Part 57 " കണ്ണേട്ടാ " അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൻ കണ്ണ് തുറന്ന് തനിക്ക് തൊട്ടരികിൽ നിൽക്കുന്നവളേ നോക്കി. ആദ്യമായി അത്രയും അടുത്ത് അവളെ കണ്ടതും അവന്റെ കണ്ണ് അത്യധികം വിടർന്ന് പോയി. അവനിക്ക് ചുറ്റും അവളുടെ ഗന്ധം നിറയുന്നത് പോലെ തോന്നി അവന്. കൈയിൽ അറിയുന്ന അവളുടെ കയ്യുടെ തണുപ്പും എല്ലാം അവനെ അവളിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ച പോലെ. ഗൗരിയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല. കണ്ണനെ വിളിച്ച് ഉണർത്താൻ വേണ്ടിയാണ് തട്ടി വിളിച്ചതെങ്കിലും അവൻ അപ്പോൾ കണ്ണ് തുറക്കും എന്ന് അവളും പ്രധീക്ഷിച്ചില്ലാ. അതിന്റെ ആകെ ഞെട്ടലിൽ ആണ് അവളും. എന്തിന് പറയുന്നു ആ ഞെട്ടലിൽ താൻ ഇപ്പോൾ അവനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുവാണെന്നോ തന്റെ കൈ അവന്റെ കൈയിൽ സ്പർശിച്ച് ഇരിക്കുവാണെന്നോ ഒന്നും അവൾ അറിഞ്ഞതെ ഇല്ല. ഏറെ നിമിഷങ്ങൾ രണ്ട് പേരും സ്വയം മറന്ന് അങ്ങനെ നിന്നു. അവർക്കിടയിൽ മൗനം സാക്ഷിയായ നിമിഷം. പെട്ടന്ന് ഗൗരി ബോധം വന്നത് പോലെ അവനിൽ നിന്ന് കൈ എടുത്ത് മാറ്റി മാറി നിന്നു. അവൾക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നോ എങ്ങോട്ട് പോകണം എന്നോ എന്ത് പറയണം എന്നോ അറിയാത്ത വിധം ഒരു വെപ്രാളം നിറഞ്ഞു. എങ്ങനെ എങ്കിലും അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് പോയാൽ മതി എന്നായി അവൾക്ക് അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒന്നും പറയാതെ തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ ആഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് കണ്ണൻ ബോധം വന്നത്. അത് വരെ ഗൗരി എന്ന വലയത്തിൽ സ്വയം മറന്ന്  ഇരിക്കുവായിരുന്നു അവൻ. " കഴിക്കാൻ റെഡി ആയോ...? " : ഗൗരി പോകാൻ പോകുന്നത് കണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു. അത് പക്ഷെ വിശന്നിട്ട് ആയിരുന്നില്ല ആ ചോദ്യം എന്ന് മാത്രം മറിച്ച് തന്നിൽ നിന്ന് ഓടി ഒളിക്കാൻ ശ്രിമിച്ചവളെ പിടിച്ച് നിർത്താൻ വേണ്ടി ഉള്ള ചോദ്യം മാത്രമായിരുന്നു അത്. എന്നാൽ കണ്ണന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും തിരിഞ്ഞ് നിന്നവൾ കണ്ണ് ഒന്ന് ഇറുക്കി അടച്ച് കൊണ്ട് ദയനീയമായി അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. എന്നാൽ അവനിൽ അങ്ങനെ പ്രത്യേകിച്ച് ഭവമാറ്റം ഒന്നും കാണാതെ വന്നതും ഗൗരിയുടെ ഭാവം പതിയെ സംശയത്തിലേക്ക് വഴി തിരിഞ്ഞു. " എന്തേ....? ഒന്നും ആയില്ലേ....? " : ഗൗരിയുടെ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായെങ്കിൽ കൂടി മനസ്സിലാകാത്ത പോലെ കണ്ണൻ തിരക്കി. " ച്ചും.... അല്ലല്ല എല്ലാം റെഡി ആയി,  എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട് ഞാൻ കഴിക്കാൻ വിളിക്കാൻ വന്നെയാ " : ആദ്യം ഒന്നുമില്ല എന്ന പോലെ ചുമൽ കൂചിയെങ്കിലും അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൻ ഒന്നും ചോദിക്കാത്ത ധൈര്യത്തിൽ അവനുള്ള മറുപടി നൽകി. " ഹ്മ്മ് ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം " : അതും പറഞ്ഞ് അവൻ ഇരുന്നിടത്ത് നിന്ന് എണീറ്റു. അത് കണ്ടതും പിന്നെയൊരു നിമിഷം പോലും കളയാതെ ഗൗരി അവിടെ നിന്നും