ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlzx6KO1?d=n&ui=v64j8rk&e1=c #ബൊമ്മലാട്ടം S02 ((EP18)) നടുക്കം മാറാതെ റൊസാരിയോ തന്‍റെ ഇരിപ്പിടത്തിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. കോപം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന ഡിക്സന്‍ കോബയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാന്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ വല്ലാതെ ഭയപ്പെട്ട് മാറി നിന്നപ്പോള്‍ ഒരേയൊരാള്‍ മാത്രം അയാള്‍ക്കരികില്‍ ചെന്ന് തോളില്‍ തൊട്ടു. "ഡിക്സന്‍?!" മരിയ ശബ്ദം വരാതെ വിളിച്ചു. മനസ്സിന്‍റെ താളം തെറ്റിയതുപോലെ ഒന്നും ഉരിയാടാതെ അതേ നില്‍പ്പില്‍ കോബ ഉരുകുകയായിരുന്നു. ******************************************************************************************************************* മറോവന്‍ മലനിരകളുടെ സമീപത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന ആ കെട്ടിടം അഗ്നിയില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും നശിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അഗ്നിശമന സേനയുടെ കിണഞ്ഞ പരിശ്രമത്താല്‍ തീ പൂര്‍ണ്ണമായും ശമിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും ബാക്കിയില്ലായിരുന്നു. കെട്ടിടത്തിന്‍റെ ഏതാനും മീറ്റര്‍ അകലെ ചുറ്റളവില്‍ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന പോലീസിന്‍റെ അതിക്രമ നിരോധിത റിബണിന്റെ പുറകില്‍ വന്‍ ജനാവലിക്കൊപ്പം മീഡിയകളും തടിച്ചു കൂടി. റൊസാരിയോ ലൂയിസ് തന്‍റേതായ ശൈലിയില്‍ കെട്ടിടത്തിന്‍റെ മുറ്റത്ത് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ നടന്നു. "കോണര്‍?" അയാള്‍ വിളിച്ചതും ബ്രൂണോ കോണര്‍ ഹാജരായി. "ഹൂഡിമാൻ എന്നെ ഫോണ്‍ ചെയ്തതുപോലെ കോബയേയും ഫോണ്‍ ചെയ്തിരിക്കാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്. ഇവിടെ രണ്ടു തരത്തിലാണ് അജ്ഞാതന്‍ വെല്ലുവിളിയുതിര്‍ത്തിരിക്കുന്നത്. ഒന്ന്, രാജ്യത്തെ നിയമത്തേയും. രണ്ട്, കോബയെന്ന ക്രിമിനല്‍ മൈന്‍ഡിനേയും." "സോ?!" കോണര്‍ നെറ്റി ചുളിച്ചു. "മഠയാ, അങ്ങനെയെങ്കില്‍ എനിക്കും കോബയ്ക്കും നല്‍കുവാനായി അജ്ഞാതന്‍ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. എന്തെങ്കിലുമൊരു