത്. എത്രയെങ്കിലും ആകട്ടെ. അവൻ തൂക്കി നോക്കുന്നു, 5CR പിടിച്ചിട്ട് ബാക്കിയുള്ള എമൗണ്ട് നമുക്ക് തരുന്നു." "അതെന്തിനാ അവൻ 5 CR പിടിക്കുന്നത് ?" അംബാൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റത് നിമിഷ നേരം കൊണ്ടായിരുന്നു. ഭഗത് കയ്യുയർത്തി അവനെ തടഞ്ഞു. മദ്യപിച്ചാൽ അംബാൻ ഒരൽപ്പം പ്രശ്നക്കാരനാണ്. "അതായത്... ഇപ്പൊ നമ്മുടെ ഗോൾഡ് 12 CR ആണെന്ന് കരുതുക. ഇയാൾ നമുക്ക് 7 CR റൊക്കം ക്യാഷ് തരും. ബാക്കി അഞ്ചിനുള്ള ഒരു കൺസൈൻമെന്റ് അയാൾ നമുക്ക് തന്ന് വിടും. അത് നമ്മൾ, തിരികെ വന്ന് എറണാകുളത്തു എത്തിക്കണം. അപ്പൊ ബാക്കിയുള്ള 5 CR കിട്ടും. സിംപിൾ!" എല്ലാവരുടെയും മുഖം മാറി. "അനാവശ്യമായൊരു വള്ളിയാണല്ലോടാ സച്ചുവേട്ട...." "ഒരു മാലയോ വളയോ വില്ക്കുന്ന പോലെയല്ല. കിലോക്കണക്കിന് സ്വർണ്ണം വിൽക്കണമെങ്കിൽ ഇത്തിരി വള്ളി പിടിച്ചെങ്കിൽത്തന്നെയേ ഒക്കൂ മക്കളേ." സച്ചുവേട്ടൻ ഗൗരവത്തിലായി. "ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഊരിക്കോളാം. നിങ്ങൾ വണ്ടിയും കൊണ്ട് പൊക്കോ. ആർക്കാന്ന് വെച്ചാൽ വിറ്റോളൂ." "ഛേ! മെനക്കേടായാല്ലോ പണ്ടാരം!" ദേവ പരിതപിച്ചു. "ഇന്നത്തോടെ എടപാട് തീർന്ന് നാളെ കല്ലഹള്ളിയിൽ കോടീശ്വരനായി, സ്ലോമോഷനിൽ ചെന്നിറങ്ങാം എന്ന് കരുതിയതാർന്നു ഞാൻ." "ഇത്രേം ക്ഷമിച്ചില്ലേ ? രണ്ട് ദിവസം കൂടി അങ്ങ് പോട്ടെന്നേ. ഞാനും വരാം കല്ലഹള്ളിയിലേക്ക്." സച്ചുവേട്ടൻ ചിരിച്ചു. "ശരിയെന്നാ!" ഭഗത് ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ ബെഡിലേക്ക് മലർന്നു. "ആദ്യം, മുടീം താടിയും വെട്ടി, നിങ്ങളെയൊക്കെ മനുഷ്യക്കോലമാക്കിയിട്ടു വേണം..." സച്ചുവേട്ടൻ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചപ്പോഴേക്കും, നേരത്തെ കണ്ട പെൺകുട്ടി ഒരു ട്രെയിൽ നിറയേ ഭക്ഷണസാധനങ്ങളുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരുന്നു. ഏതാണ്ട് രണ്ടര മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം... ബ്രാൻഡഡ് ടീ ഷർട്ടുകളും ജീൻസുമെല്ലാം ധരിപ്പിച്ച്, നല്ല വൃത്തിയായി മുടിവെട്ടി ഷേവ് ചെയ്ത്, തികച്ചും മാന്യന്മാരാക്കിയാണ് 'ഡോക്ടർമാരെ' ഹോം സ്റ്റേയിൽ നിന്നും വെളിയിലിറക്കിയത്. ഫിനിഷിംഗ് ടച്ച് എന്ന പോലെ, ആ വർക്ക്‌ ഷോപ്പിലെ പയ്യൻ, മെഡിക്കൽ എംബ്ലം ഒരെണ്ണം പുറകിലെ ഗ്ലാസിൽ ഒട്ടിച്ചു. "വണ്ടി ഞാനോടിക്കും!" അംബാനാണ്. ഒരു മദയാനയെ മെരുക്കുന്നതിലും ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു ആ തടിമാടനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുന്നത്. ഒരു വിധത്തിൽ അവനെ പുറകിലെ സീറ്റിൽ ഇരുത്തി സീറ്റ്‌ ബെൽറ്റ്‌ ഇട്ട് മുറുക്കിയതും, ആൾ ഓഫ്‌ ആയി. ഏതാണ്ട് മുക്കാൽ മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ മുത്തങ്ങ ചെക്ക് പോസ്റ്റ്‌ പിന്നിട്ടു അവർ. ഭഗത്, സച്ചുവേട്ടനോട് വാഹനം സ്ലോ ആക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. "ഡാ, ആ ഇടവഴി കണ്ടൊ ? " അവൻ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു കൊടുത്തു. "അവടെ വെച്ചാണ് ആ ചരിത്രസംഭവം ഉണ്ടായത്." "ആ ഫാമിലി എവിടെപ്പോയോ എന്തോ ?" ദേവ ആത്മഗതമെന്നോണം മന്ത്രിച്ചു. "ആ കുഞ്ഞിന്റെ മുഖം മനസീന്ന് പോണില്ല." "അതൊക്കെ വിടൂ... എല്ലാം തീർന്നില്ലേ? നമ്മൾ സേഫ് ആണിപ്പോ." സച്ചുവേട്ടൻ വീണ്ടും കാൽ ആക്സിലറേറ്ററിൽ അമർത്തി . "ശരിക്കും നമ്മൾ സേഫ് ആണോ ?" ചോദ്യം പ്രശാന്തിന്റെതായിരുന്നു . "മൈസൂർ ടീം അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ... നമ്മൾ ശരിക്കും അവരുടെ വായിലേക്കല്ലേ ഈ ചെന്നു കയറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ? ഇതല്ലാതെ കേരളത്തിലോട്ട് വേറേ വഴിയില്ലല്ലോ." "മിണ്ടാതിരിയെടാ..." ഭഗത് അവനെ ശാസിച്ചു. "ഒരു ಮೈರ್ ಕೂಡ ഉണ്ടാകാൻ പോണില്ല! ഇതിലും വലുത് വന്നിട്ട് നമ്മൾ തകർത്തില്ലേ…” ഗുണ്ടൽപേട്ട് ചെക്ക് പോസ്റ്റ്‌. കേരള കർണാടക അതിർത്തി. ഏതാനും ഫോറസ്റ്റ് ഓഫീസർമാർ റോഡിൽ ഇറങ്ങി നിൽക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. സച്ചുവേട്ടന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുളിവുകൾ വീണു. "എന്തോ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടല്ലോ മക്കളേ..." ഓഫീസർമാർ, ഓരോ വാഹനങ്ങളായി നിർത്തി അകത്തേക്ക് തലയിട്ട് നോക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. സാധാരണ ഇത്ര വലിയ ചെക്കിങ് ഉണ്ടാകാറുള്ളതല്ല അവിടെ. തൊട്ടുമുൻപിലെ വാഹനം കടന്നു പോയതും, സച്ചുവേട്ടൻ സാവധാനം വാഹനം മുൻപോട്ടെടുത്തു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ ഭാവം മാറി. എല്ലാവരും കുനിഞ്ഞു അകത്തേക്ക് നോക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. ചെക്ക്പോസ്റ്റ്‌ ഓഫീസിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഗാർഡ്മാർ വരെ അവരെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. എല്ലാവരുടെയും തന്നെ നോട്ടം തന്നെയാണെന്ന് ഭഗത് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അടുത്തെത്തിയ ഒരുദ്യോഗസ്ഥൻ ഗ്ലാസ്സ് താഴ്ത്താൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. "എവിടേയ്ക്കാ ?" അയാളുടെ ചോദ്യം ഒട്ടും സൗഹൃദപരമായിരുന്നില്ല. സച്ചുവേട്ടനോടായിരുന്നു ചോദ്യമെങ്കിലും, അയാളുടെ നോട്ടം ഭഗത്തിന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെയായിരുന്നു. "മൈസൂർക്കാണ് സർ..." സച്ചുവേട്ടൻ ഭവ്യതയോടെ അറിയിച്ചു . "ജസ്റ്റ്‌ ഒരു ലിഷർ ട്രിപ്പ്‌." "ഉം..." അമർത്തിയൊന്നു മൂളിക്കൊണ്ട് ആ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ തിരിഞ്ഞു ഗേറ്റ് ഉയർത്തിക്കോളാൻ ആംഗ്യം കാണിക്കുന്നത് കണ്ടു. അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ സച്ചുവേട്ടൻ വാഹനം മുൻപോട്ടെടുത്തു ചെക്ക് പോസ്റ്റ്‌ പിന്നിട്ടു. "പണി നല്ല പാലും വെള്ളത്തിൽ തന്നെ കിട്ടി മക്കളേ!" അയാൾ കീഴ്ച്ചുണ്ട് കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. "ഒരു കൊഴപ്പോമില്ലടാ സച്ചുവേട്ടാ! നിങ്ങള് വണ്ടിയോടിക്കൂ... ഭഗത് ചില്ലറപ്പുള്ളിയല്ല ഇനി. മുഖമൊക്കെ ആളുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു തുടങ്ങി!" യാതൊരു കുലുക്കവുമില്ലായിരുന്നു ആ ചെറുപ്പക്കാരന്. 10 മിനിറ്റ് കൂടി നീണ്ട യാത്ര. റോഡിന്റെ വലതു വശത്തായി ഒതുക്കി നിർത്തിയിരുന്ന Mercedes Benz G wagon സച്ചുവേട്ടന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു. അടുത്ത നിമിഷം ഒരൊറ്റ കുതിപ്പായിരുന്നു ആ BMW. ഒരു നിമിഷാർദ്ധത്തിന്റെ പോലും വ്യത്യാസമുണ്ടായില്ല. G wagon ഒരു ചാട്ടുളി പോലെ പാഞ്ഞ് റോഡിലേക്ക് കയറി വെട്ടിതിരിഞ്ഞു. പാസഞ്ചർ സീറ്റിൽ മുട്ടുകുത്തി തിരിഞ്ഞു നിന്ന ഭഗത്തിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നിരുന്നു. പുറകിലെ വണ്ടി നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ഒരു സ്ത്രീയാണ്! അത്ര ദൂരെ നിന്നു പോലും ആ രൂപം അവന്‌ തിരിച്ചറിയാനാകുമായിരുന്നു. “മിർദുല മോൾക്ക് ചാവാൻ ഇത്ര ധൃതിയാണെങ്കിൽ പിന്നെ ഞാനെന്തു പറയാനാണ്‌ ?” കാൽ താഴേക്കു നീട്ടി, പാസഞ്ചർ സീറ്റിനടിയിൽ നിന്നും തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ആയുധം പുറത്തേക്ക് വലിച്ചിറക്കിക്കൊണ്ടായിരുന്നു അവനത് മന്ത്രിച്ചത്. തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