#📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ MY DOCTOR ❤️12                                         11 മണി ആയപ്പോഴേക്കും സാധനങ്ങൾ എല്ലാം ലോറിയിൽ കയറ്റി കഴിഞ്ഞു.നിർമലയും അജുവും വീട് പൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങി .ഇത്ര വർഷം ജീവിച്ച വീട് ഇനിയില്ലെന്നോർക്കേ നിർമലക്ക് നെഞ്ചു നീറുന്ന പോലെ തോന്നി. എന്നാൽ ഈ കുടുസു വീട്ടിൽ നിന്നും നല്ലൊരു മോഡേൺ വീട്ടിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തിന്റെ ആദ്യ പടിയുടെ ആവേശമായിരുന്നു അജുവിന് .ഓർമ്മവച്ച കാലം മുതൽ വിശ്വമാമയുടെ വീട് പോലെ അല്ലല്ലോ തങ്ങളുടെ വീട് എന്നോർത്തു അജുവിന്റെ മനസ്സിൽ കടന്നു കൂടിയ അപകർഷത അത്രത്തോളമായിരുന്നു.മാമയുടെ ഔദാര്യത്തിലുള്ള ഒരു ജീവിതം ..... ആ ഒരു ചിന്തയായിരുന്നു മഹിമയെ സ്വന്തമാക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിന്റെ പ്രധാന കാരണം.ഇന്ന് വിശ്വമാമയുടെ മോൾ തനിക്കാണ് , പഠിച്ചു നല്ലൊരു ജോലി വാങ്ങി, കാർ വാങ്ങി ....ഇനി അവരേക്കാൾ വലിയൊരു വീട് വെക്കാൻ പോകുകയാണ് . അജുവിന് വല്ലാത്ത അഭിമാനം തോന്നി. "ഇറങ്ങുവല്ലേ....?"വിശ്വൻ അവരെ നോക്കി ചോദിച്ചു. "ഇറങ്ങുവാണ് വിശ്വ മാമേ...."അജു ലോറിക്ക് മുന്നിൽ നിർത്തിയിട്ട കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു . മഹിമയും ലയയും ഉണ്ടായിരുന്നു വിശ്വന്റെ കൂടെ. "പോട്ടെ ഏട്ടാ...,നേരം കിട്ടുമ്പോൾ ഏട്ടൻ അങ്ങോട്ടൊക്കെ ഇറങ്ങണം."വിഷമം നിറഞ്ഞ മിഴികളോടെ നിർമല വിശ്വനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. "ഹ്മ്മ്....ഇറങ്ങാൻ നോക്കു." ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു വിശ്വൻ അജുവിനടുത്തേക്കു നടന്നു. എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞവർ കാറിൽ കയറി.നിറ മിഴികളോടെ മഹിമ അവനെ നോക്കി.ഒന്നുമില്ലെന്നവൻ കണ്ണുചിമ്മി കാണിച്ചു. കാർ നീങ്ങി തുടങ്ങി ,പുറകെ സാധനങ്ങൾ നിറച്ചു കൊണ്ട് ആ ലോറിയും .പുഴക്ക് കുറുകെ നിർമ്മിച്ച വലിയ പാലത്തിലൂടെ ആ വാഹനങ്ങൾ കടന്നു പോയി.മെയിൻ റോഡിൽ നിന്നും ലോറിക്ക് കഷ്ട്ടിച്ചു പോകാൻ കഴിയുന്ന മൺ പാതയിലൂടെ കയറി പഴയ രീതിയിൽ നിർമ്മിച്ച ഇരുനില വീട്ടിൽ ചെന്ന് നിന്നു ആ വാഹനങ്ങൾ . ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലം.വീടിനു പുറകിൽ കാട് പിടിച്ചു കിടക്കുന്നു. "ഇവിടെ അടുത്തൊന്നും ആരും ഇല്ലേ മോനെ?" നിർമല ചുറ്റുപാടും വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് അജുവിനോട് ചോദിച്ചു. "ഇല്ലമ്മ ........ പക്ഷെ പേടിക്കാനൊന്നും ഇല്ല.ഇവിടുന്നു കുറച്ചു മാറിയാണ് നമ്മുടെ ദേവി ക്ഷേത്രം ഉള്ളത്.അമ്മക്കറിയില്ലേ......."അജു കാറിൽ നിന്നിറങ്ങും വഴി പറഞ്ഞു. "മ്മ് ......"ചുറ്റും നോക്കി ഒരു മൂളലോടെ നിർമലയും ഇറങ്ങി. അജു വീടിന്റെ വാതിൽ തുറന്നുള്ളിലേക്ക് കയറി.വലിയൊരു തറവാട് വീടുപോലെ തോന്നിക്കുന്ന നല്ലൊരു വീട്.