ക്ലൂ പോലെ. അതിനെയാണ് ഞാന്‍ അന്വേഷിക്കുന്നത്. അതാണ് നമ്മള്‍ കണ്ടെത്തേണ്ടതും. അതും കോബ അറിയുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ. മനസ്സിലായോ തനിക്ക്?" ആയെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ കോണര്‍ തലയാട്ടി. "പറയാന്‍ പറ്റില്ലെടോ ഒറ്റുകാര്‍ പലയിടത്തുമുണ്ടാവും..." കണ്ണുകളെ മറച്ചു പിടിച്ച റെയ്ബാന്‍ ഗ്ലാസ് അല്‍പ്പമൊന്നു താഴ്ത്തി, തടിച്ചു കൂടിയ ജനങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി റൊസാരിയോ പറഞ്ഞു. "ചിലപ്പോള്‍ ഈ കൂടി നില്‍ക്കുന്ന ജനങ്ങളിലോ മീഡിയകളിലോ ആ ഒറ്റുകാര്‍ ഉണ്ടാവാം. അല്ലെങ്കില്‍ കെട്ടിടത്തിനകത്ത് ചിക്കിചികയുന്ന ഫോറന്‍സിക് ടീമിനൊപ്പം ഉണ്ടാവാം. എന്തിനേറെ പറയുന്നു, എന്‍റെയൊപ്പം നിഴലുപോലെ എപ്പോഴുമുള്ള ഈ താന്‍ പോലും ആവാം ആ ഒറ്റുകാരന്‍.!!" "സര്‍??!!" നെഞ്ചില്‍ വെള്ളിടി പ്രകാശിച്ചപോലെ കോണര്‍ വിളിച്ചു. "ഹ ഞാനൊരു ഉദാഹരണം പറഞ്ഞതാടോ. എന്തായാലും എവിടെയും ഒരു ഒറ്റുകാരനെ നമ്മള്‍ കരുതിയിരിക്കണം." "സര്‍??" പിന്‍വിളി കേട്ട് റൊസാരിയോയും കോണറും ഒരുപോലെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സീനിയര്‍ ഫോറന്‍സിക് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ ജോണ്‍ ഹൂഗോ ആയിരുന്നു അത്. "ഐ വാണ്ട്‌ ടു ടോക്ക് ടു യൂ സര്‍." "റൈറ്റ് നൗ?" റോസാരിയോ കണ്ണുകള്‍ ചുരുക്കി. "നോട്ട് നൗ സര്‍. ഞാന്‍ താങ്കളുടെ ഓഫീസില്‍ നാളെ വരാം. ഇവിടെ എന്‍റെ ടീമിന്‍റെ ജോലി ഏകദേശം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു." "അകത്തുള്ള ബോഡികള്‍?" കോണര്‍ ഇടയില്‍ കയറി ചോദിച്ചു. അതിനുള്ള മറുപടി റൊസാരിയോയെ നോക്കി ഹൂഗോ പറഞ്ഞു : "മോര്‍ച്ചറിയിലേക്ക് മാറ്റാം. എനിക്ക് താങ്കളോട് മാത്രമായി ചില പ്രധാനപ്പെട്ട വിവരങ്ങള്‍ ധരിപ്പിക്കുവാനുണ്ട്. അതാണ് ഞാന്‍ താങ്കളെ നാളെ നേരില്‍ വന്നു കാണാമെന്ന് പറഞ്ഞത്." ഹൂഗോ പറഞ്ഞത് കേട്ട് റൊസാരിയോ ദീര്‍ഘമായി ശ്വാസമെടുത്തു. ******************************************************************************************************************* മഴപോലെ പെയ്യുന്ന ഷവറിനടിയില്‍ ഒരേ നില്‍പ്പ് തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചധികം നേരമായി. ഭൂമിയെ ഒന്നാകെ കോടമഞ്ഞ് പുതച്ചിട്ടും കരണിന്‍റെ ശരീരം കുളിരിയില്ല. അവന്‍ അപ്പോഴും ചിന്തയില്‍ തന്നെയായിരുന്നു. "പറയടാ, പറയടാ നായേ. എവിടെയൊക്കെയാണ് കോബയുടെ താവളങ്ങള്‍? എവിടിരുന്നാണ് അവന്‍ ഡ്രഗ്സ് ഡീലും ആയുധ കച്ചവടവും നടത്തുന്നത്? ഏതൊക്കെ ഭാഗത്താണ് അവന്‍റെ ഗോഡൗണുകള്‍? ആരുമൊക്കെയായിട്ടാണ് അവന്‍ പ്രധാനമായും കച്ചവടം നടത്തുന്നത്?" കരണിന്‍റെ കനത്തയിടി ആല്‍ബര്‍ത്തോയുടെ നെഞ്ചിലും വയറ്റിലും മുഖത്തുമെല്ലാം ആഞ്ഞു പതിഞ്ഞു. "പറയാം.. ഞാന്‍ എല്ലാം പറയാം.. എന്നെ ഇനിയും തല്ലരുത്.. കൊല്ലരുത്.." ആല്‍ബര്‍ത്തോ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു. "കരണ്‍?! ഇതെത്ര നേരമായി ഇതിനകത്ത്?!" ബാത്രൂം കതകില്‍ അശ്വിനി തട്ടിയപ്പോഴാണ് കരണ്‍ ഷവര്‍ ഓഫ് ചെയ്തത്. ശരീരം തുടച്ച് അവന്‍ പുറത്തിറങ്ങി. "ഇതെന്താ കരണ്‍? നിങ്ങള്‍ക്കിത് എന്തുപറ്റി? വന്നപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. ആകെയൊരു മൂകത. ഒരു മൗനം. കനമുള്ള വാട്ടം." അശ്വിനി മൂര്‍ച്ചയുള്ള നോട്ടം കരണിനു നേരെ എറിഞ്ഞു. അവൻ ഒന്നു ചിരിച്ചു. അശ്വിനിയുടെ അരക്കെട്ടില്‍ പിടിത്തമിട്ട് തന്നിലേക്ക് ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തി. "അഞ്ചു ദിവസമായില്ലേ പട്ടിണിയില്‍ തുടരുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ അതായിരിക്കും ഈ വാട്ടം." അവന്‍ ഒരു കണ്ണിറുക്കി. "അയ്യടാ മോനേ. ആ കാര്യത്തില്‍ എന്താ എന്‍റെ മോന്‍റെ ഉത്സാഹം. ദേ അന്നത്തെ വീഴ്ചയില്‍ പറ്റിയ ഇടുപ്പ് വേദന കുറഞ്ഞു വരുന്നേയുള്ളൂ. അതൊന്ന് ഭേദമാവട്ടെ. എന്‍റെ ചക്കരക്കുട്ടന്‍റെ മൂകതയും വിശപ്പുമെല്ലാം ചൂടോടെ ഞാന്‍ മാറ്റി തരാം. ഇപ്പോള്‍ തല്‍ക്കാലം ഇടത്തട്ടിനായി ഇതുപിടി." കരണിന്‍റെ ചുണ്ടുകള്‍ അശ്വിനി ചുണ്ടോടെ ഒന്നു ഒപ്പിയെടുത്തു. ആഴത്തില്‍ ഒരു ചുംബനവും. "ഇതുമാത്രമോ?" കരണ്‍ ചിണുങ്ങി. "തല്‍ക്കാലം ഇത് മാത്രമേയുള്ളൂ." "ഉം.. ശരി.. ശിവാനിയെവിടെ?" "അകത്തുണ്ട്. മയക്കത്തിലാണ്. എനിക്ക് കിച്ചനില്‍ അല്‍പ്പം കൂടി തിരക്കുണ്ട്. മഹാരാജാവ് അനുവദിക്കുമെങ്കില്‍ ഞാന്‍ അവിടേക്ക്..." അശ്വിനി കളിയായി പറഞ്ഞതില്‍ അവനൊന്നു ചിരിച്ച് തലയാട്ടി. അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ ഒരു മുത്തവും കൊടുത്ത് വസ്ത്രം