ഡൈനിംഗ് ഹാളിലേക്ക് പോയി അവർക്ക് രണ്ട് പേർക്കും ഉള്ളത് വിളമ്പാൻ തുടങ്ങി. വിളമ്പി വെച്ചപ്പോഴേക്കും കൈ കഴുകി കണ്ണനും വന്നിരുന്നു. അവനെ നോക്കാൻ ഗൗരിക്ക് നല്ല ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ഇടക്ക് ഇടക്ക് അവളുടെ നോട്ടം അവനെ തേടി ഇതിന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഒരു നോട്ടം പോലും തന്നെ തേടി വരാത്തത് കണ്ട് അവൾ ആശ്വാസത്തോടെ കഴിച്ച് തുടങ്ങി. ഗൗരി നോട്ടം ഒക്കെ കാണുന്നുണ്ട് എങ്കിലും മനപ്പൂർവം ആണ് കണ്ണൻ അതിന് ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാഞ്ഞത്. അവളുടെ ശ്രദ്ധ ഭക്ഷണത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞതും കണ്ണ് മാത്രം ഉയർത്തി അവളെ ഒന്ന് നോക്കി മന്തഹസിച്ച് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും കയ്യിലെ കെട്ട് കാരണം അവനിക്ക് കഴിക്കാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരിന്നില്ല. ഗൗരിയെ നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ തല ഉയർത്താതെ കഴിക്കുന്നതിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രികരിച്ച് ഇരിക്കുവാണ്. അവൻ മെല്ലെ അവിടുന്ന് എണീറ്റു അടുക്കളിലേക്ക് പോയി. അത് കണ്ടതും ഗൗരി സംശയത്തോടെ അവൻ പോയ വഴിയേ നോക്കി. തിരിച്ച് വരുന്നവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു സ്പൂണും ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഗൗരി അവന്റെ കയ്യിലെ കെട്ടിനെ കുറിച്ച് ഓർത്തത്. കുറച്ച് നേരത്തേക്കെങ്കിലും അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാഞ്ഞത് ഓർത്ത് അവളിൽ വല്ലായിമ നിറഞ്ഞു. അവൾ അവനെ നോക്കിയപ്പോൾ സ്പൂൺ വെച്ച് അപ്പം മുറിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവനെ ആണ് കാണുന്നത്. അതും കൂടി കണ്ടതും ഗൗരി അവളുടെ പ്ലേറ്റ് അടച്ച് വെച്ച് ഇരുന്നിടത്ത് നിംബ എണീറ്റ് പോയി കൈ കഴുകി വന്ന് അവന്റെ അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ ഇരിപ്പ് ഉറപ്പിച്ചു. അത് കണ്ടതും അവന്റെ സംശയത്തോടെ അവളിൽ തന്നെ നോട്ടം ഉറപ്പിച്ച് ഇരുന്നു. അത് കണ്ടെങ്കിലും ഗൗരി അവന് നോക്കാതെ അവന്റെ പ്ലേറ്റ് അവൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് നീക്കി വെച്ചു അതിൽ നിന്നെ അപ്പം മുറിച്ച് കറിയിൽ മുക്കി അവന് നേരെ നീട്ടി പിടിച്ചു. അവളുടെ പ്രവർത്തി എല്ലാം സംശയത്തോടെ നോക്കി ഇരുന്നവൻ ഭക്ഷണവും നിറച്ച അവളുടെ കൈ തനിക്ക് നേരെ നീണ്ടപ്പോൾ അവനിൽ കൗതുകവും അത്ഭുതവും നിറഞ്ഞു. ഒപ്പം താൻ കാണുന്നത് സ്വപ്നം വല്ലതും ആണോ എന്ന സംശയവും നിറച്ച് അവൻ അവളെ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കി ഇരുന്നു. കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും താൻ ഭക്ഷണം നീട്ടിയിട്ടും അവൻ കഴിച്ചില്ലെന്ന് മനസ്സിലായതും അവൾ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. അവിടെ തന്നെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കുതിച്ചുയർന്നു.  " അത്... അത് പിന്നെ കയ്യിലെ കെട്ട് കാരണം കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് അല്ലെ അതാ ഞാൻ സ..... " : അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും ഒരു വല്ലയിമയോടെ അവൾ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. എന്നാൽ അത് പൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവൻ അവൾ നീട്ടിയ ഭക്ഷണം വായിലാക്കിയിരുന്നു. ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവൾ വീണ്ടും ഭക്ഷണത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. അവൾ ഓരോ വായും കൊടുക്കുമ്പോഴും അവൻ യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ എന്നാൽ അവളിൽ നിന്ന് കണ്ണ് അല്പം പോലും മാറ്റാതെ വാങ്ങി കഴിച്ചു. ആദ്യം ഒക്കെ അത് അവളിൽ ഒരു വല്ലായിമ തീർത്തു എങ്കിലും പിന്നെ അവനെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്നതിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രികരിച്ചു. അവന് വയർ നിറഞ്ഞിട്ട് പോലും അവളെ തടയാനോ വേണ്ടെന്ന് വെക്കാനോ അവനായില്ല, അത്രയും അവൻ ആ നിമിഷങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു. " ഇനിയും വേണോ.....? " : അവനുള്ള അവസാന വായും കൂടി കൊടുത്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ തിരക്കി. " ഹ്മ്മ് ഹ്മ്മ് " : വായിൽ ആഹാരം ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ വേണ്ടെന്ന പോലെ മൂളി കൊണ്ട് തലയനക്കി. ആ നിമിഷങ്ങൾ മുറിയുന്നതിന്റെ വിഷമം അവന് നന്നായി ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ഇനിയും അവനെ കൊണ്ട് കഴിക്കാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് അവന് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചത്. കണ്ണന്റെ മറുപടി കേട്ടതും അവൾ അവന്റെ പ്ലേറ്റ് അല്പം നീക്കി വെച്ച് അവളുടെ പ്ലേറ്റ് അടുത്തേക്ക് നീക്കി മൂടി മാറ്റി കഴിച്ച് തുടങ്ങി. തനിക്ക് ഭക്ഷണം തന്ന് വീണ്ടും അവൾ പഴയപടി പോയി ഇരുന്ന് കഴിക്കും എന്ന് കരുതിയവൻ ഗൗരിയുടെ പ്രവർത്തിയിൽ ആകെ അമ്പരന്ന് പോയി. തനിക്ക് വാരി തന്ന കൈ കഴുകുന്നത് പോയിട്ട് തന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് എണീറ്റ് മാറാതെ അവിടെ ഇരുന്ന് തന്നെ കഴിക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അവനുള്ളം തണുപ്പ് പടർന്നു. അവൾ കഴിച്ചെത്തുന്നത് വരെ അവൾക്ക് കൂട്ടായി അവൻ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. എത്ര നേരം വേണമെങ്കിലും അവളെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി ഇരിക്കാൻ തോന്നിയവന് തന്റെ നോട്ടം കാരണം കഴിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നവളെ മനസ്സിലായപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവളിൽ നിന്ന് പതിയെ നോട്ടം മാറ്റിയത്. ഗൗരി പിന്നെ അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും ഭക്ഷണം തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാത്ത അവസ്ഥ ആയിരുന്നു. ഒപ്പം എന്ത് കൊണ്ട് ഇവിടുന്ന് എണീറ്റ് മാറിയില്ല എന്ന് സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി. അവൻ നോട്ടം മാറ്റിയതും ഇനി നോക്കുന്നതിന് മുന്നേ കഴിച്ച് കഴിയണം എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ വേഗം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. " ഒരു ഭാര്യയുടെ കടമ നിർവഹിച്ചതാണോ ഗൗരി നന്ദ " : ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് പത്രം എല്ലാം കഴുകി ഒതുക്കുന്നവളെ നോക്കി അടുക്കളയിലേക്ക് വന്ന് കൊണ്ട് കണ്ണൻ തിരക്കി. പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഉള്ള അവന്റെ വരവിലും ചോദ്യത്തിലും അവളൊന്ന് ആദ്യം ഞെട്ടിയെങ്കിലും പിന്നെ സംശയത്തോടെ തിരഞ്ഞ് നോക്കി. " അല്ല ഈ ഭക്ഷണം വാരി തരലൊക്കെ ഒരു ഭാര്യയുടെ കടമ ആയിട്ട് ചെയ്തതാണോ എന്ന് ചോദിച്ചെയ " : ഗൗരിക്ക് തന്റെ ചോദ്യം മനസ്സിലായില്ല എന്ന് കണ്ടതും കണ്ണൻ വ്യക്തമാക്കി ചോദിച്ചു. " അല്ല " : അത് പറയാൻ അവൾക്ക് അല്പം പോലും ചിന്തിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നില്ല. " ഒരിക്കലും ഒരു ഭാര്യയുടെ കടമ നിർവഹിച്ചട്ടല്ല ഞാൻ ഇവിടെ ഓരോന്ന് ചെയ്യുന്നതും ഇന്ന് ഭക്ഷണം വാരി തന്നതും മറ്റും, ഒരു മാനുഷിക പരിഗണന മാത്രമായിട്ട് കൂട്ടിയാൽ മതി. ഒപ്പം ഇന്ന് എനിക്ക് ആകെ ഉള്ളൊരു ബന്ധം അല്ലേ,   എനിക്ക് എന്തേലും സംഭവിച്ചാലോ അല്ലെങ്കിൽ നാളെ എന്റെ ആവിശ്യം കഴിഞ്ഞാൽ ഇറക്കി വിട്ടാൽ പോലും കയറി ചെല്ലാൻ ഒരു ഇടാമോപോലും ചോദിച്ച് വരത്തക്ക ബന്ധങ്ങൾ പോലും എനിക്ക് ഇന്ന് ഇല്ലല്ലോ. " : ഉള്ളിൽ കിടന്ന് പുകഞ്ഞിരുന്ന കാര്യം ഗൗരി അതെ പാടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അത് കേട്ടതും അത് വരെ വിടർന്ന് നിന്നിരുന്ന കണ്ണന്റെ മുഖം നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് മങ്ങി. " എന്ത് ആവിശ്യം... ഏഹ്ഹ് എന്ത് ആവിശ്യം കഴിഞ്ഞാൾ ഇറാക്കി വിടുന്ന കാര്യം ആണ് ഗൗരി നന്ദ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞെ " : അത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന സൗമ്യത ഒക്കെ മാറി കണ്ണൻ തീർത്തും ഗൗരവത്തോടെ തിരക്കി. " ആവിശ്യം ഒന്നും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് ആയിരിക്കുമല്ലോ പണം കൊടുത്ത് എന്നെ വാങ്ങിയത്. " : കണ്ണന്റെ ഗൗരവം കണ്ട് ആദ്യം ഒന്ന് പകച്ചെങ്കിലും ധൈര്യം വീണ്ടെടുത്ത് അത്രയും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവൾ തിരഞ്ഞ് നിന്ന് ബാക്കി പാത്രം കഴുകാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ അവളുടെ മറുപടി കേട്ടതും അതുവരെ ഗൗരവം പൂണ്ട് നിന്നവന്റെ ശൗര്യം കുറഞ്ഞ് പോയി. ഒപ്പം പ്രകടമാക്കാൻ കഴിയാതൊരു വേദനയും അവനിൽ ഉയർന്ന് വന്നു. ആ ഒരു കാര്യത്തിൽ മാത്രം അവൻ തെറ്റ് ചെയ്തവൻ ആണെന്ന് അവൻ പൂർണ ബോധ്യമുണ്ട്, അതിനി തിരുത്താൻ കഴിയുന്നതും അല്ല എന്ന് അവനറിയാം. ഒരു ന്യായീകരണം ഇല്ലാത്തൊരു തെറ്റാണ് താൻ ചെയ്തത് എന്നും അതിലിനി ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല എന്നും. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഒരു പെണ്ണിനെ അവളുടെ സമ്മതം കൂടാതെ വീട്ടുകാർക്ക് പണം കൊടുത്ത് കെട്ടിയതിന് എന്ത് ന്യായീകരണം ആണ് നൽകാൻ കഴിയുക. ജീവിത കാലം മുഴുവൻ അതോർത്ത് താൻ വിഷമിക്കും എന്നും തന്നെ അത് വേട്ടയാടും എന്നും അവന് മനസ്സിലായ കാര്യമാണ്. തുടരും.......... ഇന്ന് ഒരു part കൂടി തരാമേ. അപ്പൊ എല്ലാവരും ഇന്നത്തെ part എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് കൂടി പറഞ്ഞേക്ക് 🫣❤️😁 #നോവൽ #തുടർകഥ #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #പ്രണയം #love #trending