ചുറ്റുമുള്ള ഏകാന്തത ഒഴിച്ചാൽ എല്ലാം കൊണ്ടും ചെറിയ വാടകക്ക് ഇതില്പരം നല്ലതൊന്നും കിട്ടില്ലെന്നവന് തോന്നി.നിർമലയും ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.ഇരുവരും പുതിയ വീട് ചുറ്റികാണാനായി ഒരുമിച്ചു നടന്നു. *************************** 6 മണി ആയപ്പോഴേക്കും സിറി അഞ്ജുവിനെ കാത്ത് റെസ്റ്റോറന്റിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു. ഇന്ന് ശനിയാഴ്ച ആയതു കൊണ്ട് അവൾക്ക് 9 to 6 ആണ് വർക്കിംഗ് ടൈം എന്നവന് അറിയാം. ബ്ലാക്ക് കുർത്തിയും ബ്ലാക്ക് പാന്റും ധരിച്ചു മുകളിലേക്ക് മുടി പൊക്കി കെട്ടിവച്ചു തോളിൽ ബാഗുമായി അഞ്ചു റെസ്റ്റോറന്റിന് പുറത്തേക്ക് വരുന്നതവൻ നോക്കി നിന്നു. "ഉഫ്......"അറിയാതെ അവനിൽ നിന്നുയർന്നു. സിറിയെ കണ്ടതും അഞ്ചു പുഞ്ചിരിയോടെ കൈ വീശികാണിച്ചു.നടന്നവനടുത്തേക്ക് വന്നവൾ. "ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ ഒരുപാട് വിളിച്ചിരുന്നു?"സിറി പറഞ്ഞു  അവൻ വിളിച്ച സമയം താൻ കാണാൻ കൊതിച്ചൊരാളെ  വായി നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നെന്നോർക്കേ അഞ്ചു ഒന്ന് പതറി. "ശോ.....ഞാൻ.....ഞാൻ.... അപ്പൊ .....കിടന്നുറങ്ങി ...അതാ കാൾ എടുക്കാതിരുന്നേ..."വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞവൾ. സിറി പുരികം ചുളിച്ചു നോക്കിയവളെ. "എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യമുണ്ടായിരുന്നോ?"അഞ്ചു വേഗത്തിൽ ചോദിച്ചു. "ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാൻ.................."അൽപ്പം പരുങ്ങലോടെ സിറി പറഞ്ഞു. "എന്തേ?..."അഞ്ചു ചോദ്യ ഭാവത്തിൽ അവനെ നോക്കി. "താൻ വണ്ടിയിൽ കയറ് ,എന്നിട്ട് സംസാരിക്കാം.ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് ഞാൻ ആക്കി തരാം....."സിറി ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അഞ്ചു ബൈക്കിൽ കയറി.എന്ത് കൊണ്ടോ ആ ബൈക്ക് അവൾക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ട്ടമാണ്.ഒരു ബുള്ളറ്റ് lover അല്ലെങ്കിലും അതിനു പുറകിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത വിധം സന്തോഷം തോന്നാറുണ്ട്. ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അവൾ കയറിയത് ആ ബൈക്കിൽ ആയത് കൊണ്ടാവണം. "താൻ സൺറൈസ് കാണാറുണ്ടോ?" സിറി ചോദിച്ചു. "സൺറൈസ് ..............കണ്ടിട്ടുണ്ട്....എപ്പോഴൊക്കെയോ.... ,വീട്ടിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ എന്നും നേരത്തെ എണീക്കണമായിരുന്നു.ഇല്ലെങ്കിൽ അമ്മ വഴക്ക് പറയും.അന്നൊക്കെ സൂര്യനോട് എനിക്ക് ദേഷ്യമായിരുന്നു.മൂപ്പര് ഉദിക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ എനിക്ക് എണീക്കേണ്ടി വരുന്നത് എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചിരുന്നു......അതിൽ പിന്നെ സൺറൈസ് വല്ലാതങ്ങോട്ട് ശ്രദ്ധിക്കാതെ ആയി ......"ആ ഓർമയിൽ എന്നോണം ഒരു നെടുവീർപ്പുതിർത്തു അഞ്ചു. "അല്ല ...എന്താപ്പോ അങ്ങനെ ചോയ്ക്കാൻ?" "നാളെ സൺ‌ഡേ അല്ലെ എന്റെ കൂടെ സൺറൈസ് കാണാൻ വരുന്നോ..?"