part 5 നൂറയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നത് ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ നിദയുടെ മുഖം ആണ് അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ആദ്യം വന്നത്.... നിദയെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടാണ് ഓരോ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞു അത് മുടക്കിയത്.... പക്ഷെ ഉപ്പ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് പോകാതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റില്ല.... അവൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു പെട്ടന്ന് എഴുന്നേറ്റു..... ഹസീനയുടെ മോൾ നജക്ക് നൂറയെ വലിയ ഇഷ്ട്ടം ആണ്.... നൂറക്ക് അങ്ങോട്ടും അങ്ങനെ തന്നെ.... ഹസീനക്ക് മോൾ നൂറയോട് മിണ്ടുന്നത് ഇഷ്ട്ടം അല്ലങ്കിലും മോളുടെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നൂറ തന്നെ ആണ് നോക്കാറ്.. ഉമ്മ... ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഒന്ന് പോവുകയാണ്.... ഞാൻ വരുമ്പോഴേക്കും നൂറയോട് ഒരുങ്ങി നിൽക്കാൻ പറയിം.... അത് എന്താ നിനക്ക് അവളോട് പറഞ്ഞാൽ... ഉപ്പ ഗൗരവത്തോടെ അത് ചോദിച്ചതും റാഷി തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലാതെ അവളെ വിളിച്ചു.... നൂറ.... നൂറ.... റാഷിയുടെ വിളി കേട്ടതും നൂറ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഹാളിലേക്ക് വന്നു.... തന്നെ തീരെ ഇഷ്ട്ടം ഇല്ലാതെ ആണ് വിളിച്ചത് എന്ന് നൂറക്ക് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ മനസ്സിലായി.... ഞാൻ പുറത്ത് ഒന്ന് പോയി വരാം.... അപ്പോഴേക്കും ഒരുങ്ങി നിന്നോളൂ.... റാഷി അവനോട് അത് പറഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് പോയി.... നൂറ അടുക്കളയിൽ വന്ന് പെട്ടന്ന് ജോലികൾ ചെയ്യുമ്പോൾ ആണ് സഫിയ അങ്ങോട്ട് വന്നത്.... ഇവിടെ ഉള്ള മുഴുവൻ ജോലിയും ചെയ്തിട്ട് പോയാൽ മതി വീട്ടിലേക്ക്.... ഒരു ആക്ജ്ഞ പോലെ സഫിയ നൂറയോട് പറഞ്ഞതും നൂറ അവരെ നോക്കി തലയാട്ടി.... ഉപ്പയെ കാണാൻ പറ്റിമെങ്കിലും നിദയെയും താത്തമ്മനെയും ഓർക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത പേടി തോന്നി.... അവിടെ നിന്ന് റാഷിക്കാന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് അവര് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അത് എനിക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റില്ല.... അവളുടെ ഉള്ളിൽ അത് ഓർത്തു വല്ലാത്ത ടെൻഷൻ തോന്നി.... പെട്ടന്ന് ജോലിയൊക്കെ തീർത്ത് നൂറ കുളിച്ചു മുറിയിലേക്ക് വന്നു.... ആദ്യമായി വീട്ടിലേക്ക് പോവുമ്പോൾ ഏത് ഡ്രസ്സ്‌ ഇടും... അവൾ അലമാര തുറന്നു അടുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന വിലകൂടിയ ഡ്രെസ്സുകളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.... മുന്തിരി കളറിൽ മുത്തുകൾ പതിപ്പിച്ച ഒരു ഫ്രോക്ക് കണ്ടതും അവൾ അത് എടുത്ത് ഇട്ടു.... ഒരുങ്ങി നിന്നിട്ടും റാഷിയെ കാണാതെ വന്നപ്പോൾ അവൾ നിരാശയോടെ ബെഡിലേക്ക് ഇരുന്നു.... കുറച്ചു നേരം കൂടി കഴിഞ്ഞതും റാഷി മുറിയിലേക്ക് വന്നു..... അവൻ വന്ന് ഫ്രഷായി മുറിയുടെ പുറത്തേക്ക് നടന്നതും നൂറയും അവന്റെ പിറകെ നടന്നു.... ഉമ്മ ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു റാഷി പുറത്തേക്ക് നടന്നതും നൂറയും ഉമ്മയെ നോക്കി യാത്ര പറഞ്ഞു..... അവൾ പറഞ്ഞത് കേൾക്കാത്ത പോലെ സഫിയ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി.... അത് കണ്ട് റാഷിക്ക് വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി... ഞാൻ അവളെ അവഗണിക്കുന്നുണ്ടാകിലും ഈ വീട്ടിലെ മറ്റുള്ളവർ അവളെ അവഗണിക്കുന്നത് കാണാൻ വയ്യാത്ത പോലെ.... ഉപ്പയോട് യാത്ര പറഞ്ഞു കാറിൽ കയറി അവര് നൂറയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.... യാത്രയിൽ അവര് രണ്ടുപേരും പരസ്പരം സംസാരിച്ചില്ല... നൂറ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു.... വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിന്റെ ഒരു സന്തോഷവും അവളുടെ മുഖത്ത് ഇല്ല എന്ന് റാഷി ഓർത്തു... നൂറയുടെ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ അവരെ കാത്തെന്ന പോൽ ഹസ്സൻ പുറത്തു തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.... കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി നൂറ ഉപ്പയെ കെട്ടിപിടിച്ചു.... അവരുടെ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ റാഷി കുറച്ചു മാറി നോക്കി നിന്നു.... അത്യാവശ്യം വലിയ വീട് തന്നെ ആയിരുന്നു നൂറയുടെയും... നിദയെ ഫേസ് ചെയ്യേണ്ടത് ഓർത്തപ്പോൾ റാഷിയുടെ ഉള്ളൊന്ന് ഉലഞ്ഞു.... "മോനെ.... വാ.... അകത്തേക്ക് ഇരിക്കാം...." ഹസ്സൻ സ്നേഹത്തോടെ റാഷിയെ വീട്ടിലേക്ക് കയറ്റി.... നൂറ അകത്തേക്ക് കയറി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു... നിദയും റസിയയും അടുക്കളയിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു... നൂറ അവരെ നോക്കാതെ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോവാൻ നിന്നതും നിദ കയറി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു... "നിനക്ക് എന്താടി ഞങ്ങൾ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ണ് കാണുന്നില്ലേ... അതോ അറക്കൽ വീട്ടിലെ മരുമകൾ ആണ് എന്ന അഹങ്കാരം ആണോ നിനക്ക്...." നൂറയോട് ദേഷ്യത്തോടെ നിദ അത് ചോദിച്ചതും റസിയ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.... "മോളെ... പതിയെ.... അവൻ കേട്ടാലോ.... നമ്മുടെ പ്ലാൻ എല്ലാം പൊളിയും...." അത് കേട്ടതും നൂറ പേടിയോടെ റസിയയെയും നിദയെയും മാറി മാറി നോക്കി.... "നീ നോക്കണ്ട.... നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു വരുത്തിയിരിക്കുന്നത് വെറുതെ ഒന്നും അല്ല... തിരിച്ചു പോവുമ്പോൾ റാഷിക്ക മാത്രമേ പോവൂ... നീ പോവുന്നില്ല..." റസിയ നൂറയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി അത് പറഞ്ഞതും നൂറയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഉയർന്നു... അവൾ നിന്ന് വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി.... "മനസ്സിലായില്ലേ.... നിന്നെ റാഷിക്ക എത്രയും പെട്ടന്ന് ഡിവോഴ്സ് ചെയ്യും.... ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ റാഷിക്ക കേൾക്കും.... അത് എനിക്ക് ഉറപ്പ് ഉണ്ട്...പിന്നെ അറക്കൽ വീട്ടിലെ മരുമകൾ ആരാ.... ഈ ഞാൻ...." അതും കൂടി നിദ പറഞ്ഞതും നൂറക്ക് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി... അവൾ ചുമരിൽ പിടിച്ചു നിന്നു.... അവര് ഇതല്ല അതിന് അപ്പുറം ചെയ്യാനും മടിയില്ല എന്ന് നൂറക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.... നൂറയുടെ കൈ അവളുടെ മഹറിലേക്ക് നീണ്ടു.... അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന റാഷിയുടെ പേര് അവൾ കണ്ണീരോടെ നോക്കി നിന്നു.... റസിയയും നിദയും ചെല്ലുമ്പോൾ ഉപ്പയോട് സംസാരിക്കുന്ന റാഷിയെ ആണ് കണ്ടത്.... ആ ചുവപ്പ് ഷർട്ടിൽ അവന് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട് എന്ന് തോന്നി നിദക്ക്.... റാഷി തന്നെ നോക്കുന്നത് കണ്ടതും നിദ സങ്കടം മുഖത്ത് വരുത്തി അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.... അവൾ ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടതും റാഷി വേദനയോടെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.... അവന്റെ മുഖത്തെ വേദന കണ്ടതും നിദക്ക് ആ സമയം സന്തോഷം ആണ് തോന്നിയത്... അവൻ ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ നൂറയെ ഒഴിവാക്കും... ഞാൻ റാഷിയുടെ ഭാര്യ ആകുകയും ചെയ്യും... വിവാഹത്തിന്റെ അന്ന് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചപ്പോൾ നൂറയെ നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞതും ഇനി എനിക്ക് റാഷിയെ കിട്ടില്ല എന്ന് തന്നെ ആയിരുന്നു നിദ കരുതിയത്.... അത് കൊണ്ടാണ് റാഷിയുടെ ഉള്ളിൽ നൂറയോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടാകാൻ വേണ്ടി അവര് ഒരുക്കലും അടുക്കത്തെ ഇരിക്കാൻ വേണ്ടിയും ആണ് അവളും കൂടി ചേർന്നാണ് എന്നെ തട്ടി കൊണ്ട് പോയത് എന്ന് അവനോട് പറഞ്ഞത്.... അതിന്റെ ഫലം കാണുന്നുണ്ട്.... നിദ സന്തോഷത്തോടെ ഓർത്തു... എന്റെ സങ്കടം കണ്ടാണ് ഉമ്മ എന്നെ സഹായിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞത്.... നൂറയെ റാഷി ഒഴുവാക്കിയില്ലെങ്കിലും നൂറയെ ഭീഷണി പെടുത്തി അവനെ ഒഴിവാക്കാൻ പറയാം എന്നും നൂറയെ കുറ്റപ്പെടുത്തി നിനക്ക് ആ സമയം റാഷിയുടെ ഭാര്യ ആവുകയും ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് നിദക്ക് സമാദാനം ആയത്.... അതിന് വേണ്ടി തന്നെ ആണ് സ്നേഹം നടിച്ചു അവരെ ഇങ്ങോട്ട് വരുത്തിയത്... നൂറയെ ഒരിക്കലും ഇനി റാഷിയുടെ കൂടെ പറഞ് അയക്കില്ല... അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ആണ് ഉപ്പ ഭക്ഷണം എടുത്ത് വെക്കാൻ പറഞ്ഞത്..... ഉമ്മ അതിനു വേണ്ടി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയതും നിദ റാഷിയുടെ അടുത്ത് വന്ന് ഇരുന്നു... ഉപ്പ ആ സമയം നൂറയെ വിളിക്കാൻ പോയത് ആയിരുന്നു... നിദ തന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് റാഷി എഴുനേൽക്കാൻ നോക്കിയതും നിദ അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു..... "എന്താ റാഷിക്ക എന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണോ...." നിദ കണ്ണിൽ വെള്ളം നിറച്ചു അവനോട് അത് ചോദിച്ചതും അവൻ വേദനയോടെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.... "നിന്നെ മറക്കാനും ഒഴുവാക്കാനും എനിക്ക് കഴിയുമോ.... പക്ഷെ ഇനി നിന്നിലേക്ക് ഒരു മടക്കം എനിക്ക് ഉണ്ടാകില്ല..." അവൻ എന്താണ് പറയുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാകാതെ നിദ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.... "ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്റെ ഇത്തയുടെ ഭർത്താവ് ആണ്... ഇനി അങ്ങോട്ട് നീ എന്നെ അങ്ങനെ കാണാൻ പാടുള്ളു...." അവൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ നിദക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം ആണ് തോന്നിയത്.... അവൾ കടിച്ചമർത്തി സങ്കടത്തോടെ അവനോട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.... "റാഷിക്കാക് എന്നെ ഇത്ര പെട്ടന്ന് മറക്കാൻ പറ്റും എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.... സാരമില്ല.....റാഷിക്ക പുതിയ ജീവിതവും ആയി പൊരുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്ന് റാഷിക്കാന്റെ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.... പിന്നെ ഞാൻ അല്ലെ.... ഞാൻ ഒരിക്കലും റാഷിക്കാന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വരില്ല... എനിക്ക് റാഷിക്കാന്റെ സ്ഥാനത് മറ്റൊരാളെ കാണാനും വയ്യ..... " നിദ അവന്റെ മുന്നിൽ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അത്രയും പറഞ്ഞു അവിടെ നിന്ന് പോകാൻ വേണ്ടി നിന്നതും റാഷി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.. "നിദ... നീ അങ്ങനെ ഉള്ള തീരുമാനം ഒന്നും എടുക്കരുത്.... എന്നെ പോലെ നീ മറ്റൊരാളെ തിരഞ്ഞടുക്കണം.... അല്ലങ്കിൽ എനിക്ക് ജീവിതാവസാനം വരെ ഒരു സ്വസ്ഥതയും ഉണ്ടാകില്ല.... നിന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞാൽ മാത്രമേ ഞാൻ നൂറ യുമായി ഒരു ജീവിതം തുടങ്ങു..." നിദയുടെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി.... പെട്ടന്ന് ആണ് നൂറ റാഷിയെ വിളിക്കാൻ വേണ്ടി അങ്ങോട്ട് വന്നത്.... റാഷി നിദയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും അവൾ വേദനയോടെ ആ രംഗം നോക്കി നിന്നു..... റാഷി നൂറയെ കണ്ടതും അവൻ പെട്ടന്ന് നിദയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് കൈ വലിച്ചു.... അപ്പോഴേക്കും നൂറ അവിടെ നിന്ന് പോയിരുന്നു..... തുടരും....❣️ #നോവൽ #കഥ #📔 കഥ