മാറി കരണ്‍ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. "ഹാവൂ തല്‍ക്കാലം രക്ഷപ്പെട്ടു. ഏതോ ഒരു ശക്തി തോന്നിച്ചതാണ് ഇങ്ങനെയൊരു നുണ അവളോട് പറയാന്‍. എന്‍റെ മുഖത്ത് എന്തെങ്കിലുമൊരു ചെറിയൊരു ചാഞ്ചാട്ടം മതി അശ്വിനി ഉടനേ അത് കൊത്തിയെടുക്കും. ഇങ്ങനെയൊരു സാധനം.!" കരണ്‍ സ്വയം പിറുപിറുത്തു. അന്‍റോണിയോയുടെ വീട്ടു മുറ്റത്ത് മേശയ്ക്കിരുവശത്തായി മദ്യ സേവയിലേക്ക് കടക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു ജോര്‍ജ്ജും അന്‍റോണിയോയും. "ആഹ് സാമുവല്‍. എത്ര നേരമായടോ താന്‍ കുളിക്കാന്‍ കയറിയിട്ട്. ഇതെന്ത് കുളിയാടോ? കാത്തിരുന്ന് ബാക്കിയുള്ളവന്‍ തളര്‍ന്നു." ജോര്‍ജ്ജ് മുഷിപ്പോടെ പറഞ്ഞു. കരണ്‍ ഇരുവരേയും നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി സോറി പറഞ്ഞ് അടുത്ത കസേരയില്‍ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു : "എന്താ ഇന്നത്തെ ചര്‍ച്ചയുടെ വിഷയം?" ടേബിളിലെ മദ്യ കുപ്പി ഗ്ലാസില്‍ കമഴ്ത്തി ഒരു ലാര്‍ജ് ഒഴിച്ച് കരണ്‍ ചോദിച്ചു. "ഞങ്ങള്‍ ആ ഹെറിക്കിന്‍റെ കാര്യം പറഞ്ഞിരിക്കുവായിരുന്നടോ. പാവം, മകളെ ഒരു കരയ്ക്കടുപ്പിക്കാന്‍ ഒരുപാട് അയാള്‍ ശ്രമിച്ചു. രാവെന്നും പകലെന്നുമില്ലാതെ ചോര നീരാക്കി. എന്നിട്ടും ഒരു തോക്കിന്‍ കുഴലില്‍ തീരാനായിരുന്നു അയാളുടെ വിധി. എല്ലാവരോടും വളരെ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് ദൈവം എന്തിനാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ വിധിക്കുന്നത്?" "ചിലപ്പോള്‍ ദൈവത്തിന്‍റെ ജോലിയിലും അലസതയുണ്ടാവാം ജോര്‍ജ്ജ്. അല്ലെങ്കില്‍ തന്‍റെ ജോലി മറ്റൊരാള്‍ക്ക് സബ് ഏല്‍പ്പിച്ചിട്ട് ദൈവം വെക്കേഷന്‍ ആഘോഷിക്കാന്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പോയിട്ടുണ്ടാവാം. ആ ജോലി ഏറ്റെടുത്തയാളെണെങ്കിലോ എല്ലാം കുളമാക്കി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതൊട്ടും ദൈവം അറിഞ്ഞില്ലതാനും!" വലിയൊരു കവിള്‍ മദ്യം വെള്ളം ചേര്‍ക്കാതെ കുടിച്ചിറക്കി കരണ്‍ പറഞ്ഞു. "എന്നാലും ഹെറിക്കിന്‍റെ ഘാതകരെ പോലീസ് കണ്ടെത്തിയില്ലെന്നത് അത്ഭുതം തന്നെ.!" അന്‍റോണിയോ അടുത്ത റൗണ്ട് മദ്യമൊഴിച്ച് നേര്‍ത്ത സിപ്പെടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കരണും