സിറി കണ്ണാടിയിലൂടവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു. "എങ്ങോട്ട് .............."അഞ്ചു അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. "കന്യാകുമാരി.......,പോയിട്ടുണ്ടോ?" "ഇല്ല ..അത് ഇവിടന്ന് ഒരുപാട് ദൂരെ അല്ലെ?"അഞ്ചു ആലോചനയോടെ ചോദിച്ചു. "മൂന്നു മണിക്കൂറിന്റെ ഓട്ടം ഉണ്ട്.ഞാൻ വൈശാഖിനെയും ആരോണിനെയും കൂട്ടി ഇടക്ക് പോകാറുണ്ട്.ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും കണ്ടിരിക്കണം അവിടം...." സിറി പറയുന്നത് കേട്ടതും അഞ്ജുവിന് പോകാനോരു ആഗ്രഹം തോന്നി തുടങ്ങി.സത്യം പറഞ്ഞാൽ കേരളം വിട്ടെവിടെയും പോയിട്ടില്ല അഞ്ചു.അത് അവനോടു പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.പക്ഷെ എന്തോ ഒന്ന് പിന്നോട്ട് വലിക്കുന്ന പോലെ. "ഞാൻ ഒന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞാൽ മതിയോ?" "ഹ്മ്മ് ........"സിറി മൂളി  ഹോസ്റ്റലിൽ എത്തി ഇറങ്ങിയതും സിറിക്ക് ബൈ പറഞ്ഞവൾ റൂമിലേക്കോടി.ബാഗ് കട്ടിലിലേക്കിട്ട് മുടിയഴിച്ചു ബെഡിലേക്കു വീണു.ഫോൺ എടുത്ത് നേരെ ഐഷുവിനെ വിളിച്ചു. "നീ പോയി വാടീ ......ഇങ്ങനെയൊക്കെയല്ലേ ജീവിതം ഹാപ്പി ആകുന്നത് "എന്ന ഐഷുവിന്റെ ഒറ്റ ഡയലോഗിൽ അഞ്ജുവിന്റെ കൺഫ്യൂഷൻ മാറി. അപ്പോൾ തന്നെ സിറിയെ വിളിച്ചവൾ നാളെ പോകാമെന്നു പറഞ്ഞു.ഫോൺ എടുത്തു വച്ച് ഫ്രഷ് ആവാൻ കയറി.  സിറിക്ക് സന്തോഷം സഹിക്കാൻ വയ്യായിരുന്നു.നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടവൻ കാൾ കട്ട് ചെയ്തു.ബൈക്ക് റോഡ് സൈഡിലേക്ക് നിർത്തി ,അഴിഞ്ഞു വീണ മുടി വാരി കെട്ടി കയ്യിലുള്ള ബാൻഡ് ഇട്ടു.കണ്ണാടിയിൽ നോക്ക് താടിയുഴിഞ്ഞു ചിരിച്ചു. "എനിക്കറിയാത്തൊരു അഞ്ജന ആ ഉള്ളിലുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട് എനിക്ക് . ആ അഞ്ജനയെ മനസിലാക്കണം ,തുണയാവണം......,പ്രണയമാവണം ...."പുഞ്ചിരിയോടെ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തവൻ. *********************************** ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു മെർലിൻ . ഏഥൻറെ ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു കാണില്ലെന്നവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു . അന്നത്തെ ഏഥൻറെ റിജെക്ഷൻ കാരണം അവൾക്കവനോട് നല്ല ദേഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു.മെർലിൻറെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ റിജെക്ഷൻ ആയിരുന്നത് .അതിൽ പിന്നെ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചതാണ് എന്തൊക്കെ വന്നാലും ഏഥനെ സ്വന്തമാക്കുമെന്ന് . ആഗ്രഹിച്ചതൊന്നും നേടാതെ ഇരുന്നിട്ടുള്ളവൾ.പക്ഷെ എഥനെ പോയി കാണാൻ ആത്മാഭിമാനം സമ്മതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. മറ്റു വഴികളില്ലല്ലോ.ഏഥൻ എന്തായാലും തന്നെ തേടി വരില്ല അങ്ങോട്ട് പോകുക തന്നെ. "എന്റെ സ്വന്തമായിക്കോട്ടെ ഏഥൻ ,ഈ അഹങ്കാരം ഞാൻ നിനക്ക് തീർത്തു തരാം..."