മഹർ ഭാഗം 11 തന്റെ കണ്ണുനിറയുന്നത് റാഷി കാണുമോ എന്ന ഭയത്തിൽ നൂറ പെട്ടന്ന് മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.... റാഷിയുടെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത ഒരു വേദന തങ്ങി നിന്നു... ഈ വിവാഹം കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം ആദ്യം ആയി ആണ് നിദ തന്നെ വിളിക്കുന്നത്... രണ്ട് ദിവസം മുന്നേ വിളിച്ചപ്പോൾ താൻ മനപ്പൂർവം ഫോൺ എടുത്തില്ല... വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചപ്പോൾ ഫോൺ എടുത്ത് സംസാരിച്ചപ്പോൾ ആണ് അവൾക്ക് തന്നോട് എന്തോ സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞത്... വീട്ടിൽ വെച്ച് സംസാരിക്കാം എന്ന് കരുതി അവളോട് അത് പറയാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ ആണ് അവൾ ഇങ്ങോട്ട് സ്ഥലം പറഞ്ഞത്.... അതിന് സമ്മതിച്ചു റാഷി.... ഇനി ഒരിക്കലും നിദ വിളിച്ചാൽ പോകില്ല എന്ന് അവൻ മനസ്സിൽ കുറിച്ചിരുന്നു... വേഗം ഷർട്ട്‌ എടുത്ത് ഇട്ട് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി പോകുമ്പോൾ അവൻ അവിടെ എല്ലാം നൂറയെ കണ്ണ് കൊണ്ട് തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അവൻ കാറിൽ കയറി പോകുമ്പോൾ മുകളിലെ മുറിയിലെ ജനൽ കമ്പിയിൽ പിടിച്ചു കണ്ണീരോടെ നൂറ അത് നോക്കി നിന്നു... കടലിലെ തിരമാലയെ നോക്കി മണൽ പരപ്പിൽ നിദയുടെ അരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ റാഷിയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത നിറഞ്ഞിരുന്നു... കടലിലെ തിരമാല കരയെ പുൽകി പോകുന്നത് ഒരു തരം വിഷാദത്തോടെ കണ്ണിമ ചിമ്പാതെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് റാഷി കണ്ടു... പക്ഷെ മുമ്പത്തെ പോലെ അത് ആസ്വദിക്കാൻ റാഷിക്ക് കഴിയാതെ പോയി... അവന്റെ മനസ്സിൽ നൂറയുടെ മുഖം മിന്നി മറഞ്ഞു... എന്തിനാ നീ വാശി പിടിച്ചു എന്നെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞത്.... ആദ്യമൊക്കെ ഞാൻ വിളിക്കുമ്പോൾ ഓടി വന്നിരുന്ന റാഷിക്ക ഇന്ന് ഞാൻ ഒരു ശല്ല്യം ആണ് ഇന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.... വിഷാദം നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ നിദ അത് പറയുമ്പോൾ റാഷി ഉള്ളൊന്ന് വിങ്ങി.... നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും എന്നോട് പറയാനുണ്ടോ...? ഞാൻ വെറുതെ.... റാഷിക്കാന്റെ കൂടെ കുറച്ചു നേരം ഇരിക്കാൻ കൊതി കൊണ്ട് വിളിച്ചതാ... അത് തെറ്റല്ലേ നിദ... അത്രയും പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവൻ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ നിദയുടെ നേട്ടലിൽ അവൾ അത് പ്രേതീക്ഷിച്ചിട്ടില്ല ഇന്ന് തോന്നി അവന്... ഞാൻ ആരുടെയോ കൂടെ ഒളിച്ചോടി പോയി ഇന്ന് ആരുടെയോ വാക്ക് കേട്ട് എന്റെ ഇത്തയെ മഹർ ചാർത്തിയ അത്ര തെറ്റൊന്നും അല്ല ഇത്... ഇടറിയ സ്വരത്തോടെ നിദ അത് പറയുമ്പോൾ റാഷിയുടെ ഉള്ളം ഉരുക്കുകയായിരുന്നു... സ്റ്റോപ്പിറ്റ്.... നിദ... എന്നെ വീണ്ടും അത് ഓര്മിപ്പിക്കല്ലേ... റാഷിയെ വീണ്ടും ഓർമിപ്പിച്ച് സങ്കടപെടുത്താൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞത് അല്ല