ജോര്‍ജ്ജും തലയാട്ടി. അല്‍പ്പ നേരം മൗനം അവിടെ തളം കെട്ടി. മദ്യം ഗ്ലാസിൽ പകർത്തുന്നതും ചില്ലു ഗ്ലാസുകളും കുപ്പികളും തമ്മിൽ കൂട്ടിമുട്ടുന്നതുമായ ശബ്ദം മാത്രം. "ഇന്ന് ഇവിടെ എന്തൊക്കെയാ സംഭവിച്ചതെന്നറിയോ?" അന്‍റോണിയോ ചോദിച്ചു. കരണ്‍ മുഖം ചുളിച്ച് ജോര്‍ജ്ജിനേയും അന്‍റോണിയേയും മാറിമാറി നോക്കി. "ഈ സിറ്റിയില്‍ ഒരു സൂപ്പര്‍ ഹീറോ പിറവിയെടുത്തിരിക്കുന്നു. ഹൂഡിമാന്‍ എന്ന പേരില്‍.!" "ഹൂഡിമാന്‍?!" കരണ്‍ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. അതിന് മറുപടി പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയത് ജോര്‍ജ്ജായിരുന്നു : "അതെടോ സാമുവല്‍. ഒരു സൂപ്പര്‍ അവതാരം. ഹൂഡിമാന്‍! ഇന്ന് വാര്‍ത്തകളില്‍ അയാളാണ് നിറഞ്ഞാടിയത്. ഹൂഡി ക്യാപ്പ് ധരിച്ച് മുഖം വ്യക്തമാക്കാത്ത ഒരു അജ്ഞാതന്‍. അയാള്‍ ഡിക്സന്‍ കോബയെന്ന കൂറ്റന്‍ വൃക്ഷത്തിന്‍റെ ശാഖയായ ആല്‍ബര്‍ത്തോയെ ഇടിച്ചു ചുരുട്ടി ജീവച്ചവമാക്കിയിട്ടുണ്ട്." "അതെയതെ. രസകരമെന്തെന്നാല്‍ ഈ വാര്‍ത്ത കോബ അറിയുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്കൊപ്പം മസീസയും ഉണ്ടായിരുന്നു." അന്‍റോണിയോ അതിശയത്തോടെ പറഞ്ഞു. കരണിന്‍റെ സംശയം ഇരട്ടിച്ചു. അന്‍റോണിയോയില്‍ മാത്രമായി അപ്പോള്‍ അവന്‍റെ ശ്രദ്ധ. "മസീസയോ? അവളെന്താ അവിടെ?" "അതല്ലേ രസം. ഈ ഡിക്സന്‍ കോബ ഒരു സുന്ദരികോതയുമായി ഭയങ്കര പ്രണയത്തിലാണ്. പേര് മരിയ. മസീസ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഫിഷറീസിലെ പ്രധാന അക്കൗണ്ടന്‍റാണ് മരിയ. ഇരുവരും വലിയ സൗഹൃദത്തിലും." കരണ്‍ ഒരു കവിള്‍ മദ്യം കുടിച്ചു. "കോബയ്ക്ക് വളരെ അത്യാവശ്യമായി കാണണമെന്ന് മരിയയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അവളാവട്ടെ മസീസയേയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ എത്തിയപ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെയൊരു അവതാരം കോബയുടെ നാശത്തിനായി ഇറങ്ങി തിരിച്ച കാര്യം അറിഞ്ഞത്." കരണ്‍ ഒന്നു മൂളി മരിയ എന്ന് പിറുപിറുത്തു. ജോര്‍ജ്ജ് തന്‍റെ മുബൈല്‍ എടുത്ത് വാര്‍ത്താ ചാനല്‍ വെക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോള്‍. "ഹൂഡിമാന്‍റെ അടുത്ത മുന്നേറ്റം. ഇത്തവണ ഒരു കിടിലന്‍ പണി തന്നെയാണ് അദ്ധേഹം കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. ആര്‍ക്കാണ് ഈ എടുത്താല്‍ പൊങ്ങാത്ത പണി ഹൂഡിമാന്‍ കൊടുത്തിരിക്കുന്നതെന്ന് ഇപ്പോഴും അജ്ഞാതം. സിറ്റിയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള മറോവന്‍ പര്‍വ്വതങ്ങള്‍ക്കടുത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു കെട്ടിടമാണ് ഹൂഡിമാന്‍ ബോംബില്‍ ചിതറിച്ചത്. കെട്ടിടത്തിനകത്ത് പല തരത്തിലെ മയക്കുമരുന്നുകളുടെയും ഹാഷിഷ് ഓയിലുകളുടേയും വലിയൊരു ശേഖരം തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. മാത്രമല്ല ഇതിനകത്ത് ജോലി ചെയ്യുന്ന എഴോളം ആളുകള്‍. ഇവയെല്ലാം ഒരൊറ്റ അഗ്നിയാല്‍ തീര്‍ത്തിരിക്കുകയാണ് ഹൂഡിമാന്‍. കത്തി നശിച്ച കെട്ടിടത്തിന് കുറച്ചകലെയായി പാറപ്പുറത്തെഴുതി വെച്ച ഹൂഡിമാന്‍ എന്ന വാക്കാണ് ഈ കൃത്യം ഇയാള്‍ ചെയ്തത് ആയിരിക്കാമെന്ന നിഗമനത്തിലേക്ക് പോലീസ് എത്തിയത്. കാത്തിരിക്കാം ഇനിയെന്തൊക്കെ സംഭവിക്കുമെന്ന്." "ഈ വാര്‍ത്ത കോബ അറിയുമ്പോള്‍ മസീസ അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു." അന്‍റോണിയോ പറഞ്ഞു. "എന്തായാലും സംഭവം എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു. ഒരു സൂപ്പര്‍മാന്‍, ബാറ്റ്മാന്‍ മട്ട്, ഹൂഡിമാന്‍.!! അമേരിക്കക്കാര്‍ക്ക് മാത്രം പോരല്ലോ. നമുക്കും ഇരിക്കട്ടെ ഒരു സൂപ്പര്‍ഹീറോ. ഹൂഡിമാന്‍.!!" ജോര്‍ജ്ജിന്‍റെ വാർത്തമാനത്തിൽ കരണും അന്‍റോണിയോയും ചിരിച്ചു പോയി. അടുത്ത ദിവസം പകല്‍ കൃത്യം പതിനൊന്നു മണിക്ക് താന്‍ തയ്യാറാക്കിയ ചില പേപ്പേര്‍സുമായി ഫോറൻസിക്ക് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ജോണ്‍ ഹൂഗോ റൊസാരിയോയെ കാണാന്‍ എത്തിയിരുന്നു. റൊസാരിയോയുടെ അരികിലുള്ള കോണറിനെയൊന്ന് ഹൂഗോ നോക്കി. അത് മനസ്സിലായെന്നോണം കോണര്‍ മുറിയില്‍ നിന്നും വെളിയിലിറങ്ങി നിന്നു. "മറോവനടുത്തായി സംഭവിച്ച ആ ബോംബ് ബ്ലാസ്റ്റിനെ കുറിച്ച് ചില കാര്യങ്ങള്‍ പറയുവാനാണ് താങ്കളെ ഒറ്റയ്ക്ക് കാണണമെന്ന് ഞാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടത്." ഹൂഗോ പറഞ്ഞു. റൊസാരിയോയുടെ മുഖം അല്‍പ്പം കൂടി ഗൗരവമേറി. "പറയൂ ഹൂഗോ. എന്താണ് താന്‍ കണ്ടെത്തിയത്?!" "ആ കെട്ടിടത്തില്‍ പൊട്ടിത്തെറിച്ചത് ഒരു പ്രത്യേക ശൈലിയില്‍ തയ്യാറാക്കിയ ബോംബുകളാണ്. ലൈക്ക് പ്ലാസ്റ്റിക് ഓയില്‍ ബോംബ്.! ഇതിന് പ്രത്യേകമായി ടൈം ഫിക്സ് ചെയ്യുകയൊന്നും വേണ്ട. കെട്ടിടത്തിലെ വൈദ്യുതി ലൈന്‍ സര്‍ക്യൂട്ട് തന്നെ ധാരാളം. ഒരു നാലോ അഞ്ചോ എണ്ണം മതി. ബ്ലാസ്റ്റ് ചെയ്യാന്‍ ഉദ്ധേശിക്കുന്ന ലക്ഷ്യത്തിന്‍റെ വലിപ്പം അനുസരിച്ച് ബോംബിന്‍റെ എണ്ണത്തില്‍ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍ വരാം." "ഗോഡ്.! എന്തു ജാതി ഐറ്റമാടോ ആ ഡിക്സന്‍ കോബയെ വെല്ലുവിളിച്ചിരിക്കുന്നത്. നമ്മളൊക്കെ ഊഹിക്കുന്നതിലും വളരെയധികം ശക്തനാണ് അവന്‍. ഹൂഡിമാന്‍.!" റൊസാരിയോ ചുണ്ട് കടിച്ചു. "അതെ. അയാള്‍ വളരെ ശക്തന്‍ തന്നെ. പക്ഷേ അയാളിലേക്കുള്ള ഒരു ചെറിയ ചാല് അയാളുതന്നെ നമുക്ക് വെട്ടിയിട്ടു തന്നിട്ടുണ്ട്." "മനസ്സിലായില്ല!" റൊസാരിയോ കണ്ണുകള്‍ ചുരുക്കി. "മനസ്സിലാക്കി തരാം. മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ഈ ബോംബ് ടെക്നിക്ക് കണ്ടു വരുന്നത് ഏഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളിലാണ്. പ്രധാനമായും ഇന്ത്യയില്‍." "ഇന്ത്യയിലോ?!" റൊസാരിയോയില്‍ അത്ഭുതം! "അതെ., ഇന്ത്യന്‍ ആര്‍മിയാണ് ഇവയെ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.!" "ഇന്ത്യന്‍ ആര്‍മി!! അവിടെ നിന്നും ഒരുത്തന്‍ ഇങ്ങോട്ട് കയറി അടിക്കേണ്ട കാര്യമെന്താണ്?! എന്‍റെ അറിവില്‍ മെക്സിക്കോ രാജ്യത്തിന് ഇന്ത്യയുമായി യാതൊരുവിധ ശത്രുതയുമില്ല. പിന്നെയെന്തിന്?" റൊസാരിയോയുടെ കണ്ണുകള്‍ തള്ളി. "അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ ഒരുകാര്യം ഉറപ്പാണ്. ഈ എക്സ്പ്ലോസീവ് ബോംബ്സ് ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത കൈകള്‍ ഒരു ഇന്ത്യാക്കാരന്‍റേതാണ്. രാജ്യത്ത് നിരവധി പേര്‍ ഇല്ലേ ഇന്ത്യാക്കാര്‍. അവരെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാവണം ഇനിയുള്ള അന്വേഷണം. അതായിരിക്കും ഗുണമെന്ന് എന്‍റെ മനസ്സ് പറയുന്നു." "ശരിയാണ്. പക്ഷേ എത്രയാന്നു വച്ചാ. ഒരുപാടെണ്ണമില്ലേ നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് ഇന്ത്യാക്കാര്‍." "അതെ." "എന്നാലും എന്തായിരിക്കും അയാള്‍ ഡിക്സന്‍ കോബയെ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്? ലക്ഷ്യമിടുന്നത്?" "ഐ ഡോണ്‍ട് നോ. പക്ഷേ എന്തായാലും ഹൂഡിമാന്‍ എന്ന ഈ അജ്ഞാതന്‍ ഒരു മുറ്റ് തന്നെയാണ്. അതില്‍ തര്‍ക്കമില്ല." "അതെയതെ." "കെട്ടിടത്തിനകത്ത് നിന്നും കിട്ടിയ ആ ഏഴ് ശവങ്ങള്‍?" ഹൂഗോ സാധാരണ പോലെ ചോദിച്ചു. "ആ ഏഴും സര്‍ക്കാര്‍ തലയ്ക്ക് വില പറഞ്ഞ ക്രിമിനല്‍സാണ്. അതില്‍ മൂന്ന് പേര്‍ അമേരിക്കന്‍സും." "അമേരിക്കന്‍സ്!!" അമ്പരപ്പിനാല്‍ ഹൂഗോയുടെ കണ്ണുകള്‍ വികസിച്ചു. "അതെ. അമേരിക്കന്‍ ക്രിമിനല്‍സ്. അവരെ കുറിച്ചുള്ള കൂടുതല്‍ ഡീറ്റെയില്‍സുമായി അമേരിക്കയില്‍ നിന്നും മൂന്ന് ഷെരിഫ്സ് നാളെയോ മറ്റന്നാളോ എത്തും." "അപ്പോള്‍ ചാവേണ്ടവരെ തന്നെയാണ് ഹൂഡിമാന്‍ കൊന്നിരിക്കുന്നത്. മാത്രമല്ല ഇവരെ കൊന്നതിന്‍റെ പേരില്‍ സര്‍ക്കാരിന് ഇയാള്‍ക്കെതിരെ ആക്ഷന്‍ എടുക്കാനും കഴിയില്ല." ഹൂഗോ കസേരയില്‍ ചാഞ്ഞിരുന്നു. "അതെ. അത് ശരിയാണ്. പക്ഷേ രാജ്യത്തിനകത്ത് ഒരു ബോംബ് ബ്ലാസ്റ്റ് നടത്തിയത് അയാള്‍ക്ക് വിനയായി മാറും. അതും പര്‍വ്വതങ്ങള്‍ക്കടുത്തായുള്ള സ്ഫോടനം! അതിനയാള്‍ സമാധാനം പറയുക തന്നെ വേണം." റൊസാരിയോ വളരെ ഗൗരവത്തില്‍ പറഞ്ഞു. ******************************************************************************************************************* റൊസാരിയോയുടെ കണക്ക് കൂട്ടലുകള്‍ പിഴച്ചില്ല. കൂട്ടത്തിലെവിടെയോ ഒരു ഒറ്റുകാരനുണ്ട്. അയാള്‍ കൃത്യമായി ഡിക്സന്‍ കോബയുടെ മുന്നിലുമെത്തി. ജോണ്‍ ഹൂഗോയെ അസിസ്റ്റ് ചെയ്ത വിക്ടര്‍ തോമ്പ്ര കുറുനരിയുടേതുമായി സമാനമായ ചിരിയോടെ ആ ബംഗ്ലാവില്‍ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നു. "അപ്പോള്‍ ഈ ബോംബ് ബ്ലാസ്റ്റ് ഒരു ഇന്ത്യന്‍ ആര്‍മി സ്റ്റൈല്‍ ആണെന്നാണ് താന്‍ പറയുന്നത്. അല്ലേ?!" കോബ ചോദിച്ചു. "അതെ സര്‍. എനിക്കതില്‍ നല്ല ഉറപ്പുണ്ട്." തോമ്പ്ര കട്ടായം പറഞ്ഞു. "ഉം.. കാര്യങ്ങള്‍ ഞാൻ ഊഹിച്ചതിനേക്കാള്‍ അടുത്ത് വരുന്നുണ്ട്. ഈയൊരു തുമ്പ് വെച്ച് ആ നായയെ ഞാന്‍ വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടു വരും. അതിനി എന്ത് വില കൊടുത്തായാലും ശരി." കോബയുടെ തീ പോലെയുള്ള പ്രതിജ്ഞ കേട്ട് മോറിസ് മുഷ്ടി ചുരുട്ടവേ മറ്റൊരിടത്ത് തന്‍റെ വീട്ടിലിരുന്ന് ശിവാനിയെ കളിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛന്‍ കരൺ. ((തുടരും)) രചന :കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