ഇതും മനസിലോർത്തവൾ  അവന്റെ ഒപി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ ,വൈറ്റിംഗിൽ ആരുമില്ലെന്ന് കണ്ടതും അവൾക്കാശ്വാസമായി. ഒപിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന നഴ്സിനടുത്തേക്ക് മെർലിൻ നടന്നു. "ഏഥൻ പോയോ ?" "ഇല്ല ഡോക്ടർ ,last patient ആണ്."ബഹുമാനത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു. കുറച്ചു നേരം കാത്തുനിന്ന് , ഉള്ളിലുള്ളവർ പുറത്തിറങ്ങിയതും മെർലിൻ അകത്തേക്ക് കയറി .നഴ്സിനോട് പൊയ്ക്കോളാൻ പറഞ്ഞു. "ഏഥൻ......" കുറച്ചു കൊഞ്ചലോടെ മെർലിൻ വിളിച്ചു. "താൻ പോയില്ലേ മെർലിൻ..."ഏഥൻ അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. "ഇല്ല ഞാൻ എഥനെ കാണാമെന്നോർത് വന്നതാണ്." മെർലിൻ നടന്നു ഏഥൻനടുത്തേക്കു വന്നു.ഒരു ചെയർ അവനടുത്തേക്കിട്ട് അതിൽ കയറിയിരുന്നു. "മെർലിൻ .....സമയം ഒരുപാടായി എനിക്ക് പോകണമായിരുന്നു."ഏഥൻ അസ്വസ്ഥതയോടവളെ  നോക്കി. "തനിക്കെന്താടോ എന്നോടിത്ര അകൽച്ച..എനിക്ക് തന്നെ എന്തിഷ്ടമാണെന്നോ"ഇതും പറഞ്ഞു മെലിൻ ഏഥൻറെ കയ്യിന് മുകളിൽ കൈ വച്ചു. ഏഥൻ പെട്ടന്ന് കൈ വലിച്ചു.മെർലിൻ മുഖത്തടിയേറ്റതു പോലവനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. "സോറി മെർലിൻ. താൻ പെട്ടന്ന് കൈ വച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് comfortable ആയില്ല ,സോറി." അവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞതു കണ്ടതും ഏഥൻ വല്ലാതായി. ഏഥൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും മെർലിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. "തന്നോടെനിക്ക് അത്രയും ഇഷ്ടമുള്ളത് കൊണ്ടാണ് ,ബട്ട് തനിക്ക് ഞാൻ വെറുമൊരു flirt ആണ് അല്ലേ..ഏഥൻ." "സോറി മെലിൻ ,iam really sorry..."ഏഥൻ വല്ലായ്മയോടെ പറഞ്ഞു. കുറച്ചു നേരത്തെ ഏഥൻറെ സമാധാനിപ്പിക്കലിനൊടുവിൽ മെർലിൻ കരച്ചിൽ നിർത്തി. മെർലിൻ അവനോടൊന്നു കൂടി ചേർന്നിരുന്നു.അവന്റെ തോളിൽ തല വച്ചു .ഒന്നെതിർക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ ഏഥൻ അസ്വസ്ഥതയോടിരുന്നു.മെർലിൻ അവളുടെ കൈ ഏഥൻറെ കയ്യിനുള്ളിലൂടെ ഇട്ടവനെ ചേർന്നിരുന്നു.ഏഥൻറെ മനസിലേക്ക് പണ്ട് ഇതുപോലെ തന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചിരുന്നിരുന്നൊരു പെൺകുട്ടിയുടെ രൂപം തെളിഞ്ഞു വന്നു.പക്ഷെ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തു അഞ്ജുവിന്റെ മുഖമായിരുന്നു. ഏഥനു ആശ്ചര്യം തോന്നി. ഇത്രയും കാലം തന്നെ വേട്ടയാടിയിരുന്ന ആ മുഖം മനസ്സിലിപ്പോൾ തെളിയുന്നില്ല.അവിടെ ഇപ്പോൾ സുന്ദരമായ ,നിഷ്കളങ്കമായ മറ്റൊരു മുഖം സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഏഥൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു .  ഏഥൻറെ ചിരിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും മെർലിന്റെ മനസ്സിൽ ആയിരം ലഡ്ഡുകൾ ഒരുമിച്ച് പൊട്ടി. "അപ്പോൾ ജാഡ ഡോക്ടറെ വരച്ച വരയിൽ നിർത്താൻ അൽപ്പം ഡ്രാമ വേണ്ടി വരും ..." മെർലിൻ മനസ്സിലോർത്തു. അവന്റെ മനസ്സിലപ്പോൾ ഹോസ്റ്റൽ വരാന്തക്ക് അറ്റത് തന്നെ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നൊരു യക്ഷിയുടെ രൂപം തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.ഏഥൻ ഡോക്ടറുടെ മാത്രം യക്ഷിയുടെ. മെർലിൻ പെട്ടന്ന് അവനിൽ നിന്നും വേർപെട്ടതും ഞെട്ടലോടാവൻ  വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കി.അവന്റ ഒപിയിലെ നേഴ്സ് ആയിരുന്നത്. അവരെ അങ്ങനെ കണ്ടതും നേഴ്സ് വല്ലാതായി . "തനിക്ക് കോമൺ സെൻസ് ഇല്ലേ......ഇങ്ങനെ ആണോ കയറി വരുന്നത് "ദേഷ്യത്തോടെ മെർലിൻ ചോദിച്ചു. "സോറി മാം... ലേബർ റൂമിൽ നിന്നും ഏഥൻ ഡോക്ടറെ എമർജൻസി ആയി വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ..... പെട്ടന്ന് ഓർത്തില്ല."വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ അവൾ നിന്ന് വിയർത്തു  "കുഴപ്പമില്ല മീര .... താൻ പൊക്കൊളു ഞാൻ വരുന്നു.'' ഏഥൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും മീര വേഗത്തിൽ പുറത്തേക്കു പോയി. "ആ കുട്ടി അവളുടെ ഡ്യൂട്ടി ചെയ്യാൻ വന്നതാണ് മെർലിൻ ,താൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടത് മോശമായി പോയി"ഏഥൻ ഇഷ്ട്ടക്കേടോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എണീറ്റു. "നമുക്കിടയിൽ മൂന്നാമതൊരാൾ വരുന്നതെനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമല്ല ഏഥൻ "വാശിപോലെ മെർലിൻ പറഞ്ഞു. "ആ ചിന്ത തന്നെ നമ്മൾ തമ്മിൽ ചേരാത്തവർ ആണെന്ന് തെളിയിക്കുകയാണ് മെർലിൻ " ഏഥൻ വേഗത്തിൽ വാതിൽ വലിച്ചു തുറന്നു പുറത്തു പോയി. മെർലിൻ ദേഷ്യത്തോടെ എണീറ്റു . "how dare you... ഏഥൻ .." ടേബിളിൽ ഉള്ള സാധനങ്ങൾ ദേഷ്യത്തോടവൾ തട്ടിയെറിഞ്ഞു.ചവിട്ടി തുള്ളി പുറത്തേക്കു പോയി . ************************************ ഫോൺ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും മടുപ്പോടെ അഞ്ചു കണ്ണ് തുറന്നു. "സിറി .."അവൾ ഫോണിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു . സമയം 3 മണി കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ . "ഇവനൊന്നും ഉറക്കവും ഇല്ലേ ന്റെ കൃഷ്ണ....."പിറുപിറുത്തു കൊണ്ടവൾ ഫോൺ എടുത്തു. "നിനക്കെന്തടാ വയ്യേ........."അഞ്ചു ഉറക്കപിച്ചോടെ ചോദിച്ചു . "അല്ല...അഞ്ചു മഹാറാണി എണീറ്റില്ലേ.....പോകണ്ടേ ...." സിറി ചോദിച്ചു  "എങ്ങോട്ട്?" ഞെട്ടലോടവൾ എണീറ്റിരുന്നു . "പൊന്നു ചേച്ചി സൺറൈസ് രാവിലെയാണ് ഉച്ചക്കല്ല ...എണീറ്റ് വാ താഴേക്ക് "  "ഇപ്പോഴോ , വാതിൽ മൊത്തം ലോക്ക് ആണ് .ഞാൻ എങ്ങനെ ഇറങ്ങും "അഞ്ചു വേവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു. സിറി ആലോചനയോടെ കുറച്ചു നേരം നിന്നു. ''ചാടിക്കോ......"അവൻ നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു . "എന്തോന്ന് .....?" "ഹോസ്റ്റൽ ചാടാൻ ......" തുടരും..................