ഞാൻ... എന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടം കൊണ്ട് പറഞ്ഞത് പോയത് ആണ്... നിദയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സംസാരം റാഷിക്ക് അവളോട് അലിവ് തോന്നി... കാര്യം ആയ എന്തോ എന്നോട് നിനക്ക് പറയാൻ ഉണ്ടോ...? അതോ എന്റെ തോന്നൽ ആണോ...? എനിക്ക് റാഷിക്കനോട് ചിലത് അറിയിക്കാൻ ഉണ്ട്... അത് പറയാൻ വേണ്ടി ആണ് ഞാൻ രക്ഷിക്കാനെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞത്... റാഷി തല തിരിച്ചു അവളെ ഒന്ന് നോക്കി... എനിക്ക് പറയാൻ ഉള്ളത് ഇത്തയെ കുറിച്ചാണ്... അന്ന് വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ ഇത്ത ഉപ്പയോട് ഇനിയും ഒരുപാട് സ്വർണം വേണം എന്നും എനിക്ക് കുറച്ചു സ്വർണം മാത്രമേ തന്നിട്ടുള്ളൂ എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.... ഉപ്പ ആകെ സങ്കടത്തിൽ ആണ്... കയ്യിൽ ഉള്ളത് മുഴുവൻ എടുത്താണ് വിവാഹത്തിന് സ്വർണം വാങ്ങിയിരുന്നത്.... ഇനിയും വേണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഉപ്പ എങ്ങനെ ഉണ്ടാക്കും.... അത് കൊണ്ട് റാഷിയെ കണ്ട് ഇത്തയോട് ഒന്ന് സംസാരിച്ചിട്ട് ഇത്തയുടെ വാശി മാറ്റണം എന്ന് പറയാൻ വേണ്ടി ആണ് ഞാൻ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞത്... ഉപ്പയുടെ സങ്കടം കാണാൻ വയ്യാത്തത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ റാഷിയെ കണ്ട് കാര്യം പറയാം എന്ന് കരുതിയത്... നൂറ അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ...? വരുത്തി കൂട്ടിയ സങ്കടത്തോടെ നൂറയെ കുറ്റപ്പെടുത്തി നിദ അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ റാഷിയുടെ ചോദ്യം അവളെ അക്ഷരാ അർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു.... ഈ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ നൂറ അവന്റെ മനസ്സിൽ കയറി കൂടിയിട്ടുണ്ട് എന്നുള്ളത് നിദക്ക് മനസ്സിലായി.... അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു.... പുറമെ കാണുന്നത് ഒന്നും അല്ല ഇത്ത... അത് റാഷിക്കാക്ക് കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ മനസ്സിലാകും... റാഷിയുടെ ഉള്ളിൽ നൂറയുടെ കുറ്റങ്ങൾ കള്ളം പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നത് ഒരിക്കലും അവര് തമ്മിൽ അടുക്കരുത് എന്ന് കരുതിയിട്ട് തന്നെ ആണ്.... റാഷി നൂറയെ സ്നേഹിച്ചു പോകുമോ എന്നുള്ള ഭയം അവളെ വല്ലാതെ അലട്ടിയിരുന്നു.... നൂറ അങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല എന്ന് റാഷിയുടെ ഉള്ള് പറയുന്നുണ്ടങ്കിലും നിദയോട് അതിനെ കുറച്ചു തർക്കിക്കാൻ റാഷി തെയ്യാറായില്ല... ഉപ്പയുടെ വേദനയേക്കാൾ പണത്തിന് വില കൊടുത്ത അവളോട് റാഷിയുടെ ഉള്ളിലും പുച്ഛം തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു... ഞാൻ സംസാരിക്കാം നിന്റെ ഇത്തയോട്... ഉപ്പയോട് സമാദാനം ആയി ഇരിക്കാൻ പറ.. അത്രയും പറഞ്ഞു അവര് രണ്ടു പേരും പിരിയുമ്പോൾ കുറച്ചു മാറി അവരെ വീക്ഷിച്ചിരുന്ന ഫിദയുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി... അവളുടെ കണ്ണിൽ നിദയോട് ഉള്ള പക ആളി പടർന്നിരുന്നു... തുടരും....❣️ #📔 കഥ #കഥ #നോവൽ